
ท่านประมุขได้โปรดอย่ามาเกี้ยวข้า
เพราะเหตุการณ์ในงานล่าสัตว์ ที่หลี่หนิงอ้ายได้เสียจูบแรกให้กับบุรุษแปลกหน้า จึงทำให้ชีวิตของนางไม่สงบสุขอีกต่อไป!!

นางร้ายพ่ายรัก(ดวงใจแม่ทัพ) ภาคต่อจอมใจจอมมาร
กาลก่อน เขามักจะได้ลิ้มลองหญิงงามจนอิ่มหนำทุกค่ำคืน แต่ยามนี้เขามิใคร่อยากจะทำเช่นนั้น แค่คิดว่ายามร่วมรักกับสตรีอื่นแล้วมีใบหน้าของนางมารตนหนึ่งลอยมา ตามด้วยกรงเล็บเข้าจิกหน้าเขา แหวกอกเขา จังหวะที่กำลังเสพสมก็พลันหยุดลงจนอารมณ์หดหาย มิใช่ว่ากลัวตาย แต่ไม่รู้ว่าทำไม นางมารตนนั้นช่างน่ากลัวนัก! หากนางโกรธเขาขึ้นมาจริงๆ เขาต้องบ้าตายเป็นแน่!

องค์หญิงยอดดวงใจของหมอเทวดา
เล่าขานกันว่า... เจ้าสำนักแห่งสำนักหวนคืนพฤกษา (หุยเซิงเหมิน) ผู้เป็นหมอเทวดานั้น มีรูปลักษณ์สง่างามราวกับเซียนจุติลงมาบนโลกมนุษย์ เขาคือ "บุรุษในฝัน" ที่เหล่าคุณหนูในห้องหอและบุตรีจากตระกูลสูงศักดิ์ต่างถวิลหาอยากจะได้มาเป็นคู่ครอง แม้แต่ 'สุ่ยอีอี' องค์หญิงสิบสามผู้สูงศักดิ์ ก็มิอาจต้านทานเสน่ห์ของเขาได้ จนยอมสยบแทบเท้าด้วยความรักลุ่มหลง ทว่าในวังหลวงอันเหน็บหนาว ไม่เคยมีผู้ใดสั่งสอนนางว่าควรจะรักอย่างไร... นางจึงโง่เขลาเบาปัญญา คิดเพียงว่าหากมอบ "พรหมจรรย์" อันล้ำค่าที่สุดให้เขาไปโดยไม่เกรงใจศักดิ์ศรี จะสามารถพิสูจน์ความจริงใจ และเหนี่ยวรั้งให้เขาอยู่อยู่เคียงข้างในฐานะ 'ราชบุตรเขย' ได้ ทว่าในสายตาของเขานั้น... นางกลับเป็นเพียงสตรีชั้นต่ำที่ไร้ยางอายยิ่งกว่าหญิงคณิกา! เพื่อมิให้พระบิดาและราชวงศ์ต้องเสื่อมเสียเกียรติเพราะการกระทำของนาง องค์หญิงสิบสามจึงตัดสินใจหนีจากเขาไปให้ไกลแสนไกล โดยยอมตกลงแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับท่านอ๋องสามแห่งแคว้นเทียนเย่ว์... เฮ้อ... นางก็แค่รักคนผิดเหตุใดเขาต้องตามจองล้างจองผลาญไม่จบสิ้น? นอกจากจะบีบบังคับให้ท่านอ๋องสามเขียน "หนังสือหย่า" จนทำให้นางกลายเป็นสตรีที่ถูกทิ้งให้ผู้คนเย้ยหยันไปทั่วใต้หล้าแล้ว แม้แต่นางจะหนีไปบำเพ็ญเพียรที่อารามจิ้งอวิ๋น เขาก็ยังตามไปลากตัวนางออกมาจนได้... ... นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

ชายาพิษ โฉมสะคราญบรรณาการ
พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้วิญญาณนางบุตรสาวของเจ้าสำนักหมื่นพิษถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

