Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
Genres
ฉันขายตัวให้เพื่อนสนิทของพ่อ (25+)
1.0K·MummyPhukunเพราะพ่อป่วย บ้านก็ล้มละลาย จึงจำใจต้องมาขายตัวให้เพื่อนสนิทของพ่อ “อ๊ะ... คุณริชาร์ด เบาหน่อยได้มั้ยคะอลิซเจ็บ” อลิซพยายามบิดตัวหนี แต่ข้อมือยังถูกกดแน่น “ไม่เบา” เขายกปากขึ้นมาเพียงครู่ น้ำลายมันวาวเปื้อนจุกที่บวมช้ำ “ฉันจ่ายเงินไปตั้งเยอะ ฉันจะทำอะไรก็ได้” มือหนาเลื่อนลงไปที่กางเกงของเธอ ดึงกางเกงและกางเกงชั้นในลงพร้อมกันในคราวเดียว ผิวขาวเนียนตั้งแต่เอวลงไปถึงต้นขาเผยออกหมด อลิซรีบหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย แต่ริชาร์ดใช้เข่าแทรกกลางขาเธออย่างไม่ลังเล แล้วดันแยกออกกว้าง “อย่าหุบ เปิดให้ฉันดู” เขาออกคำสั่ง แล้วก้มลงมองตรงกลางร่างของเธออย่างเปิดเผย นิ้วหนาแตะเบาๆ ที่กลีบเนื้อด้านนอกที่ยังปิดสนิท ผิวเนียนละเอียด ชุ่มเล็กน้อยจากความกลัว “ยังไม่เคยให้ใครเลยใช่ไหม”
เมื่อประธานเว่ยตกหลุมรัก(ภรรยาตัวเอง)
825·หยางซือซือ"เหยาอี้เถียน... จำไว้ว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นแค่หน้าที่ ฉันให้เธอได้ทุกอย่างในฐานะนายหญิงตระกูลเว่ย... ยกเว้นเรื่องเดียวคือความรัก อย่าได้คิดเรียกร้องจากฉัน"
ซีรีส์ เมีย CEO
447·ณิการ์"ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัว ทั้งๆ ที่ผมทั้งขบทั้งดูดทั้งเลียคุณทุกซอกหลืบของร่างกายแล้วแท้ๆ ญาดา" พูดจบเขาก็ดันร่างเล็กเข้าไปในห้องตัวเองแล้วก็เดินตามเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูห้อง "คิดว่าตัวเองจะหนีผมได้เหรอ ลาพักร้อนยี่สิบวัน ดี! คุณจะได้ไม่ต้องออกไปอวดหน้าสวยๆ ผิวสวยๆ ก้นงอนๆ ข้างนอก ผมจะขังคุณไว้ที่ห้องของผมจนกว่าจะหมดวันลาของคุณ ญาดา" ไทม์ทิ้งตัวนั่งบนเตียงหลังจากพูดจบ "คุณมันบ้า!" "บอกแล้วไงว่าถ้าไม่เชื่อฟังจะไม่ใช่แค่สามวันญาดา ก่อนจะหนีมาซ่อนตัวที่นี่ ทำไมไม่คิดให้ดีก่อนล่ะว่าคุ้มรึเปล่าถ้าหนีมาที่นี่ และคิดเหรอว่าผมจะหาคุณไม่เจอ"
ยั่วรักเลขาคุณภาคิน
309·MummyPhukun"เลิกยั่วฉันสักที ก่อนที่ฉันจะจับเธอกดตรงนี้!"
หนี้รักประธานซ่ง
153·มิลลี่เมลเอแคลร์เป็นเพียงลูกหนี้ที่ซ่งเฮ่อเทียนเก็บเอาไว้ข้างกาย แต่เธอกลับกลายเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้ผู้ชายธงดำอย่างเขาเรียนรู้คำว่า “มนุษย์”
ซีรีส์ ทอรักปักสวาท
247·ณิการ์“ก็แค่นางบำเรอถูกกฎหมาย อย่าสะเออะมาตีฝีปากกับฉัน” มโนยืนปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตทีละเม็ดอยู่หน้ากระจกโดยไม่ยี่หระต่อสายตาของคนที่นั่งบนเตียงด้านหลังตน “อย่างน้อยฉันก็มาแบบถูกกฎหมายไม่ใช่เหรอคะสามีขา...” หล่อนลากเสียงเล็กโต้ตอบ พลางลุกขึ้นเดินมาสวมกอดร่างสูงใหญ่จากทางด้านหลัง มือใหญ่ที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายหยุดทันที เมื่อมือน้อยของตะลิงปลิงลูบไล้แผงอกกว้างของตน “ให้ตายสิ! ทำไมฉันต้องตื่นทุกครั้งที่เธอสัมผัสด้วยวะ!” มโนสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด พลางกระชากมือเล็กออกจากหน้าอกตน แล้วหมุนตัวกลับมาประจันหน้าคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว “หิวมากใช่ไหม? ฉันแค่ไม่เอาเธอสามชั่วโมงเองนะแสบ” มโนอยากจะบ้าตาย ทำไมหล่อนเซ็กซี่น่าขย่มแบบนี้ มือใหญ่เคลื่อนมาบีบขยำเต้างามที่บดเบียดชุดนอนซีฟองบางเบาอวดตาตนทันที “อะ! อ่า!” หล่อนครวญครางพร้อมแอ่นอกอวบอิ่มเสนอเร้าบุรุษตรงหน้าด้วยความท้าทาย ปากน้อยแสยะยิ้มสมเพชมโน เพราะยังไง มโนก็พ่ายแพ้ต่อเรือนร่างของหล่อนอยู่วันยังค่ำ
You’re my baby
1.0K·August...อยากได้เงินฉันก็จะให้ แต่ถ้าวันนึงฉันอยากได้เธอขึ้นมา เธอก็ต้องให้ในสิ่งที่ฉันต้องการ ทุกอย่าง ... ดีล!!
