
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”

คุณอาข้างบ้านสุดหื่น
เพราะความอยากรู้อยากเห็นแท้ ๆ ทำให้ “แป้งร่ำ” สาวน้อยวัยสิบแปดปีผู้แสนแก่นแก้ว แอบปีนรั้วเข้าไปสำรวจบ้านหลังใหญ่ข้างบ้าน โดยไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านย้ายเข้ามาอยู่แล้ว แถมภาพแรกที่เธอเห็นยังทำให้ต้องตราหน้าเขาว่าเป็น “ตาแก่จอมหื่น” “ไทเกอร์” นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปี หนีความวุ่นวายในเมืองมาใช้ชีวิตอย่างสงบ หลังจากถูกทั้งคนรักและเพื่อนสนิทหักหลัง เขาปิดประตูหัวใจและไม่คิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหนอีก จนกระทั่งสาวน้อยข้างบ้านบุกเข้ามาสร้างความปั่นป่วน พร้อมกับทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ในหัวใจของเขา

กับดักรักพันธนาการหัวใจ
ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน กลายเป็นจุดเริ่มต้นของพันธนาการ เมื่อปัญปวีณ์พบว่าตัวเองตั้งครรภ์ เธอคิดว่าเป็นเพียงความผิดพลาดของคนสองคน แต่ไม่เคยรู้เลยว่าทุกอย่างถูกเขาวางแผนเอาไว้ตั้งแต่แรก

Friend with Benefits เดิมพันรักเพื่อนสนิท
ตอนนี้...ระหว่างเราไม่มีคำว่า “เพื่อน” ทำหน้าที่ “ของเดิมพัน” ซะ

Bad Engineer ถ้าดื้อ...โดนจูบ
กฎของการเป็นติวเตอร์ให้เด็กหัวทึบอย่างเธอ มีข้อเดียว ถ้าดื้อ...โดนจูบ

วิวาห์รักสามีเถื่อน
คำโปรยสั้นๆ แต่งงานเพราะถูกบังคับ…รักเพราะเสียเธอไป เมื่อภรรยาตัวน้อยหนีไปพร้อมลูกในท้อง เพลย์บอยอย่างกฤษตินจึงต้องยอมทิ้งศักดิ์ศรี ตามง้อเธอกลับคืนมา

รักในเงามืด
คำว่าบุญคุณคือสิ่งที่ชักนำเธอเข้าไปสู่วังวนของความหลอกลวง สวมรอยเข้าไปเป็นคนรักให้เขาที่ประสบอุบัติเหตุมีปัญหาทางสายตาที่มองไม่เห็น ทำตัวเป็นแฟนที่ดีเพื่อดึงเขาให้หลุดพ้นจากการสูญเสีย แต่ความใกล้ชิดฉันท์คนรักไหนเลยจะหักห้ามใจได้ คนที่มองเห็นทุกอย่างและรับรู้ทุกสิ่งอย่างเธอจนหลงลืมว่าสิ่งที่ทำแค่หน้าที่ แต่ไม่ใช่ที่ของเธอ พร้อมกับความจริงที่ต้องยอมรับในวันที่เขากำลังจะมองเห็นอีกครั้ง...

