Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
ใต้หล้าแปดทิศ ข้าฆ่าคนได้ทั้งสิ้น…เว้นเพียงนาง
3.0K·Moonlight-mini “ท่านอ๋อง! กระหม่อมถูกใส่ร้าย” คำวิงวอนยังไม่ทันสิ้น ดาบก็ร่วงลง ฉับเดียว…โลหิตกระเซ็นเป็นเส้นโค้ง ก่อนจะตกลงบนหิมะขาว งดงาม…และน่าสะพรึงในคราเดียวกัน บุรุษในอาภรณ์ดำมิได้แม้แต่จะกะพริบตา เขาคือผู้ที่ใต้หล้าเรียกขานว่า “ปีศาจ” ผู้เหยียบศพขึ้นสู่จุดสูงสุด ผู้ที่ยิ้มบาง ๆ ก็ทำให้ทั้งราชสำนักหนาวสั่น มู่หรงชิงอี้อ๋องผู้สำเร็จราชการ เขาหันกายจากลานประหารอย่างไม่ไยดีราวกับเพิ่งเหยียบมดตัวหนึ่งตาย
ริษยา
2.0K·Moonlight-mini ข้าริษยานาง…ใช่ ข้าเกลียดนาง…แน่นอนอยู่แล้ว
รักของเล่น
1.0K·Dark Memoriesความรักสำหรับบางคนคือเรื่องที่ดีและเป็นสิ่งสวยงาม และแน่นอนว่าสำหรับบางคนย่อมเห็นความรักเป็นเรื่องสนุกท้าทายและมักเล่นตลกกับความรู้สึกคนอื่นด้วยคำว่ารัก เพียงเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่แสนเห็นแก่ตัว ซึ่งสุดท้ายแล้วคนเล่นกับมันอาจจะสนุกและลืมมันไปได้อย่างง่ายดายเมื่อทุกอย่างจบลง แต่เขาคงไม่ได้คิดหรือสนใจเลยสักนิด ว่าความรู้สึกของคนถูกเล่นตลกที่มันพังย่อยับนั้น จะต้องจมอยู่กับความรู้สึกเหล่านี้ไปอีกนานแค่ไหนและต้องพยายามเท่าไหร่ ที่จะพาตัวเองหลุดพ้นจากความเจ็บปวดที่ถูกใครอีกคนสร้างขึ้นให้ แต่บางครั้งความพยายามที่ดีที่สุดก็คงไม่พ้น...
เกิดใหม่ครานี้ ข้าถอยหนึ่ง…ก้าว
3.0K·Moonlight-mini เคยยอมเสียทุกอย่างเพื่อคำว่าครอบครัว สุดท้ายพวกเขากลับมองนางเป็นเพียงผู้ที่มีหน้าที่เติมเต็มความปรารถนาของพวกเขา สุดกลับตายอย่างไร้ค่า เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง นางจะไม่เดินซ้ำรอยเดิม…ถอยหนึ่งก้าวเพื่อตนเอง
ภรรยาร้ายไม่ได้รัก
3.0K·รอรีวันเธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป เป็นอีกครั้งที่คำขอร้องของเธอถูกเขาเมินเฉย เธอเริ่มคุ้นชินกับความรู้สึกเช่นนี้แล้ว ถ้าในเมื่อทั้งคุณกวีและคุณขนมยังรักกันอยู่ เขาจะมีเธอเอาไว้ทำไมกันนะ คนตัวเล็กได้แต่คิดในใจ ถ้าเขารักและเป็นห่วงกันขนาดนี้ เขาไม่ควรเข้าหาเธอตั้งแต่แรก ไม่แน่ว่า...เรื่องราวของความสัมพันธ์อันยุงเหยิงไปมานี่ อาจจะถูกคลี่คลายได้ง่าย ๆ ด้วยการที่คนสองคนพูดคุยกัน โดยไม่ดึงเธอเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเขา ความวุ่นวายนี้อาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้ เธออาจจะยังได้อยู่ในบ้านหลังนั้นต่อไป คุณพ่ออาจจะไม่ใจร้ายกับเธอเหมือนตอนนี้ก็ได้ เขาเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่ทำให้เธอและกัญวราเกลียดกันมากขึ้น เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป ทำไมนะ ทำไมกัน
ชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
13.0K·คุณยายจิ้งจอกหลังจากนางแต่งงานกับคู่หมั้นที่เป็นรักวัยเยาว์ด้วยสมรสพระราชทาน นางคิดว่าชีวิตนี้คงจะดีที่สุดแล้ว ทว่าเขากลับขอร้องให้รับสตรีผู้มีพระคุณต่อเขาเป็นภรรยาเสมอภาคอีกคน เพราะสตรีผู้นั้นตั้งครรภ์ลูกของเขา นางโกรธและไม่ยินยอม ทำให้ผู้สตรีผู้นั้นอับอายจนเลือกจบชีวิตด้วยการโดดน้ำตาย ทว่าหลังจากนั้นเขาก็ทำดีกับนาง จนนางคิดว่าเขาคิดได้แล้วทว่าในวันที่นางตั้งครรภ์ใกล้คลอดเหล่าบ่าวไพร่ถูกกีกกันออกไป เขาก้าวเข้ามาในห้องที่นางอยู่เพียงลำพังแล้วเอ่ยขึ้นอย่างคับแค้น ว่าอยากให้นางนั้นทรมานเหมือนสตรีที่เขารัก สุดท้ายนางสิ้นใจไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์อย่างเจ็บปวด ทว่านางกลับได้ย้อนกลับมาในวันที่เขาพาสตรีนางนั้นเข้าจวนอีกครั้ง ครั้งนี้นางจะส่งเสริมความรักของพวกเขาและแต่งงานใหม่ แต่ในวันที่นางแต่งงานกับคนอื่นแล้วเขากลับวิ่งมาคุกเข่าอ้อนวอนด้วยน้ำตาไม่ยอมปล่อยวาง
ทะลุมิติมารักกับตัวร้าย
1.0K·ยี่สิบห้าเมษา ฯ.“ไหนบอกว่าทะลุมิติมาเพื่อเป็นนางเอกผู้แสนดีไงล่ะ... ในเมื่อพวกมันเลือกจะเหยียบย่ำฉันก่อน อย่าหาว่านางร้ายคนนี้พลิกเกมมาเอาคืนจนพวกมันไม่เหลือซากก็แล้วกัน!”
กับดักเงารัก
612·SpringNpril"กับพี่แกน่ะนะ ฉันเกลียดยิ่งกว่าแมลงสาบที่บินได้อีก!"
หัวใจยากหวนคืน
499·ลิขิตนางฟ้าวันนั้นเขาเหยียบย่ำหัวใจที่บอกว่าจะดูแลตลอดชีวิตให้ย่อยยับ วันนี้คิดหวนคืน เขาคิดอะไรอยู่! อัมนิชาเป็นเพียงเด็กในบ้านของทิวา เธอหน้าตาสวย เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ ที่ได้พบหน้า แต่คนที่มองเธอมานานกว่าใคร มีหรือจะปล่อยให้ใครมาเด็ดดอกไม้งามในบ้านเขาไปดอมดม เมื่อเธอมีใจให้เขา ชายหนุ่มจึงรวบรัดเธอไว้ไม่ให้ไปเป็นของใคร เธอหวาดกลัวแม่ เขาบอกอย่าหวั่นใจ แต่เมื่อเธอกลายเป็นหญิงสองใจเพราะมีคนให้ร้าย เขากลับทิ้งขว้างให้เธอเผชิญหน้ากับความโหดร้าย กับแม่เธอ แม่เขาเพียงลำพัง จนกระทั่งโดนไล่ออกจากบ้าน เธอได้รู้ว่ารักที่เขาพร่ำบอก ไม่มีอยู่จริง แม่เขาประกาศว่าเขากำลังจะแต่งงาน ระหว่างที่เจ็บปวดรวดร้าวใจแม่เธอก็ล้มป่วย อัมนิชาพยายามไม่คิดเรื่องตนเอง เธอเฝ้าดูแลแม่ อุ้มท้องลูกที่พ่อไม่ต้องการ ทำงานทุกอย่างเพื่อนำเงินมาดูแลครอบครัว