กรงรักอสูรทมิฬ

บรรยากาศโดยรอบของบ้านนั้นอบอวลไปด้วยความรักและความสุขที่ไม่มีใครมาพรากความรู้สึกนี้ไปจากจิตใจได้ ดังเช่นเด็กสองคนที่รักและผูกพันกันตั้งแต่เยาว์วัย

“ชอบไหมปิ่น...”

“ชอบ...สนุก”

“พี่จะให้ปิ่นขี่หลังพี่เมื่อปิ่นต้องการเลยรู้ไหม” เอเดสร้องบอกคนข้างหลัง จนหนูน้อยโอบรอบคอพี่ชายเอาไว้เพราะกลัวตกลงไป

“ดีค่ะ” เสียงเล็กบอก จนทำให้ใจของเด็กหนุ่มเต้นแรงไม่เป็นจังหวะอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไรกันแน่

“แล้วน้องปิ่นห้ามขี่หลังใครนอกจากพี่รู้หรือเปล่า ขี่หลังพี่ได้แค่คนเดียว” คนที่อยู่ด้านหลังพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะขานตอบไป จนเอเดสมีความสุขที่ได้ดูแลน้องน้อยแบบนี้

“ได้ค่ะ”

สองพี่น้องพากันเดินมายังม้านั่งตัวใหญ่ที่เพียงพอให้เด็กสองคนได้นั่ง และด้วยความที่หนูน้อยปิ่นปักตัวเล็กมาก ทำให้เอเดสอุ้มน้องมานั่งบนตักเพราะกลัวน้องจะตกลงไปเบื้องล่าง

“นั่งบนตักพี่แล้วกันนะ เดี๋ยวตกลงไปคุณแม่จะว่า” หนูน้อยตัวเล็กมองพี่ชายด้วยตาใสแป๋ว จนเอเดสยิ้มออกมา เพราะทุกครั้งที่เขาเห็นน้องสาวต่างสายเลือดยิ้มเขาเองก็อดมีความสุขไม่ได้

“ค่ะ...”

ตอนนี้เอเดสรับรู้เพียงแค่ว่าเขารักน้องสาวคนนี้มาก แต่ในรูปแบบไหนเด็กวัยเพียงแค่ 12 ขวบคงยังไม่เข้าใจ

“พี่รักน้องปิ่นนะ แล้วน้องปิ่นล่ะรักพี่หรือเปล่า”

“รักค่ะ รักพี่เอส” เสียงหวานร้องบอกจนเรียกรอยยิ้มของเอเดสได้ ทุกๆ วันเมื่อกลับจากโรงเรียนเอเดสจะต้องตรงมาเล่นกับน้องสาวเป็นอันดับแรก ความเหงาถูกทดแทนด้วยความน่ารักของปิ่นปัก ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่มีน้องสาวข้างกาย

“ดีมาก...รักพี่เยอะๆ และห้ามแบ่งความรักนี้ให้ใคร เพราะถ้าน้องปิ่นแบ่งมันให้ใครพี่จะไม่คุยกับน้องปิ่นอีกเลย” เอเดสบอกอย่างเด็ดขาด จนหนูน้อยหันหน้ามามองด้วยความไม่เข้าใจ แต่ตกปากรับคำไป “ห้ามมอบรอยยิ้มนี้ให้กับใครด้วยรู้ไหม พี่หวง”

“ได้เลยค่ะ น้องปิ่นรักพี่เอสที่สุดเลย”

ฟอด!!

แก้มนุ่มถูกหอมเป็นครั้งที่สองของวัน แต่เอเดสกลับรู้สึกชอบและอยากหอมอยู่ตลอดเวลา ในขณะที่หนูน้อยก็ปล่อยให้พี่ชายหอมได้อย่างสบายใจเพราะยังเด็กไม่รู้ประสา

“แก้มนี้ก็ห้ามให้ผู้ชายคนไหนหอมนอกจากพี่นะครับรู้หรือเปล่า”

“ได้ค่ะ”

“น้องปิ่น พี่จะดูแลปกป้องน้องปิ่นเองนะ ไม่ว่าในอนาคตใครที่กล้าทำร้ายน้องปิ่น แต่พี่สัญญาว่าพี่จะจัดการมันให้เจ็บปวดกว่าน้องปิ่นเป็นร้อยเป็นพันเท่าเลย น้องปิ่นเจ็บยังไงมันต้องเจ็บอย่างงั้น” เพราะความรักที่ไม่รู้ว่ามันเป็นความรักรูปแบบไหน ทำให้เด็กน้องพูดออกไปโดยไม่ทันได้คิดว่าคำพูดนี้อาจจะย้อนกลับมาทำร้ายเขาเอง

“พี่เอสสัญญาแล้วนะคะ ห้ามผิดสัญญากับน้องปิ่นนะ” เมื่อเด็กน้อยพูดจบ เอเดสก็ยกนิ้วก้อยของตัวเองเพื่อเป็นสัญญาว่าเขาจะปกป้องน้องสาวคนนี้ไม่ให้ต้องเสียใจ

“ได้ครับพี่สัญญา ไม่ว่าจะวันนี้หรือในอนาคตพี่จะเป็นองครักษ์พิทักษ์เด็กหญิงปิ่นปักตลอดไป”

“ขอบคุณนะคะ...”

สองพี่น้องให้สัญญาทางใจต่อกัน แม้ไม่รู้ว่าเบื้องหน้าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

“เอานิ้วมามะ...” สิ้นเสียงเริ่มแตกห้าวของพี่ชายทำให้ปิ่นปักยื่นมือตามที่เด็กหนุ่มบอก

“นี่ค่ะ” เมื่อมือเล็กยื่นมาตรงหน้าทำให้เอเดสไม่รอช้าที่จะหยิบแหวนของเล่นที่วันนี้เขาเล่นเกมได้มามอบให้กับสาวน้อยตรงหน้า ก่อนจะเอาแหวนวงนี้สวมเข้าที่นิ้วนางข้างขวาของเด็กน้อยอย่างไร้เดียงสา

“เก็บแหวนนี้ไว้นะปิ่น วันไหนที่ปิ่นคิดถึงพี่เอามันออกมา วันไหนที่ปิ่นอยากให้พี่ช่วยปิ่นบอกพี่ได้เสมอ”

“ได้เลยค่ะ” เด็กหญิงตัวน้อยมองแหวนในมือของตัวเองด้วยความหวงแหน ดังเช่นเอเดสที่หวงแหนน้องน้อยคนนี้เช่นเดียวกัน

เอเดสจ้องมองน้องสาวด้วยความรักที่เด็กหนุ่มวัย 12 ปีไม่รู้เลยว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร เขารู้เพียงแต่ว่าตอนนี้อยากจะปกป้องน้องน้อยอย่างนี้ตลอดไป

“พี่รักปิ่นนะ...”