Genres

มหายุทธ์ สะท้านภพ
หลัวซิว ชายหนุ่มกำพืดต่ำต้อย มีพรสวรรค์ปานกลาง กลับเกิดปรากฏการณ์ก่อรวมแหล่งกำเนิดกฏแห่งความเป็นความตายกลายเป็นของล้ำค่า จากนี้ต่อไปกายแฝงหลักธรรมการเวียนว่ายตายเกิดเทวสถานของโลกา ควบคุมวงล้อแห่งวัฏจักร กำเนิดอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ขั้นสูงสุด กลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในยุคสมัย ฐานะสูงส่งทระนงตนชั่วกัปชั่วกัลป์ ชายหนุ่มที่มีฐานะยากจนข้นแค้น ได้รับลูกแก้วความเป็นความตายซึ่งเป็นของล้ำค่าต้นตำรับเม็ดหนึ่งมา บัดนี้ไป ผู้ครอบครองพลังวิเศษอย่างเขา จักสำเร็จวรยุทธ์ทั้งหลายแหล่ เย้ยฟ้าท้าดิน จุติตำแหน่งมหาเทพจอมยุทธ์!

ดวงชีวันพสุธา
หมิงโร่ ผู้สืบทอดตระกูลขุนนางหมอเสวียน ถูกผู้ช่วยลอบฆ่า การข้ามภพคราหนึ่งกลับกลายเป็นองค์หญิงเก้าแห่งกรุงหนานหรง อืม ข้านี่แหละองค์หญิง ว่ากระไร?อภิเษกสมรสกับหยุนชินอ๋องผู้มียศถาบรรดาศักดิ์สูงส่งแล้วอย่างนั้นรึ อืม ฟังดูก็ดูทรงพลังผายผึ่งดี ว่ากระไร?หยุนชินอ๋องสิ้นพระชนม์แล้วอย่างนั้นรึ อืม อย่างนั้นก็ต้องเป็นแม่หม้ายล่ะสิ ไม่เป็นอันใดดอก ท่านอ๋องคงมีมรดกตกทอดอยู่มิน้อย...... ว่ากระไร?พิธีการแห่งราชวงศ์ พระชายาต้องฝังศพสังเวยชีวิตอย่างนั้นรึ! หมิงโร่:เหอะ!ข้าจะยอมก้มหัวให้กับชะตาชีวิตบ้าๆอย่างนี้รึ?มาดูกันว่าข้าจะทำอะไรที่เป็นบุญคุณได้บ้าง ก่อนอื่นช่วยชีวิตท่านอ๋องให้รอดตาย หลังจาหนั้นก็ต่างคนต่างไป มีชีวิตใหม่ เจอคนดีๆ ท่านอ๋อง:เจ้าจะไปพบมีชีวิตใหม่กับใครรึ หมิงโร่:ชายรูปงาม ท่านอ๋อง:ข้ารูปงามไม่พอรึ?

บัลลังก์หมอยาเซียน
ด็อกเตอร์แพทย์หญิงอัจฉริยะข้ามภพกลายเป็นพระชายาของอ๋องฉู่ เพิ่งมาถึงก็เจอผู้ที่บาดเจ็บสาหัส นางยึดถือจรรยาแพทย์ไปทำการช่วยเหลือ กลับเกือบถูกคนให้ร้ายไท่ซ่างหวง(เสด็จพ่อของฮ่องเต้)ป่วยวิกฤต นางไม่มีวิธีรักษา ถูกอ๋องอำมหิตผู้น่าเกลียดเข้าใจผิดตำหนิเอา หรือว่าเป็นคนดีมันยากนัก? ชายผู้นี้เอาแต่ใส่ร้ายป้ายสีนางไม่ว่า ที่อดไม่ได้คือเขายังกล้าแต่งชายารองทำให้นางสะอิดสะเอียนอีกอ๋องอำมหิตพูดอย่างเย็นชาว่า: "เจ้ามีดีอะไรให้ข้าแค้นเจ้า ข้าเพียงแค่เกลียดเจ้า? แค่เห็นเจ้าแวบแรกก็รู้สึกขยะแขยง"หยวนชิงหลิงใบหน้ายิ้มรับพร้อมกล่าวว่า: "ไฉนข้าไม่รังเกียจท่านอ๋องเพคะ? เพียงแค่ทุกคนล้วนเป็นสุภาพชน ไม่อยากไม่ไว้หน้าก็เท่านั้น"อ๋องอำมหิตพูดเย้ยหยันว่า: "เจ้าอย่านึกว่าตั้งท้องลูกของข้าแล้วข้าจะนับว่าเจ้าเป็นพระชายา ดื่มยาถ้วยนี้ ข้ากับเจ้าขาดกัน อย่ามาขัดขวางการแต่งงานของข้ากับคุณหนูสองตระกูลฉู่" หยวนชิงหลิงยิ่มแฉ่งพร้อมกล่าวต่อว่า: "ท่านอ๋อง นี่ชอบพูดเล่นเสียจริงเพคะ ท่านอยากแต่งก็แต่งเลยเพคะ ข้ามีลูกให้ดูแล ค่อยแต่งงานใหม่ ไม่มีใครเป็นก้างขวางคอใคร ถึงเวลานั้นมีการจัดเหล้าครบเดือน ขอเชิญท่านอ๋องมาร่วมงานด้วยเพคะ"

ซูหงซาน ย้อนมิติบุกชีวิตชนบท
ซูหงซานพอลืมตาขึ้นก็เห็นตัวเองไปโผล่ในยุคสมัยโบราณ กระท่อม ลานบ้านเก่าๆผุพัง ชีวิตจนเหลืออนาถ แถมยังมีสามีร่างกำยำและบุตรชายบุตรสาวซูบซีด แต่ใครบอกนางได้บ้าง ตัวละครที่นางเป็นอยู่ทำไมต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายด้วยล่ะ?พยายามเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ตน ฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างมารดาและบุตร ทำอาหาร เปิดภัตตาคาร จนร่ำรวยมีเงินทอง ใช้ชีวิตให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆขึ้นไป แต่ทำไมลูกเลี้ยชายหญิงทั้งสองกลับกลายเป็นองค์หญิงองค์ชายซะงั้นล่ะ?ก็แม้แต่สามีกำยำของนางยังกลายเป็นแม่ทัพเลย?เพียงแค่แม่ทัพคนนี้ช่างเงอะงะจริงเชียว ซูหงซานอดที่จะโกรธไม่ได้:“”หานต้าจ้วง เจ้ามันไร้ยางอาย!เจ้าหลอกข้า!”หานต้าจ้วง:“น้องนาง สวามีผู้เพรียบพร้อมเช่นนี้เจ้าก็ได้มาแล้ว ยกโทษให้ข้าเถิด ได้โปรด?”

คนนอก สายตา
“พี่ชาย หากท่านไม่รักข้า ท่านจะย่ำยีข้าไปถึงไหน ข้าเจ็บ ข้าปวดใจท่านรู้หรือไม่ ข้าไม่ใช่เสี่ยวอวี้ของท่านนะ” เรื่องย่อ ลู่ฟางหลิน เรียบร้อยอ่อนหวาน อีกทั้งยังทำอาหารเก่งนัก แต่ติดที่บ้านของนางยากจนเท่านั้น ทำการค้าขายเพียงแค่ผักและผลไม้ หวังอ้ายเทียน ชายหนุ่มรูปงาม ตำแหน่งของเขาคือท่านรองแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ เห็นหน้าหล่อเหลาคมคาย จะคิดว่าเขาเป็นคนใจดีมีเมตตา หาใช่ดั่งรูปลักษณ์ภายนอกไม่ เขาคือ มัจจุราชหน้าหยก รอยยิ้มจำแลงดูราวกับปีศาจของเขานั้นน่ากลัวนัก แววตาเย็นยะเยือกชวนให้น่าหวาดหวั่นไม่น้อย เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น เพราะฉู่หยางเฉิน เทยาบำรุงเกินขนาดทำให้ ท่านรองสหายรักคึกคักอีกทั้งเพิ่งจะอกหัก จึงได้ย่ำยีน้องสาวเข้าให้ ก่อนนางจากไปนาง มอบจดหมายให้แก่ชายหนุ่ม ตัวอกษรนั่นบ่งบอกถึงความเจ็บปวดชอกช้ำมากมาย

