นิยายประวัติศาสตร์

คุณหนูกู้ผู้ร้ายกาจ Boss Mafia ข้ามภพ
ในเมืองลั่วเฉินไม่มีใครไม่รู้จักคุณหนูรองกู้บุตรสาวอนุของจวนแม่ทัพฮู่กั๋วนอกจากใบหน้าที่งดงามมากแล้วอย่างอื่นล้วนสวนทางไปหมด กลอน กวี ดนตรี คัดอักษร นางไม่สนใจเลยคอยไล่ตามแต่องค์ชายรองจนน่ารังเกียจ .... กู้อวิ๋นเหยาเดิมทีก็เป็นบอสตัวร้ายขององค์กรลับใต้ดิน รถระเบิดครั้งหนึ่งวิญญาณก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูรองกู้ผู้มาจากบ้านนอกเสียแล้ว กู้อวิ๋นเหยาเป็นบุตรสาวที่เกิดจากหญิงสาวที่ชายแดนในตอนแม่ทัพกู้พานางกลับมาก็อายุสิบสามปีแล้ว เด็กสาวใช้ชีวิตในจวนแม่ทัพภายหลังจากที่แม่ทัพกลับชายแดนก็ไม่ค่อยราบรื่นนัก จนกระทั่งตกน้ำและล้มป่วยไปหลายวันตื่นมาอีกทีก็เปลี่ยนไป จากคนไม่เอาไหน ไร้สมองทึ่มทื่อกลับกลายเป็นเด็กสาวที่ฉลาดเฉลียว มีไหวพริบวาจาคมคายไปเสียแล้ว ที่ต่างออกไปคือ "ข้าเคยไล่ตามท่านหรือ? ขอโทษทีตอนนั้นข้าคงตาบอด" "พี่สาวเจ้าเลิกเล่นละครได้แล้วตั้งแต่ข้ากลับมาจากชายแดนท่านก็เล่นไม่หยุดไม่เหนื่อยบ้างหรือ?" "ฮูหยินใหญ่ก่อนท่านพ่อกลับชายแดนได้สั่งเอาไว้ว่าให้ดูแลข้าเหมือนบุตรสาว ไหนหล่ะเสื้อผ้าดีดี อาหารดีดี เบี้ยหวัดรายเดือนถึงอย่างไรท่านก็เป็นผู้ดูแลจวนอย่าหน้าไหว้หลังหลอกสิ!" ไกลออกไป "นายท่าน ท่านเฝ้ามองนางจนนางจะละลายแล้วนะขอรับ มืดค่ำแล้วพวกเราก็กลับเถิด" .... นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

