Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
Genres
ภรรยาที่เขาไม่ต้องการ
553·นามปากกา ชากุหลาบ“นี่คือข้อตกลงระหว่างเรา” เขาพูดพลางโยนซองเอกสารลงบนเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนจะจ้องมองเธอด้วยสายตาว่างเปล่า “ฟังให้ดี... อย่างแรกคือการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นเพียงแค่ในนามเท่านั้น ฉันจะไม่มีวันยกย่องเธอไปมากกว่าคนอาศัยร่วมบ้าน และสอง... ห้ามเธอก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของฉันเป็นอันขาด ฉันจะไปไหน ทำอะไร กับใคร มันไม่ใชธุระของเธอ” โปรดขยับกายลุกขึ้นเดินเข้าหาบัวช้าๆ จนเธอต้องถอยร่น “แล้วข้อสุดท้าย...ห้ามแสดงตัวว่าเป็นภรรยาของฉันต่อหน้าคนอื่น ถ้าฉันไม่ได้สั่ง จำไว้ว่าฉันไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าเธอเป็นอะไรกับฉัน” “พี่โปรด...นี่มัน...” “ทำไมหรือมันน้อยไปสำหรับคนอย่างเธอ” โปรดกวาดสายตาคมกริบมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม “อย่าหวังว่าฉันจะนอนร่วมเตียงกับเธอเหมือนสามีภรรยาทั่วไป บัว...ที่ตรงนี้มีไว้สำหรับคนที่เป็น ‘เมีย’ จริงๆ ไม่ใช่คนที่ถูกยัดเยียดมาแบบเธอ” “บัวทราบค่ะ บัวไม่ได้หวังอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว” บัวตอบเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ “ดี งั้นก็นอนที่โซฟานั่นไป จนกว่าย่าจะเลิกจับตามองเรา แล้วฉันจะหาทางเขี่ยเธอออกไปจากชีวิตฉันเอง” คำพูดของเขาเหมือนคมมีดที่กรีดซ้ำลงบนแผลเดิม บัวพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินไปหยิบหมอนและผ้าห่มมุ่งหน้าไปยังโซฟาตัวยาวที่มุมห้อง
คูณรักค่านับอนันต์
10.0K·ข้าวสีทองไม่รู้โชคชะตาเล่นตลกอะไร ทำให้ 'ชินานาง' กลับมาพบพ่อของลูกอีกครั้ง 'นับอนันต์' ก็อึ้งเช่นเดียวกันไม่คิดว่าจะพบหล่อนที่นี่ โดยมีข้อข้องใจอยากถามใถ่ให้กระจ่าง "เด็กที่เรียกเธอว่าหม่าม้า เป็นลูกของฉันหรือเปล่า"
ชันสูตรรัก พลิกคดีเลือด
1.0K·panomgornนางคือ 'ซูเจิน' อู่จั้ว (นักชันสูตรศพ) ยอดอัจฉริยะ ผู้มีเบื้องหลังเป็นสายลับเดนตายที่ถูกชุบเลี้ยงขึ้นมาจากขุมนรกใต้ดิน หน้าที่ของนางมีเพียงหนึ่งเดียว... คือการแฝงตัวเข้าไปในจวนอ๋องเพื่อสร้างหลักฐาน และลอบปลิดชีพเป้าหมายให้จงได้ เขาคือ 'หยางอวี้เฉิน' ชินอ๋องผู้เกรียงไกร เจ้าของฉายา 'พยัคฆ์ทลายเมฆา' ที่กำลังตกเป็นเป้าหมายของการถูกใส่ร้ายในคดีฆาตกรรมศพไร้หัวและวิชามนตร์ดำ เขารู้ดีว่าสตรีหน้าหยกที่ก้าวเข้ามาในจวนคือเครื่องมือสังหารที่ถูกส่งมา ทว่าแทนที่จะบั่นคอนางทิ้ง เขากลับเลือกที่จะเก็บนางไว้ข้างกาย เพื่อรอดูว่ามีดในมือนางจะคมพอที่จะปลิดชีพเขาได้หรือไม่!
