บทนำ พี่น้องท้องชนกัน (1)

บทนำ พี่น้องท้องชนกัน

‘ไลลา จรัสจันทร์มนตรี’ เดินตามบริกรที่ช่วยแบกร่างใหญ่ของ ‘กองทัพ จรัสจันทร์มนตรี’ เข้ามาในห้องพัก ตอนนี้สภาพของชายหนุ่มดูไม่ได้เลย เขาเมามายไม่ได้สติอะไรเลยจนไลลาอดเป็นห่วงพี่ชายไม่ได้ แม้รู้ว่ากองทัพเกลียดเธอ แต่เธอกลับเกลียดเขาไม่ลงเพราะเธอรักเขาแบบพี่ชายมาโดยตลอด การเกิดและโตมาด้วยกันมันเหมือนสายสัมพันธ์ที่ทำให้ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองคืออะไร รู้เพียงแค่ว่าเจ็บปวดทุกครั้งที่กองทัพบอกว่าเกลียดเธอ ความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เด็กแล้ว

“ห้องนี้ใช่ไหมครับคุณผู้หญิง”

“ใช่ค่ะ สักครู่นะคะเดี๋ยวฉันเปิดให้” ไลลาเดินไปแตะคีย์การ์ดเพื่อให้บริกรพากองทัพเข้าไปนอน โดยที่หญิงสาวให้บริกรพาร่างใหญ่ไปนั่งฟุบที่โซฟาก่อน เนื่องจากเธอต้องเช็ดทำความสะอาดร่างกายของชายหนุ่มก่อนมิเช่นนั้นอาจจะเลอะที่นอนได้

“ขอบคุณนะคะ นี่ค่ะทิป”

“ขอบคุณครับคุณผู้หญิง”

บริกรบอกแล้วยกมือไหว้พร้อมกับรับเงินจำนวนหนึ่งจากไลลามาไว้กับตัวเอง จากนั้นก็มองสองหนุ่มสาวสลับกันไปมาอย่างเป็นห่วง เพราะก่อนหน้านี้ในงานแต่งสายตาที่ผู้ชายที่กำลังฟุบหลับอยู่นั้นมองสาวร่างเล็กด้วยความไม่พอใจจนเขาที่กำลังเสิร์ฟน้ำสัมผัสได้

“คุณผู้หญิงต้องการแม่บ้านไหมครับ ให้ช่วยคุณผู้ชาย...” ชายร่างสูงเอ่ยถามเพราะเป็นห่วงคนตัวเล็กอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ อันนี้พี่ชายฉันเอง ฉันจัดการเขาได้ค่ะ” ไลลามองร่างใหญ่ที่นั่งหลับอยู่แล้วส่ายหน้าไปมา จากนั้นเธอก็เดินไปเปิดประตูให้บริกรหนุ่มออกไป

“อ้าวเหรอครับ งั้นผมขอตัวนะครับ มีอะไรสามารถติดต่อเคาน์เตอร์ด้านล่างได้เลยนะครับ”

“ค่ะ”

หลังจากที่บริกรหนุ่มเดินออกไปแล้วไลลาก็เดินเข้ามาเพราะหวังจะถอดเสื้อที่เลอะอ้วกของชายหนุ่มออก หญิงสาวพยายามดึงรั้งจนในที่สุดเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาก็ถูกถอดออกมา

ไลลาถึงกับตะลึงเมื่อเห็นร่างกายของพี่ชายที่ตอนนี้ไม่มีอะไรปกปิดท่อนบนเลย แผงอกกว้างกำยำที่บ่งบอกว่าคนตรงหน้าดูแลร่างกายเป็นอย่างดี ไหนจะซิกซ์แพ็กแข็งเป็นลอนที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจของคนที่กำลังเมาอยู่

“พี่ทัพก็หุ่นดีเหมือนกันนะเนี่ย” เมื่อเทียบรูปร่างของกองทัพกับเพื่อนๆ กองทัพมีโครงสร้างและหุ่นไม่ต่างจากเพื่อนๆ ที่เป็นลูกครึ่งเลย เรียกได้ว่าภาษีพอๆ กันถึงแม้จะเป็นหนุ่มไทยแท้ก็ตาม ผิวเนียนละเอียดของเขาส่งเสริมให้กองทัพน่ามองยิ่งขึ้น แต่ไลลาไม่ได้คิดแบบนั้นเพราะเธอรักเขาแบบพี่ชายมาตลอด ถึงแม้จะรู้ความจริงว่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดแต่เธอก็ไม่เคยคิดเกินเลย

