Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
นักเขียน
นิยาย
ฮูหยินผู้ถูกหมางเมิน
184·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสทั้งกายใจของนางล้วนทุ่มเทมอบแด่เขาจนหมดสิ้น แม้ต้องคอยเฝ้ามองเขาลุ่มหลงสตรีอีกคนที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับสตรีที่เขารักเพียงหนึ่งเดียวก็ตามที กาลเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่าตัวตนของนางค่อย ๆ เลือนลางลงไปทุกขณะ นางถูกเขาหมางเมินใส่นับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยแยแสสักนิดเพราะยังมีความหวังอยู่ลึก ๆ ว่าบุรุษตรงหน้าจะหันมามองนางสักครั้ง ทว่าความรักที่นางคอยเฝ้าทนุถนอมเสียยิ่งกว่าสิ่งใด สุดท้ายกลับไขว่คว้าได้เพียงความว่างเปล่าเท่านั้น
เมื่อข้าคืนรักสามีไร้ใจ
801·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสความรักแสนหวานชื่นที่ “ซินเหยียน” ได้รับจากผู้เป็นสามีทำให้นางหลงคิดไปเองว่าเขารักนาง ทว่ากว่าจะรู้ว่าตัวเองไม่เคยมีตัวตนในสายตาเขาก็ตอนที่รู้ว่าหัวใจของเขามีสตรีอีกคนเสมอมา นางถึงได้เข้าใจว่าทุกอย่างที่ผ่านมาล้วนเป็นเพียงละครฉากหนึ่งเท่านั้น พื้นที่ในหัวใจเขาไม่เคยมีที่ว่างให้นางกับลูกน้อยในครรภ์ตั้งแต่แรก ความจริงที่ว่าเขาไม่เคยรัก ทำให้หญิงสาวรู้สึกปวดร้าวจนแทบยืนไม่ไหว ทุกสิ่งที่เขากระทำเพียงเพื่อต้องการหลอกใช้นาง วันที่เขาทำสำเร็จเป็นวันเดียวกับที่นางถูกขับไล่ออกจากจวนพร้อมกับลูกในท้อง ครั้นสายตาที่เคยมืดบอดเริ่มตาสว่างถึงได้มองเห็นว่าสิ่งนางต้องให้ความสำคัญคือเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง มิใช่บุรุษผู้นั้น ความรักที่เคยมอบให้เขาทั้งกายใจ...นางขอคืน
ไม่เป็นอีกแล้วสตรีที่แสนดี
219·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาส‘หลี่ฟางหรง’ ถูกคนลอบทำร้ายจนสิ้นชีพด้วยฝีมือของอนุภรรยาตัวดีที่สามีของนางโปรดปรานนักหนา เมื่อนางมีโอกาสได้เกิดใหม่อีกครั้งในร่างของตนเอง ครานี้นางจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ ไม่มีอีกแล้วสตรีที่แสนดีที่ยอมถูกตราหน้าว่าอ่อนแอ แถมยังโดนรังแกจากอนุไร้ยางอายผู้นั้น มีแต่หลี่ฟางหรงผู้นี้ ที่ไม่ยอมให้ผู้ใดมาข่มเหงอีกแล้ว ต่อแต่นี้ไปนางจะคิดบัญชีคนที่เคยทำร้ายนางให้หมด!