ลมหายใจแห่งผืนป่า
3.0K·Vayo8815หลิวแพทย์อาสาจากไทย ได้ไปทำงานที่โครงการป่าไม้ซึ่งอยู่ในป่าลึก เพื่อรักษาชาวบ้านที่ห่างไกลและได้พบกับหัวหน้าป่าไม้ ชื่อชุนที่เคร่งครัดจนหลิวรู้สึกไม่ชอบหน้า ตั้งแต่วันแรกที่ได้พบกัน
พ่ายรักน้องสาวเพื่อน
7.0K·นามปากกา ชากุหลาบ“เขาห้ามใจมานาน แต่เมื่อเธอไม่ใช่น้องอีกต่อไป... หัวใจก็ไม่มีเหตุผลอีกแล้ว”หรือ“น้องสาวเพื่อน... คำว่าต้องห้าม ทำให้เขาอยากครอบครองยิ่งกว่าใคร”
เล่ห์รักซ่อนแค้น
778·หยางซือซือนาง… ส่งเขาร่วงลงสู่เหวลึกพร้อมความแค้น สี่ปีให้หลัง เขากลับเข้าวังหลวงในฐานะ ‘ราชครู’ เพื่อเผชิญหน้ากับนางผู้เป็นถึง ‘ฮองเฮา’ ของศัตรู! เมื่อเด็กหนุ่มผู้บุ่มบ่ามในวันนั้น หวนคืนสู่วังหลวงในคราบ 'สวีซู่อัน' ราชครูผู้สงบนิ่ง สายตาที่สบกันกลางราชสำนัก จึงเต็มไปด้วยเพลิงแค้นและความโหยหา ท่ามกลางศึกชิงบัลลังก์... นางคือสตรีของฮ่องเต้ หรือคือหัวใจที่เขายอมตายแทนได้อีกครั้ง?
รักที่ถูกพราก
1.0K·นามปากกา ชากุหลาบ“พี่วา...วันนี้พี่ดูเหนื่อย ๆ จังเลยค่ะ งานยุ่งเหรอ” อิงถามพลางยิ้มบาง ๆ พยายามเก็บความกังวลไว้ข้างใน "ก็...งานเยอะนิดหน่อย” ชายหนุ่มเพียงตอบสั้น ๆ ว่า ก่อนจะวางส้อมลงและถอนหายใจยาว ดวงตาคมที่เธอรักกลับเต็ม ไปด้วยความเหนื่อยล้าและความหนักอึ้ง “เรา...เลิกกันเถอะ อิง” คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดกลางหัวใจเธอ วันที่ควรเต็ม ไปด้วยความสุข กลับกลายเป็นวันที่เธอแทบหายใจไม่ออก
หยาดน้ำตาที่ไม่ให้รินไหล
187·panomgornแด่ความรักที่ทรยศ แด่ความรักที่โสมม แด่คำสัญญาจอมปลอม และแด่ฉัน…ที่เคยโง่พอจะเชื่อมันทั้งหมด
ภรรยาที่เขาไม่รัก
649·นามปากกา ชากุหลาบ“เอ่อ…คุณกรณ์ค่ะ เมยอยากชวนคุณไป…” เธอเริ่มเอ่ย แต่ถูกเขาขัดขึ้นมาก่อนราวกับรู้ว่ากำลังขอ “ฉันไม่ว่าง” ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ “ค่ะ…” เธอหน้าเจื่อนลง แต่ยังพยายามฝืนยิ้มออกมา เธอรู้ดีว่าเขาไม่อยากไปด้วย แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองยังอยากชวนเขาอยู่ “เย็นนี้คุณจะกลับมาทานข้าวไหมคะ เมยจะได้เตรียมของโปรดไว้ให้คุณ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน บางวันเขาเลือกทานข้าวนอกบ้าน แต่บางวันก็กลับมาทานอาหารที่เธอทำ “ยังไม่รู้…ฉันอิ่มแล้ว” เขาพูดจบก็ลุกขึ้นทันที เธอรีบวางช้อนและลุกตามไปส่งเขาหน้าประตูเหมือนทุกวัน
แม่ของลูกที่เขาไม่รัก
