Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
Genres
ทะลุมิติ สลับวิวาห์
20.0K·วาริหลังเกิดอุบัติเหตุ กวนโย่วซวง นักศึกษามหาวิทยาลัยก็ทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุค 90 เรื่องหนึ่ง และกลายเป็นลูกสาวคนโตที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของตระกูลกวน ในชาติที่แล้ว พ่อแม่ของเธอต้องการเงินค่าสินสอดจึงยกเธอให้แต่งงานกับ จ้าวหยางคนรวย เธอมีชีวิตที่ดูหรูหราภายนอก แต่ภายในกลับขมขื่นจนสุดจะทน ในขณะที่เธอกำลังกลุ้มใจว่าจะทำอย่างไรเพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่กำลังจะแต่งเข้าตระกูลจ้าว กวนเหล่ย น้องสาวที่เกิดใหม่ก็รีบร้อนมาขอร้องพ่อแม่ ให้สลับตัวเจ้าสาวกับเธอ น้องสาวต้องการจะแย่งชิงจ้าวหยาง คนรวยปลอม ๆ คนนั้นไป! และจะยกกู้เอ่อหรง พี่ทหารที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจคนนั้นให้เธอ! นี่มันเรื่องราวดีงามจากสวรรค์อะไรกันนี่! เธอตอบตกลงโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เธอมีระบบอยู่ในมือ การหาเงินทองเป็นเรื่องง่ายดายเหมือนพลิกฝ่ามือ!
หลังเกิดใหม่ ฉันจะล้างแค้นให้ลูกสาวที่เสียชีวิต
433.0K·-หลังจากปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกวีวัธน์ น้องชายสามีในนามในคืนนั้น ขวัญรัตน์ทนทุกข์ทรมานมานานถึง8ปี ตอนที่เขากอดอัฐิลูกสาวไว้พร้อมจะฆ่าตัวตาย กวีวัธน์กลับไปจัดงานฉลองวันเกิดยิ่งใหญ่ของลูกชายหญิงในใจ ไม่เหลียวแลเธอเลยสักนิด พอลืมตาขึ้นอักครั้ง เธอที่เกิดใหม่อีกครั้ง จะทำให้กวีวัธน์ต้องได้ชดใช้อย่างสาสม! ชาติที่แล้ว เธอได้อธิบายอย่างหนักแน่น กวีวัธน์ว่าเธอมีเจตนาแอบแฝงคิดจะจับเขา ชาตินี้เธอได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ให้ชัดเจนต่อหน้าทุกคน! ชาติที่แล้ว หญิงในใจขโมยผลงานของเธอไปหน้าด้านๆ กวีวัธน์ว่าเธออิจฉาริษยาเป็นนิสัย ชาตินี้เธอจะเหยียบหญิงในใจของเขาขึ้นไปรับรางวัลให้ดู! ชาติที่แล้ว เธอถูกเจาะจงใส่ร้ายป้ายสีมาตลอด กวีวัธน์ก็เอาแต่เข้าข้างหญิงในใจอยู่เรื่อยไป ชาตินี้ เธอจะตบๆๆนังผู้หญิงคนนั้นให้คว่ำไปซะ! กวีวัธน์นึกว่าขวัญรัตน์จะรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ถึงตอนที่ขวัญรัตน์จากไปโเยไม่หันกลับมา เขาใจลนลานอย่างแปลกๆ กวีวัธน์ผู้หยิ่งยโสคนนั้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธและเศร้าใจปะปนกัน ดึงเธอไว้:"ขวัญ อย่าทิ้งผมไป ให้ผมไปกับคุณด้วยได้มั้ย"
เด็กคนนี้...หวงรักเพื่อนพี่ชาย
1.0K·บีน่าเลดี้Sky แปลว่า ท้องฟ้า แต่ทว่า...วาวี กลับให้คำนิยามว่า ผู้ชายที่หวงตัวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ ตัวละครหลัก : สกาย ธาราทรัพย์นิติฐาดล (สกาย) อายุ : 26 ปี อาชีพ : รองประธาน บริษัท ฐาดลดีลอปเมนต์ นิสัย : หวงตัวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ เลขเด็ด : 60 สถานะ : โสด -------- รสรินทร์ เลิศทรัพย์ไพบูลย์ (วาวี) อายุ : 22 ปี อาชีพ : นักศึกษาปีสี่ คณะบริหารธุรกิจ นิสัย : อยากได้อะไรก็ต้องได้ สเปก : พี่สกาย (เพื่อนสนิทของพี่ชาย) สถานะ : ไม่อยากโสด อยากเป็นเมียพี่สกาย ซีรีย์นิยายเซท 4 เรื่อง เด็กวิศวะของหมอเถื่อน - พี่หมอสายลม เรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย - พี่ซีวิค เรื่อง เด็กคนนี้...