อ้อมกอดพยัคฆิน
3.0K·นงพะงาอ้อมกอดพยัคฆิน บทนำ “เอ่อ! ท่านแขกผู้มีเกียรติครับ กรุณารออยู่ที่โต๊ะด้านล่างก่อนนะครับ ตอนนี้เจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังจะสวมแหวนกันนะครับ” รติรสจึงเดินไปดึงไมค์มาจากมือพิธีกรชายทันที “ว้าย!” สาโรจน์ตกใจร้องออกมาเสียงดังเมื่อถูกกระชากไมค์ไปจากมือแล้วรีบถอยหลังออกห่างจากรติรสด้วยความตกใจ “เอาล่ะค่ะ ถ้าใครยังไม่รู้จักดิฉัน ดิฉันขอเฉลยก่อนเลยนะคะว่าดิฉันคือใคร แต่จากที่ทุกท่านเห็นคงจะเดาออกแล้วว่าดิฉันน่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับเจ้าบ่าวแน่นอน” รติรสหยุดพูดแล้วกวาดสายตาไปหยุดที่สีหราชน้องชายของอดีตสามีที่นั่งส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้เธอและเลื่อนสายตาไปที่พ่อแม่ของพยัคฆิน “ใช่ค่ะ ดิฉันคืออดีตภรรยาที่เพิ่งเซ็นใบหย่ากับคุณสิงห์เมื่ออาทิตย์ที่แล้วค่ะ” “จริงเหรอเนี่ย” แขกในงานนั้นพูดกันเซ็งแซ่ “นี่เธอ หยุดนะ” เสียงแหลมของผู้เป็นเจ้าสาวดังขึ้นจากทางด้านหลัง รติรสหันไปส่งยิ้มเหยียดให้พิมรสา “หุบปากไปก่อนนะคะ คุณเจ้าสาว” “แต่ทุกท่านรู้ไหมคะด้วยเหตุผลอะไรของดิฉันถึงได้หย่ากับเจ้าบ่าวคนนี้เพราะว่าพ่อแม่เจ้าบ่าวไม่เห็นด้วยค่ะ และพ่อเจ้าบ่าวก็จับได้ว่าดิฉันถูกคุณสิงห์จ้างมาแต่งงานค่ะ เพราะอะไรเหรอคะ” เธอหยุดยิ้มเพราะเสียงพูดที่สั่นเครือ รติรสพยายามตั้งสติให้มั่นและสูดหายใจเข้าลึก ๆ “พวกคุณรู้ไหมคะว่าด้วยเหตุผลอะไร” เสียงซุบซิบนินทาก็ดังขึ้นอื้ออึงทั้งห้องจัดเลี้ยง “เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะค่ะ แต่ดิฉันอยากจะบอกว่าเหตุผลสำคัญที่ดิฉันมาในวันนี้ ก็คือดิฉันมีเรื่องที่จะมาแสดงความยินดีกับลูกชายเจ้าของโรงแรม ไม่ใช่เพราะว่าเขากำลังจะแต่งงานกับเจ้าสาวคนนี้หรอกค่ะ แต่เหตุผลนั่นก็คือ...” ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงก็นั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อจนคนที่นั่งข้างกันเงียบจนได้ยินเสียงของลมหายใจของกันและกัน “แต่ก่อนที่ทุกท่านจะได้รู้ว่าเรื่องอะไร ดิฉันมีนิทานเรื่องหนึ่งจะมาเล่าให้ฟังค่ะก็ถือซะว่าเป็นการเบรกโฆษณาก่อนที่จะเข้าพิธีแต่งงานก็แล้วกันนะคะ” “มีผู้หญิงคนหนึ่งได้แต่งงานกับสามีมาเป็นเวลาเกือบสี่เดือนแต่แล้วจู่ ๆ วันหนึ่งเราก็ต้องหย่ากันหลังจากหย่าเธอจึงรู้ว่ากำลังตั้งครรภ์” เสียงฮือฮาดังขึ้นกว่าเดิม “ใช่ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นก็คือดิฉันเอง” เสียงฮือฮาดังขึ้นในห้องจัดงานแขกเหรื่อที่อยู่ในงานต่างพากันตกใจและคนที่น่าจะตกใจมากที่สุดก็คือ พยัคฆิน เขากำกล่องแหวนไว้แน่นจนมือสั่นเทาไปหมด เขาไม่อยากจะเชื่อหูเลยว่าเธอนั้นท้องจริง ๆ รติรสหันมาส่งยิ้มให้กับพยัคฆินแล้วปรายตาไปยังพิมรสา “มันไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้นมานะคะ แต่มันเป็นเรื่องจริง” ว่าแล้วจอภาพที่เป็นรูปถ่ายพรีเวดดิ้งก็กลายมาเป็นวิดีโอของภาพอัลตร้าซาวด์ทารกที่กำลังอยู่ในท้องซึ่งหัวใจดวงน้อย ๆ กำลังเต้นอยู่ “ตึก ตึก ตึก” หยดน้ำตาก็ร่วงหล่นลงมาอาบแก้มของพยัคฆิน เขามองวิดีโอที่เปิดขึ้นจอใหญ่จากทางด้านหลัง เสียงหัวใจของเด็กที่อยู่ในครรภ์นั้นเต้นดังเป็นจังหวะ จนมันบีบรัดหัวใจของเขาจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก “ทุกท่านได้ยินเสียงหัวใจเล็ก ๆ ที่กำลังเต้นอยู่ไหมคะ” เธอพูดและหันมองไปรอบ ๆ “เด็กคนนั้นกำลังอยู่ตรงนี้ค่ะ” หญิงสาวชี้ไปที่ท้องน้อยของตัวเอง “ใช่ค่ะ หัวใจของเขาเต้นอยู่ในนี้และวันนี้เขาก็รู้ด้วยนะคะว่าพ่อของเขากำลังแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น” รติรสพูดพร้อมรอยยิ้มเหมือนคนข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ให้ลึกที่สุด พยัคฆินกำมือแน่นด้วยความเจ็บปวด หญิงสาวหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อของลูกในท้อง “ในวันที่เราหย่ากัน ฉันพึ่งรู้ค่ะว่าฉันกำลังท้องแต่ที่เจ็บใจมากที่สุดคืออะไรรู้ไหมคะ” รติรสหันไปยิ้มกับแขกในงานแต่งของพยัคฆินและพิมรสา “ในวันที่ฉันรู้ว่าตัวเองท้อง คือวันที่ฉันได้รับการ์ดเชิญแต่งงานจากพ่อของลูกนั่นเอง” เหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงที่กลางหัวของพยัคฆินเขาไม่คิดเลยว่าเขาจะทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งได้ขนาดนี้
จิ้งจอกเฒ่าหลงรักเด็กสาว
896·มะนาวสีชมพูเรื่อง...จิ้งจอกเฒ่าหลงรักเด็กสาว คำโปรย เมื่อความสงสารกับความเป็นห่วงของคนสองคนมาบรรจบกัน ทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้น แต่เขากับเธอแตกต่างกันเกินไป โดยเฉพาะช่องว่างระหว่างวัย นั่นจึงทำให้เขาเลือกที่จะเดินออกมา แนะนำตัวละคร คุณชัชพล (แปลว่าผู้ที่มีพลังและความเข้มแข็ง) อายุ 42 ปี นักธุรกิจแสนล้าน วันๆทำแต่งาน พูดน้อยเน้นการกระทำ หงส์ฟ้า อายุ 19 ปี นักศึกษาปี 1 นิสัยขยันอดทน มีน้ำใจ และที่สำคัญเธอสวยและน่ารักมาก ❤️❤️❤️❤️❤️ เนื้อเรื่องย่อ...อุบัติเหตุทำให้ชัชพลได้มาเจอกับหงส์ฟ้า ทั้งสองได้มีเวลาอยู่ด้วยกันช่วงสั้นๆ และแอบมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แต่ความแตกต่างระหว่างเขากับเธอนั้นมันมากมายเหลือเกิน สุดท้ายเขาเลือกที่จะเดินออกมา โลกกลมวันหนึ่งทั้งสองได้เจอกันอีกครั้ง การพบกันในครั้งนี้ ทำให้เขาไม่สามารถหักห้ามใจของตัวเองได้อีกต่อไป ทั้งสองจึงเลือกที่จะสานต่อความสัมพันธ์ แต่เธอก็ต้องอดทนในเมื่ออีกฝ่ายมีครอบครัวอยู่แล้ว...ความรักของทั้งสองจะลงเอยกันได้อย่างไร...ฝากติดตามอ่านต่อได้ในเรื่องนะคะ ?ขออนุญาตแนะนำตัวเองอีกครั้ง ?ไรท์มะนาว เขียน...นิยายรัก อบอุ่น feel good 18+ อ่านสบายเหมือนเดิมค่ะ
ปะป๊าของหลิงหลิงคือท่านประธานเฉิน
1.0K·Ma- Tee มะทีจู่ๆ ก็มีเด็กหญิงอายุสี่ขวบกว่ามาเรียกว่า 'ปะป๊า' หนุ่มโสดวัยสามสิบเก้าอย่างเขาถึงกับทำตัวไม่ถูก จะปฏิเสธก็ไม่ได้ เพราะหลักฐานชัดเจนขนาดนั้น