674·นามปากกา ชากุหลาบ“คุณพ่อไปด้วยไหมคะ…” คำถามเล็ก ๆ นั้นทำให้ลลิตาชะงัก มือบนพวงมาลัยกำแน่นขึ้นนิดเดียว เธอเหลือบมองลูกผ่านกระจกหน้า เห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังจนใจสะท้าน “คุณพ่อไม่ได้ไปค่ะ วันนี้คุณพ่อต้องทำงานนะคะ” ลิลินก้มหน้าลงเล็กน้อย แต่ยังมองแม่ด้วยสายตาซื่อ ๆ “หนูอยากให้คุณพ่อไปด้วยจัง…” ประโยคนั้นเหมือนคมอะไรบางอย่างกรีดผ่านอก ลลิตาฝืนยิ้ม สูดหายใจเงียบ ๆ กลั้นความเจ็บที่กำลังแล่นขึ้นมา “ไว้วันหลังนะคะ วันนี้น้องลิลินไปกับแม่ก่อนนะ ไม่ดื้อเนอะ” ทั้งที่รู้ดี… ‘วันหลัง’ ที่เธอพูดออกไป มันไม่มีอยู่จริง พ่อของลูกไม่มีทางยืนข้างเธอและลิลินได้แบบครอบครัวที่เด็กน้อยเฝ้าฝันเลย
ยั่วรักคุณตำรวจสุดหล่อ
323·ไม่มีตัวตนพลอยใส – พริตตี้สาวสายมั่น ปากไว ยิ้มเก่ง แต่ไม่โง่ รู้ตัวว่าชอบแล้ว “เอาให้ได้” • ร.ต.ต.ภาคิน – ตำรวจจราจรสุดหล่อ หน้านิ่ง ระเบียบจัด เกลียดคนเมาแล้วขับเป็นชีวิตจิตใจ • แก๊งเพื่อนตำรวจ – ตัวแซว ตัวป่วน ตัวผลักให้พระเอกหลุด • เพื่อนพริตตี้ของพลอยใส – ตัวยุ ตัวแฉ ตัวสร้างสถานการณ์
จอมใจท่านอ๋องโหด
357.0K·ฟินแบบอินดี้แววดาวเป็นเด็กสาวบ้านนอกเข้ามาหางานทำในเมืองหลวง อยู่ๆก็ได้มาเป็นหลานสาวมาเฟียใหญ่ แต่ชะตาไม่พอใจ ส่งให้นางย้อนอดีตมาที่ไหนก็ไม่รู นางจะทำอย่างไรกับโลกใบใหม่นี้
โปรเจครักฉบับบอส
119.0K·พิ้งค์พลอยอินทัช นายธนาคารหนุ่มที่สาวสาวต่างหมายปอง เขาเป็นถึงรองประธานบริหาร แต่อยากได้สาวสวยแสนฉลาดอย่างอัยยามาเป็นแฟน แผนโปรเจคจีบให้เธอรักจึงเริ่มขึ้น
The Rich
279.0K·P_nch_Kเมื่อสิบหกปีก่อน เฉินหยาง ได้ถูกให้อยู่กับพี่สาวของตัวเองลำพังสองคน โดยพ่อกับแม่ของทั้งคู่ ได้บอกว่าจะไปทำงานหาเงินที่ต่างประเทศ และสิบหกปีต่อมาพี่สาวของเขาเฉินหยิ่น ก็โทรมาบอกเขาว่า ที่จริงแล้วพวกเราเป็นมหาเศรษฐี เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป
แฝดสะท้านภพ ตอน จอมใจวิปลาส เล่ม2
9.0K·ไห่ถางจางหยางไท้ คุณชายผู้สูงศักดิ์ ที่รักการค้าขายและผลกำไรเป็นที่สุด จากคุณชายในจวน สู่การเป็นพ่อค้า ผู้มีใบหน้าเป็นอาวุธนางคือ สตรีที่ก้าวออกจากตระกูล พร้อมคำกล่าวขานว่าวิปลาส เมื่อการกลับมาเพื่อตอบแทนผลกรรมที่เคยถูกกระทำเมื่อวัยเยาว์ของนาง เป็นรทุกจุดเริ่มต้นของความรักความแค้นในครั้งนี้หรือไม่การโคจรมาพบกันของทั้งคู่มันคือบุพเพหรือชะตากรรมกันแน่
เรือนรักเรือนเสน่หา
6.0K·ชนิตร์นันท์เมื่อคำรักมั่นมีให้สตรีเดียว ถูกสั่นคลอนด้วยเมียที่ผู้ใหญ่จัดหาแม้ไม่อยากร่วมคู่ ทว่า ‘นางบุษบา’ ก็ช่างงามจับใจ ‘อิเหนา’#เรือนรักเรือนเสน่หา #เรือนคุณพระ #พ่อศร #แม่บุษบา #อิเหนาบุษบา #คลุมถุงชน “แม่บุษรออยู่ที่นี่นะ ประเดี๋ยวฉันจะให้บ่าวไปเอายาที่เรือนคุณแม่ กินยาสักหน่อย ก็จะดีขึ้น”ศรพูดทำท่าจะลุกออกจากเตียง ทว่าเปลือกตาที่เปิดออกพร้อมดวงตาฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำกลับทำให้ศรไม่กล้าก้าวจากไป เขาค้อมกายเหนือร่างที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ฝ่ามือประคองสองแก้ม สบสายตาฉ่ำชื้นนั้น