หวงรักเพื่อนพี่ชาย - พี่สกาย เรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย - พี่ธาวิน เรื่อง เด็กฝึกงานของหมอโหด - พี่หมอธีโอ (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ) สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาด
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
88.0K·พราวนภา‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว“หนูดีไม่ใช่เมียกู มึงต่างหากที่เป็นเมียกู” คำพูดโต้งๆ ทำให้คนฟังทำหน้าไม่ถูก พวงแก้มใสแดงระเรื่อ“กูไม่ใช่เมียมึง” เธอค้านอย่างไม่เต็มเสียงนัก“แล้ว ‘คืนนั้น’ ไอ้หน้าไหนวะ ที่มันนอนแบให้กูเอาอย่างเมามัน อ้อ…แต่ก็อย่าเข้าใจผิดล่ะว่ากูพิศวาสมึง แบนราบแบบนี้ถ้าไม่เมาจนหน้ามืดเหมือนคืนนั้นกูคงเอาไม่ลง ชิบหาย! เอากับมึงเหมือนเอากับผู้ชายเลยว่ะ” วาจาดูแคลนพร้อมการแค่นยิ้มแบบเยาะๆ ทำให้คนฟังเจ็บลึกในอก หัวตาร้อนผ่าว ทว่ากลับต้องกล้ำกลืนฝืนทนเอาไว้“มึงไม่ต้องห่วงหรอก กูรู้แก่ใจดีว่ามึงเกลียดกูมากแค่ไหน”“รู้อย่างนั้นก็ดี แล้วก็อย่าไปบอกใครล่ะว่ากูเผลอจับมึงทำเมีย ขึ้นขี่ทอม…รู้ไปถึงไหนแม่งอายไปถึงนั่น”
So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท
74.0K·บีน่าเลดี้ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย... “ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย” ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง “หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ” “พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ” “ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง” ‘อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ’ -------------------------------- คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด
ฉลาม (ลวงรัก) 20+
57.0K·Story Truth / ลำเจียกเธอบอกว่าไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะยากสักแค่ไหน
ทะลุมิติมาอุ่นเตียงบิดาของตัวร้าย
8.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金ข้าสวมบทบาทเป็นนางร้ายเพื่อเพิ่มค่าความเกลียดชัง แต่ยิ่งทำตัวร้าย ปากร้าย ใจร้าย ทุกคนกลับยิ่งหลงรักข้า โดยเฉพาะบิดาของตัวร้ายเขาคลั่งรักข้าอย่างไม่มีเหตุผล เขาเกลียดสตรีมิใช่หรือ! ++++ ‘โอ้โห...ดูน้ำเสียงที่ทุ่มต่ำนุ่มหูนั่นสิ แค่ได้ยินยังรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว นี่ขนาดเสียงตะคอกยังน่าฟังขนาดนี้หากเขามาครางกระซิบข้างหูคงฟินน่าดูเลย’ มู่หย่าถิงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มิได้มีสีหน้าสะทกสะท้านแม้แต่น้อย เพราะนางไม่มีอะไรต้องกลัว ก็แค่รับบทนางร้าย ทำตัวร้ายๆ ทำทุกอย่างตามใจตัวเองเพื่อให้ถูกเกลียด งานง่ายๆ แต่ผลกำไรดีงามสุดๆ ‘นะ...