แต่งงานแทน

ทะลุเวลามาเป็นภรรยาแสนชัง
ซูว่านอิงหญิงสาวจากศตวรรษที่ 21 เสียชีวิตจากการที่ถูกใครบางคนผลักตกลงมาจากดาดฟ้า ในตอนที่เธอกำลังมองดาวบนท้องฟ้าและคิดว่าตัวเองทำอะไร เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตที่ผ่านมา เธอทำงานหนักเพื่อส่งเสียให้สามีเรียนจนจบในระดับปริญญาเอก ในวันที่เขาเรียนจบเธอดีใจมากหวังว่าเขาจะกลับมาจัดงานแต่งงานอันยิ่งใหญ่ตามที่เขาได้ให้สัญญากับเธอเอาไว้ก่อนเดินทางไปเรียนต่อที่เมืองนอก แต่ทว่าความหวังของเธอนั้นกลับไม่สมหวังเพราะสามีของเธอได้กลับมาพร้อมกับคนรักใหม่ของเขา ส่วนเธอเป็นเพียงภรรยาที่เขาไม่ต้องการ ถึงแม้ว่าเธอกับสามีจะไม่มีการจัดงานแต่งงานแต่เขาและเธอได้จดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้อง แต่เขากลับหักหลังเธอ ด้วยความเสียใจและสับสน ซูว่านอิงเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของอพาร์ทเม้นท์ที่เธอเช่าอยู่ แหงนหน้าขึ้นมองดาวบนท้องฟ้าราวกับจะถามว่าเธอทำอะไรผิด ทำไมเขาถึงได้ทำกับเธอแบบนี้ ในตอนนั้นเองเธอรู้สึกถึงแรงผลักที่ด้านหลัง ซูว่านอิงตกลงมาจากดาดฟ้าและเสียชีวิตทันที แต่เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของ ซูว่านอิง ลูกสาวของบัณฑิตขาเป๋ในหมู่บ้านตระกูลซู ซึ่งมีชื่อเดียวกับเธอ ในครอบครัวใหม่ เธอมีพี่สาวสองคน น้องชายหนึ่งคน น้องสาวอีกนึ่งคน หลังจากเกิดใหม่ได้ไม่นานเธอก็ได้ล่วงรู้ความลับของพี่สาวคนที่สอง และเพราะความลับนี้ได้นำพาให้เธอต้องมาแต่งงงานกับสามีที่เขาเกลียดเธอสุดหัวใจ เพราะเธอไม่ใช่พี่สาวของที่สองของเธอ ด้วยภาพลักษณ์ที่พี่สาวคนที่สองสร้างขึ้นนั้นเปรียบได้กับดอกบัวขาวแฝงกลิ่นชาเขียว ที่ทั้งงดงามบอบบาง น่าสงสารและเสแสร้ง แต่ในใจลึกๆ แล้วทำได้ทุกอย่างเพื่อตัวเองโดยที่ไม่สนว่าซูว่านอิงเป็นน้องสาวแท้ๆ ของตัวเอง เพราะความเห็นแก่ตัวของพี่สาวคนที่สอง ทำให้ซูว่านอิงต้องแต่งงานกับฮั่วเหลียนเฉิง และเบื้องหลังการแต่งงานครั้งนี้ได้ถูกพี่สาวคนที่สองของซูว่านอิงเตรียมการเอาไว้ ทำให้ฮั่วเหลียนเฉิงเกลียดซูว่านอิงมาก เพราะในใจของเขามีเพียงพี่สาวคนที่สองของซูว่านอิงเท่านั้น นั่นก็คือ ซูเหยาเหยา สตรีที่เบื้องหน้า งดงาม มารยาท เรียบร้อย มีการศึกษา แต่ทว่านี่เป็นเพียงรูปลักณ์ภายนอกที่คนอื่นมองเห็นเท่านั้น นับตั้งแต่ซูว่านอิงแต่งงานกับฮั่วเหลียนเฉิง ชีวิตก็ไม่ง่ายอีกต่อไป สามีที่เกลียดชังเธอ คอยกลั่นแกล้งเธอสารพัด นอกจากเขาแล้วยังมีน้องสาวของเขาที่ช่วยพี่ชายกลั่นแกล้ง ซูว่านอิง นอกจากจะเกิดใหม่เป็นลูกที่พ่อแม่ไม่รักแล้ว ยังเกือบตายเพราะความเห็นแก่ตัวของซูเหยาเหยา หนำซ้ำยังความจำเสื่อม แต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดตัวเอง ซูว่านอิงคิดว่าเหตุใดพระเจ้าถึงได้ให้เธอเกิดใหม่และมีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าชาติที่แล้วของเธอ ถึงแม้ชาตินี้เธอจะมีครอบครัว มีพ่อแม่ แต่พวกเขาไม่ได้รักและดูแลเธอ เธอเกิดมาเพื่อเป็นคนรับใช้ของบ้าน ไม่ต่างอันใดกับลูกกำพร้าในชาติที่แล้วของเธอ ซูว่านอิงได้แต่หวังว่าพระเจ้าจะเมตตาให้เธอได้พบกับความสุขและคนที่รักเธออย่างจริงใจ ไม่ทรยศเธอ แต่เพราะอะไรให้เธอได้มีโอกาสเกิดใหม่แต่ต้องมาแต่งงานกับคนที่เกลียดตัวเอง มันแย่เสียยิ่งกว่าสามีนอกใจในชาติที่แล้ว เพราะถึงเขาจะนอกใจแต่เขาก็เคยรักเธอ ต่างจากสามีในชาตินี้ เขาเกลียดเธอ ซูว่านอิงได้แต่หัวเราะเยาะให้กับความโชคร้ายของตัวเอง