เกิดใหม่ในฐานะคุณหนูตระกูลพาน
จะมีสิ่งใดน่าทุกข์ใจไปมากกว่าการถูกคนในครอบครัวรังเกียจ ภายหลังจากมารดาเสียชีวิต เด็กน้อยอายุห้าขวบต้องพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปให้ได้พร้อมกับน้องสาวที่พึ่งลืมตาดูโลก อีกทั้งน้องชายฝาแฝดที่พึ่งเกิดมายังถูกจับแยกออกไป หลี่อันหนิง เด็กสาวผู้เกิดมาพร้อมกับโชคชะตาที่ไม่เหมือนผู้ใดนอกจากต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากคนในครอบครัว ตลอดชีวิตนางยังไม่เคยได้รับอุ่นไอจากผู้เป็นบิดาที่ยังเหลืออยู่ จนกระทั่งลมหายใจสุดท้ายของชีวิต นางก็ยังไม่รู้เลยว่าเหตุใดสวรรค์ถึงได้กำหนดชะตาชีวิตเช่นนี้ให้กับตน เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เด็กสาวพบว่าตนเองกลับมายังอดีตในช่วงเวลาที่ทุกอย่างสามารถแก้ไขได้ พร้อมกับความสามารถที่ไม่มีมนุษย์คนไหนทำได้เหมือนอย่างนาง หลี่อันหนิงได้เริ่มวางแผนแก้แค้นให้กับตนและช่วยเหลือน้องทั้งสองมิให้มีชะตากรรมดั่งชาติที่แล้ว ************************************************************ “ท่านแม่!! ท่านแม่!! ตื่นสิเจ้าคะ นอนที่นี่ไม่ได้นะเดี๋ยวจะไม่สบายเอา” ร่างเล็กแกรนแกะเอาเสื่อที่ห่อม้วนร่างของมารดาออก ก่อนจะเขย่ากายที่เย็นชืดไปนานแล้วของนาง ทว่าในระหว่างที่สายฝนกำลังเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เสียงร้องแผ่วเบาราวกับลูกแมวน้อยก็ดังขึ้น หลี่อันหนิงมองไปยังช่วงขาของมารดาเห็นบางสิ่งกำลังขยับไหว นางจึงเลิกชุดสีขาวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตของมารดาขึ้น บัดดลร่างเล็กของเด็กทารกที่กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดก็ปรากฏแก่สายตา ด้วยสัญชาตญาณ เด็กน้อยในวัยห้าขวบรีบถอดเสื้อคลุมด้านนอกอันเปียกชื้นไปด้วยละอองน้ำฝนออกมาห่อร่างเล็กของน้องสาวเอาไว้ ส่วนตนเองก็เอาแต่เอ่ยพึมพำว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร พี่สาวจะดูแลน้องเอง หลี่อันหนิงกอดเด็กทารกเอาไว้ในอ้อมแขน ใช้ร่างกายเล็กจ้อยของตนกำบังลมฝนให้น้องน้อยอย่างกล้าหาญ ******************************************************** ร่างเล็กนั่งตากฝนอยู่บนเขาเป็นเวลาเนิ่นนาน เพราะหาหนทางกลับเรือนเฉกเช่นผู้ใหญ่ไม่ได้ กายของเด็กน้อยเริ่มสั่นสะท้านเสียงฟันของนางกระทบกันดังกึกกัก ก่อนสติสุดท้ายของเด็กหญิงจะดับวูบไป หลี่อันหนิงคล้ายมองเห็นมารดาของตนที่นอนอยู่เบื้องหน้าลุกขึ้นมาตระกองกอดนางเอาไว้แนบอก ก่อนกระซิบน้ำเสียงอ่อนโยนว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แม่อยู่นี่แล้ว เสียงเพลงกล่อมเด็กที่มารดาเคยร้องกล่อมตนยามค่ำคืนยังคงดังก้องประทับในโสต หลี่อันหนิงหลับไปทั้งรอยยิ้มโดยไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นต่อจากนั้น

ใต้เงารักทรราช
"เขา" คือ ทรราชที่โลกจารึก ส่วน "นาง" คือวิญญาณหลงยุคที่ย้อนอดีตกลับมาเกิดในร่างใหม่ ตัวอย่าง บางตอน ในที่สุดชิวเยี่ยก็กระจ่าง ที่แท้ตนอยู่ในยุคจ้านกว๋อ ยุคสงครามแย่งชิงดินแดน ยุคของฉินสื่อหวงตี้ ทรราชที่โลกจารึกนั่นเอง พอคิดไปถึงว่าตนย้อนกลับมาเกิดยุคเดียวกับฉินสื่อหวงตี้ ชิวเยี่ยพลันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที อดคิดไม่ได้ว่า หากมีโอกาสได้เห็นฉินสื่อหวงตี้ตัวเป็นๆ คงจะดีไม่น้อย “แล้วตอนนี้ ผู้ใดคือผู้ครองแคว้นฉินหรือ” ชิวเยี่ยเงยหน้าถามมู่ตงด้วยท่าทางกระตือรือร้น “ฉินจวงเซียงหวาง” มู่ตงตอบ นั่นมิใช่พระบิดาของฉินสื่อหวงตี้หรือ ชิวเยี่ยคิด นางมิได้เรียนประวัติศาสตร์มาเสียด้วย ชิวเยี่ยถามต่อไปอีกว่า “ฉินจวงเซียงหวางผู้นี้ ก่อนหน้านั้น ใช่องค์ประกันของแคว้นเจ้าหรือไม่” “โอ้ เจ้ารู้เรื่องนั้นด้วยหรือ” มู่ตงมีท่าทางแปลกใจเป็นคำรบสอง ทว่ายังคงตอบไปตามจริง “ใช่แล้วฉินจวงเซียงหวางเคยเป็นองค์ประกันแคว้นเจ้า พึ่งจะได้ขึ้นเป็นผู้ครองแคว้นฉินเมื่อเดือนก่อน” ชิวเยี่ยพยักหน้าหลายคราติด ใช่จริงด้วย ถ้าอย่างนั้นฉินสื่อหวงตี้ย่อมต้องถือกำเนิดมาแล้ว แล้วเขาอยู่ที่ใดกัน ไม่รู้ว่านางจะมีโอกาสได้เห็นหน้าค่าตาสักครั้งไหมหนอ

