เผด็จการรัก

คลั่งรักเมียในความลับ
เธอบอกเลิกเขาด้วยเหตุผลที่หมดรักและมีชายคนใหม่ ทำให้เขาตัดใจไปเรียนต่อแต่เมื่อกลับมาอีกครั้งเขากลับพบว่าเธอมีลูกชายที่หน้าตาคล้ายกับเขาในวัยเด็กจนแทบแยกไม่ออก

เด็กโปรดท่านรอง
Writer : เดย์ไลลา Illust : Roseped Proofread & Design : เดย์ไลลา สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2558 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537 คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีการกระทำไม่เหมาะสมเรื่องเพศ คำพูดจาหยาบคาย การใช้ความรุนแรง มีฉากการร่วมเพศรุนแรง มีฉาก NC20+ เหมาะกับผู้ที่มีอายุ 20 ปี ขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้น ไม่อิงตามความจริง ไม่ได้มีเจตนาเพื่อยุยง ส่งเสริม ก่อให้เกิดความเสียหาย หรือมีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใด วิชาชีพหนึ่ง อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ แนะนำให้โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนเพื่อประกอบการตัดสินใจ ก่อนซื้อเล่มเต็มนะคะ

เสี่ยขายี่หวาอยากเป็นเมีย
หล่อ รวย แถมใหญ่ขนาดนี้ ใครไม่ชอบแต่ยี่หวาชอบ!

รักแรกพบของหมอเซี่ย
เซี่ยหวยชู ศัลยแพทย์ผู้เย็นชาครองตัวเป็นโสดเกือบสามสิบปีพบรักกับเด็กสาวบริสุทธิ์ แต่ครั้งแรกที่พบกันด้วยนิสัยเย่อหยิ่งและเย็นชาจึงเข้าใจเธอผิด และเอ่ยเตือนเธออย่างเย็นชาตในวันแรกที่พบหน้า "คุณเจียง เป็นผู้หญิงรู้จักรักนวลสงวนตัวหน่อยจะดีกว่า" ทว่าในวันที่เขาตระหนักว่าหัวใจถูกเด็กสาวในชุดกี่เพ้าขโมยไปเขากลับเป็นฝ่ายอ้อนวอนเธอ..