ตำแหน่งชายา ข้าขอคืนให้ผู้ที่คู่ควร
ข้าเงียบในคืนที่ควรพูดความจริงและนั่นทำให้ข้าได้เป็นพระชายา เพียงแต่สามีผู้นั้นเกลียดข้าเพราะเชื่อว่าข้าแย่งวาสนาของพี่สาวมา แต่ผู้ใดจะรู้ว่าตำแหน่งนี้คือกรงขังและวันนี้ข้าจะคืนวาสนาให้ผู้ที่คู่ควร

ท่านอ๋องเย็นชาและภรรยาแสนซน
จางซูฉีหนูสามจวนราชครู ถูกส่งตัวแต่งงานแทนบุตรสาวบ้านใหญ่ นางถูกผลักตกน้ำจนตาย จางซูฉีอีกคนที่ถูกลูกหลงจากการปล้นธนาคารตอนที่กำลังจะไปเดทหาคู่เพราะแม่กับพ่อบังคับมาเข้าร่างแทน

โหวน้อยท่านเลิกตื๊อข้าเสียที
ชั่วชีวิตของเซี่ยเฟิงหรั่นมีความปรารถนาอยู่สามประการ ประการแรก: ขอให้มารดาของนางตาสว่างเสียที เลิกทุ่มเทความรักอย่างมืดบอด แล้วมองให้ชัดว่าบิดาของนางนั้นคือบุรุษสารเลวหาตัวจับยาก! ประการที่สอง: ขอให้ท่านย่าเลิกกังวลเรื่องการออกเรือนของนาง เพื่อให้นางได้เลือกเฟ้นสามีที่ว่าง่ายและเชื่อฟังมาเคียงคู่สักคน ประการที่สาม: ขอให้ ท่านโหวตัวน้อย แห่งจวนองค์หญิงอยู่ห่างจากนางไปไกลๆ ปล่อยให้นางได้หาเงินเก็บสะสมสินเดิมออกเรือนอย่างสงบสุขเสียที ใครบ้างจะไม่รู้ว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่แห่งจวนองค์หญิงผู้นี้ ผิวหน้าหนายิ่งกว่ากำแพงเมือง มีคู่หมายกระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง สตรีทั้วเมืองหลวงต่างหมายปอง กล้ากระทั่งโต้เถียงฮ่องเต้ แย่งชิงสตรีกับเหล่าองค์ชาย ทำเอาอัครเสนาบดีโกรธจนเป็นลม ต่อยตีแม่ทัพจนหมอบราบคาบ ฝีปากกล้าจนเหล่าขุนนางสอดส่องนิ่งอึ้งไร้คำโต้ และทำเอาศาลต้าหลี่สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว! คนแบบนี้นางย่อมมิอาจไปตอแยด้วยได้! แต่ใครจะไปคาดคิดว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่นอกจากจะหน้าหนาแล้ว ความสามารถในการตามตื้อยังเป็นเลิศ มู่ชิงเหยาได้แต่เฝ้ามองตนเองค่อยๆ หลุดจากกำแพงที่วางไว้ หน้ากากที่สวมอยู่ร่วงหล่นลงทีละชั้น จนกระทั่งตกอยู่ในอ้อมกอดของท่านโหวตัวร้าย... และไม่อาจหนีพ้นได้อีกต่อไป! .. นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

ดรุณีน้อยอ้อนรัก
เมื่อหยวนซีต้าเกอข้างบ้านคือรักแรก คู่แข่งคือหญิงสาวที่แสนเรียบร้อย หลี่ลี่อิงจึงต้องพยายามทำให้ตัวเองเป็นกุลสตรีที่เพรียบพร้อม แต่ไม่ว่าอย่างไร 'หานหลิงหลิง' ที่มีกิริยาอ่อนช้อยกว่ากำลังนำอยู่หนึ่งก้าว นางจึงต้องงัดสารพัดวิธีมาออดอ้อนขอความรัก แม้จะต้องปลอมเป็นบุรุษเข้าไปร่วมเสี่ยงภัยด้วยกันกับเขาก็ตาม "ข้าจะทำทุกอย่างให้ 'ต้าเกอ' กลายเป็น 'เหล่ากง' ให้จงได้"

วิวาห์ลวงรักแม่ทัพตาบอด
หลังถูกพรากลมหายใจอย่างอยุติธรรมจากฮูหยินเอกของแม่ทัพใหญ่ในชาติก่อน นางจึงยินยอมสวมรอยวิวาห์กับแม่ทัพตาบอดผู้ที่ใครก็หยามเหยียดแทนบุตรีขุนนางขั้นหนึ่ง ด้วยมาดมั่นจะทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่ตนในชาตินี้!

