จีบเมียเก่า

พลิกชะตาวาสนารักข้ามภพ

เมื่อคำทำนายทายทักว่าเนื้อคู่ของเขาคือคุณหนูไป๋เสี่ยวหราน เสด็จปู่และเสด็จพ่อก็ไม่รอช้ารีบไปจับนางไปให้เขาทันที แล้ววาสนาด้ายแดงของพวกเขาจะเป็นอย่างไรต่อไ

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

Mr. Coldman รักร้ายของนายเย็นชา

181.0K·Phat_sara

หมับ~ “…” อะไร…วะเนี่ย หมับ~ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ไม่ใช่สิแต่ต้องเน้นเลยต่างหากว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกับ...ก้นฉัน! ฟรืบ~ OoO! ใคร...ใครมาลูบก้นมิ่น! ฉันยืนสั่นอยู่ในบีทีเอสประเทศไทยที่ตอนเช้าอัดแน่นกันเป็นลูกอ๊อดที่ถูกอัดอยู่ในถุงสูญญากาศ นี่แทบจะเรียกกว่าหายใจรดต้นคอไม่ได้แล้ว เรียกว่าหายใจรดรูขุมขนของเชื้อแบคทีเรียที่เกาะตามผิวหนังยังจะเห็นภาพได้ชัดกว่า! ฟรืบ~ มะ มันเริ่มลูบอีกแล้ว มาอีกแล้วค่ะ ลูบแล้วก็เริ่มนวดด้วย ฮื่อ~ ฮื่อ ๆๆ แม่จ๋าพ่อจ๋า ปู่ย่าตายายญาติสนิทมิตรสหายทุกคนช่วยมิ่นด้วย มิ่นโดนจับก้น! T^T “ชะ...” หมับ! กำลังจะร้องขอความช่วยเหลือแต่มือที่กำลังเริ่มจะบีบก้นก็ผละออก สงสัยได้แค่เสี้ยววินาทีคิดว่าโรคจิตมันตกใจเสียงฉันเลยรีบเอามือออกแต่ที่ไหนได้มีคนจับออกนี่เอง “เฮ้ย! ทำอะไร?” ขวับ! ฉันหันไปมองพลเมืองดีที่มาช่วยแต่ไม่ใช่เลยค่ะ ไม่ใช่พลเมืองดี นี่มัน...เนื้อคู่ชัด ๆ -///- เนื้อคู่ไม่ได้อยู่ประตูถัดไปแต่อยู่ในโบกี้เดียวกันแถมยังมาในเวลาที่มิ่นต้องการฮีโร่ขี่ แต่ฮีโร่ของมิ่นไม่ได้ขี่ม้าขาวนะคะ ฮีโร่ของมิ่นขึ้นบีทีเอสต่างหาก หล่อ เขาหล่อมาก หน้าหล่อ เสียงหล่อ น้ำใจก็ยังหล่อ หล่อมากเลยค่ะคุณขา หล่อแบบที่มิ่นพร้อมถวายตัวให้เลย >///< “ว่าไง ทำอะไร จับก้นผู้หญิงเหรอ?” เสียงเขาดึงฉันออกจากภวังค์ความหล่อ นี่ไม่ใช่เวลามาหลงความหล่อนะขมิ้น! จับไอ้โรคจิตก่อน! ดูสิคนในโบกี้หันมามองกันเต็มเลยแกอย่าเพิ่งทำหน้าเคลิ้มหลงใหลความหล่อให้อายคนนะขมิ้น “เอ่อ...ปะ เปล่านะ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย” ฉันเห็นหน้าไอ้โรคจิตแล้ว หน้าตาดีนะคะแต่สันดานโคตรแย่ “ไม่ทำอะไรก็เห็นอยู่” “บ้าเหรอผมไม่ได้ทำอะไร รถแน่นคนเบียดกันขนาดนี้มันก็ต้องมีโดนกันบ้างล่ะน่า” “เหรอ? ถ้างั้นไปคุยกับตำรวจดีกว่า อาการแบบคุณผมว่าตำรวจสอบไม่นานหรอก รีบไหมครับ” เขาคุยกับไอ้โรคจิตแล้วหันมาถามฉัน อาการขมิ้นคนนี้เลิกลั่กยิ่งกว่าตอนโดนจับก้นซะอีกค่ะ “เอ่อ...ต้องรีบไปสอบค่ะ” “โทรบอกอาจารย์ เอาหลักฐานไปให้ดูแล้วขอสอบนอกรอบ” “คะ?” ก็ ก็น่าจะได้นะ มั้งนะ แต่ก็คงได้ล่ะ แต่ก็ไม่รู้จะขอได้ไหม แต่ก็คงได้แหละ “อยู่ม. A ถูกไหม?” “ค่ะ” เขาเห็นเข็มมั้งคะ มหาลัยฉันเป็นมหาวิทยาลับชื่อดังระดับต้น ๆ ของประเทศเลยนะ “คณะอะไร” “อัก อักษรศาสตร์ค่ะ” “วิชาของใคร” ถามเพื่อ? ตอบไปแล้วพี่จะรู้จักคณาจารย์ในคณะของหนูรึไงคะ -_-! “ของอาจารย์ประวิทย์ค่ะ” สงสัยนะแต่ก็ยังตอบออกไป “อ่อ โอเคถ้างั้นเดี๋ยวผมจัดการให้ คุณไปโรงพักกับผมแล้วก็ไอ้นี่ก็พอนักศึกษา” ...