คู่หมั้นชาย

ทะลุมิติไปเป็นภรรยาตัวน้อย
เฉียนซีเว่ยทดลองดาวน์โหลดเกมส์ทางอินเตอร์เนตมาลองเล่น เมื่อลงทะเบียนเข้าสู่เกมส์กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เธอทะลุมิติไปยังโลกที่เธอไม่รู้จัก แถมชีวิตในมิตินี้ยังถูกขายให้ไปเป็นภรรยาเด็กของบุตรชายในครอบครัวชาวบ้านที่ยากจน มิหนำซ้ำสามีในนามของนางยังหายสาบสูญไปในสงครามไม่ได้กลับมาบ้านอีกด้วย ภาระกิจของเฉียนซีเว่ยที่ต้องทำตามระบบภรรยาตัวน้อยจึงเริ่มขึ้นท่ามกลางข้อจำกัดมากมายในชีวิต "ภรรยาตัวน้อยหมายถึงเป็นภรรยาที่แต่งงานตั้งแต่เด็กถูกเลี้ยงให้เติบโตอยู่ในบ้านของสามี ว่าแต่สามีของข้ายามนี้เขาอยู่ที่ไหนเจ้าคะ" เฉียนซีเว่ยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย .... "ท่านช่วยบอกข้าอีกที สตรีนางนั้นเป็นสะใภ้ตระกูลเซี่ยที่อยู่หมู่บ้านติงเซียนอย่างนั้นหรือ" เซี่ยอวี่เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัยปนมึนงง เขามีภรรยาตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะเหตุใดเขาจึงไม่รู้เรื่องนี้ .....

กลีบดอกเหมยที่ร่วงโรย
เมื่อคู่หมั้นที่เป็นแม่ทัพกลับมาจากสงครามแต่เขาไม่ได้กลับมาเพียงคนเดียว เขามาพร้อมกับสตรีคนใหม่ของเขา.. "นี่คือหลิวลี่ถังผู้ที่จะมาเป็นฮูหยินรองของข้า" "ฮูหยินรอง?เจ้าหมายความว่าอย่างไรซีซวนเจ้ายังไม่ทันได้แต่งกับข้าเสียด้วยซ้ำ เหตุใดจึงมีฮูหยินรองเร็วเช่นนี้" "ข้ากับถังเอ๋อร์พบกับโดยบังเอิญ นางเป็นผู้ช่วยชีวิตข้านางนับเป็นผู้มีพระคุณ" ”หากนางเป็นผู้มีพระคุณ เจ้าก็ตอบแทนพระคุณของนางสิ การแต่งงานสำหรับเจ้าคือการตอบแทนพระคุณอย่างนั้นหรือ” "ข้ามิได้แต่งกับนางเพื่อตอบแทนบุญคุณ ข้ารักนางข้าจึงอยากแต่งนางมาเป็นฮูหยินรองของข้า!!”

หอบลูกหนีสามีทรราช
นางถูกครอบครัวบีบบังคับให้แต่งงานกับเซี่ยเหวินหลางอัครเสนาบดีผู้เหี้ยมโหดที่ฆ่าคนเป็นผักปลา ทรราชของแคว้นอวิ๋น ฮวาจื่อชิงจึงคิดจะหลบหนีการแต่งงานด้วยการหนีตามบุรุษไป เพียงแต่นางไม่มีบุรุษให้หนีตามไปด้วย ญาติผู้พี่ของนางจึงออกหน้ารับอาสาว่าจะหาบุรุษให้นางด้วยตนเอง คิดไม่ถึงว่าบุรุษที่เขาหามาจะเป็นทรราชเซี่ยที่นางกำลังคิดจะหลบหนีนั่นเอง เพราะความโง่เขลาทำให้นางล่วงเกินเขา เขาเคยสาบานเอาไว้ว่าจะต้องแก้แค้นนางให้ได้ หลังจากนั้นนางจึงทำได้แค่เพียงพาลูกทั้งสองคนที่นางคลอดออกมาอย่างยากลำบากหนีเขาไปให้ไกลแสนไกลเพียงเท่านั้น

เพียงเพราะข้าเป็นบุตรอนุหรือ ถึงได้รับบทร้าย
“คุณหนูผิดที่เกิดมาเป็นบุตรอนุ หากภพหน้ามีจริง คุณหนูท่านเกิดมาเป็นบุตรภรรยาเอกเถิดเจ้าค่ะ” แม่นมจินทรุดตัวคุกเข่าลงร้องไห้อยู่ข้างกายซีเยว่ไม่มี ภพหน้าไม่มีจริง ข้าผิดที่เป็นบุตรอนุเพียงเท่านี้รึ

บ่วงรักสามีร้าย
“ถ้าขืนเธอยังดื้ออีก คราวนี้ฉันจะจับเธอฉีดยาด้วยเข็ม 58 ซีซีแน่! เธอเลือกเอาว่าจะกินยา หรือจะฉีดยา!!”