แค้นรักสามีตัวร้าย
4.0M·เมียวเมียวไฟเผาความรักทั้งหมดของนรมนที่มีต่อบุริศร์ หลังจากห้าปีเธอกลับไปอย่างงดงามและเพื่อทวงความยุติธรรมสำหรับตัวเธอเอง แต่คาดไม่ถึงว่าเด็กชายที่ถูกพากลับมาด้วยนั้นมีแผนมากกว่าเธอ เด็กน้อยยืนอยู่ข้างหน้าบุริศร์ กล่าวอย่างไร้เดียงสาว่า "คุณลุง สามารถช่วยผมได้ไหม? ผมขอร้อง" บุริศร์ รู้สึกว่าไม่สามารถต้านทานการวิงวอนของเด็กได้ คุกเข่าลงเพื่อช่วย แต่คาดไม่ถึงว่าจะถูกพ่นใส่หน้า อยู่มาวันหนึ่ง บุริศร์พูดกับเด็กชายหน้าตาดีว่า "เด็กน้อย นี่คือห้องของฉัน!" "แต่ว่าผมอยากนอนกับหม่ามี๊ พวกเรานอนด้วยกันมาห้าปีแล้ว" ชายหนุ่มร้องไห้ ... แค่ไปจีบภรรยากลับมาเท่านั้น ทำไมลูกของฉันถึงเอาใจยากเหลือเกิน
กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม
7.0M·จาวฉายจิ้นเป่าการค้าครั้งหนึ่ง หลินซินเหยียนท้องลูกของชายแปลกหน้า เธอตั้งครรภ์ แต่งงานกับชายคู่หมั้นคู่หมายตั้งแต่วัยเด็กเดิมคิดว่านี่เป็นแค่การค้าที่ต่างฝ่ายต่างมีอุบาย แต่กลับพัวพันถึงความรู้สึกที่ลึกซึ้งที่ไม่ควรเกิดขึ้นในชีวิตสมรสนี้ตอนตั้งครรภ์สิบเดือนใกล้คลอด จงจิ่งห้าวส่งใบหย่ามาใบหนึ่ง เธอถึงได้ตาสว่างขึ้นมาทันใดต่อมาเขาพูดอีกว่า คุณภรรยากลับมาเถอะ คนที่ผมรักมาโดยตลอดคือคุณครับ
BAD LOVE STORY กับดักรักหัวใจยัยขี้อ่อย
87.0K·Duck.bellเมื่อท่านประธานบริษัทรถหรูอย่างกองทัพที่แสนจะเจ้าชู้โดนเจ้าแม่ขี้อ่อยอย่างคุณนายสาวพริตตี้อ่อย งานนี้จะแอบแซ่บเฉยๆหรือมีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า เพราะทั้งคู่มีไม้เด็ดที่ถือว่าเผ็ดแซ่บไม่แพ้กันเลย... หมับ! “นายอะ...ไม่ชอบแบบอีป้าหน้าปลอมนั้นหรอก แต่นายชอบแบบฉัน ไม่งั้นนายจะตามให้ฉันไปเป็นพริตตี้ที่บริษัทนายทำไม จริงไหม?” มือเล็กแกล้งกอดเอวสอบแล้วแหงนมองร่างสูงตาแป๋วพร้อมยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างยั่วแหย่ “ฉันไม่ได้ชอบเธอ อย่ามามั่ว” ร่างสูงว่าสีหน้าฉุน “นายชอบฉันและติดใจครั้งแรกก็บอกมาเถอะหน่า~” เรียวปากบางยิ้มน้อยๆแฝงความหยอกล้อ ทำเอาคนที่ถูกจี้อย่างกองทัพถึงกับฉุนอีกครั้ง “ฉันบอกว่าไม่ได้ชอบเธอไงยัยขี้เมา” “ปากแข็ง นายชอบฉันไม่งั้นจะหวงการแต่งตัวฉันทำไม จริงไหม^^”
หลงเสน่หา(ดลธีคลั่งรัก)
5.0K·shinkiroเด็กสาวกำพร้าถูกเลี้ยงเพื่อสนองตัณหาคุณผู้หญิง แต่ความต้องการของเธอต้องเปลี่ยนไปเมื่อได้ลิ้มลองรสสวาทของคุณผู้ชาย สปอยตอนต่อไป ดลธีอมยิ้มชอบใจสาวน้อยหน้าหวานเมียของภรรยา แอบมองเขาแล้วเขิน แสดงว่านิชาน่าจะมีความชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชาย หน้าหล่อครุ่นคิดนึกสนุกในเมื่อภรรยารักและหวงนิชา เขาจะแกล้งเอาคืนให้ภรรยาปรี๊ดแตกเล่น ๆ น่าสนุกดี........... ในตอนนั้นดลธีแค่คิดแกล้งสาวน้อยเล่นขำ ๆ แต่เขาไม่รู้เลยว่าการเข้าไปใกล้ชิดสาวน้อยหน้าหวานคนนี้ จะทำให้เขาลุ่มหลงในราคะ หลงใหลสาวน้อยจนถอนตัวไม่ขึ้น