เงาพ่ายแสง
คำโบราณกล่าวเอาไว้ว่า แสงสว่างมักคู่กันกับเงา เพียงทว่า ในความเป็นจริงแล้ว หากแสงสว่างนั้นเจิดจ้ามากจนเกินไป เงาเลือนรางย่อมถูกแสงสว่างกลืนกินจนจางหายไปในที่สุด...

ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อวิศวกรจากอนาคตต้องติดอยู่ในโลกอดีต..คนทั้งหมู่บ้านทุ่งแดงมองว่าลิลี่เป็นหญิงบ้าเสียสติ แต่สามีผู้ยากจนกลับเห็นว่านางฉลาดจนใต้หล้าตามไม่ทัน สิ่งที่นางสร้างล้วนแปลกประหลาดและซับซ้อน *** จู่ๆ หลี่เอ้อร์กัวก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับสตรีที่ทุกคนในหมู่บ้านทุ่งแดงต่างรู้ว่านางเป็น หญิงบ้า แม้เขาจะมีคนรักอยู่แล้ว แต่เขายากจนเกินกว่าจะมีปากเสียง อีกทั้งสตรีสติฟั่นเฟืองนั่นยังบอกว่าอยากแต่งงานกับเขาอีก เขาจึงได้แต่จำใจแต่งงานกับหญิงบ้าผู้นั้น แต่หลังจากอยู่กันไป เขากลับพบว่าภรรยาประหลาดของเขาฉลาดมาก ทุกสิ่งที่นางทำล้วนเก่งกาจเกินกว่าเขาจะเข้าใจได้ ราวกับนางเป็นผู้ที่มาจากอนาคตอันไกลพ้น *********** “เจ้าจะทำอะไร” นางไม่ตอบคำถาม แต่กลับกดตัวเขาลงนั่งบนแผ่นหินข้างโอ่งดินใส่น้ำ ที่ซึ่งนางใช้สำหรับอาบน้ำทุกวัน เขาขัดขืนเล็กน้อย แต่นางกลับตีแขนของเขา ท่าทางมุ่งมั่นของนางทำให้เอ้อร์กัวต้องยอมนั่งลงแต่โดยดี แม้จะหงุดหงิดเพียงใดก็ตาม เจี่ยนหรงดึงผ้ามัดผมของเขาออกอย่างรวดเร็ว ผ้ามัดผมนั้นทั้งเก่าและเปื้อนจนแทบดูไม่ออกว่าเคยมีสีอะไร นางมองมันด้วยสายตารังเกียจ ก่อนจะโยนทิ้งและตักน้ำในกระบวยไม้ราดลงบนศีรษะของเขาอย่างไม่ลังเล “นี่! เจ้า!” เขาอุทานเสียงหลงตกใจ แต่นางกลับไม่สนใจ เจี่ยนหรงหยิบกระบอกไม้ไผ่ใบเล็กที่วางอยู่ใกล้แผ่นหินขึ้นมา เทน้ำยาสีคล้ำลงบนเส้นผมของเขา ของเหลวนั้นกลิ่นเหม็นเขียวคละคลุ้งจนเขาต้องเบือนหน้าหนี แต่สองมือเล็กของนางกลับเกาผมให้เขาอย่างแรง ราวกับกำลังพยายามขุดรากถอนโคนอะไรบางอย่าง “หยุดนะ เจ้าจะทำสิ่งใด เจ้าสติไม่ดีไปแล้วหรือ!” เขาบ่นแต่ไม่กล้าผลักมือนางออกไป ไม่กล้าลุกขึ้นหนีอย่างรุนแรง เพียงขัดขืนเล็กน้อยเพื่อแสดงออกว่าเขาไม่ยินยอม “โตจนป่านนี้ยังปล่อยให้มีเหาอีก เสียดายสมองฉลาดๆ” นางตำหนิเสียงแข็ง พลางเกาผมของเขาด้วยท่าทีขะมักเขม้น ไม่ยอมปล่อยให้เขาลุกขึ้นหนี หัวใจของเอ้อร์กัวกระตุกวูบ ใบหน้าแดงก่ำ คำพูดของนางทำให้เขาทั้งอับอายและแตกตื่น ยังดีที่แสงอาทิตย์สีชาดของบ้านทุ่งแดงช่วยกลบให้ เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะมีเหา! “ข้าไม่มีเหา เจ้าพูดเรื่องอะไร..” เขาพยายามโต้เถียงด้วยเสียงที่เบา อับอายและเจือไปด้วยความไม่แน่ใจ “เจ้ามีเหา” นางตอบห้วนๆ ขณะที่มือยังคงทำงานต่อไป “ข้าไม่..ไม่มี..” “ดูผมเจ้าเสียก่อน สกปรกจนไม่น่าเข้าใกล้! ข้านอนกับเจ้าหลายคืนจนข้าติดเหาไปด้วย ยังดีที่ข้าสระหัวทุกวัน ข้าจึงไม่มีเหาแล้ว แต่หากเจ้ายังมีเหาต่อไป ข้าก็ไม่หายขาดสักที วันนี้ข้าจึงทำน้ำยาฆ่าเหาให้เจ้าโดยเฉพาะ” เขานั่งนิ่งด้วยความกระดากอาย ใบหน้าร้อนผ่าว รู้สึกทั้งขุ่นเคืองและอับอายเกินกว่าจะยอมรับความจริง แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่กล้าผลักไสมือของภรรยาที่ทำงานบนศีรษะของเขาอย่างขันแข็ง แม้นางจะไม่อ่อนโยนเลยสักนิดเดียว ***

