
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า
นางสวย นางรวย และนางร้าย เพราะต้องกอบกู้สถานการณ์ของตระกูลลู่ นางจึงต้องลุกขึ้นมาร้าย คนเกลียดนางใครสนกันละ คนโกรธแค้นนางใครใส่ใจกัน ก็เพราะว่าข้าจะร้าย สตรีงดงามอ่อนหวาน ไม่ใช่ข้าอย่างแน่นอน

เกิดใหม่เป็นนางร้ายเกรดบีในยุค80
ต้วนซินเว่ยซุปตาร์ดาวรุ่งพุ่งแรง จู่ๆ ก็วูบดับเพราะอุบัติเหตุรถชน! แต่สวรรค์กลับเล่นตลก ส่งวิญญาณเธอมาเข้าร่าง "นางร้ายเกรดบี" ในละครยุค 80 ที่ตัวเองกำลังจะแสดง ซ้ำร้ายฉากแรกที่ลืมตาตื่น ดันไม่ใช่กองถ่ายแต่เป็นบนเตียงกับชายแปลกหน้า! เธอฟื้นขึ้นมาในสภาพถูกวางยาและกำลังเข้าหอกับนายทหารหนุ่มผู้เคร่งขรึม จากดาราสาวโสดผู้เย่อหยิ่ง ต้องกลายเป็นภรรยานายทหารในชั่วข้ามคืน! แถมชีวิตใหม่นี้ยังเน่าหนอนยิ่งกว่าบทละคร เมื่อต้วนชิงหลิงนางเอกของเรื่องที่ใครๆ ต่างชื่นชม แท้จริงคือดอกบัวขาวอาบยาพิษลูกเมียน้อยที่ถูกสับเปลี่ยนตัวมาแย่งชิงวาสนาของเธอไป! คิดจะรังแกต้วนซินเว่ยคนนี้งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ! อย่าลืมสิว่านอกจากฝีมือการแสดงระดับออสการ์แล้วเธอยังมีของดีติดตัวมาด้วย ทั้งศาสตร์พยากรณ์ ฮวงจุ้ย และดวงตาที่มองเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น! ใครดีมาดีตอบ ใครร้ายมาแม่จะฟาดด้วยฮวงจุ้ยให้บ้านบึ้ม!

ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด
เธอคืออดีตนักพยากรณ์สาวในยุคโบราณ ผู้ถูกหลอกให้ทำพิธีจนตาย กลับฟื้นมาในร่างแม่เลี้ยงเดี่ยวในยุคปัจจุบัน เธอต้องใช้ความสามารถของตนและดวงตาพยากรณ์ ไลฟ์สด ดูดวง ปราบผีและทำพิธีสารพัดเพื่อหาเงินเลี้ยงลูกแฝด

นางร้ายกลายเป็นแม่หมอปราบผี
บัวบูชาเป็นลูกสาวพ่อหมอปราบผี ดันทะลุมาอยู่ในร่างของสตรีที่มีนิสัยร้ายกาจ แต่ครั้งนี้นางไม่ได้ทะลุิติมาคนเดียว นางยังมีกุมารน้อยปิงปิง ที่ทะลุมิติตามนางมาด้วย ภารกิจช่วยผีและปราบผีจึงเกิดขึ้น

หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
เด็กน้อยที่เกิดมาก็ถูกบิดาเกลียดชังเพราะนางเกิดมามารดาก็เสียชีวิตทันที ความเชื่อที่ว่าเด็กที่เกิดวันสุริยคราส คือดาวหายนะตัวอัปมงคล หนิงอันผู้มีหัตถ์ทองคำจะสยบความเชื่องมงาย ด้วยการเป็นดาวนำโชคให้กับทุกคนเอง

ฉู่อิงทะลุฟ้ามาเป็นเซียนหมอดูในโลกมนุษย์
"อิงอิงเธอมันร้ายยิ่งนัก" ฉู่ต้ามองตาเขียว "ใช่" ฉู่เอ้อร์เห็นด้วย "คนไร้ค่า" ฉู่ซานด่าทอน้องสาวของเขา "พวกแกว่าน้องได้ยังไง" คนเป็นพ่อรีบห้ามศึกครั้งนี้ "มาเถอะค่ะมาค้น" ฉู่อิงผายมือเชิญ แม่นมเซียงสบตากับฉู่ลั่วแล้ว ฉู่อิงนั่งอยู่โซฟาอย่างสบายใจ หาเท่าไรก็ไม่เจอผ่านไป 15 นาที "หาไม่เจอค่ะ" แม่นมเซียงบอกทุกคน "นั่นไงน้องสาวจะขอโทษพี่ได้รึยัง" ฉู่อิงยิ้มเย็นรอยยิ้มกับใบหน้าช่างทำให้คนขนลุกยิ่งนัก