นั่นเสียงอะไร เสียงใคร เหมือนเสียงของมู่หย่าถิง แต่นางไม่ได้ขยับปากพูด’ กู้ห่าวเฉินถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสับสนงุนงง หรือเป็นเพราะฤทธิ์ยากำหนัดจึงได้กดประสาททำให้การได้ยินของเขาผิดเพี้ยนไป ‘ดูสีหน้าของกู้กั๋วกงสิ คงกำลังทรมานจากพิษกำหนัดอยู่สินะ และคงจะขยะแขยงที่เผลอกอดจูบลูกเลี้ยงอย่างข้า จิ๊ๆ ช่างเป็นบุรุษที่น่าสงสารจริงๆ’ มู่หย่าถิงมองบิดาของพระรองตัวร้ายที่แทบทรงตัวยืนไม่อยู่ จำต้องใช้มือข้างหนึ่งเกาะก้อนหินเอาไว้ ใบหน้าแดงก่ำระเรื่อมาถึงลำคอและบริเวณไหปลาร้า เรียวปากหยักได้รูปเผยออ้าหอบเอาอากาศเข้าปอด ผิวกายของเขาขาวนวลเนียนกระทบกับแสงอาทิตย์สีทองที่กำลังลาลับขอบฟ้าชวนมอง ‘บ้าจริง! กู้กั๋วกงน่ารังแกเป็นบ้าเลย! งือ~~~ อยากเข้าไปขย้ำ อยากเข้าไปจับแผงอกแน่นๆ ของเขาจังเลย’ ‘ปะ...เป็นเสียงของนางจริงๆ แต่นางไม่ได้ขยับปากพูด นั่นก็แสดงว่าข้าได้ยินเสียงในใจของหย่าถิงงั้นหรือ’ ชายหนุ่มเริ่มมั่นใจแล้วว่าเป็นเสียงในใจของบุตรสาวบุญธรรมอย่างแน่นอน ‘ถ้าข้าได้นอนกับกู้กั๋วกง รับรองเลยว่าไม่มีทางขาดทุน คนอะไรกล้ามแน่นไปทั้งตัว เหลือแค่ว่าลีลาจะดีหรือเปล่า?’ ‘หึ! สามหาว! เสียงในใจของนางเต็มไปด้วยเรื่องลามกหยาบโลน ช่างเป็นสตรีที่ไร้ยางอายยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะรองแม่ทัพมู่ฝากฝังเอาไว้ ข้าคงขับไล่นางออกไปจากจวนนานแล้ว!’ กู้ห่าวเฉินจ้องมู่หย่าถิงเขม็ง ก่อนจะกัดฟันกรอดกดข่มฤทธิ์กำหนัดที่ยังมิได้สงบลงโดยสิ้นเชิง ยิ่งสายตาเหลือบไปเห็นทรวงอกอิ่มอวบอัดเขาก็ถึงกับเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะรีบเบือนสายตามาที่ใบหน้าของนางแทน ++++ นางค่อยๆ วางฝ่ามือลงไปแล้วลูบไล้ไปมาอย่างย่ามใจเพราะคิดว่าคนป่วยยังคงสลบไสลไม่ได้สติ ‘อั๊ยยะ! แน่นสู้มือมาก!’ คนแสร้งหลับถึงกับงงอะไรคือ ‘สู้มือ’ เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากนอนหายใจนิ่งๆ ‘อยากกัดอ่า...เป็นความใฝ่ฝันเลย ฝันว่าอยากกัดหน้าอกแข็งๆ ของบุรุษสักครั้งในชีวิต’ กู้กั๋วกงถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง บังคับลูกกระเดือกไม่ให้กลืนน้ำลายลงคอจนทำให้กลิ้งกลอกไปมา สตรีแบบใดกันจึงมีความฝันว่าอยากกัดหน้าอกของบุรุษ เช่นนั้นต่อให้เป็นบุรุษคนอื่นที่ไม่ใช่เขานางก็พร้อมจะกัดหรือ! ‘ขอกัดทีนึงแล้วกันนะ ถือว่าเป็นค่ารักษา’ มู่หย่าถิงสตรีข้ามมิติจอมลวนลามคิดเองเออเองไม่จำเป็นต้องให้อีกฝ่ายอนุญาต ‘กัดงั้นหรือ นางจะกัดข้างั้นหรือ!’ กู้ห่าวเฉินหวาดหวั่น แต่แล้วปากนุ่มๆ ที่ประทับลงมาบนแผงอกแน่นๆ ของเขาก็ทำให้ชายหนุ่มถึงกับลมหายใจขาดห้วง รับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อนของลมหายใจที่เป่ารดลงมา ก่อนที่นางจะใช้ปากนุ่มบี้บดลงบนแผงอกเฉียดหัวนมสีชมพูของเขาไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น อึก... กู้ห่าวเฉินนิ่วหน้าน้อยๆ เมื่อรับรู้ได้ถึงฟันซี่เล็กๆ ที่กัดลงมาเต็มแรง นางเห็นเขาเป็นอะไรคิดอยากลวนลามก็ทำหรือ ‘โรคจิต! สตรีลามกวิตถาร! ระ...ไร้ยางอาย!’ กู้กั๋วกงห่าวเฉินทำได้เพียงก่นด่าในใจ แต่ไม่อาจลืมตาขึ้นมาดุด่าหญิงสาวได้ดั่งใจปรารถนา