ตัวละคร นิชา สาวน้อยหน้าหวาน ใสซื่อ หัวอ่อน เด็กกำพร้าที่ถูกแพรพรรณรับมาเลี้ยงเพื่อสนองกาม นิชาสำนึกในบุญคุณของแพรพรรณจึงตอบแทนในสิ่งที่แพรพรรณต้องการ โดยไม่เคยรู้เลยว่าแท้จริงแล้วเธอชอบผู้ชาย ดลธี หนุ่มรูปงาม เซ็กซ์แอพพีล เขามีเสน่ห์ล้นเหลือ แต่ไม่อาจทำให้แพรพรรณที่เป็นภรรยาหลงรักได้ เขานึกสนุกอยากแกล้งภรรยาโดยใช้นิชาเป็นเหยื่อ แต่กลับกลายเป็นเขาที่ตกหลุมพรางเสน่หาของนิชาจนถอนตัวไม่ขึ้น แพรพรรณ สาวสวย รวย สง่า ภรรยาของดลธีที่แต่งงานกันบังหน้าเพื่อปกปิดรสนิยมหญิงรักหญิง แพรพรรณหวงแหนนิชามากแต่กำลังจะเสียนิชาไปเพราะสามีเข้ามาแทรก ศึกระหว่างสามี ภรรยา กำลังจะเริ่มขึ้น เพื่อแย่งชิงหญิงสาวกำพร้าที่ทั้งสองหลงรัก เสน่หา และราคะ ใครจะได้ ใครจะเสียโปรดติดตาม
สามีคะ ถ้าไม่รักกรุณาอย่าจุ๊บ
16.0K·shinkiroสามปีที่แต่งงานกันไร้ความหมาย สิ่งที่เขาต้องการคือ “ใบหย่า” ไรวินท์ยืนข้าง ๆ ภรรยาสายตาของเขาเรียบเฉยไม่บ่งบอกความรู้สึกใด ๆ ในขณะที่ญาติคนอื่นกำลังร้องไห้ฟูมฟาย ปาลิตาเงยมองสามีอย่างแปลกใจ เธอเป็นเพียงหลานสะใภ้ยังน้ำตาซึมแต่เขากลับนิ่งจนน่าใจหาย “คุณปู่กำลังแย่ไม่รู้สึกอะไรหน่อยเหรอ”ปาลิตาขมวดคิ้วไม่พอใจที่สามีเฉยชาแม้กระทั้งกับปู่แท้ ๆ ของเขา “รู้สึกว่า....กำลังจะได้เป็นอิสระไม่มีใครบังคับ”ใบหน้าคมเรียบนิ่งสายตาจ้องมองปู่ที่นอนยื้อชีวิต “ใจดำ.....”เธอมองอย่างตัดพ้อคนไม่มีหัวใจไม่ใช่แค่เธอที่เขาใจร้ายด้วยกับปู่เขาก็ไม่เว้น ไรวินท์เหลือบมองร่างบางข้าง ๆ ดวงตาแดงก่ำของภรรยาทำให้เขากระตุกยิ้มแววตาเย็นชา “ลิตาเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่คุณปู่บังคับพี่ หลังจากคุณปู่เสียเราสองคนจะหย่ากัน”เสียงทุ้มนั้นเยือกเย็นในแบบที่เธอได้ยินมาตลอดสามปีมันบาดลึกในหัวใจดวงน้อยให้เจ็บแปลบ “หย่าก็หย่าสิ ใครจะไปอยากอยู่กับคนไร้หัวใจอย่างพี่”ปาลิตากัดฟันพูดในสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจ ถึงเขาไม่แคร์ใจร้ายมากแค่ไหนเธอก็ยังตกหลุมรักเขา เจ็บไม่จำชอบลากตัวเองไปให้เขาผลาญน้ำใจเล่น ไรวินท์ยกยิ้มมุมปากมองภรรยาด้วยสายตาที่ว่างเปล่าไร้อาวรณ์ก่อนจะเดินออกไปจากห้องไอซียู ภรรยาคนสวยมองตามเขาเดินไปน้ำตาไหลอีกไม่นานเขาและเธอจะกลายเป็นคนอื่นต่อกันแล้วจริง ๆ
คู่หมั้นเขาไม่เคยรักฉัน
22.0K·shinkiro“มีอะไรว่ามา สาวในห้องรอเฮียอยู่” "เฮียเหมยคัน" "ผมจะไปหาเหมย" ครอบครัวจับเราสองคนหมั้นกันตั้งแต่เด็ก เขาไม่สนใจฉันหลีกเลี่ยงการแต่งงานทุกทาง ส่วนฉันที่แอบรักเขาจนท้อทำเหมือนไม่แคร์แต่ลึก ๆ แล้วฉันก็เจ็บ เรียกนำ้ย่อย “เหมย ขึ้นมาเดี่ยวนี้เลย” เขาทำหน้าดุ เอมิการีบว่ายเข้าฝั่งกำลังจะปีนขึ้น “เดี่ยว” เขาห้ามไว้ ร่างบางหน้าเหว๋อทิ้งตัวลงน้ำอีกครั้ง “พวกมึงหันไปข้างหลังให้หมดเลย” ทัชชกรตะโกนบอกเพื่อนๆ ทุกคน “เฮ้ยเกินไปป่าวว่ะ น้องๆ พวกนี้ก็ใส่บิกินี่พวกกูเห็นจนชินแล้วป่ะ” เสกสรรบ่น