ข้ามเวลามาตามรักแม่ทัพหลิง
แค่เลือดเพียงหยดเดียวก็ทำให้ขุยอันได้ข้ามภพมาเจอท่านแม่ทัพในประวัติศาสตร์ที่เธอหลงใหล นับจากนี้ชะตาชีวิตแสนอาภัพของเขาเธอจะช่วยแก้ไขเอง "แม่ทัพของข้า ใครกล้าแตะ" แนะนำตัวละคร หลิงอี้ แม่ทัพแห่งยุคเก้าแคว้น : บุตรชายที่เกิดจากอนุ ถูกแม่ใหญ่และพี่ชายกดหัว หนีออกจากจวนตอนอายุหกปี ปีนป่าย จนได้เป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ นิสัยเงียบขรึม ไม่ไว้ใจผู้ใด แม้แต่มารดาของตนเอง "สตรีประหลาด เจ้าเป็นตัวอันใดกันแน่ การแต่งกายของเจ้าช่างแปลกนัก บอกข้ามาผู้ใดส่งเจ้ามาล้วงความลับในกระโจมข้า" "เจ้าเห็นกระโจมข้าเป็นหอชายงามหรืออย่างไร นึกอยากมาก็มา นึกอยากไปก็ไป ข้าหลิงอี้ไม่เคยถูกใครดูหมิ่นเช่นนี้มาก่อน ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่ากลับไปอีกเลย" หลินขุยอัน อาจารย์สอนประวัติศาสตร์ประจำมาหาวิทยาลัยเฮช : อาจารย์สาวที่คลั่งไคล้ในประวัติศาสตร์อย่างบ้าคลั่ง "หลิงอี้ไม่ว่าคุณจะมีอยู่จริง หรือเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา ฉันก็ขอให้คุณสมปรารถนา ใครกันนะที่ปองร้ายคุณ" "แม่ทัพหลิง ท่านมีอยู่จริง ฉันจับตัวคุณได้ ฮ่า ๆ ดีจังเลย แม่ทัพหลิงในเมื่อฉันข้ามเวลามาแล้ว ก็จะไม่ปล่อยให้คุณต้องถูกทำร้ายอีก ชะตาชีวิตคุณฉันจะเปลี่ยนแปลงมันเอง แม่ทัพข้า ใครกล้าแตะ" เมื่อคู่กันแล้ว กาลเวลาก็ไม่อาจขวางกั้น นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในซีรีส์ชุด #หยกลิขิตชะตา ประกอบไปด้วย ข้ามเวลามาตามรักแม่ทัพหลิง (เรื่องนี้) ข้ามเวลามาเป็นฮูหยินท่านแม่ทัพ เขียนโดย ชงเมิ่ง จีนโบราณ

สยบรัก เลขาจอมพยศ
ปัญชิตา หญิงสาวที่เคยอวบอ้วนได้พัฒนาตัวเองจนผอมสวย เธอมีเหตุให้ต้องมาช่วยงาน วีรวัฒน์ น้องชายของเจ้านายตัวเอง หญิงสาวไม่แปลกใจเลยแม้ว่าเขาจะเงียบขรึมและเย็นชามากแค่ไหน เพราะสิ่งที่ทำให้เธอมากกว่าแปลกใจคือผู้ชายคนนี้บุกมาที่คอนโดของเธอจนไปลงเอยที่เตียง แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่จบแค่นั้น เมื่อเขาคอยตามไปกินเธอทุกที่ ไม่ว่าจะโต๊ะทำงาน โซฟา ห้องน้ำ ระเบียง คอนโดเขา รวมถึงตัวเขาที่ตามมาที่คอนโดของเธอด้วย ความสัมพันธ์ที่มันคลุมเครือ ไม่ชัดเจน และไม่มีสถานะ ทำให้หญิงสาวเลือกที่จะหนีจากไป โดยไม่คิดว่าเขาจะตามหาเธอเจอ

แม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
นางผู้หมดศรัทธากับความรัก จนกลายเป็นเข็ดขยาด กับเขา ผู้มีความหลังฝังใจจนไม่คิดออกเรือนกับผู้ใด ***** “แม่นาง หากเจ้ารับข้าไว้เป็นสามี เจ้าจะได้ตำแหน่งฮูหยินแม่ทัพไปครอง...ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ หากเจ้าตอบตกลงภายในหนึ่งเค่อ ทรัพย์สมบัติในจวนข้าจะเป็นของเจ้าครึ่งหนึ่งทันที” “....” “แต่หากเจ้าตอบตกลงตอนนี้ ข้าจะแถมม้าอีกห้าตัวและข้าวสารอีกห้าเกวียนให้เจ้าเพื่อเป็นของกำนัล” “....” “ตกลงเลยหรือไม่ สามีเช่นข้าไม่ได้หาง่ายๆ หรอกนะ” หญิงสาวได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจ มือบางคว้าถ้วยน้ำชาที่วางอยู่ข้างๆ ขว้างใส่ร่างสูงทันที “ออกไปนะเจ้าหมีบ้า สามีอันใดข้าไม่ต้องการ!”