นักศึกษา อาจารย์เหรอ? ใช่เหรอคะ? มหาลัยฉันมีอาจารย์หล่อที่ไม่ถูกบอกต่อด้วยเหรอ ไม่จริงอ่ะ... -เวลาต่อมา- “ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ ถ้าไม่ได้คุณหนูคงแย่” ฉันกับเขาที่ได้รู้ตอนเขาบอกตำรวจว่าชื่อ คุณปกป้อง เดินออกมาจากโรงพกพร้อมกันฉันก็ยกมือไหว้ขอบคุณเขาทันที ชื่อปกป้องแถมยังปกป้องผู้หญิงได้ดีสมชื่อ เขาเกิดมาเพื่อเป็นสุภาพุรุษแบบที่หลายคนตามหาชัด ๆ “ไม่เป็นไร คราวหลังก็ระวังตัวดี ๆ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทุกวัน ถ้าเดินอีกก็อย่ากลัวอย่าปล่อยให้มันลวนลาม โวยวายหรือไม่ก็ด่าออกมาเลย” “หนูก็อยากด่านะคะ แต่ตอนนั้นมันตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก” “ก็จำไว้เป็นบทเรียน เอาล่ะเสร็จธุระแล้วก็รีบไปสอบเถอะเดี๋ยวอาจารย์ดุ” “จริงด้วย! หนูลืมไปเลย ว่าแต่ที่คุณบอกว่าคุณจะจัดการเอง / ผมโทรบอกอาจารย์ของคุณให้แล้ว ไปเถอะไม่ต้องห่วง” ท่าทางเขาจะดูออกว่าจะถามอะไรถึงได้พูดแทรกออกมา แถมยังยิ้มให้ด้วยนะ เป็นรอยยิ้มให้กำลังใจที่ทำให้ใจมิ่นฟูมากเลยค่ะคุณขา -///- “คุณ...เป็นอาจารย์ที่มหาลัย หนูไม่เคยเห็นเลย” ก่อนที่เราจะจากกันฉันก็เอ่ยปากถามในสิ่งที่สงสัย คุณปกป้องของขมิ้นก็ยิ้มอ่อนโยนให้ทันที “กำลังจะเป็น คงได้เจอกันนะ...นักศึกษา” ใช่จริง ๆ ด้วย คำว่ากำลังจะเป็นแสดงว่าเขาเป็นอาจารย์ใหม่สินะ “...ค่ะ” คงได้เจอแล้วหนูก็หวังว่าเราจะได้เจอกันบ่อย ๆ นะคะ...อาจารย์ >///< ฉันลาเขา ยกมือไหว้เขาอีกครั้ง อยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้แต่ก็ดูท่าทางเขาจะมีธุระเหมือนกันเลยไม่ได้ทิ้งคอนแท็คอะไรไว้เพื่อสานสัมพันธ์ต่อ เอาเถอะคุณเขาบอกว่ากำลังจะเป็นอาจารย์แถมยังบอกทิ้งท้ายเองว่าคงได้เจอกันนะนักศึกษา นั่นก็หมายความว่าต้องได้เจอแน่ ๆ ฉันเลยไม่ได้ทอดสะพานอะไรอีกเพราะทำอาหารไม่เก่งซะด้วยสิ อีกอย่างฉันก็ถือคติ...คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก ^^ ...ถ้าเราคู่กันสักวันอาจารย์จะเดินเข้ามาหาหนูเอง ^^ เซย์ไฮนะคะ ฉันลืมแนะนำตัวไปใช่ไหม ฉันเป็นสาวน้อยนักศึกษาอยู่ปี 2 คณะอักษรศาสตร์ชื่อ ขมิ้น ชื่อน่ารักใช่ไหมคะ ใช่ค่ะใครต่อใครก็บอกแบบนั้นเวลาได้ยินชื่อครั้งแรกหรือรู้จักกันครั้งแรก แต่พอนาน ๆ ไปทุกคนกลับเรียกฉันว่า...มิ่น อีมิ่น หรือ...อีมี้น~ -_-! แต่ช่างเถอะ ชื่อนั้นสำคัญไฉนฉันเชื่อคำนี้มาเสมอเพราะต่อให้ชื่อจะน่ารักแค่ไหนแต่สุดท้ายชีวิตของฉันดันบัดซบบรมตั้งแต่ที่ได้เจอไอ้สำเพ็ง เอ๊ย! ไอ้เส็งเคร็ง ไอ้เส็งเคร็งที่หน้าตาโคตรหล่อแต่สันดานดันอุบาทว์ชาติชั่วอย่างไอ้คนที่ชื่อ...แม็คเวล