แล้วส่งสายตาหวานให้สาวๆ สวยๆ ที่มาเอ็นเตอร์เทรนใส่บิกินี่กันเป็นสิบ “พวกมึงก็มองน้องๆ เขาดิ ห้ามหันมามองคนของกูเด็ดขาด หันไปกันเลยเร็วๆ” ทัชชกรยังขึงขัง เพื่อนๆ เลยหันหลังไปให้เขาสบายใจ แล้วเขาก็รีบดึงตัวเอมิกาขึ้นมาจากน้ำเอาผ้าขนหนูโอบตัวเธอเดินกอดให้ออกไปจากสายตากลุ่มเพื่อนของเขา “คนไม่ชอบหน้าคู่หมั้น อยู่ใกล้เหมือนจะตายว่ะ” ณวัฒน์ส่ายหน้าขำเพื่อน “เบื่อขี้หน้า แค่เห็นหน้าก็พะอืดพะอม ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เสกสรรกับกลุ่มเพื่อนหัวเราะกันร่วน ณิสาหนึ่งในสาวเอ็นคนโปรดของทัชชกร ยิ้มเล็กน้อยหันไปมองทัชชกรที่เดินกอดตัวคู่หมั้น แล้วเบะปากมองบนไม่พอใจที่ทริปนี้มีคู่หมั้นของเขามาด้วย “ไปเปลี่ยนชุดให้มันดีๆ ค่อยมากินข้าว” ทัชชกรมาส่งเอมิกาที่ห้อง “หวงเหมยเหรอ” หญิงสาวเปิดประตูเข้าห้องแล้วยิ้มหวาน “หึ อายมากกว่า” “อายอะไร” “ก็อายที่คู่หมั้นแบบราบทั้งนมทั้งก้นไม่มีอะไรแล้วยังจะโชว์อีก เฮียกลัวเพื่อนมันหัวเราะเยาะว่าคู่หมั้นแบนเป็นไม้กระดาน” สายตาคมไล่มองหน้าอกไล่ลงไปมองก้นเย้ยๆ “แบนจริงเหรอ เหมยว่าก็ไม่นะ เฮียดูผิดป่าว” หญิงสาวมองบนจะเอาคืนเลยแกล้งเปิดผ้าขนหนูออกโชว์เต้านมอวบที่มีบิกินี่สีส้มตัวจิ๋วประคองไว้ “เหมย” เขาทำเสียงดุก้มมองอกอวบลอบกลืนน้ำลาย เอามือดึงผ้ามาปิดหน้าอกอวบท่าทางอึกอัก “ทำไมอ่ะกลัวหวั่นไหวเหรอ” หน้าสวยยังแหย่ไม่เลิก “เฮียไม่หวั่นไหวกับไม้กระดานหรอก” “จริงเหรอ ไม่หวั่นไหวแน่นะ” หน้าสวยมองท้าทายดึงผ้าขนหนูออกทิ้งลงพื้น “เหมย” เขาทำเสียงดุจ้องหน้าสวยอีกครั้ง แล้วเดินดันเธอเข้าไปในห้องเขากลัวคนอื่นมาเห็นคู่หมั้นใส่บิกินนี่ “ก็บอกมาสิว่าไม่หวั่นไหว” ร่างบางเดินถอยหลังเข้าห้องสองสายตาจ้องกันท้าทาย มือหนาจับเอวบางคล้องรัดตัวเธอเข้ามาใกล้ชิดเนื้อแนบเนื้อ ร่างบางสะดุ้งตกใจไม่เคยใกล้ชิดกันมากขนาดนี้ “แกล้งยั่วแบบนี้ ถ้าอยากได้จะให้หรือเปล่า” หน้าคมยื่นเข้าใกล้มองหวานซึ้งริมฝีปากใกล้กัน หน้าสวยทำคอแข็งขืนๆ ใจเต้นรัวใกล้ชิดจนเธอวาบหวามยังหน้าเขาแววตาสั่นระริกแก้มแดง ปากหนาเคลื่อนเข้ามาใกล้ประกบจูบหญิงสาวตาโตแทบหยุดหายใจโดนคู่หมั้นบดขยี้ปากบางแล้วสอดลิ้นเข้าในโพรงปากนุ่มนิ่ม มือบางพยายามดันกายแกร่งออกเขาก็ยิ่งรัดเธอแน่นขึ้น “เอีย อู้ อี้ เอีย” หน้าสวยแดงก่ำพยายามห้ามเขาแต่ไร้เสียงรอดออกมาถูกปากหนาครอบงำ ลิ้นร้ายตวัดเลียหยอกล้อในโพรงปาก กายบางออกแรงดิ้นจนเขาหงุดหงิด ผละออกมามองหน้าสวย
สามีขา หลงรักฉันหน่อย
9.0K·shinkiroหลงรักคนมีเจ้าของ ต้องทำใจว่าเขาจะไม่รัก เราแต่งงานกันทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว ฉันปล่อยให้เขาคบกับคนอื่นต่อไป ในใจได้แต่อิจฉาก่อนหย่า ขอบ้างได้ไหมหลงรักฉันสักนิดได้ไหม ฉันได้แต่เสียดายได้เจอเขาช้าเกินไป เรียกนำ้ย่อย “อื้อ หือ... งานดี” เอวารินเงยหน้าฟิน มือเรียวยื่นลูบไล้อกแกร่งไล่ลงซิกแพคอย่างหลงใหลแล้วโผกอดเอวหนาซบแก้มเบียดกล้ามท้อง