แต้มบุญหนุนรัก
5.0K·วาริชาติที่แล้ว “ลู่อวิ๋นเซียง” ถูกลูกพี่ลูกน้อง “หยางชิงเสวี่ย” หลอกใช้และทำลายชีวิตมาทั้งชาติ เมื่อเธอร้องไห้ด้วยความอัดอั้น สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำเยาะเย้ย "การได้ช่วยเหลือคนอื่นคือเกียรติของเธอนะ เธอควรจะขอบคุณฉันสิ" จนกระทั่งวัยกลางคน เธอถึงได้รู้ว่าหยางชิงเสวี่ยแอบกินตับกับสามีตัวเอง แถมยังมีลูกนอกสมรสอายุ 20 ปีด้วยกันอีก! "เธอมีลูกไม่ได้ ตระกูลใหญ่โตแบบนี้จะขาดทายาทไม่ได้นะ ฉันกำลังช่วยเธออยู่ เธอควรขอบคุณฉันสิ" ส่วนสามีก็ปกป้องหยางชิงเสวี่ย แต่มองเธอด้วยความรังเกียจ ลู่อวิ๋นเซียงโกรธจนกระอักเลือดตาย... เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในชาตินี้ เธอจะเอาคืนให้หมด! ในเมื่อชอบทำตัวแบบนี้ เธอก็จะจัดให้! ไอ้ผู้ชายเฮงซวยกับยัยผู้หญิงแพศยา ไปลงนรกซะให้หมด! เพราะ "ระบบแต้มบุญ" เธอจึงได้ช่วยชีวิตทหารหนุ่มสุดหล่อ แถมยังมีมาดนิ่งขรึมเย็นชาเอาไว้ จี้หมิงจิ่ง "แต่งงานกับผมเถอะ ผมจะให้เงินเดือนคุณทั้งหมดเลย" ลู่อวิ๋นเซียง "ไม่จำเป็น..." จี้หมิงจิ่งถอดเสื้อออกทันที เผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นมัด ๆ สุดเซ็กซี่ จี้หมิงจิ่ง "ผมให้คุณกินเนื้อได้ทุกวันเลยนะ" ลู่อวิ๋นเซียง "แต่งค่ะ!"
ไฟรักสามีจอมเถื่อน
6.0K·ณิวารินฟ้าพราว ราชนิกุลผู้เหลือแต่เปลือก จำเป็นต้องแต่งงานกับ ภูริดล หนุ่มชาวไร่สุดเถื่อนเครารกเหมือนโจรป่าเข้ากรุงเพื่อเงินใช้หนี้ แต่ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เหมือนจะเป็นพริกเผ็ดๆ มากกว่าที่คอยจี๊ดใจเธอ เมื่อเขาประกาศลั่นว่าหวังเพียง ร่างกาย ไม่ใช่ หัวใจ ! ทว่าภายใต้ความดิบเถื่อน ปากหมา และเอาแต่ใจของภูริดล กลับแฝงความอบอุ่นและใส่ใจอย่างคาดไม่ถึง จนฟ้าพราวเริ่มใจสั่น หวั่นไหว และวาดหวัง จะขอมากไปไหม หากอยากให้เขา 'รัก' เธอ
ไม่รักแต่รู้สึก
70.0K·ณดารินทร์“ถ้าไม่มีวันได้ที่ดินผืนนั้น อยากรู้นัก ว่าผู้ชายไร้ยางอายอย่างคุณ จะทนอยู่กับฉันได้สักกี่น้ำ” “กี่น้ำเหรอ นับให้ไหวแล้วกัน”
ของหวงประธานเย็นชา
13.0K·จินต์พิชา‘ขอโทษที่หนีออกมาแบบนี้ค่ะ ฉันเมามากเมื่อคืนนี้และทำเรื่องผิดพลาดไปฉันขอให้เรื่องทุกอย่างจบลงที่นี่และหวังว่าเราจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในการชนะเกมของเพื่อนค่ะ’ ‘ฉันไม่รู้ว่าบาร์เทนเดอร์อย่างคุณคิดค่าตัวเท่าไหร่ แต่ขอให้เงิน 3,000 บาทนี้ เป็นค่าปิดปากเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นคืนนี้นะคะ’ น้ำผึ้ง โน้ตที่ทิ้งไว้ทำให้เขารู้สึกสนใจและบังเอิญเหลือเกินที่เธอเดินเขามาในถิ่นของเขาเอง
คุณอาขา
1.0K·khunrafahเด็กหัวรั้นอย่าง "เขม" ต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาอาหนุ่ม คู่กัดเก่าอย่าง "จอแดน" ด้วยความจำเป็น มาดูกันว่าความหัวรั้นและดื้อด้านของเธอ จะสู้กับความดุดัน และหนักแน่นของอาหนุ่มได้หรือไม่....
