คลังหนังสือ
ภาษาไทย

นิยายรักโรแมนติก

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

9.0K·จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ถังเนียนเนียนทะลุมิติมาดูแลน้องแฝด

17.0K·กลิ่นดอกเหมย เพชรนภา

"ครบสามวันแล้วนะ นังเด็กปากดี เงินหนึ่งตำลึงของเจ้าอยู่ที่ไหนล่ะ หรือว่าหาไม่ได้แล้ว เตรียมตัวไปเป็นทาสได้แล้วกระมัง" ปัง! ประตูถูกถีบเปิดออกอีกครั้ง ย่าถังเดินนำเข้ามาเป็นคนแรก ตามด้วยอาสะใภ้ทั้งสองและลูกๆ ของพวกนาง ทุกคนมีสีหน้าสมหวังและพร้อมที่จะเข้ามาเยาะเย้ยซ้ำเติมอย่างเต็มที่ "พูดอะไรกันอยู่" ย่าถังตวาด "เสียเวลา รีบส่งตัวเด็กสองคนนั่นมาให้ข้า ข้าจะส่งพวกมันไปให้เศรษฐีหลี่ แล้วค่อยจัดการกับตัวต้นเหตุ" ถังเนียนเนียนค่อยๆ ยืนขึ้นเต็มความสูง นางใช้ร่างของตนบังน้องๆ ไว้จากสายตาละโมบของญาติใจชั่ว นางไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือร้อนรนแม้แต่น้อย "ใจเย็นก่อนเถิดท่านย่า" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "สัญญาก็คือสัญญา ข้าน้อยมิเคยคิดจะบิดพลิ้ว" นางล้วงเข้าไปในอกเสื้อ แต่แทนที่จะเป็นท่าทางลังเลอย่างที่ทุกคนคาดคิด นางกลับหยิบแท่งเงินที่ส่องประกายแวววาวออกมาอย่างมั่นคง เคร้ง! เนียนเนียนโยนเงินแท่งหนึ่งตำลึงลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงโลหะกระทบกับเนื้อไม้ดังกังวานไปทั่วกระท่อมที่เงียบสงัด แสงแดดยามสายที่ส่องเข้ามาตกกระทบกับผิวเงิน สะท้อนประกายวาววับเข้าตาของทุกคน รอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของย่าถัง หลันซื่อ และจ้าวซื่อแข็งค้างทันที ดวงตาของพวกนางเบิกกว้างจ้องมองเงินแท่งบนโต๊ะราวกับถูกสาป "เป็นไปได้อย่างไร" หลันซื่ออุทานออกมาเป็นคนแรก

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ฉู่เจียวหนูน้อยพาครอบครัวร่ำรวย

4.0K·กลิ่นดอกเหมย เพชรนภา

"ท่านย่ากับป้าใหญ่ตกลงรับเงินยี่สิบตำลึงจากเศรษฐีเฒ่าในเมืองจินเทียน พวกนางทำสัญญาขายตัวท่านแม่ข้าแล้ว ตอนนี้ท่านพ่อกำลังไปทวงถามความจริงที่บ้าน ท่านลุงหลี่ได้โปรดไปช่วยครอบครัวข้าด้วยเถิด หากไปช้า ท่านพ่อข้าต้องถูกลุงใหญ่ตีตายแน่เจ้าค่ะ"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หลินเสี่ยวเยว่ทะลุมิติมาในยุค 80 พาครอบครัวร่ำรวย

6.0K·กลิ่นดอกเหมย เพชรนภา

"ออกมาได้แล้วเหรอ นึกว่าตายคาห้องไปแล้วเสียอีก" ย่าหลินตวาดเสียงแหลม "ไปตักน้ำ แล้วก็ไปซักผ้าเดี๋ยวนี้ หมูในเล้าก็ยังไม่ได้กินข้าว แกจะขี้เกียจไปถึงไหน" เหนียงซื่อผู้เป็นแม่รีบวิงวอนเสียงสั่น "คุณแม่คะ เสี่ยวเยว่เพิ่งจะฟื้นไข้ ให้นางพักอีกสักหน่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวงานพวกนั้นฉันทำเอง" "หุบปากไปเลยนะสะใภ้สารเลว" ย่าหลินหันมาแว้ดใส่ "หล่อนเองก็เหมือนกัน วันๆ เอาแต่โอ๋ลูกจนเสียคน งานการในไร่ไม่ไปทำ คิดจะเกาะลูกชายคนโตฉันกินหรือไง" ถ้าเป็นหลินเสี่ยวเยว่คนเดิมคงยืนก้มหน้าร้องไห้ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่สำหรับหลินเสี่ยวเยว่คนนี้ มันเป็นเพียงคำพูดไร้สาระของคนแก่เห็นแก่ตัว เธอเดินเข้าไปบังหน้าแม่ของเธอไว้ แล้วจ้องตาย่าหลินกลับอย่างไม่เกรงกลัว "ย่าจะให้หนูทำงานก็ได้ แต่หนูขอข้าวกินก่อน" เสี่ยวเยว่พูดเสียงเรียบ "ตั้งแต่เมื่อวานเย็นจนถึงเช้านี้ ข้าวยังไม่ตกถึงท้องหนูสักเม็ด คนนะไม่ใช่ควาย จะให้ไถนาโดยไม่กินหญ้าได้ยังไง"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ภรรยาห้าตำลึงเงิน

4.0K·จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

คนเราบางครั้งก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่าตายแล้วไปไหน ซึ่งเป็นคำถามที่ไร้คำตอบเพราะไม่มีใครสามารถมาตอบได้ว่าตายไปแล้วไปไหน หากจะรอคำตอบจากคนที่ตายไปแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาให้คำตอบที่กระจ่างชัด ชลดา หญิงสาวที่เลยวัยสาวมามากแล้วทำงานในโรงงานทอผ้าซึ่งตอนนี้เป็นเวลาพักเบรค ชลดาและเพื่อนๆก็มานั่งเมาท์มอยซอยเก้าที่โรงอาหารอันเป็นที่ประจำสำหรับพนักงานพักผ่อน เพื่อนของชลดาที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมาว่า "นี่พวกแกเวลาคนเราตายแล้วไปไหน" เอ๋ "ถามอะไรงี่เง่าเอ๋ ใครจะไปตอบได้วะไม่เคยตายสักหน่อย" พร "แกล่ะดารู้หรือเปล่าตายแล้วไปไหน" เอ๋ยังถามต่อ "จะไปรู้ได้ยังไง ขนาดพ่อแม่ของฉันตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าพวกท่านไปอยู่ที่ไหนกัน เพราะท่านก็ไม่เคยมาบอกฉันสักคำ" "อืม เข้าใจนะแก แต่ก็อยากรู้อ่ะว่าตายแล้วคนเราจะไปไหนได้บ้าง" "อืม เอาไว้ฉันตายเมื่อไหร่ จะมาบอกนะว่าไปไหน" ชลดาตอบเพื่อนไม่จริงจังนักติดไปทางพูดเล่นเสียมากกว่า "ว๊าย ยัยดาพูดอะไร ตายเตยอะไรไม่เป็นมงคล ยัยเอ๋แกก็เลิกถามได้แล้ว บ้าไปกันใหญ่" พรหนึ่งในกลุ่มเพื่อนโวยวายขึ้นมาทันที แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากวันนั้นที่คุยกันที่โรงอาหารจะเป็นการคุยเล่นกันวันสุดท้ายของชลดา เพราะหลังจากเลิกงานกลับมาชลดาก็เสียชีวิตระหว่างเดินทางกลับหอพักด้วยสาเหตุวัยรุ่นยกพวกตีกันและมีการยิงกันเกิดขึ้นและชลดาคือผู้โชคร้ายที่ผ่านทางมาพอดี ท่ามกลางความเสียใจของเพื่อนๆ เอ๋ได้แต่หวังว่า ชลดาคงไม่มาบอกกับเธอจริงๆหรอกใช่ไหมว่าตายแล้วไปไหน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