หย่าร้อยรอยทราย
"เพราะใบหน้านี้เหมือนพี่สาวราวกับพิมพ์เดียว... ฉันจึงถูกดึงเข้าสู่กรงทองที่เรียกว่าการแต่งงาน" สำหรับ ญายศกร เธอคือ ‘ตัวแทน’ ที่มีไว้เพื่อบรรเทาความโหยหาถึงคนรักที่จากไป สำหรับ นิลมณี เธอคือ ‘เงา’ ที่น่ารังเกียจและต้องคอยตอกย้ำให้สำนึกว่าไม่มีวันแทนที่ใครได้จริง พนิตา อดทนอยู่ในความเงียบงัน ยอมรับคำดูถูกและความเฉยชาเพียงเพราะคำว่ารักและกตัญญู เธอหวังว่าสักวันความดีจะชนะใจเขา... แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับคำประณามที่กรีดลึกถึงขั้วหัวใจ และคำว่าหย่า ในวันที่ฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้น พนิตาเลือกที่จะ ‘ตาย’ ไปจากชีวิตของเขาพร้อมกับความลับที่เขารู้ในวันที่สายเกินไป “ในเมื่อพี่มังกรบอกว่าทรายไม่มีค่า... ทรายก็จะคืนอิสระให้พี่ได้ไปอยู่กับความทรงจำของพี่สาวให้พอใจ ส่วนชีวิตนี้และลูกในท้อง... ทรายขอเอาคืน”

พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ
เรื่องย่อ เพราะความซุ่มซ่ามของถานซู่เฟิน ทำให้เธอสะดุดขาตัวเองตกบันไดหน้าที่ทำงาน คอหักตายตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำ (หรือจริง ๆ แล้วฉันถูกผลักกันแน่นะ) เธอคอหักตายอย่างน่าอนาถ เป็นวิญญาณล่องลอยวนไปวนมาอยู่หลายเดือน ได้แต่รู้สึกเวทนาตัวเอง เธอสวยขนาดนี้ แถมยังซิง สามีก็ยังไม่เคยมี รวยก็ยังไม่รวย ไม่มีอะไรประสบความสำเร็จสักอย่าง ทำไมสวรรค์ไม่ปล่อยให้เธอใช้ชีวิตนานกว่านี้อีกสักหน่อยเล่า ล่องลอยท่องเที่ยวไปทั่ว จู่ ๆ วิญญาณก็ถูกดูดเข้าไปในนิยาย Top Read ที่มีพระรองแสนดี ดี๊ดี ดีชนิดที่ว่า หากพระเอกเป็นของนางเอก งั้นพระรองก็เป็นของทุกคน ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีในร่างของใครไม่รู้ ซ้ำร้ายยังกำลังถูกคนผู้นั้นเคี่ยวกรำไม่หยุด กว่าจะตั้งสติได้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ถูกพ่อพระรองแสนดีทอดทิ้งไปเสียแล้ว

พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง
“ดิ้นอีกสิ ยิ่งเจ้าดิ้นมากเท่าใด มันก็ยิ่งกระตุ้นให้ข้าอยากรังแกเจ้า พระสนมที่รัก ข้าอยากรู้ว่าคืนนี้เจ้าจะทนรับมือข้าได้นานเท่าใด มาเถอะ เสียเวลามามากพอแล้ว” ท่านอ๋องคนที 2 ของนิยายชุด "สี่ยอดบุรุษแห่งต้าเฉิน" มาแล้วจ้า ท่านอ๋อง "เฟิ่งจื่อหลิง" เป็นท่านอ๋องแต่งตั้งโดยฮ่องเต้นะคะ พระเอกเป็นแม่ทัพใหญ่สกุลเฟิ่งมาก่อนค่ะ "หยางหลินเย่" บุตรสาวแม่ทัพหยาง หนึ่งในสามยอดแม่ทัพที่เก่งที่สุดในใต้หล้า สลับตัวกับองค์หญิงเพื่อมาอภิเษกกับอ๋องเฟิ่ง เพื่อ......มาฆ่าท่านอ๋องค่ะ แต่ๆ.....ฆ่าทำไมนั้น.....ต้องตามไปอ่านกันนะคะ .....