ลิขิต โลหิต จันทรา
บุตรีของเสนาบดีกรมโยธาธิการคนใดจะถูกท่านอ๋องน้อย ‘เว่ยฉืออวี่หยาง’ หมั้นหมาย คนทั่วทั้งเมืองหลวงก็สุดจะรู้ ทว่านาง ‘เซียวม่านหลิว’ หาทางหนีทีไล่ให้ตัวเองได้อย่างทันท่วงทีแล้ว นางปลอมตัวเป็นบุรุษปะปนไปกลับขบวนพ่อค้าเพื่อออกจากเมืองหลวง มิคาดว่าขบวนพ่อค้ากลับมุ่งหน้าไปยังทิศทางของสุสานหลวง กลายเป็นขบวนโจรขุดสุสานไปเสียนี่ ลักลอบขุดสุสานมีโทษประหารเจ็ดชั่วโคตร นางรับผิดชอบไม่ไหวแน่ แต่คนหรือจะสู้ฟ้าลิขิต จู่ๆ นางก็ตกลงไปในสุสานของเชื้อพระวงศ์ผู้หนึ่ง โลหิตเป็นสื่อนำ พลังอำนาจลึกลับกลับชักจูงให้นางไม่อาจหลบหนี กลายเป็นการปลุกให้ใครบางคนตื่นขึ้นมา ทั้งยังตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้าหล่อเหลาเหลือร้าย และน่ากลัวอย่างยิ่ง “เว่ยฉือหลี่หมิง คือชื่อของข้า” “ท่านแซ่เว่ยฉือ มิใช่เป็นเชื้อพระวงศ์หรอกหรือ?” “นั่นย่อมใช่แน่นอน” ครั้นได้ยินคำตอบของเขา ขนลุกชูชันไปทั้งกาย จักรพรรดิพระองค์ก่อนมีพระนามเดิมว่า…เว่ยฉือเทียนหลาง สวรรค์! ศพมีชีวิตผู้นี้ถึงกับแก่กว่านางสามรุ่น เขาถือเป็นปู่ทวดของเว่ยฉืออวี่หยาง นี่นางหนีเสือปะจระเข้เช่นนั้นหรือ!?

ลี่หลัน มาเฟียสาวข้ามภพ
นิยายเรื่อง ลี่หลัน มาเฟียข้ามภพ เป็นเรื่องราวของมาเฟียสาวที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของตู้ลี่หลัน นางต้องแก้แค้นตระกูลตู้ที่เคยรังแกตู้ลี่หลันจนทำให้นางถึงแก่ความตาย จนมาพบซ่งซือหยุน แม่ทัพใหญ่ผู้บังคับบัญชาของ จ้าวชิงรุ่ย คนรักของเจ้าของร่าง เรื่องวุ่นๆ จึงเกิดขึ้นตามมาไม่น้อย ทั้งยังมีคนรู้จักที่อยู่ภพเดียวกันมาเจอกันโดยบังเอิญอีกด้วย ยังมีเจ้าไป่ไป๋ตัวแสบคอยป่วนเรียกคะแนนความน่าเอ็นดู