กับดักสีขาว: คุณหมอหน้าใส...ร้ายลึกสุดขั้ว
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ ผสมกับกลิ่นมินต์เย็นสดชื่น คือเอกลักษณ์ประจำตัวของเจ้าของห้องชุดสุดหรูแห่งนี้... 'นายแพทย์ปัณณ์' 'เฌอลีน' ถอนหายใจเบาๆ ขณะขยับสายวัดในมือ มัณฑนากรสาววัยยี่สิบเจ็ดปีพยายามเพ่งมองตัวเลขในที่แสงสลัว ภายในห้องนอนกว้างขวางโทนสีขาวสะอาดตาของลูกค้าวีไอพี "พี่เฌอดื่มนมอุ่นๆ หน่อยไหมครับ จะได้หลับสบาย" เสียงทุ้มสุภาพดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับร่างสูงโปร่งในชุดลำลองสบายๆ แต่ยังคงดูสะอาดสะอ้านราวกับอาบน้ำวันละสิบรอบเดินเข้ามาใกล้ ใบหน้าขาวตี๋ภายใต้กรอบแว่นสายตาสีเงินส่งยิ้มบางๆ ให้เธอ... รอยยิ้มซื่อๆ ที่ทำให้เฌอลีนรู้สึกเอ็นดูเขาเหมือนน้องชายข้างบ้านมาตลอดหนึ่งเดือนที่เริ่มงานนี้ "ขอบใจจ้ะปัณณ์ แต่นี่มันห้าทุ่มแล้ว พี่วัดระยะหัวเตียงเสร็จก็จะกลับแล้วล่ะ" เฌอลีนรับแก้วนมมาวางไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียง พลางส่งยิ้มหวานตอบกลับไป "เราเองก็รีบไปนอนเถอะ พรุ่งนี้มีตรวจเช้าไม่ใช่เหรอ เป็นเด็กเป็นเล็กอย่านอนดึกนะ" หมอหนุ่มขยับแว่นสายตาเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มที่ดูแปลกไปจากเดิมนิดหน่อย... แต่มันรวดเร็วเสียจนเฌอลีนสังเกตไม่ทัน "ผมยี่สิบห้าแล้วนะครับพี่เฌอ... ไม่ใช่เด็กแล้ว" "จ้าๆ พ่อคุณหมอคนเก่ง สำหรับพี่... ปัณณ์ก็น่าเอ็นดูเหมือนเด็กอยู่ดีนั่นแหละ" เธอหัวเราะร่าพลางก้มลงวัดความสูงของเตียงนอนคิงไซส์ โดยไม่ทันสังเกตว่าเสียงล็อกประตูห้องนอนดังขึ้นแผ่วเบา... กริ๊ก จังหวะที่เฌอลีนกำลังจะยืดตัวลุกขึ้น จู่ๆ ร่างสูงที่เคยยืนเว้นระยะห่างอย่างสุภาพก็ก้าวเข้ามาประชิด... รวดเร็วและเงียบเชียบจนน่าขนลุก "อุ๊ย!" หญิงสาวเสียหลักเซถอยหลังจนขาพับลงไปนั่งบนเตียงนุ่ม ยยังไม่ทันจะได้ตั้งสติ สองแขนแข็งแกร่งของคนที่เธอเรียกว่า 'เด็ก' ก็กักขังเธอไว้ระหว่างตัวเขากับหัวเตียงทันที บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปฉับพลัน... กลิ่นหอมเย็นๆ ที่เคยทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ตอนนี้กลับกดดันจนเฌอลีนหายใจไม่ทั่วท้อง "ป...ปัณณ์ เล่นอะไรเนี่ย พี่ตกใจนะ ถอยออกไปหน่อย มันใกล้เกินไปแล้ว" เฌอลีนพยายามดุ แต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน หมอปัณณ์ค่อยๆ ถอดแว่นสายตาออก วางมันไว้ข้างแก้วนมอย่างใจเย็น เผยให้เห็นดวงตาสีเข้มที่ปราศจากความใสซื่อ... มันลึกกล้ำ ร้อนแรง และเต็มไปด้วยความกระหายหิวราวกับสัตว์ป่าที่จ้องมองเหยื่อจนมุม "ผมบอกพี่แล้วไงครับ... ว่าผมไม่ใช่เด็ก" เขาโน้มหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดแก้มเนียนจนเฌอลีนตัวแข็งทื่อ "และเด็กดีที่ไหน... เขาจะคิดหาวิธี 'จับพี่กด' ลงกับเตียงตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้าแบบนี้ล่ะครับ... พี่เฌอ" สิ้นคำพูดแสนอันตราย ริมฝีปากหยักลึกก็ฉกวูบลงมาปิดปากที่กำลังจะกรีดร้องของเธอทันที... รสสัมผัสจาบจ้วง รุนแรง และเอาแต่ใจ จนเฌอลีนได้รู้ซึ้งในวินาทีนั้นว่า... ภายใต้เสื้อกาวน์สีขาวสะอาด... เธอไม่ได้กำลังเจอกับเทพบุตร ...แต่เธอกำลังก้าวเท้าเข้ามาในกรงขังของ 'ซาตาน' ต่างหาก!

บ่วงรักสามีร้าย
“ถ้าขืนเธอยังดื้ออีก คราวนี้ฉันจะจับเธอฉีดยาด้วยเข็ม 58 ซีซีแน่! เธอเลือกเอาว่าจะกินยา หรือจะฉีดยา!!”