ลิขิตรักใต้เงากระบี่
รักที่ควรจะห้าม กลับยิ่งฝังลึกลงในหัวใจ ซูเหยา เด็กสาวใต้ต้นเหมย ผู้เฝ้ามองอาจารย์ด้วยความรู้สึกที่ไม่ควรมี ไป๋เฉินหาน ชายผู้ต้องแบกภาระหน้าที่ของแผ่นดิน แต่กลับเผลอใจให้ศิษย์ตัวน้อย ความรักของพวกเขาคือ เส้นทางที่เต็มไปด้วย เลือด น้ำตา และการฝืนทน แต่สุดท้ายชะตาฟ้าจะใจร้ายได้สักแค่ไหน เมื่อหัวใจไม่อาจโกหกตัวเองได้อีกต่อไป *****

พี่สาวเจ้าหาใช่คนร้ายกาจเสียหน่อย
'อู๋เซียนลี่' หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ต้องเสียชีวิตตั้งแต่ยังสาว แต่สวรรค์กลับให้โอกาสเป็นครั้งที่สอง วิญญาณของเธอถูกดูดกลับมายังอดีตอันไกลโพ้น สู่ร่างใหม่ที่มีชื่อแซ่เดียวกันอย่างน่าอัศจรรย์ใจ แต่ร่างนี้กลับเป็น 'ท่านหญิงใหญ่ผู้เหี้ยมโหด' เสียได้ ชื่อเสียงเรียงนามไม่เคยมีเรื่องดี ใช้อำนาจในทางไม่ชอบจนอู๋เซียนลี่อยากจะยกเท้าขึ้นพาดกลางหน้าผาก คนดีแบบเธอที่เข้าวัดทำบุญเป็นนิจ ไยถึงย้อนกลับมาอยู่ในร่างคนเหี้ยมโหดปานนี้ มิหนำซ้ำเธอยังชอบกลั่นแกล้งและทำร้ายร่างกาย 'เจียงซิงเยี่ยน' น้องชายบุญธรรมที่บิดาเก็บมาเลี้ยงจากข้างถนนอีก เธอใช้แรงงานเขาเยี่ยงทาสไพร่ ทุบตีทำร้ายร่างกายราวกับสัตว์ในคอกขัง ทั้งที่ความจริงก็มีศักดิ์เป็นคุณชายคนหนึ่งของบ้าน ให้ตายสิ! แล้วแบบนี้เจ้าน้องชายตัวโตที่ตัวสูงกว่าเธอไปอีกคนนี้จะไม่อาฆาตแค้นหรอกหรือถ้าเกิดเขาคิดจะเอาคืนขึ้นมามีหรือหญิงสาวตัวเล็ก ๆ บอบบางทั้งกายและใจเช่นนางจะสู้ได้ น้องชายโปรดระงับโทสะก่อน พี่สาวของเจ้าคนนี้หาใช่คนร้ายกาจเสียหน่อย

ประมุขหลังม่าน
ไป๋อวิ๋นลี่ ทายาทเพียงคนเดียวของสำนักภูผาโลหิต นางมีวิชาผีเสื้อหลับใหลของตระกูล ทว่าคนในสำนักกลับไม่ยอมรับในความสามารถของอิสตรี เป็นเหตุให้นางต้องคัดสรรบุรุษรูปงามมาแต่งงานด้วย เพื่อให้เขาเข้ามารับตำแหน่งประมุขของสำนักภูผาโลหิต แต่แล้วโชคชะตากลับไม่ได้อำนวยให้การคัดเลือกราบรื่น จนนางต้องไปคว้าเอาบุรุษที่นอนหายใจรวยรินใกล้ตายอยู่ข้างถนนมาเป็นสามีในนามที่มาที่ไปของเขาช่างลึกลับ แต่เพื่อความมั่นคงของสำนักภูผาโลหิต นางไม่อาจปล่อยบุรุษสมควรตายผู้นั้นกลับไปได้ และดูท่าว่าเขาเองก็ไม่อยากจะปล่อยนางไปเช่นกัน...

