จีบเมียเก่า

ทะลุมิติมาขอค่าหย่าสิบล้าน

เพราะถูกว่าที่สามีนอกใจ ไปแอบกินกับผู้จัดการ ดาราสาวดาวรุ่งเตรียมแฉออกสื่อจึงถูกคนพวกนั้นบีบคอจนตาย แต่ใครเลยจะคิดว่าวิญาณของเธอดันย้ายไปอยู่ในร่างของภรรยาแสนร้ายของผู้กำกับชื่อดังเมื่อ50ปีก่อน!!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

(จบแล้ว ) สยบรักสามีธงแดง

360·Primพริมโรส

เรื่องย่อ “พริมไม่อยากเป็นเมียคุณแล้วค่ะ เราหย่ากันเถอะ!” สองปีที่ พริมา ยอมเป็นภรรยาที่แสนดี อดทนต่อความเย็นชา การดูถูก และการนอกใจของสามี เธอเคยคิดว่าแค่รักเขาให้มากพอ สักวันเขาคงเห็นคุณค่า แต่สำหรับ เพลิงกัลป์ ความรักของเธอกลับเป็นเพียงของตายที่เขาจะทำอย่างไรก็ได้! กระทั่งคืนหนึ่ง เธอโทรหาเขาถึง สิบสี่สาย แต่เขากลับเลือกปิดเสียงโทรศัพท์เพื่ออยู่กับผู้หญิงอีกคน โดยไม่รู้เลยว่าคืนนั้นภรรยาของเขาต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง! พอแล้ว! เมียที่ดีไม่ได้แปลว่าต้องเป็นเมียที่โง่! เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง พริมาก็ยื่นใบหย่า เก็บหัวใจที่แตกสลาย แล้วเดินออกจากชีวิตเขาอย่างไม่คิดหันกลับไปมอง ทว่าเมื่อผู้หญิงที่เคยรักเขาสุดหัวใจหมดรักขึ้นมาจริง ๆ ผู้ชายที่เคยหยิ่งผยองกลับเป็นฝ่ายแทบคลั่ง! เขาตามง้อ เฝ้าหวง และยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อขอโอกาสอีกครั้ง แต่เสียใจด้วยนะคะ... “ตอนฉันรัก คุณเห็นฉันเป็นของตาย พอฉันหมดรักขึ้นมา คุณกลับทนไม่ได้เสียเอง!” ทีตอนมีเมียดี ๆ ไม่รู้จักรักษา! คราวนี้ต่อให้สามีธงแดงคุกเข่าขอร้อง เธอก็จะไม่ยอมกลับไปเป็นผู้หญิงที่ถูกเหยียบย่ำคนเดิมอีกแล้ว! เพราะครั้งนี้ คนที่ต้องเจ็บจนจำ จะไม่ใช่เธออีกต่อไป! ด้วยรัก จาก primพริมโรส *********** #จบดี พระเอกเลวแต่คลั่งรัก 55555 **** # นางเอกเอาคืนจนหมอบ…ยอมศิโรราบ # นางเอกสวย แซ่บ # เล่มเดียวจบ อ่านรวดเดียวฟิน ไม่ค้างคา…. # มี eBook + ตอนพิเศษหวานฉ่ำหลังแต่งงาน NC ร้อนแรง # อ่านให้สะใจถึง 120,000 คำ

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

แค้นรักเมียเก่า

292.0K·ณดารินทร์

ยิ่งเกลียด..ยิ่งรัก.. เธอหนีฉันไปโดยไม่ล่ำลาสักคำ ทิ้งให้ฉันจมอยู่กับ ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ยังจะมาร้องขอความเห็นใจและการให้อภัยจากฉันอีกหรอ..ไม่มีทาง และถ้าฉันจะเอาคืนให้เธอต้องทุกข์ทรมาน เหมือนอย่างฉันบ้าง.. อย่าร้องแล้วกัน เรื่องนี้เป็นนิยายลำดับที่ 2 ของนิยายเซต 4 หนุ่มทาสรัก 1 หลงรัก เมียจำเป็น 2 แค้นรัก เมียเก่า 3 คลั่งรัก เมียขัดดอก 4 เผลอรัก เมียชั่วคืน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