ซ้อสี่
"นี่เหม่ยลี่ ภรรยาคนแรกของผมเรามีลูกด้วยกันหนึ่งคนชื่อฮวา และอีกสองคนด้านหลังคือ นิรากับรีญาเป็นพี่น้องกัน คุณคือภรรยาคนที่สี่"

รสจูบมัจจุราช
"หนี้แค้นที่บิดาก่อไว้ เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกายและหัวใจ..." 'อคิน วรโชติ' นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้ถูกขนานนามว่ามัจจุราชไร้หัวใจ เขาจองจำ 'ม่านฟ้า' ลูกสาวศัตรูไว้ในฐานะ 'นางบำเรอขัดดอก' เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีให้สาสมกับความแค้นในอดีต แต่ยิ่งร้าย... ใจกลับยิ่งถลำลึก ยิ่งผลักไส... กลับยิ่งโหยหา ในวันที่เขารู้ใจตัวเอง ก็เป็นวันที่เธอหอบความช้ำและ 'เลือดเนื้อเชื้อไข' ของเขาหนีหายไปจากชีวิต... งานนี้มัจจุราชร้ายต้องยอมทิ้งศักดิ์ศรี คุกเข่าอ้อนวอนเพื่อทวงคืนหัวใจและลูกน้อยกลับคืนมา ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็ยอม!

หนี้รักราชันสีเลือด
เมื่อชิงอี้หรานได้มอบความรักและหัวใจอันบริสุทธิ์ให้กับหนิงซีโย่ว แต่เขากลับใช้เธอเป็นเพียงหมากในกระดานแห่งการแก้แค้น หัวใจที่เธอมีถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี ความรักที่เริ่มต้นด้วยความหวานชื่นกลับต้องพบกับความเจ็บปวดทรมาน เธอจึงต้องลุกขึ้นสู้เพื่อครอบครัวของเธออีกครั้ง "ท่านคิดว่าเรื่องราวเหล่านี้จะลืมได้ง่ายเช่นนั้นหรือ ท่านคิดว่าข้าจะสามารถลืมความทุกข์ที่ท่านได้ก่อให้ข้าได้อย่างนั้นหรือ ข้าทนข้าทุกข์ข้าทรมาน แต่ท่านกลับบอกข้าให้ลืมอย่างง่ายดาย ท่านไม่ใจร้ายกับข้ามากเกินไปหรือ" แล้วชะตาชีวิตของชิงอี้หรานจะเป็นเช่นใดต่อไป โปรดติดตามใน “หนี้รักราชันสีเลือด”

เมียลับหมอศรันย์
“คุณหมอศรัณย์ที่เคยเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว คุณหมอผู้เคยสูงส่ง บัดนี้ลงไปกองแทบเท้าเด็กสาว ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน อ้อนวอนขอชีวิตลูก ราวกับขอทานที่กำลังจะสิ้นลม”

ของหวงประธานเย็นชา
‘ขอโทษที่หนีออกมาแบบนี้ค่ะ ฉันเมามากเมื่อคืนนี้และทำเรื่องผิดพลาดไปฉันขอให้เรื่องทุกอย่างจบลงที่นี่และหวังว่าเราจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในการชนะเกมของเพื่อนค่ะ’ ‘ฉันไม่รู้ว่าบาร์เทนเดอร์อย่างคุณคิดค่าตัวเท่าไหร่ แต่ขอให้เงิน 3,000 บาทนี้ เป็นค่าปิดปากเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นคืนนี้นะคะ’ น้ำผึ้ง โน้ตที่ทิ้งไว้ทำให้เขารู้สึกสนใจและบังเอิญเหลือเกินที่เธอเดินเขามาในถิ่นของเขาเอง