นางร้ายในอุ้งมือพ่อสามีวิปลาส
บุรุษผู้นั้นหากไม่คลั่งรักจนวิปลาส มีหรือจะยกลูกสะใภ้แสนแพศยาขึ้นมาเป็นฮูหยินใหญ่! ********************** “แน่ใจหรือว่าเจ้าเป็นทาสต่ำต้อย ร่างกายบอบบางเช่นนี้ ควรเป็นคณิกามากกว่า” เขาว่าเสียงดุเข้ม ในห้วงเวลานั้น ริมฝีปากบางชื้นจัดก็ขบเม้มรุนแรงบริเวณที่นางได้แผลจากจอกสุรา จิ่นเสียนยืนแทบไม่ไหว ร่างกายเจียนทรุดฮวบลงบนพื้น ชายหนุ่มจึงดันร่างบอบบางให้ไปข้างหน้า กระทั่งถึงโต๊ะกลางห้องโถง “หยิบไม้นั่นขึ้นมาแล้วใช้ปากคาบเอาไว้ ส่วนมือเจ้าจงเกาะขอบโต๊ะให้แน่น หากล้มลงพื้นเมื่อใด ศพเปลือยเปล่าของเจ้าจะถูกส่งไปที่ตระกูลจิว และนั่นคืออิสระภาพที่ข้าจะมอบให้นางทาสที่ไม่รู้จักเจียมตน!”

เมียตัวแทนรัก
เพื่อตอบแทนบุญคุณที่คนเป็นแม่ยกมาอ้างเธอจึงต้องจำยอมแต่งงานกับนพดล ชายพิการ ตาบอด ขาเดินไม่ได้อุบัติเหตุครั้งใหญ่ทำให้ชายหนุ่มต้องตกมาอยู่ในสภาพพิการเช่นนี้น้ำฟ้าไม่มีทางเลือกนอกจากยอมเป็นตัวแทนพี่สาว

เงาดอกงิ้ว
เขาปฏิเสธการแต่งงานกับเธอ และชิงชังเธอเมื่อบิดาประกาศแต่งงาน ความโกรธทำให้เขาลืมตัวขืนใจเธอ แต่พรหมจารีทำให้เขาหวงแหนเธอ ทั้งที่ทรมานใจว่าไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอ สุดท้ายความจริงก็เปิดเผย... @@...ชิงซานประคองสะโพกกลมกลึงเข้าหาความแกร่งที่กำลังรุกถอนในตัวเธอเพื่อส่งความสุขแก่กันด้วยอารมณ์กระสันรุนแรงจนลืมสิ่งรอบตัว เขาเร่งจังหวะรักเร้าใจตามแรงปรารถนาพาร่างทั้งสองพลิ้วไหวดั่งระลอกคลื่นจนถึงจุดสุดยอดแห่งความสุข...ใบหน้างามผุดผาดอิงซบซอกคอชื้นเหงื่อ ดวงตาหลับพริ้มกะพริบลืมเมื่ออารมณ์หวามไหวพ้นผ่าน เธอรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา แต่ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้ รสพิศวาสอันร้อนเร่าน่าหลงใหลผลักดันให้เธอยินยอมเสพสุขกับเขาอย่างไม่ละอาย...@@ นิยายรักเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ผู้เขียนได้สร้างนิยายรักจากครอบครัวคนจีน สกุลหนึ่งที่อพยพจากจีนแผ่นดินใหญ่และมาสร้างตัวร่ำรวยเป็นเศรษฐีในเกาะฮ่องกงผูกเป็นเรื่องราวความรักเพื่อให้ความบันเทิงใจแก่ผู้อ่านนิยายรักแนวโรมานซ์มิได้มีเจตนาส่งเสริมหรือยั่วยุให้ผู้ใดฝักใฝ่หมกมุ่นหรือเลียนแบบพฤติกรรมของตัวละครในนิยาย...โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน...

เล่ห์ภัสดา
‘ช่ออัญชัน’ ไม่รู้เลยว่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้อย่างไร จู่ๆ ทำไมเขาถึงจับตัวเธอมากักขังไว้ที่นี่ แต่เขา ‘เสี่ยธีร์’ หรือ ‘ตรัยวินท์’ จะต้องรู้เรื่องนี้แน่ ความเข้าใจผิดครั้งนี้จะต้องมีที่มาที่ไป เมื่อที่สุดเธอได้รู้เบื้องหลังอันดำมืดของเขากับผู้ช่วย หญิงสาวถึงรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอก็แค่ ‘ตัวประกัน’ ในความแค้นที่ชายหนุ่มตั้งหน้าตั้งตารอเวลาสะสางมาแรมปี ...แต่ในสายตาของเขาเธอไม่ใช่แค่ ‘หมาก’ ตัวหนึ่งในกระดานเท่านั้น หากเป็น ‘ภรรยา’ จอมหยิ่งที่เขาอยากจะปราบให้อยู่หมัด และถ้าเธอ ‘ขัดขืน’ เขาจะต้องทำยังไง?