วิวาห์...ไร้เงาใจ
3.0K·มาตารดา."น้ำตาหยดสุดท้ายแห้งเหือดไปพร้อมกับความรักที่เคยมี... 'มินตรา' เลือกเดินหันหลังให้กับคฤหาสน์หรูและสามีใจร้าย เพื่อปกป้องหนึ่งชีวิตในท้อง เธอสร้างโลกใบใหม่ที่เปี่ยมสุขด้วยสองมือแม่... แต่แล้วอดีตสามีกลับบุกมาทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ! เธอจะทำอย่างไร เมื่อกำแพงหัวใจที่สร้างไว้อย่างแน่นหนา กำลังถูกทลายลงด้วยความดีของคนที่เคยร้ายที่สุด"
ทายาทมาเฟียหวงรัก
2.0M·ณดารินทร์ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ..และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น..อย่าฝันจะเป็นอิสระ
ข้าอุ้มท้องหนีแม่ทัพไร้ใจ
148.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป
ชาตินี้ข้าขอเป็นชายาองค์ชายจอมโฉด
45.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金องค์ชายเก้าจอมโฉดผู้นั้นข้าจะให้เขาเป็นสามี! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าขอตัดวาสนากับสามีเก่า เดินหน้าแก้ไขชีวิตไปพร้อมๆ กับยั่วยวนว่าที่สามีใหม่ ทว่า...เหตุใดจึงกลายเป็นนางที่ถูกเขายั่วยวนเล่า! ++++++ “ให้ตายเถอะเจ้าตัวแสบ!” องค์ชายเก้าถานซีหยางใช้มือข้างหนึ่งประคองร่างบางที่ถูกสกัดจุดจนสลบให้นอนลงบนฟูก ก่อนจะหันไปมองมือเล็กที่ยังคงกำกระบอกไม้ไผ่ของเขาเอาไว้แน่น “ยุ่งยากแล้ว” องค์ชายหนุ่มมีสีหน้าปั้นยาก ค่อยๆ แกะนิ้วมือที่เหนียวดั่งตีนตุ๊กแกของเจ้าลิงน้อยทีละนิ้ว ความอุ่นนุ่มของมือที่กุมแท่งหยกของเขานั้นยิ่งทำให้เอ็นอุ่นขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม ปวดตุบๆ หน่วงไปทั้งหน้าขาด้วยต้องการปลดปล่อย ใบหน้าของเขาเหยเก ลมหายใจติดขัด ลอบมองคนเมาที่ยังคงหลับตาพริ้มเป็นระยะ “ให้ตายเถอะ! เจ้าคิดว่าแท่งหยกของข้าเป็นกระบอกไม้ไผ่ไปได้อย่างไรกัน” คิดแล้วก็ถึงกับเผลอหลุดหัวเราะออกมา ไม่คิดเลยว่าเฟิ่งเยว่สือยามเมามายจะทำเรื่องตลกน่าขบขันถึงเพียงนี้ แต่แล้วชายหนุ่มก็ต้องบิดเบี้ยวใบหน้าเหยเกเมื่อนิ้วชี้และนิ้วกลางที่แกะออกไปแล้วดีดกลับมากำรอบแท่งหยกของเขาเอาไว้อีกครา “อา...” องค์ชายถานซีหยางหน้าแดงก่ำ เม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง พยายามควบคุมหัวใจไม่ให้เต้นกระโจนแรงไปมากกว่านี้ เขาตั้งใจแกะนิ้วตุ๊กแกออกอีกครั้งอย่างระมัดระวังยิ่งกว่าเดิม เพราะไม่เช่นนั้นคืนนี้ทั้งคืนเขาอาจต้องนั่งให้นางกุมกระบอกไม้ไผ่จนถึงรุ่งสาง ครานี้เรื่องที่เขาปลอมเป็นสตรีคงได้ถูกเปิดโปงเป็นแน่! แล้วในที่สุดเขาก็แกะนิ้วสุดท้ายของนางออก ทันทีที่แท่งหยกเป็นอิสระชายหนุ่มผงะถอยหลังไปหลายก้าวราวกับต้องการเวลาตั้งตัว