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ฮูหยินตัวร้ายพ่ายรักท่านแม่ทัพ

44.0K·รวิญาดา ผการุ้ง นักเขียน

หลิวซืออินถูกฉุดจากเกี้ยวเจ้าสาว ความแค้นของเขาทำลายนางยังไม่พอ ยังก่อสายใยเป็นสองชีวิตน้อยๆ ในท้องนาง เมื่อพบกันอีกครั้ง คนชั่วคนนั้นกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ เป็นแม่ทัพแล้วอย่างไร ต่อให้ท่านเป็นฮ่องเต้ข้าก็ไม่ให้อภัย! แนะนำตัวละคร หลิวซืออิน สตรีผู้เกิดมาอาภัพดั่งถูกสวรรค์แกล้ง ห้าขวบก็กำพร้าไร้บิดามารดา อาศัยอยู่ในบ้านตระกูลหลิว ไม่ต่างจากบ่าวไพร่คนหนึ่ง ท่านอาแท้ๆ ไม่ใส่ใจ อาสะใภ้ทุบตีรังแก อีกทั้งยังส่งนางขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว เพื่อแต่งงานกับเจ้าหนี้แทนบุตรีตัวเอง ชะตาลิขิตให้ถูกคนชั่วฉุดจากเกี้ยวเจ้าสาว ความแค้นของเขาทำลายนางยังไม่พอ ยังก่อสายใยเป็นสองชีวิตน้อยๆ ในท้องนาง เมื่อพบกันอีกครั้ง คนชั่วคนนั้นกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ นางจะไม่ยอมให้เขาพราก เจ้าก้อนแป้งฝาแฝดของนางไป ท่านเป็นแม่ทัพแล้วอย่างไร ต่อให้ท่านเป็นฮ่องเต้ข้าก็ไม่ให้อภัย! *** เยี่ยเหวินจ้าว แม่ทัพใหญ่แห่งเป่ยถัง เขาฟื้นขึ้นมามีชีวิตใหม่หลังจากถูกเล่ห์ลวงจากหญิงชั่วผู้เป็นป้าสะใภ้หลอกให้เขากลายเป็นคนร้าย ทำลายชีวิตสตรีผู้น่าสงสาร ชะตาลิขิตให้พบเจอบิดาแท้ๆ ทำความดีความชอบในสงคราม จนได้เป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้น สิ่งเดียวที่ยังติดค้างในใจ นั่นคือ การตามหาสตรีนางนั้น ! ///

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

Mr. Cruel ร้ายรัก

69.0K·Phat_sara

เขาไม่เคยรู้สึกอะไรกับเธอเลย ไม่เลยจนกระทั่งถึงวันที่ไม่มีเธออยู่ในชีวิตแล้ว...

ประธานจบแล้ว

คุณสามีคะ เราหย่ากันเถอะ

1.0K·ข้าวสีทอง

ครอบครัวของ "ทิพย์วารี" สนิทสนมกับครอบครัว "หนึ่งนที" ผู้ใหญ่จึงจัดการแต่งงานให้คนทั้งสอง สามปีที่อยู่ด้วยกันเขาแทบไม่ทำหน้าที่สามีเลยสักครั้ง มีเพียงความเหินห่างและเย็นชา กระทั่งวันที่เธอเสียใจจากการถูกเขาเหยียบย้ำหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงเป็นฝ่ายเลือกเดินออกมาเอง โดยทิ้งไว้เพียงใบหย่าให้ดูต่างหน้า จนเขาต้องเป็นฝ่ายตามหาภรรยา ที่เพิ่งรู้ว่าเธอมีค่ากับตนมากแค่ไหนตอนที่กำลังจะเสียคนสำคัญไป