นางบำเรอของคนไร้ใจ
จากผู้หญิงที่เฝ้าแอบมอง... สู่ของเล่นไร้ค่า +++++++++++++++++++++++++++++++++++ ปลายข้าว หญิงสาวที่เคยยืนอยู่ไกลๆ เพื่อแอบมองชายในฝัน แต่วันนี้เธอกลับถูกเขาลากเข้ามาในโลกมืดของเขาในฐานะ 'ของเล่น' ไม่ใช่คนรัก ไม่ใช่คนสำคัญ ไร้สถานะใดๆ ในสายตาของเขา เขาทำลายศักดิ์ศรีและฉีกพรหมจรรย์ของเธอทิ้งอย่างไร้เมตตา ทิ้งไว้เพียงหัวใจที่แตกสลาย และร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยตรวน ตราบาปที่ประทับลงโดยชายผู้ไร้หัวใจ! +++++++++++++++++++++++++++++++++++ "คุณ น่านนที?!" สีหน้าของเธอมีแววตกใจและหวาดกลัว แต่ความโกรธที่คุกรุ่นอยู่ในอกของเขา มันทำให้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขาเดินเข้าไปหา กระชากเธอขึ้นมาประจันหน้า ก่อนจะเค้นเสียงต่ำที่แฝงไปด้วยความเดือดดาล "จะปล่อยให้ท้องเพื่อจับฉันงั้นเหรอ?" "ปะ เปล่านะคะ" นี่เขา ได้ยินสิ่งที่แม่พูดกับเธออย่างนั้นเหรอ? ปลายข้าวคิดอย่างตื่นตกใจ หัวใจของเธอเต้นระรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก "หึ เปล่าเหรอ" "อ๊ะ!" เขาจับเธอเหวี่ยงขึ้นไปบนเตียงอย่างรุนแรงและไร้ความปรานี "จำเอาไว้นะ ต่อให้เธอท้อง ฉันก็จะไม่รับผิดชอบ" เขาคำรามเสียงเกรี้ยวกราด ขณะถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพูดต่อ "เพราะฉันจะให้เธอไปทำแท้ง"

ตัวร้ายจิตป่วยในนิยาย...กลายเป็นสามีของข้าไปเสียแล้ว
ถ้าจะพูดถึงคนที่ซวยที่สุดในโลกใบนี้ ชื่อของไป๋ซืออวี่...คงต้องอยู่บนสุดของรายชื่อนั้นแน่ เพราะอยู่ดีๆ วิญญาณของเธอกลับทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างของหญิงสาวแสนโง่เขลา นางร้ายของเรื่องที่เป็นดั่งดอกบัวขาวซ่อนพิษในนิยายดราม่าแนวย้อนยุคที่เธอเพิ่งอ่านจบ! และเหมือนสวรรค์จะยังไม่พอใจกับโชคร้ายของเธอ... ตัวละครนี้ยังเป็นคู่หมั้นของตัวร้ายสายยันเดเระ ผู้มีฉายาจากเหล่านักอ่านว่า “ปีศาจร้ายจิตป่วย” เซียวหานเจวี๋ย! ในเนื้อเรื่องเดิม หญิงสาวคนนี้ทั้งรังเกียจ ดูแคลน และนอกใจเขา แถมยังใช้สถานะคู่หมั้นเป็นเครื่องมือในการลอบขโมยความลับเพื่อทำลายเขาอีกด้วย แต่สุดท้ายก็ถูกจับได้ และต้องตายอย่างทรมานด้วยยาพิษที่เขาป้อนให้ด้วยมือของตนเอง ที่สำคัญ...เธอดันโผล่มาในจังหวะซวยสุดของเรื่อง อย่างคืนเข้าหอพอดี! ไป๋ซืออวี่ถึงกับช็อกจนหัวใจเต้นรัว “ไม่นะ! ถ้าจะหนีการแต่งงานตอนนี้...ยังพอทันไหมเนี่ย!?” เพื่อเอาชีวิตรอดจากตัวร้ายผู้แสนเย็นชา ขี้หึงขั้นรุนแรง และเกลียดการใกล้ชิดกับผู้หญิงเป็นที่สุด เธอจำต้องพลิกบทบาทจากคู่หมั้นผู้โง่เขลา กลายเป็นภรรยาผู้อ่อนโยน คอยยิ้มหวาน พูดจานุ่มนวล และทำทุกอย่างเพื่อให้เขาเชื่อใจ หวังเพียงว่าสักวัน...จะได้หย่าอย่างสงบ แต่เซียวหานเจวี๋ย ชายผู้โหดเหี้ยม เจ้าคิดเจ้าแค้น และระแวงทุกสิ่ง กลับไม่เคยหลงกลใครง่ายๆ สายตาเย็นเยียบของเขามองความอ่อนโยนของเธอราวกับเหยี่ยวที่กำลังรอเหยื่อเผยธาตุแท้ จนกระทั่งวันหนึ่ง...เมื่อไป๋ซืออวี่รวบรวมความกล้า เอ่ยปากขอหย่า สีหน้าของเขากลับสงบจนน่าหวาดกลัว มือใหญ่จับข้อมือเธอไว้ ลูบไล้อย่างแผ่วเบา ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นโดยไม่พูดสักคำ ร่างบางสั่นระริก ร้องไห้เงียบๆ บนเตียงนุ่ม ส่วนเขาคลายสายแพรที่มัดผมของเธอออกช้าๆ จากนั้นใช้มันมัดข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น ก่อนโน้มตัวลงจูบซับหยาดน้ำตาที่หางตาเบาๆ แล้วกระซิบเสียงพร่าดั่งคำสาป “อาอวี่... เจ้าจะอยู่กับข้าด้วยความเต็มใจ หรืออยากให้ข้าหักขาเจ้า แล้วขังเจ้าไว้เคียงข้าตลอดไปดี?”