เขายกมือลูบหน้าตนเองหลายๆ ครั้งเพื่อเรียกสติ จากนั้นจึงเดินวนไปวนมาในห้องจนแท่งหยกแข็งขึงค่อยๆ สงบลง เมื่อแน่ใจว่านางจะไม่ตื่นขึ้นมาแน่ๆ แล้ว จึงได้เดินกลับเข้าไปหาแล้วห่มผ้าให้นางอย่างเบามือ “ขยันทำให้ข้าเป็นห่วงเสียจริง” ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยไปตามเส้นผมที่ระกรอบหน้าหวาน ก่อนจะสัมผัสเบาที่ใต้ตาแดงช้ำ หยาดน้ำตาของนางทำให้เขาเจ็บปวดใจยิ่งนัก ชาติก่อนนางลำบากมากเหลือเกินแล้ว ชาตินี้เขาจะไม่ให้นางต้องพบเจอกับความลำบากอีก “เจ้าลิงน้อย เจ้าจับแท่งหยกของข้าแล้ว อย่างไรเจ้าก็ต้องรับผิดชอบตัวข้า ต้องเป็นเจ้าสาวของข้า เข้าใจหรือไม่...” เขาหัวเราะในลำคอก่อนจะโน้มใบหน้าลงไป สัมผัสเบาๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มเย้ายวน อยากจะ ‘จูบ’ มากกว่าแค่ประกบปากสัมผัส แต่ก็จำต้องหักห้ามใจ “ฝันดีนะเจ้าลิงน้อย”
รสสวาทมาเฟียร้าย
1.0K·ณิวาริน'เอวาริน' หญิงสาวความจำเสื่อมต้องงัดทุกกระบวนท่ามายั่ว 'มาร์คัส' ผู้ชายที่เธอเข้าใจว่าเป็นสามีให้ยอมฟีเจอร์ริ่งด้วยให้ได้ *** “หยุดเดี๋ยวนี้นะเอวาริน” “ทำไมต้องหยุด ในเมื่อคุณก็ต้องการฉันเหมือนที่ฉันต้องการคุณ” เธอพูดเสียงแผ่วหวิวพลางเลื่อนริมฝีปากไปครอบครองตุ่มไตเล็กๆ บนป้านสีชมพูเข้มแล้วกรีดปลายลิ้นไล้วนไปโดยรอบ “ถ้าคุณยังไม่หยุด ผมก็จะไม่ทนแล้วนะ” “แล้วทำไมคุณต้องทน ในเมื่อฉันเป็นภรรยาของคุณ คุณจะนอนกับฉันเมื่อไหร่ก็ได้ที่คุณต้องการ” “คุณแน่ใจนะ” มาร์คัสถามย้ำเพื่อให้เธอคิดทบทวนให้ดีอีกครั้งก่อนที่ความอดทนของเขาจะหมดลงแล้วจับเธอกดแบบไม่ยั้งให้สมกับที่ ‘อยาก’ มานาน เอวารินเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบที่ริมฝีปากเขาอย่างเร่าร้อนแทนคำตอบว่าเธอต้องการเขามากเพียงใด
หวานสวาท...ซ่านเสน่หา
1.0K·ณิวารินเหตุเกิดเพราะความเมา สองเราเลยได้กัน *** ในวันสิ้นปี ‘ณิชา’ หลบไปพักใจที่บ้านพักริมทะเลของเพื่อนสนิทแต่ไม่คิดว่าพี่ชายของเพื่อนก็ให้ ‘ภีม-ภควัตร’ ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มที่เป็นเพื่อนสนิทยืมบ้านพักเช่นกัน เขามาถึงกลางดึกและหาที่พักอื่นไม่ได้แล้วณิชาจึงจำใจให้เขาพักด้วย แต่แล้วสิ่งที่ไม่คิดคิดก็เกิดขึ้น ในขณะที่นั่งเคาน์ดาวนด้วยกัน ณิชาที่เมาเบียร์ก็ชวนภควัตรเข้าห้องแล้วมีคืนเร่าร้อนด้วยกัน หลังจากนั้นเธอคิดที่จะจบความสัมพันธ์ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าภควัตรไม่ยอม เขาไม่ยอมปล่อยเธอให้หลุดมือไปง่ายๆ
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์