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พันธะร้ายอุ้มรัก

32.0K· นามปากกา แสงเทียน

จากนักเขียนถึงนักอ่าน นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อในนวนิยายชุด “พันธะ” นักอ่านสามารถอ่านแยกได้ค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายดราม่า รักโรแมนติก ที่พระเอก พี่วิน ของนักเขียนจะเลวมากเป็นพิเศษ ถ้าใครชอบ พระเอกดิบ เถื่อน ปากร้าย ทำร้ายจิตใจ และคลั่งรักชนิดรุนแรง หึงมาก หวงมาก เดี๋ยวยกพาดบ่าเข้าห้องบ้างอะไรบ้าง ผายมือเชิญขอบกระทะทองแดงเลยค่ะ เราจะกอดคอลงนรกไปด้วยกัน อิอิ นางเอก ‘น้องนิดา’ ใสซื่อ เชื่อฟัง เป็นลูกเลี้ยงแม่พระเอก ตัวพระเอกมีปมครอบครัว เป็นคนซับซ้อนแต่ก็ไม่ได้เข้าใจยาก และปมที่ว่าก็มาจากนางเอกนี่แหละค่ะ ใครชอบแนวนี้ทดลองอ่านก่อนได้นะคะ ถ้าไม่ใช่ทางก็กดซื้อไปเถอะค่ะ คุ้มแน่นอน ฮ่า! นิยายเรื่องนี้ไม่อิงความจริง เน้นจิตนาการที่คลั่งรักของนักเขียนนะคะ ตอนจบสุขนิยมค่ะ ครองรักกันอย่างมีความสุข แม้จะทำให้เสียใจและเสียน้ำตาแต่นักเขียนก็อยากจะปลอบโยนนักอ่านนะคะ ถ้าผิดพลาดประการใด พระเอกเลวเกินไป เชิญด่าพี่วินเลยค่ะ แสงเทียนไม่รับรู้ ? ฝากพี่วิน น้องนิดา และน้องนิล กาวใจคนสำคัญไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านด้วยนะคะ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะรักและเข้าใจพี่วินของเค้า! โชคดีมีสุขค่ะ ด้วยรัก แสงเทียน บทนำ หญิงสาวกำปากกาหมึกซึมในมือไว้แน่น ตรงหน้าคือกระดาษทะเบียนสมรสที่จะตีตราชีวิตเธอกับผู้ชายข้าง ๆ ไปตลอดชีวิต แผ่นหลังบอบบางถูกลูบอย่างปลอบประโลมด้วยคนที่เธอเชื่อใจและดีกับเธอที่สุดตั้งแต่เธอจำความได้ “เซ็นนะลูก พี่เขาเซ็นแล้ว...” ดวงตากลมโตช้อนสายตาขึ้นสบมองแม่เลี้ยง ก่อนจะตวัดปากกาลงลายมือชื่ออย่างไม่ได้ลังเลเช่นคราแรก “จบเรื่องแล้วแม่จะหอบเสื้อผ้าไปอยู่กับผมจนลูกสาวแม่ตั้งท้องก็ได้นะครับ... ผมไม่ติด” น้ำเสียงที่ออกจะเย้ยหยันเอ่ยพร้อมกับร่างสูงที่ยืนขึ้นจนเงาทะมึนทาบทับเธอไว้ “ฉันไปแน่ ไปถ่ายรูปก่อนอย่าให้เสียฤกษ์” น้ำเสียงจริงจังของมารดาทำให้ ‘เนวิน’ อดที่จะเหยียดยิ้มไม่ได้ ญานิดา กุลภักดิ์พินิจ หญิงสาวรูปร่างอ้อนแอ้นอรชรในชุดแต่งงานสีขาวงาช้างเปิดเปลือยหัวไหล่กลมกลึง บนศีรษะประดับด้วยมงกุฎดอกไม้เพชรน้ำงามที่แวบวับล้อเล่นกับแสงไฟในห้องจัดเลี้ยง ใบหน้ารูปไข่สวยหวานราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ดวงตากลมโตโอบล้อมด้วยแพขนตาเงางามธรรมชาติที่ลอบมองเขาแทบจะตลอดเวลา เธอบอบบางมากขนาดที่ว่าเขาถอยหลังไปชนเธอก็แทบจะล้มหงายหลังไปแล้ว “ยืนให้มันมีกระดูกหน่อย อย่ามาสำออยฉันไม่ชอบ!!” ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเพียงนิดก่อนจะคลายออก และยืนเคียงข้างกันไปกับเขาโดยไม่สนใจน้ำเสียงที่แดกดันเธอแทบจะตลอดเวลา เธอยกมือไหว้แขกเหรื่อที่เข้ามาแสดงความยินดี ทุกคนเป็นแขกของแม่เลี้ยงทั้งนั้นเธอจึงต้องสุภาพกับคนพวกนี้ ต่างกับเขาที่ใบหน้าเรียบนิ่งไม่ยกมือไหว้ใครสักคน... หลังจากร้างผู้คน เนวินหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน และสะบัดแขนที่หญิงสาวคล้องให้หลุดออก ญานิดารู้ตัวเองดีถอยห่างออกมาไม่ได้เกาะแขนเขาไว้ตามคำสั่งของแม่เลี้ยง ตอนนี้แค่เขาไม่พังงานแต่งงานฉีกหน้าแม่เลี้ยง ไม่ไล่เธอกระเจิดกระเจิง หรือเอาไวน์แดงสาดใส่หน้าเธอแบบทุกครั้งที่เจอกัน แค่เขาไม่เดินหนีหายไปไหนนั่นก็ดีมากแล้วในสำหรับเธอ... “ฉันละอยากให้แม่มาเห็นความร้ายกาจในตัวเธอจริง ๆ” เนวินก้มหน้าลงมากระซิบประโยคยียวนกับร่างบางระหงข้าง ๆ มองมุมนี้หน้าอกหน้าใจก็อวบอัดเสียจริง! “นิดาไม่อยากเถียงกับคุณวิน... เรามาทำเรื่องนี้ให้จบเถอะค่ะ” หญิงสาวรู้ว่าเขามองอะไรเธอจึงยกมือข้างซ้ายที่ประดับด้วยแหวนเพชรเม็ดโตมาปิดช่องอกเอาไว้ “หึ! ทำเป็นหวงตัว... ทีเมื่อคืนครางหงิงเป็นลูกหมาเชียว” ‘ถ้าคุณวินคิดว่านิดาเป็นลูกหมา... งั้นคุณก็เป็นสามี ลูกหมานั่นแหละค่ะ เป็นหมาเหมือนกัน’ ญานิดาได้แต่พูดในใจไม่กล้าเอ่ยปากออกไป “อย่ามาด่าฉันทางสายตา!!” ริมฝีปากหยักกระตุกขึ้น และวาดลำแขนแกร่งไปดึงเอวบางมาใกล้ชิด ชายหนุ่มบีบเอวบางจนญานิดารู้สึกเจ็บ เธอกะพริบตาถี่ ๆ กลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหล “แต่ไม่เป็นไร... ด่าไปเถอะ แล้วฉันจะเอาคืนตอนเธออ้าขาอยู่บนเตียง!” ชายหนุ่มเอียงใบหน้าลงมากดจูบที่ลำคอเธอพร้อมกับขบเม้มแรง ๆ ทั้งที่เรายังยืนอยู่หน้าแบ็กดร็อปในงาน แต่งงานอยู่เลย! เนวินหัวเราะร่วนเมื่อนึกไปถึงเมื่อคืนกว่าเขาจะปล่อยร่างนุ่มนิ่มที่ยืนเคียงข้างกันก็เกือบรุ่งสาง ขนาดเขานอนมากกว่าเธอยังเพลียเลย แต่ยัยเด็กไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้กลับยืนรับแขกในงานได้หน้าตาเฉย!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เล่ห์ร้าย ล่ารัก