แต้มบุญหนุนรัก

49.0K·วาริ

ชาติที่แล้ว “ลู่อวิ๋นเซียง” ถูกลูกพี่ลูกน้อง “หยางชิงเสวี่ย” หลอกใช้และทำลายชีวิตมาทั้งชาติ เมื่อเธอร้องไห้ด้วยความอัดอั้น สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำเยาะเย้ย "การได้ช่วยเหลือคนอื่นคือเกียรติของเธอนะ เธอควรจะขอบคุณฉันสิ" จนกระทั่งวัยกลางคน เธอถึงได้รู้ว่าหยางชิงเสวี่ยแอบกินตับกับสามีตัวเอง แถมยังมีลูกนอกสมรสอายุ 20 ปีด้วยกันอีก! "เธอมีลูกไม่ได้ ตระกูลใหญ่โตแบบนี้จะขาดทายาทไม่ได้นะ ฉันกำลังช่วยเธออยู่ เธอควรขอบคุณฉันสิ" ส่วนสามีก็ปกป้องหยางชิงเสวี่ย แต่มองเธอด้วยความรังเกียจ ลู่อวิ๋นเซียงโกรธจนกระอักเลือดตาย... เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในชาตินี้ เธอจะเอาคืนให้หมด! ในเมื่อชอบทำตัวแบบนี้ เธอก็จะจัดให้! ไอ้ผู้ชายเฮงซวยกับยัยผู้หญิงแพศยา ไปลงนรกซะให้หมด! เพราะ "ระบบแต้มบุญ" เธอจึงได้ช่วยชีวิตทหารหนุ่มสุดหล่อ แถมยังมีมาดนิ่งขรึมเย็นชาเอาไว้ จี้หมิงจิ่ง "แต่งงานกับผมเถอะ ผมจะให้เงินเดือนคุณทั้งหมดเลย" ลู่อวิ๋นเซียง "ไม่จำเป็น..." จี้หมิงจิ่งถอดเสื้อออกทันที เผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นมัด ๆ สุดเซ็กซี่ จี้หมิงจิ่ง "ผมให้คุณกินเนื้อได้ทุกวันเลยนะ" ลู่อวิ๋นเซียง "แต่งค่ะ!"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หลิวอิงอิงทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยงสามแสบยุค 1970

4.0K·กลิ่นดอกเหมย เพชรนภา

เย่ฟ่าน เย่ฟู และเย่เฟิง กำลังนอนหมอบอยู่บนพื้นดิน มือของเย่ฟ่านยังจับปลายเชือกฟางไว้อย่างแน่นหนา ใบหน้าของเด็กทั้งสามเต็มไปด้วยความตกตะลึงที่แผนการหลอกให้กลัวไม่สำเร็จ "เล่นอะไรเป็นเด็กๆ" หลิวอิงอิงกอดอกมองจอมแสบทั้งสาม "อ้อ ลืมไป พวกเธอก็ยังเป็นเด็กนี่นะ แต่เล่นแรงไปหน่อยไหม ถ้าฉันตกใจจนสะดุดล้มหัวฟาดหินตายไป ใครจะทำกับข้าวให้พวกเธอกิน" "ก็ตายไปเลยสิ ใครง้อ" เย่ฟ่านตะโกนสวนกลับ แม้ในใจจะแอบหวั่นเกรงสายตาดุๆ ของแม่เลี้ยงก็ตาม "ปากดีนักนะ" หลิวอิงอิงก้าวเข้าไปประชิดตัวเย่ฟ่าน ดึงเชือกฟางออกจากมือเด็กชาย แล้วดึงงูตัวนั้นเข้ามาใกล้ "รู้ไหมว่างูตัวนี้เอาไปทำอะไรได้บ้าง สับเป็นท่อนๆ ต้มซุปน้ำใสใส่ขิงเยอะๆ ซดร้อนๆ บำรุงร่างกายดีนักแล เย็นนี้ฉันจะทำซุปงูให้พวกเธอกินดีไหม"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เวยเหนียงจือหวานใจนายทหาร 1980

1.0K·กลิ่นดอกเหมย เพชรนภา

กลับมาในวันที่เวยอิง ลูกสาวตัวจริงของสกุลเวยเพิ่งกลับมาบ้านได้เพียงสามวัน และเป็นวันที่เธอถูกใส่ร้ายว่าขโมยของจนถูกพี่รองผลักหัวกระแทกขอบโต๊ะ "แม่ครับ อย่าไปคุยกับคนขี้ขโมยอย่างมันเลย แจ้งตำรวจจับมันเข้าคุกไปดัดนิสัยเสียบ้าง เผื่อสันดานเด็กกำพร้ามันจะหายไป" เสียงทุ้มต่ำเจือความรังเกียจดังมาจากเวยเจ๋อพี่ชายคนรองที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตู ข้างกายเขาคือเวยอิง หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่กำลังแสร้งบีบน้ำตา ทำท่าทางหวาดกลัวราวกับลูกกวางน้อย "พี่รอง อย่าทำแบบนั้นเลยค่ะ พี่เหนียงจือคงไม่ได้ตั้งใจ อาจจะแค่แค่อยากยืมไปใส่เล่นเฉยๆ น้องไม่โกรธหรอกค่ะ ขอแค่พี่คืนมา" เวยอิงพูดเสียงเครือ พลางเหลือบมองเหนียงจือด้วยแววตาเย้ยหยันที่ซ่อนอยู่หลังม่านน้ำตา เหนียงจือมองดูละครฉากใหญ่ตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ชาติก่อนเธอร้องไห้ฟูมฟาย ปฏิเสธเสียงหลง กราบกรานขอความเมตตา แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือการถูกตบตีและถูกขังไว้ในห้องเก็บฟืน แต่ชาตินี้จะไม่เหมือนเดิม "ฉันไม่ได้เอาไป" เหนียงจือเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เย็นยะเยือกจนคนในห้องชะงัก

