Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
คู่รักลิขิต
บุปผาแกร่งเหนือชะตา
4.0K·คุณแม่แฝดสามเมื่อโชคชะตาของนางถูกผูกติดไว้ให้เป็นสตรีมีดาวพิฆาต บุรุษใดคิดอยากแต่งงานครองคู่กับนางต้องมีเลือดตกยางออก แต่ใครจะรู้ว่า แท้จริงแล้วนางคือดาวฤกษ์ที่คอยส่องแสงสว่างให้กับทุกคน
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก
28.0K·ซีไซต์ชาติที่แล้วนางรักเขาสุดหัวใจแต่กลับต้องเจ็บปวดจนชีวิตพังทลาย ครานี้เหยียนซือเหยียนย้อนเวลากลับมา จึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ขอรักเขาอีกแล้ว! แต่ผู้ใดจะคิดเล่า ว่าสุดท้ายแล้ว กลับกลายเป็นเขาที่ตามนางไม่ปล่อย ต่อให้หนีก็ไม่พ้น ต่อให้หลบก็ไม่รอด บอกไว้เลยว่า... ชาตินี้นางไม่ขอรักเขาอีกแล้วจริงๆ!
มิติลี้รัก
579·ณศิกมล คราวหน้าเจ้าควรตัดเล็บให้สั้นกว่านี้นะเหม่ยเหริน” เสินอี้อวดแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยรอยเลือดซิบ ๆ ให้คนที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงได้เห็นก่อนจะสวมเสื้อคลุมปิดทับ ยิ้มขันได้ใจเมื่อได้เห็นใบหน้าแดงก่ำจนต่อคำพูด
รักข้ามมิติเหนือการเวลา
24·ไหล่ซ่าพิมรดาเคยคิดว่าชายที่ตนเองรักจะซื่อตรงต่อเธอแต่ไม่ใช้เลยเขามีเรื่องปิดบังเธอแถมคนรักเขาของเขาก็ยังฆ่าเธออีก ในขนาดที่หญิงสาวกำลังจมในความเป็นขอกลับมีคนยืนมือช่วยเหลือแต่เธอต้องแลกพลังวิญญาณครึ่งหนึ่ง
วาสนากาฝาก
3.0K·กัญจารีย์โปรย :ชาติก่อนเธอเป็นขอทานที่ต่อสู้ชีวิตมาเพียงลำพังและจากไปอย่างสงบ เกิดชาติหน้าขอให้มีสักคนที่อยู่เคียงข้างเธอบ้าง ไม่อดอยากเท่าชาตินี้ ที่สำคัญขอให้เธอได้ตอบแทนบุญคุณผู้ชายคนนั้นบ้างก็พอแล้ว ตัวอย่าง “อุแว้! อุแว้! อุแว้!” ดอมชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงเด็กดังแว่วมาแต่ไกล เขาเงยหน้าขึ้นแล้วตั้งใจฟังอีกครั้ง เสียงเด็กก็ร้องไม่ยอมหยุด คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย เพื่อไขข้อข้องใจเขาเดินไปตามเสียงที่ได้ยิน เขาคิดว่าตัวเองคงหูฝาด เด็กเล็กที่ไหนจะมาร้องอยู่กลางทุ่งนาเช่นนี้ ฝนก็ยังโปรยปรายลงมาบาง ๆ ตลอดเวลาทำให้บรรยากาศโดยรอบเย็นจัดจนถึงขั้นหนาว ถ้ามีเด็กจริงก็คงหนาวไม่น้อย เขาได้ยินเสียงเด็กร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ และมองไปยังต้นตะโก ตรงนั้นมีจอมปลวกขนาดใหญ่ขึ้นอยู่รอบโคนต้นและจอมปลวกนั้นยังใกล้กับถนนที่มุ่งสู่หมู่บ้านออกไปยังถนนใหญ่ที่เชื่อมระหว่างอำเภอ ดอมสาวเท้าให้เดินเร็วขึ้นอีก ยิ่งเดินเข้ามาใกล้เสียงเด็กร้องก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น พอเดินมาถึงใต้ต้นตะโกต้นใหญ่ร่างของเขาถึงกับผงะ เด็กทารกตัวสีแดงที่ห่อหุ้มด้วยผ้าซิ่นไหมลายสวยกำลังดิ้นกระแด่ว ๆ อยู่บนลานจอมปลวกพร้อมส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ตัวของเด็กเริ่มมีริ้วสีเขียวคล้ำ มดคันไฟที่หนีน้ำขึ้นมาบนจอมปลวกกำลังรุมกัดทารกตัวน้อยคนนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย ดอมทิ้งจอบไปอย่างไร้ทิศทาง ปรี่เข้าหาร่างเด็กทารกที่นอนอยู่บนจอมปลวกนั้นโดยเร็ว ใครนะช่างกล้านำเด็กมาทิ้งในวันที่ฝนตกเช่นนี้ได้ ใจคอช่างโหดร้ายนัก นิ้วหยาบกร้านทั้งปัดทั้งหยิบตัวมดออกจากผิวบอบบางของเด็กราวยี่สิบตัวอย่างรวดเร็ว เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะหยิบแหวนที่ร้อยด้วยด้ายสีขาวที่ห้อยอยู่ที่คอเด็กขึ้นมาดู ตอนนี้ชีวิตเด็กสำคัญยิ่งกว่า ดอมกอดเด็กแนบอกแล้วรีบวิ่งฝ่าฝนกลับไปหาเมียกับลูกที่กระท่อมท้ายหมู่บ้าน ดีที่นาของเขาติดกับถนนแต่กระนั้นก็ยังเป็นถนนลูกรังตลอดทั้งสาย
ห้วงเวลาลิขิตรัก
5.0K·ประดับดินอ๋องเซียวอี้หยาง บุรุษมากความสามารถแต่เพราะมารดามีชาติกำเนิดต่ำต้อยทำให้เขาไม่อาจได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท บ้านเมืองวุ่นวายราษฏรต่างลำบากยากเข็ญ ฮ่องเต้ไร้คุณธรรม เขาจึงตั้งใจจะก่อกบฏ แต่แผนการของเขาได้ถูกท่านแม่ทัพล่วงรู้ พลาดท่า จึงกระโดดหน้าผาเพื่อความปลิดชีพตัวเอง ใต้หน้าผาลึกเป็นแม่น้ำขนาดใหญ่อ๋องเซียวอี้หยางเมื่อได้สติก็พยายามเอาชีวิตรอด เมื่อโผล่ขึ้นเหนือผิวน้ำก็เจอกับมาเฟียหลี่หรงที่หนีการไล่ล่ากระโดนลงหน้าผาลงมา กระสุนนับร้อยกระหน่ำยิงลงมา เขาให้กำลังภายในต้านกระสุนปกป้องตนเอง หลี่หรงตกตะลึง ไม่แน่ใจสิ่งที่มองเห็นแต่ก็เอ่ยขึ้น "ช่วยข้าแล้วข้าจะตอบแทนเจ้า" เซียวอี้หยางรู้สึกถูกชะตากับบุรุษคนนี้ พวกเขาต่างตกในสถานการณ์เดียวกัน
ลุงยักษ์กระบองใหญ่
16.0K·กาสะลองนิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง *เราเตือนท่านแล้ว*
ลุงดุนะหนูไหวป่ะ
18.0K·กาสะลองเรไรสะบัดใบหน้าทรทาน ร้องครางตามจังหวะนิ้วสไลด์เข้าออกกระแทกรูจนกลีบสาวตื่นตัวเบ่งบวมขึ้นมาเป็นร่อง เมฆนึกในใจว่าแค่นิ้วยังแน่นยังเสียวขนาดนี้ แล้วถ้ามันถูกแทนที่ด้วยดุ้นเอ็นยาวใหญ่ หล่อนจะต้องร้องครางลั่นห้อง “ลุงเมฆ… หนูไม่ไหวแล้วจะใส่ก็ใส่เถอะ… คนใจร้าย” เรไรเสียงสั่นพร่า บิดตัวไปมา สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น แอ่นร่องให้เบิร์น
น้ำหวาน รสแซ่บ