ดวงตาของหล่อนสื่อความหมายจากหัวใจจนหมดสิ้นแล้ว“หล่อนไม่อยากให้ฉันไปหรือ”เจ้าของใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยพิษไข้ปิดเปลือกตาลง ก่อนจะพยายามลืมขึ้นมองเขา พยักหน้าน้อยๆ บ่งบอกว่าหล่อนต้องการอย่างนั้นจริงๆ นั่นทำให้หัวใจของศรไหววูบก่อนจะเต้นแรงรัวเร็ว เขายิ้มให้หล่อน ประคองสองแก้ม ดวงตาคมแต่หวานไปด้วยความอ่อนโยนจ้องใบหน้าน้อยๆ นั้น“ได้ พี่จะไม่ไปไหน พี่จะอยู่กับน้อง น้องหลับตานะ พักสักหน่อย ประเดี๋ยวค่อยตื่นมากินยาก็ได้ พี่... พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่กับน้อง”
เรือนรักเรือนใจ
4.0K·ชนิตร์นันท์#เรือนรักเรือนใจ #เรือนคุณพระนาย#หนุ่มเจ้าพนักงานรถไฟหลวง #ลูกสาวเถ้าแก่โรงสี“ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ตามใจผู้นอน แล้วหากเขารักแม่สื่อเล่า จะทำเยี่ยงไร”เมื่อบุพเพสันนิวาสชักพา #แม่สื่อแสนเล่ห์ มาพบ #คุณพระนายรูปหล่อแม่รวยหญิงสยามก๋ากั่นเกินงามถูกใจเขานัก #แม่สื่อแม่ชักมักได้เองคนหนึ่งขยันหว่านเสน่ห์ อีกคนชักสาวไปก็หวั่นไหวไป ประตูบานใหญ่ปิด ทว่าคนที่ยืนพิงประตูมีรอยยิ้มกว้างระบายขึ้นบนใบหน้า ทองยิ้มกว้างอย่างหยุดไม่ได้ แม้ยังไม่รู้ว่าใช่แน่หรือไม่ แต่หัวใจเขาก็เต้นรัวเร็วอย่างห้ามไม่อยู่ คือความตื่นเต้น ยินดี ชุ่มชื่นใจ เสมือนหัวใจนี้กำลังเติบโต ผลิใบและออกดอก ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้แห้งแล้งเหลือทนทองรับรู้ได้ว่าทั่วทั้งร่างสะท้าน มีความอบอุ่นแผ่ซ่านทุกอณูเนื้อ รอบกายราวเกิดแสงน้อยใหญ่เสมือนมีหิ่งห้อยนับร้อยกะพริบระยิบระยับอยู่ตรงหน้า ด้วยหญิงสาวร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มที่นั่งเคียงข้างคุณป้าส้มจีนนั้น...ลูกจันทร์เหลือบตาขึ้นมองคุณพระนายรูปงามก่อนจะรีบหลุบตาลง ด้วยสายตาหยอกเย้านั้นส่งผลให้ขนกายทั่วตัวลุกพรึบ อาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวเข้าจู่โจมกายหล่อนอีกครั้ง เข้าใจได้ในครานี้ว่าอาการที่หล่อนเป็นเรียกว่า ‘สะท้านสายตาชาย’นี่คือ ‘สิ่งต้องห้าม’ สำหรับแม่สื่อตามที่คุณป้าสอน หล่อนจะพึงใจในชายผู้ว่าจ้างไม่ได้ จำต้องรีบสลัดไล่ความรู้สึกนี้ให้เร็วไว เพราะหล่อนมีหน้าที่เป็น ‘แม่สื่อแม่ชัก’ มิใช่มานั่งให้คุณพระนายดูตัว
เรือนรักเรือนนิรมิต
5.0K·ชนิตร์นันท์‘แม่นุช’ เมียขัดตาทัพ อยากขยับเป็นเมียจริงๆติดที่ ‘คุณหลวงพร้อม’ ไม่พร้อมสักที หรือหล่อนควรเป็นฝ่ายปล้ำ!!