บุปผางามเคียงใจท่านแม่ทัพ
480·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสด้วยบัญชาสวรรค์ของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ทำให้นางจำต้องแต่งงานออกไปไกลโพ้นถึงชายแดน ไปอยู่เคียงกายท่านแม่ทัพผู้อาจหาญ กระนั้นนางก็ยินดีอย่างน้อยนางจะได้หลีกหนีความวุ่นวายในวัง ที่พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบเจอแต่ผู้คนคอยชิงดีดีชิงเด่นอยู่รอบตัว โลกภายนอกที่นางฝันถึงจะเป็นเช่นไรนั้นยากจะคาดเดา... “แต่งฮูหยินเช่นนางเข้าจวนมา เจ้าว่าจะมีประโยชน์อันใดรึ” เยว่ซวนถามเสียงหยัน “มีประโยชน์รึไม่ ไม่ใช่เรื่องของเจ้า” เว่ยเฉิงตอบกลับ มือกำหมัดแน่น “แม้ตัวข้าจะไม่มีประโยชน์อันใดให้ท่านพี่ แล้วยังไงเล่า...อย่างน้อยข้าก็เป็นหลานรักของฮ่องเต้ หากจะเทียบกับฮูหยินนับสิบของเจ้า ข้าว่า ข้ามีประโยชน์กว่าพวกนางมากโขอยู่” หนิงอันเอ่ยแทรก เยว่ซวนที่ได้เห็นใบหน้าของนางถึงกับหน้าซีด ที่จู่ ๆ นางเข้ามาได้ยินคำพูดดูแคลนของตน “อะ...องค์หญิง ท่านมาที่นี่ได้ยังไงกัน” “ข้าได้ยินผู้อื่นเอ่ยถึงท่านเสียมากมาย แต่ไม่คิดเลยว่าท่านจะเป็นดังที่เขากล่าว ท่านพี่ ข้าเอาสำรับมาให้เจ้าค่ะ” นางไม่ตอบคำถามของเยว่ซวน แต่หันไปคุยกับเว่ยเฉิงสามีของตนแทน
รักสุดป่วนของคุณหนูตระกูลเจียง
117·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสถึงคราที่คุณหนูคนสุดท้องของตระกูลเจียงอย่าง’ เจียง ซิงเยียน’ จะต้องออกเรือน แต่คนอย่างนางน่ะหรือจะยอมแต่งงานออกจากจวนง่ายๆ นางรักอิสระ และชอบเที่ยวเล่นเป็นที่สุด หากต้องแต่งงานกลายเป็นฮูหยินแสนเรียบร้อยที่วันๆ เอาแต่คลุกตัวอยู่ในจวนราวกับถูกคุมขังก็ไม่ปาน ซิงเยียนผู้นี้ขอเป็นหญิงแก่อยู่อย่างโดดเดี่ยวชั่วชีวิตเสียดีกว่า! "ซิงเยียน" “ท่านแม่ ข้ารู้ว่าท่านจะพูดอะไร ยังไงข้าก็ไม่แต่ง!” “แต่พ่อของเจ้าได้จัดเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเจ้าจะต้องแต่งเข้าจวนตระกูลจาง” “ท่านแม่ ท่านจะให้ข้าแต่งกับคนที่ข้าไม่เคยเห็นแม้แต่ใบหน้าของเขาอย่างงั้นรึเจ้าคะ” “ซิงเยียน เจ้าอย่าดื้อนักเลย ข้ากับท่านพ่อของเจ้าทุกเรื่องล้วนตามใจเจ้าทุกอย่าง ข้าขอเพียงเรื่องนี้ เจ้าทำให้ท่านพ่อกับหญิงชราแก่ๆ คนนี้ไม่ได้เชียวรึ ข้าอยากเห็นเจ้ามีครอบครัว แม่อย่างข้าจะได้ตายตาหลับเสียที” ท่านแม่พูดพร้อมกับยกผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตา แล้วคนอย่างนางจะหาข้ออ้างอะไรได้อีกเล่า นอกจากจะต้องตอบตกลงรับคำอย่างไม่เต็มใจ “ก็ได้เจ้าค่ะ ข้าจะแต่งงานกับคนที่ท่านพ่อเลือกให้” ในเมื่อนางปฏิเสธคำขอแกมบังคับนี้เองไม่ได้ งั้นนางจะทำให้คนที่จะมาเป็นว่าที่สามีของนางยกเลิกงานแต่งนี้เอง คอยดูสิ!