โฮสต์ลับประธานร้าย
“กฎของผม ไม่จูบกับแขกคุณทนเสียวเอาหน่อยนะ” ความวุ่นวายบังเกิดเมื่อเพื่อนสาวหวังดี กลัวเธอจะเหี่ยวเฉาตาย จึงจัดนัดกระชับมิตรกับหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปของบาร์ลับให้เพื่อน แต่นัมเบอร์วันของร้านถูกฉกไปอย่างหน้าตาเฉย วุ่นวายถึงเจ้าของบาร์โฮสต์สุดกร้าวใจ ต้องมารับแขก VIP เอง ซึ่งปกติ เขาจะไม่รับแขก เด็ดขาด …แต่เพราะเธอ… รินรดา ผู้จัดการบริษัทสาวโสดในวัยสามสิบ ตลอดระยะเกือบสิบปีที่เธอมุ่งมั่นตั้งใจทำงาน จนเป็นที่ไว้วางใจของประธานใหญ่อาวุโส เมื่อลูกไม่เอาไหนของท่านที่แอบกลับมาจากเมืองนอกไม่ยอมบอกกล่าว และไม่ยอมที่จะมารับตำแหน่งประธานคนต่อไป ผู้เป็นพ่อจึงต้องไปลากคอมาทำงาน และคนที่ต้องสอนงานให้เขา ก็คือเธอ แต่เมื่อการเจอหน้าของคนสองคน คนหนึ่งได้แต่ยิ้มเยาะ อีกคนนั่งนิ่งแทบไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า ไอ้หนุ่มบาร์โฮสต์ ไอ้เด็กนั่นก็ดีอยู่หรอกนะ ถ้าวันนี้เธอจะไม่ได้เจอเขาในฐานะท่านประธานคนต่อไป นนทิวัฒน์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ด ที่ไม่เป็นโล้เป็นพายในสายตาคนเป็นพ่อ แต่เบื้องหลังกลับสร้างอาณาจักรทั้งสีขาว สีเทา เป็นของตัวเองไว้อย่างมากมาย เมื่อถูกพ่อบังคับให้มาทำงานเพื่อที่จะรับช่วงบริษัทต่อ เขาก็มางั้นๆ แหละ เพื่อไม่ให้พ่อไปกวนธุรกิจสีเทาของเขา แต่สิ่งที่เขาเจอ กลับสร้างความน่าสนใจมากกว่าตำแหน่ง ประธานคนต่อไป

บ่วงเสน่ห์คุณไนท์
เขามองเธอเป็นแค่เหยื่อเอาคืน เข้าไปพัวพัน หลอกล่อ ใช้เสน่ห์ดึงเธอเข้ามาในเส้นทางที่ขีดเขียนไว้ ทว่าเขากลับไม่รู้เลยว่า 'เหยื่อ' ที่คิดว่าเอาคืนได้ กลับเป็น 'เหยื่อ' ของทุกคนเช่นกัน ความเจ็บปวดที่เขาเป็นคนสร้าง มีสิ่งใดบ้างที่จะช่วยลบล้างให้ได้ แม้ชีวิตของเขา...ก็ยอม