เขาตกใจขัดขืนพยายามแกะแขนเรียวดึงออก “เฮ้ย เดี๋ยวรองพื้นติด” เขาบ่นหงุดหงิด หญิงสาวซบต่อไม่สนใจกอดรัดแน่นขึ้นเขารวบรวมแรงกระชากแขนเธอออก จนผ้าขนหนูหลุดร่วงไปด้วย ท่อนล่างล่อนจ้อน หญิงสาวตกใจเอามือปิดหน้าปิดตาตัวเอง ใจเต้นรัว “ว๊าย โอ้ มาย ก็อต!” นิ้วเรียวแหวกออกดวงตาสวยแอบมองท่อนเอ็นของชายหนุ่มอีกครั้ง ตุลาอายทำหน้าไม่ถูกรีบก้มหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันรอบเอว งอตัวเอามือจับผ้าขนหนูกุมเป้ามองเธออย่างหวาดระแวง “โดนฝรั่งมากี่คนแล้ว ทำเป็นไม่เคยเห็นไปได้” เสียงทุ้มเหวี่ยงหน้าเครียดแก้เขิน หญิงสาวฉุนเอามือลงพูดสวนอย่างไว “ไม่เคยเห็นของเล็กขนาดนี้ ปกติจะเจอแต่ใหญ่ ๆ เบิ้ม ๆ” สายตาสวยกวาดมองเรือนร่างแกร่งแล้วยื่นหน้าเข้าใกล้ ๆ เป้าจ้องมองท่อนเอ็นผ่านผ้าขนหนู เขาโมโหที่โดนดูถูกเอามือออกจากผ้าแอ่นเป้าท้าทาย “นี่ก็ใหญ่ ถ้าได้พองตัวจะร้องไม่ออก” “ไหนลองทำให้พองตัวหน่อยสิ อยากเห็น ให้ช่วยก็ได้นะ มา เดี่ยววาช่วย” หญิงสาวทำหน้ากรุ้มกริ่ม ลุกขึ้นเข้าไปใกล้จับผ้าขนหนู มือหนารีบตะปบผ้าดึงรั้งไม่ถอดเขาตกใจอ้าปากค้าง ตาสวยหรี่มองยิ้มเจ้าเล่ห์ ยื้อยุดฉุดกระชากผ้าขนหนูกันไปมา “เฮ้ย หยุด หยุด เป็นคนยังไงวะเนี่ย หื่นฉิบเป๋ง ฉันแต่งงานกับเธอได้ไงวะ โว๊ะ!” เขาโวยวายเสียงดังมองขึงขัง แล้วรีบถอยหนีผู้หญิงอะไรไร้ยางอาง วิ่งออกไปนอกห้อง หัวใจเต้นแรง เขาต้องใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงบ้ากามคนนี้อีกตั้งหกเดือนแค่คืนเดียวก็จะแย่แล้ว สามีคะหลงรักฉันหน่อย+คุณสุดที่ร้าย
อากรขา...อันนาอย่าดื้อ
26.0K·shinkiro“อาไม่ได้เลี้ยงอันนาเพื่อให้ใครคาบไปกิน!” “อันนาจะดื้อ ถ้าอากรไม่จับจองสักที” เกริ่นนำ “อากรเป็นเกย์จริงเหรอคะ” “ไปฟังใครพูดอะไรมา?” “อันนาแค่สงสัยว่าทำไมอากรถึงไม่มีเมีย” “ไม่ใช่เรื่องของเด็ก” เขาทำเสียงดุคล้ายตำหนิสาวน้อยตรงหน้า “อันนาไม่เด็กแล้วนะคะ” หน้าสวยง้ำงอโผขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักแกร่ง ทิวากรตกใจแทบสร่างเมาหัวใจเต้นแรง “ลงไปจากตัวอา” เขาทำหน้าดุกลบเกลื่อนความรู้สึกหวั่นไหวที่มีให้เธอตั้งแต่ตอนโตเป็นสาวแรกรุ่นหากใกล้ชิดมากกว่านี้กลัวว่าจะเผลอใจทำอะไรที่ไม่ควร “อันนาอยากรู้ว่าอากรไม่ชอบผู้หญิงจริงมั้ย” “ผู้หญิงน่ะชอบแต่ไม่ชอบหลานตัวเอง” “เราไม่ใช่อาหลานทางสายเลือดจริง ๆ สักหน่อย” คิ้วเรียวเลิกขึ้นอมยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วค่อย ๆ แกะกระดุมชุดนอนกระโปรงออกทีละเม็ดเผยเนินอกขาวเนียน นัยน์ตาคมเบิกโพลงกายร้อนวูบวาบรีบจับกุมมือหลานให้หยุด “อันนา.....