ย้อนเวลามาแก้ไขชะตาในยุค 80
หากได้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตสิ่งแรกที่ทุกคนอยากจะทำก็คือแก้ไขความผิดพลาดของตนเอง เยี่ยชิงเหมยเองก็เช่นกัน เมื่อมีโอกาสได้แก้ตัวอีกครั้ง เธอจะเชื่อฟังพ่อแม่และจะไม่มีวันแต่งเข้าสกุลเผิงอีกแล้ว เพราะชาติก่อนเธอดื้อรั้นที่จะแต่งเข้าสกุลเผิง ด้วยคิดว่าคนรักของเธอคือคนที่ดีพร้อม สุดท้ายแล้วเขาไม่เคยเห็นคุณค่าของเธอเลย ทั้งที่เธอทำทุกอย่างเพื่อเขาแต่ผลตอบแทนที่ได้ก็คือการนอกใจ ดังนั้นเมื่อได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่มีวันทำให้ตนเองต้องเผชิญกับสถานการณ์อันเจ็บปวดอีกแล้ว

สักวันเธอจะรักฉัน
“แต่งงานกับพี่นะ” หน้าฉันตอนนี้คงตลกมาก ทั้งดวงตาแล้วก็ปากแข่งกันขยายเต็มที่ ไม่คิดว่าประโยคนี้จะหลุดออกมาจากปากพี่เต้

คุณหนูใหญ่เกิดใหม่ทวงคืนวาสนา
ชาติก่อนถูกสลับตัวช่วงชิงโชคชะตาคุณหนูใหญ่ ชาตินี้เกิดใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่มีวันให้ใครมาสวมรอย ทั้งครอบครัว คนรัก และวาสนา ชาตินี้เธอจะไม่ให้หลุดมือไปอีกแล้ว

งานแต่งฉัน เจ้าสาวกลับเป็นน้องฉัน!?
รักทางไกลมาสิบปี ความรู้สึกที่แฟนหนุ่มมีต่อฉันนั้นไม่เปลี่ยน สัญญาว่าจะให้ฉันได้เป็นเจ้าสาวที่มีความสุขที่สุดในโลก ฉันยอมทิ้งงาน กลับมาก่อนล่วงหน้า เพื่อเซอร์ไพร์สเขา กลับเห็นเขาที่ตั้งใจสะสมตั๋วเครื่องบิน1999ใบ จุดหมายปลายทางห่างจากเมืองที่ฉันอยู่ไม่ไกลมากนัก แต่เขาก็ไม่ได้อยากมาหาฉัน ฉันอยากถามเขาต่อหน้า ดันไปเห็นภาพบาดตาบาดใจ ที่น้องสาวกับเขามีอะไรกันบนเตียง "เธอยังไม่เข้าใจอีกหรอ? ฉันรักเธอแค่คนเดียว จะไปแต่งกับหญิงมารยาอย่างดาวเหนือได้ไงกัน?" "คนบ้า ไงซะหล่อนก็เป็นพี่สามฉันนะคะ แต่จะว่าไปแฟนพี่สาวนี่เด็ดจริง" ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน ยกเลิกงานแต่งอย่างไม่คิดอะไรทั้งนั้น ความรักสิบปีก็ถือว่าให้ทานหมาละกัน ทว่าหลังที่ฉันจากไป ตะวันกลับเหมือนหมาบ้า คุกเข่าอ้อนวอนให้ฉันกลับมา

เมียแต่ง ตามพินัยกรรม
ถ้าคุณปู่ไม่ยกพินัยกรรมทั้งหมดให้คนนอกอย่างเธอ ฉันก็ไม่ต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอหรอก ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการแต่งงานกับฉันมันเหมือนตกนรกทั้งเป็นยังไง