สะใภ้ใบ้
เพราะความผิดพลาดของเหล่าเทพเซียน ไป๋ซือเหยาจึงตายก่อนกำหนด เธอได้มาเกิดใหม่ในร่างของสตรีที่งดงามปานล่มบ้านล่มเมือง ได้ของวิเศษติดกายแทนคำขอโทษ แต่ไฉนไยไม่บอกเธอก่อนว่า ร่างนี้เป็นใบ้และยังมีสามีแล้ว! ชีวิตใหม่ที่ไม่ธรรมดาจึงเริ่มขึ้น แต่ใครก็ได้ช่วยบอกเธอทีว่าไอ้ที่ลอยไปมา นั่นคือผี? ใช่หรือไม่! แล้วที่เธอมองเห็น ชายหนุ่มคนหนึ่งเลือดอาบมา นั่นคือภาพลวงตาใช่หรือไม่ ทว่าวันต่อมาถึงได้รู้ว่า เธอกลายเป็นเทพพยากรณ์ไปเสียแล้ว ไหนหลิวโม่เหยียนสามีของร่างนี้ ที่มีสติปัญญาเท่ากับเด็กสิบขวบ ชีวิตใหม่ของเธอช่างมีสีสันจริงๆ พบกันในเรื่องสะใภ้ใบ้ได้เลยค่ะ

ทะลุมิติมาสร้างรัก
โชคชะตาพาสี่สาวทะลุมิติมาเพื่อช่วยเหลือสี่องค์ชาย ที่เป็นคู่บุญคู่วาสนาที่ต้องเกื้อหนุนกัน พวกเขาต้องพบเจอปัญหาและอุปสรรค ที่ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน จนเกิดเป็นความรักที่แสนงดงาม

ลูกกรอกขุนแผน (NC20+)
อำนาจ โชคลาภ บารมี และมนต์มหาเสน่ห์ ความลับของความมั่งคั่งประจำตระกูลที่ส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคนกำลังจะถูกส่งต่อให้ลูกชายรุ่นใหม่ "ลูกกรอกขุนแผน" หากใช้ไม่ระวัง ภัยจะมาเยือน

เสิ่นชิงรั่ว
บรรยากาศในห้องหนักอึ้งราวกับมีพายุกำลังก่อตัว"หนิงชิงรั่ว" หนิงเจิ้งเป็นฝ่ายเปิดฉาก เขากระแทกมือลงบนโต๊ะเสียงดังปัง "เมื่อเช้าเธอทำบ้าอะไรลงไป คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้ามาพูดจาสั่งสอนพี่ๆ ของเธอแบบนั้น เธอจงใจจะสร้างความแตกแยกให้บ้านนี้ใช่ไหม" ชิงรั่วเพียงยืนนิ่ง มองตอบกลับไปด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาเลยแม้แต่น้อย "พี่ๆ เหรอคะ?" เธอทวนคำ "หนูไม่แน่ใจว่าตอนนี้เรายังอยู่ในสถานะนั้นกันอีกหรือเปล่า" "แก" คำตอบของเธอราดน้ำมันลงบนกองไฟ สวีลู่ลุกพรวดขึ้นชี้หน้าเธอ "นังเด็กอกตัญญู ตระกูลหนิงเลี้ยงแกมาจนโต ยังไม่สำนึกบุญคุณอีก ตั้งแต่เวยอันกลับมา แกก็พยศขึ้นทุกวัน ทำให้ลูกสาวฉันไม่สบายใจ แกมันเป็นตัวหายนะ"

วิศวะอาคม NC25+
จะไสยหรือจะเสว... เดี๋ยวได้รู้กัน!