ท่านรองคลั่งรัก
"จากผู้โดยสารร่วมทาง...กลายเป็นคนที่เขาอยากมีไว้ข้างกายตลอดชีวิต" "เธอช่วยชีวิตเขาไว้หนึ่งครั้ง...แต่เขากลับอยากใช้ทั้งชีวิตตอบแทนด้วยความรัก" จากการเป็นเพียง "ผู้โดยสารร่วมทาง" บนรถไฟ เธอกลับกลายเป็นคนที่เขาอยากมีไว้ข้างกายตลอดชีวิต... มุกตาภา พยาบาลสาวที่บังเอิญพบชายแปลกหน้าคนหนึ่งบนรถไฟ เขาบาดเจ็บ ถูกยิง และกำลังหลบหนีจากใครบางคน ด้วยความสงสาร เธอจึงยอมพาเขากลับห้องและดูแลจนหายดี แต่เธอไม่รู้เลยว่า...ผู้ชายที่กำลังนอนเจ็บอยู่ตรงหน้า คือ "อลัน" ท่านรองหนุ่มเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังถูกลอบทำร้าย และการช่วยเขาในวันนั้น จะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนที่ไว้ใจ จากความสงสาร กลายเป็นความผูกพันและจากความผูกพัน...กลายเป็นความรักที่ถอนตัวไม่ขึ้น "พี่ไม่อยากอยู่คนเดียว อยู่กับคุณ...พี่รู้สึกอุ่นใจกว่าเยอะ" ผู้ชายที่ไม่เคยไว้ใจใคร กลับยอมฝากชีวิตไว้กับเธอเพียงคนเดียว และเมื่อหัวใจตกหลุมรักแล้ว อลันก็ไม่คิดจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ "พี่สัญญาว่าจะมีแค่มุกคนเดียว" เพราะสำหรับเขา เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ช่วยชีวิตเขา แต่คือผู้หญิงที่เขา อยากดูแล และอยากใช้ชีวิตด้วยไปจนวันสุดท้าย "มุกครับ...ถ้าเรือนหอเสร็จ เราแต่งงานกันนะครับ พี่ไม่อยากรอ"