ทะลุมิติมาเป็นนักฆ่าแม่ลูกอ่อน
นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ บิดาผู้เลือดเย็นไม่เคยเห็นเธอเป็นลูกเขาส่งเธอไปเป็นเพียงหญิงอุ่นเตียงของนายกองหนุ่มเพื่อแลกกับผลประโยชน์ทางการเมือง ไร้เมตตา ไร้หัวใจ เมื่อเธอให้กำเนิดบุตรชาย...เด็กคนนั้นก็ไร้พรสวรรค์เช่นเดียวกับนาง เมื่อผลผลิตไม่เป็นดั่งหวังแม่และลูกจึงถูกเขี่ยทิ้งราวกับของเหลือใช้จากคุณหนูผู้สูงศักดิ์ กลายเป็นหญิงต่ำต้อยถูกผลักไสให้อาศัยอยู่ในบ้านไม้เก่าโทรมที่แม้แต่ผู้อื่นยังไม่กล้าหันมองไม่มีใครจำได้อีกว่าเธอคือบุตรสาวของแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ เธอทำงานหนักทุกวันเพื่อหาเลี้ยงลูกน้อยอดทนจนร่างกายอ่อนล้าจนกระทั่ง... ลมหายใจสุดท้ายขาดหายไปอย่างเงียบงัน ในคืนที่ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงดาว...จิตวิญญาณหนึ่งตื่นขึ้นไม่ใช่วิญญาณของหญิงอ่อนแอที่สิ้นใจหากแต่เป็นนักฆ่า จากโลกสมัยใหม่เธอเคยเป็นเงาแห่งความตายมือสังหารที่ไม่เคยพลาดบัดนี้ความทรงจำของทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่มีอีกแล้ว... หญิงอ่อนแอ เหลือเพียง นักฆ่าไร้หัวใจที่คราวนี้... มีลูกชายเป็นสิ่งเดียวที่นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องนางให้สัตย์สาบานไว้กับตนเองทุกความเจ็บปวดที่เคยได้รับ...นางจะคืนให้เป็นเท่าตัว

อุบัติรักชายาตัวร้าย
"ข่าวลือร้าย ๆทำให้นางถูกมองว่าเป็นสตรีบ้าบิ่น แต่โชคชะตากลับนำพาให้ต้องแต่งงานกับอ๋องผู้เย็นชาและถูกพิษจนขาเดินไม่ได้ ชะตาของนางจะพลิกผันหรือพ่ายแพ้ท่ามกลางมรสุมในการบำเพ็ญเพียรซึ่งเต็มไปด้วยอุปสรรค"

สะใภ้น้อยแม่ทัพไร้รัก
ชาติก่อน 6 ขวบ ถูกขายเข้าจวนแม่ทัพเป็นสะใภ้น้อยเลี้ยงบุตรของผู้อื่น 14 ปีถูกส่งตัวเป็นสาวใช้ห้องข้างคนเผด็จการ 17 ปี เหลือเพียงป้ายวิญญาณ ไร้ชื่อแซ่ ในหอบรรพชน เมื่อได้เกิดใหม่ชาตินี้ นางตั้งใจใช้ชีวิตเรียบง่าย ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ เปิดโรงน้ำชาและร้านอาหารเล็กๆ ใช้ชีวิตสุขสงบ แบบ slice of life หาเงินเลี้ยงชีพ ทว่ากลับมีผู้หวังดีหยิบยื่นมีดและยาพิษให้นางเพื่อสังหารศัตรู !?! เอาล่ะ หากสวรรค์ลิขิตเช่นนั้น นางก็จะส่งเสริม ให้เหล่าคนชั่วได้สมหวัง ถูกถีบลงนรกเร็วขึ้น!