รอยยิ้มเด็กสาวที่ใครๆ ว่าน่ารัก น่ามองค่อยๆ หายไป และเมื่อเจอกันอีกครั้ง ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่เขามาตามง้องอน อย่าหวังเธอจะหวนคืนง่ายๆ หัวใจที่มีบาดแผลยังมีเลือดซึมอยู่ แม้ซ่อนเร้นใครต่อใครว่าไม่เป็นไรแล้ว แต่เธอเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ดี --------------- “ปล่อยนะ ปล่อย” “มาเถอะน่า ไม่ฆ่าเธอหรอก เรื่องของเรามันเป็นอดีตไปแล้ว หลายปีแล้วนิ ฉันเจอเธอแค่อยากสนุกด้วยเหมือนวันก่อนๆ เท่านั้น” กระเป๋าใบเดิมโดนยึดไว้เมื่อเธอเหวี่ยงอีกครั้ง พร้อมร่างเธอโดนเหวี่ยงเข้าในรถ อัมนิชาน้ำตาซึม “ปล่อยฉันลง” ฉันจะไปหาลูก ปล่อย “นั่งนิ่งๆ เถอะน่า โวยวายไปจะชวดนายแมททิวนะ แม้นายนั่นจะเล่นๆ กับหล่อน แต่คงกอบโกยได้อีกหลายเชียวล่ะ ฉันมองแววตาเขาออก” “ไม่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้ ฉันหาเงินเองได้ ไอ้ผู้ชายทุเรศ…” ปากโดนปิดด้วยปากที่ร้อนผ่าว อัมนิชาชกต่อยที่อก หยิกที่แขน แต่เขายังบดขยี้ปากเธอไม่ปล่อย เธอดันอกกว้างสุดแรง ตบอีกฉาดใหญ่ จ้องสายตาคมไม่หลบ “อยากสนุกก็ไปหาที่อื่น ฉันไม่ใช่ของเล่นคุณอีกแล้ว ไม่ใช่อีกแล้ว!!” เธอไม่เคยกรีดสุดเสียงแบบนี้มากี่ปีแล้ว จะกี่ปี กี่วัน เธอไม่อยากจำ แต่ทำไม คนตรงหน้ามาอยู่ตรงนี้ ให้เธอคิดเรื่องแบบนี้ อัมนิชาหมดแรง ซบหน้าที่ตัก เธอสะอื้น “อย่ามาสำออย อยากได้เงินเท่าไหร่จะให้ ไปสนุกกัน” คนที่หน้าชายังว่า อัมนิชาหยิบมีดในกระเป๋าขึ้น เธอจ่อที่คอตนเอง “ปล่อยฉันลงไป ฉันอาจทำอะไรคุณไม่ได้ แต่ฉันแทงที่เนื้อตัวฉันได้ อยากให้รถคุณมีนเปื้อนเลือดฉันเหรอ” เสียงเธอราบเรียบเปลี่ยนไปจากเมื่อครู่ ทิวามองอย่างอึ้งๆ มองมีดปลายแหลมที่จ่อตรงต้นคอเธอ “บ้าหรือไง เก็บมีดซะ แม้อยากเห็นเธอหายไปจากโลกนี้ แต่อย่ามาตายในรถนี้เลย” “เปิดประตู!” ใบหน้าสวย ริมฝีปากบวมๆ ทำเขาใจหวั่นไหว ทิวาถอนหายใจ คำรามในคอ “ไปให้พ้นหน้าฉัน ไปให้พ้นตระกูลที่ฉันจะแต่งกับเขา ไม่อย่างนั้น คราวหน้าไม่ได้กลับลงไปง่ายๆ แน่” เธอลงไป มือป่ายปัดใบหน้า ไม่มองเขาอีกแล้ว เขามองร่างบางซึ่งเดินจากไปสุดสายตา ไม่อยากเชื่อ ผู้หญิงเมื่อครู่จะเป็นคนเดิมเมื่อวันนั้น ที่เคยร้องไห้คร่ำครวญ ให้เขาเชื่อใจและยกโทษให้ เวลาเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้เสมอ คิดอีกทีไม่เห็นแปลก เขาพิงเบาะรถ หลับตาลงเพื่อให้ใจหมกมุ่นผ่อนคลาย มือเขาจับที่ปากตนเอง คิดว่าตนเองทำราวผู้หญิงก็ยิ้มหยันอย่างห้ามความรู้สึกไม่ได้ นายมันบ้า ทำอะไรลงไป?
BAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
142·ยี่สิบห้าเมษา ฯ.เขากลับมาเพื่อทำลายเธอให้แหลกคามือด้วยความแค้น แต่ความจริงที่ถูกซ่อนไว้กลับกรีดหัวใจเขายิ่งกว่า เมื่อเพลิงสวาทที่ใช้ลงทัณฑ์เธอ คือไฟรักที่เผาผลาญหัวใจเขาสองคนจนวันตาย
เมื่อรักคือเกมลวง
940·shinkiroแนะนำตัวละคร มาย ณวรา (นางเอกชอบพระเอกตั้งแต่ตอนเป็นแฟนของพี่สาวและเมื่อเขาอยากสานต่อกับเธอ ๆ จึงตอบรับและไม่รู้ว่ามันคือเกม) “พี่อยากรักกับพี่มิว แล้วมายกับลูกล่ะ” “ตอนมีอะไรกับมาย พี่นึกถึงหน้าใคร?” อคิณ (พระเอกเลวยังรักพี่แต่แต่งงานกับน้องของคนรัก) “พี่ยังรักมิว อยากมีครอบครัวร่วมกันอย่างที่เคยหวังไว้ตอนวัยรุ่น พี่ขอโทษนะที่พลาดทำมายท้องทั้งที่ยังรักมิว” มิว มิราณี (พี่สาวที่ถูกบีบบังคับตามคำสั่งแม่เสียสละเพื่อครอบครัวจนถึงวันที่อยากเห็นแก่ตัวบ้าง) “คิณยังรักและอยากอยู่กับพี่ เมื่อไหร่ที่พี่หย่ากับเมธ คิณจะหย่ากับมายด้วย ถึงเวลานั้นพี่ขอร้องอย่าหน้าทนยื้อคนรักของพี่ไว้” เมธัส เมธ (ถูกจับแต่งงานกับภรรยาที่ไม่รักเพราะรักน้องสาวของภรรยาแต่ครอบครัวบังคับเพื่อผลประโยชน์) “ใช่ผมอยากได้น้องเมีย! เสียดายเมื่อเจ็ดปีก่อนมายยังเด็กเกินไปครอบครัวก็ยัดเยียดคุณให้ผม ไม่งั้นป่านนี้ผมได้แต่งงานกับน้องคุณไปแล้ว รู้ไว้ด้วยว่าผมรักมายไม่ใช่คุณ!”
หลอก ล่า พร่า รัก
87·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อมเพื่อนเมียคือสิ่งที่หวานยั่วใจ... ผู้หญิงที่มีจริตเสน่ห์พราวไปทุกอิริยาบถ กำลังทำให้เขาตกลงสู่เหวกุหลาบ แม้ก้นเหวนั้นจะมีหนามแหลมคมที่พร้อมจะทิ่มทะลุถึงใจ แต่เขา... ก็พร้อมที่จะตกลงไปกระแทกกับมันอย่างสุขสม ค่าตอบแทนที่คนนอกใจจะต้องจ่าย... โปรยปราย “ขวัญ ยัยขวัญ” คันธมาสหันมาร้องเรียกวันขวัญ หล่อนหลับจริงๆ นั่นแหละ ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ถูกพามาถึงห้องแล้ว คันธมาสก้มลงมองคนที่นอนซบกับอกกว้างของภูริ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา นัยน์ตาของเธอฉ่ำเยิ้ม ก่อนที่เขาจะทันคาดคิด เพราะมัวแต่มองหน้าเธอ คันธมาสก็ชะโงกหน้ามาจูบเขาเบาๆ เบาราวผีเสื้อโบย ทว่าเหมือนแส้ฟาดเข้าไปที่ความปรารถนา เขาหรี่ตาลง คันธมาสหัวเราะเสียงพลิ้ว ก่อนจะกระซิบเบาๆ “ไปส่งยัยขวัญนอนกันดีกว่าค่ะ เรามาปาร์ตี้กันต่อ” “ครับ” เขาพึมพำตอบเธอเหมือนละเมอ แล้ววางภรรยาลงบนเตียง คันธมาสดึงผ้าห่มนวมคลุมร่างของเพื่อนรักให้ ก่อนจะคล้องแขนภูริ พาเขาเดินออกจากห้องนอนของพวกเขา...ตรงไปยังห้องข้างๆ ที่เป็นห้องพักแขกที่หล่อนใช้นอน ปาร์ตี้คืนนี้ยังไม่จบสินะ หัวใจของเขากำลังร้อนรุ่มด้วยเพลิงสวาทที่แผดเผา
รักซ่อนเร้น
428·Feel The Sunความสัมพันธ์ที่ยาวนานเริ่มต้นจากพี่น้องที่สนิทและพัฒนาตามวันเวลาและช่วงวัย กลายเป็นความรักที่มั่นคงเสมอต้นเสมอปลาย ยาวนานถึงฤกษ์แต่งงานของเรา แต่ความรักที่หอมหวาน กับชีวิตที่มั่นคง... มันจะมีชีวิตใครราบรื่นได้อย่างไม่มีปัญหาเลยจริง ๆ เหรอ? ไม่จริงเลยสักนิด เมื่อชีวิตเรามีตัวแปรมากมายที่คอยจ้องจะเล่นงานและฉวยโอกาสจากเรา ยิ่งมาในรูปแบบของคนที่เราไว้ใจ สุดท้ายกลายเป็นคนที่ร้ายที่สุดทำลายทุกอย่างไม่สนความสัมพันธ์ใด เหมือนกับที่เธอถูกหลอกลวงจากชายคนรักและเพื่อนสนิทตัวเอง...