เจ้าสาวที่เปียกฝน
คำโปรย ความสุขราวกับอยู่ในเทพนิยายของเจ้าสาว วัย 25 ปี จะต้องสิ้นสุดลง...เมื่ออยู่ๆ เธอก็เป็นลมหมดสติไปในงานแต่งงานของตัวเอง และตื่นมาอีกที ในร่างของใครก็ไม่รู้! อารัมภบท หญิงสาวมองตัวเองในกระจกเป็นครั้งแรก หลังจากได้วิ่งวนตามหาเจ้าบ่าวของตัวเองไปจนทั่ว เธอพบเจอเขาแล้ว พบเจอทุกคนที่เธอรู้จัก แต่ทว่า เหมือนไม่มีใครรู้จักเธอเลยสักคน “โอ้...มายก็อด นี่เราอยู่ในร่างใครกันเนี่ย?” ผมเผ้ายุ่งเหยิงในกระจก สอดรับกับใบหน้าซีดเซียวที่เหมือนไม่ได้มีเลือดไปเลี้ยง กับริมฝีปากเทาปนเขียวที่ทำให้เธอต้องกัดเม้มริมฝีปากตัวเองไปหนึ่งที “ถึงว่า...ทำไมใครๆ ก็พากันวิ่งหนี หน้าอย่างกับผี...” เธอว่าพร้อมจับใบหน้าของผู้หญิงในกระจกไปมา ก่อนจะเหลือบไปมองชายร่างสูงที่วิ่งตามเธอไปทุกที่ตลอดการวิ่งวน และตอนนี้ก็มายืนอยู่ด้านหลังเธอ ในห้องน้ำหญิงของโรงพยาบาลแห่งนี้ กระจกเงาตรงหน้าสะท้อนความคมคายได้สัดส่วนของเรียวหน้านั้น แววตาคมปลาบทอประกายอบอุ่น พร้อมปกป้อง ปะปนไปด้วยความสงสาร แตกต่างจากทุกสายตาที่เธอได้พบเจอ ตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ยอมรับเลยว่ามันทำให้ใจที่ร้อนรนของเธอค่อยๆ ผ่อนลงได้ ก่อนหันไปเผชิญหน้ากับชายผู้นั้น พร้อมเอ่ยถามว่า... “เป็นผัวคนนี้เหรอ?” เรื่องราวมันจะเป็นยังไง เธอไปอยู่ร่างของใคร ? เธอจะติดต่อกับครอบครัวแท้จริงได้หรือไม่ ? จะมีคนเชื่อในสิ่งที่เธอพูดไหม ? แล้วสุดท้ายเธอจะได้กลับไปอยู่ในร่างเดิมของตัวเองได้หรือเปล่า ? ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้เจ้าสาวที่เปียกฝนคนนี้ด้วยนะคะ เทพีปรัมปรา พฤษภาคม 2567

ภรรยาที่ถูกทิ้ง เราจบชีวิตไปด้วยกันเถอะ
หญิงรักครั้งแรกของเฉินอี้หรานสามีฉัน นัดไปล่องแก่ง ไม่คาดว่าจะเจอเหตุการณ์น้ำป่าไหลหลาก ถูกติดอยู่ตรงนั้น นักดับเพลิงอย่างสามีเพื่อช่วยรักแรก ผลักฉันที่ตั้งครรภ์อยู่ลงสู่น้ำที่เชี่ยวมาก “ถ้าคุณขึ้นมาน้ำหนักจะเกิน เรือยางจะล่มเอาได้ คุณอยากให้ผมกับเสี่ยวเหยียนตายไปด้วยกันกับคุณหรอ” “คุณจะเห็นแก่ตัวเกินไปหน่อยมั้ย!” ฉันดึงแขนเสื้อขอร้องเขาอย่างปวดใจ เขากลับไม่สนเลย กอดหญิงในใจที่สลบอยู่ และตะคอกใส่ฉัน “เสี่ยวเหยียนว่ายน้ำไม่เป็น ตอนนี้ยังเป็นลมหมดสติไปอีก เหตุเกิดขนาดนี้ คุณทำไมเห็นแก่ตัวแบบนี้!” เขาหักมือฉัน และผลักลงไปอย่างไม่ใยดี แต่ที่จริงแล้ว ฉันก็ว่ายน้ำไม่เป็นเหมือนกัน

ปาฏิหาริย์รักแรก และรักครั้งสุดท้าย
เมื่อความบังเอิญนำพาให้เธอได้รู้จักกับเขา และความบังเอิญก็ได้นำพาให้คนทั้งคู่ได้รู้จัก… และตกหลุมรักกัน เด็กม.ปลาย ที่พบรักกับรุ่นพี่ปีสอง เขาเป็นหนุ่มหล่อผิวเข้ม แต่ทว่าหล่อมาก กับความสูงถึง 192 เซนติเมตร เพราะเขาคือนักบาสที่อนาคตไกล ส่วนเธอ … ว่าที่นักศึกษาแพทย์ที่เดินตามความฝันของตัวเอง แต่!! ใครจะไปรู้ล่ะว่าวันหนึ่งร่างที่ตัวเองผ่าและศึกษามาเป็นปีๆ กลับเป็นร่างที่ไร้วิญญาณของเขา การเฝ้ารอคอยคนรักอย่างไม่มีคำตอบ จนสุดท้ายแล้วเธอต้องกลับมาพบกับความจริงที่แสนปวดใจ แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อการรอคอยมันต่างสิ้นสุดลงแล้ว แต่แล้วโชคชะตาก็เหมือนจะเล่นตลกกับเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า … ความรักครั้งนี้ของเธอจะมีอุปสรรคไหมนะ ? มันจะสมหวังไหมนะ ? แล้วใช่เขาคนดีคนเดิมไหมนะ ? หรือเพียงแค่ใครต้องการปั่นหัวเธอเล่นกันแน่นะ ? ช่วยกันหาคำตอบให้กับ นิรารินทร์ ลุ้นและเอาใจช่วยให้น้องสมหวังในรักครั้งนี้กันด้วยนะคะ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายยุค 90 ที่สมัยนั้นมีการขอเพลงผ่านดีเจ จีบกันแบบคลาสสิค เนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