สายลับสาวทะลุมิติมาเลี้ยงลูกในยุค 90
สายลับสาวเข้ามาอยู่ในร่างแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ในอดีตถูกรังแกสารพัด แต่จูถานอิงคนใหม่จะไม่ยอมอีกต่อไป พร้อมเอาคืนกับทุกคนที่รังแกเธออย่างสาสม

หลงกลิ่นลีลาวดี
ข้าบอกเอ็งว่า เลิกยุ่งกับข้าซักที..!! ข้าไม่ได้ชอบเอ็ง ทำอย่างไรก็ไม่มีวันชอบเอ็ง ทุกคำที่สิงห์ตะคอกกลับไปหาร่างเล็กที่กำลังยืนยิ้มให้เขา ทั้งที่น้ำตาไหลอาบสองแก้ม นับจากนี้ไปพี่จะไม่เห็นหน้าข้าอีก

ข้ามเวลามาตามรักแม่ทัพหลิง
แค่เลือดเพียงหยดเดียวก็ทำให้ขุยอันได้ข้ามภพมาเจอท่านแม่ทัพในประวัติศาสตร์ที่เธอหลงใหล นับจากนี้ชะตาชีวิตแสนอาภัพของเขาเธอจะช่วยแก้ไขเอง "แม่ทัพของข้า ใครกล้าแตะ" แนะนำตัวละคร หลิงอี้ แม่ทัพแห่งยุคเก้าแคว้น : บุตรชายที่เกิดจากอนุ ถูกแม่ใหญ่และพี่ชายกดหัว หนีออกจากจวนตอนอายุหกปี ปีนป่าย จนได้เป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ นิสัยเงียบขรึม ไม่ไว้ใจผู้ใด แม้แต่มารดาของตนเอง "สตรีประหลาด เจ้าเป็นตัวอันใดกันแน่ การแต่งกายของเจ้าช่างแปลกนัก บอกข้ามาผู้ใดส่งเจ้ามาล้วงความลับในกระโจมข้า" "เจ้าเห็นกระโจมข้าเป็นหอชายงามหรืออย่างไร นึกอยากมาก็มา นึกอยากไปก็ไป ข้าหลิงอี้ไม่เคยถูกใครดูหมิ่นเช่นนี้มาก่อน ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่ากลับไปอีกเลย" หลินขุยอัน อาจารย์สอนประวัติศาสตร์ประจำมาหาวิทยาลัยเฮช : อาจารย์สาวที่คลั่งไคล้ในประวัติศาสตร์อย่างบ้าคลั่ง "หลิงอี้ไม่ว่าคุณจะมีอยู่จริง หรือเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา ฉันก็ขอให้คุณสมปรารถนา ใครกันนะที่ปองร้ายคุณ" "แม่ทัพหลิง ท่านมีอยู่จริง ฉันจับตัวคุณได้ ฮ่า ๆ ดีจังเลย แม่ทัพหลิงในเมื่อฉันข้ามเวลามาแล้ว ก็จะไม่ปล่อยให้คุณต้องถูกทำร้ายอีก ชะตาชีวิตคุณฉันจะเปลี่ยนแปลงมันเอง แม่ทัพข้า ใครกล้าแตะ" เมื่อคู่กันแล้ว กาลเวลาก็ไม่อาจขวางกั้น นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในซีรีส์ชุด #หยกลิขิตชะตา ประกอบไปด้วย ข้ามเวลามาตามรักแม่ทัพหลิง (เรื่องนี้) ข้ามเวลามาเป็นฮูหยินท่านแม่ทัพ เขียนโดย ชงเมิ่ง จีนโบราณ