“อื้อ...อย่ามายุ่งสิเว้ย!” เสียงของคนเมาร้องออกมาอย่างรำคาญเมื่อรับรู้ว่ามีอะไรเปียกๆ มาถูไถที่ร่างกายของเขา

“พี่ทัพคะ...เช็ดตัวก่อนนะเดี๋ยวจะนอนไม่สบาย” ไลลาบอกอย่างหวังดี จากนั้นหญิงสาวก็ทำการเช็ดแผงอกกว้างบึกบึนอย่างเบามือ แต่ใจสาวกลับเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก แม้ภายนอกของไลลาจะดูกร้านโลก แต่ใครจะรู้บ้างว่าเธอไม่เคยต้องมือชายใดเลยสักคนเดียว เธอแค่ชอบเที่ยว ชอบสังสรรค์แต่ไม่ได้หมายความว่าง่ายกับใครทุกคน

“อย่ามายุ่งกับกู!!”

มือหนาทำการผลักร่างเล็กจนกะละมังที่บรรจุน้ำหกเลอะเนื้อตัวของไลลา ทำให้ตอนนี้ร่างกายสาวเปียกปอนเสียยิ่งกว่าคนที่นอนเมาอยู่

โครม!!

“ว้าย!! พี่ทัพนะพี่ทัพ...ไลลาเปียกหมดแล้วนะ” ไลลาที่นั่งแหมะอยู่ที่พื้นมองชุดเดรสของตัวเองที่มันเลอะเปรอะเปื้อนไปหมดแล้วถอนหายใจออกมา

ไลลาส่ายหน้าแล้วเลือกที่จะเดินเข้าไปหาชุดคลุมใส่และจะโทร.เรียกพนักงานขึ้นมาเอาชุดของเธอไปซักและอบแห้งก่อน มิเช่นนั้นเธอจะไม่มีเสื้อผ้าใส่กลับ คงอาจจะใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมง ห้องนี้ก็ใหญ่โตเธออาจจะนั่งรอสักพักเพื่อรอชุดก่อน

“พี่ทัพนะพี่ทัพทำกันได้”

ไลลาใส่ชุดคลุมแล้วรอทางรูมเซอร์วิสมารับชุดไป แต่จนแล้วจนรอดพนักงานข้างล่างก็ยังไม่ขึ้นมาเนื่องจากตอนนี้มันดึกมากๆ พนักงานน้อยอาจจะล่าช้า ไลลาเลยหันไปมองคนตัวโตที่นอนสลบอยู่ที่โซฟาจนเธอสงสาร เลยเลือกจะประคองคนตัวโตเพื่อให้เขาขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆ

“มานอนบนเตียงดีๆ นะคะพี่ทัพ...ฮึบ...”

ไลลารวบรวมแรงทั้งหมดเพื่อพาร่างใหญ่ขึ้นไปนอนบนเตียง แต่ด้วยความที่น้ำหนักตัวของเขามากกว่าเธอสองเท่า ไลลาเลยเซถลาลงไปนอนทับที่อกแกร่งของกองทัพอย่างช่วยไม่ได้

“ว้าย!!”

แม้ไลลาจะตัวเล็กแต่น้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้กองทัพสะดุ้งตัวตื่นขึ้น ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าใครบางคนนอนทับที่อกแกร่งของเขา คนคนนี้คือคนที่เขาเกลียดมากที่สุด

“ไลลา!!” จากตอนแรกที่เมามายเป็นอันต้องสร่างเมาทันที เพราะเขารังเกียจที่ผู้หญิงหน้าด้านคนนี้มาแตะต้องเนื้อตัวยามที่เขาไม่ได้สติ

“พี่ทัพ...เอ่อ...คือ”

ดวงตาสวยเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อกองทัพตะโกนใส่เสียงดัง ซึ่งเธอรู้ว่าชายหนุ่มไม่อยากให้เธอเข้าใกล้ แต่ทำไงได้ในเมื่อเจ้าบ่าวเจ้าสาวไหว้วานให้เธอมาดูแลกองทัพ และตรงนั้นก็ไม่มีใครไว้ใจได้เลย

“หน้าด้านเนาะ กูบอกว่าเกลียดขี้หน้ายังเสนอหน้ามาให้กูเห็นอีก” ตั้งแต่เกิดมาไลลาไม่เคยเห็นกองทัพหยาบคายเท่านี้มาก่อน