***********ในวันทำบุญเรือนใหม่ ห้องนอนใหญ่ที่คุณแม่จัดเตรียมไว้ให้เป็นห้องหอ บนฟูกนั้นมีหญิงสาวร่างอรชรนอนหลับใหล หญิงประหลาดแต่งกายประหนึ่งชุดขี่ม้าของสตรีตะวันตก ทว่าวงหน้ากลับทำให้ ‘คุณหลวงพร้อม’ ติดตรึง และไม่ทันที่หัวใจจะยั้งคิด ริมฝีปากร้อนรุ่มก็ทาบปิดกลีบกุหลาบบอบบางทันที‘นิราวดี’ ต้องกรี๊ดแตกเมื่อถูกบุรุษลึกลับขโมยจูบ!! และต้องกรี๊ดมากขึ้นเมื่อคิดว่าตัวเองตายแล้วมาเกิดในชาติใหม่หรือไม่ก็อยู่ในโลกวิญญาณ เพราะจำได้ว่าขณะรีบรุดไปหาศิลปินในดวงใจ ตะแกรงเหล็กปิดทางระบายน้ำดันยุบตัว จากนั้นร่างก็ร่วงลิ่ว สติดับวูบ และเมื่อตื่นก็มาเจอเทพบุตรขโมยจูบ ซ้ำยังอยู่ในห้องหับที่เหมือนย้อนอดีตไปสู่ละครพีเรียด!!หากนี่เป็นพรหมลิขิตให้หล่อนต้องมาอยู่ยังเรือนนี้ ตื่นขึ้นบนเตียงนอนในห้องหอของเขา นั่นแปลว่าหล่อนถูกส่งมาเพื่อเขาใช่หรือไม่ และ ‘รัก’ ที่ไม่เคยเกิดกับผู้ชายคนไหนเลยตลอดชีวิต แต่กลับรับรู้และรู้สึกได้ในหัวใจเวลานี้ นั่นเพราะ ‘รัก’ ของหล่อนมีเขาเป็นเจ้าของใช่ไหมนิราวดียิ้มน้อยๆ บอกตัวเองว่า... หากไม่มีทางกลับคืนสู่ยุคที่จากมาได้อีกหล่อนก็พร้อมจะยอมรับและอยู่ต่อให้ได้ ขอแค่มีเขาเท่านั้น
รวิกาญจน์เภตรา
1.0K·ชนิตร์นันท์“มิว่าภพใด..ข้าจักเฝ้าติดตามถามหา จนกว่าอรุณรุ่งของข้า..จักมาถึง”เมื่อวาระแห่งกรรมเวียนมาบรรจบ เมื่อนั้นกงล้อกฎแห่งกรรมจะได้รับการสะสางภายใต้ซากเรือสำเภาใต้ท้องทะเลอ่าวไทยเสียงครวญจากทะเลถูกเล่าขานยาวนานจากรุ่นปู่ย่าจนถึงรุ่นหลานอาถรรพ์เล่าลือเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้ที่หลงไปกับเสียงชักพาทว่าทรัพย์สมบัติอันไม่สามารถประเมินค่าได้จาก..ซากสำเภาทองที่แสดงถึงความรุ่งเรืองจนถึงขีดสุดแห่งเมืองสุโขทัยกลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้นักล่าสมบัติใต้ทะเลยอมที่จะเสี่ยงแม้ว่าจะต้องเดิมพันด้วยลมหายใจเฮือกสุดท้ายก็ตามวิญญาณหนึ่งถูกจองจำด้วยความแค้นในรักที่ถูกหลอกลวงและการถูกฆ่าให้ตายอย่างเลือดเย็น ไม่ว่ากี่ภพกี่ชาติเธอก็จะรอคอยจนกว่าวาระแห่งกรรมนั้นจะหมุนมาเยือนบุรุษหนึ่งยึดมั่นในรักเพียงนางเดียว เมื่อไม่อาจครองคู่ในชาตินี้ คำสัตย์ปรารถนาจึงขอมีเพียงนางเดียวทุกภพทุกชาติไปเมื่อกงล้อแห่งกรรมเวียนมาบรรจบ ผู้ก่อกรรมจะต้องได้รับผลแห่งกรรมเป็นสัจธรรม
มนต์ปาริชาต
2.0K·ชนิตร์นันท์มนทิพย์ฝันถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่ง “คุณนพ” เด็กหนุ่มในความฝันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว โดยเฉพาะดวงตาคมเข้มของเขาที่ฉายแววความรักอย่างเปี่ยมล้มในทุกครั้งที่มองสบมา สิ่งที่เด็กสาวมองเห็น รู้สึก รับรู้ จนแม้กระทั่งนามที่เขาเอ่ยเรียก “ปาริชาต” มนต์ทิพย์กลับรู้สึกว่าทั้งหมดนั้นคือ.. ตัวเธอเอง“ปาริชาต” เจ้าช่อดอกสีแดงเพลิง.. ดอกไม้แห่งการระลึกชาติ กลิ่นหอมแรง.. ทว่ามนุษย์เดินดินหาได้กลิ่นไม่ ด้วยกรุ่นกลิ่นนั้นจรุงใจอยู่ในเพียงเทวโลก แล้วหากมีเจ้าช่อดอกสีแดงเพลิงเป็นสื่อเล่า.. สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ไหม