สามีนอกทะเบียน Series The Husband (สามี1)
“หัวใจกับหน้าที่” จะทำอย่างไรเล่า...ในเมื่อ สามีนิตินัย กับ สามีพฤตินัย เป็นคนละคนกัน ก้าวแรกของการกลับมาเมืองไทยอีกครั้งของพชร ในนาม “แพทริก เรย์ดอน” สัมผัสแรกที่เขาก้าวเหยียบพื้นแผ่นดินแม่ ภาพของผู้หญิงในชุดเจ้าสาวแบรนด์หรูหลังซุ้มดอกลิลลี่สีขาวผ่านจอ LCD ในสนามบิน เขาก็หลุดประโยคแรกออกมาเสียงกร้าว “ตามหาผู้หญิงในจอให้เจอภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง” ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น... แพทริกโยนตำแหน่งที่แสนโหดร้ายให้ “ตะวันวาด” อย่างไม่ปราณี ไร้ร่องรอยของความรัก ผู้ชายคนเดียวที่เธอเฝ้ารออย่างมีความหวัง แต่เขาเลือกที่จะกลับมาวันที่โอกาสหมดลง เธอกำลังจะแต่งงานกับคนอื่น “กินยาพวกนี้ซะด้วย” “ยาอะไร” “ยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน! ถ้ามีลูกขึ้นมาจริงๆ จะได้ไม่สับสนว่าใครเป็นพ่อกันแน่” คำพูดที่ออกจากปากของเขาทำให้ตะวันวาดอึ้งอีกครั้ง แต่เธอก็พยักหน้ารับ “ถ้าคุณเชื่อว่าฉันท้องก่อนแต่งจริงๆ ความรู้ระดับดอกเตอร์อย่างคุณคงจะเคยเรียนมาบ้าง ถ้าไข่ได้รับการปฏิสนธิและฝังตัวในผนังมดลูกแล้ว มันจะไม่มีสเปิร์มตัวใดผ่านเข้าไปได้อีก เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงว่าลูกของคุณจะติดท้องผู้หญิงอย่างฉันมา และฉันก็คิดว่ายาพวกนี้คงไม่มีประโยชน์”

สามีพันธนาการ Series The Husband (สามี 2)
แค่จูบเดียว มัดนายหัวอยู่หมัด หลงเมียเด็กหัวปักหัวปำ ‘ในเมื่อเธอต้องการเป็นเมียฉัน ฉันจะจัดให้อย่างสาสม’ นายหัวปัณณ์ ปัณณธร หัวใจของเขาถูกปิดตายมาหลายปี จนกระทั่งถูกโปรดิวเซอร์สาวสวยปล้นจูบกลางงานแถลงข่าวงานหนึ่ง เธอยังประกาศต่อหน้าสื่ออย่างไม่อายปากว่ากำลังคบหาดูใจและกำลังจะแต่งงานกับเขา ชายหนุ่มตกหลุมพรางเกมร้ายของแม่จอมป่วนจนกลายเป็นสามีในทะเบียนของเธออย่างไม่คาดฝัน แต่เวลาผ่านไปไม่นานแม่สาวไซส์มินิก็สั่นคลอนหัวใจของเขาให้ไหวยวบลง เขาจะแก้เผ็ดความร้ายกาจของเธอได้อย่างไร ในเมื่อตกหลุมรักเธอไปเต็มเปา ต้องรัก เตชะการุณ โปรดิวเซอร์รายการท่องเที่ยวและอาหาร เธอหลงเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งปีกับความฝันสูงสุดในการทำรายการที่มีเรทติ้งสูงที่สุด เพื่อปิดฉากความฝันสวยหรูก่อนอำลาวงการสื่อและกลับไปทำหน้าที่หลานกตัญญูบริหารธุรกิจของครอบครัว ‘ในเมื่อคำว่าต้องได้คือทางเลือกเดียว ฉันก็ต้องงัดทุกกลเม็ดเพื่อที่จะได้มา แม้กระทั่งปล้นจูบ หลอกล่อ วางแผน หรือแต่งงาน’ .............................................. “สามีในทะเบียน หอมวันละร้อยครั้งก็ไม่ผิด” ชายหนุ่มยิ้มยั่ว หอมโชว์อีกครั้ง “นายหัวปัณณ์!” เสียงของต้องรักเข้มขึ้นกว่าเดิม “ไหนลองเรียกว่าสามีขาซิ เผื่อว่าเสียงจะหวานขึ้น เรียกเสียงเข้มแบบนี้ไม่ค่อยรื่นหูเลย” ชายหนุ่มแกล้งเย้า ................................................... “เราลองมีกันมั้ย!” ชายหนุ่มถามเย้าหยอก “บ้า! อยู่ๆ ไม่ใช่จะท้องขึ้นมาได้เลยสักหน่อย” หญิงสาวบอกค้อนๆ “ฉันรู้ว่าก่อนมีลูกต้องทำอย่างไรบ้าง อายุปูนนี้ไม่ต้องให้สอนหรอก คุณพ่อพร้อม! คุณลูกที่อยู่ในตัวคุณพ่อก็พร้อม ว่าแต่คุณแม่พร้อมหรือยัง” ชายหนุ่มยังแกล้งหญิงสาวต่อ ยักคิ้วข้างเดียวมองใบหน้าระเรื่อของเธอเธอด้วยแววตาวิบวับเจ้าเล่ห์