130·aunyika ใครจะไปคิดว่า... ความมืดมิดในคืนพายุโหมกระหน่ำ จะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุด "ไฟปรารถนา" ให้ลุกโชนขึ้นกลางใจคนสองคน แก้ม นักศึกษาสาวหน้าใสที่ต้องเผชิญกับความมืดในห้องพักเพียงลำพัง ทันทีที่ประตูเปิดออกรับร่างสูงใหญ่ของนายช่างไฟที่เปียกปอน ความกลัวในใจก็แปรเปลี่ยนเป็นความถูกใจ ภายใต้ท่าทางใสซื่อและดวงตากลมโตขี้อ้อน เธอคือ "สาวน้อยสายรุก" ที่เมื่อล็อกเป้าหมายแล้ว ก็พร้อมจะงัดทุกมารยามาอ่อยเหยื่อให้ติดกับ โดยไม่เกรงกลัวต่อท่าทีนิ่งขรึมนั้นแม้แต่น้อย ติณ นายช่างใหญ่ผู้เคร่งขรึมและบ้างาน ที่ตั้งใจแค่จะมาซ่อมไฟตามหน้าที่ แต่เมื่อต้องมาเจอกับลูกอ้อนและสายตาหวานเชื่อมที่จงใจ "ยั่ว" ให้หวั่นไหว ภายใต้ชุดนอนวาบหวิวและบรรยากาศที่เป็นใจ กำแพงที่เพียรสร้างมาก็เริ่มสั่นคลอน เมื่อความใสซื่อเป็นเพียงกับดัก และความนิ่งขรึมเป็นเพียงเปลือกนอก จากแค่จะมาซ่อมไฟ กลับกลายเป็นต้องมาซ่อมความกระหายให้กันและกัน ความอดทนเส้นสุดท้ายของนายช่างใหญ่ขาดผึง เมื่อแม่สาวน้อยป้อนคำหวานและท่าทางยั่วยวนจนเขาตบะแตก จากนายช่างมาดดุ ก็กลายร่างเป็น "เสือหิว" ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของรสชาติ "น้ำหวาน" อันหอมหวล ที่จะถูกปรุงแต่งด้วยลีลาอัน "รสแซ่บ" ของคนสองคน จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่หยุดไม่ได้
ประตูทราย สู่หัวใจสุลต่าน
469·วาฬราตรีสีคราม"เมื่อประตูทรายถูกเปิด หญิงต่างแดนจะเป็นทั้งคำทำนาย…และดวงใจของผู้ครองนคร" หญิงสาวจากโลกปัจจุบันหลงเข้าไปในอาณาจักรทะเลทรายผ่าน “ประตูทราย” โบราณ ที่นั่น นางถูกสุลต่านผู้ทรงอำนาจจับตามอง เขาเชื่อว่านางคือกุญแจของคำทำนาย แต่ยิ่งใกล้…เขากลับไม่ยอมปล่อยนางไปจากอ้อมแขน ท่ามกลางผืนทรายที่ร้อนระอุและไร้ที่สิ้นสุด “อันธิยา” หญิงสาวจากต่างมิติได้ก้าวข้ามขอบเขตแห่งกาลเวลามาด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เธอตื่นขึ้นมาในดินแดนที่ปกครองด้วยคมดาบและกฎเกณฑ์ที่เธอไม่รู้จัก ก่อนจะถูกจับตัวโดยกลุ่มโจรทะเลทรายที่ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิต ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทและดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้าย คือ “ซาอีด” ชายลึกลับผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้ แต่สิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้คือ ภายใต้คราบโจรผู้มั่งคั่ง เขาคือ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรคาลิม ผู้ถูกหักหลังโดยสายเลือดเดียวกัน ถูกใส่ร้ายจนต้องระเห็จออกจากวัง และต้องกลายเป็นโจรเพื่อซ่องสุมกำลังรอวันทวงคืนความยุติธรรม เมื่อสุลต่านองค์ปัจจุบันเริ่มระแวงในรัชทายาทที่หายสาบสูญ และกองทัพหลวงเริ่มออกไล่ล่าหัวโจรทะเลทรายอย่างบ้าคลั่ง หญิงสาวที่หลงทางมาอย่างบังเอิญกลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่จะชี้ชะตาว่า... ซาอีดจะได้กลับคืนสู่บัลลังก์ในฐานะกษัตริย์ หรือจะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อรักษาดวงใจเพียงดวงเดียวไว้ในอ้อมกอดแห่งผืนทราย