2.0K·Phat_sara

เพราะอกหักจากหญิงสาวที่แอบรักมานานทำให้ นายแบบหนุ่มชื่อดังที่พ่วงด้วยดีกรีทายาทมหาเศรษฐีของอิตาลี เผลอไปลวนลามเธอ สไตลิสต์สาวสวยที่เป็นเพื่อนรักของคนที่เขาแอบรัก

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

So beautiful สยบหัวใจให้ยัยคนสวย

9.0K·Phat_sara

"เสร็จแล้วก็รีบออกไปเพราะเมียพี่กำลังมา" ..ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ผมกำลังชอบ ผู้หญิงอีกคนคือรักแรกแล้วก็อยู่ในใจมาตลอด ส่วนผู้หญิงคนนี้...คือของเล่นคั่นเวลา

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

โฮสต์ลับประธานร้าย

11.0K·อิงอรทัย

“กฎของผม ไม่จูบกับแขกคุณทนเสียวเอาหน่อยนะ” ความวุ่นวายบังเกิดเมื่อเพื่อนสาวหวังดี กลัวเธอจะเหี่ยวเฉาตาย จึงจัดนัดกระชับมิตรกับหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปของบาร์ลับให้เพื่อน แต่นัมเบอร์วันของร้านถูกฉกไปอย่างหน้าตาเฉย วุ่นวายถึงเจ้าของบาร์โฮสต์สุดกร้าวใจ ต้องมารับแขก VIP เอง ซึ่งปกติ เขาจะไม่รับแขก เด็ดขาด …แต่เพราะเธอ… รินรดา ผู้จัดการบริษัทสาวโสดในวัยสามสิบ ตลอดระยะเกือบสิบปีที่เธอมุ่งมั่นตั้งใจทำงาน จนเป็นที่ไว้วางใจของประธานใหญ่อาวุโส เมื่อลูกไม่เอาไหนของท่านที่แอบกลับมาจากเมืองนอกไม่ยอมบอกกล่าว และไม่ยอมที่จะมารับตำแหน่งประธานคนต่อไป ผู้เป็นพ่อจึงต้องไปลากคอมาทำงาน และคนที่ต้องสอนงานให้เขา ก็คือเธอ แต่เมื่อการเจอหน้าของคนสองคน คนหนึ่งได้แต่ยิ้มเยาะ อีกคนนั่งนิ่งแทบไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า ไอ้หนุ่มบาร์โฮสต์ ไอ้เด็กนั่นก็ดีอยู่หรอกนะ ถ้าวันนี้เธอจะไม่ได้เจอเขาในฐานะท่านประธานคนต่อไป นนทิวัฒน์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ด ที่ไม่เป็นโล้เป็นพายในสายตาคนเป็นพ่อ แต่เบื้องหลังกลับสร้างอาณาจักรทั้งสีขาว สีเทา เป็นของตัวเองไว้อย่างมากมาย เมื่อถูกพ่อบังคับให้มาทำงานเพื่อที่จะรับช่วงบริษัทต่อ เขาก็มางั้นๆ แหละ เพื่อไม่ให้พ่อไปกวนธุรกิจสีเทาของเขา แต่สิ่งที่เขาเจอ กลับสร้างความน่าสนใจมากกว่าตำแหน่ง ประธานคนต่อไป

ประธานจบแล้ว

เจ้าบ่าวหลุดจอง

774·เฌอเลียร์

เจ้าบ่าวหลุดจองเป็นเรื่องของคุณกระทิงกับหมี่ที่ต้องตกกระไดพลอยโจนเป็นคู่บ่าวสาวกัน เหตุผลก็เพราะเงินตัวเดียว มาตามอ่านกันค่ะ ว่าการแต่งงานปลอมๆ จะนำรักแท้มาสู่ทั้งสองหรือไม่ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ มัญชุพรเลือกชุดไทยศิวาลัยสีงาช้าง ต่อมาคือชุดเจ้าสาว เว็ดดิ้งแพลนเนอร์แนะนำชุดแบบเรียบหรู ทิ้งชายหางปลานิด ๆ ไม่ฟูฟ่องมาก หญิงสาวใส่แล้วอึดอัดที่อกนิดหน่อย คิดว่าน่าจะพอดีกับอกน้องสาว “ลองเดินดูนะคะ” เธอถูกจูงมาจนถึงห้องโถง พงศพัศในชุดสูทยืนอยู่ตรงนั้น แม้เสื้อผ้าเรียบโก้ แต่ไม่อาจกลบความดุดันของเขาลงได้ มัญชุพรเห็นแล้วคิดว่าเขาเป็นเจ้าบ่าวที่ ‘แนว’ ใช้ได้ “มีชุดที่โชว์อกน้อยกว่านี้ไหม เห็นนมเจ้าสาวตั้งขนาดนี้ เดี๋ยวฉันใจแตก ไม่ได้เข้าหอกันพอดี” พงศพัศมีความสามารถพิเศษเรื่องปากเสียหรืออย่างไร เขาว่าจนทำหน้ามัญชุพรซับสีเลือด “เดี๋ยวแก้ตรงอกให้นะคะ” “เอาแบบคลุมยาวถึงคอหอยไปเลย” เขาเพิ่งรู้สึกสนุกก็ตอนนี้ เมื่อเห็นเธอตอบโต้อะไรไม่ได้ หนุ่มชาวไร่ค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย “ฉันเอาแบบนี้แหละค่ะ” ชักเข้าใจความรู้สึกอยากหนีของพรสรวงแล้ว นายตัวโตคนนี้ไม่เหมาะกับการเป็นเจ้าบ่าวใครเลย นอกจากหน้าดุแล้วยังไร้มารยาท “เปลี่ยนซะ ฉันไม่ชอบ” พงศพัศเห็นเธอเงียบหงิม ไม่คิดว่าจะแผลงฤทธิ์ได้ “เอาตัวนี้เลยค่ะ” “น้องสาวเธอเป็นคนใส่ในงานแต่งนะ ไม่ใช่เธอ เจ้าบ่าวอย่างฉันต้องออกความเห็นได้สิ” มัญชุพรสบตาคมดุ “มุกให้สิทธิ์ขาดฉันเลือกแทนแล้ว ชุดไหนที่ฉันชอบ น้องก็ต้องชอบด้วย ถ้าคุณไม่ชอบก็อย่ามองสิคะ” +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