Chained Love ล่ามรัก

337·นิภาภัทร

Chained Love ล่ามรัก [ ภาคิน x ลูกพีช ] เพราะความรักที่มากเกินพอดีจึงทำให้ "ภาคิน" ต้องการที่จะครอบครอง "ลูกพีช" ไว้เพียงคนเดียว โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความรักของเขาสร้างความทุกข์ให้กับคนที่ได้รับมากแค่ไหน และถ้าวันหนึ่ง...เธอไม่อยากที่จะทนกับเขาอีกแล้ว "พีชว่าเราลองถอยคนละก้าวก่อนดีไหม มันคงจะดีกว่าถ้าเราได้ทบทวนอะไรๆ มากกว่านี้" "หมายความว่ายังไง" "พีชเหนื่อย และพีชคิดว่าเราไม่...อึก!" "คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดคำนี้ออกมา..." "...เธอก็น่าจะรู้นะว่าฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พ่อหนูคือใครหนอ

2.0K·ข้าวสีทอง

"ระริน" เป็นเด็กในบ้านของ "สิงห์" ดาราหนุ่มรูปหล่อมานาน เธอเป็นคู่นอนของเขาจนชายหนุ่มเลือกคบคนอื่น เธอจึงตัดสินใจหนีจากเขาเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกชายฝาแฝด "ศิรา" "ธารา" ที่ความหมายเหมือนแม่แล้วตัดขาดจากพ่อโดยสมบูรณ์

พาลูกกหนีจบแล้ว

คุณสามีคะ เราหย่ากันเถอะ

2.0K·ข้าวสีทอง

ครอบครัวของ "ทิพย์วารี" สนิทสนมกับครอบครัว "หนึ่งนที" ผู้ใหญ่จึงจัดการแต่งงานให้คนทั้งสอง สามปีที่อยู่ด้วยกันเขาแทบไม่ทำหน้าที่สามีเลยสักครั้ง มีเพียงความเหินห่างและเย็นชา กระทั่งวันที่เธอเสียใจจากการถูกเขาเหยียบย้ำหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงเป็นฝ่ายเลือกเดินออกมาเอง โดยทิ้งไว้เพียงใบหย่าให้ดูต่างหน้า จนเขาต้องเป็นฝ่ายตามหาภรรยา ที่เพิ่งรู้ว่าเธอมีค่ากับตนมากแค่ไหนตอนที่กำลังจะเสียคนสำคัญไป

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

โซ่คล้องใจ

14.0K·ข้าวสีทอง

"ดมิสา" หอบลูกหนีชายที่ทำร้ายตัวเองมาโดยตลอด เธออยู่ด้วยตัวเองมาเกือบเจ็ดปีกระทั่งเขาโผล่มาอีกครั้ง "ภูวิศ" คุณลุงที่ลูกสาวอย่าง "มนสิชาหรือน้องชิชา" ชมนักหนาว่าแสนเท่ ความจริงแล้วคือพ่อที่แท้จริง ชายหนุ่มต้องการทวงคืนตำแหน่งพ่อและสามี แต่อย่างหลังน่าจะยากสักหน่อยในเมื่อคุณแม่กางกรงเล็บทั้งแยกเขี้ยวใส่พร้อมทำร้ายทุกเมื่อ มีกลเม็ดเคล็ดลับเด็ดอะไรคงต้องงัดมาใช้เสียแล้ว

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

โปรดอย่ากลับมา

164·เม็ดขนุน

"โปรดอย่ากลับมาในวันที่รอยยิ้มหวานบนใบหน้าคุณไม่มีผลจะทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงได้อีกแล้ว"