โทษทีนะข้ามิใช่ ฮูหยินของท่านอีกแล้ว
“ฮูหยินพวกเรากลับมารักกันอีกครั้งได้หรือไม่” “โทษทีนะ ข้ามิใช่ฮูหยินของท่านอีกแล้ว” เรื่องย่อ หลี่หรูหรานเฝ้ารอคอยสามีกลับบ้านมาเนิ่นนาน ไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่นางเฝ้ารอคอยด้วยความรัก กลับนำพาสตรีอื่นเข้าจวน มิหนำซ้ำยังคู่ยังมีพยานรักอีกด้วย เมื่อเรื่องมันกลับตาลปัตรเป็นเยี่ยงนี้ หลี่หรูหรานไม่ขอทนจึงมอบหนังสือหย่าร้าง เป็นรางวัลให้สามีผู้สุดแสนประเสริฐคนนี้ได้ลิ้มลองความรักอันแสนหวานชื่น ให้แก่ชายโฉดหญิงชั่ว ส่งเสริมคนรักให้ครองคู่กันตราบนานเท่านาน ทว่าคนหน้าด้านไร้ยางอายกลับตามตอแยอดีตฮูหยินไม่เลิกรา อ้อนวอนให้นางกลับไปรักกันอีกครั้ง ช่างประเสริฐนัก มีหรือที่หลี่หรูหรานจะกลับไปกินของเก่า นางแค่นยิ้มหัวเราะเยาะเบา ๆ กิริยาท่าทางของหญิงสาวคล้ายคนหยิ่งผยอง ถือดีไม่น้อยนัก คำพูดคำจาอันแสนนุ่มนวลตอบกลับไปแค่ว่า... โทษทีนะ ข้ามิใช่ ฮูหยินของท่านอีกแล้ว

หวนคืนครานี้ ข้าจะเป็นมารดาที่ดี
หวนคืนครานี้ ข้าจะกอบกู้เกียรติยศ พลิกชะตา และเป็นมารดาที่คู่ควร เรื่องย่อ หยาดน้ำตาหยดลงบนแก้มที่ร้าวราน ขณะที่หวังลู่ฉีกอดร่างไร้วิญญาณของบุตรสาวไว้ในอ้อมกอด หัวใจของนางเหมือนถูกบดขยี้จนแทบจะเป็นผุยผง เสียงร้องห่มร้องไห้สะท้อนในห้องสี่เหลี่ยมทึบ มันเหมือนกับทำนบที่แตกพังลงมาจากความโศกเศร้าอันไม่มีที่สิ้นสุด น้ำตาของนางไม่รู้จักหยุดหย่อน ไหลรินราวกับสายน้ำที่ไม่อาจบรรเทาความเจ็บปวดในหัวใจ หวังลู่ฉีมองดูใบหน้าของบุตรสาวที่เคยสดใสในวันวานตอนนี้กลับกลายเป็นเย็นชา เย็นเยียบจนหัวใจของนางแทบจะหลอมละลายไปกับความผิดบาปที่ก่อขึ้น ด้วยอารมณ์ชั่ววูบที่ทิ่มแทงใจจนทำให้บุตรสาวที่ไร้เดียงสาต้องล้มลงในสภาพนี้ นางสบถคำด่าตัวเอง ด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดและเต็มไปด้วยความเกลียดชังในตัวเองว่า “ข้า... ข้าเป็นมารดาแสนชั่วช้า ทำไมข้าถึงทำกับลูกได้เช่นนี้... ทำไม?!” หัวใจของนางแตกสลายไปกับความผิดที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ ความเสียใจที่ท่วมท้นจนแทบจะขาดใจ และคำสาบานที่ก่นด่าตัวเองออกมาจากหัวใจอย่างแท้จริง “หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ข้าได้เกิดมาเป็นมารดาที่ดีให้สมกับความรักที่ลูกควรได้รับ หากข้าได้พบกับลูกอีกครั้งในชาติหน้า ข้าจะเป็นมารดาที่คอยปกป้องและชดใช้ทุกความผิดที่ข้าก่อขึ้น” คำพูดเหล่านี้ดังก้องอยู่ในหัวของหวังลู่ฉี มันไม่สามารถบรรเทาความเจ็บปวดที่เกาะกุมหัวใจของนางได้เลยแม้แต่น้อย แต่ในทุกคำสัญญาที่เอื้อนเอ่ยออกมา นางหวังว่า สวรรค์จะโปรดเมตตาให้หญิงชั่วคนนี้ได้กลับตัวกลับใจ ให้การบรรเทาความผิดของตนในสักวันหนึ่งได้เกิดขึ้น “ขอให้ลูกกลับมาหาข้า... อีกครั้ง...” นางร่ำไห้ในใจขณะที่กอดร่างของบุตรสาวไว้แนบอกเป็นครั้งสุดท้าย