ใต้ร่มยาใจ
ชีวิตของนางสู้รบปรบมือมาสิบกว่าปี ในที่สุดโหลชีก็ตัดสินใจรามือออกจากยุทธภพ ใครจะรู้ว่า ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของนาง ทำให้ทะลุมิติมาอีกภพหนึ่ง จากนั้น...ก็มาตกอยู่ในอ้อมอกของชายผู้หนึ่ง คลั่งพอแล้ว ตอนนี้เธอพยายามทำตัวเป็นผู้หญิงบอบบางไรเเดียงสา เขากลับค่อยๆฉีกหน้ากากที่แท้จริงของนางออก บังคับให้นาง...

ลำนำยอดหญิงจอมพิษ
หลังพระราชพิธีแต่งตั้งฮองเฮา มู่หรงชิวถูกผู้ชายเฮงซวยกับน้องสาวต่างมารดาทรยศหักหลัง ถูกประหาร สิบนิ้วถูกตัดทิ้ง กรอกตะกั่วจนสิ้นชีวี นางเกิดในภพชาติใหม่ในประเทศเพื่อนบ้าน เป็นบุตรสาวนางสนมแห่งจวนโหว ตั้งตัวเป็นศัตรูกับอนุมารดา แย่งเป็นที่โปรดปรานของท่านพ่อ พี่สาวเอกลอบทำร้ายอย่างกำเริบเสิบสาน?นางคิดอุบายให้หล่อนเสียโฉมซะเลย ก่อนวันอภิเษกสมรสคู่หมั้นรังแกข่มเหงนางอย่างเกินจะบรรยาย

ชีวิตบ้านนาของแม่นางลู่ม่าน
ลู่ม่านไม่คาดคิดมาก่อนว่าตัวเธอจะข้ามภพไปกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกกองทหาร ซ้ำยังทะลุมิติไปยังบ้านนอกคอกนาณสมัยโบราณ ที่นี่ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทันสมัย ไม่มีอาหารอันโอชะ อัตราการใช้ที่ดินก็ต่ำมากเช่นกัน!ลู่ม่านใช้แหล่งความรู้ที่ทันสมัย ทำสวนทำนาปลูกผักทำไร่จนร่ำรวย! มาดูกันว่าลู่ม่านจะกลายเป็นตัวแม่แห่งวงการการค้าได้ยังไงกัน!