โหวใจร้ายเป็นบิดาบุตรในครรภ์
(เสียงในใจ/เด็ก)ค่ำคืนแห่งพิษกำหนัดก่อเกิดเลือดเนื้อเชื้อไขของซ่างกวนโหวหน้ากากเหล็ก ทว่าหญิงสาวแสนอาภัพกลับได้ยินเสียงในใจของบุตรในครรภ์ 'ท่านแม่หนีออกจากจวนเดี๋ยวนี้! แต่ก่อนอื่นขโมยสมบัติก่อน!' "ข้าแต่พระมหาโพธิสัตว์เจ้า หลายปีก่อนข้าเคยอธิษฐานว่าร่างกายนี้ข้าจะดูแลรักษาเอาไว้ให้สามีในอนาคตที่จะแต่งงานด้วย แต่ทว่าข้ากลับถูกบุรุษใจร้ายผู้สวมหน้ากากเหล็กฉกฉวยจูบแรกไปแล้วเจ้าค่ะ" ‘ตัวแสบ! เจ้ากล้าเอาเรื่องที่ข้าจูบเจ้ามาฟ้องพระประธานเชียวหรือ! หึ! จูบแรกแล้วอย่างไร ข้าเองก็สูญเสียจูบแรกของข้าให้เจ้าเช่นกัน!’ "ชายผู้นั้นโหดร้าย ใจร้าย แล้วยังจูบข้าจนปากบวมเจ่อไม่อาจกินอาหารรสเผ็ดไปหลายวัน" แค่ก! ซ่างกวนโหวถึงกับไอขึ้นมาเสียดื้อๆ ใบหน้าของเขาแดงก่ำ รู้สึกผิดที่กะน้ำหนักไม่ถูกเผลอจูบนางแรงเกินไปจนทำให้นางปากบวม ‘ช่างน่าขายหน้านัก! เรื่องบัดสีเช่นนี้เจ้าก็ยังคิดจะเอามาฟ้ององค์พระโพธิสัตว์งั้นหรือ เจ้าคิดว่าพระโพธิสัตว์ท่านว่างมากนักหรือไง จึงต้องมาฟังเรื่องไร้สาระของเจ้า’ โหวหนุ่มสะบัดมือไพล่ไปทางด้านหลัง ไม่เคยรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าเช่นนี้มาก่อน สิ่งนี้คงเรียกว่าความอับอายสินะ ‘ช่างดีเหลือเกิน เจ้ากำลังทำให้ข้าอับอาย!’ "ดังนั้นถ้อยคำสัจจะอธิษฐานที่ข้าเคยกล่าวไว้ต่อพระมหาโพธิสัตว์เจ้านับว่าเป็นโมฆะแล้ว ข้าจึงมาขอขมาที่ผิดคำสัตย์เจ้าค่ะ" หญิงสาวโขกหน้าผากลงกับพื้นสามครั้ง ความกลัดกลุ้มตลอดหลายวันที่ผ่านมาทำให้รู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในห้วง ระบายออกไปแล้วก็รู้สึกโล่งใจ สีหน้าของนางดีขึ้น ก่อนจะหยิบผ้าขี้ริ้วและถังน้ำก้าวออกไป โหวหนุ่มถึงกับแค่นหัวเราะในลำคอ ‘นี่นางอธิษฐานอะไรต่อองค์พระประธานบ้างเนี่ย ช่างเป็นสตรีที่ขอเก่งจริงๆ ไหนจะขอพร ไหนจะตั้งสัจวาจา ในหัวเล็กๆ ของนางคิดเรื่องอะไรอยู่กันแน่’ คิดพลางมองตามแผ่นหลังบอบบางไปจนลับตา ก่อนที่หัวใจจะกระตุกหวามเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกกระหายจนอยากจะลิ้มรสเรียวปากหวานนุ่มนิ่มนั้นอีกครา ++++++ ‘ข้าคือตัวอ่อนระยะไซโกต ตอนนี้ข้าอยู่ในท่อนำไข่ของท่านแม่ และกำลังแบ่งเซลล์อย่างต่อเนื่อง ใช้เวลาอีกราวๆ 3-4 วันข้าก็จะเคลื่อนตัวไปถึงมดลูกของท่านแม่ และใช้เวลาฝังตัวลงบนผนังมดลูกในวันที่ 5-6 เมื่อข้ามีอายุครบหนึ่งเดือน ตัวของข้าจะมีขนาดเท่าเมล็ดข้าวสาร ซึ่งเป็นช่วงสำคัญที่สุดในการสร้างสมองอันชาญฉลาด ไขสันหลัง และหัวใจ ข้าจะเริ่มมีโครงสร้างของอวัยวะต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ดวงตา กราม ปอด ตับ เส้นเลือด ระหว่างนี้จะเกิดถุงน้ำคร่ำห่อหุ้มตัวข้า รกและสายสะดือจะเริ่มก่อตัว ถึงเวลานั้นข้าก็จะกินอาหารจากสายสะดือที่ผูกติดกับมารดาได้แล้ว’ เสียงเจื้อยแจ้วพูดไม่หยุดแต่แล้วจู่ๆ ก็เงียบหายไป โจวซิงเหยียนเริ่มกระวนกระวายมองหาเจ้าของเสียงด้วยความเป็นห่วง แต่แล้วเสียงก็ดังขึ้นราวกับว่าเด็กน้อยได้ค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ ‘วะ...ว้าวววว นี่เป็นการมาเกิดใหม่ที่น่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย ข้ากำลังสัมผัสประสบการณ์การการอยู่ในมดลูกของมารดาตั้งแต่วันแรกที่มีการปฏิสนธิเลยหรือนี่ จะล้ำเกินไปแล้ว แล้วไอ้ความรู้สึกที่เป็นผู้ชนะจากบรรดาอสุจิกว่าร้อยล้านตัวเนี่ย มันให้ความรู้สึกดีสุดๆ ไปเลย ฮาฮ่าฮ่า ข้าคือผู้ชนะ ข้าคือผู้ยิ่งใหญ่ ข้าคืออสุจิที่มีความไวและแข็งแกร่งที่สุด ข้าคือราชินีอสุจิ วะฮาฮ่า!’ น้ำคร่ำหรือ? มดลูกหรือ? ผนังมดลูกหรือ? สะ...สายสะดือ หัวใจ ตับ ปอดหรือ? ระ...ราชินีอสุจิหรือ? ถ้อยคำแปลกประหลาด คำศัพท์ที่ไม่เข้าใจ ยิ่งพยายามทำความเข้าใจก็ยิ่งไม่เข้าใจ โจวซิงเหยียนค่อยๆ ขยับกายไปนั่งที่ตีนบันไดขึ้นเรือนราวกับต้องการเวลาสำหรับการจัดการความคิดที่แสนยุ่งเหยิง