พิชิตใจผัว
คำโปรย “ไม่มีหรอกเสน่ห์ปลายจวัก...มีแต่เสน่ห์ปลายกระดก” อารัมภบท “หมอก็ต้องคู่กับหมอ” ก็ใช่ไง...ฉันก็เป็นหมอ ฉันได้แต่งงานกับหมอก็ถูกแล้วนี่!! ถึงแม้...ว่าจะเป็น “หมอลำ” ก็เหอะ ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลย....ที่ได้มาแต่งงานกับนายแพทย์หนุ่มผู้เพียบพร้อมคนนี้ แต่ในความโชคดีเพียงข้อเดียว กลับทำให้ฉันได้พบความโชคร้ายถึง 3 ข้อ! 1. แม่ผัวโคตรใจร้าย งัดสารพัดวิธีมาเล่นงานแลขับไล่ ให้ฉันออกไปจากชีวิตลูกชายของเขา 2. ผัว...โคตรจะรังเกียจฉันเลย เหอะ...ได้โปรดให้เกียรติหน้าอก 500 cc ของฉันบ้าง 3. ชะนีที่จ้องจะแย่งผัวฉันแบบผู้ดี๊ผู้ดี โคตรจะเพอร์เฟคและเหมาะสมกับผัวฉันทุกอย่าง เฮ้อ...หัวหน้าวงหมอลำจนๆ ที่กำพร้าพ่อแม่อย่างฉัน ยังดีที่พอจะมีดีที่คิดว่าจะพิชิตใจสามีหรือผัว ให้หลงหัวปักหัวปำอยู่บ้าง ไม่ใช่เสน่ห์ปลายจวักอะไรหรอก...เสน่ห์ปลายกระดกนี่แหละ!

แย่งชิง
เมื่อรักคือการครอบครอง ไม่ยอมเป็นสองรองหัวใจใคร การได้มาซึ่งที่หนึ่ง ย่อมต้องแย่งชิงอย่างถึงใจ #เล่มเดียวจบ

รักไร้กฎเกณฑ์
ความรัก ที่ทำให้เรา กล้า ที่จะเดิน ออกไป สู่โลกภายนอก โลกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน เส้นทางรัก ของ อาจารย์ พิมลดา และปราการ

รวมเรื่องสั้นอีโรติก นามปากกาไม่ชอบติดไฟแดง
รวมเรื่องสั้น 9 เรื่อง เรื่องที่ 1 ฉันโดนท่านประธานจับกดบนโซฟาในห้องทำงาน เรื่องที่ 2 คุณหมอขา หนูอยาก ขอยาแก้คัน เรื่องที่ 3 เล่นเพื่อนข้างบ้าน เรื่องที่ 4 ท่านประธานเป็นแฟนเก่า เรื่องที่ 5 อยากได้สามีก็ต้องปลูกเอาเอง เรื่องที่ 6 ก็บอกแล้วว่าไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อน เรื่องที่ 7 ฮูหยินบ้านนอกของคุณชายใหญ่ เรื่องที่ 8 คุณหนูขี้เหงาอยากลองโดนสักที เรื่องที่ 9 ล่อลวงแฟนเก่า

เลห์รักรุ่นพี่
เขาคือคนที่เธอรู้จัก นอกจากจะเป็นรุ่นพี่ที่สนิท ชายหนุ่มยังเป็นคู่หมั้นของพี่สาวเธออีกด้วย ถึงแม้จะเป็นการหมั้นหมายที่ไม่ได้เต็มใจแต่ครอบครัวของเขาและเธอก็พูดคุยเรื่องนี้กันมายาวนานจนกระทั่งวันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป เมื่อสถานะที่เคยเป็นว่าที่พี่เขย กลายมาเป็นว่าที่สามีของเธอแทน