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พลิกชะตาพระชายาตัวร้าย

17.0K·JustMoonLight

ตัวแสดงแทนบทบู๊อย่างเฉินเซียหนิงประสบอุบัติเหตุขณะถ่ายทำละครย้อนยุคจีนโบราณเรื่องหนึ่ง เมื่อฟื้นตื่นขึ้นมาอีกทีกลับพบว่าตนเองกลายเป็นว่าที่พระชายาของหลินชินอ๋อง ตัวร้ายที่เหี้ยมโหดในบทละครที่นางได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบ ทำการแสดงแทนนางเอกในบทต้อสู้และเสี่ยงอันตราย เฉินเซียหนิงเคยได้อ่านบทละครเรื่องนั้นในบทของพระชายาเอกของหลินชินอ๋องที่ตนเองได้ร่วมแสดงเป็นตัวละคนผู้นี้ แต่ได้ทำการแสดงเพียงไม่กี่ฉากเพราะตัวประกอบผู้นี้ไม่มีบทบาทในละครมากนัก บทสุดท้ายของตัวละครผู้นี้ต้องถูกสามีของตนเองฆ่า ดังนั้นเฉินเซียหนิงจึงอยากพลิกชะตาของพระชายาผู้นี้ เพราะตนไม่อยากจะตายไวเหมือนกับบทตัวประกอบในละครเรื่องนั้น ในโลกที่เรียกว่าดินแดนเสวียนคง ยึดถือผู้มีพลังลมปราณเป็นใหญ่ เฉินเป่าหนิงผู้มีชาติกำเนิดสูงส่งแห่งแคว้นเฉียนแต่กลับไร้เส้นพลังลมปราณกลายเป็นคุณหนูผู้ไร้ค่าในสายตาของคนทั่วไปในดินแดนเสวียนคง เรื่องทุกอย่างเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก นับตั้งแต่เฉินเซียหนิงทะลุมิติย้ายเข้ามาในร่างของเฉินเป่าหนิง จากสตรีที่ไร้ค่ากลับมีพลังลมปราณที่แข็งแกร่ง จากสตรีที่ถูกคู่หมั้นรังเกียจกลับกลายเป็นคู่หมั้นตัวร้ายรีบร้อนและบังคับนางให้ต้องแต่งมาเป็นพระชายาของเขาเท่านั้น แต่ทว่าเฉินเซียหนิงไม่อยากเป็นพระชายาของท่านอ๋องตัวร้ายผู้นี้ เรื่องราวอลวลจึงเริ่มเกิดขึ้น…