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

หวนคืนใจ

6.0K·ข้าวสีทอง

วันที่ตัดสินใจจะหย่าและกลับไปอยู่บ้านสวนของตน กลับพบสามี ที่ไม่เจอหน้ากันกว่า 5 ปี มาอาศัย เรื่องราวในวันวานย้อนกลับมา อีกครั้ง ความรักที่มอบให้เขามันจะกลายเป็นเพียงฝุ่นผงไร้ค่าหรือไม่ "เรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่นะ" คำพูดนั้นจะน่าเชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหน...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ท่านแม่ทัพ โปรดสำรวม! ฮูหยินของท่านตายไปนานแล้ว

6.0K·อิ๋นเยว่

เพราะหลงเชื่อมารยา 'แม่ทัพหยางเฟิง' จึงบูชาของปลอม และย่ำยีภรรยาตัวจริงอย่าง 'หลินว่านเอ๋อร์' จนกระอักเลือด เมื่อความอดทนสิ้นสุด นางทิ้งปิ่นหักไว้ต่างหน้า แล้วทิ้งชีวิตเดิมไว้ในกองเพลิง! วันที่เขารู้ความจริงว่าใครคือผู้มีพระคุณ ก็ทำได้เพียงกอดเถ้าถ่านร้องไห้แทบขาดใจ สามปีผ่านไป... นางหวนคืนในฐานะ 'หมอเทวดา' ผู้เลอโฉม เขาคุกเข่ากอดขาอ้อนวอนขอโอกาส แต่นางกลับตอบกลับด้วยสายตาว่างเปล่า "ท่านแม่ทัพโปรดสำรวม... ยาของข้ารักษาได้ทุกโรคในใต้หล้า เว้นแต่โรค 'ตาบอดและหูเบา' ของท่าน...ข้ารักษาไม่หายจริงๆ!"

แม่ทัพจบแล้ว

หนี้สวาทเพื่อนสนิท ชุด เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

14.0K·เนื้อนวล/baiboau

สำหรับเธอ... ปาณัสม์คืออดีตเพื่อนรัก ก่อนจะกลายมาเป็นอดีตสามีโดยไม่ได้ตั้งใจ สำหรับเขา... เอิงเอยคือเพื่อนที่เขาแอบรักแต่ได้แต่เก็บเอาไว้เพียงในใจ จนกระทั่งวันหนึ่งสบโอกาส เขาจึงไม่ยอมปล่อยให้โอกาสที่จะได้ครอบครองเพื่อนรักหลุดลอยไป เขาครอบครองเธอ ก่อนจะตื่นมาพบกับความว่างเปล่าของเตียงนอน... “ณัส... อย่าเข้ามานะ...” “เสียใจด้วยเอย ฉันจะไม่ฟังคำทัดทานอะไรของเธออีกแล้วล่ะ” “อ๊ะ... ณัส... ปล่อยเอยนะ” เขากระชากร่างของหล่อนเข้าไปกอดรัดแน่นแนบอก หล่อนดิ้นรนขัดขืน แต่ยิ่งดิ้น ก็เหมือนยิ่งปลุกเร้าให้เขาตื่นตัวมากยิ่งขึ้น “ปล่อยเอย... ณัส... อย่าทำแบบนี้” “เธอเป็นของฉันเอย... และฉันก็จะไม่ใจดีให้เธอหนีไปไหนอีกแล้ว” “อ๊ะ... อื้อ... อุ๊บบบบ...” ปากของหล่อนถูกริมฝีปากกระด้างกระแทกกระทั้นลงมาหาเต็มแรง ปากอิ่มแตกยับ แต่ปาณัสม์ที่กำลังโมโหไม่ยอมปรานีปราศรัย