คุณแม่ฝากรัก
เขาใจร้ายยกับเธอจนท้อง สุดท้ายต้องตามจีบแม่ของลูกแฝดมาทำเมียจริงๆ ปฏิบัติการจีบแม่ของลูกมาทำเมียเกิดขึ้น ในวันที่เขาได้เห็นหน้าลูกชายและแม่ของลูกพร้อมกันครั้งแรก เพราะคิดผิดถนัดที่แค่ฝากสเปิร์มให้สาวอุ้มบุญ งานนี้เขาต้องงัดทุกเล่ห์ เพื่อที่จะได้ลูก...แถมเมีย! “สกุลตลา” ยอมอุ้มบุญลูกของเขาทำเพราะความกตัญญูและเหตุผลบางอย่าง แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย หากต้องตัดสัมพันธ์และลาจากหลังจากคลอด เมื่อเขาเสนอทางเลือกบางอย่าง เพื่อแลกกับลูกฝาแฝดคนละคน เธอก็ไม่ลังเลที่จะรับข้อเสนอ... โดยที่ไม่รู้เลยว่า นั่นเป็นกลลวงของคนจอมเจ้าเล่ห์ที่ต้องการผูกมัดเธอไว้ทั้งร่างกายและหัวใจ “ป้องเขต” ไม่เคยคิดจะมีครอบครัวและมีลูก กระทั่งจนมุมมารดาที่ต้องการมีหลานสืบสกุล เขายอมข้อเสนอ แต่เมื่อมารู้ว่าต้องเข้าพิธีแต่งงาน ความรู้สึกก็เหมือนกำลังโดนหลอกและจับคลุมถุงชน เขาก็แก้คืนมารดาด้วยการฝากสเปิร์มไว้และทิ้งความอับอายให้หญิงสาว มารู้ตัวอีกทีก็เกือบสายไป เมื่อเจอเธออีกครั้งพร้อมมดแดงแฝงพวงแม่ลูกอ่อน งานนี้เขาต้องทุ่มหมดหน้าตัก งัดแผนเด็ดแบบแยบยล เพื่อปฏิบัติการปล้นตัวและหัวใจแม่ของลูกมาทำเมีย!

วิวาห์จำยอมยอม ชีรัน~อันดา ภาคต่อจากรักหมดใจคุณเลขา
เขาและเธอต้องแต่งงานกันตามความต้องการของผู้ใหญ่ โดยทั้งสองตกลงว่าแต่งงานกันแค่เพียงในนาม จะไม่มีการหึง หรือถูกเนื้อต้องตัวกันเป็นอันขาด ชีรันและอันดาได้เซ็นสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรว่าจะหย่ากันเมื่อครบเวลาตามในสัญญา สัญญาทั้งหมดชีรันเป็นคนร่างเอกสารเพื่อให้อันดาเซ็นต์ยินยอม แต่ในคืนเข้าหอกลับเป็นอนันดาคนที่อดใจไม่ไหว จับอันดากดลงที่เตียงซะงั้น พร้อมกับบรรเลงบทรักกับหญิงสาวทั้งคืนจนรุ่งเช้า อันดาแทบลุกจากเตียงไม่ไหวหลังจากที่โดนผู้เป็นสามีข่มเหงน้ำใจทั้งคืน