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พบคนหอนหนึ่งอัตรา

1.0K·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อม

เมื่อเลขาคนสวย ที่เขาเขมือบหล่อนไปแล้วเต็มพุง และแอบเลี้ยงไว้กะจะให้เป็นนางบำเรอ เพราะตัวเองก็มีคู่หมายอยู่แล้ว มาบอกกับเขาว่าท้อง ปพล ตกใจมาก คาดไม่ถึงว่าจะเกิดสิ่งนี้ขึ้น สับสนไปหมดกับเรื่องที่เกิด มันเร็วเกินไป มันทำให้เขาปากไวและพูดโพล่งออกไปว่าเรามีลูกไม่ได้! ทยิดา ใจสลาย ยอมออกมาจากชีวิตเขา หนีเขาออกมา เธอไม่หยิ่ง มองโลกความเป็นจริง เรื่องอะไรจะยอมให้เขามาไล่ เธอไปฟ้องแม่ของเขาและเรียกขอเงินซะเลย คนชั่วนั่นต้องให้แม่สั่งสอน เอาทั้งทีก็เอาให้เริด เงินเขามีเป็นร้อยล้าน ขอมาเลี้ยงลูกแค่สิบล้านจะเป็นไรไปละ หึ! เธอบอกแม่เขาว่าจะเอาไปกำจัดสิ่งที่ไม่ต้องการและเอาไปมีผัวใหม่ เอาลูกชายนิสัยเสียคุณแม่ไปโลดค่ะ ฉันไม่ต้องการ และจะไปจากชีวิตพวกคุณให้ไว เวลาผ่านไป... ปพลพบว่าเธอยังไม่ทำแท้ง เขาพบว่ายัยหนูน่ารักมาก เมียของเขา...คนที่เขารักลึกซึ้งคือใคร? มันทำให้เขาตัดสินใจตามตื๊อเมียและขอทวงลูกคืน จะอย่างไรเธอก็ต้องรักเขาอยู่บ้างละว้าาาาาา มันจะไปยากอะไร ในเมื่อเขาเป็นผู้ชายที่เธอบอกว่ารักมาก เดินมั่นๆ เข้าไปนั่งคุกเข่าเมียก็ให้อภัยแหละ ใช่หรือพี่ปาย พบคนหอนหนึ่งอัตรา ณ ตรงนี้แหละ โปรยปราย ทยิดาคิดได้อย่างเดียวคือเธอจะต้องหนีไปจากตรงนี้ เมื่อเห็นเธอขยับ คนที่กำลังจ้องอยู่แล้ว มือก็คว้าเธอไว้อย่างรวดเร็ว กระชากทีเดียว ร่างบางในชุดฮั่นฝูก็ปลิวเข้าไปในอ้อมแขนของเขา ทยิดาตัวแข็งไม่คิดว่าจะถูกทำแบบนี้จากผู้ชาย ผู้ชายที่เธอเคยหนีเขามาและบอกกับตัวเองว่า เธอเกลียดเขา เกลียด... ทว่า.. พอเขากอดเธอ แล้วก้มลงซบหน้ากับกลุ่มผมของเธอ เสียงสั่นเครือของเขา สั่นหัวใจของทยิดาให้เผลอยืนนิ่งแบบนั้น ไอตัวของเขาอุ่น กลิ่นของเขายังเป็นกลิ่นเดิม กลิ่นเหมือนตอนที่เธอเคยซุกกับที่ตรงนี้แล้วสูดดมมันพลางหลับไปอย่างมีความสุข "นิ้ง นิ้ง พี่คิดถึงแทบตายรู้ไหม? หนีพี่ไปทำไม...หนีทำไม" เสียงของเขาเหมือนคนร้องไห้ เธอรับรู้ถึงน้ำตาที่เปียกหน้าเขา ความสะเทือนใจมันทำให้เธอมีน้ำตาขึ้นมาเช่นกัน ทั้งที่ไม่อยากจะให้มันไหลลงมาเลย "..." ทยิดายังคงพูดไม่ออก เมื่อเขาประคองใบหน้าของเธอให้เงยมองเขา ใจมาเมื่อเธอยอมให้กอดไม่ผลักไสทั้งเขาและเธอมองหน้ากัน ประสานสายตา ความอาวรณ์ ความเศร้าและความสุขสับสนอยู่ในแววตาของปพล ส่วนทยิดานั้นมันไหวระริกมองเขาตอบ น้ำตาคลอในนัยน์ตา ตอนมองเขา ปพลนั้นน้ำตาของเขาไหลซึมและเขาไม่อายที่จะให้เธอเห็น ว่าเขาอ่อนแอขนาดไหน ยามไม่มีเธอ "นิ้งของพี่" เขาก้มลงแล้วจู่โจมจูบเธอ คิดถึงจนล้นอก เขาเฝ้ามองเธออยู่เงียบๆ ในระหว่างที่มีการจัดงานเลี้ยงเขาไม่อยากแสดงตัวให้เธอรู้ ว่าเขาเป็นบอสคนใหม่ อยากรู้ท่าทีของเธอว่าเป็นยังไงก่อน เลยแอบอยู่ในระหว่างที่เธอปรากฏตัวเมื่อได้โอกาส ปพลเลยแสดงตัว ริมฝีปากของเขาร้อนผ่าว สั่นระริก ทยิดาเผลอเผยอปากให้เขา จูบระหว่างกันเต็มไปด้วยความโหยหา และร้อนแรง ตัวของเธออ่อนเหลวไปในอ้อมอกของเขา โอ...หัวใจของเธอเต้นแรง ไม่...เธอยังยอมให้เขาจูบ มันไม่ได้นะ! ไม่ได้! เมื่อเขาถอนจูบ ทยิดาก็ผลักเขาออก ทำเอาคนไม่ได้ตั้งตัวเซ แล้วฝ่ามือเรียวของทยิดาก็ฟาดเข้าที่แก้มเขา เสียงดังเพียะ หน้าของปพลถึงกับหันเพราะแรงตบนั้น ทยิดาไม่ออมมือกับเขาเลย "ฉันเกลียดคุณ!" ทยิดาตะโกนใส่หน้าเขา ขณะที่เขาพยายามไขว่คว้าเธออีกรอบ เมื่อเธอจะวิ่งหนีปพลดึงเธอมากอดไว้แน่น ไม่สนว่าเธอจะดิ้นรน เขากอดเธอจากด้านหลัง ซบหน้ากับบ่ามน ทยิดาพยามหยิกมือเขา จิกให้เขาปล่อย จนที่สุดเธอก็เห็นว่าเลือดของเขาติดนิ้วของเธอมา และเล็บของเธอถึงกับฉีก... เธอหยุด... มองเหลือบลงไป แล้วหลับตาแน่น เธอไม่อยากเห็นเลือดของเขา แผลของเขา เธอเป็นคนทำ...เธอทำเขาเจ็บและเธอก็ทนไม่ได้เอง "พี่รักนิ้ง" เสียงห้าวนั้นกระซิบ ทยิดากระซิบตอบ "แต่ฉันเกลียด" "นิ้ง...ลูกยังอยู่ใช่ไหม? ตอบพี่ที ใช่ไหม?" เขาคงรู้จากปภพ เธอตัวแข็งไปเล็กน้อย แล้วตอบเขาเสียงแข็ง "ไม่ใช่ลูกของคุณ เขาเป็นลูกของฉันคนเดียว" "นะนายเป็นลูกของพี่ ลูกของเรา" "ไม่ใช่ ลูกของเราไม่มีแล้ว ฉันไปเอาออกแล้ว ปล่อยได้แล้ว" "อย่าโกหก อย่าพยายามหนีความจริง นิ้ง...พี่ขอโทษกับเรื่องทั้งหมด พี่...พี่ไม่มีใคร ไม่มีเลยจนถึงตอนนี้ นิ้งเอาหัวใจพี่ออกมาด้วยวันที่หนีพี่ไป" กว่าจะได้เจอลูกก็เหนื่อยหน่อยนะคะคุณปาย เมื่อเห็นร่างน้อยวิ่งออกมารอพี่ที่รถจักรยานสีแดง คว้าเอาตุ๊กตาหมีไปกอดแล้วยืนตรงนั้น ร่างสูงที่ยืนรีรออยู่นานแล้วก็เคลื่อนเข้าไปหาแก เขาคุกเข่าก้มลงเพื่อให้ตัวเสมอกับแมวน้อย ที่มองจ้องเขาตาแป๋วทันที น่ารักเหลือเกินลูกสาวพ่อ เขาพยายามระงับไม่ให้ตัวเองสั่น ไม่ให้ตรงไปคว้าแกมากอด ตากลมโตแป๋วนั้นมองเขาพลางเอียงคอ "นะนาย หนูชื่อนะนายใช่ไหมครับ?" เด็กน้อยสะดุ้ง มองเขาแล้วทำหน้าเบ้เหมือนจะร้องไห้ ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีเขาไปยังประตูร้านสะดวกซื้อแหกปากร้องไปด้วยเสียงดังลั่น "หนมโก๋วววววววววววว หนมโก๋ววววววววว ลุงแปกๆ ถามว่านะนายชื่อนะนายไหม ลุงแปกๆ" พี่ชายที่ออกมาจากร้านสะดวกซื้อพอดี คว้าตัวของน้องมาอุ้มดูทุลักทุเลมาก คนอุ้มกับคนถูกอุ้มตัวไม่ได้ต่างกันนักแถมคนถูกอุ้มมีตุ๊กตาหมีตัวใหญ่กระเตงไปอีก คนตัวสูงที่โดนตั้งชื่อว่าลุงแปลก รีบเดินเข้าไปหาเด็กๆ คนแถวนั้นเริ่มมองเขาแล้ว เขารีบเดินเข้าไปหาเด็กชายแล้วจะไปแนะนำตัว "ลุงเป็นใครอะ" ตาของแกจ้องเขาเขม็ง ดูเอาเรื่อง เขายิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับบินเหนือก่อนจะแนะนำตัวเสียงนุ่ม "คือว่าฉันเป็นพ่อของนะนาย ชื่อปพล" "อุ๊ย! ลุงโกหก ลุงไม่ใช่พ่อนะนายนะ พ่อของนะนายลงนรกไปแล้วนะ อานิ้งเคยบอกกะแม่ว่าแบบนั้นอะ ลุงมาจากนรกไม่ได้ คนตกนรกคือคนตาย มิจฉาชีพ โจรลักเด็กแน่ๆ นะนายเร็วเข้าหนีเร็วๆ เดี๋ยวโดนลุงพาขึ้นรถตู้" เขาได้แต่ตะลึง อ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าจะโดนเด็กว่าใส่แบบนี้ เด็กคนนั้นหอบหิ้วลูกสาวเขาไปขึ้นจักรยานของแก แหกปากตะโกนไปด้วย "มิจฉาชีพลักเด็กช่วยด้วยยยยยยยย" "ลักเด็ก ช่วยด้วยยยยยยยยยย" ยัยตัวเล็กช่วยแหกปาก ปพลวิ่งตามเด็กทั้งสองคนเข้าไปในหมู่บ้าน ยามที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด รีบวิ่งตามปพลไปติดๆ เกิดมหกรรมไล่จับกัน หัวขบวนคือบินเหนือที่ปั่นจักรยานสีแดงมีแมวน้อยกอดเอวพี่แน่น อีกมือถือหูน้องหมีไว้มั่น อันดับสองคือปพลที่ดึงสกิลนักกีฬามหาวิทยาลัยออกมาไล่ตามพวกเด็กๆ ตบท้ายคือลุงยามอายุสี่สิบกว่าแล้ววิ่งไปเป่านกหวีดไปให้ชายหนุ่มหยุด เสียงดังปรี๊ดๆ ลั่น