ข้านี่ล่ะนางมาร
ผู้คนเกลียดชังข้า แต่กลับมิมีผู้ใดรู้เบื้องหลังว่าแท้จริงแล้วข้าต้องโหดร้ายเช่นนี้เป็นเพราะผู้ใด แทงมีดใส่อกคนรักของข้า สังหารตระกูลข้าจนสิ้นแม้แต่เด็กทารกก็มิเว้น ข้าต้องยืนยิ้มแล้วเอ่ยว่า ไม่เป็นไร ข้าให้อภัย นั่นคงมีเพียงพระโพธิสัตว์เสียแล้วมิใช่ข้าคนนี้ คนที่พวกเจ้าหวาดกลัวยิ่งกว่าภูตผี

ผูกรักด้วยอาคม
‘เหนือเมฆ’ ช่างภาพหนุ่มฟรีแลนซ์จากกรุงเทพฯ ผู้หลงใหลในความงามของสถาปัตยกรรมเก่า ตัดสินใจเดินทางไปยังหมู่บ้าน ‘เวียงสิงห์แก้ว’ ที่เชียงใหม่ เพื่อถ่ายภาพ ‘เรือนคำจันทร์’ เรือนไม้สักโบราณที่ถูกทิ้งร้างและร่ำลือว่ามีผีดุ แต่การล่วงล้ำโดยไม่รู้ขนบของเขา ได้ปลุกอาถรรพ์ร้ายที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น และผูกมัดดวงชะตาของเขาไว้กับวิญญาณอาฆาต ความตายที่คืบคลานเข้ามาทุกขณะ ทำให้เขาต้องยอมละทิ้งความเชื่อแบบคนเมืองกรุงและหันไปพึ่งพา ‘พ่อครูน้อยสิงห์คำ’ หรือ ‘สิงห์’ ฆราวาสหนุ่มผู้สืบทอดวิชาอาคมสายพุทธคุณล้านนา สิงห์เป็นชายหนุ่มเคร่งขรึม พูดน้อย และดูเหมือนจะไม่ต้อนรับคนนอกอย่างเขา จากความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความไม่ไว้วางใจ กลายเป็นความผูกพันที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลก เมื่อสิงห์ค้นพบว่าอาถรรพ์ที่เหนือเมฆต้องเผชิญนั้น ไม่ใช่แค่การลบหลู่เจ้าที่เจ้าทางธรรมดา แต่เป็นส่วนหนึ่งของ ‘มนต์ดำ’ ที่ใครบางคนจงใจสร้างขึ้น โดยมีชีวิตของเหนือเมฆเป็น ‘เครื่องสังเวย’ และมีตระกูลของสิงห์เป็นเป้าหมายสุดท้าย ท่ามกลางอันตรายจากคุณไสยและเงาอดีตที่ตามหลอกหลอน ความรักได้ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆระหว่างผู้สืบทอดอาคมกับชายหนุ่มผู้ถูกสาป การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจึงไม่ใช่แค่การรักษาชีวิต แต่คือการปกป้องคนข้างกาให้พ้นจากเงื้อมมือของมนต์ดำที่มองไม่เห็น

BAD GUYS ล่ามรักสามีซาตาน
"ร้องไห้อีกสิ ยิ่งเธอร้องมากเท่าไหร่ฉันยิ่งอยากเอาเธอให้ตายคาเตียงมากเท่านั้น!"