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว
1.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสสามปีกับการเฝ้ารอร้องขอความรักจากสามีแสนเย็นชา ทว่ายังไร้ซึ่งวี่แววว่าลี่จวินจะสมหวัง ที่ผ่านมาเธอคอยดูแลเอาใจใส่เขามากเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะสามารถทำเพื่อผู้ชายที่ตัวเองรักได้ จนกระทั่งวันหนึ่งถึงได้รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นไร้ค่ายิ่งกว่าเศษฝุ่นที่ลอยในอากาศ เมื่อรู้ว่าในใจของเขามีใครคนหนึ่งซ่อนอยู่เสมอมา เธอพอแล้วกับการรอคอยความรักจากคนที่ไม่ได้รักเธอ ถ้าเขาอยากหย่านัก เธอจะไม่รั้งเขาไว้อีก
วาสนานี้ใครอยากได้ก็เอาไป
805·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสภายนอกนางเป็นฮูหยินของเว่ยกั๋วกงผู้สูงศักดิ์ที่สตรีอื่นปรารถนาอยากได้มาครอบครอง เขาทั้งมากไปด้วยอำนาจมิหนำซ้ำยังรูปงามกว่าบุรุษใดในใต้หล้า ทว่าช่างน่าขันที่น้อยคนนักจะรู้ว่านางถูกกักขังให้อยู่แต่ภายในเรือน ถูกสามีหมางเมินประหนึ่งของไร้ค่า สุดท้ายนางตายด้วยจิตใจเศร้าหมอง เมื่อได้ย้อนเวลากลับมาอีกครา วาสนาแสนปวดร้าวนี้นางจะทิ้งลงพื้นเสีย
ปล่อยมือจากรัก
6.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสเสียงขลุ่ยแสนเศร้าดังล่องลอยตามสายลมมา พร้อมกับหัวใจของนางที่ขาดสะบั้นจนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อได้รู้ว่าบุรุษที่ตนรักจะหมั้นหมายกับสตรีอื่นที่ไม่ใช่นาง อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่เคยได้รับจากเขา ทว่าวันนี้พึ่งเข้าใจว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางตั้งแต่แรก เมื่อเขาไม่รักคงถึงเวลาที่นางต้อง 'ปล่อยมือ'
เมื่อรักหวนคืนมา
2.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสเมื่อโชคชะตากลั่นแกล้งเธอให้หวนกลับมาเผชิญหน้ากับ 'เขา' อีกครั้ง เพียงเห็นใบหน้าของเขา ความรู้สึกเจ็บปวดก็แล่นเข้ามากลางใจ เรื่องราวในอดีตที่แสนเศร้าผุดขึ้นมาในห้วงความคิดอีกครา กว่าเธอจะลบเขาออกจากหัวใจได้นั้นไม่ง่ายเลย ชั่วชีวิตนี้เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบเจอกับเขาอีกนับตั้งแต่วันนั้น...วันที่เขาทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดี สี่ปีก่อนเขาขอตัดความสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อใย วันเดียวกันกับวันที่เธอได้รู้ว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเขา หนึ่งชีวิตที่เกิดจากความรักระหว่างเรา แม้เอ่ยปากบอกไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี “พราว จากนี้ไปผมจะไม่กลับมาที่นี่อีก” “คุณหมายความว่ายังไง” “ผมมีคู่หมั้นที่จะแต่งงานด้วยแล้ว เรื่องของเราควรจบแค่นี้” “คะ...คู่หมั้นงั้นเหรอ” น้ำเสียงสั่นเครือพูดทวนคำพูดของชายหนุ่ม ทั้ง ๆ ที่ในใจรู้สึกปวดร้าวจนแทบทนไม่ไหว “ใช่ เธอเป็นคนที่คู่ควรที่จะยืนเคียงข้างผม” “แล้วที่ผ่านมาคุณเห็นเรื่องระหว่างเราเป็นอะไรคะ” “ไม่ใช่ระหว่างเรา แต่เป็นคุณคนเดียวต่างหาก คุณเป็นคู่นอนที่ดีแต่ไม่ใช่คู่ชีวิตผม” สิ้นคำตอบ ร่างเล็กทรุดลงกับพื้นพร้อมเสียงร่ำไห้ราวจะขาดใจ
ไม่มีอีกแล้วสตรีที่รักท่าน