ข้าคือไป๋ฟางหรง (จีนโบราณ)
“วันนี้ข้าไป๋ฟางหรง ขอหย่าขาดจากตระกูลจ้าว ด้วยความผิดอิจฉาริษยา อับอายต่อบรรพชนตระกูลจ้าว จึงขอหย่าร้างด้วยตนเอง หลังจากนี้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลจ้าวอีก” เรื่องย่อ เพราะเป็นคู่หมั้นกับเขามาตั้งแต่เยาว์วัย นางมีเขาเป็นส่วนหนึ่งเสมอ ตลอดระยะเวลาที่นางกับเขาหมั้นหมายกัน สุดท้ายแล้วเขาก็ยังคิดว่าทุกอย่างเป็นแผนของนางที่คิดจะจับเขาหลอกลวงกอบโกยผลประโยชน์ เมื่อถึงวันแต่งงาน เขาเข้าหอตามทำเนียม ยิ่งถูกยาปลุกกำหนัดเล่นงาน ก็ยิ่งคิดว่านางเป็นคนลงมือ สุดท้ายแล้ว หลังจากเข้าหอหลับนอนกับนาง รุ่งเช้าอีกวันก็เดินทางกลับไปยังชายแดนทันที เขาทอดทิ้งนางเอาไว้ในเมืองหลวง ระยะเวลาห้าปีมานี้ นางรอคอยให้เขากลับมาด้วยหัวใจอันมีรักอยู่เปี่ยมล้น สุดท้ายก่อนขึ้นเดือนเอ้อร์เยว่เข้าสู่ปีที่หก เขาเดินทางกลับเมืองหลวงพร้อมสตรีนางหนึ่ง เขาประกาศก้องออกมาว่า จะแต่งนางมาเป็นภรรยารอง ทำให้ไป๋ฟางหรงตัวแข็งทื่อราวกับถูกของแข็งกระแทกเข้าศีรษะอย่างจัง นางเห็นสามีตระกองกอดสตรีนางนั้นด้วยความอบอุ่นแววตาดูมีแต่ความรักใคร่เอื้อเอ็นดู เมื่อสายนั่นมองมาที่นาง มีแต่แววตาเย็นชาเยียบเย็นจนทำให้นางหนาวเหน็บสะท้านกาย จวนเจียนแทบจะล้มลงได้ทุกเมื่อแต่ก็ต้องฝืนยิ้มกลั้นน้ำตามิให้มันไหลออกมา ภายในอกนั้นปวดร้าวราวกับถูกหนามพิษทิ่มแทงทะลุทลวงเจียนตายอยู่รอมร่อ “สุดท้ายแล้วข้ากลายเป็นคนโง่ที่รักและยอมทุกอย่าง ต่อไปนี้ข้าควรจะหยุดเอาไว้ หยุดหัวใจเอาไว้เพียงเท่านี้ ข้าจะไม่ฝืนไม่รั้งเอาไว้อีกแล้ว”

เนตรมฤคี
เจ้าชายจอมอาคมอย่างกฤตพรต เกิดไปประลองธนูชนะ ได้วิลาสินี ธิดาพระฤาษีมาโดยบังเอิญ "เราบำเพ็ญตบะ ไม่ร่วมเพศ" เขาบอก นางอยากโสดก็ต้องดีใจสิ แต่ทำไม ชะตาถึงดลให้นางกลายเป็นฝ่ายปลุกปล้ำเขาเองเช่นนี้เล่า!

สัญญารักข้ามภพ
ความรักที่เกิดจากการนำพาของคำสัญญาที่ข้ามภพข้ามชาติ เมื่อเทวดาอารักษ์ร่วมเป็นพยานในสัญญารักนี้ จึงส่งผลให้ทั้งคู่ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ในต่างยุค ต่างสมัย แต่ยังคงแผ่นดินเดิม คำรักมั่นที่ผูกดวงใจของทั้งสองเอาไว้นำพาให้พวกเขาก้าวข้ามข้อจำกัดแห่งกาลเวลาไป...ข้าจะขอตามรักพี่เทพทุกชาติไป......พี่รักเจ้า รอพี่ก่อนนะ...

ชายาหมอเซี่ยจินอาน
สาวคนไหนกันที่เปิดฉากด้วยการข้ามพบมาสู่แท่นประหาร? พระเอกคนไหนกันที่เปิดฉากมาก็อยากตัดนิ้ว ควักลูกตานางเอก? แต่เรื่องบ้าๆพวกนี้ไม่ได้ทำให้เซี่ยจินอานหวาดหวั่นแต่อย่างใด นางสนแค่ระบบรักษาทางการแพทย์และพันธมิตรนักฆ่า ประหนึ่งอัพเกรด ประหนึ่งฉีกหน้าทรมานพวกคนกากเดน มีท่านอ๋องบางคนปากก็บอกอยากจะทรมานภรรยา แต่ตัวนั้นประคบประหงมอย่างกับอะไร ซ้ำยังกลายเป็นนักหึงแห่งปี? “อานอาน เจ้าจะรังเกียจที่หน้าตาข้าน่ากลัว แล้วหนีไปกับชายรูปงามหรือกระไม่?” เซี่ยจินอานเหล่มองชายที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมา ใส่เสื้อคลุม ที่เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย สายตามองตั้งแต่กล้ามเนื้อท้องจรดล่างลงมา ไอแห้งๆกล่าวว่า: “แฮะแห้ม หน้าตาน่ากลัวกับรูปร่างอันน่าทึ่ง มันคนล่ะเรื่องค่ะท่านพี่!”