นางร้ายเลิกคลั่งรักกลับได้พยัคฆ์มา
พนิตาจดจำชาติก่อนตัวเองได้ ทำให้รู้ว่าตัวเธอทะลุมาในนิยายของเพื่อนที่เขียนให้ตัวเธอเป็นนางร้ายของเรื่องนี้ เพราะหึงหวงพระเอกนิยายที่เป็นคู่หมั้นของเธอ จนพยายามฆ่านางเอกนิยาย ทำให้ต้องตายอนาถ เมื่อรู้อนาคตบัดซบ พนิตาจึงเปลี่ยนเส้นทางชีวิต หาคนมาช่วยสนับสนุน คนที่แข็งแกร่งจนข่มทุกคนได้ นั่นคือเหมันต์ นักธุรกิจมือฉกาจที่อยู่นอกเหนือบทประพันธ์ พนิตาร่วมมือกับเหมันต์ล้างแค้นทุกคนที่เคยก่อเวรกรรมกับเธอและเขาไว้ พร้อมจัดการคนเสแสร้งจอมปลอมทุกคนจนราบคาบ

ล่ารักบอสเถื่อน [ซีรีส์คนเถื่อน 3]
หลังจากที่พาหัวใจอันชอบช้ำไปเยียวยาไกลถึงต่างประเทศมานานหลายปี ไบรอันกลับมาไทยอีกครั้งเพื่อเปิดบริษัทซอฟต์แวร์เป็นของตัวเอง เขารับพนักงานใหม่ชื่อณัชชา เธอสวย เปรี้ยว เฉี่ยว บุคลิกเหมือนชาลิสา คนรักเก่าของเขาไม่มีผิด ที่สำคัญคือ เธอเด็ดเรื่องบนเตียงเสียยิ่งกว่าเด็ด พอได้ลิ้มลองรสชาติความสาว และบริสุทธิ์อย่างที่เขาไม่คิดว่าเธอจะเก็บความซิงไว้ชิงโชค ไบรอันก็ถอนตัวถอนใจไม่ขึ้นเสียแล้ว แม้จะย้ำนักย้ำหนาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาจะมีแค่เรื่องบนเตียง พอลงจากเตียงสถานะก็จะเปลี่ยนเป็นเจ้านายกับลูกน้อง แต่ทำไมทำมาหัวใจกลับเรียกร้องให้เธอมาเป็น ‘เมีย’ ซะอย่างนั้น! ความหึงหวง หวงแหน ไม่อยากให้ใครครอบครอง ทำให้ไบรอันรู้สึกสับสนในใจ จนกระทั่งถึงวันที่เธอเลือกจากไป เขาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกินที่เห็นเธอออกไปจากชีวิตเขา และยังมีแฟนใหม่ วางแผนจะแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ทั้งๆ ที่ปากเขาพร่ำบอกตลอดว่าไม่อยากแต่งงาน ไม่อยากมีลูก แต่เขากลับอยากเป็นผู้ชายที่จะยืนเคียงคู่กับเธอในวันวิวาห์ หลังเธอจากไปเขาใช้ชีวิตไปวันๆ จนกระทั่งตัดสินใจออกตามหาเธออีกครั้ง ไม่ว่าเธอจะอยู่กับใคร เขาก็จะ ‘แย่ง’ เธอกลับคืนมาให้ได้ สุดท้ายสิ่งที่พบ กลับเป็นเธอที่ท้องโต ไร้คนรับผิดชอบ คราวนี้เขาไม่สนใจว่าเธอจะท้องกับใคร เขาจะดูแลเธอและลูกให้ดีที่สุด เมื่อเมฆหมอกที่บังตาจางหาย ไบรอันถึงได้รู้ว่าเด็กในท้องนั้นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา เธอไม่เคยมีแฟนใหม่ เธอมีแต่เขาคนเดียว เขาจึงต้องพิสูจน์ตัวตนให้เธอมั่นใจว่าผู้ชายคนนี้พร้อมจะดูแลเธอกับลูกไปตลอดชีวิต