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

รักหมดใจ

6.0K·ลายมะลิ

"เราหย่ากันเถอะ" "พี่ดนย์ เล่นอะไรคะเนี้ย ข้าวไม่ขำด้วยนะคะ" ขวัญข้าวพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ส่งสายตาค้อนให้ชายคนรัก สองมือเล็กวุ่นอยู่กับจานอาหาร "พี่ดนย์ ขึ้นไปอาบน้ำก่อนดีไหมคะ? กลับมาเหนื่อยๆ จะได้สบายเนื้อสบายตัวค่ะ เดี๋ยวข้าวจัดโต๊ะรอค่ะ" รอยยิ้มหวานประทับบนใบหน้าสวย ธีรดนย์ทรุดกายลงนั่งที่เก้าอี้ หลุบตาลง มือหนาบีบเข้าหากันแน่น ถอนหายใจเสียงยาว "ข้าว...พี่ต้องการหย่า" เสียงทุ้มหนักเน้นย้ำ เพล้ง! เสียงจานข้าวหล่นกระทบพื้น มือเล็กสั่น หัวใจดวงเล็กเต้นเร็วแรง "ขะ..ขอโทษค่ะ ข้าวนี่ซุ่มซ่ามจริงๆเลย" เสียงเล็กสั่น ร่างบางก้มลงไปเก็บจานและเศษข้าวที่หล่นกระจายอยู่บนพื้น "พี่ดนย์ หิวเเล้วใช่ไหมคะ? ถ้าอย่างนั้นข้าวตักข้าวให้เลยนะคะ " ขวัญข้าวก้มหน้างุด พยายามกั้นน้ำตาไม่ให้ไหล สองมือง่วนอยู่กับสิ่งตรงหน้า ทำทีไม่สนใจกับคำพูดของเขา "ข้าว...พี่ขอโทษ พี่ผิดเอง" ธีรดนย์พูดเสียงอ่อน แววตาเศร้าแฝงไปด้วยความรู้สึกผิด "ทะ..ทำไมคะ ข้าวทำอะไรผิดหรือทำอะไรให้พี่ดนย์ไม่พอใจหรือเปล่าคะ ข้าวขอโทษ ขอโทษจริงๆค่ะ" เสียงเล็กสะอื้นไห้ น้ำตาหยดเล็กไหลลงอาบบนแก้มสวย สองมือพนมยกไหว้ ร่างกายสั่นไหว "ไม่ใช่ความผิดของข้าว" ธีรดนย์เงยหน้ามองใบหน้าหวานดวงตาแดงเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา เจ้าของใบหน้าหวานมองกลับมาด้วยสายตาตัดพ้อ เขามองเห็นความเสียใจ ผิดหวัง ในแววตาของเธอ "ขอโอกาสให้ข้าวอีกครั้งนะคะ พี่ดนย์" น้ำเสียงอ้อนวอนปนเสียงสะอื้นไห้เปล่งออกมาจากริมฝีปากบาง มือเล็กสั่นไหวเอื้อมไปกุมที่มือเขาส่งสายตาขอความเห็นใจ ธีรดนย์หันหน้าหนี เสตามองไปที่อื่น ดึงมือออกจากการเกาะกุมของมือเล็ก ลุกขึ้นประจันหน้ากับเธอ "พี่ไม่ได้รักข้าวแล้ว"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เล่ห์รักร้ายนายแฟนเก่า

3.0K·กชภาภัค

หกเดือนก่อน ตอนเลิกรา…. ปกติแล้วคนเรามักเลิกกับแฟนที่คบกันมานานเพราะเหตุผลอะไรเหรอ มีคนอื่น โดนทำร้ายร่างกาย ปัญหาทางความคิดหรือปัญหาครอบครัวของทั้งสองฝ่ายหรือเพราะปัจจัยอื่น ๆ ที่ทำให้ความรักไม่สามารถเดินต่อไปได้ แล้วคุณเคยเลิกกับใครเพราะความรู้สึกที่เคยมีมันหมดไปบ้างไหม เคยตั้งคำถามรึเปล่าว่าเพราะทำไม ทั้งที่เคยรักกันมากแท้ ๆ อะไรที่นำพาให้เรามาถึงจุดนี้ จุดที่ความรักมันจืดจางจนไม่รับรู้ถึงรสชาติของมัน จุดที่ความสัมพันธ์มันแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี ‘เราเลิกกันเถอะ’ การแยกกันจึงเป็นทางออกที่ดี ทิ้งท้ายคำลาปิดฉากรักเก้าปีของเขาและเธอลงอย่างสมบูรณ์

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

(ทะลุมิติ) เกิดใหม่เป็นเมียบำเรอตัวร้าย

3.0K·ยี่สิบห้าเมษา ฯ.