8.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสเพื่อเขาแล้วนางยอมละทิ้งทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั่งชีวิตตัวเอง เขาแต่งอนุเข้าจวนเรื่องนี้นางไม่เคยขัดข้อง มิหนำซ้ำยังยินดีที่เขามีสตรีเคียงข้างเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง ทว่าผู้ใดเล่าจะรู้ว่าวันที่นางตายร่างอันไร้วิญญาณของนางยังไม่ทันถูกดินกลบเสียด้วยซ้ำ เขากลับยกอนุผู้นั้นขึ้นเป็นฮูหยินเอกแทนนาง ครั้นนางได้มีโอกาสได้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้งถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าความรักที่มอบให้สามีไร้ใจเช่นเขาช่างโง่งมนัก เพราะเขาไม่มีวันรักนางตอบ พอกันทีกับการทุ่มเททั้งกายใจเพื่อบุรุษเช่นนั้น ต่อแต่นี้ไม่มีอีกแล้วสตรีที่รักท่าน
มิลืมเลือนรัก
2.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสครั้งก่อนเพราะมิอาจปล่อยวางจากรักทำให้นางพลั้งเผลอทำร้ายคู่หมั้นของเขา จนทำให้บุรุษที่ตนรักเกลียดชังน้ำหน้าราวกับว่ามิเคยรักใคร่กันมาก่อน หวนคืนครานี้นางจะลืมเลือนทุกสิ่ง...ไม่เว้นกระทั่งเขา “เหม่ยเหริน เจ้าจำได้รึไม่เรือนหลังนี้ข้าสร้างไว้ให้เจ้า” น้ำเสียงที่เขาเอื้อนเอ่ยออกมาฟุ้งเจือด้วยความภูมิใจเสียเต็มประดา พลันทำให้นางหวนคิดถึงอดีตเมื่อชาติก่อนขึ้นมาเสียดื้อ ๆ “ไม่ ข้าจำไม่ได้” แม้ปากจะเอ่ยเช่นนั้นทว่าในใจกลับจดจำทุกสิ่งอย่างชัดแจ้ง เหตุใดนางจะจำไม่ได้เล่าในเมื่อบุรุษคนที่เผาเรือนหลังนี้ด้วยน้ำมือตัวเองก็คือตัวเขาเอง “รอให้ตำแหน่งของข้ามั่นคงเสียก่อน เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะมาสู่ขอเจ้าเป็นฮูหยิน” “ข้าว่าพวกเราจบความสัมพันธ์ลงแค่นี้เถิด” “ข้าทำอันใดผิดไปงั้นหรือ” “ท่านไม่ผิด คนที่ผิดคือข้าเอง” นางเอ่ยทิ้งท้าย ในใจยึดมั่นกับตัวเองว่าจะไม่กลับไปเป็นสตรีโง่งมที่มัวเมาหลงอยู่ในห้วงแห่งความรักอีกแล้ว เพราะผลสุดท้ายสิ่งตอบแทนที่ได้กลับคืนมาคือการหักหลังจากคนที่ตนรักและเชื่อใจ
มิหวนคืนรัก
3.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสนางเคยคิดว่าถ้าหากเพียรพยายามทุ่มเททั้งกายใจให้เขามากพอ คงมีสักวันหนึ่งที่บุรุษที่ตนรักจะหันกลับมารักนางตอบ แต่ยิ่งเวลาผ่านไปนานวันเข้าถึงได้เข้าใจว่าสิ่งที่ตนทำลงไปหาได้มีความสำคัญต่อเขาแม้สักนิด กี่ปีแล้วกับการคอยไล่ตามไขว่คว้าความรักจากบุรุษที่มิได้มีใจให้ เขาเพียงเห็นความรักที่นางมอบให้เป็นเพียงสิ่งไร้ค่ายิ่งกว่าเศษดิน เช่นนั้นคงถึงเวลาแล้วที่นางควรพอเสียที...
ย้อนชะตามาทวงคืนทุกสิ่ง
8.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสชีวิตครั้งก่อน ‘ฟู่ฟางซิน’ สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างจนไม่มีอันใดหลงเหลือแม้สักนิด จากคุณหนูผู้สูงศักดิ์กลับกลายเป็นเพียงสาวใช้ในชั่วพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของคนใกล้ตัวที่นางไว้ใจที่สุด เมื่อนางมีโอกาสได้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง นางจะทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของนางกลับคืนมาให้หมด
สตรีที่ข้าชิงชัง
5.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสนางรักเขามากเสียจนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง แม้ต้องทำร้ายสตรีทุกคนที่เข้าใกล้เขาก็ตามที เพราะความร้ายกาจของนางทำให้บุรุษที่นางรักรังเกียจนางเสียยิ่งกว่าสิ่งใด ยิ่งเห็นชายหนุ่มมีใจให้แม่นางดอกบัวขาวใจของนางร้อนรนราวกับถูกไฟแผดเผาจนพลั้งมือทำให้หญิงสาวเกือบตาย สุดท้ายถึงได้รู้ว่าแม้ไม่มีสตรีนางนั้นเขาก็ไม่รักนางอยู่ดี ทว่าวันที่นางเลือกปล่อยเขาไป เขากลับไม่ยอมปล่อยนาง...