ชะตาหนนี้ ข้า[ไม่]หวนคืน
ชาติก่อนเขาพรากชีวิตนางอย่างเลือดเย็น ชาตินี้โม่ลั่วซินจึงตั้งใจว่า นางจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก ทว่า...เหตุไฉนรุ่ยอ๋องจอมโฉด ถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเล่า

รักพลิกบท
เพราะอุบัติเหตุ ในวันแต่ง ทำให้ดารันต้องสวมรอยเป็นเจ้าสาวแทนเพื่อน แต่เพื่อนตัวดีดันหนีหายไป ปล่อยให้เธอต้องรับผิดชอกลายเป็นภรรยากำมะลอ ของผู้ชาย อย่างโรฮาน ชายผู้เพรียบพร้อม ไปด้วย หน้าตา รูปร่าง และเสน่ห์อันเหลือล้น มันทำให้หัวใจดารันแทนทานทนไม่ไหว ใ้ห้ตายสิ! ถ้าเพื่อนไม่กลับมา เธอจะทำหน้าที่ภรรยาแทนแล้วนะ!

คืนเร่าร้อน Just One Night
เพราะความเมาและใจที่อกหักจนบอบช้ำ ทำให้มนต์นภาเผลอไปมีวันไนท์แสตนกับชายหนุ่มลึกลับเพียงชั่วข้ามคืน แต่ภายหลังกลับพบว่า เขาคือลูกชายเพื่อนแม่และรองประธานสุดโหดที่เธอต้องมาฝึกงานด้วย! มนต์นภา นักศึกษาสาววัย 21 ปี จากคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร เธอคือความภูมิใจของครอบครัวที่พยายามรักษาขนบธรรมเนียมและความบริสุทธิ์มาตลอดชีวิต ทว่าในคืนที่ใจเปราะบางเพราะพิษรัก เธอกลับเลือกประชดชีวิตด้วยการดื่มจนขาดสติ และเผลอปล่อยตัวปล่อยใจให้แก่คนแปลกหน้าในคืน One Night Stand ที่เปลี่ยนโลกทั้งใบของเธอไปตลอดกาล ความผิดพลาดที่เธออยากฝังกลบไว้ใต้กองขี้เถ้า กลับลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเธอต้องเข้าฝึกงานในตำแหน่งเลขานุการที่บริษัทขนส่งทางเรือยักษ์ใหญ่ตามคำสั่งของคุณแม่ และที่นั่น... เธอได้พบกับ พีรวิทย์ รองประธานหนุ่มหล่อวัย 28 ปี ฉายาคาสโนวาตัวพ่อ หนุ่มเนื้อหอมที่เพียบพร้อมไปทุกด้าน และที่สำคัญ... เขาคือชายผู้พรากพรหมจรรย์ของเธอไปในคืนนั้น! พีรวิทย์ไม่ได้เป็นแค่เจ้านายจอมเผด็จการ แต่เขายังเจ้าเล่ห์ที่ใช้ความลับในคืน One Night Stand มาเป็นเครื่องมือต่อรองและพันธนาการเธอไว้ ความถูกใจแปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งไคล้ เขาจึงบีบบังคับให้เธอต้องย้ายมาอยู่ร่วมชายคาในคอนโดส่วนตัว เพื่อใช้สิทธิ์ความเป็นเจ้าของบนเรือนร่างของเธออย่างเอาแต่ใจ