“พี่ทัพ!! ทำไมต้องหยาบคายกับไลลาขนาดนี้ด้วย ไลลาแค่ช่วยเองนะ” ไลลาร้องถามอย่างโกรธจัดไม่แพ้กันเมื่อชายหนุ่มขึ้นมึงขึ้นกูแบบนี้มันไม่น่ารักเลย

“ช่วยห่าไร แล้วที่มึงใส่ชุดแบบนี้หมายความว่ายังไง จะอ่อยกูว่างั้นเถอะ!!” เพราะความเกลียดชังทำให้ผู้ชายที่แสนสุภาพอย่างกองทัพเปลี่ยนไป อะไรที่เขาเกลียดเขาจะไม่มีทางทำดีด้วย อย่างเช่นผู้หญิงตรงหน้า!!

“ไลลาจะไปคิดแบบนั้นได้ยังไง ในเมื่อพี่ทัพเป็นพี่ชายของไลลา” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจว่าเขาไปเอาความคิดทุเรศๆ แบบนี้มาได้ยังไง

“เหอะ...กูไม่ใช่พี่มึง และไม่เคยเป็นด้วย สิ่งที่มึงกับแม่มึงทำกับแม่กูมันเหี้...ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น! ยังคิดว่าจะเป็นน้องสาวกูได้งั้นเหรอ” กองทัพจ้องใบหน้าหวานที่ขอบตากำลังเห่อร้อนเพราะอยากจะร้องไห้ แต่เขาไม่สงสารหรอกนะเพราะคนแบบนี้ต้องทำเลวๆ ใส่ถึงจะสำนึก

“พี่ทัพ...ถ้าพี่ทัพยังด่ากราดไลลาแบบนี้ งั้นไลลาขอตัว ไลลาไม่อยากพูดกับคนที่ไม่มีสติอย่างพี่ทัพ!”

ไลลาเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าของตัวเองที่วางข้างโซฟา แต่จังหวะที่หญิงสาวหมุนตัวกลับมือหนาของกองทัพก็จับที่ข้อมือเล็กเอาไว้แล้วจัดการเหวี่ยงร่างบอบบางขึ้นไปบนเตียงทันที

“ว้าย!!” เพราะความรุนแรงของการเหวี่ยงเมื่อครู่ทำให้ไลลานอนคุดคู้อยู่บนเตียงอย่างเจ็บจุก จนกระทั่งรับรู้ถึงมือหนาของกองทัพซึ่งลากขาเธอไปที่ปลายเตียงอย่างแรง “กรี๊ด! พี่ทัพจะทำอะไรไลลา” ไลลากรีดร้องออกมาเสียงดังเมื่อมือหนาที่ลากขาเธอมันรุนแรงจนผมสยายเต็มเตียงไปตามแรงลากของเขา

“หึหึ...อย่าทำตัวใสซื่อ คนอย่างมึงแม่งคงโดนมาจนพรุนแล้ว ยังเสนอหน้ามาให้ไอ้วิคเอาอีก อย่าคิดว่ากูไม่รู้แผนชั่วมึงนะที่อยากได้น้องเขยกูมาเป็นผัว! จะบอกให้ไอ้วิคมันไม่โง่มันรักน้องกูไม่ใช่ผู้หญิงสำส่อนอย่างมึง”

กองทัพผรุสวาทออกมาพร้อมกับจ้องมองคนที่นอนตาตื่นอยู่บนเตียงด้วยสายตาวาวโรจน์ แวบหนึ่งในดวงตาของกองทัพมีความเห็นใจ แต่เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่มารดาของผู้หญิงคนนี้ทำกับแม่เขา และสิ่งที่ไลลาทำกับไอลดามันทำให้เขาไว้ใจผู้หญิงคนนี้ไม่ได้อีกต่อไป

“พะ...พี่ทัพ...ได้โปรดปล่อยไลลาไปเถอะนะคะ ไลลาสัญญาว่าจะไปอยู่ให้ไกล ไลลาจะไม่มาวอแวพี่หรือไออีก” เสียงหวานบอกอย่างสั่นๆ พร้อมกับนอนยกมือไหว้คนตัวโตที่เหมือนปีศาจร้ายที่พร้อมจะทำลายเธอให้สิ้นซาก

“กูไม่เชื่อน้ำหน้าอย่างมึงไลลา คนอย่างมึงต้องเจอแบบกู อยากได้น้องเขยกูเป็นผัวนัก ฝันไปเถอะชาติหน้าตอนบ่ายๆ โน่น เดี๋ยวคืนนี้กูจะสนองมึงเอง”