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สามีข้า จะเลี้ยงดูท่านเอง

2.0K·จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

หวังฉีหลิน อายุ 25 ปีสาวเจ้าหน้าที่การเกษตรและพ่วงมาด้วยเจ้าของสวนสมุนไพรรายใหญ่ เสียชีวิตกระทันหันหลังจากกลับมาจากท่องเที่ยวพักผ่อนและเธอได้เก็บเอาก้อนหินสีรุ้งมาจากพระราชวังโปตาลามาได้เพียงสามเดือน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ หากตายไปแล้วก็ไม่เป็นไรเพราะเธอเองเติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจนกระทั่งมีอายุได้ 18ปี ถึงได้ออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองตอนนี้เธอ ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงแล้ว เพียงแต่เสียดายที่เธอยังไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเองเลย เฮ้อ ชีวิตคนเรานั้นมันแสนสั้น อายุ25 แฟนไม่เคยมี สามียังอยากได้ ไหนจะลูกๆที่ฝันอยากจะมีอีก คงต้องหยุดความหวังและความฝันเอาไว้เท่านี้ เหนือสิ่งอื่นใด ตายแล้วตายเลยจะไม่ว่า แต่ดันตื่นขึ้นมาในร่างหญิงชาวนายากจน ชื่อหวังฉีหลินเช่นเดียวกับเธอพ่วงมาด้วยภาระชิ้นใหญ่ อย่างสามีที่ป่วยติดเตียงและลูกชายฝาแฝดทั้งสอง แถมยังมีภาระชิ้นใหญ่ม๊ากกกมาก กอไกล่ล้านตัวอย่างพ่อแม่สามีและน้องๆของสามี ที่โดนบ้านสายหลักกดขี่ข่มเหงรังแก เอารัดเอาเปรียบและบังคับแยกบ้านหลังจากที่สามีของนางได้รับบาดเจ็บสาหัส สาเหตุที่หวังฉีหลินต้องมาตายไปนั้นเพราะโดนลูกสะใภ้บ้านสายหลักผลักตกเขาระหว่างที่กำลังยื้อแย่งโสมคนที่หวังฉีหลินขุดมาได้ แล้วแบบนี้ฉีหลินที่มาจากโลกอนาคตจะทำอย่างไร จะพาครอบครัวสามีฝ่าฟันเหล่าบรรดาคนชั่วช้าอย่างบ้านสายหลักไปได้หรือไม่ ติดตามการเลี้ยงดูสามีฉบับฉีหลินสาวยุค 2021 และเอาใจช่วยไปพร้อมๆกันค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เมื่อนกกระจอกขึ้นกิ่งหงส์ แต่สามีสูงส่งกลับเป็นคนวิปลาส!

1.0K·อวิ๋นมาวเฟย

อาเหมยเป็นเพียงเด็กสาวกำพร้าในดินแดนชายแดนอันห่างไกล ทว่าวันนั้น นางกลับบังเอิญช่วยชีวิตบุรุษผู้หนึ่งเอาไว้ บุรุษหนุ่มผู้มีรูปโฉมงดงามราวเซียนหลุดลงมาจากสรวงสวรรค์ เพราะลุ่มหลงในใบหน้าอันหล่อเหลา นางจึงพาเขากลับมาดูแลที่บ้าน แม้บุรุษผู้นั้นจะสูญเสียความทรงจำ แต่กิริยาวาจากลับสุภาพอ่อนโยนและเปี่ยมด้วยมารยาท ยามนอนร่วมเตียงเดียวกัน เขาก็ไม่เคยล่วงเกินนางแม้แต่น้อย ทั้งยังรู้ดีว่าชีวิตของนางยากลำบาก จึงคอยลากขาที่พิการช่วยนางทำงานอยู่เสมอ อาเหมยตกหลุมรักเขา และหวังว่าสักวันจะได้ร่วมผูกผมเป็นสามีภรรยากับเขา โชคดีที่สวรรค์เมตตา สุดท้ายนางก็ได้แต่งงานกับเขาจริงๆ จากหญิงฆ่าหมูแห่งชายแดน ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งซื่อจื่อเฟยแห่งตำหนักรุ่ยอ๋อง พลิกชะตาจากนกกระจอกบนพื้นดิน กลายเป็นหงส์สูงศักดิ์ในชั่วข้ามคืน ผู้คนรอบข้างต่างพากันอิจฉาและกล่าวว่า กู้เหมยฮวาช่างโชคดีเหลือเกินที่คว้ากิ่งหลิวสูงส่งนี้มาครอง ต่อให้ถูกเหล่าคุณหนูผู้สูงศักดิ์ค่อนแคะนินทาว่าหยาบช้าไร้การศึกษา กู้เหมยฮวาก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจ ในเมื่อนางและเซี่ยจิ่งหลานรักใคร่กัน เหตุใดต้องสนคำพูดของผู้อื่น กระทั่งวันหนึ่ง นางได้เห็นธาตุแท้อันเย่อหยิ่งและเย็นชาของเขา “ก็แค่หญิงชาวบ้านผู้หยาบกระด้างคนหนึ่ง จะเอาอะไรไปเทียบกับกู้ชิงเหอได้” มิน่าเล่า... ไม่ว่านางจะพยายามเพียงใดก็ไม่เคยตั้งครรภ์เสียที ที่แท้เขารังเกียจนางถึงเพียงนี้ รังเกียจจนไม่อยากมีบุตรร่วมสายเลือดกับนาง ถึงขั้นดื่มยาห้ามบุตรก่อนร่วมอภิรมย์ทุกครั้ง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นางจากไปเสียยังจะดีกว่า เพื่อเปิดทางให้เขาและสตรีในดวงใจได้ครองคู่กันสมปรารถนา ทว่านางกลับคาดไม่ถึงว่า หลังจากเขียนหนังสือหย่าแล้ว ตนเองจะถูกเขาจับกุมขังเอาไว้ บุรุษผู้เคยอ่อนโยนดั่งหยกเนื้อดีในวันวาน บัดนี้ได้ฉีกหน้ากากจอมปลอมทิ้งจนหมดสิ้น เขากักขังนางไว้ด้วยท่าทีเย่อหยิ่งและแข็งกร้าว กู้เหมยฮวาจึงได้ตระหนักในตอนนั้นเองว่า นางไปยั่วคนเสียสติเข้าแล้วจริงๆ หลังพยายามหลบหนีแล้วถูกจับกลับมา นางมองเงาร่างที่ค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ด้วยความหวาดกลัว พลางถดกายหนีไปด้านหลัง ทว่าอีกฝ่ายกลับคว้าข้อเท้านางเอาไว้แน่น ตรวนเย็นเยียบถูกสวมลงบนข้อเท้า นัยน์ตาของบุรุษตรงหน้าเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งและมืดมน เขาก้มลงบีบคางนางให้เงยหน้าขึ้นรับสัมผัส ริมฝีปากร้อนรุ่มประทับลงบนลำคอ น้ำเสียงเย็นเยียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความคลั่งไคล้จนแทบเสียสติ “อาเหมย... เจ้าคิดจะหนีไปที่ใด?” “ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากมีลูกกับข้าหรือ? เช่นนั้นข้าจะช่วยเจ้าให้สมปรารถนาเอง”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ย้อนเวลากลับมาอีกครา ใบหย่านี้ข้าจะฉีกทิ้งเอง