ท่านอา อย่าร่ำสุรา
วันละสามเวลามากกว่าอาหาร เห็นจะเป็น สุรา สุรา สุรา... ท่านอามัวแต่ร่ำสุรา เมื่อใดจะร่ำนารีบ้างเล่า -------------------- “ทำไมเจ้าไม่ลองปรนนิบัติข้าด้วยวิธีอื่น ไม่ดีกว่าหรือ? เจียลี่ งานดูแลความสะอาดให้บ่าวรับใช้ทำไป” “ท่านอาจะให้ข้าทำอะไร?” คำถามเต็มใบหน้าของนาง หวังเฟยถอนหายใจหนัก “เอาเถอะ เจ้ายังเป็นเด็กสาว คงจะไม่รู้เรื่องรู้ราว ให้เจ้าไปว่าจ้างโสเภณีในเมืองมาบำรุงบำเรอข้าดีกว่า” เจียลี่เบิกตากว้างตกใจ นางละล่ำละลักพูด “ไม่ ๆ ท่านอา ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ข้าพอรู้เรื่องราวระหว่างชายหญิง ข้าเคยอ่านตำรากามาด้วย ข้าเพียงเห็นว่าไม่เหมาะ หญิงขาไม่ดีอย่างข้า ไม่คู่ควรกับผู้ดีอย่างท่าน” “อย่างไรถึงจะเหมาะ?” “อย่างไรก็ไม่เหมาะ” ในน้ำเสียงที่แผ่วเบาลงนั้นไม่ได้กระด้างกระเดื่องต่อท่านอา เขาอาจโกรธนางและไล่ตะเพิดนางได้ หลังจากที่เหล้าเข้าปากแล้วเขาจะกลายเป็นคนละคนทีเดียว นางรีบแก้ต่าง “ท่านอาหวังเปรียบดังเทวดาของเจียลี่ผู้แสนต่ำต้อย ข้ามิบังอาจ” “เทวดาบ้าบออะไรของเจ้า เลิกพร่ำเพ้อพรรณนาเรื่องบุญคุณนี่เสียที ท่านอาขี้เมาของเจ้าน่ะ...” ร่างสูงโน้มลงหานาง กระซิบข้างหูทีละคำ “อสุรกายจากขุมนรกทีเดียว” กว่าจะเจียลี่จะเข้าใจท่านอาผู้ไม่ได้ดูแคลนนางเหมือนกับที่ผู้อื่นรังเกียจนาง หัวใจดวงน้อยเต้นเร็วแรง น้ำเสียงสะเทือนอารมณ์ของเขา ยากที่นางจะต้านทาน “ข้าชอบกลิ่นเด็กสาวตัวหอม ๆ อย่างเจ้าซะด้วย”

ไคลน์ทินคลั่งรัก
“หนูไม่ได้อยากอยู่แค่ในใจพี่อย่างเดียวนะคะ แต่อยากอยู่บนเตียงกับพี่ด้วย”

สมรภูมิโชคชะตา
รั่วซีนักสร้างหุ่นยนต์ หุ่นยนต์ของนางเป็นหุ่นยนต์ทำลายล้างที่ทั่วโลกต้องการนำไปใช้ในสงคราม วันที่นางเซ็นสัญญาซื้อขาย คือวันที่วิญญาณของนางถูกดึงเข้าในยุคสงคราม

เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นเมียโคตรผีดุ
คำโปรย : 'บี' ลูกหลานหมอผีฮวงจุ้ยอันเลื่องชื่อ ที่ไม่ว่าจะปราบผี หรือคนโดนของโดนผีเข้าก็ผ่านมาทุกรุ่นยันรุ่นลูกหลาน เธอชื่นชอบเรื่องผีสางเป็นที่สุด บีเสียชีวิตในห้องผ่าตัด ในขณะที่กำลังผ่าตัดศัลยกรรมเพิ่มขนาดหน้าอกด้วยฝีมือหมอกระเป๋า เธอมาเกิดใหม่ในยุคกรุงศรีอโยธยา ในร่างบุตรีขุนหลวงนามว่า 'นางบัวงาม' นางบัวงามมีสามีที่หมั้นหมายกันอย่างถูกต้อง นามของเขาคือ 'ขุนเเสนคำ' เขาคือชายชาตินักรบรูปงาม ท่าทางดุดันกำยำน่าเกรงขามเป็นที่สุด เเต่ชายผู้นั้นได้เสียชีวิตไปเเล้ว ขุนเเสนคำเป็นหนึ่งในเเม่ทัพที่นำกองทัพไปตีพม่ารามัญ เเละโดนศัตรูปลิดชีพกลางสนามรบ ว่ากันว่าเมื่อนางบัวงามตรอมใจจนป่วย บีเลยได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้เเทนเพื่อชดใช้กรรมตั้งเเต่ชาติปางก่อน เเต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น เพราะขุนเเสนคำนั่นกลับโคตรเฮี้ยนจนทั่วกรุงศรีต่างขนานนามว่าโคตรผีดุ มันคอยมาตามอาฆาตหลอกหลอนเมียอยู่ทุกค่ำคืนด้วยสภาพดาบปักคอเลือดอาบ ไม่ว่าจะอาคมสะกดวิญญาณร้าย หรือเเม้เเต่น้ำมนต์เจ็ดวัดจากขรัวตาผู้เกรียงไกรก็เอามันไม่อยู่ เเน่นอนว่าลูกหลานหมอผีอย่างบี ไม่พลาดที่จะไปลองของในนิมิตเเห่งความตายอยู่เเล้ว!! นางบัวงามร่างเก่านั้นเป็นหญิงกาลีบ้านกาลีเมือง ชั่วช้าเเถมยังมากไปด้วยชู้ จึงเป็นเหตุให้ดวงวิญญาณของขุนเเสนคำเเค้นเคือง ยิ่งช่วงมีชีวิตอยู่มีของมีวิชา ยิ่งตายก็ยิ่งเฮี้ยน จักตามอาฆาตมึงไปตลอดชีวี ทั้งลูกในท้อง ทั้งตัวเเละใจมึง เป็นของกูชั่วกัปชั่วกัลป์ สงครามทำให้กูกับมึงพรากกัน เเต่อีบัวงามเอ๋ย... ถึงกูจักตายไปจากมึงสิ้นเเล้ว เเต่กูจักกลับมาหามึง จักกลับมาทวงเเค้นของกูคืน . "คุณพี่คะ เเล้วคุณพี่รู้จักรายการคนอวดผีไหมคะ คิดว่าหนูจะยอมตายเหรอคะ งั้นเรามาเจรจากันดีกว่า" "..." "หนูจะทำบุญให้ทุกวัน บวชชีให้หนึ่งพรรษา คุณพี่จะยอมไปเกิดใหม่ไหมคะ?"

ทะลุมิติเป็นขอทานแม่ลูกสอง
"จากผู้กองสาวสู่ขอทานแม่ลูกสองในยุคโบราณ แม้ชีวิตจะเริ่มต้นจากศูนย์ แต่นางไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ด้วยทักษะและสองมือที่มี นางตั้งใจสร้างอนาคตใหม่เพื่อปกป้องลูกน้อย ท่ามกลางอันตรายและอุปสรรค"

50's อันธพาลคนนั้นคือสามี
เพราะไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักหน้าค่าตากัน เลยทำให้อินธาราตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ก่อนที่เรื่องทุกอย่างจะเกิดขึ้น