รักในเงามืด
1.0K·Dark Memoriesคำว่าบุญคุณคือสิ่งที่ชักนำเธอเข้าไปสู่วังวนของความหลอกลวง สวมรอยเข้าไปเป็นคนรักให้เขาที่ประสบอุบัติเหตุมีปัญหาทางสายตาที่มองไม่เห็น ทำตัวเป็นแฟนที่ดีเพื่อดึงเขาให้หลุดพ้นจากการสูญเสีย แต่ความใกล้ชิดฉันท์คนรักไหนเลยจะหักห้ามใจได้ คนที่มองเห็นทุกอย่างและรับรู้ทุกสิ่งอย่างเธอจนหลงลืมว่าสิ่งที่ทำแค่หน้าที่ แต่ไม่ใช่ที่ของเธอ พร้อมกับความจริงที่ต้องยอมรับในวันที่เขากำลังจะมองเห็นอีกครั้ง...
ฮ่องเต้เพคะ..สนมคนนี้ไม่ใช่คนเดิม
1.0K·ยี่สิบห้าเมษา ฯ."นางคือ 'ตัวปลอม' ที่เขาหลงรัก... ท่ามกลางคำลวงและคมดาบ ฮ่องเต้ผู้กุมอำนาจเหนือแผ่นดินจะทำอย่างไร เมื่อพบว่าสตรีที่เคียงข้างคือ 'เงา' ของหญิงที่เขาสัญญาจะรักตลอดไป" "เมื่อหนึ่ง 'ดวงใจ' ถูกทำลาย... อีกหนึ่ง 'เงา' จึงต้องลุกขึ้นมาทวงแค้น!" ในวังหลวงที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม หลิวลี่เซียน คือพระสนมผู้แสนอ่อนหวานที่ต้องสูญเสียลูกและเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ใครจะรู้ว่านางยังมี 'หลิวลี่จวิน' แฝดน้องผู้เติบโตกลางพงไพรและคมดาบ เมื่อ 'เงา' ต้องสวมรอยเป็น 'ตัวจริง' เพื่อชำระแค้นท่ามกลางหัวใจที่เริ่มสั่นคลอนเพราะ ฮ่องเต้จ้าวจื่อเหว่ย บุรุษผู้กุมอำนาจเหนือแผ่นดิน... นางจะเลือกเดินหน้าทำลายศัตรู หรือจะยอมทิ้งดาบเพื่ออยู่ในอ้อมกอดของชายที่นางหลอกลวง?