เสิ่นเจียหนิงคุณหนูสายตบยอดหมอผี
"แม่รองพาคนมามากมายเยี่ยงนี้แต่เช้าตรู่ มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ หรือว่าจวนราชครูเกิดเหตุร้าย" น้ำเสียงของนางกังวานใสไร้ความตื่นตระหนก สวีหลานอ้าปากค้าง สมองหมุนคว้างอย่างหนัก สวีคังหายไปไหน ยาปลุกกำหนัดนั่นรุนแรงยิ่งนัก ไม่มีทางที่บุรุษใดจะทนได้ หรือว่ามันหาห้องไม่เจอ "เจียหนิง เจ้าปลอดภัยดีหรือ เมื่อคืนแม่รองได้ยินเสียงคนแปลกหน้าเข้ามาแถวนี้ จึงเป็นห่วงกลัวว่าเจ้าจะได้รับอันตราย" สวีหลานฝืนปั้นหน้ายิ้ม ทว่าในใจร้อนรุ่มดั่งไฟสุม "ขอบพระคุณแม่รองที่ห่วงใย เมื่อคืนข้านอนหลับสนิท ไม่ได้ยินเสียงอันใดเลยเจ้าค่ะ" เสิ่นเจียหนิงแย้มยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่สวีหลานมองแล้วรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูกดำ ทันใดนั้นเอง สาวใช้ประจำตัวของเสิ่นอิงอิงก็วิ่งกระหืดกระหอบแหวกหน้าฝูงชนเข้ามา ใบหน้าของนังบ่าวเต็มไปด้วยน้ำตาและความหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายสั่นเทาราวกับเจ้าเข้า "ฮูหยินรอง ฮูหยินรองเจ้าขาแย่แล้วเจ้าค่ะแย่แล้ว" สาวใช้ทิ้งตัวลงคุกเข่าตรงหน้าสวีหลาน ร้องไห้สะอึกสะอื้น "มีเรื่องอันใด ร้องห่มร้องไห้เป็นลางร้ายแต่เช้า" สวีหลานตวาดเสียงเกรี้ยวกราด หงุดหงิดที่แผนการไม่เป็นไปตามคาด "มีโจรบุกห้องคุณหนูรอง" ฮูหยินรองถึงกับเข่าอ่อน

ไฟสวาทในคืนอาถรรพ์
เสียงลมพัดวูบไหวดังแทรกผ่านยอดกล้วยในค่ำคืนอันเงียบสงัด บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความเยียบเย็นและความวังเวงที่ชวนขนลุก กรวิชญ์ ชายหนุ่มหน้าตาคมคาย ผู้เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ยืนมองบ้านทรงไทยหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านท่ามกลางป่ากล้วย เสียงเล่าลือของชาวบ้านยังดังก้องในหัว "บ้านนี้ผีดุ...จะอยู่ได้หรือพ่อหนุ่ม?" และนั่น...ที่เขาเห็นเธอ หญิงสาวในชุดไทยโบราณ ผิวขาวซีด แต่กลับงดงามเกินต้านทาน ดวงตาของเธอจับจ้องเขาด้วยประกายที่บอกไม่ออกว่าเป็นความอาฆาตหรือความเศร้า กรวิชญ์ตัวแข็งทื่อ จนกระทั่งเธอเดินเข้ามาใกล้ ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกประหลาด เธอยิ้ม...ยิ้มที่เหมือนจะสะกดจิตเขาไว้ แล้วเอ่ยเสียงกระซิบที่ชวนให้หัวใจของชายหนุ่มสั่นไหว "กรวิชญ์…กรวิชญ์….” น้ำเสียงที่เธอเรียกชื่อของเขานั้นมันเป็นน้ำเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเย้ายวนและความปรารถนา ชายหนุ่มสายตาหยุดนิ่งอยู่ที่เรือนร่างอันเย้ายวนของเธอ ยิ่งมองยิ่งไม่อาจถอนสายตาได้ เสียงหัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบระเบิด เขาไม่รู้ว่ามันคือความหวาดกลัวหรือความปรารถนาเขากันแน่

องค์ชายเจ้าขาองค์หญิงเช่นข้ามิใช่กบฎ
องค์ชายเจ้าขาองค์หญิงเช่นข้ามิใช่กบฎ โดย แม่นางว่างจิงจิง ------------------------------- ตื่นมาก็กลายเป็นองค์หญิงที่ถูกหาว่า ‘กบฏ’ ทั้งยังเจ็บตัวปางตายตั้งแต่ยังไม่ทันหายงง นั่นองค์ชายหกมิใช่หรือ? เขาควรจะโกรธหรือไม่ก็เมินข้าไปเสีย เหตุใดจึงโผล่มาช่วยเล่า? แล้วข้าควรทำอย่างไรดี? หนี? สู้? หรือรักษาตัวให้รอดก่อน หากกลั้นใจตายแล้วจะเกิดใหม่อีกรอบไหม! ‘ห้ามแตะต้องนาง...นางเป็นของข้า’ -------------------------------