ฉันต้องอยู่ต่อให้ได้
ครืน ครืน!!เปี้ยง! เปี้ยง!วิ้ววววววววว แอ๊ดด อี๊ดด เสียงท้องฟ้าร้องดังระงม พร้อมสายฟ้าที่ฟาดลงมาไม่หยุด ภายในกระท่อมที่เก่าทรุดโทรม แค่ลมพัดก็เกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ไม่ว่าจะพยามปิดเท่าไรมันก็ยังคงเปิดอยู่อย่างนั้นแปะ แปะ แปะ น้ำฝนที่ร่วงจากฟ้าค่อยๆ หยดลงบนเตียงเก่าๆ ที่บัดนี้มี 3 แม่ลูกนอนขดกกกอดเพื่อให้ความอบอุ่นแก่กันที่บนเตียง เด็กชายผมเพ้ายุ้งเยิงหน้าตามอมแมมตัวผอมแห้งแทบจะหนังติดกระดูกนอนที่กลางเตียง ส่วนทางซ้ายมือเป็นเด็กหญิงที่หน้าเหมือนกันยังกะแกะกันมา ต่างแค่เป็นหญิงเท่านั้น ส่วนริมขวาสุดเป็นหญิงกลางคนนอนกอดเด็กๆ ทั้งสองคนไว้ด้วยผ้านวมที่มีรอยปะชุนเย็บแล้วเย็บอีก ที่หาความอุ่นแทบไม่มี“ท่า...นแม่ ท่านแม่ ข้ากลัวจังเลยขอรับ”เด็กชายมอมแมมกล่าวเสียงสั่น สะอื้นไห้นอนกอดผู้เป็นมารดาแน่น“อาซิ่น อย่ากลัวนะลูก แม่จะปกป้องลูกๆ เอง”

พลพรรคสามีของอี้ฟาน
ผมโชคดีที่ตายแล้วพระเจ้าเปย์ให้มาเกิดใหม่ในต่างโลกพร้อมกับพรอีกสามข้อ ใครจะรู้ว่าผมเกิดมาสวย?จนคนอื่นๆต่างมาหลงรักผมเยอะแยะกันเช่นนี้ งานนี้จะขอตั้งฮาเร็มเป็นของตัวเองบ้างล่ะ (นิยายเรื่องนี้เป็นฮาเร็ม)

จอมยุทธ์ จ้าวหัวใจ
เรื่อง ‘จอมยุทธ์ จ้าวหัวใจ’ จะกล่าวถึงตำแหน่งสูงสุดของยุทธภพ คงหนีไม่พ้นตำแหน่งประมุขยุทธจักรนั่นเองหรืออาจจะเรียกสั้นๆ บัลลังก์เลือดก็ไม่ต่างกัน เพราะบุคคลที่จะนั่งในตำแหน่งนี้ได้ หากไม่เก่งจริง กล้าแกร่งและเข้มแข็งจริง จะไม่สามารถอยู่บนหลังเสือตัวนี้ได้นานเลย แล้วอย่างจอมยุทธ์หน้าใสล่ะ เขาจะมีวิธีการอย่างไรเพื่อจะสานฝันของตนที่จะครองตำแหน่งจ้าวยุทธภพตามที่ได้ตั้งใจไว้ได้แต่เขามีดีหลายอย่างนะ ไม่ว่างจะเป็นฝีไม้ลายมือเรื่องการต่อสู้และยังมีรูปกายเป็นทรัพย์ ซึ่งเป็นที่ปรารถนาของเหล่าบรรดาจอมยุทธ์ทั่วทั้งแผ่นดินไม่ต่างจากตำแหน่งเจ้ายุทธจักรเลยแม้แต่น้อย แล้วเขาจะทำอย่างไรเพื่อที่จะสานฝันของตัวเองให้เป็นจริง มาร่วมติดตามไปพร้อมกันค่ะ