นิยายรักจบแล้ว

ผูกรักมาเฟียร้าย

4.0K· นามปากกา แสงเทียน

เธอยอมพาตัวเองเดินเข้าสู่กับดักที่เขาวางไว้ เพราะหวังว่าสักวันเมื่อทุกอย่างจบลง เขาจะปล่อยเธอไป

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

So Long ลารักร้ายผู้ชายสารเลว!

110.0K·Phat_sara

"อื๊อ~ ซี๊ด~ กระแทกแรงๆ เลยค่ะที่รัก อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!" ปัง! "แอล!" "เฮ้ย! เข้ามาทำไมวะ" "ยังกล้าถามอีกเหรอ? ฉันมากกว่าไหมที่ต้องถามนายว่ากำลังทำบ้าอะไร!" "ซี๊ด~ เอากันอยู่ไง ไม่มีตาดูรึไง" "ก็เพราะมีตาดูไง ถึงได้ถาม นายทำแบบนี้ได้ยังไง นายคบกับฉันแต่มาเอากับผู้หญิงคนอื่นนี่นะ!" "ก็เธอไม่ให้ฉันเอา ฉันก็ต้องมาเอากับคนอื่นสิวะรู้แล้วก็รีบออกไปสักที ขัดจังหวะฉิบ"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ของขวัญหลังหย่า

2.0K·AngelBell

จุดเริ่มต้นของเรามีสัญญาเป็นตัวกลาง แต่ระหว่างทางก่อเกิดความรักของทั้งคู่ ทว่าหลังหย่าร้างกลับได้รับของขวัญล้ำค่าที่เป็นเหมือนตัวแทนหัวใจ "แลกกับอิสระของคุณไง คุณต้องแต่งงานกับผมเป็นปี ๆ เลยนะ เงินสิบล้านผมก็คิดว่าน่าจะเหมาะสม" "เป็นปีเลยเหรอคะ!" นอกจากจะตกใจกับจำนวนเงินแล้วยังต้องมาตกใจกับระยะเวลาที่ต้องแต่งงาน "สองสามปีเลยแหละ" ไม่ใช่แค่ปีเดียวที่เธอจะต้องแต่งงานกับเขา "ห้าสิบล้านก็ได้ หรือจะ..." "แค่หนึ่งล้านก็พอค่ะ ฉันขอเท่านั้น!" เสียงเล็กร้องขึ้นบอกจำนวนเงินที่ต้องการเพื่อยุติการเพิ่มจำนวนที่ทำเอาเธอแทบหัวใจวาย "แปลว่าตกลง?" "ค่ะ ฉันตกลงค่ะ ฉันเองก็กำลังเดือดร้อนอยู่จริง ๆ นั่นแหละค่ะ" "ฮึ...พูดง่ายแบบนี้สิค่อยสมกับที่เป็นเลขาของผม"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เลือดรักร้าว

17.0K·ลายมะลิ

เธอเป็นแค่เมียตีทะเบียนที่รอวันที่สามีขอหย่า...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

SO BAD เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

213.0K·Phat_sara

"ต่อไปนี้เรามาคบกันแบบเพื่อนนอนด้วยได้ไหมวะ เอากันสนุก ๆ มีความสุขทั้งสองฝ่าย แต่ไม่ต้องผูกมัด”

จีบเมียเก่าจบแล้ว

ไหนว่าไม่รักกัน

26.0K·มังกรเล่นน้ำ

อมิตา เลิศพิทักษ์สินธุ์ หญิงสาวที่พร้อมไปด้วย รูป ทรัพย์ สมบัติ เพราะมีพ่อเป็นถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และแม่เป็นเจ้าของบริษัทนำเข้ากระเป๋าแบรนด์ดัง เธอเป็นผู้หญิงที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่เคยมีสักครั้งที่เธอจะปล่อยให้สิ่งที่ต้องการหลุดมือไป ยกเว้นหัวใจของเขา ที่ไม่ว่าเธอจะพยายามเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถเป็นเจ้าของหัวใจดวงนั้นได้ ภิภพ พรดำรงค์ อดีตเลขาคนเก่งของศิวะ ที่ตอนนี้เข้ารับตำแหน่งเป็นประธานบริษัทเต็มตัว แทนศิวะที่ผันตัวไปช่วยธุรกิจของที่บ้าน ผู้ชายที่เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้หัวใจของเขามาตลอดสองปี จนเมื่อสี่เดือนก่อน ความพยายามของเธอก็สิ้นสุดลง เมื่อเขาพบคนที่หัวใจเขาต้องการ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สามีเมื่อไรท่านจะหย่ากับข้า