"ทำไมลิ้นเธอมันดีแบบนี้..แบบนั้นแหละกำลังเสียว..ซี๊ด อ๊าส์~"

พลิกชีวิตจบแล้ว

วุ่นดีนะคุณผีผลักรักมาให้

748·Lai LA FuN / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ

เพราะไม่อยากเห็นเพื่อนรักจมปรักอยู่กับอดีตที่ลืมไม่ลง จนไม่ยอมเปิดใจคบกับใครสักที 'ข้องนาง' จึงต้องพึ่งศาสตร์ลี้ลับช่วยให้เพื่อนรักสมหวังกับคนใหม่ให้ได้! "สาธุ... ตาจ๋า ยายจ๋า โปรดช่วยเหวี่ยงเนื้อคู่มาให้เพื่อนรักหนูทีเถอะ เพี้ยง!" "ช้องนาง! แกบ้าหรือสติไม่มาขอเนื้อคู่ให้คนอื่น แถมยังมาขอกับศาลไม้เก่า ๆ เนี่ยนะ" "แกน่ะสิบ้า! สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีทุกที่เว้ย ขอแค่ใจเราศรัทธา จริงมั้ยยัยหยาด" ช้องนางหาแนวร่วม "มีที่ตั้งเยอะแยะ ทำไมแกต้องเลือกที่นี่ด้วย" พนิตตามองรอบ ๆ ศาลาตายายที่อยู่ใต้ต้นโพธิ์แห่งนี้ บรรยากาศรอบตัวชวนขนลุกฟีลถ่ายรายการผีหรือไม่ก็ถ่ายหนังสยองขวัญมากกว่ามาขอเนื้อคู่อย่างที่เพื่อนรักทำอยู่ "แกฟังนะ ที่ฉันมาขอเนื้อคู่กับศาลตายายเพราะอยากให้คนที่ฉันขอคู่ให้อยู่ครองรักกันจนหัวหงอกหัวขาวอย่างตากับยายที่อยู่ในศาลนี้" "แล้วแกขอเนื้อคู่ให้ใครอะ" "นอกจากแก! ในกลุ่มนี้มีใครไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนบ้าง" อ้าว! ไหงแจ็กพ็อตมาลงที่เธอได้ "แกขอเนื้อคู่ให้ฉัน?" "Yes!" "ครั้งนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์แกคงช่วยไม่ได้แล้วละ" "แกเสียเวลาแล้วละช้อง ครั้งนี้ตายายก็ช่วยฉันไม่ได้จริง ๆ" "ปากดีแบบแกระวังเถอะ! สักวันผีตายายจะผลักรักแท้มาให้ ไม่เชื่อคอยดู!" น้ำเสียงช้องนางหนักแน่น เหมือนกับสายลมที่พัดมาต้องผิวกายเธอเพียงคนเดียวจนขนลุกซู่อยู่เงียบ ๆ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทวงคืน เมียเก่า

6.0K·โอชิม่อน

เขาและเธอ แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ 2 ปี ก็ต้องหย่ากัน เพราะเหตุผลบางอย่างที่เขาไม่สามารถบอกใครได้ และเขากลับมาในครั้งนี้ เขาจะทวงทุกอย่างที่เคยเป็นของเขากลับคืนมา แม้กระทั่งเธอ เขาก็จะทวงคืน