ไฟรักร้ายไซฟาน
‘เขา’ คือหัวหน้าเผ่าบารายันต์ แห่งเมืองลับแล‘เธอ’ คือเหยื่อสวาท แสนหวานในยามค่ำคืน เขาก็ตักตวงความสุขบนเรือนร่างของเธอในตอนกลางวันเขาก็ใช้งานเธอเยี่ยงทาสเขาช่างใจร้ายเหลือเกิน ร้ายที่สุดเท่าที่เคยพบเจอคนมาผ้าห่มที่เพิ่งกระชับเข้าหาตัวเมื่อครู่ ถูกดึงแล้วเหวี่ยงออกจากร่างเล็กที่กำลังนอนหนาวสั่นอยู่อย่างไม่ใยดี“ไซฟาน เอาผ้าห่มคืนมานะ ฉันหนาว”“คืนนี้ ผ้าห่มคงไม่จำเป็นสำหรับคุณ” บอกพลางคุกคามเข้าหาอย่างรวดเร็วฟูกนุ่มยุบลง หญิงสาวเตรียมลุกถอยหนี แต่ก็ถูกมือแข็งแรงดุจคีมเหล็กจับข้อเท้าเอาไว้แล้วลากลงมาที่เดิม“โอ๊ย เจ็บนะ”“หึ เจ็บกว่านี้คุณยังทนมาแล้วนี่”“อย่ามาหยาบคายกับฉันนะ ไอ้คนใจดำ ฉันเกลียดคุณ”“ก็ไม่ได้ขอให้รักนี่ หนาวอยู่ไม่ใช่เหรอ มาให้กอดดีกว่านะ จะได้อุ่นๆ”“กรี๊ด... ปล่อยฉันนะ! ปล่อย! ไม่นะ... อย่าทำอะไรฉันนะไซฟาน ยะ!...”“ฉันจะเกลียดคุณไปจนตาย”“พอถอนจูบก็ปากเก่งเลยนะ”“มันไม่เรียกว่าจูบหรอก”“แล้วมันเรียกว่าอะไรล่ะ”“มันคือการลงทัณฑ์จากคนไม่มีหัวใจต่างหาก”“รู้ก็ดีแล้วนี่ งั้นก็เตรียมใจรับโทษทัณฑ์ซะ” จบคำชายหนุ่มก็ก้มลงประกบปากนุ่มอีกครั้งอย่างร้อนแรง

เล่ห์สวาทร้อน
“โอว... พอก่อนญานิล ข้าต้องการเข้าไปอยู่ในตัวเจ้าเดี๋ยวนี้”ร่างหนาลุกพรวดขึ้นนั่ง จับร่างเล็กให้นอนหงายแล้วสบตากันนิ่ง ญานิลเห็นความกระหายสวาทในดวงตาคมเข้มของโซซาลโดร และเมื่อใบหน้าคมคร้ามนั้นก้มต่ำลงมาอีกครั้ง หญิงสาวก็เผยอปากเล็กน้อย เปิดใจและกายรับเขาเข้ามาอย่างเต็มอกเต็มใจ เชื่อมั่นในตัวเขา ต้องการตกเป็นของเขา‘มันคือรักแรกพบหรือเปล่า ทำไมถึงได้เต็มอกเต็มใจและปรารถนาเขามากถึงเพียงนี้’

ขอรักนี้นิรันดร์กาล
“ผมเป็นปีศาจ”จู่ๆ คำบอกเล่านั้นก็แวบเข้ามาในหัวสมองของแพรวา เธอกำลังสงสัยเจ้าของดวงตาสีน้ำเงินอมเทาคู่นั้น สีของมันเหมือนกันไม่มีผิด‘สีของท้องฟ้าในยามที่พระจันทร์กำลังทอแสง’‘คืนนี้เป็นคืนวันพระนี่นา คืนพระจันทร์เต็มดวง’...จำได้ว่า เธอเจอ ‘วิลตัน’ ครั้งแรก ในคืนพระจันทร์เต็มดวง......แล้วเธอก็เจอ ‘บลู’ ในคืนพระจันทร์เต็มดวง! เช่นกัน...***********************กายเล็กโยกไหว สองเต้าก็ดีดเด้งไปมาตามแรงปรารถนามันช่างเป็นภาพที่สวยงามที่ปลุกกำหนัดของวิลตันให้พุ่งทะยานแรงกล้ามากขึ้น“หยุดยั่วผมสักทีเถอะเด็กน้อย ผมจะทนไม่ไหวแล้วนะ” เขาบอกเสียงกระเส่าทว่ายิ่งพิศมอง กำหนัดในตัวเขาก็ยิ่งพวยพุ่งสูงขึ้น

มิติรักอสูรกาม
หญิงสาวทั้งนครเมื่ออายุได้สิบเก้าปี จะต้องตกเป็นของเขา แล้วเธอที่ใกล้จะสิบเก้าปี แต่ไม่ใช่คนบนดาวของเขาจะรอดไหม “อีกกี่วันเจ้าจะอายุสิบเก้าปีเต็ม” “อีกเก้าวันนับจากวันนี้ไปเจ้าค่ะ”