2.0K·กัวซืออวี่ 郭思予

‘ฟ่านลี่’ ถูกบิดา มารดา จับแต่งกับคุณชายตระกูลเฉิน ‘เฉินเฟยหยาง’ เศรษฐีผู้มั่งคั่งของเมือง เรื่องราวไม่ได้ต่างจากครอบครัวอื่นๆ ที่มักจับลูกแต่งงานกับคนที่ฐานะใกล้เคียงกัน การแต่งงานโดยที่คนทั้งสองคนไม่ได้เสน่หาต่อกันนั้นเป็นเรื่องปกติของคนในสังคม และแน่นอนอีกว่าฟ่านลี่ไม่ได้ต่อต้านในเรื่องพวกนี้ การแต่งงานของนางกับเฉินเฟยหยางนั้นราบเรียบเช่นคู่แต่งงานอื่น ต่างคนมีท่าทีห่างเหินประดักประเดิด เพราะเพิ่งเคยจะเห็นหน้ากันครั้งแรกก็เมื่อวันคำนับฟ้าดิน แต่พออยู่กินกันมาได้ หนึ่งปี ฟ่านลี่ก็ตั้งครรภ์ เรื่องราวควรจะดำเนินต่อไปอย่างราบเรียบ ฟ่านลี่คอยอุ้มชูเลี้ยงดูบุตรของเฉินเฟยหยางที่กำลังจะเกิดออกมา หากไม่ติดที่ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานั้น เฉินเฟยหยางลอบไปหาอดีตคนรักของตนทุกครั้งเมื่อมีโอกาส… ฟ่านลี่นั้นพยายามทำตัวเอาหูไปนา เอาตาไปไร่ ในเมื่อเฉินเฟยหยางผู้เป็นสามีไม่ได้แม้แต่จะเปิดปากบอกเรื่องนี้กับนาง หรือมีความคิดพิเรนท์เช่นว่าจะเอานางมาเป็นอนุ นางเองก็ปล่อยผ่านไป ด้วยว่ารู้แจ้งว่าความสัมพันธ์ระหว่างเฉินเฟยหยางและสามีของนางนั้นมีมาก่อนที่นางจะแต่งเข้าเรือนตระกูลเฉิน… เว้นเสียแต่ก็มีเรื่องที่ทำให้นางเจ็บช้ำน้ำใจ ในวันที่นางเจ็บท้องเหลือประมาณ ด้วยว่าจะให้กำเนิดบุตรในอีกไม่กี่ชั่วยามข้างหน้า แทนที่เฉินเฟยหยางจะอยู่เคียงข้างนาง และรอเชยชมบุตรที่จะเกิดในวันนี้ แต่สามีตัวดีกลับออกจากเรือนไปหาแม่นางผู้นั้น… ความคับแค้นใจที่มีมานานก็สุดที่จะทานทนต่อไปได้ ฟ่านลี่ที่ผ่านพ้นความเจ็บปวดทรมานจากการคลอดบุตรก็มาดมั่นว่าจะขอหย่ากับผู้เป็นสามี ตัดขาดกันเสียตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่าปล่อยให้ตนช้ำใจไปมากกว่านี้ แต่ในขณะที่นางเอ่ยปากขอหย่า กลับพบกับเรื่องที่ไม่คาดคิดเสียยิ่งกว่าเก่า… เพราะในวันเดียวกันนั้นที่เฉินเฟยหยางออกไปหาคนรักเก่า ก็ดันเจอโจรดักปล้นแล้วทำร้ายเสียจนนอนหมดสติอยู่ข้างทาง ใจของฟ่านลี่ล่วงไปยันตาตุ่ม แต่เรื่องที่ได้ยินก็ยังไม่เท่ากับเรื่องที่นางได้เห็น และได้ยินจากปากของคนเป็นสามีที่ฟื้นขึ้นมา “ท่านจำอะไรได้บ้าง” “จำได้ว่าน้องหญิงจะคลอด” “แล้วจำได้ไหมว่าท่านออกไปไหนมายามที่ข้าเจ็บท้องจวนเจียนจะขาดใจน่ะ” “ทำไมข้าถึงออกไปข้างนอกตอนที่น้องหญิงคลอดหรือ” “…” “ข้าเลวปานใดกันเล่าถึงปล่อยให้น้องหญิงเจ็บเพียงลำพัง” “หมายความว่ายังไง” “หือ น้องหญิงหมายถึงสิ่งใด” “ท่านจำไม่ได้หรือว่าท่านออกไปหาใคร” “…ไม่ ข้าจำไม่ได้” แต่เมื่อเถ้าแก่เฉินยืนยันว่าตัวเองนั้นจำสิ่งใดไม่ได้ ก็ไม่มีเหตุผลใดที่นางจะไม่ตอบในสิ่งที่แม้แต่เจ้าตัวยังสงสัย ว่าในขณะที่ภรรยาคลอดลูกอยู่ที่เรือนตนเองนั้นออกไปไหน “ท่านออกไปหาคนรักของท่าน…ท่านออกไปหาแม่นางเกา” ฟ่านลี่ตอบอย่างไม่อ้อมค้อม มองหน้าของชายหนุ่มผู้เป็นสามีด้วยว่าอยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะแสดงอะไรออกมาอีก “ท่านจำได้หรือยัง” “ไม่…ข้าจำอะไรไม่ได้เลย แม่นางเกาคือใครหรือ” “…” แต่สิ่งที่ได้รับกลับมายังเป็นคำตอบเดิน พร้อมกับความว่างเปล่าในดวงตาของเฉินเฟยหยางอย่างเช่นที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เฉินเฟยหยางจำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนาง… นี่มันเรื่องอะไรกันเล่า หรือนี่คือมารยาของเฉินเฟยหยาง แล้วเช่นนี้หนทางการขอหย่าของนางจะเป็นเช่นไรกันต่อเล่า…