1.0K·ภัสสพิชชา

ชาติก่อนร่ำร้องแต่จะหย่าเพราะสามีเย็นชาเกินไป แต่หลังจากหย่า1ปีนางถูกบ้านเดิมขายให้โจร ส่วนสามีรับราชการรุ่งโรจน์ เขาตามหานางและฝังศพให้นางกับมือ ได้โอกาสเกิดใหม่ครานี้หนังสือหย่านี้ข้าฉีกทิ้งเอง!!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ

31.0K·ท่านจอมยุทธ์

นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

วาสนาเมียเช่า

29.0K·รินธารา

"เด็กในท้องเป็นลูกของใคร...ของผมใช่ไหม..." "ไม่ใช่ค่ะ...เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของคุณ...เขาเป็นลูกของฉันกับผู้ชายคนอื่น..." "หลังจากที่ผมไป คุณก็ไปนอนกับผู้ชายคนอื่นเลยงั้นเหรอ นี่คุณไม่คิดจะอาลัยอาลัยอาวรณ์ผมบ้างเลยหรือไงห้ะ คิดแต่จะหาผัวใหม่อย่างเดียวเลยหรือไง" "แล้วทำไมฉันต้องอาลัยอาวรณ์ผู้ชายที่ทิ้งฉันด้วยล่ะคะ ฉันจะห้าผัวใหม่แล้วมันผิดตรงไหนคะ ในเมื่อเราจบกันแล้ว และตอนนี้เราก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน เพราะฉะนั้นคุณอย่ามายุ่งกับฉันจะดีกว่าค่ะ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลยค่ะ " "ผมไม่กลับ...ผมต้องการตรวจดีเอ็นเอของเด็กในท้อง...ถ้าเป็นลูกของผม...ผมจะพาเขาไปอเมริกากับผม...." คาร์เตอร์ คัลแลนวี่ อายุ 34 ปี "คาร์เตอร์" หนุ่มนักลงทุนชาวอเมริกันสุดฮอตที่เดินทางไปทั่วโลกเพื่อลงทุนทำธุรกิจ จนเขาได้ลิ้มลองสาวๆมานับไม่ถ้วน ทำให้เขานั้นไม่ได้สนใจหรืออยากจะคบกับใครแบบจริงจังเลยสักคน เพราะสำหรับเขามันก็แค่เซ็กส์เท่านั้น จะกับใครมันก็เหมือนกัน จนเขาได้พบกับ " มารีลิน " เธอก็ทำให้ความคิดนี้ของเขาเปลี่ยนไป เพราะเธอมีเสน่ห์ดึงดูดทำให้หลงใหล จนเขาไม่ต้องการให้เธอไปเป็นผู้หญิงของใครเลย เขาจึงเสนอให้เธอมาเป็นเมียเช่าของเขาระหว่างที่เขานั้นอยู่ที่ไทย เพราะเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะหลงเธอไปได้นานแค่ไหนกัน แต่แล้วยิ่งนานวันเขาก็ยิ่งรู้สึกกับเธอมากขึ้น เขาจึงตัดสินใจถอยห่างจากเธอและกลับอเมริกาเพื่อหักห้ามใจตัวเอง เพราะเขาไม่อยากจะมีความรักหรือมีครอบครัว แต่เขากลับรู้สึกคิดถึงเธอจนมันกลายเป็นความทรมานที่เขาไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะได้รู้สึกแบบนี้มาก่อน เขาจึงกลับมาหาเธอที่ไทยอีกครั้ง และเขาก็ได้รู้ว่าเธอกำลังท้อง...... มะลิ มารีลิน อินตะวัน อายุ 24 ปี " มะลิ " สาวสวยหน้าคมที่กำลังประสบปัญหาทางการเงิน ก็ทำทุกวิธีทางเพื่อจะหลุดพ้นจากความยากจนและความลำบากที่เธอกำลังเจอในตอนนี้ ทำให้เธอตัดสินใจไปทำงานกับที่คลับแห่งหนึ่ง และเธอก็ได้พบกับ " คาร์เตอร์ " หนุ่มนักธุรกิจที่มาเสนอเงินก้อนโตให้เธอนอนกับเขาหนึ่งคืน เธอจึงยอมมอบความสาวให้เขาเชยชมไปแบบเร่าร้อน จนเขาติดใจขอให้เธอเป็นเมียเช่าของเขาระหว่างที่เขาอยู่ที่ไทย เธอก็ตอบตกลงทันที และความสัมพันธ์ของเธอและเขาก็เริ่มขึ้นอย่างเร่าร้อน และมันก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆให้กันจนมารีลินนั้นหลงรักเขา แต่เธอก็รู้ว่าเขาไม่ได้จริงจังกับเธอ เธอก็พยายามที่จะหักห้ามใจ จนในที่สุดเขาก็ตัดสินใจจบความสัมพันธ์และจากเธอไป..เหลือไว้แค่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ที่ทิ้งไว้ให้เธอ..... .........โปรดติดตามอ่านในเรื่อง......

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หนิงลู่อิงชายาหย่าสามี

2.0K·กลิ่นดอกเหมย เพชรนภา

อุ๊บ..." หนิงอันยกมือปิดปาก หน้าถอดสีจากแดงกลายเป็นเขียวคล้ำ เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มหน้าผาก "โอ้โห เสียงท้องร้องหรือนั่น ดังเหมือนฟ้าร้องเลยนะน้องรัก" หนิงลู่อิงแกล้งพูดเสียงดัง "สงสัยเจ้าจะหิวมาก ไปกินแตงโมเพิ่มไหม" "ปรู๊ด..." เสียงลมระบายออกจากทวารหนักดังแทรกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เป็นเสียงที่ยาวนานและทรงพลัง ท่ามกลางความเงียบกริบของงานเลี้ยง แขกเหรื่อต่างพากันปิดจมูกและถอยกรูด อวี้เทียนที่กำลังเดินเข้ามาหาถึงกับชะงักฝีเท้า "อันเอ๋อร์ เจ้า..." "ไม่ใช่ ข้า... โอ๊ย" หนิงอันบิดตัวด้วยความปวดมวนท้องอย่างรุนแรง ข้าศึกบุกประชิดประตูเมืองจนนางแทบจะกลั้นไม่อยู่ "เร็วเข้า รีบไปห้องสุขาเถอะ เดี๋ยวจะเลอะเทอะตรงนี้ มันจะไม่งามนะ" หนิงลู่อิงตะโกนเชียร์ "วิ่งเลยหนิงอัน วิ่ง"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หวงรักยัยจอมหื่น