ผัวชาวดง
หลายครั้งที่เธอกำลังซาบซ่านสุดฤทธิ์ ปรารถนาให้เขาสอดใส่เข้ามาอย่างที่สุด ทว่าชายหนุ่มก็ไม่ยอมมอบสิ่งนั้นให้เธอง่ายๆ เขายังคงทรมานเธอต่อไปด้วยการละเลงปลายลิ้นเลียไปทั่วผิวกายเนียนผ่องนั้นอย่างหลงใหล แล้วก็เลียเน้นๆที่บุบผาช่องามที่กำลังหลั่งรินธารน้ำหวานออกมา “โอว....” บัวรินซ่านเสียวจนแทบจะอดกลั้นเอาไว้ไม่ไหวแล้ว จู่ๆชายหนุ่มก็ช้อนอุ้มเธอไปยังใต้หลังคาที่ใสกระจ่างมองขึ้นไปเห็นดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่บนฟ้า ‘เขาจับเธอมาบูชายันต์หรืออย่างไร’ บัวรินใจเต้นแรง เมื่อเห็นชายหนุ่มผูกข้อมือของเธอเอาไว้กับลำไม้ไผ่ที่เป็นพื้นบ้าน ไม่มีฟูกรองรับ ไม่มีหมอน มีเพียงแค่เสื่อผืนเดียวรองรับร่างกายของเธอกับเขาเท่านั้น สักพักเขาก็จับเรียวขาของเธอแยกออกจากกัน แล้วก็มีหญิงสาวคนหนึ่งมีผ้าสีดำคาดปิดตาเอาไว้ เธอนุ่งน้อยห่มน้อย เดินออกมาจากเงามืด

Nimman (นิมมานจอมยุทธ์)
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายภาคแรกเพราะฉนั้นภาคต่อๆ อาจจะมาช้าหน่อย ถ้าชอบนิยายแนวจอมยุทธ์ละก็ คุณไม่ควรพลาดแม้แต่เสี่ยววินาทีเดียว

ลิขิตรักราชินีปีศาจ (ป่วนหัวใจยัยปีศาจ)
เป่ยฟางหรงเป็นดาวมารมาจุติ หลี่จิ้งเทพอัคคีได้รับบัญชาจากสวรรค์ให้มาเป็นอาจารย์ของนางเพื่อนำทางนางสู่หนทางแห่งธรรมะ หากทำไม่สำเร็จก็ให้สังหารนางเสีย แต่ว่าจอมมารน้อยผู้นี้งดงามยั่วยวนเป็นอย่างยิ่ง หลี่จิ้งจะทำเช่นไรเมื่อเป่ยฟางหรงกลายเป็นมาร และเขาจำเป็นต้องสังหารนาง ตัวอย่างบางตอน "คิดกักขังอาจารย์อีกหนึ่งข้อหาควรลงโทษเช่นไรดี" เป่ยฟางหรงดูดปลายติ่งหูของหลี่จิ้งแล้วเอ่ยว่า "เช่นนั้นก็แทงข้าดีหรือไม่เจ้าคะ แทงจนกว่าอาจารย์จะพึงใจ" หลี่จิ้งยกยิ้มเสียงของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย "เห็นจะไม่ดี ดูเหมือนว่าเจ้าจะเริ่มเป็นปีศาจอีกแล้วเหตุใดชอบความรุนแรงแบบนี้นักเล่า" เป่ยฟางหรงย่อมไม่รู้ตัวว่าในยามนี้จิตใจของตนเองเป็นเช่นไร นางก็คือนางหาใช่ปีศาจเสียหน่อย ่ข้อหานี้นางไม่ยอมรับ แต่หากไม่ยอมรับหลี่จิ้งก็ไม่ทำโทษ เป่ยฟางหรงคิดทบทวนอย่างรวดเร็ว "ข้าอยากรับโทษ เช่นนั้นข้ายินยอมเป็นปีศาจเมื่ออยู่กับอาจารย์" เป่ยฟางหรงหัวเราะอ้อยอิ่ง น้ำเสียงของนางก็ดูโอ้โลมประดุจสตรีในนางโลมที่จิ้งหูเคยพามาให้เขาเสพสังวาสเป็นอย่างยิ่ง