อย่าดื้อ.....” เสียงทุ้มกดต่ำทำหน้าดุให้เธอแต่ลอบกลืนน้ำลายลงคอ อันนาจ้องตาคุณอาที่รักก่อนจะโน้มเข้าใกล้อกอิ่มแนบชิดกับอกแกร่ง หน้าสวยแนบข้างแก้มสาก “อยากห้ามจริงเหรอคะ อันนารู้นะว่าคืนที่เจ็บข้อเท้าอากรทำอะไร.....” ริมฝีปากบางยกยิ้มเห็นตอนที่เขากลืนน้ำลายลงคอเนื้อตัวที่ชิดใกล้รู้สึกถึงหัวใจของคนทั้งสองเต้นแรง เขาขบกรามแน่นพยายามอดกลั้นความต้องการที่ไม่ควรเกิดและตกใจที่อันนารู้ตัวว่าเขาลวนลามเธอตอนหลับ “อุ้ย! อากร.....” อันนารู้สึกได้ถึงเป้ากางเกงที่แข็งตุงเลยผละตัวออกห่างแต่แขนแกร่งกลับรวบรัดเอวเธอไว้แน่น “ใครสอนให้หัดยั่วผู้ชาย หรือว่าอันนาของอาเป็นของคนอื่นไปแล้ว” สายตาคมหวานเยิ้มน้ำเสียงแหบพร่าจนเธอขนลุก “ไม่บอกค่ะ ถ้าอยากรู้อากรต้องพิสูจน์เอง” ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างยั่วยวนยกนิ้วชี้ขึ้นกรีดกรายริมฝีปากหนาแผ่วเบา
เจ้าหัวใจสิงหราช
4.0K·shinkiroเธอคือหัวใจที่เขาต้องแอบซ่อน แม้รักมากเพียงไหนเขาและเธอต้องเก็บเป็นความลับ เพราะเธอเป็นน้องสาวบุญธรรมของเขา (อุปสรรคมากมายไม่อาจหยุดยั้งรักที่ไม่อาจครองคู่ แม้ต้องฝืนดวงชะตาก็จะทำเพราะเขาคือชีวิตของเธอและเธอคือเจ้าของหัวใจสิงหราช) “ไปคุยกันที่บ้าน!” สิงหราชน้ำเสียงหงุดหงิดที่เจ้าขาดื้อและยังเสียงดังทะเลาะกันในที่สาธารณะ “บ้านหลังไหนคะ หลังที่เคยอยู่หรือหลังที่พี่เฉดหัวส่ง!” เจ้าขาเบะปากเหยียดความน่าสมเพชของตน “พูดดี ๆ อย่าใช้อารมณ์...” เขาทำหน้าดุพยายามจะเดินเข้ามาใกล้ “ผัวไปมีผู้หญิงคนอื่น จะให้ทำตัวอ่อนน้อมพูดคะ ขาหรือไง!” หญิงสาวโวยวายเสียงดังลั่น บอดี้การ์ดทุกคนได้ยินคำพูดของเธอชัดเจน ต่างทำหน้าเหลอหลาอยู่กันมาตั้งนานรู้ว่าทั้งสองคนชอบกันแต่ไม่คิดว่าเกินเลยไปถึงขั้นสามีภรรยา สิงหราชขบกรามแน่นกวาดสายตามองบอดี้การ์ดและผู้คนรอบข้าง “เมียลับที่เคยบอกมันคงไม่ลับแล้วล่ะ” เสียงทุ้มแข็งขึ้นจ้องมองคล้ายตำหนิ “.........” เจ้าขามองสายตาคมกริบของชายที่รักด้วยใจที่สั่นไหว แก้มเนียนเริ่มแดงขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาคลอ ก่อนจะกล้ำกลืนฝืนพูดในสิ่งที่ทำร้ายหัวใจตัวเอง “อายที่มีเมียกระจอกมากสินะ......ต่อไปนี้ไม่ต้องอายใครแล้ว พี่สิงกลับไปหาผู้หญิงที่เหมาะสมเถอะ เจ้าขารู้ตัวจากสีหน้าท่าทางพี่ที่เปลี่ยนไป เจ้าขาไม่ได้สำคัญกับพี่เหมือนก่อน คำรักที่พี่เคยบอกมันก็แค่คำหวานของผู้ชายที่หวังฟันแล้วทิ้ง เจ้าขาโง่เองที่เชื่อพี่ โง่ที่รักพี่ยิ่งกว่าชีวิต......”
สาวใช้คนโปรดของหมอคริส
12.0K·Sherlinaโปรย : สาวใช้อย่างหนูพอจะเป็นคนโปรดของคุณหมอได้ไหมคะ ณภัทร ทวีพัฒนา (คริส) อายุ 30 ปี คุณหมอหนุ่มหล่อมาดนิ่ง พ่วงมาด้วยตำแหน่งรองประธานโรงพยาบาลเอกชนอันดับหนึ่งของประเทศไทย (ฐานะ ร่ำรวย) ครอบครัวคุณหมอเป็นเจ้าของโรงพยบาล ริอยากจะเป็นคนโปรด พูดง่ายดีนะ... ณดา ไชยศิลป์ (เปีย) อายุ 19 ปี เด็กสาววัยใส เธอเรียนจบแค่มัธยมปลาย ไม่มีโอกาสได้เรียนต่อในมหาวิทยาลัย เพราะฐานะทางบ้านยากจนพ่อแม่ติดการพนัน หรือคุณหมอจะโปรดเปียแค่เรื่องบนเตียง...เปียก็ยอม ❌️ เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ไม่เกี่ยวข้องกับบุคลใดบุคคลหนึ่ง ❌️ ไม่คัดลอก ไม่ดัดแปลงนะคะ อ่านเพื่ออรรถรส