ทาสรักดวงใจทมิฬ
7.0K·วรัมพร หงสรถ“คนเลว ถอยไปนะ” เมื่อคนตัวใหญ่ไม่สะเทือนแม้แต่น้อยกับแรงผลักอันน้อยนิดของเธอ ทำให้วรินญาต้องเอ่ยปากไล่ พร้อมทั้งบิดข้อมือให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมของเขา “คนเลวงั้นเหรอ ก็ดี ฉันจะได้เลวให้มันถึงใจเลยเป็นไง นี่ก็คงลงมาดักรอฉันล่ะสิ ผู้หญิงร่าน หน้าด้านอย่างเธอ!” เขาบอกเสียงเข้มชิดเรียวปากนุ่มนิ่มของเธอ วรินญาสะบัดใบหน้าหนีทันควัน หากแต่ถูกมือใหญ่บีบใต้คาง บังคับให้เธออยู่นิ่ง “ไอ้คนสารเลว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” วรินญา พยายามเปล่งเสียงออกมาด้วยความยากลำบาก เมื่อถูกมือหนาออกแรงกดจนทำให้เธอต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ “จะปล่อยได้ไงล่ะฮะ! อุตส่าห์ร่านออกมาดักรอ” ภูวเดชยังต่อว่าเธอด้วยน้ำเสียงดูแคลน พร้อมสายตาเยาะเย้ย ผลงานเรื่อง ‘ทาสรักดวงใจทมิฬ’ เคยได้รับตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์สีแทน ในนามปากกา ธิชาร์ ในปี 2554 เมื่อหมดสัญญา นักเขียนจึงนำมารีไรท์ลงอีบุ๊ค สำหรับฉบับอีบุ๊ค นั่นนักเขียนได้ทำการรีไรท์เนื้อหาใหม่ทั้งหมด จึงทำให้เนื้อหาไม่ต่างในส่วนของหนังสือพอสมควร แต่โครงเรื่องยังคงเหมือนเดิมค่ะ ปล.เรื่องนี้เป็นผลงานแรกๆ ที่เริ่มเขียน หากผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยนะคะ
อัจฉริยะไอทีอย่างฉัน เกิดใหม่พร้อมชีวิตที่ปังกว่าเดิม
4.0K·-การแข่งขันยอดอัจฉริยะไอทีที่ทั่วโลกกำลังจับตามอง กำลังนับถอยหลังในวันนั้น ในฐานะฉันที่มีสิทธิ์ครองแชมป์เป็นอย่างมาก ประกาศถอนตัวจากการแข่งขันแบบไม่มีกำหนด ในวันที่ฉันกลับบ้านเกิดไปพักผ่อนหย่อนใจ โทรศัพท์มีสายมารัวๆ หญิงรักแรกของแฟนหนุ่มบ้าไปเลย ถามฉันว่าแล้วการแข่งขันต่อไปจะเอาไง ฉันมองดูเป็ดที่ว่ายไปมาเหนือน้ำในทะเสสาบ กดปิดเครื่องในทันใด ชาติก่อน ฉันสำเร็จผลงานไม่หลับไม่นอน ถูกรายงานว่าก็อปงานคนอื่น ถูกเหล่ามวลชนประจานกันให้สนั่นเน็ต ซ้ำยังถูกชาวเน็ตหัวรุนแรงขับรถบรรทุกใหญ่พุ่งเข้าบ้านฉัน ชนพ่อแม่ฉันเสียชีวิต คนที่เห็นพ่อกับแม่โดนชนจนเละ ฉันสติแตกจนกลายเป็นบ้า สุดท้ายก็ต้องมาตายอยู่ข้างถนน พอลืมตาขึ้น ฉันไดเกลับไปอยู่ในช่วงการแข่งขันช็อตสุดท้าย
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์
5.0K·-ชีวิตลูกสาวแขวนอยู่บนเส้นด้าย สามีกลับพาหมอหลวงที่ดีที่สุด ไปยังจวนแม่นางอื่น ในคืนที่เขาเฝ้าหญิงที่รักอยู่ข้างเตียง ฉันอุ้มลูกสาวที่ไม่ได้สติหาโรงหมอไปทั่ว ได้แต่มองดูร่างในอ้อมอกที่เย็นขึ้นเรื่อยโดยทำอะไรไม่ได้ พอตายไปพร้อมชายโฉดหญิงชั่ว ลืมตาขึ้นอีกครา ข้ากลับไปสู่วันที่ซ่งฉางอันคุกเข่าขอแต่งงาน
ฉันชื่อเฉินเข่อซิน น้องสาวฉันก็คือฉันเช่นกัน ความแค้นกำลังจะเริ่มขึ้น
3.0K·-ฉันที่ถูกโยนลงบ่อไม่หยุดที่จะขอชีวิต น้องสาวได้เสียบแทนตัวตนของฉันเป็นที่เรียบร้อย ฉันที่กำลังจะถูกแช่ลงบ่อ น้องสาวได้ทําเสน่ห์ยาแฝดใส่สามีฉันไปแล้ว และฉัน กลับขาหักทั้งสองข้าง แผลเต็มตัวไปหมด ถูกสามีของน้องสาวซ่ำอยู่ไม่ยั้งมือ ฉันชื่อเฉินเข่อซิน และน้องสาวฉัน ก็คือเฉินเข่อซินเช่นกัน
รักร้าย
4.0K·จันทร์คืนแรม"จำเอาไว้ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอเพราะเห็นแกเด็กในท้องเท่านั้น"แดเนียลเอ่ยด้วยความจำใจ "แค่นั้น จริงๆ เหรอ"นีน่าเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ใช่ อย่าหวังว่าฉันจะรักเธอ ไม่มีทาง"