ขย่มรักมาเฟีย
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..." "ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...." "ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงไหม...อยากจะทำเหมือนที่เราเคยทำกันหรือเปล่า...." "ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณนู้นสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจอยู่แล้วนิ...จะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม" "ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่น่าตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกเข้าแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ..." "ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ต่างกันหรอก ไม่เอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ..." "ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...." ลูก้า เรโซว่า อายุ 35 ปี ลูก้า...หนุ่มนักธุรกิจที่ผันตัวเองมาทำบ่อนคาสิโนจนกลายเป็นมาเฟียที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่ง ทำให้เขานั้นต้องติดต่อธุรกิจไปทั่วยุโรปและเอเชีย ชีวิตเขาก็ได้ลิ้มลองผู้หญิงจากหลายเชื้อชาติจนเขารู้สึกเบื่อเซ็กส์แบบสุดๆ เพราะมันไม่มีความน่าตื่นเต้นหรือความเร้าใจเลยสักนิด เพราะผู้หญิงทุกคนที่เจอเขาก็ล้วนแต่คลานเข่าขึ้นเตียงของเขาเพราะเงินกันทั้งนั้น แต่มันไม่ใช่กับแม่นักข่าวสาวคนนั้น คนที่ทำให้เซ็กส์บนเตียงของเขากลับมามีความร้อนแรงดุเดือดอีกครั้ง แต่มันก็กลายเป็นแค่วันไนท์สแตนเพราะเช้ามาเธอก็หนีหายจากเขาไป....เขาส่งคนตามหาเธอเท่าไหร่ก็ไม่เจอ....แต่วันหนึ่งเธอกลับโผล่เข้ามาอีกครั้งในฐานะน้องสาวของพาร์เนอร์ทางธุรกิจที่ทรยศเขา เขาจึงใช้เธอมาเป็นผู้หญิงขัดดอกชั่วคราว รอให้พี่ชายเธอหาเงินมาใช้หนี้เขา แต่พอถึงเวลาที่เขาต้องปล่อยเธอไป...เขากลับไม่รู้เลยว่าเขาได้ปล่อยเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไปกับเธอด้วย... เบน....ภาริตา ภูวภพ อายุ 28 ปี เบน...ภาริตา นักข่าวสาวสุดสวยที่ดวงซวยไปทำข่าวของมาเฟียกับดาราสาวเข้า ทำให้เธอถูกจับตัวไปเข้าห้องดำเพราะความสวยของเธอดันไปเข้าตาอีตามาเฟียบ้านั่น จนเธอต้องยอมพลีกายให้เขาเพื่อเอาชีวิตรอดกลับมา ก่อนจะรีบหลบหนีไปเพื่อไม่ให้เขาตามตัวเธอเจอ จนเวลาผ่านไปพี่ชายลูกติดของพ่อเลี้ยงของเธอก็นำพาความซวยมาให้เธอเจอกับเขาอีกครั้ง แล้วเธอก็ถูกเขาจับไปขัดดอกใช้หนี้แทนไอ้พี่ชายเฮงซวยนี่อย่างเสี่ยงไม่ได้ เธอก็ได้แค่กล้ำกลืนฝืนทนและนับวันรอที่จะหลุดพ้นจากมาเฟียอย่างเขา จนในที่สุดเธอก็หลุดพ้นจากเขามาได้ แต่เธอกลับซวยซ้ำซวยซ้อนอีกครั้งเมื่อรู้ว่าตัวเองท้องลูกของเขา แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป เธอควรจะเก็บเด็กคนนี้เอาไว้หรือไม่....