หวนคืนครานี้ ข้าไม่ใช่สตรีแสนดีอีกต่อไป
4.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสด้วยแสนดีจนโง่งมจึงต้องสูญเสียทุกอย่าง ทั้งบุตรชายอันเป็นที่รักและลูกน้อยในครรภ์ นางสิ้นชีพไปอย่างไร้การเหลียวแลจากผู้เป็นสามี หวนคืนครานี้ขอเพียงได้ใช้ชีวิตอยู่กับลูก ๆ ต่อให้ต้องกลายเป็นคนชั่วช้าอำมหิตนางก็หาได้ใส่ใจ เป้าหมายในชีวิตนี้มีเพียงปกป้องบุตรทั้งสองให้รอดพ้นเงื้อมมือคนชั่วเป็นพอ สตรีที่แสนดีผู้นั้นได้ตายจากทุกคนไปแล้ว...รวมทั้งสตรีที่เคยรักเทิดทูนผู้เป็นสามีเสียยิ่งกว่าสิ่งใดนั่นด้วย
เมื่อข้าหมดรักสามีไร้ใจ
5.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสเขาชังน้ำหน้านางหนักหนากระทั่งนางใกล้ตายยังไร้การเหลียวแล บุรุษเช่นเขาน่ะหรือที่นางยอมถวายหัวใจมอบให้ได้แม้แต่ชีวิตตัวเอง ครั้นรอดตายมาได้เว่ยซูเหม่ยยอมจำนนต่อเขาเพราะรู้ดีว่ายิ่งพยายามเท่าใดยิ่งไร้ประโยชน์เท่านั้น แต่ก่อนคอยไล่ตามร้องขอความรักจากเขา ต่อแต่นี้มีเพียงความเฉยชามอบกลับคืน...
เมื่อมิอาจรั้งรัก
9.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสสองมือเล็กโอบกอดร่างของชายหนุ่มผู้เป็นสามีจากทางด้านหลังด้วยความรักใคร่ ทว่านางกลับได้รับเพียงแผ่นหลังแสนเย็นเฉียบจากเขาเท่านั้น อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่นางเฝ้าคะนึงหานับตั้งแต่ได้เป็นฮูหยินของเขา ช่างน่าเศร้าที่นางไม่เคยได้รับจากเขาแม้สักคราเดียว จนกระทั่งวันหนึ่งได้รู้ความจริงบางเรื่องเข้า ถึงได้เข้าใจว่าเหตุใดสามีของตนถึงได้มีท่าทีเย็นชาเช่นนี้ เมื่อความรักของนางไม่อาจฉุดรั้งเขาไว้ได้อีก คงถึงเวลาที่นางต้องปล่อยมือและจากเขาไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์
ใบหย่านี้มอบแด่ท่าน
11.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาสทันทีที่เข้าสวมกอดแนบอกแกร่งของผู้เป็นสามี นางรู้ได้ทันทีว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางอีกต่อไปแล้ว อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่คะนึงหามาเนิ่นนาน ทว่าตอนนี้กลับเย็นเฉียบประหนึ่งแผ่นน้ำแข็งก็มิปาน อีกทั้งสายตาของเขาที่มองมายังเรียบเฉยเสียจนหัวใจของนางเริ่มสั่นคลอน ครั้นมองเห็นสตรีอีกผู้ถึงได้เข้าใจว่าคนที่เขารักไม่ใช่นางเหมือนดั่งเคย นี่น่ะหรือคือผลตอบแทนของนางที่รักมั่นต่อเขาผู้เดียว สุดท้ายถึงได้เข้าใจว่าความรักระหว่างชายหญิงหาได้ยั่งยืนเหมือนดั่งคำพูดแสนหวานที่เขาเคยพร่ำบอก เมื่อเขาไร้ใจมิได้รักใคร่นางเหมือนวันวานคงไม่มีเหตุผลใดที่ต้องฉุดรั้งเขาไว้อีก ไม่มีอีกแล้วหยดน้ำตาและความเสียใจ ต่อแต่นี้นางขอหย่าขาดจากเขา