หยาดน้ำตาแห่งฤดูใบไม้ร่วง
เมื่อวันที่ประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี้ แห่งสหรัฐอเมริกา ถูกลอบสังหารในดัลลัสนั้น หยาดน้ำตาแห่งฤดูใบไม้ร่วง หล่นพราวลงทั่วแผ่นดินอเมริกา และนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ยังไม่มีใครช่วยขับหยาดน้ำตานั้นให้เดือดแห้งลงได้.....และหยดน้ำตาหยาดหนึ่งนั้น ได้จารึกไว้ในหนังสือเล่มนี้ "เธอะ เทียร์ส ออฟ ออตั้ม” “...ท่านครับ มันเป็นฤดูใบไม้ร่วงในอเมริกาจริง ๆ เสียด้วย ในวาระที่ท่านประธานาธิบดีเคนเนดี้ถูกลอบสังหาร...วันที่ 22 พฤศจิกายน...คําว่า “เธอะ เทียร์ส ออฟ ออตั้ม” นั้น ทําให้ประชาชนชาวอเมริกันต้องเสียน้ำตาไปมากมายสักเพียงไหนสําหรับฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น ท่านก็คงทราบแล้ว..... “...คุณจะเห็นได้ว่า จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในดัลลัสครั้งนั้น เราได้มองเห็นน้ำใจของคนอเมริกันครั้งใหญ่หลวง คือความร่วมอยู่ในความทุกข์อันเดียวกันนั่นแสดงว่าประชาชาติอเมริกันนั้นมิได้แตกแยก...ซึ่งผมขอย้ำอย่างภาคภูมิใจ...” -------------------------------

แม่หนูชาวนาจอมแสบ
คนอื่นข้ามภพกินดีอยู่ดี เหมิงเชียนเหยียนข้ามภพกลับไปอยู่กับครอบครัวจนๆ อย่ากลัวไปเลย ด้วยความกล้าหาญชาญชัย ความแสบจี๊ดจ๊าดของนาง บุคคลที่มีพรสวรรค์ด้านยิงธนูอย่างนาง ยังไงเสียก็ทำให้ครอบครัวร่ำรวยได้เองแหละ เจ้าว่าไงกระไร?ด้วยความปากร้ายดุดันของนางทำให้ไม่ได้ออกเรือนเสียทีอย่างนั้นรึ?ถ้ากระนั้น เจ้าอภิเษกสมรสกับข้าเถอะ