เมียลับคนใจร้าย
หนึ่ง เธอต้องมีเซ็กซ์กับเขา สอง ห้ามเปิดเผยความสัมพันธ์ให้ใครรู้ สาม หากเขาเบื่อ เธอต้องออกไปจากชีวิตของเขาทันที เงื่อนไขสามข้อที่พัตเตอร์ตั้งขึ้นเพื่อแลกกับค่ารักษาอาการป่วยแม่ของนับดาว เดิมทีนับดาวกังวลเงื่อนไขข้อแรกมากๆ แต่เพื่อให้คุณแม่ได้ย้ายมารักษาตัวโรงพยาบาลชื่อดังที่กรุงเทพ นับดาวจึงยอมมอบความบริสุทธิ์ให้เขาแลกกับชีวิตคุณแม่ และได้แต่ภาวนาให้เขาเบื่อเธอเร็วๆ แต่ทว่าตอนนี้ใจมันกลับสวนทางที่ดันกลัวเงื่อนไขข้อสาม เพราะไม่อยากให้เขาเบื่อเลยสักนิด ถึงเขาจะเป็นคนดุ ปากแซ่บไปหน่อย ใจร้ายเป็นบางที และถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเป็นคนที่ไม่ควรรัก แต่หัวใจก็แปลกพิกลที่ดันหวั่นไหวแอบรักเขาเข้าอย่างจัง ......................................... นิยายซีรีย์เซ็ทที่ 3 เมีย BAD BOY (ดินแดน ) เมียลับคนใจร้าย ( พัตเตอร์) อยากเป็นเมียที่เฮียรัก (วายุ) (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ) คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

อนุขี้เมาแห่งจวนแม่ทัพหลี่
เเนวเรื่องแบบสุขนิยม นางเอกเก่งแต่พยายามซ่อนคม และชาตินี้ก็ชื่นชอบสุราเป็นพิเศษค่ะ พระเอกคือท่านแม่ทัพที่บ้าอำนาจ ติดการสั่งการเป็นชีวิตจิตใจ และพระเอกของไรท์อาจจะมีหลายอารมณ์ไปหน่อย แต่พอได้รักแล้วทุ่มสุดใจแน่นอน .................................. ตัวอย่างเนื้อหา "ไฟไหม้ที่เรือนของเจ้าได้อย่างไรกัน อนุหลิว?" เสียงของมารดาที่ดังขึ้นทำให้หลี่หยวนละสายตาไปมองต้นเสียง และหันมองเขามองสตรีแปลกหน้าที่กลับออกมาจากการวิ่งสำรวจรอบเรือนอันเป็นแหล่งกำเนิดไฟเรียบร้อย เขาเคยคิดว่า อนุของเขาอย่างหลิวฟางหลิน ผู้นี้เป็นเพียงเด็กสาวผอมซูบที่เขาถูกจับแต่งด้วยเพราะคำสั่งของมารดาเมื่อสิบปีก่อน ตอนนั้นนางเป็นเพียงเด็กอายุสิบขวบ และเขาก็มิได้ใส่ใจจะพบหน้านางหลังจากนั้นอีกเลย แต่บัดนี้… เด็กน้อยในวันนั้นเติบโตเป็นสตรีที่งดงามสะดุดตา นางมิใช่เพียงมีผิวขาวเนียนละเอียดเช่นเครื่องหยก แต่ยังมีรูปโฉมอ่อนหวานและท่วงท่าที่สง่างามอย่างเป็นธรรมชาติ ร่างอ้อนแอ้นของนางแม้จะมิได้อ่อนแอ แต่ก็ดูเย้ายวนอย่างไม่รู้ตัว คิ้วเรียวโค้งสวย ริมฝีปากระเรื่อสีชมพูอ่อน ดวงตาคมเรียวที่เปล่งประกายและเต็มไปด้วยความฉลาดเฉลียว เขาเผลอจ้องมองโดยไม่รู้ตัว ฟางหลินสำรวจในเรือนแล้วนางไม่เห็นต้นตอเกิดไฟเลย ที่น่าสงสัยคือไฟเหมือนลามมาจากบริเวณต้นเหมยใกล้ ๆ ที่ตรงนั้นมีบ่าวคุ้นตากำลังคุกเข่าหน้าซีดเผือด ท่าทางสำนึกผิดสุดขีดตัวสั่นเทาไม่กล้าสบตาใคร "บอกข้ามา เกิดอะไรขึ้น" ฟางหลินเอ่ยเสียงเย็น บ่าวผู้นั้นตัวสั่นไม่หยุดก่อนจะก้มหน้าพูดเสียงสั่นเครือ "ข้าน้อยผิดไปแล้วขอรับ! ข้าน้อยเป็นคนทำไฟไหม้เอง!" ฟางหลินขมวดคิ้ว "เป็นเจ้า?" "ขอรับ!" บ่าวผู้นั้นพยักหน้ารัว "อนุหลิวให้ข้าน้อยไปนำไหสุราดอกเหมยที่ฝังไว้มา แต่ข้าน้อย… ข้าน้อยอดใจไม่ไหวกับกลิ่นของมัน!" ทุกคนรอบข้างต่างหันไปมองบ่าวผู้นั้นเป็นตาเดียว "อย่าบอกนะว่าเจ้า!?" ฟางเหมยเอ่ยถามอย่างที่นางพอจะเข้าใจเรื่องราวแล้วแต่เหมือนคนกำลังหลอกตัวเองมากกว่า

จากอ๋องไร้ใจกลายเป็นอ๋องคลั่งรัก
จากอ๋องไร้ใจกลายเป็นอ๋องคลั่งรัก โดยแม่นางว่างจิงจิง ด้วยเคยถูกปฏิเสธเขาจึงจับนางมาเหยียบย่ำไว้ข้างกายกลายเป็นเพียงของเล่นอุ่นเตียง ส่วนนางจำต้องทำเพื่อครอบครัวแม้จะเจ็บจากการถูกปรักปรำจนไม่เหลือน้ำตาให้ร้อง --------------------------------- อ๋องสูงศักดิ์เช่นเขา...หรือจะเคยมีผู้ใดกล้าขัดใจมาก่อน แล้วสตรีตัวเล็กๆ เช่นนาง...เหตุใดจึงหาญกล้าหักหน้า ปฏิเสธการสู่ขออย่างให้เกียรติถึงเพียงนั้น? ในฐานะอนุชาคนโปรด ขอเพียงเอ่ยปาก ฮ่องเต้ก็พร้อมออกราชโองการสมรสโดยทันที แต่...นั่นหรือจะคู่ควรกับสตรีเช่นนาง? ในเมื่อนางไม่คิดพอใจ ไม่เห็นตำแหน่งชายาเอกของเขาอยู่ในสายตา อ๋องผู้สูงศักดิ์เช่นเขา ก็ไม่คิดอยากเชิดชูนางเช่นกัน ถังลี่หง...เจ้าสมควรถูกเหยียบย่ำ จนกว่าข้าจะพอใจ ความขุ่นเคืองที่กดทับมานานกว่าหนึ่งปี วันนี้...เขาจะตอบแทนให้อย่างสาสม ============================= นิยายเรื่องนี้มีดราม่าผสมผสานความบันเทิงเริงใจค่ะ แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงจากจินตนาการของผู้แต่ง ชื่อเมืองและชื่อตัวละครไม่มีอยู่จริง สถานการณ์และเนื้อเรื่องล้วนสร้างสรรค์ขึ้น เนื้อเรื่องเร็วกระชับย่อยง่าย จบดีค่ะ หากชื่นชอบ กดถูกใจ กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ แม่นางว่างจิงจิง