ชายบำเรออุ่นเตียงของโหวฮูหยิน
สามีแกล้งตายทิ้งให้ข้ามีชีวิตอย่างสิ้นหวัง หวนคืนมาครานี้ข้าจะทำให้สามีได้ตายสมใจ! จากนั้นจึงคว้าชายบำเรอมาอุ่นเตียงหมายมีทายาทเพื่ออำนาจในการปกครองจวน ทว่าชายบำเรอผู้นี้ร้อนแรงเกินไปแล้ว!!! ++++++ เวลานี้แทบไม่รู้เลยว่าใครเป็นฝ่ายยั่ว ใครเป็นฝ่ายถูกยั่ว เพราะต่างลุ่มหลงเสน่ห์ของกันและกันจนยากที่จะจำแนกแจกแจง "นายหญิงน้อยขอรับ..." เรียวปากร้อนกระซิบเรียกชิดใบหู ส่งผลให้คนตัวเล็กถึงกับเผลอกลั้นหายใจ ไอร้อนจากปากที่เป่ารดลงบนใบหูเรียกเลือดลมในร่างกายให้สูบฉีดรุนแรงจนซ่านพร่าไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย "อะ...อืม วะ...ว่าอย่างไรเล่า" เสิ่นเหิงเยว่ส่งเสียงตอบกลับไปอย่างกระดากอาย นางคิดว่าการหลับนอนกับบุรุษแค่ขึ้นเตียง ถอดเสื้อผ้า แล้วก็ป๊าบๆๆๆ จากนั้นบุรุษก็ปลดปล่อยเข้าไปในร่างกายสตรีเพื่อมีบุตรเป็นอันเสร็จกิจ นางไม่คิดเลยว่าระหว่างขั้นตอนเหล่านั้นมันจะวาบหวามชวนให้ใจสั่น ที่ผ่านมานางอุตส่าห์แอบดูอย่างตั้งใจ แต่ทฤษฎีมากมายจะเท่าการปฏิบัติจริงเพียงครั้งได้อย่างไรกันเล่า! เวลานี้สติสัมปชัญญะของหญิงสาวถึงกับเตลิดเปิดเปิง ผิวกายร้อนผ่าววูบวาบ ประสาทสัมผัสตื่นตัวแค่เขาขยับหรือหายใจแรงขึ้นนางก็ยังรับรู้ได้ "นอกจากจูบปากแล้ว ข้าจูบตรงอื่นได้หรือไม่ขอรับนายหญิง..." เมื่อน้ำเสียงทุ้มกอปรกับแววตาเว้าวอนออดอ้อน เสิ่นเหิงเยว่ก็ถึงกับเผลอพยักหน้าน้อยๆ ตอบรับโดยไม่ใช่สมอง เวลานี้นางจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าการปฏิเสธต้องทำอย่างไร ไม่ว่าเขาขออะไรนางก็พยักหน้าทั้งหมดราวกับไก่จิกข้าวเปลือก ++++++ เสิ่นเหิงเยว่ครางแผ่วเมื่อถุงสมุนไพรประคบร้อนถูกวางลงบนบั้นเอวและแผ่นหลัง ดวงตาของนางคลอไปด้วยหยาดน้ำตาด้วยความโกรธ "เป็นความผิดของท่าน!" น้ำเสียงใสกังวานกระแทกกระทั้นกล่าวโทษ มือหนาที่กำลังบีบนวดต้นขาให้ภรรยาสาวชะงักเล็กน้อยก่อนจะบีบต่อไปด้วยน้ำหนักสม่ำเสมอ "ใช่แล้ว เป็นความผิดของข้าเอง" แม่ทัพเซี่ยฮ่าวหนานยอมรับผิดโดยไม่มีข้อแก้ตัว ด้วยไม่คาดคิดว่าร่างกายของสตรีจะบอบบางถึงเพียงนี้ ครั้งต่อไปจึงตั้งใจว่าเขาจะปล่อยให้ตนเองเสร็จเร็วขึ้น เพื่อที่ภรรยาสาวจะได้หยุดพักแล้วค่อยเริ่มใหม่อีกครั้งและอีกครั้ง มั่นใจว่าหากทำบ่อยๆ ทำถี่ๆ และทำอย่างต่อเนื่องราวกับเป็นกิจวัตรร่างกายของนางก็จะปรับตัวให้เข้ากับเรี่ยวแรงของเขาในไม่ช้า ความปวดล้าเฉกเช่นในครั้งนี้ก็จะค่อยๆ บรรเทาเบาบางลงไปเองราวกับนางได้ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ "คนไร้ยางอาย!" หญิงสาวยังคงต่อว่าจนเสียงสั่นคล้ายอัดอั้นตันใจ ใบหน้าของนางแดงระเรื่อ แก้มกลมๆ ป่องพองราวกับกระรอกน้อยสะสมอาหารไว้ในปาก ทำให้ผู้เป็นสามีถึงกับฉีกยิ้มไปถึงดวงตา "ใช่แล้วข้าคือคนไร้ยางอาย" "ยะ...ยังมีหน้ามายอมรับอีก นะ...หน้าหนาเกินไปแล้ว" เสิ่นเหิงเยว่ไม่เคยเจอใครหน้าด้านหน้าทนถึงเพียงนี้มาก่อนเลย นางนึกว่าเขาจะเรียบร้อยอ่อนโยนเป็นบัณฑิตหนุ่มน้อยน่ากลั่นแกล้ง แต่ที่ไหนได้เขาเจนจัดเชี่ยวชาญมากไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวอีกทั้งยังมีใบหน้าหนาราวกับแผ่นศิลา! "ใช่แล้วข้าเป็นคนหน้าหนา ตัวข้าเป็นเช่นไรข้าย่อมไม่ปฏิเสธ" แม่ทัพเซี่ยยังคงยิ้มรับหน้าชื่นตาบาน ราวกับคำด่าทอของนางคือแผ่นป้ายเกียรติยศที่นางมอบให้ก็ไม่ปาน