นิยายรักจบแล้ว

พันธะร้ายอุ้มรัก

32.0K· นามปากกา แสงเทียน

จากนักเขียนถึงนักอ่าน นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อในนวนิยายชุด “พันธะ” นักอ่านสามารถอ่านแยกได้ค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายดราม่า รักโรแมนติก ที่พระเอก พี่วิน ของนักเขียนจะเลวมากเป็นพิเศษ ถ้าใครชอบ พระเอกดิบ เถื่อน ปากร้าย ทำร้ายจิตใจ และคลั่งรักชนิดรุนแรง หึงมาก หวงมาก เดี๋ยวยกพาดบ่าเข้าห้องบ้างอะไรบ้าง ผายมือเชิญขอบกระทะทองแดงเลยค่ะ เราจะกอดคอลงนรกไปด้วยกัน อิอิ นางเอก ‘น้องนิดา’ ใสซื่อ เชื่อฟัง เป็นลูกเลี้ยงแม่พระเอก ตัวพระเอกมีปมครอบครัว เป็นคนซับซ้อนแต่ก็ไม่ได้เข้าใจยาก และปมที่ว่าก็มาจากนางเอกนี่แหละค่ะ ใครชอบแนวนี้ทดลองอ่านก่อนได้นะคะ ถ้าไม่ใช่ทางก็กดซื้อไปเถอะค่ะ คุ้มแน่นอน ฮ่า! นิยายเรื่องนี้ไม่อิงความจริง เน้นจิตนาการที่คลั่งรักของนักเขียนนะคะ ตอนจบสุขนิยมค่ะ ครองรักกันอย่างมีความสุข แม้จะทำให้เสียใจและเสียน้ำตาแต่นักเขียนก็อยากจะปลอบโยนนักอ่านนะคะ ถ้าผิดพลาดประการใด พระเอกเลวเกินไป เชิญด่าพี่วินเลยค่ะ แสงเทียนไม่รับรู้ ? ฝากพี่วิน น้องนิดา และน้องนิล กาวใจคนสำคัญไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านด้วยนะคะ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะรักและเข้าใจพี่วินของเค้า! โชคดีมีสุขค่ะ ด้วยรัก แสงเทียน บทนำ หญิงสาวกำปากกาหมึกซึมในมือไว้แน่น ตรงหน้าคือกระดาษทะเบียนสมรสที่จะตีตราชีวิตเธอกับผู้ชายข้าง ๆ ไปตลอดชีวิต แผ่นหลังบอบบางถูกลูบอย่างปลอบประโลมด้วยคนที่เธอเชื่อใจและดีกับเธอที่สุดตั้งแต่เธอจำความได้ “เซ็นนะลูก พี่เขาเซ็นแล้ว...” ดวงตากลมโตช้อนสายตาขึ้นสบมองแม่เลี้ยง ก่อนจะตวัดปากกาลงลายมือชื่ออย่างไม่ได้ลังเลเช่นคราแรก “จบเรื่องแล้วแม่จะหอบเสื้อผ้าไปอยู่กับผมจนลูกสาวแม่ตั้งท้องก็ได้นะครับ... ผมไม่ติด” น้ำเสียงที่ออกจะเย้ยหยันเอ่ยพร้อมกับร่างสูงที่ยืนขึ้นจนเงาทะมึนทาบทับเธอไว้ “ฉันไปแน่ ไปถ่ายรูปก่อนอย่าให้เสียฤกษ์” น้ำเสียงจริงจังของมารดาทำให้ ‘เนวิน’ อดที่จะเหยียดยิ้มไม่ได้ ญานิดา กุลภักดิ์พินิจ หญิงสาวรูปร่างอ้อนแอ้นอรชรในชุดแต่งงานสีขาวงาช้างเปิดเปลือยหัวไหล่กลมกลึง บนศีรษะประดับด้วยมงกุฎดอกไม้เพชรน้ำงามที่แวบวับล้อเล่นกับแสงไฟในห้องจัดเลี้ยง ใบหน้ารูปไข่สวยหวานราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ดวงตากลมโตโอบล้อมด้วยแพขนตาเงางามธรรมชาติที่ลอบมองเขาแทบจะตลอดเวลา เธอบอบบางมากขนาดที่ว่าเขาถอยหลังไปชนเธอก็แทบจะล้มหงายหลังไปแล้ว “ยืนให้มันมีกระดูกหน่อย อย่ามาสำออยฉันไม่ชอบ!!” ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเพียงนิดก่อนจะคลายออก และยืนเคียงข้างกันไปกับเขาโดยไม่สนใจน้ำเสียงที่แดกดันเธอแทบจะตลอดเวลา เธอยกมือไหว้แขกเหรื่อที่เข้ามาแสดงความยินดี ทุกคนเป็นแขกของแม่เลี้ยงทั้งนั้นเธอจึงต้องสุภาพกับคนพวกนี้ ต่างกับเขาที่ใบหน้าเรียบนิ่งไม่ยกมือไหว้ใครสักคน... หลังจากร้างผู้คน เนวินหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน และสะบัดแขนที่หญิงสาวคล้องให้หลุดออก ญานิดารู้ตัวเองดีถอยห่างออกมาไม่ได้เกาะแขนเขาไว้ตามคำสั่งของแม่เลี้ยง ตอนนี้แค่เขาไม่พังงานแต่งงานฉีกหน้าแม่เลี้ยง ไม่ไล่เธอกระเจิดกระเจิง หรือเอาไวน์แดงสาดใส่หน้าเธอแบบทุกครั้งที่เจอกัน แค่เขาไม่เดินหนีหายไปไหนนั่นก็ดีมากแล้วในสำหรับเธอ... “ฉันละอยากให้แม่มาเห็นความร้ายกาจในตัวเธอจริง ๆ” เนวินก้มหน้าลงมากระซิบประโยคยียวนกับร่างบางระหงข้าง ๆ มองมุมนี้หน้าอกหน้าใจก็อวบอัดเสียจริง! “นิดาไม่อยากเถียงกับคุณวิน... เรามาทำเรื่องนี้ให้จบเถอะค่ะ” หญิงสาวรู้ว่าเขามองอะไรเธอจึงยกมือข้างซ้ายที่ประดับด้วยแหวนเพชรเม็ดโตมาปิดช่องอกเอาไว้ “หึ! ทำเป็นหวงตัว... ทีเมื่อคืนครางหงิงเป็นลูกหมาเชียว” ‘ถ้าคุณวินคิดว่านิดาเป็นลูกหมา... งั้นคุณก็เป็นสามี ลูกหมานั่นแหละค่ะ เป็นหมาเหมือนกัน’ ญานิดาได้แต่พูดในใจไม่กล้าเอ่ยปากออกไป “อย่ามาด่าฉันทางสายตา!!” ริมฝีปากหยักกระตุกขึ้น และวาดลำแขนแกร่งไปดึงเอวบางมาใกล้ชิด ชายหนุ่มบีบเอวบางจนญานิดารู้สึกเจ็บ เธอกะพริบตาถี่ ๆ กลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหล “แต่ไม่เป็นไร... ด่าไปเถอะ แล้วฉันจะเอาคืนตอนเธออ้าขาอยู่บนเตียง!” ชายหนุ่มเอียงใบหน้าลงมากดจูบที่ลำคอเธอพร้อมกับขบเม้มแรง ๆ ทั้งที่เรายังยืนอยู่หน้าแบ็กดร็อปในงาน แต่งงานอยู่เลย! เนวินหัวเราะร่วนเมื่อนึกไปถึงเมื่อคืนกว่าเขาจะปล่อยร่างนุ่มนิ่มที่ยืนเคียงข้างกันก็เกือบรุ่งสาง ขนาดเขานอนมากกว่าเธอยังเพลียเลย แต่ยัยเด็กไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้กลับยืนรับแขกในงานได้หน้าตาเฉย!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พอกันที สามีคนนี้ฉันไม่เอาแล้ว!