เพื่อนที่รักอยากให้สุดใจ
1.0K·นกกระจิบเขา...แอบรักเธอมาทั้งชีวิต แต่ได้อยู่ข้างเธอแค่ในฐานะ ‘เพื่อนสนิท’ เธอ...เพิ่งถูกคนรักเก่าทิ้งอย่างไม่ใยดี แล้วหันมาพึ่งพิงเขาในวันที่หัวใจพัง หนึ่งค่ำคืนของความอ่อนแอ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ไม่อาจย้อนคืน เมื่อเขารักเธอมาก...จนยอมปลอบใจด้วยร่างกายแต่ยิ่งใกล้ ยิ่งลึก ยิ่งห้ามใจไม่ไหวและเธอก็เริ่มหวั่นไหว...ในวันที่เขาไม่ใช่แค่เพื่อนอีกต่อไป “
รักเอย
1.0K·Peanut Butterสุบินสนั่นทั่วทั้งเมฆา ว่าได้ลูบจูบองค์อรอัปสร กอดกายอ้อนแอ้นอนงค์นวลกร อรชรแนบเนื้อนวลเย้ายวนชื่น หอมดูดดื่มรื่นชิดสนิทใกล้ จรใจลืมหลงระเริงระรื่น ร่วมเรียงเคียงเขนยอยู่ค่อนคืน รนใจตื่นหวิวไหวจำจากพราก
หลังน้องสาวแย่งคู่ครอง ข้าได้ครองบัลลังก์จักรพรรดินีสรวงสวรรค์
7.0K·-ข้ากับน้องสาวถูกเลือกไปเชื่อมสัมพันธ์สมรส ณสวรรค์เก้าชั้นฟ้า จักรพรรดิสรวงสวรรค์มีบัญชา ข้ากับน้องสาวใครให้กำเนิดบุตรมังกรสวรรค์ได้ เขาก็จะพระราชทานบัลลังก์จักรพรรดินีสรวงสวรรค์ให้ ในอดีตชาติเสด็จพ่อลำเอียง ให้ตำแหน่งกับน้องสาวโดยเป็นพระชายาเอกของไท่จื่อแห่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ข้าได้เพียงเป็นสนมของชนชั้นต่ำอย่างจิ้งจอกเทา ใครจะไปรู้ว่าสามีของน้องสาวป่วยเป็นโรคร้ายแรง น้องสาวตั้งครรภ์หลายครา แต่ก็คลอดหนูน้อยที่สกปรกมอมแมม กลายเป็นคนที่ถูกเย้ยหยันในสามโลก และข้าที่ไม่เคยเป็นยอมรับ คลอดไข่มังกร10ใบออกมาในสองปี ทุกใบต่างมีสายเลือดที่บริสุทธิ์ ในนั้นยังมีมังกรสวรรค์ที่เกิดมาอีกด้วย สืบทอดบัลลังก์จักรพรรดิสรวงสวรรค์ น้องสาวริษยาข้าจนคลั่ง หนึ่งดาบแทงข้าสิ้นลมหายใจไป พอเบิกตาขึ้น ข้ากับน้องสาวกลับไปยังสถานที่เชื่อมสัมพันธ์สมรสอีกครั้ง น้องสาวรีบเลือกจิ้งจอกเทาก่อนใคร นางคิดว่าตนนั้นจะให้กำเนิดมังกรสวรรค์ออกมาในชาตินี้ แต่นางไม่รู้เลยว่า ข้าให้กำเนิดมังกรสวรรค์ ไม่เกี่ยวอะไรกับจิ้งจอกเทาเลยแม้แต่นิดเดียว ครั้งนี้ แม้แต่หนูน้อยก็ยังมีไม่ได้เลย
ยามเมื่อใจเพรียกหาเพียงเจ้า
7.0K·Moonlight-mini นางคือคู่หมายที่เขาปฏิเสธการมีตัวตนมาโดยตลอด แต่เมื่อได้สบกับดวงตาสีดำขลับนั่น ราวกลับมีผีเสื้อนับพันบินอยู่ในอก ตั้งแต่พริบตานั้นใจเขาก็เพ้อหาแต่เพียงนาง
วิศวะอาคม NC25+
5.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金จะไสยหรือจะเสว... เดี๋ยวได้รู้กัน!
รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย
1.0K·Peachy"เธอทำให้ฉันเจ็บก่อนนะ" เขากดดวงตาคมจ้องฉันพลางต้อนให้ฉันเดินถอยหลังไปอย่างช่วยไม่ได้ "เธอร้ายกับฉันก่อนเอง" เขาพูดเมื่อขาของฉันชนกับเตียงที่อยู่ด้านหลังแล้วเกือบจะหงายหลังแต่เขารั้งแขนฉันไว้ "เหนือ...อื้อ" พูดแต่แค่คำเดียวเขาก็ฉกริมฝีปากลงมาปิดปากฉันพลางใช้ฟันขบผิวปากของฉันจนรู้สึกถึงคาวเลือดด้วย ฉันเจ็บและตกใจเลยดันอกเขาไว้แต่เขากลับยื้อฉันด้วยการทิ้งน้ำหนักลงมาที่ตัวฉันพร้อมกับสอดเรียวลิ้นเข้ามาในปากและช่วงชิงลมหายใจของฉันผ่านรสจูบที่ร้อนแรงนั่น "จะ เจ็บ" ฉันร้องออกมาเพราะพอเขาถอนจูบกระชากวิญญานออกไปเขาก็ก้มลงไปขบเม้มบริเวณต้นคอฉันจนเจ็บแปล่บ จากนั้นก็รวบข้อมือฉันด้วยมือข้างเดียวแล้วดันขึ้นไปกดไว้กับฟูกเตียงเหนือหัวของฉัน "ฉันก็เจ็บ เจ็บกว่านี้เยอะ" เขากัดฟันพูด แววตาเขาแสดงออกว่าเจ็บปวดจริงๆ…
แผนร้ายรัก
6.0K·Peachy"จะพูดว่าคบกับฉันน่ะ...ผู้ชายในสต็อกโละหมดหรือยังล่ะ" "แล้วไง? ก็ถ้าฉันอยากจะโยนนายเข้าไปไว้ในสต็อกอีกคนมันจะมีปัญหาอะไรหรือไงล่ะ?" ฉันผลักอกเขาออกไปจ้องหน้าเขาแล้วพูดขึ้น ตะวันเซถอยหลังไปก้าวเดียวเท่านั้นก่อนจะเดินเข้าหาฉันอีกครั้ง "ชอบฉัน?" เขาเลิ่กคิ้วถามพลางผลักไหล่ฉันจนฉันเซถอยหลังไปชนกับกำแพงของตึกไหนสักตึกในคณะเนี่ยแหละก่อนจะยกแขนขึ้นมาเท้ากับกำแพงเพื่อกักฉันไว้ ฉันเชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย "ที่อยากจะได้ฉันไว้ในสต็อกเนี่ย เกิดชอบฉันขึ้นมาแล้วหรือไง?" เขาก้มหน้าลงมาถามฉันดวงตาของเราจ้องประสานกันฉันใช้ดวงตากลมโตมองเขาอย่างหว่านเสน่ห์พลางกระตุกยิ้มมุมปาก "แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ?" ฉันถามเขาออกไปนายนั่นก็ได้แต่มองฉันนิ่งไม่ได้แสดงท่าทีตกใจหรือแปลกใจอะไรออกมาเลย บางทีฉันก็ไม่ชอบผู้ชายโหมดนี้น่ะเพราะมันดูยากไม่รู้ว่าเขาคิดหรือรู้สึกอะไรบ้างมั้ยไง ตะวันกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนที่ฉันทำก่อนจะก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกของเราชนกัน "ชอบฉันจริงเหรอ?" เขาถามขึ้นอีกครั้ง ฉันมองตาเขาก่อนจะกลั้นใจตอบออกไป "อืม...ชอบ" สิ้นสุดประโยคจากปากฉันเขาก็ตามมาทาบทับริมฝีปากลงบนปากฉันและถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ขัดขืนหรือผลักเขาออกเหมือนทุกทีแต่ฉันก็แอบตกใจอยู่ลึกๆน่ะ ตะวันแค่สัมผัสริมฝีปากลงบนปากฉันกดมันลงมาเน้นๆแค่นั้นก่อนจะผละออกไปเขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วพูดขึ้น "แต่ฉันไม่ชอบ...ง่ายไป" พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไปทันที ฉันได้แต่จ้องแผ่นหลังของเขาแล้วกำมือแน่นอย่างโกรธเคือง เขาด่าฉันแบบนี้อีกแล้วน่ะ คอยดูเถอะ!ไม่ชอบเหรอ...คอยดูต่อไปแล้วกันไอ้บ้าตะวัน!