2.0K·จินต์พิชา"พายุฝนที่พัดกระหน่ำจนไฟดับไปทั้งสวนอัมพวา... นำพาคนสองคนให้มาแนบชิดกันท่ามกลางความมืดและแสงเทียน คำสัญญาที่ให้ไว้กลางเสียงฟ้าร้อง จะเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ หรือคือรักแท้ที่จะเปลี่ยนชีวิตของมนตกานต์ไปตลอดกาล? ร่วมติดตามบทสรุปความรักที่เริ่มต้นจาก 'ความต่าง' แต่ลงตัวด้วย 'สัมผัส' ที่ลืมไม่ลง"
I'm Evil Guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
43.0K·Phat_sara“คนนั้นมาใหม่เหรอไม่เคยเห็นหน้า” “คนไหนเฮีย” “นั่นไง” “อ๋อ~ ไม่ได้มาใหม่หรอก ปกติน้องช่วยงานในครัว ทีแรกมาสมัครเสิร์ฟนี่แหละแต่เฮียเตอร์ไม่ให้เด็กอายุต่ำกว่า 20 มาเสิร์ฟ นี่เพิ่งอายุ 20 มาหมาดๆ เลยให้ขึ้นมาเสิร์ฟ” “อืม พี่มึงมันหัดมีคุณธรรมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” “ตั้งแต่มีเมียไง เฮียก็หาบ้างดิ” “ไม่ว่ะ ขี้เกียจเจ็บบ่อยๆ อีกอย่างกูมีคุณธรรมล้ำหน้าพี่มึงมานานแล้วไอ้เปอร์” “โห่ คนเรามันต้องผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดก่อนจะได้เจอความสวยงามเสมอเฮีย ว่าแต่ถามทำไม สนใจเหรอเฮีย” “เปล่า แค่ไม่เคยเห็นก็เลยถาม” “เหรอเฮีย แต่น้องเขาสเปคเฮียเลยนะนั่นเรียบร้อยสุดๆ” “...เหรอ?” ผมมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นแล้วก็พูดออกมาสั้นๆ “ทำไมทำหน้าไม่เชื่อแบบนั้นล่ะ เฮียรู้ไหมน้องเขาเป็นเด็กดีมากนะทำงานหาเงินเรียนเอง บอกตรงๆ ว่าโคตรเหมาะกับเฮีย สนใจจีบเป็นเมียแล้วส่งเสียเรียนต่อไหมเดี๋ยวเปอร์จัดให้” “พูดเหี้ยไรของมึง กูเห็นเรียบร้อยอ่อยหนักมาเยอะแล้ว” “มันก็ไม่ทุกคนน่าเฮีย” “หึๆๆ พวกเรียบร้อยนี่ไม่ใช่สเปคกูแล้วว่ะไอ้เปอร์ ดูแข่งรถได้แล้วเผื่อจะเอาไปพัฒนารอบหน้ามึงจะได้ไม่แพ้จนขายขี้หน้าอีก” ผมตัดบทไอ้คู่สนทนาที่ถามมันแค่นิดเดียวแต่มันชวนคุยต่อซะยืดยาว แล้วก็หันไปสนใจการแข่งรถต่อ ในสนามมีอะไรให้สนใจมากกว่าเรื่องผู้หญิงตั้งเยอะ ผมชื่อมิกซ์ครับ เป็นนักศึกษาปี 4 มหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นเดือนมหาลัย เป็นประธานสโมสรนักศึกษา พ่อแม่เป็นนักธุรกิจที่...รวยมั้ง ใช้คำว่ารวยหรือโคตรรวย หรือว่ามหาเศรษฐีผมก็ไม่รู้เหมือนกันช่างมันเถอะครับมันเงินพ่อแม่ผมไม่ใช่เงินผม แล้วก็เป็นเพื่อนกับเจ้าของสนามแข่งรถที่ผมกำลังนั่งดูอยู่ ส่วนไอ้ที่คุยกับผมเมื่อกี้มันชื่อคูเปอร์เป็นน้องชายของไอ้ชัตเตอร์เจ้าของสนาม ข้อมูลของผมมีแค่นี้ล่ะครับรู้จักผมแค่นี้ไปก่อน เอาแค่ที่ผมอยากให้รู้จักก็พอ “เป็นไรของมึงวะทำไมดูหงุดหงิด” ไอ้เวกัสเพื่อนสนิทอีกคนของผมที่นั่งอยู่ข้างๆ หันมาถามหลังจากที่ผมคุยกับไอ้คูเปอร์จบได้สักพัก “เปล่า” “เปล่าเชี่ยไรปกติมึงไม่นั่งทำหน้าอมขี้แบบนี้ ทำหน้าคนดีหน่อยไอ้ห่าเดี๋ยวคนรู้ว่าเลว” “เลวพ่อง!” ผมหันไปด่าไอ้เวกัสแล้วก็หันกลับมาสนใจการแข่งรถต่อ ผมไม่ได้อารมณ์ไม่ดีหรอกครับ แค่หงุดหงิดนิดหน่อยที่เห็นเด็กเสิร์ฟใหม่ของที่นี่ทำท่าทางกล้าๆ กลัวๆ แล้วก็เกร็งใส่ลูกค้าผู้ชาย บอกตรงๆ ว่ามันขัดตาผม รู้สึกโคตรไม่เข้าตาเลยพวกผู้หญิงเรียบร้อย เพราะเจอมากับตัวหลายครั้งแล้วเรียบร้อยอ่อนหวานสุดท้ายก็...