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ท่านประธานยอดรัก ชุด One Night Stand

16.0K·เนื้อนวล/baiboau

“ต้องให้พี่ไปเปลี่ยนชื่อในบัตรประชาชนหรือไง หวันถึงจะยอมรับว่าทั้งสมชาย และราเชนคือคนๆ เดียวกัน และเขาทั้งสองคนก็รักหวันไม่ต่างกัน” “พี่สมชายเป็นแค่เชฟธรรมดา เป็นผู้ชายจนๆ ที่รัก หวันด้วยใจจริง” “หมอนั่นมันก็คือพี่นั่นแหละ” “ไม่ใช่... คุณ... คุณคือคนหลอกลวง ที่ปลอมตัวมาหลอกให้หวันรัก เพื่อ... เพื่อจะ...” “เพื่ออะไรหรือ” “เพื่อ... ที่จะทำให้หวันมีมลทินยังไงล่ะ” “นี่หวันตีความจริงใจของพี่เลวร้ายขนาดนั้นเชียวหรือ” “ก็ดี... ถ้าหวันคิดว่าพี่เลว... พี่ก็จะเลวให้สุดๆ ไปเลย บางทีการได้ตัวหวัน อาจจะทำให้พี่เลิกคิดถึงหวัน อย่างที่หวันต้องการให้เป็นก็ได้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ขย่มให้ลืมรัก

14.0K·ท่านจอมยุทธ์

ยามราตรีโปรยความมืดคลุมทั่วจวนแม่ทัพ ห้วงเวลาที่ผู้คนล้วนหลับใหลกลายเป็นเพียงฉากหน้าของเมืองที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา หลงหยางเฉิน แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ แผ่นหลังเปลือยเปล่าของเขาเผยให้เห็นรอยแผลเป็นจากสมรภูมิ ดวงตาคมกริบประดุจเปลวเพลิงทอดมองออกไปนอกหน้าต่างในขณะที่ร่างกายเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาที่เก็บซ่อนไว้ ชื่อเสียงของเขาเล่าลือไปไกล ไม่เพียงแต่ในสนามรบ ทว่าในห้องหับของเหล่าสตรีผู้โชคดีที่เคยได้สัมผัสความร้อนแรงของเขา ทว่าน่าแปลก... ฮูหยินอันฉิงหรู ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของหัวใจและกายตามตำแหน่ง กลับไม่เคยลิ้มรสความเร่าร้อนนี้เลยแม้แต่น้อย สตรีที่เคยเป็นดั่งดอกไม้เลอค่าอันดับหนึ่งของแผ่นดิน ผู้ที่หลงหยางเฉินควรจะเฝ้าทะนุถนอม กลับถูกเขามองข้ามดั่งเพียงเครื่องประดับหนึ่งชิ้น ภายในจวนโอ่อ่า อันฉิงหรูนั่งอยู่บนเตียงผ้าไหม ดวงตาของนางแฝงไปด้วยความว่างเปล่าที่ขับเน้นความงดงามของนางให้ยิ่งเย้ายวน ริมฝีปากแดงฉ่ำนั้นครั้งหนึ่งเคยเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม แต่บัดนี้เหลือเพียงความเจ็บปวดที่ถูกซ่อนไว้ลึกในใจ "ข้าเป็นถึงฮูหยินของแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับไม่มีค่าพอให้เขาเหลียวมอง..." เสียงกระซิบของนางเจือด้วยความขมขื่น ในค่ำคืนที่เปลี่ยวเหงานี้ ความคิดหนึ่งได้แวบเข้ามาในใจ "ทำไมข้าต้องรอเขา? ความเร่าร้อนและปรารถนานั้น ข้าก็หาได้เอง!" เสียงฝีเท้าของบ่าวชายผู้หนึ่งดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบ เสียงประตูเลื่อนเปิดออกช้าๆ ร่างของชายหนุ่มที่น้อมตัวอยู่ต่อหน้าเธอนั้นดวงตาฉายแววสั่นไหว ผิวแก้มของเขาแดงก่ำเมื่อได้สัมผัสกับสายตาอันแหลมคมของนายหญิงที่นั่งอยู่บนเตียง "เจ้า... กลัวหรือ?" อันฉิงหรูเอ่ยเสียงแผ่ว ทว่ามันเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทาน ชายหนุ่มเพียงส่ายศีรษะ ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นช้าๆ ความเงียบปกคลุมห้อง มีเพียงเปลวไฟในตะเกียงที่ไหวระริกตามแรงอารมณ์ที่คุกรุ่น "ถ้าหลงหยางเฉินไม่เห็นค่าข้า... ข้าจะให้ผู้อื่นได้ลิ้มรสสิ่งที่เขาเมินเฉยเอง" ราตรีนี้จึงไม่เพียงเป็นช่วงเวลาแห่งความลับ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของแรงปรารถนาอันเร่าร้อน

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

BAD AUCTION ผู้ชายประมูล

34·ไข่ดาวเบคอน

“เมื่อก่อนฉันโง่มากที่เคย หลงรัก ผู้หญิงสารเลวอย่างเธอ!”

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