เกิดใหม่เพื่อให้เจ้าคุณรัก
ใครจะไปคิด! ว่าไก่ย่างเพียงไม้เดียว มันจะทำให้ชีวิตของเธอถึงจุดจบ! และนำพาเธอย้อนเวลาไปเกิดใหม่ในร่างของคนที่อยู่ในยุคประวัติศาสตร์ และที่สำคัญ เธอได้สามีเป็นของแถม! สามีที่ไม่เคยรักภรรยาที่เป๋นเจ้าของร่างเดิมเลย.. ---- ผู้เขียน : รดามณีนัฐฐ์ ภาพปก : Onlyboy ปรับแต่งภาพปก : Dayny_white ปกอิมเมจ : เยเรมีย์ ---- นิยายเรื่องนี้ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ห้ามทำการคัดลอด เลียนแบบ หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วน ใดส่วนหนึ่งของงานเขียนนี้ รวมทั้งการจัดเก็บ ถ่ายทอด บันทึก ถ่ายภาพ ไม่ว่ารูปแบบหรือวิธีการใดๆ ในกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์เท่านั้น ? คำเตือน นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากความคิดและจินตนาการของไรต์ ที่ไม่เคยปรากฏอยู่ในในยุคสมัยที่กล่าวถึง ชื่อของตัวละครเป็นเพียงชื่อที่ไรท์สมมุติขึ้นมาเท่านั้น อาจมีเนื้อหาในบางตอนที่อ้างอิงจากประวัติศาสตร์จริง และชื่อสถานที่ในเรื่องจะเป็นชื่อสถานที่จริงในบางสถานที่ ภาษาที่ไรท์จะใช้ อาจจะมีความผิดแผก แปลกไปจากยุคสมัยจริง ในเรื่องมีเนื้อหาบรรยาย มีฉากร่วมรักระหว่างหญิงชายอย่างโจ่งแจ้ง ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมของตัวละคร ที่ไม่สมควรลอกเลียนแบบ นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับนักอ่านที่อายุต่ำกว่า ๑๘ ปี โปรดใช้วิจารณญาณก่อนอ่าน ~?~ อารัมภบท เรื่องราวของนักศึกษาสาวที่ชีวิตพลิกผันอย่างไม่คาดฝัน เมื่อเธอหมดลมหายใจเพราะไก่ย่างเพียงไม้เดียว! แต่เธอกลับได้ย้อนเวลาเกิดใหม่ในร่างของลูกสาวเจ้าพระยาที่อยู่ในยุคก่อน แถมร่างนั้นก็ยังมีสามีแล้ว แต่เป็นสามีแสนจะเย็นชา ที่ไม่เคยสนใจหรือใส่ใจให้ความรักกับภรรยาที่เป็นเจ้าของร่างเดิมเลย แล้วใครสน? สำหรับเธอ คิดเพียงว่าได้มาเกิดใหม่อีกครั้ง ก็ดีแค่ไหนแล้ว ใครจะไม่รักก็ช่างเขาสิ ..โนสน ..โนแคร์จ้า แต่ทว่า! ยิ่งเธอไม่สนใจเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งหันกลับมาสนใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะความแปลกใหม่ของเธอทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน จนกระทั่งคนที่เคยเย็นชามาตลอด จู่ๆ ก็กลายเป็นคนคลั่งรักในที่สุด.. ~?~

องค์ชายสิบอู๋เสี่ยวหวาบรรณาการแคว้นซี
รอยยิ้มของวังหลวงแคว้นซี คือองค์ชายสิบที่ถูกถวายตัวเป็นเครื่องบรรณาการจากแคว้นที่เรืองอำนาจอย่างแคว้นเหยา ส่งมอบมาให้สวามิภักดิ์แด่องค์รัชทายาท ‘หวังซีเอ่อ’ เพื่อหลีกเลี่ยงสงคราม แต่มิมีผู้ใดล่วงรู้ว่ารอยยิ้มของ ‘อู๋เสี่ยวหวา' นั้นมีให้องค์รัชทายาทเพียงผู้เดียวเท่านั้น ท่ามกลางวันเวลาอันแสนสงบสุข ฮ่องเต้กลับสละราชบัลลังก์ ส่งไม้ต่อยกตำแหน่งให้หวังซีเอ่อก้าวขึ้นรับหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบนับแต่ขึ้นครองราชย์ ซีเอ่อตั้งปณิธานว่าจะครองแผ่นดินโดยความชอบธรรม แต่เมื่อพรหมลิขิตให้พระชายาองค์ชายต่างแคว้นเข้ามามีอิทธิพลในการตัดสินใจต่าง ๆ จึงถูกตราหน้าข้อหาเป็นกบฏถึงขั้นประหารชีวิตโดยไร้ความเป็นธรรมในการไต่สวน ตาชั่งเมตตาธรรมอันเด็ดเดี่ยวของหวังซีเอ่อก็เริ่มเอนเอียงทันที

เนื้อคู่
ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ที่ไหนก็ตามถ้าเป็นเนื้อคู่กันแล้วก็ย่อมมาพบกันในสักวัน และสายน้ำก็พาพัดย้อนกาลเวลาให้เธอและเขาได้พบกัน บัวหญิงสาวหัวสมัยใหม่ที่พยายามหาวิธีกลับคืนสู่ยุคปัจจุบันจำต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับพิพัฒน์ชายหนุ่มผู้ต้องการหลุดพ้นจากอดีตของเขา วันเวลาจะช่วยสร้างสายใยแห่งความรักให้เขาทั้งคู่จนกลายเป็นเนื้อคู่หรือไม่ ติดตามอ่านได้ใน เนื้อคู่