ภพเพาะรัก (พีเรียดร่วมสมัย โรแมนติก วรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่)
หนุ่มชาวดูไบย้อนเวลากลับไปตามหารักแท้ในสมัยอยุธยา เขามักจะฝันเห็นภาพต่าง ๆ ในอดีตรวมทั้งเธอ หญิงสาวที่แสนงดงามและอ่อนโยน ฝันเห็นช่วงเวลาแห่งความสุขกับบรรยากาศเก่า ๆ ที่แสนโรแมนติก ทั้งขบวนพยุหยาตราชลมาค ประเพณีลอยกระทง และการละเล่นต่าง ๆ รวมทั้งบรรดาเพื่อน ๆ ที่สนทนาด้วยถ้อยคำโบราณอีกทั้งยังยศตำแหน่งของเขาที่ได้รับใช้ใกล้ชิดสมเด็จพระนารายณ์ ในฐานะเป็นหัวหน้ามหาดเล็ก ทุกอย่างติดตราตรึงใจเขา และที่สำคัญคือทุกครั้งที่เขาฝันเห็นเธอ หัวใจของเขามันร่ำร้องหาแต่เธอ ทำให้เขาไปที่อยุธยาและได้พลัดตกลงไปในรอยเลื่อนขณะเกิดแผ่นดินไหว เขาย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่เกิดการรัฐประหารโดยฝ่ายหนึ่งคือพระเพทราชา อีกฝ่ายหนึ่งพระยาวิชเยนทร์ ภาพของสามีที่ปรากฏเสมือนคนแปลกหน้าในชุดแต่งกายแบบฝรั่งทำให้เธอรู้สึกราวกับฝันไป แต่ก็ดีใจเหลือเกินที่ได้พบเขาอีกครั้ง แต่เขาก็ได้รับการฝากฝังเธอไว้ ให้ช่วยพาเธอหนีไปจากแผ่นดินที่กำลังจะเปลี่ยนยุคสมัย เขาจึงพยายามสุดชีวิตฝ่าฟันอุปสรรคและความตายพาเธอกลับมาในภพปัจจุบันที่เธอรู้สึกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่กับสิ่งที่ไม่คุ้นตา เธอจึงต้องเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เธอจะปรับตัวได้หรือไม่ แล้วยังต้องเผชิญกับหญิงสาวคนหนึ่งที่เฝ้ารักและปรารถนาเขาอยู่ เธอจะสามารถครอบครองหัวใจของเขาไปชั่วกัลป์นานได้ดั่งคำอธิษฐานหรือไม่

อัปสรามนตรา
อนินนาถ หญิงสาวผู้ถูกชักจูงเข้าไปในอดีตแห่งเมืองวิเภทะ มนตราได้พาเธอกลับไปสู่ยุคแห่งการรวมอาณาจักรเจินละ และได้กลายเป็นผู้รู้เห็นโศกนาฏกรรมแห่งสัญญาที่ไม่อาจปฏิบัติตาม

พระนางแก้วเก็งยา
“ชัยชนะที่วางอยู่บนมือ จักมีค่าอันใดหากมือนั้นปราศจากซึ่งลมหายใจเสียแล้ว” เรื่องราวของพระเจ้าฟ้างุ่ม แห่งเวียงเชียงทอง ผู้ซึ่งทำทุกอย่างเพื่อสตรีที่รักราวแก้วกลางดวงหทัย...พระนางแก้วเก็งยา ทว่า ตัวแทนความรักที่เจ้าฟ้างุ่มมีให้นั้น หาได้มีความหมายต่อนางผู้เป็นที่รัก ทรัพย์สินศฤงคารใดก็ไม่มีค่าพอกับตัวตนของคนที่รัก...เจ้าฟ้างุ่ม มิเคยเข้าใจ ลุ้นติดตามความรักของคนทั้งคู่ ใน พระนางแก้วเก็งยา

มายามหาเทวี
นางเก็บสมบัติของแม่ไว้ที่ข้อเท้า จึงย่างก้าวสู่ความยิ่งใหญ่ แต่ทองพระบาทคู่นี้ ก็คือห่วงคล้องกรรม ที่ทำให้นางมิอาจหลุดพ้นในอำนาจ ------------- เมื่อกรรมที่เคยก่อร่วมกันนั้นนำพาให้ "เกศมณี" และ "พล" ได้ร่วมทางในครั้งไปหลวงพระบาง เหตุการณ์ควรสิ้นสุด ณ จุดที่แยกย้าย แต่สองคนที่ไม่เคยรู้จักกันกลับต้องวิบากร่วมกันอีกครั้ง ด้วยสายใยที่เชื่อมโยงจาก "พระนางแก้วเกดสี" มหาเทวีผู้ยิ่งใหญ่แห่งเวียงเชียงทอง พระนางใช้ทองพระบาทเป็นสื่อ เพื่อให้เกศมณีนำดวงจิตพระนางไปพบกับ "แสน" หรือเจ้าพระยาสามแสนไทไตรภูวนาถฯ เจ้าหลวงแห่ง เวียงเชียงทองในอดีต เพื่อขออโหสิกรรมในสิ่งที่เคยล่วงเกิน มหาเทวีเคยใช้อำนาจสร้างกรรมกับบุคคลมากมาย ด้วยความเข้าใจว่าพระนางได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุด ให้กับเวียงเชียงทอง ด้วยสายเลือดขัตติยะแห่งพระบิดา "เจ้าฟ้างุ่ม" กษัตริย์ผู้มิเคยพ่ายศึกใดในการสงคราม รบชนะทั่วทุกเขตคาม เพื่อขยายอาณาจักรให้กว้างใหญ่ไพศาลกำนัลแด่ "พระนางแก้วเก็งยา" พระราชมารดาแห่งมหาเทวี เหตุนี้พระนางจึงมีใจฝักใฝ่อำนาจอยากทำให้เวียงเชียงทองยิ่งใหญ่ไม่ต่างกับตอนที่พระราชบิดายังครองบัลลังก์เวียงเชียงทอง ความรักความแค้นที่ก่อเกิดขึ้น ในวังวนนี้ยังมีอีกมากมาย มายาต่างๆ ที่เหล่ามนุษย์ทั้งหลายต่างหลงใหลนั้นก็อีกมากมี ท้ายที่สุดแล้วเรื่องราว จะลงเลยอย่างไรติดตามกันต่อได้ใน "มายามหาเทวี"

ฮูหยินเพคะ แม่ทัพฟื้นคืนชีพแล้ว
ยี่ชิงแพทย์หญิงทะลุมิติกลายเป็นบุตรนางสนมที่ถูกเนรเทศออกจากนคร ติดบิดาผู้ให้กำเนิดเป็นตัวถ่วงนำโชคร้าย อีกทั้งยังถูกท่านแม่อนุบังคับให้อภิเษกสมรส จะบรรยายความโศกอนาถได้กระไรอีก? ได้ยินว่าแม่ทัพเซียวจิ้งหาน ถูกขนานนาม“ พญายมราช” ที่ทุกคนต่างเกรงกลัวนั้น สละชีพเพื่อประเทศ ยี่ชิงในที่สุดก็มีที่พึ่งสุดท้าย:“ข้าคือภรรยาของเซียวจิ้งหาน บุตรชายข้าคือเซียวจิ้งหาน” เลี้ยงบุตรน้อย ล่อลวงผู้บ่าวคนงาม แอบอ้างบารมี สยบรอบด้าน ไม่คาดว่าหญิงรับใช้จะลนลานมากล่าวทูล:“ฮูหยิน!แม่ทัพฟื้นคืนชีพแล้วเพคะ” เซียวจิ้งหานกล่าวอย่างเย็นชา:“ฮูหยิน?บุตรชาย?” ยี่ชิง:“ท่านแม่ทัพ โปรดอภัยข้าด้วยเถิด!”

ทวารวดีศรีนระ
“นางนี้คือหนึ่งเดียวในดวงใจ แม้มิได้เคียงคู่กาย แต่ใจรักนั้นเคียงคู่กันตราบนิรันดร” “เพชรแรก” วณิชชาหนุ่มเชื้อสายกษัตริย์แห่งเมืองอมริสา ผู้เปี่ยมไปด้วยศรัทธาแห่งองค์พระกฤษณะ เดินทางรอนแรมค้าขายจนได้มาพบกับ “มณี” หญิงงามแห่งลุ่มน้ำนครไชยศรี รักแรกนั้นตราตรึงจนทำให้ชายหนุ่มอย่างเขา ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้หญิงอันเป็นที่รักนั้นพึงใจและมีความสุข ส่วนฝ่ายหญิงเองแม้จะแสร้งทำเป็นว่ามิสนใจ แต่ภายในนั้นตระหนักดีว่าตนได้แอบมีใจให้กับชายหนุ่มไปแล้วมิใช่น้อย ความรักของทั้งคู่ดูแล้วน่าจะราบรื่น แต่ความจริงหาได้เป็นเช่นนั้น เพราะทั้งสองต่างคนต่างมีหญิงและชายที่เฝ้าหมายปองต้องการจะครอบครองหัวใจของทั้งคู่