4.0K·ยี่สิบห้าเมษา ฯ.

"เราหย่ากันเถอะค่ะ นิการ์เบื่อที่จะทนอยู่กับสามีโง่เง่าแบบคุณไม่ไหวแล้ว เป็นนายคนซะเปล่าแต่มาตกม้าตายเพราะอีผู้หญิงตอแหลคนนี้!"

ดราม่าจบแล้ว

ตามดวงใจหวนคืน

478·ฟางฉี/น่านนารายณ์/วิญญาณไพร/DeLabel

ปฐพี ทวีชัย หรือ ดิน เดินทางกลับประเทศไทยหลังจากทำตามความปรารถนาของผู้เป็นแม่จนสำเร็จทั้งได้เติมเต็มความฝันของตนเอง ตลอดระยะเวลาเจ็ดปีภายในใจยังคงคะนึงหาและเฝ้ารอ การกลับมาครั้งนี้นับว่าถึงเวลาที่เขาจะทำตามความปรารถนาของหัวใจตัวเองและถือเป็นการรักษาคำพูดที่เคยให้ไว้กับเธอโดยที่ไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่เขาเฝ้ารอจะได้เจอนั้นหายไปจากที่อยู่เดิมพร้อมกับสิ่งล้ำค่าที่เขาไม่รู้มาก่อนว่าเธอเก็บรักษาและเฝ้าถนอมไว้เพียงลำพัง ปฐพีจะทำเช่นไรเมื่อไม่รู้เลยว่าเธอย้ายไปอยู่ที่ไหนหรือหัวใจของเธอเปลี่ยนไปแล้ว

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ปฐมบทฮูหยิน

47.0K·ล้านปีแสง

คำเตือน นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับคนอายุต่ำกว่า 18 ปี การเป็นฮูหยินนั้นไม่ง่ายดายเลยจริงๆ แต่งงานมาสามปี จากฐานะยากจนกระทั่งร่ำรวยเป็นเถ้าแก่ พอมีเงินทอง มีหน้ามีตา ภรรยาอย่างนางกลับกลายเป็นไร้ค่าไปเสียแล้ว ทั้งถูกบีบคั้นให้หย่า ทั้งถูกตามล่าสังหาร ยัง! ชีวิตยังบัดซบไม่พอ! อุตส่าห์เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนแซ่ หนีเอาชีวิตรอดมาได้ แค่ออกไปเดินในตลาดไม่ถึงชั่วยาม กลับถูกคนมาสู่ขอซะงั้น! เหตุผลง่ายๆ สั้นๆ ประโยคเดียว คือแต่งงานหลอกๆ แต่งงานหลอกๆ กะผีน่ะสิ! คืนแรกก็เคี้ยวนางแทบไม่เหลือกระดูกแล้ว *** ฝ่ายชายที่จะทำการหย่าภรรยา สามารถทำได้ด้วยก็การเขียนสาเหตุ ลงชื่อ ประทับลายนิ้วมือ กระดาษแผ่นนั้นก็จะกลายเป็น "ซิวซู" หรือใบหย่า โดยใช้กฎเจ็ดขับ กฎเจ็ดขับ สามีหย่าภรรยา -ไม่ปรนนิบัติพ่อแม่สามี -ไม่มีบุตร -คบชู้ -อิจฉาริษยา -มีโรคร้ายแรง -พูดมาก -ลักขโมย ฝ่ายชายใช้ขับภรรยา สตรีที่ถูกหย่าร้างด้วย “เจ็ดขับ” นับว่าเป็นความอัปยศสูงสุด หญิงสาวส่วนมากจึงมักฆ่าตัวตาย หรือไม่ก็บวชชี "ซันปู๋ชวี่" สามไม่หย่า คือข้อยกเว้นสามข้อที่สามีไม่สามารถหย่าได้ คือ - ก่อนแต่งมีบ้าน หลังแต่งไม่มี เช่น พ่อแม่ญาติพี่น้องตายหมด ไม่มีใครให้กลับไปขออาศัย -เคยไว้ทุกข์ให้พ่อหรือแม่ของสามีสามปี เพราะถือว่าได้ทำหน้าที่สะใภ้อย่างสมบูรณ์แล้ว -หากวันหนึ่งฝ่ายชายร่ำรวยหรือได้ดี จะทิ้งภรรยาที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาไม่ได้

นิยายจีนโบราณจบแล้ว