เล่ห์รักผู้กองเพลิง
2.0K·รอยหยัก/หนิงอันซีรีส์เล่ห์รักผู้กอง ประกอบด้วย 1. เล่ห์รักผู้กองเพลิง 2. ผู้กองปราบกำราบรัก ซึ่งหลังจากลงภาคแรกจบ นักอ่านสามารถอ่านภาค 2 ต่อได้เลย เพราะไรต์ลงเนื้อเรื่องต่อกันค่ะ ฝากผู้กองเพลิงและผู้กองปราบ สองหนุ่มสุดหล่อ พระเอกธงเขียวของไรต์ด้วยนะคะ ***** ตัวอย่าง “ผู้กองเพลิง” นายตำรวจหนุ่มแห่งหน่วยปฏิบัติการพิเศษได้เข้าจับกุมทลายแก๊งค้ามนุษย์ข้ามชาติ จนได้พบกับ “ณิชญารีย์” หรือ หนูนิด ที่กระโดดเอาตัวขวางหน้ารถระหว่างที่เขากำลังขับรถกลับบ้าน หญิงสาวอ้างตัวว่าไม่มีที่ไป ออกจากบ้านมาหางานทำแต่กลับไม่มีใครรับ ทั้งที่บ้านก็ยากจนข้นแค้น เมื่อได้ฟังเรื่องราวที่ถูกเธอปั้นแต่งผู้กองหนุ่มจึงรับเธอมาเลี้ยงต้อย เอ๊ย! เลี้ยงดูด้วยความจำใจ ทว่าความจริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะเธอคือลูกสาวของผู้บังคับบัญชาผู้เป็นนายของเขา เขาจะทำอย่างไรเมื่อหนูนิดคนนี้ทั้งเอาแต่ใจและดื้อรั้น แต่ก็มากไปด้วยความอ่อนหวานไร้เดียงสาที่พร้อมจะเขย่าหัวใจเขาตลอดเวลา ผู้กองหนุ่มจะตัดสินใจแบบไหน ระหว่างส่งคืนเธอให้ผู้เป็นพ่อ หรือ! เก็บเธอไว้ข้างกาย ***** ตัวอย่าง 2 ‘ผู้กองปราบ’ นายทหารหนุ่มแห่งหน่วยปราบปรามพิเศษได้ปฏิบัติภารกิจสืบหาตัวคนร้ายเกี่ยวกับคดีค้าไม้เถื่อนอย่างลับ ๆ จึงได้พบกับ ‘สามินี’ ครูสาวที่หวังมาใช้ชีวิตเรียบง่ายในชนบท แล้วก็มีเหตุให้เขาและเธอได้อยู่ด้วยกันระหว่างที่เขาสืบคดี ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดีหากไม่ติดว่านิสัยของครูสาวที่ใครหลายคนบอกว่าดีน่ารักนักน่ารักหนาแล้วล่ะก็เขาคงไม่ต้องปวดหัวแบบนี้ กับคนอื่นเธอดีแสนดีแต่กับเขาเธอกลับมีท่าทางพยศยิ่งกว่าม้าศึก ภายใต้ท่าทางเชื่อฟังแต่ความจริงกลับดื้อรั้น ดื้อเงียบ และชอบต่อต้านเขาของเธอนั้น ทำให้ผู้กองอย่างเขาต้องปาดเหงื่อไม้เว้นแต่ละวัน นั่นจึงเป็นเหตุให้ผู้กองหนุ่มต้องงัดทุกกลเม็ดเพื่อมาปราบและกำราบเธอโดยเฉพาะ ทว่าเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเขาสามารถจับคนร้ายและปิดคดีได้ เรื่องก็สมควรจะจบ ทว่าความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะคดีความจบแต่คดีหัวใจกลับไม่จบ เขาจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อกักขังเธอให้อยู่กับเขาตลอดไป
ย้อนชะตากลับมาทวงแค้น
1.0K·เสี่ยวชิงเทียนเป็นบุตรสาวที่บิดาไม่รักเอ็นดู มารดาต้องยอมโขกศีรษะก่อนตายให้บิดาเพื่อให้เลี้ยงนางไว้ แม่เลี้ยงรังเกียจ น้องสาวรังแก กระทั่งวันนึงชีวิตต้องพลิกผันเพราะถูกวางยาปลุกกำหนัดตอนออกจวนครั้งแรก...
ลวงรักพี่สุดหล่อ
6.0K·คาราเมลคัสตาร์ด
คาราเมลคัสตาร์ด/RiAeDo“โอ๊ย...ไอ้บ้า...ทำไมไม่รับฉันไว้ห๊ะ...” “นี่!! เด็กบ้า!! เธอมาจับ...หึ่ย...เธอมาจับลูกชายฉันก่อนนะเว้ย...เดินยังไงไม่ดูตาม้าตาเรือ”