ท่านแม่ทัพคู่หมั้นท่านหนีไปอีกแล้ว
ฟางหลิ่งหญิงสาววัยสิบเจ็ด ที่ปีหน้าต้องแต่งออกให้กับแม่ทัพจางเหว่ยผู้ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยม อำมหิต มีใบหน้าน่ากลัวจนต้องสวมใส่หน้ากากตลอดเวลา ข่าวลือดังมาจนทำให้สาวน้อยหวาดกลัว แผนหอบผ้าหนีวิวาห์จึงเกิดขึ้น แผนการของสาวน้อยร้อยเล่ห์จะหนีรอดหรือไม่โปรดติดตามในเรื่อง ท่านแม่ทัพคู่หมั้นท่านหนีไปอีกแล้ว “บังเอิญจังเจอพี่ชายรูปงามอีกแล้วเจ้าค่ะ” “หลิ่งเอ๋อร์?” “ชู่ว์~~~ เบาหน่อยเจ้าค่ะ เดี๋ยวคนอื่นมาได้ยินเข้า” ฟางหลิ่งรีบพุ่งเข้าไปใกล้พร้อมยกมือปิดปากพี่ชายสือโถวเอาไว้ ก่อนจะหันไปมองรอบกายอย่างหวาดระแวง แล้วลากพี่ชายสือโถวมาหลบบริเวณต้นไม้หนาตา ทว่าเมื่อเงยหน้าสบกับดวงตาคู่คมที่มองมา นางจึงรีบเอามือออกจากปากอีกคนอย่างเก้อเขิน “สองวันที่หายไปเจ้าอยู่ที่จวนตระกูลจาง?”

ม้าสาวจอมพยศ
คำโปรย เขายอมถูกที่บ้านคลุมถุงชน...เพื่อจะได้ศรีภรรยาในโอวาทมาคนหนึ่ง แล้วก็ค่อยมีเล็กมีน้อยไปตามประสาผู้ชายเหลือกินเหลือใช้ทั่วๆไป แต่เหมือนกับว่า... ม้าสาวในปกครองที่เขาดูผิวเผินเหมือนจะเชื่องนั้น พยศเก่งอยู่ไม่น้อย..แถมพยศเงียบๆอีกต่าง งานนี้เห็นทีว่าเขาต้องใช้แรงอยู่มาก...ในการปราบพยศนี้ หึ เขาจะควบให้ไปไหนไม่รอดเลย อารัมภบท “คิดจะยั่วให้หึงล่ะสิ” น้ำเสียงเชิงหงุดหงิดชัดเจนเปล่งออกมาจากริมฝีปากกร้าน ที่เม้มแน่นอย่างสะกดอารมณ์...แววตาไร้แววความพึงพอใจเพ่งพิศไปทั่วเรือนร่างระหงส์ที่บัดนี้กำลังใส่ชุดอวดทรวดทรงเต็มที่ “นี่คุณคิดว่าตัวเอง...มีอิทธิพลพอที่จะให้ฉันทำอะไรให้ อย่างนั้นเหรอคะ?” แววตาใสว่าพาซื่อ ก่อนเอียงใบหน้าเหมือนคิดเล็กน้อย...ความนิ่งอย่างแยบยลของเธอ ทำเอาเขาแทบร้อน เนื้อแทบเต้น...เหมือนแววตาของเธอเป็นน้ำร้อนที่ราดเขาไปได้ทั้งตัว “อย่ามาพูดยั่ว” แล้วเพศชายที่พอทำอะไรไม่ได้นิดหน่อย ก็ใช้กำลัง...ก็บีบแขนดันตัวเธอเข้าหา จนเธอต้องสูดลมหายใจลึก... “ดิฉันว่าเราต่างคนต่างอยู่ เหมือนที่เป็นมาจะดีกว่านะคะ...มันดีกับเราทั้งคู่แล้ว ฉันโอเคที่คุณจะมีใครก็ได้...และฉันก็อยากที่จะให้คุณโอเคเหมือนกัน ที่ฉันจะมีใครก็ได้..” สิ้นประโยคอ่อนไหว...ริมฝีปากช่างพูดก็ถูกเขาหยุดทุกอย่าง แทบจะหมายรวมถึงลมหายใจ! ความดุร้อนที่ส่งมาอย่างถือสิทธิ์ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกกลัวหรือกำลังตกเป็นรองเลยสักนิด...เรียวลิ้นเล็กตั้งรับเขาได้เป็นอย่างดี เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป...ใครจะควบใคร ติดตามพวกเขาได้ ใน “ม้าสาวจอมพยศ”

กระต่ายน้อยในกรงทองของจักรพรรดิปาสคาล
“นายกับฉันเลิกกันไปแล้ว นายจะมาเอาอะไรกับฉันอีก“ “เอาเธอ” “ฮึ้ย! โมโห!! ฉันชักจะไม่ไหวกับนายแล้วนะ“ ”ไม่ไหวแล้วเหรอ...ฉันเพิ่งเริ่ม“ “นาย!!!” “หึ” “นายมันน่ารำคาญ จะตามฉันทำไมนักหนา ยุ่งกับฉันให้มันน้อยๆ หน่อย นายจะตายรึไง” “ตาย” “>