เล่นของ(ใหญ่)
‘ชมจันทร์’ สาวสวยไฮโซ ประสบปัญหาผัวหลงเมียน้อย จนยอมตาย หากหล่อนสั่งให้เลิก ญาติพี่น้องจึงฟันธงว่าผัวหล่อน ‘โดนของ’ แน่นอน แต่เส้นทาง ‘ถอนของ’ ที่ ‘อาจารย์เดช’ แนะนำก็คือ ชมจันทร์ต้องเล่นของที่แรงกว่า ชมจันทร์ต้องเรียนรู้การ ‘เล่นของ’ ทุกวิธี เพื่อ ‘เอาผัว’ ให้อยู่หมัด ทว่า ‘ของ’ ก็น่าเล่น และก็ใหญ่เสียจนชมจันทร์ติดใจ หล่อนควรใช้ของที่เรียนมา เรียกผัวกลับ หรือควรเล่นของใหญ่ต่อไปดี ช่วยชมจันทร์ตัดสินใจหน่อยค่ะ

ราคะร้ายซ่อนรัก
“ถ้าฉันรับข้อเสนอของคุณ แล้วคุณจะให้ฉันอยู่กับคุณไปถึงเมื่อไหร่คะ” “จนกว่าจะเบื่อ” พิรุณนภาฟังแล้วคำตอบแล้วก็สะอึกเบาๆ ในใจ ก่อนจะถามเขากลับไป “คุณ...จะไม่กำหนดหน่อยเหรอคะ” “ทำไมล่ะ” “ฉัน...ฉันไม่อยากทำงานแบบนี้นานๆ ค่ะ” “ทำไม? กลัวแฟนรู้หรือไง” “เปล่าค่ะ แต่ก็อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้าว่าฉันไม่อยากทำงานแบบนี้นาน ฉันก็เลยอยากให้คุณกำหนดมาเลยว่าฉันต้องอยู่ทำหน้าที่นานแค่ไหน” “หนึ่งปี แล้วระหว่างหนึ่งปีคุณอย่าปล่อยท้องเด็ดขาด ผมยังไม่อยากมีครอบครัว” ธีรินทร์ย้ำเสียงหนักแน่น

อาจารย์ขอรับ ศิษย์ล่วงเกินแล้ว
เจียงอันเหอเป็นแฟนพันธุ์แท้นิยายแนวฝึกตนบำเพ็ญเซียน พอได้ยินว่ามีเกมหนึ่งที่ให้ความรู้สึกเหมือนจริงมาก แค่ใส่เฮดเซ็ตแล้วเข้าเกมก็รับรู้ได้ถึงปราณที่ไหลเวียนในตัวผู้เล่น เขาจึงซื้อเฮดเซ็ตของเกมนี้มาอย่างไม่ลังเล หลังจากเข้าสู่เกม เขากลายร่างเป็นผู้เล่นหน้าใหม่และเริ่มเส้นทางปราบปีศาจอัพเลเวล ระหว่างที่ทำภารกิจตามเนื้อเรื่องเขตพื้นที่พิเศษในเกม เขาก็ถูกช่วยชีวิตโดยชายหนุ่มอาภรณ์ขาวรูปงาม ต่อมาเมื่อเจียงอันเหอเข้าสำนัก ก็พบว่าชายผู้นั้นก็คือเฉินจื่อเยว่ อาจารย์ในสำนักที่เขาเข้าร่วม นั่นก็หมายความว่า ชายผู้นี้ไม่ใช่ผู้เล่นจริงๆ แต่เป็น NPC ถึงจะเป็นแบบนี้ เขาก็ยังชอบอาจารย์ NPC ผู้นี้อยู่ดี เพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับอาจารย์ เจียงอันเหอเริ่มทำภารกิจ เมื่อเขาชนะการประลองในเกมจนได้กลายเป็นลูกศิษย์เพียงหนึ่งเดียวของเฉินจื่อเยว่ เขากลับถูกเกมบังคับให้ออกจากระบบ แต่เมื่อเขากลับมาสู่โลกจริงก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าท่านอาจารย์ของเขา เฉินจื่อเยว่ ได้ปรากฏตัวอยู่ในห้องนอนเขาด้วย ฉินจื่อเยว่ไม่เพียงกลายเป็นคนที่สัมผัสได้เท่านั้น แต่ยังพาเจียงอันเหอเหาะเข้าไปในเกมฝึกเซียนอีกด้วย นับแต่วันที่เจียงอันเหอคารวะเฉินจื่อเยว่เป็นอาจารย์และได้เป็นลูกศิษย์เพียงหนึ่งเดียว เขาก็เริ่มเส้นทางฝึกเซียนและเส้นทางแอบรักอาจารย์ไปพร้อมกัน