88.0K·รินธารา

จะเป็นยังไงเมื่อเธอแอบชอบเพื่อนสนิทของพี่ชาย และวันๆเธอต้องใกล้ชิดอยู่กับเขา ได้เห็นหุ่นฟิตๆล่ำๆของเขาทุกวัน แล้วเธอจะหักห้ามใจตัวเองได้อย่างไรกัน งานนี้เธอขอแหกกฏของพี่ชายเธอหน่อยเถอะ งานนี้ต้องได้! ธาม ธามไท คณาพรหมวานิช อายุ 22 ปี หนุ่มวิศวะสุดหล่อดาวเด่นของมหาวิทยาลัยที่ใครๆต่างก็รู้จักเขา แต่เขากลับมีนิสัยเงียบขรึมไม่สนใจใคร นอกจากเรื่องกีฬาที่เขาชอบและการเรียนเท่านั้น และความโสดของเขาก็ทำให้เขานั้นเป็นที่หมายปองของสาวๆในมหาวิทยาลัย แต่ใครจะคิดล่ะว่าเขากลับมาหวั่นไหวให้กับยัยจอมโก๊ะที่ตื้อจีบเขาด้วยความใสซื่อและหื่นจัดแบบสุดๆ ชนิดที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าทำกับเขามาก่อน ผู้หญิงคนอื่นชอบเขายังทำตัวมีมารยาทรู้จักอาย แต่เธอนอกจากไม่มีมารยาทแล้วยังเทะโลมเขาทั้งจากสายตาและคำพูดอีกด้วย จนเขาบอกกับตัวเองเลยว่าเขาไม่มีทางเอาผู้หญิงอย่างเธอมาเป็นแฟนของเขาแน่...แต่สวรรค์ก็เล่นตลกกับเขา เพราะเขาดันพลาดท่าเสียทีให้ยัยหื่นนี่จนได้ และจากที่เธอชอบมาตื้อเขาเธอก็เริ่มออกห่างจากเขาแล้วมันก็ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมาก ยิ่งเธอไปเล่นหูเล่นตาแล้วสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นมันก็ยิ่งทำให้เขาไม่ชอบ เพราะเธอเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว เธอไม่มีสิทธิ์ไปใกล้ชิดกับผู้ชายคนอื่น...เขาเลยต้องประกาศศักดาให้ทุกคนรู้ไปเลยว่า...ยัยจอมโก๊ะนี่คือผู้หญิงของเขา! เจด้า เจนลดา แมควายน์ อายุ 19 ปี สาวลูกครึ่งหน้าสวยที่รักการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ เธอก็ได้เข้ามาเรียนคหกรรมศาสตร์ด้านอาหารและโภชนาการตามที่เธอต้องการ และมันก็ทำให้เธอได้เจอกับหนุ่มในฝันของเธอ แต่เขากลับกลายเป็นหนุ่มหล่อที่สาวๆทั้งมหาวิทยาลัยนั้นอยากจะได้เป็นแฟน แล้วเธอจะเอาอะไรไปสู้เพื่อให้ได้เขามากันล่ะ หน้าตาเธอก็บ้านๆไม่ได้สวยอะไรเลย แถมยังโก๊ะๆอีกต่างหาก แต่โชคก็เข้าข้างเธอ เพราะพี่ชายตัวแสบของเธอน่ะดันเป็นเพื่อนกับหนุ่มในฝันของเธอพอดี เธอเลยใช้ความเป็นน้องสาวของเพื่อนนี่แหละเข้าหาเขา และเธอก็รุกจีบเขาแบบซึ่งๆหน้าให้เขารู้ไปเลยว่าเธออยากจะได้เขา...จนมาดนิ่งๆที่เขาแสดงออกมานั้นถึงกับเสียฟอร์มเลยทีเดียว เมื่อเขาเจอโหมดอ่อยอย่างหื่นๆของเธอ แต่จะทำยังไงได้ล่ะก็เขาน่ากินซะขนาดนั้นนิ หล่อๆแบบนี้ใครดีใครได้ ถ้าช้าเดี๋ยวก็โดนแย่งไปอีก ดังนั้นเธอเลยจับเขารวบหัวรวบหางกินเขาทั้งตัวซะเลย...แต่เขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้เธอถอยห่างจากเขา แต่เขากลับมายุ่งวุ่นวายกับเธอ ไม่ให้เธอใกล้ชิดผู้ชายคนอื่น ทำให้เธอสับสนว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่ จนกระทั่งเขาบอกกับทุกคนว่าเธอเป็นผู้หญิงของเขา เธอก็เข้าใจแล้วว่าเขาน่ะ หึงหวงเธอนี่เอง....มันเลยทำให้เธอนั้นเริ่มเล่นตัวใส่เขาบ้าง.... เรื่องย่อบางส่วนจากนิยาย.... "เจด้า....เรามานอนอยู่ในห้องพี่ได้ยังไง..." "เดี๋ยวนะคะพี่ธาม ดูให้ดีสิคะว่าตอนนี้พี่อยู่ห้องของใครน่ะ...ห้องเจด้านะคะ ไม่ใช่ห้องพี่...คิดดูให้ดีสิคะว่าเมื่อคืนเราสองคนทำอะไรที่นี่...." "เราจงใจมอมเหล้าพี่ให้เมาแล้วพามาที่นี่ใช่ไหมเจด้า...." "่ขอตอบแบบไม่อายเลยนะคะ ใช่ค่ะ...เมื่อคืนเจด้ามอมเหล้าพี่เอง แต่ว่าพี่ก็มีสติอยู่นะคะไม่ได้เมามากมายขนาดนั้นสักหน่อย ไม่งั้นเมื่อคืนพี่คงไม่แซ่บซะขนาดนั้นหรอกค่ะ นี่เจด้ายังจำได้ทุกท่า ทุกลีลาของพี่ไม่ลืมเลยนะคะเนี่ย..." "พี่จำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น...แล้วก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปซะ ระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไว้...." "ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไงล่ะคะ ดูสิคะ หน้าอกแล้วก็คอของเจด้านี่ก็ฝีมือพี่ธามกัดแล้วก็ดูดล้วนๆเลยนะคะ ถ้าพี่ธามจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ เดี๋ยวเจด้าจะรื้อฟื้นให้เองค่ะ..." "เห้ย...จะทำอะไรเจด้า ปล่อยพี่นะ.." "ก็จะทำให้พี่ธามดูไงคะว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ถ้าพี่เมาแล้วจำไม่ได้ เดี๋ยวเจด้าจะทำให้พี่จำได้เองค่ะ....ทุกท่า..ทุกลีลาเลย..." "อ่าส์....เจด้า....อย่า อือ...เอามือออกไปนะ อย่ามาจับของพี่นะ...เจด้า.....หยุด...เดี๋ยวนี้....อ่าส์....ซี๊ด....เจ....ด้า....อ่าส์...."