หลังเกิดใหม่ ฉันจะล้างแค้นให้ลูกสาวที่เสียชีวิต
หลังจากปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกวีวัธน์ น้องชายสามีในนามในคืนนั้น ขวัญรัตน์ทนทุกข์ทรมานมานานถึง8ปี ตอนที่เขากอดอัฐิลูกสาวไว้พร้อมจะฆ่าตัวตาย กวีวัธน์กลับไปจัดงานฉลองวันเกิดยิ่งใหญ่ของลูกชายหญิงในใจ ไม่เหลียวแลเธอเลยสักนิด พอลืมตาขึ้นอักครั้ง เธอที่เกิดใหม่อีกครั้ง จะทำให้กวีวัธน์ต้องได้ชดใช้อย่างสาสม! ชาติที่แล้ว เธอได้อธิบายอย่างหนักแน่น กวีวัธน์ว่าเธอมีเจตนาแอบแฝงคิดจะจับเขา ชาตินี้เธอได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ให้ชัดเจนต่อหน้าทุกคน! ชาติที่แล้ว หญิงในใจขโมยผลงานของเธอไปหน้าด้านๆ กวีวัธน์ว่าเธออิจฉาริษยาเป็นนิสัย ชาตินี้เธอจะเหยียบหญิงในใจของเขาขึ้นไปรับรางวัลให้ดู! ชาติที่แล้ว เธอถูกเจาะจงใส่ร้ายป้ายสีมาตลอด กวีวัธน์ก็เอาแต่เข้าข้างหญิงในใจอยู่เรื่อยไป ชาตินี้ เธอจะตบๆๆนังผู้หญิงคนนั้นให้คว่ำไปซะ! กวีวัธน์นึกว่าขวัญรัตน์จะรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ถึงตอนที่ขวัญรัตน์จากไปโเยไม่หันกลับมา เขาใจลนลานอย่างแปลกๆ กวีวัธน์ผู้หยิ่งยโสคนนั้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธและเศร้าใจปะปนกัน ดึงเธอไว้:"ขวัญ อย่าทิ้งผมไป ให้ผมไปกับคุณด้วยได้มั้ย"

Midnight Relation สัมพันธ์ลับวิศวะร้าย
“ทิศเหนือ”...ติดอยู่ในวังวนของความสัมพันธ์ลับ...ที่ต้องเริ่มต้นใหม่...ทุกเที่ยงคืน

My Baddy รักเพื่อนผิดไหม
"ฉะฉัน ชอบนาย" "..."