หึ! “น้องคนนั้นสวยว่ะ” “ใคร?” “เด็กเสิร์ฟใหม่ไง เสียดายไม่มาเสิร์ฟโต๊ะเรา” “มึงอยากได้เหรอวะ” ผมหันไปถามไอ้เวกัส ไม่ได้ถามเพราะอยากได้ผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันหรอกครับ ปกติพวกผมก็ถามกันแบบนี้อยู่แล้ว “เปล่าเห็นสวยดีกูก็เลยอยากแทะโลมด้วยสายตา” “หึๆๆ โคตรเหี้ย” ผมกระดกเหล้าเข้าปากก่อนที่จะหัวเราะแล้วก็สรรเสริญมัน “กูเหี้ยเปิดเผยครับไอ้มิกซ์” มึงมองผมแล้วก็ยิ้มมุมปากให้ “หึ! อย่างมึงน่ะเหรอจะแค่แทะโลมด้วยสายตา” ร่านกว่าหมาเดือน 9 หอนหาคู่ก็ไอ้เวกัสนี่ล่ะครับ “ไม่ใช่สเปคกูนี่หว่า กูชอบผู้หญิงร้ายๆ เซ็กซี่แล้วก็เอ็กซ์ๆ มึงก็รู้ แต่นี่สเปคมึงต่างหาก” “ไม่ว่ะ กูไม่ชอบแบบนี้แล้ว” “เข็ด?” ไอ้เวกัสเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นตอนที่พูดเห็นแล้วรู้สึกว่ามันกวนตีนดีครับ “เปล่า กูแค่ขยาดไม่อยากข้องเกี่ยวกับผู้หญิงแบบนี้อีก” “ก็ไม่ทุกคนมั้งไอ้ห่า ลองพนันกับกูไหมล่ะ กูว่าน้องคนสวยคนนั้นไม่ได้เป็นแบบลลินแล้วก็เอมแน่นอน” “หึ!” “1 ล้าน ถ้าไม่ใสมึงเอาไปได้เลย” ไอ้เหี้ยกัสเป็นอะไรนักหนาอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็ชอบพนัน “10 ล้านกูก็ไม่เอา ไม่อยากเสียเวลาไปข้องแวะกับผู้หญิงประเภทนั้น” ผมตอบมันแล้วก็มองไปทางผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงผมยาว ผิวขาว ตาโต หน้าตาสวยหวาน แต่งหน้าบางๆ ยิ่งทำให้สวยมากจนไม่อยากละสายตา ท่าทางการเดินทุกอย่างถูกเซ็ตให้คนที่มองเห็นดูแล้วรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เรียบร้อย แต่เรียบร้อยแบบนี้ผมเจอมาเยอะแล้วครับ เรียบร้อยกว่านี้ก็สัมผัสมาแล้ว แต่สุดท้ายก็รู้ว่ามันแค่เปลือก “ไอ้ห่ามึงเอาอะไรมาตัดสินว่าบุคลิกแบบนี้ต้องนิสัยเหมือนกันทุกคน” “ประสบการณ์กับเซ้นส์ของกูไง” “ระวังเซ้นส์พังนะครับไอ้คนดี” “หึๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพังไหมเพราะกูไม่เสียเวลาไปข้องเกี่ยวกับผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวานแบบนั้นอีกแล้วว่ะ” ...พวกผู้หญิงเรียบร้อยมันโคตรขัดตาผมเลย บอกแล้วไงครับว่าเจอกับตัวมาหลายครั้ง ที่บอกว่าเรียบร้อยอ่อนหวานสุดท้ายก็... ไม่ได้แรดหรอกแต่เรียกว่า “ร่าน” เลยดีกว่า