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

แผนรัก มังกรร้าย

5.0K·dragonred24

คำสัญญาในวัยเด็กที่ทั้งคู่สัญญาว่าจะแต่งงานกัน เมื่อเวลาผันผ่านไปทั้งคู่กับลืมสัญญาที่ให้กันไว้ไปจนหมด การหวนกลับมาเจอกันอีกครั้งเขาและเธอจะมีใครที่มีความคิดเหมือนกับวัยเด็กอีกไหม **มังกร ดราก้อน อังเดรฟิโก้ อายุ 22 ปี วิศวะปี 4 สูง 187 เซนติเมตร รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ลูกชายคนโตของตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพล เขาเริ่มสืบทอดธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย นิสัย เจ้าชู้ เอาแต่ใจ อยากได้สิ่งไหนก็ต้องได้ **เอลล่า อาริษา อัครเดช อายุ 20ปี คณะบริหารธุรกิจปี2 สูง 168 เซนติเมตร ใบหน้าสวยนางพญา ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นงามระหงขยี้ใจชาย

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เบิกเนตรทิพย์พลิกชะตาแค้น

19.0K·วาริ

ชาติที่แล้ว... ก่อนแต่งงาน “เจียงชิง” ถูกแม่แท้ๆ ปฏิบัติเหมือนทาสและขูดรีดจนหมดตัว หลังแต่งงานก็ยังถูกครอบครัวสามีโขกสับไม่เว้นวัน สามีนอกใจไปมีหญิงชู้จนมีลูกนอกสมรส และสุดท้ายลูกในท้องเธอกลับต้องตาย! สามี: "เจียงชิง เธอใจกว้างหน่อยไม่ได้เหรอ? ตอนนี้หล่อนอุ้มท้องลูกของฉันอยู่ ถ้าหล่อนแต่งเข้ามา พวกเธอก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ" แม่: "เจียงชิง แกจะยอมน้องหน่อยไม่ได้หรือไง?" น้องชาย: "พี่จะโวยวายอะไรนักหนา ปกติพี่ก็กินของพี่เขย ใช้ของพี่เขย ยังไม่พอใจอะไรอีก?” คนที่เธอรักล้วนแต่รัก “เจียงอวี๋” ลูกพี่ลูกน้องของเธอ แต่ยามสามีขัดสนเรื่องเงิน เธอต้องทำงานตัวเป็นเกลียวทั้งหาเงินและดูแลบ้าน พ่อแม่ขอเท่าไหร่เธอก็ให้ น้องชายจะเรียนหนังสือหรือซื้อบ้าน เธอก็เป็นคนออกเงินให้ทั้งหมด! กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในชาตินี้! เธอขอเจิดจรัสด้วยตัวเอง ใช้ “ดวงตาทิพย์” นำทางจนชีวิตรุ่งโรจน์ วันแต่งงาน เธอส่งแม่สามีเข้าโรงพยาบาล! วันที่สอง สามีโวยวายจะขอหย่า... แบบนี้ก็สวยสิ! “ได้สิ! จัดการทีเดียวให้จบๆ ไปเลย จะได้ไม่เสียเวลา" น้องชายจะขอเงินเหรอ? ฝันไปเถอะ! ใครคิดจะลงไม้ลงมือกับเธอ? เธอก็แค่สวมวิญญาณคนบ้าแล้วตบคืนให้หนัก! ชาตินี้... อย่าหวังว่าใครหน้าไหนจะมาใช้ศีลธรรมจอมปลอมมาบีบบังคับเธอได้อีก!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ซ่อนรักนายหัว

3.0K·รินธารา

เพียงเพราะคำว่าบุญคุณ ทำให้เธอต้องยอมทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนผู้เป็นป้า จนกระทั่งวันหนึ่งเธอไปพลาดท่าเสียทีให้กับชายคนหนึ่งเข้าจนคนเขานินทาไปทั่ว เธอจึงยอมเสียสละด้วยการยอมแต่งงานกับชายแปลกหน้าที่เธอไม่เคยรู้จักเป็นการรักษาหน้าตาของผู้เป็นป้าเอาไว้ แต่แล้วสวรรค์ก็เล่นตลกกับเธอซะจริงๆ ที่ทำให้เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้งในฐานะแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยง แล้วเธอจะทำอย่างไร เมื่อเขาไม่ยอมอยู่เพียงแค่สถานะลูกเลี้ยงเท่านั้น “คิดจะเอาทั้งพ่อทั้งลูก มันไม่มักมากไปหน่อยเหรอลลิสา เธอต้องการเท่าไหร่ฉันจะจ่ายให้เอง แลกกับการที่เธอไม่แต่งงานกับพ่อของฉัน” “ถ้าคุณเสนอให้ฉันเร็วกว่านี้ ฉันอาจจะรับไว้ก็ได้ แต่ตอนนี้มันสายไปแล้วค่ะ ฉันจดทะเบียนสมรสกับคุณลุงแบบถูกต้องตามกฏหมายเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ฉันคือแม่เลี้ยงของคุณ คุณชาลิต” “เธอไม่ใช่แม่เลี้ยงฉันลลิสา ในเมื่อห้ามแล้วไม่ฟัง ก็พากันลงนรกไปพร้อมกันนี่แหละ” ใหญ่ ชาลิต คุณากรดำรง อายุ 34 ปี นายหัวหนุ่มสุดโหดแห่งเกาะรายา ทายาทนักธุรกิจพันล้านที่ผันตัวเองมาอยู่เกาะ เพื่อหนีความวุ่นวาย แต่แล้วพ่อของเขาก็นำความวุ่นวายมาให้พร้อมพาว่าที่แม่เลี้ยงมาให้เขารู้จัก แต่พอเขาได้เห็นหน้าว่าที่เมียของพ่อเท่านั้นแหละ เขาก็จำเธอได้แม่น และเขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงที่เคยนอนกับเขามาเป็นแม่เลี้ยงเด็ดขาด! น้ำผึ้ง ลลิสา วรวัตรสกุล อายุ 28 ปี สาวออฟฟิศมากความสามารถ ต้องมารับกรรมแต่งงานแทนลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง จึงถูกผู้เป็นป้าใส่ตระกร้าล้างน้ำให้กับเศรษฐีแก่อายุคราวพ่อ แถมลูกชายของเขาก็ดันเป็นไอ้หื่นกามที่พรากพรหมจรรย์ของเธอไปอีก แล้วแบบนี้เธอจะเป็นแม่เลี้ยงของเขาได้ยังไงกัน...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว