เผด็จการรัก

ซีรีส์ เมีย CEO

"ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัว ทั้งๆ ที่ผมทั้งขบทั้งดูดทั้งเลียคุณทุกซอกหลืบของร่างกายแล้วแท้ๆ ญาดา" พูดจบเขาก็ดันร่างเล็กเข้าไปในห้องตัวเองแล้วก็เดินตามเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูห้อง "คิดว่าตัวเองจะหนีผมได้เหรอ ลาพักร้อนยี่สิบวัน ดี! คุณจะได้ไม่ต้องออกไปอวดหน้าสวยๆ ผิวสวยๆ ก้นงอนๆ ข้างนอก ผมจะขังคุณไว้ที่ห้องของผมจนกว่าจะหมดวันลาของคุณ ญาดา" ไทม์ทิ้งตัวนั่งบนเตียงหลังจากพูดจบ "คุณมันบ้า!" "บอกแล้วไงว่าถ้าไม่เชื่อฟังจะไม่ใช่แค่สามวันญาดา ก่อนจะหนีมาซ่อนตัวที่นี่ ทำไมไม่คิดให้ดีก่อนล่ะว่าคุ้มรึเปล่าถ้าหนีมาที่นี่ และคิดเหรอว่าผมจะหาคุณไม่เจอ"

นิยายปัจจุบันจบแล้ว

มารดาเลี้ยงแห่งต้าฉู่

1.0K·panomgorn

บุรุษผู้หนึ่ง... ได้ครอบครองทุกตารางนิ้วบนเรือนร่าง กักขังนางไว้ใต้ร่างทุกค่ำคืน แลกกับความว่างเปล่าเพราะไม่อาจครอบครองวิญญาณ บุรุษอีกผู้หนึ่ง... กุมหัวใจนางไว้ทุกอณู เป็นเจ้าของรอยยิ้มและน้ำตาที่แท้จริง ทว่าต้องแบกรับความเจ็บปวดที่ไม่อาจปกป้องเรือนร่างนางให้พ้นมลทิน เมื่อน้ำตาและความอ่อนแอไม่อาจต่อกรกับอำนาจ ดอกไม้ที่ถูกย่ำยีจึงอาบยาพิษตนเองเพื่อเอาคืน นางลุกขึ้นมาสวมหน้ากากอสรพิษ งัดเอามารยาหญิงและเสน่หาอันเร่าร้อนมาเป็นอาวุธ เปลี่ยนคำกระซิบแสนหวานบนเตียงนอนให้เป็นมีดดาบ บงการมังกรคลั่งให้หลงระเริงจนกัดกินราชบัลลังก์ของตนเองทีละน้อย

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ตัวร้ายจิตป่วยในนิยาย...กลายเป็นสามีของข้าไปเสียแล้ว

3.0K·อวิ๋นมาวเฟย

ถ้าจะพูดถึงคนที่ซวยที่สุดในโลกใบนี้ ชื่อของไป๋ซืออวี่...คงต้องอยู่บนสุดของรายชื่อนั้นแน่ เพราะอยู่ดีๆ วิญญาณของเธอกลับทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างของหญิงสาวแสนโง่เขลา นางร้ายของเรื่องที่เป็นดั่งดอกบัวขาวซ่อนพิษในนิยายดราม่าแนวย้อนยุคที่เธอเพิ่งอ่านจบ! และเหมือนสวรรค์จะยังไม่พอใจกับโชคร้ายของเธอ... ตัวละครนี้ยังเป็นคู่หมั้นของตัวร้ายสายยันเดเระ ผู้มีฉายาจากเหล่านักอ่านว่า “ปีศาจร้ายจิตป่วย” เซียวหานเจวี๋ย! ในเนื้อเรื่องเดิม หญิงสาวคนนี้ทั้งรังเกียจ ดูแคลน และนอกใจเขา แถมยังใช้สถานะคู่หมั้นเป็นเครื่องมือในการลอบขโมยความลับเพื่อทำลายเขาอีกด้วย แต่สุดท้ายก็ถูกจับได้ และต้องตายอย่างทรมานด้วยยาพิษที่เขาป้อนให้ด้วยมือของตนเอง ที่สำคัญ...เธอดันโผล่มาในจังหวะซวยสุดของเรื่อง อย่างคืนเข้าหอพอดี! ไป๋ซืออวี่ถึงกับช็อกจนหัวใจเต้นรัว “ไม่นะ! ถ้าจะหนีการแต่งงานตอนนี้...ยังพอทันไหมเนี่ย!?” เพื่อเอาชีวิตรอดจากตัวร้ายผู้แสนเย็นชา ขี้หึงขั้นรุนแรง และเกลียดการใกล้ชิดกับผู้หญิงเป็นที่สุด เธอจำต้องพลิกบทบาทจากคู่หมั้นผู้โง่เขลา กลายเป็นภรรยาผู้อ่อนโยน คอยยิ้มหวาน พูดจานุ่มนวล และทำทุกอย่างเพื่อให้เขาเชื่อใจ หวังเพียงว่าสักวัน...จะได้หย่าอย่างสงบ แต่เซียวหานเจวี๋ย ชายผู้โหดเหี้ยม เจ้าคิดเจ้าแค้น และระแวงทุกสิ่ง กลับไม่เคยหลงกลใครง่ายๆ สายตาเย็นเยียบของเขามองความอ่อนโยนของเธอราวกับเหยี่ยวที่กำลังรอเหยื่อเผยธาตุแท้ จนกระทั่งวันหนึ่ง...เมื่อไป๋ซืออวี่รวบรวมความกล้า เอ่ยปากขอหย่า สีหน้าของเขากลับสงบจนน่าหวาดกลัว มือใหญ่จับข้อมือเธอไว้ ลูบไล้อย่างแผ่วเบา ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นโดยไม่พูดสักคำ ร่างบางสั่นระริก ร้องไห้เงียบๆ บนเตียงนุ่ม ส่วนเขาคลายสายแพรที่มัดผมของเธอออกช้าๆ จากนั้นใช้มันมัดข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น ก่อนโน้มตัวลงจูบซับหยาดน้ำตาที่หางตาเบาๆ แล้วกระซิบเสียงพร่าดั่งคำสาป “อาอวี่... เจ้าจะอยู่กับข้าด้วยความเต็มใจ หรืออยากให้ข้าหักขาเจ้า แล้วขังเจ้าไว้เคียงข้าตลอดไปดี?”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เมียลับคนใจร้าย

15.0K·บีน่าเลดี้

หนึ่ง เธอต้องมีเซ็กซ์กับเขา สอง ห้ามเปิดเผยความสัมพันธ์ให้ใครรู้ สาม หากเขาเบื่อ เธอต้องออกไปจากชีวิตของเขาทันที เงื่อนไขสามข้อที่พัตเตอร์ตั้งขึ้นเพื่อแลกกับค่ารักษาอาการป่วยแม่ของนับดาว เดิมทีนับดาวกังวลเงื่อนไขข้อแรกมากๆ แต่เพื่อให้คุณแม่ได้ย้ายมารักษาตัวโรงพยาบาลชื่อดังที่กรุงเทพ นับดาวจึงยอมมอบความบริสุทธิ์ให้เขาแลกกับชีวิตคุณแม่ และได้แต่ภาวนาให้เขาเบื่อเธอเร็วๆ แต่ทว่าตอนนี้ใจมันกลับสวนทางที่ดันกลัวเงื่อนไขข้อสาม เพราะไม่อยากให้เขาเบื่อเลยสักนิด ถึงเขาจะเป็นคนดุ ปากแซ่บไปหน่อย ใจร้ายเป็นบางที และถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเป็นคนที่ไม่ควรรัก แต่หัวใจก็แปลกพิกลที่ดันหวั่นไหวแอบรักเขาเข้าอย่างจัง ......................................... นิยายซีรีย์เซ็ทที่ 3 เมีย BAD BOY (ดินแดน ) เมียลับคนใจร้าย ( พัตเตอร์) อยากเป็นเมียที่เฮียรัก (วายุ) (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ) คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

นิยายรักจบแล้ว

นิยาโรมานซ์อีโรติก

6.0K·ดอกท้อแห่งสายลม

เป็นเซ็ตนิยานแนวอีโรติกมีฉากเลิฟซีนที่ดุเดือด ฟินจกหมอน ความรัก ความไม่เข้าใจ การงอนง้อ การตามหาหัวใจตัวเองของคู่พระนาง นิยายในเซ็ตนี้มีประกอบด้วยกันทั้งหมด5เรื่อง 1.ไฟสวาทเอาเพลิง 2.อ้อนรักคุณอาใจร้าย 3.ไฟรักท่านประทานเอวดุ 4.คุณน้าสอนรัก 5.พ่อผัวของหนูเอวดุนะคะ 6.พ่อผัวรสเด็ดกับสะใภ้เผ็ดทันส์ 3p

นิยายปัจจุบันจบแล้ว

เร้นรัก...พรางใจ

890·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอก

'มัทนา' เลขาสาวที่ใครๆ ต่างก็ให้การยอมรับ คู่ค้าของบอสหลายคนต่างก็ชื่นชมและอยากได้เธอไปช่วยงาน กระทั่ง...เธอถูกส่งไปช่วยงานน้องชายเจ้านายอย่าง 'ปกปราชญ์' แรกๆ เธอหมั่นไส้ความงี่เง่าของเขา แถมเธอยังเคยถูกโทรตามไปกลางดึกเพื่อไล่ผู้หญิงที่เขาพากลับมานอนด้วยอีก แต่หลังจากคืนนั้นที่เขาถูกเธอเตะจนเกือบเป็นหมัน ปกปราชญ์ก็ทำตัวดีขึ้นมาก ยิ่งได้รู้จัก ได้ใกล้ชิด หญิงสาวก็หวั่นไหวโดยไม่รู้ตัวกระทั่งเกิดเรื่องผิดพลาดเข้า กลางดึกเธอได้รับสายจากเลขาคนใหม่ของเขา ชายหนุ่มไปเที่ยวผับไม่เพียงเมาแต่ดันถูกวางยาอีก เธอกับเขาพลาดพลั้งมีคืนหวามที่ลานจอดรถ ตอนกำลังกังวลว่าควรทำยังไงต่อดี ดันมารู้ว่าเขาจำอะไรไม่ได้ซะนี่!!! ถึงเสียใจแต่ไม่เสียดาย มัทนาบอกตัวเองให้เดินต่อไป แต่ใครจะรู้ว่าเธอยังหนีมันไม่พ้นเพราะดันพบว่าเธอตั้งครรภ์!!! เธอจะเลือกอย่างไหนระหว่างเป็นอย่างที่ทุกคนปรามาสเอาไว้ว่า 'เลขาก็ต้องได้กับเจ้านายสิ' หรือเลือกที่จะหลบไปให้พ้นจากทุกอย่าง...ทุกคน จากนั้นอยู่เงียบๆ ...เพราะยังไงปกปราชญ์ก็จำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

นิยายรักจบแล้ว

ซีรีส์ ทอรักปักสวาท

247·ณิการ์

“ก็แค่นางบำเรอถูกกฎหมาย อย่าสะเออะมาตีฝีปากกับฉัน” มโนยืนปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตทีละเม็ดอยู่หน้ากระจกโดยไม่ยี่หระต่อสายตาของคนที่นั่งบนเตียงด้านหลังตน “อย่างน้อยฉันก็มาแบบถูกกฎหมายไม่ใช่เหรอคะสามีขา...” หล่อนลากเสียงเล็กโต้ตอบ พลางลุกขึ้นเดินมาสวมกอดร่างสูงใหญ่จากทางด้านหลัง มือใหญ่ที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายหยุดทันที เมื่อมือน้อยของตะลิงปลิงลูบไล้แผงอกกว้างของตน “ให้ตายสิ! ทำไมฉันต้องตื่นทุกครั้งที่เธอสัมผัสด้วยวะ!” มโนสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด พลางกระชากมือเล็กออกจากหน้าอกตน แล้วหมุนตัวกลับมาประจันหน้าคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว “หิวมากใช่ไหม? ฉันแค่ไม่เอาเธอสามชั่วโมงเองนะแสบ” มโนอยากจะบ้าตาย ทำไมหล่อนเซ็กซี่น่าขย่มแบบนี้ มือใหญ่เคลื่อนมาบีบขยำเต้างามที่บดเบียดชุดนอนซีฟองบางเบาอวดตาตนทันที “อะ! อ่า!” หล่อนครวญครางพร้อมแอ่นอกอวบอิ่มเสนอเร้าบุรุษตรงหน้าด้วยความท้าทาย ปากน้อยแสยะยิ้มสมเพชมโน เพราะยังไง มโนก็พ่ายแพ้ต่อเรือนร่างของหล่อนอยู่วันยังค่ำ

นิยายปัจจุบันจบแล้ว

ของเล่นชัชรัณ

782·เรือนไผ่

เขาจะลากเธอมาเป็น 'ของเล่นแก้เหงา' เบื่อเมื่อไหร่ก็แค่เขี่ยทิ้ง! แต่ยิ่ง 'ขย้ำ' เขากลับยิ่ง 'คลั่ง' ยิ่ง 'ใจร้าย' เขากลับยิ่ง 'รัก' จนถอนตัวไม่ขึ้น!!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

You’re my baby

1.0K·August

...อยากได้เงินฉันก็จะให้ แต่ถ้าวันนึงฉันอยากได้เธอขึ้นมา เธอก็ต้องให้ในสิ่งที่ฉันต้องการ ทุกอย่าง ... ดีล!!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร

4.0K·รินธารา

"นายบอกว่าเรื่องของเราห้ามบอกใครไม่ใช่เหรอ? แต่สิ่งที่นายกำลังทำอยู่ คือการเปิดเผยความสัมพันธ์ของเราให้คนอื่นรู้นะโชน! "ใครใช้ให้เธอแรดไปอ่อยไอ้ซันมันล่ะ ถ้าเธอคันมากนักเดี๋ยวฉันจะสนองให้เธอเอง! ตัวละคร คาแรคเตอร์พระเอก : โชน โชติวัตร วรรณโชติวานิช อายุ 21 ปี หนุ่มวิศวกรรมปี3สุดฮอตที่สาวๆพากันคลั่งไคล้ แต่ว่าเขากลับไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาตกลงปลงใจคบแบบจริงจังเลยสักคน เพราะสำหรับเขามันก็แค่เซ็กส์ แค่ความสนุกเท่านั้น เขาจึงแอบแซ่บกับสาวๆแบบเงียบๆไม่มีการเปิดเผยกับใครและก็ควบคุมสาวๆของเขาได้ทุกคน จนกระทั่งเจอกับ “บิว” เพื่อนร่วมรุ่นที่ทำให้เขารู้สึกท้าทายและอยากจะครอบครองเธอ แต่เธอกลับชอบเพื่อนของเขา แต่คนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ เขาจึงหาวิธีครอบครองร่างกายของเธอ และบังคับให้เธอเป็นผู้หญิงของเขาแบบเงียบๆห้ามไม่ให้ใครรู้ แต่พอเขาเห็นเธอใกล้ชิดกับเพื่อนสนิทของเขา จากความสัมพันธ์ลับๆที่เขาต้องการปกปิด เขาก็ไม่อยากจะปิดมันอีกต่อไป....เพราะเธอคือผู้หญิงของเขา! คาแรคเตอร์นางเอง : บิว ปภาดา คีราภัทรกร อายุ 21 ปี สาวหมวยสุดน่ารักที่แอบมีความสัมพันธ์ลับๆกับหนุ่มสุดฮอตอย่าง “โชน” เดือนคณะสุดหล่อในรุ่นที่สาวๆอยากขึ้นเตียงกับเขา แต่เธอกลับไม่ใช่เพราะถูกเขาใช้วิธีสกปรกบังคับให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา และเธอก็ปกปิดความสัมพันธ์นี้แบบลับๆตามที่เขาต้องการ แล้วก็คอยเอาอกเอาใจเขาเพื่อแลกกับสิ่งที่เขาใช้เหนี่ยวรั้งเธอให้ยอมตกเป็นเบี้ยล่างของเขา แต่ยิ่งเธออยู่กับเขามากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งมองไม่เห็นอิสระที่เขาจะปล่อยเธอไป และเขาเกิดความหึงหวงเธอหนักมาก จนความสัมพันธ์ที่เขาและเธอพยายามปกปิดนั้น เริ่มจะปิดไม่แล้วเพราะการกระทำของแอง เรื่องราวของเขาและเธอจะเป็นเช่นไร โปรดติดตามอ่านต่อ..... คำโปรย..... “โชน! นายจะทำอะไรน่ะ เอามือของนายออกไปนะ...” บิวพูดด้วยสีหน้าตกใจเมื่อโชนเอามือของเขาล้วงใต้กระโปรงของเธอ “ก็จะทำอะไรสนุกๆที่เธอชอบให้ฉันทำไง...เธอว่าทำตรงนี้มันน่าตื่นเต้นดีไหมล่ะ” โชนยิ้มแบบเจ้าเล่ห์แล้วพูดบอกไป พร้อมกับมือของเขาที่สอดใต้กระโปรงทรงเอของเธอจนมันรนขึ้นไปที่เนินสาว “ไม่นะ...เดี๋ยวมีคนมาเห็น...เอามือออกไปนะโชน อย่ามาลามกตรงนี้ได้ไหม ฉันขอร้อง...ไว้กลับหอแล้วค่อยทำเถอะนะ” บิวห้ามเขาอย่างหวาดกลัวว่าจะมีคนมาเห็น เพราะถึงเธอและเขาจะอยู่ในมุมลับ แต่มันก็สามรถมีคนผ่านมาได้ทุกเมื่อ “หึ..ทำที่หอมันไม่สนุกเท่ากับทำตรงนี้หรอก...เมื่อกี้ฉันเห็นเธอมองไอ้ซัน เธออย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าเธอยังชอบมันอยู่...” โชนถามบิวด้วยเสียงเข้ม “ฉันจะชอบซันอยู่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย...อย่าลืมสิว่าเราก็แค่เอากันสนุกๆ...ไม่ได้จริงจังอะไร” บิวได้ยินแบบนั้นก็พูดประชดโชนไปแบบตอกย้ำความสัมพันธ์ของเธอและเขา “หึ..เห็นใสๆซื่อๆเธอก็ร่านไม่เบาเลยนะ เอากับฉันจนหอยแทบพังแต่กลับชอบผู้ชายอีกคน...” โชนมองหน้าสวยแบบจดจ้องแล้วพูดถามไปแบบโกรธๆ “เรื่องความชอบกับเรื่องเซ็กส์มันคนล่ะเรื่องกัน เซ็กส์ก็ใช้แค่หอยนำทางจะเอากับใครก็ได้ แต่เรื่องความชอบฉันใช้หัวใจใช้ความรู้สึก ซึ่งคนอย่างนายไม่มีวันรู้สึกได้หรอก เพราะนายมันไม่เคยรักใคร” บิวตอบเขาไปแบบอดไม่ได้

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

ชู้รักมาดามหรู่ [อีโรติก]

471·มนต์ศิขริน

เมื่อการแต่งงานเพื่อธุรกิจนำมาซึ่งความทรยศหยามเกียรติ พญาราชสีห์ที่แสร้งบาดเจ็บจึงพร้อมจะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยว!หรูชิงเว่ย คุณหนูผู้เย่อหยิ่งและหิวโหยในรสสวาท ถูกจับคลุมถุงชนกับ จ้านรุ่ยหมิง ประธานหนุ่มแห่งจ้านกรุ๊ปที่ต้องนั่งรถเข็น เธอรังเกียจสามีที่คิดว่าไร้น้ำยา จึงตั้งใจหยามเกียรติเขาด้วยการลักลอบเป็นชู้กับเลขาคนสนิทของเขาอย่างเย้ยฟ้าท้าดิน แต่เธอหารู้ไม่ว่า ชายพิการที่เธอตราหน้า แท้จริงคือพญาราชสีห์ที่แสร้งทำตัวอ่อนแอ สองขาของเขายังคงแข็งแกร่ง และเขากำลังทอดมองพวกคนทรยศเดินลงสู่หลุมพรางที่ขุดไว้อย่างเลือดเย็น! ในขณะที่เกมชิงไหวชิงพริบเพื่อกวาดล้างคนทรยศกำลังดุเดือด ซูซาน หญิงสาวผู้เป็นดั่ง 'ยาถอนพิษ' ในคืนฝนพรำเมื่อ 5 ปีก่อนก็ได้หวนกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง... พร้อมกับ 'ลูกแฝด' ที่เก็บซ่อนไว้ บทสรุปของชู้รักที่กล้ากระตุกหนวดเสือ และการตามทวงคืนหัวใจของประธานจ้านผู้คลั่งรัก จะจบลงเช่นไร?

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เอาดอร์

497·เฮียกังฟู

ไอริน หญิงสาวที่เรื่องบนเตียงไม่ใช่เรื่องน่าอายสำหรับเธอ แต่คือศิลปะแห่งความสุขและรสชาติที่เธอมีสิทธิ์เลือกปรุงแต่งได้เองตามใจชอบ ในร่างของสาวอวบเจ้าเสน่ห์ผู้มาพร้อมกับความเย้ายวนเกินต้าน ไอรินไม่เคยแคร์กรอบเกณฑ์สังคมหรือสายตาใคร เธอมองว่าความสัมพันธ์เป็นเพียงหน้ากระดาษหนังสือที่เธอมีสิทธิ์จะเปิดอ่านและปิดลงได้ทุกเมื่อเมื่อหมดความน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มรุ่นน้องหน้าใสไก่อ่อน นักธุรกิจหนุ่มมาดนิ่งขรึม หรือช่างภาพหนุ่มเซอร์สุดติสต์ ไอรินต่างแวะเวียนเข้าไปเติมเต็มและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ความเร่าร้อนกับพวกเขาอย่างไร้ข้อผูกมัด เธอคือผู้คุมเกมความสัมพันธ์ตัวจริงเสียงจริง ที่เปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่นราวกับเลือกชิมอาหารจานโปรด ยิ่งลองมาก ยิ่งได้ค้นพบมิติใหม่ที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกว่าเดิม แต่ทว่า… ท่ามกลางเกมแห่งความสัมพันธ์ที่หมุนวนและเปลี่ยนหน้าไปเรื่อยๆ ตามใจปรารถนา กลับมีผู้ชายบางคนที่เริ่มเข้ามาปั่นป่วนความรู้สึกอิสระของเธอ จนไอรินต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่า หัวใจที่เคยคิดว่าปิดตายเพื่อความสนุกชั่วข้ามคืน แท้จริงแล้วกำลังมองหารสชาติที่แตกต่าง หรือกำลังรอใครสักคนให้เข้ามาหยุดหัวใจเธอไว้กันแน่

นิยายรักยังไม่จบ

นางบำเรอของคนไร้ใจ

2.0K·เนื้อนวล/baiboau

จากผู้หญิงที่เฝ้าแอบมอง... สู่ของเล่นไร้ค่า +++++++++++++++++++++++++++++++++++ ปลายข้าว หญิงสาวที่เคยยืนอยู่ไกลๆ เพื่อแอบมองชายในฝัน แต่วันนี้เธอกลับถูกเขาลากเข้ามาในโลกมืดของเขาในฐานะ 'ของเล่น' ไม่ใช่คนรัก ไม่ใช่คนสำคัญ ไร้สถานะใดๆ ในสายตาของเขา เขาทำลายศักดิ์ศรีและฉีกพรหมจรรย์ของเธอทิ้งอย่างไร้เมตตา ทิ้งไว้เพียงหัวใจที่แตกสลาย และร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยตรวน ตราบาปที่ประทับลงโดยชายผู้ไร้หัวใจ! +++++++++++++++++++++++++++++++++++ "คุณ น่านนที?!" สีหน้าของเธอมีแววตกใจและหวาดกลัว แต่ความโกรธที่คุกรุ่นอยู่ในอกของเขา มันทำให้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขาเดินเข้าไปหา กระชากเธอขึ้นมาประจันหน้า ก่อนจะเค้นเสียงต่ำที่แฝงไปด้วยความเดือดดาล "จะปล่อยให้ท้องเพื่อจับฉันงั้นเหรอ?" "ปะ เปล่านะคะ" นี่เขา ได้ยินสิ่งที่แม่พูดกับเธออย่างนั้นเหรอ? ปลายข้าวคิดอย่างตื่นตกใจ หัวใจของเธอเต้นระรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก "หึ เปล่าเหรอ" "อ๊ะ!" เขาจับเธอเหวี่ยงขึ้นไปบนเตียงอย่างรุนแรงและไร้ความปรานี "จำเอาไว้นะ ต่อให้เธอท้อง ฉันก็จะไม่รับผิดชอบ" เขาคำรามเสียงเกรี้ยวกราด ขณะถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพูดต่อ "เพราะฉันจะให้เธอไปทำแท้ง"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

กับดักร้ายผู้ชายสายเถื่อน

25·ภัสสพิชชา

“เจ้าท้องอยู่ คุณเสือปล่อยเจ้ากับลูกไปนะคะ” มือบางยกขึ้นไหว้อย่างน่าเวทนาในสายตาคนอื่น แต่ใช้ไม่ได้กับเขาที่เป็นเหมือนเจ้าชีวิตเธอ“วันไหนที่พ่อมึงลงนรก กูจะปล่อยมึงไป” มือหนาบีบคางร่างบางจนเจ็บระบม

นิยายปัจจุบันยังไม่จบ

ของบำเรอธามไทน์

679·เรือนไผ่

บทลงโทษที่เคยยัดเยียดให้เธอเป็นแค่ ‘ของบำเรอ’ ทว่าบัดนี้เขากลับโหยหาและอยากมอบทั้งชีวิตให้... เธอเพียงคนเดียวตลอดไป!!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หมอสิงห์คลั่งรัก

12.0K·จินต์พิชา

เขา... หมอศัลยกรรมประสาทผู้เงียบขรึม เจ้าระเบียบ และไม่เคยชายตามองผู้หญิงคนไหน แต่เพียงแค่เห็นเธอในคืนแรกที่ผับของเพื่อน "พีรญา" ก็กลายเป็น ยาที่เขาเสพติดที่สุดในชีวิต จากแค่ความสงสาร… กลายเป็นความหลงใหล จากแค่การอยากดูแล… กลายเป็นความคลั่งที่ไม่มีวันถอนตัวได้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ผู้ชายอย่างผม(I am Here)

20·ณิการ์

'ทศรรห์' ไม่เคยถามว่าเธอเต็มใจไหม แต่ทุกครั้งที่มีใครทำให้ 'เหมือนแพร' เจ็บ โลกของคนนั้นจะพังลงทันที เพราะมาเฟียอย่างเขาอาจไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ชอบเห็น 'ของของตัวเอง' มีน้ำตา สำหรับ 'ทศรรห์' แล้ว 'เหมือนแพร' เสีย 'น้ำตา' เพราะเขาได้คนเดียวเท่านั้น "แกกล้าแตะต้องเด็กของฉันเหรอวะไอ้สวะ! จัดการมัน ขุน" ทศรรห์เห็นตั้งแต่แรกแล้วเลยเฝ้าตามเงียบๆ กับขุนและการ์ดของตัวเอง "แกเป็นใครวะ?" คนเร่ร่อนยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเองลุกขึ้นพร้อมคำถามและเดินตรงมาหมายจะเอาคืนคนที่ทำร้ายตัวเอง แต่ยังเดินได้ไม่ถึงสามก้าวเดินก็ถูกขุนกับลูกน้องอีกสองคนจับล็อกตัว "ทำให้ขยะอย่างมันหายไปจากโลกซะ! ให้มันรู้ซะว่าชีวิตไร้ค่าของมันน่ะตายไปก็ไม่มีใครเสียดาย" มาเฟียหนุ่มสั่งขุนแล้วขุนก็รับคำสั่งให้ลูกน้องลากตัวคนเร่ร่อนออกไปจากใต้ตัวตึกร้าง "ไม่ต้องกลัว ปลอดภัยแล้ว มีฉันอยู่ ใครก็ทำอะไรเธอไม่ได้เหมือน" เมื่อลูกน้องลากขยะสังคมออกไปเหลือแต่เขากับเหมือนแพรอยู่ด้วยกันลำพัง ทศรรห์ก็เดินเข้าไปหาเหมือนแพรที่ลุกนั่งกอดเข่าตัวสั่นเทา "ทะ...ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่คะ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะคุณทศรรห์" เธอขอบคุณเขาเสียงสั่นเครือ ก่อนหน้านี้นึกว่าจะถูกข่มขืนและฆ่าทิ้งซะแล้ว ทศรรห์เพิ่งกลับมาจากนนทบุรี ก่อนหน้านี้โทรหาเหมือนแพรหลายสาย แต่สาวเจ้าไม่ยอมรับสายจึงมาดูว่าเธอทำอะไรถึงไม่รับสายตน พอมาถึงก็เห็นเธอยุ่งกับการทำงานของเธอ พอเธอเลิกงานเดินกลับบ้าน เขาจึงให้ขุนแอบขับรถตามมาเรื่อยๆ โดยรักษาระยะห่างเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าตัวรู้ตัวว่าโดนติดตาม "พอดีแวะมาแถวนี้น่ะ" มาเฟียหนุ่มตอบสั้นๆ พร้อมลูบคราบน้ำตาเปื้อนแก้มเนียนทิ้งให้ "ขอบคุณนะคะที่มาแถวนี้ ขอบคุณนะคะคุณทศรรห์" "ไม่ฟรีหรอกนะเด็กน้อย" เขาตอบสั้นๆ แล้วก็มองรอบๆ ห้องแคบๆ เล็กๆ ของตึกร้าง "ที่นี่ก็พอได้อยู่นะ" เขาพูดสั้นๆ แล้วก็หันมาสบตาเปียกชื้นน้ำตาของเหมือนแพร "คะ?" เหมือนแพรขมวดคิ้วงุนงงในคำพูดมาเฟียตรงหน้าตน "มันจะเอาเธอที่นี่ใช่ไหม งั้นฉันก็จะ ‘เ.อ.า’ เธอแทนมันเองเหมือน" "มะ...ไม่นะคะคุณทศรรห์" เธอส่ายหน้าปฏิเสธเสียงสั่นเครือ "ใช่ว่าเราเป็นคนแปลกหน้ากันซะหน่อยเหมือน และเราก็ใช่จะไม่เคยทำกัน" เขาพูดพร้อมยื่นมือไปจับแก้มนวลแล้วลูบไล้มือสากกร้านมายังลำคอระหงชื้นเหงื่อหญิงสาว "ไม่นะคุณทศรรห์" เธอส่ายหน้าพร้อมกับถีบเท้าถอยหนีจากคนตรงหน้าตัวเอง "ทุกอย่างมีราคาต้องจ่ายเด็กน้อย ฉันช่วยเธอ ฉันต้องได้เธอว่าไหม" ทศรรห์ขยับตัวตามคนตัวเล็กที่ถอยหนีตนเองไปจนติดผนังปูนด้านหลัง "ไม่นะคะ" สาวน้อยปฏิเสธ แต่แล้วก็ต้องตาโตสั่นกลัวอีกครั้งเมื่อมาเฟียตรงหน้าโถมตัวโน้มลงมาหาแล้วจูบปากของเธอดูดดื่ม

นิยายปัจจุบันยังไม่จบ

รักพลิกบท

4.0K·วนาลักษณ์

เพราะอุบัติเหตุ ในวันแต่ง ทำให้ดารันต้องสวมรอยเป็นเจ้าสาวแทนเพื่อน แต่เพื่อนตัวดีดันหนีหายไป ปล่อยให้เธอต้องรับผิดชอกลายเป็นภรรยากำมะลอ ของผู้ชาย อย่างโรฮาน ชายผู้เพรียบพร้อม ไปด้วย หน้าตา รูปร่าง และเสน่ห์อันเหลือล้น มันทำให้หัวใจดารันแทนทานทนไม่ไหว ใ้ห้ตายสิ! ถ้าเพื่อนไม่กลับมา เธอจะทำหน้าที่ภรรยาแทนแล้วนะ!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ขย่มรักมาเฟีย

293.0K·รินธารา

"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..." "ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...." "ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงไหม...อยากจะทำเหมือนที่เราเคยทำกันหรือเปล่า...." "ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณนู้นสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจอยู่แล้วนิ...จะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม" "ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่น่าตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกเข้าแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ..." "ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ต่างกันหรอก ไม่เอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ..." "ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...." ลูก้า เรโซว่า อายุ 35 ปี ลูก้า...หนุ่มนักธุรกิจที่ผันตัวเองมาทำบ่อนคาสิโนจนกลายเป็นมาเฟียที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่ง ทำให้เขานั้นต้องติดต่อธุรกิจไปทั่วยุโรปและเอเชีย ชีวิตเขาก็ได้ลิ้มลองผู้หญิงจากหลายเชื้อชาติจนเขารู้สึกเบื่อเซ็กส์แบบสุดๆ เพราะมันไม่มีความน่าตื่นเต้นหรือความเร้าใจเลยสักนิด เพราะผู้หญิงทุกคนที่เจอเขาก็ล้วนแต่คลานเข่าขึ้นเตียงของเขาเพราะเงินกันทั้งนั้น แต่มันไม่ใช่กับแม่นักข่าวสาวคนนั้น คนที่ทำให้เซ็กส์บนเตียงของเขากลับมามีความร้อนแรงดุเดือดอีกครั้ง แต่มันก็กลายเป็นแค่วันไนท์สแตนเพราะเช้ามาเธอก็หนีหายจากเขาไป....เขาส่งคนตามหาเธอเท่าไหร่ก็ไม่เจอ....แต่วันหนึ่งเธอกลับโผล่เข้ามาอีกครั้งในฐานะน้องสาวของพาร์เนอร์ทางธุรกิจที่ทรยศเขา เขาจึงใช้เธอมาเป็นผู้หญิงขัดดอกชั่วคราว รอให้พี่ชายเธอหาเงินมาใช้หนี้เขา แต่พอถึงเวลาที่เขาต้องปล่อยเธอไป...เขากลับไม่รู้เลยว่าเขาได้ปล่อยเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไปกับเธอด้วย... เบน....ภาริตา ภูวภพ อายุ 28 ปี เบน...ภาริตา นักข่าวสาวสุดสวยที่ดวงซวยไปทำข่าวของมาเฟียกับดาราสาวเข้า ทำให้เธอถูกจับตัวไปเข้าห้องดำเพราะความสวยของเธอดันไปเข้าตาอีตามาเฟียบ้านั่น จนเธอต้องยอมพลีกายให้เขาเพื่อเอาชีวิตรอดกลับมา ก่อนจะรีบหลบหนีไปเพื่อไม่ให้เขาตามตัวเธอเจอ จนเวลาผ่านไปพี่ชายลูกติดของพ่อเลี้ยงของเธอก็นำพาความซวยมาให้เธอเจอกับเขาอีกครั้ง แล้วเธอก็ถูกเขาจับไปขัดดอกใช้หนี้แทนไอ้พี่ชายเฮงซวยนี่อย่างเสี่ยงไม่ได้ เธอก็ได้แค่กล้ำกลืนฝืนทนและนับวันรอที่จะหลุดพ้นจากมาเฟียอย่างเขา จนในที่สุดเธอก็หลุดพ้นจากเขามาได้ แต่เธอกลับซวยซ้ำซวยซ้อนอีกครั้งเมื่อรู้ว่าตัวเองท้องลูกของเขา แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป เธอควรจะเก็บเด็กคนนี้เอาไว้หรือไม่....

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สากรรจ์(หมอกรรจ์)

1.0K·ณิการ์

“ถอดเสื้อผ้าซิ” สั่งเธอพร้อมกับเคลื่อนตัวขึ้นไปหาคนที่ยังนอนบิดตัวเจ็บจุกอยู่บนเตียง “มะ...ไม่นะ นายจะข่มขืนฉันอีกไม่ได้นะ ฉันเจ็บ อีกอย่างฉัน...” “ถอดเสื้อผ้า ถ้าไม่ถอดจะข่มขืนแบบที่พูดนั่นแหละ” ยอมรับว่าก่อนหน้านี้โกรธที่โดนคุณรักตบหน้า แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่ตัวเองทำกับหล่อนแล้วมันเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับบาดแผลและความทรงจำในใจของเธอ “ทะ...ทำไมต้องถอด” ถามเสียงสั่นแผ่วพร้อมขยับตัวลุกขึ้นแล้วถอยไปชิดหัวเตียงกว้างเมื่อสากรรจ์ขยับตัวเข้ามาใกล้ “จะถอดเองหรือให้ถอดให้...เลือก!” ไม่ได้ตอบคำถาม แต่สั่งเร่งหล่อนอีกครั้ง “ไม่!” คุณรักยืนยันเสียงแข็ง “ถ้าผมถอดให้ คุณจะใส่มันไม่ได้อีกชุดนี้ หรือต้องการให้ผมถอดให้แบบนั้น” “นะ...นายจะไม่ทำอะไรฉันใช่ไหม” “ไม่ทำหรอกน่า ถ้าคุณไม่เรียกร้องยั่วยวนผม” “งั้นฉันไม่ถอด” “ถอด! เดี๋ยวนี้!” หมอหนุ่มพูดพร้อมทำท่าจะเคลื่อนตัวไปปลดเปลื้องชุดของเธอจนเธอต้องรีบกอดตัวเองแล้วยกมือห้ามเขาไว้

เผด็จการรักจบแล้ว