อาญาซาตาน (พระเอกร้ายมาก)
กัณหา ปานประธีป คือหนึ่งในสองของฆาตรกรที่เขาทำหน้าที่เป็นศาลเตี้ยเสียเองแล้วตามมาพิพากษาในโทษทัณฑ์ที่พรากชีวิตน้องสาวสุดรักของเขาไป ด้วยการหยิบยื่นความสูญเสียให้เธอและคนในครอบครัว --------------------------------------------------- ชาครีย์ หรือเสือ จากอดีตเคยเป็นคนจนๆ กลับกลายมาเป็นนักธุรกิจผู้ร่ำรวย เพราะได้เงินจากการขายที่ดินแถวหนองงูเห่าที่เมื่อก่อนราคาไร่ละไม่กี่แสน แต่พอสร้างสนามบินขึ้นมากลายเป็นราคาหลายสิบล้าน และเขาก็สร้างฐานะให้มั่นคงด้วยการจับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ มีเพื่อนๆ ที่เป็นลูกคนรวยทั้งหมอ ทั้งนักการเมืองคอยช่วยเหลือด้วย ทำให้สร้างตัวได้ในเวลาแค่สิบกว่าปีเท่านั้น เขาจึงตามมาแก้แค้นคอบครัวของยุพาพร ซึ่งเป็นแม่ของวิโรจน์เจ้านายเก่าของพ่อเขา และมีเคยมีคดีความกันมาตั้งแต่สมัยเขายังเรียนไม่จบ เพราะวีรดา (มิว) ในวัยแปดขวบซึ่งเป็นลูกสาวของวิโรจน์กับเสาวรส และเป็นเด็กสปอยมาก วันนั้นไปเล่นที่ท่าน้ำ น้องของเสือก็ไปเล่นด้วย เพราะพ่อแม่ของเขาอยู่ห้องแถวในโรงงานของวิโรจน์ เลยรู้จักมักคุ้นกับลูกเจ้านายดี แต่เพราะความสปอยของมิว จึงผลักน้องสาวเสือตกน้ำต่อหน้าต่อตาเขา และเขากับพ่อแม่ก็แจ้งตำรวจเอาเรื่องพ่อแม่ของมิว ยุพาพรใช้เงินอุดให้เรื่องเงียบ เสือกับพ่อแม่เสียใจมากเลยออกจากงานย้ายกลับบ้านที่หนองงูเห่า ปีต่อมาพ่อของเสือมาหาเพื่อนที่โรงงานเลยถูกวิโรจน์ขับรถชน เสือเสียใจมากฟ้องตามเคย และแพ้คดีตามเคย เพราะยุพาพรใช้เงินอุด ทำให้เสือโกรธมาก เลยกลับมาเล่นงานครอบครัวนี้ด้วยการช้อนซื้อบริษัทส่งออกอาหารกระป๋องของวิโรจน์ที่จะเจ้งแหล่ไม่เจ้งแหล่ รวมทั้งคฤหาสน์ราคาเป็นร้อยล้าน เสือก็ซื้อมาในราคาแค่เจ็ดสิบล้าน เพราะวิโรจน์ติดการพนัน ติดหญิง ไม่สนใจจะทำงานสานต่อกิจการครอบครัวเหมือนเมื่อก่อน ลูกชายก็ไม่ได้เรื่อง ลูกสาวคือมิวก็ถูกส่งไปเรียบต่อเมืองนอกตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งก่อน เสือยื่นข้อเสนอให้ยุพาพรกับวิโรจน์ว่าจะให้หุ้นในบริษัท 25% ถ้าวิโรจน์ยอมทำงานเป็นลูกจ้างในบริษัทต่อ และยกหนี้ให้ 25ล้านบาท ถ้าวิโรจน์ส่งมิวที่กำลังเรียนอยู่เมืองนอกให้มาเป็นนางบำเรอเขาสองปี วิโรจน์ยอมทำตาม แต่ยุพาพรกับเสาวรสไม่ยอม และให้วิโรจน์ไปหาลูกเมียน้อยที่วิโรจน์เคยมีอะไรด้วยมาแทนมิว กัณหา(นิ่ม) ที่เป็นลูกของวิโรจน์ที่เกิดจากกันยาเด็กรับใช้ในบ้าน และถูกยุพาพรไล่ออกจากบ้านตั้งแต่รู้ว่าท้องแล้ว และวิโรจน์ก็ไม่เคยสนใจจะติดตาม แต่ยุพาพรกับเสาวรสคอยจับตามองเสมอๆ ว่ากันยาพาลูกไปอยู่ที่ไหนกับใคร และกันยาก็มีลูกชายกับผัวใหม่คือ ชาลี อีกคนแล้วทิ้งลูกทั้งสองให้แม่ (ยายจำปา) เลี้ยงดูตามลำพังจนโตเป็นสาว และเป็นช่วงที่ยายจำปาเกิดป่วยหนัก หลานทั้งสองต้องหาเงินเป็นล้านไปจ่ายให้โรงพยาบาล กัณหาต้องยอมตามที่พ่อกับย่าขอร้องเพื่อแลกกับการรักษายายให้หาย และให้บ้านฟรีๆ อีกหนึ่งหลังจะได้ไม่ต้องเช่าห้องแถวในสลัมอยู่ และมีเงินเดือนให้สี่หมื่นตลอดสองปี กัณหาจึงได้เข้าไปอยู่กับเสือในคราบของมิว เด็กสปอยที่เสือเกลียดมาก และคิดจะเล่นงานกลับคืนให้สาสม และเสือก็ทำอย่างนั้นจริงๆ แม้จะแปลกใจว่าทำไมเด็กนอกอย่างมิวถึงยังบริสุทธิ์อยู่ และทำไมถึงยอมอยู่บ้านหลังเล็กๆ ที่เขาเตรียมให้แทนตึกใหญ่ ทำไมถึงทำกับข้าวกินเองได้ งานบ้านก็ทำได้ เดินออกไปปากซอยไกลๆ ก็ทำได้ เขาสงสัยแต่ก็คิดว่าความยากจนทำให้คนเปลี่ยนไป เลยไม่คิดจะหาคำตอบจริงๆ จังๆ
