ผู้ใช้ความรุนแรง

ร้ายเล่ห์ลวงรัก
แจ้งก่อนอ่าน.....เรื่องนี้มีคำหยาบคายและมีการกระทำที่รุนแรงในบางEPเพราะฉะนั้นใครโลกสวยหรือไม่ชอบนิยายแนวนี้โปรดเลื่อนผ่าน เขาเอื้อมมือไปที่หัวเตียงแล้วหยิบซองสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่ฉันคุ้นตาออกมาเพราะฉันเคยเก็บเศษซากของมันมาก่อน มันคือถุงยางอนามัย "คุณธามคะ อย่า!!!" ฉันกำลังจะบอกกับเขาว่าอย่าทำเพราะฉันรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรแต่เขากลับเข้าใจไปอีกอย่าง "ทำไม หรืออยากเอาสดกับกู อย่าหวังเลยว่ากูจะยอมสดกับคนอย่างมึง" สวบ!!!! ปึ่ก!!!!! "ไม่ กรี๊ดดดดดดด" ฉันกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อเขาสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดทางฉันเจ็บแปลบไปทั้งร่างกาย จนน้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บปวด "เชี่ย!!! มึง ไม่เคยเหรอวะ" คุณธามก้มมองดูจุดเชื่อมต่อแล้วอุทานออกมา

ภรรยาเช่นข้า หาได้ยากยิ่ง [นางเอก]
เพราะความทรงจำขาดหาย นางจึงถูกเขาหลอก หมายเก็บไว้ใช้ประโยชน์ ทว่าคนเจ้าเล่ห์ ไหนเลยจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้ผู้อื่นง่าย ๆ สิ่งที่หายไปคือความทรงจำ มิใช่ความสามารถเสียหน่อย

รักอันตรายของมาเฟียร้าย
"ยี่สิบล้านกับการเอาเธอแค่ครั้งเดียวฉันรู้สึกว่ามันไม่คุ้มค่าเท่าไหร่!" "ไอ้สารเลว ไปลงนรกซะ!"

ผู้(ผัว)ปกครอง
ปลายฟ้าและน้องชาย ถูกชายหนุ่มลูกครึ่งมากด้วยอำนาจซื้อตัวมาจากพ่อขี้เหล้าติดการพนัน โดยวิลด์บาราซเสนอเงินชดใช้หนี้ให้แทนพ่อของเธอ และสิ่งที่เขาเรียกร้องจากเธอมีเพียงแค่อย่างเดียว นั่นก็คือ...ร่างกาย

สัมพันธ์แค้นพ่ายรัก
“สิ่งที่ฉันต้องการอีกอย่างคือ…ตัวเธอ ฉันบอกแล้วว่านี่แค่เริ่มต้น เธอยังไม่ได้ลิ้มลองรสชาติของความทรมานแบบตายทั้งเป็นเลย...เอวา"

ย้อนเวลากลับมาทวงแค้น
ซูเซียว โกรธแค้นที่มองคนผิด ทำให้ลูกในครรภ์ไม่มีโอกาสลืมตาดูโลก ทั้งหมดเป็นเพราะหญิงชั่วชายโฉดคู่นั้น หากแต่สวรรค์กลับเมตตาให้นางได้ย้อนเวลากลับมาทวงแค้น ชาติภพนี้นางขอเป็นสตรีร้ายกาจ

ปักษาไร้อจลา
อ่านว่า ปัก-สา-ไร้-อะ-จะ ปักษา = นก อจลา = แผ่นดิน นางก็เปรียบเช่นดั่งนกน้อยที่ไร้บ้านไร้แผ่นดิน ไร้ที่พึ่งพิงเมื่อยามเหนื่อยล้า หลี่เฟิ่งหมิงเติบโตมาด้วยความรัก ครอบครัวบิดามารดาล้วนแล้วแต่ชาติกำเนิดสูงส่ง รักใคร่นางประดุจสิ่งวิเศษล้ำค่า แต่กระทั่งวันหนึ่ง เด็กหญิงตัวน้อยทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ จากหงส์น้อยสูงศักดิ์ถูกเด็ดปีกร่วงหล่นลงสู่ผืนดิน แค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นทุกสิ่งทุกอย่างหายวับไปกับตา หงส์น้อยผู้อ่อนแอและงดงามกลายเป็นหมากในกระดาน ไร้ที่พึ่งไร้การปกป้องคุ้มภัย ความฝันสูงสุดสองประการของนางก็คือ แค่ใครสักคนที่จำได้ว่าวันเกิดของนางคือวันใดและการวิ่งเล่นท่องเที่ยวบนทุ่งหญ้าอย่างอิสระและไร้กฎเกณฑ์บีบบังคับก็เท่านั้น

คนในความลับ ที่คุณ(ไม่)เคยรัก
ในอดีตหล่อนเคยทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว เมื่อแม่ต้องใช้เงินหล่อนถึงกับยอมทิ้งศักดิ์ศรีมาเป็นเด็กเลี้ยงของชายหนุ่มผู้ร่ำรวย ทว่าผลลัพธ์ที่หล่อนได้รับกลับเป็นความเสแสร้งจอมปลอม!! ส่วนชายหนุ่มที่หล่อนหลงรัก..แม้จะทุ่มเทให้เขามากเท่าไร..เขาก็ไม่เคยมีหล่อนในใจ ถ้าได้โอกาสเกิดใหม่อีกครั้ง..หล่อนจะรักตัวเองให้มากๆ

ปมร้าวรอยรัก
ปมร้าวรอยรัก โดย แสงเทียน ถ้ามีวันนั้นเกิดขึ้นจริง สายเลือดครึ่งหนึ่งของเธอ ฉันไม่มีวันรับมันเป็นลูก!! ____________________________ คำเตือน นิยายหลัวชั่วในดวงใจ ไม่ต้องมีตัวร้ายเพราะอิพอ.มันร้ายสุด ยศชัย : ดูแลตัวเองให้ดี ถ้าเธอไม่ทำตามข้อตกลง เรื่องนี้…ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ม่านตะวัน : ที่ผ่านมา...ม่านไม่เคยคาดหวังในความรักของคุณอยู่แล้ว

เมียเก็บมาเฟียเถื่อน [ซีรีส์คนเถื่อน 1]
เอมมาลินถูกส่งตัวมาเป็นเมียเก็บมาเฟียธุรกิจการเงินตั้งแต่อายุ 18 ความดิบ เถื่อน เร่าร้อน รุนแรง ทำให้เธอต้องตกเป็นทาสรักเขาตลอดไป... “เรื่องเงินที่คุณจะยืมผม 80 ล้าน ผมยินดีที่จะให้คุณยืมนะ แต่มีข้อแม้... ผมไม่รู้ว่าคุณจะทำได้หรือเปล่า” “ผมทำได้ทุกอย่างครับ” “ผมจะให้คุณยืมเงิน 80 ล้านบาท โดยไม่คิดดอกเบี้ย แต่แลกกับตัวลูกสาวของคุณ!” --- “ออกไปนะคะ คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องนอนฉัน” “ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ ฉันมีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้มากกว่าพ่อของเธอเสียอีก” “ปล่อยนะคะ ปล่อยชะเอมนะ!” เขาผลักเธอลงบนเตียงนอนและคร่อมร่างบางของเธอไว้ เอมมาลินดิ้นขลุกขลักจนชุดนอนสีชมพูเลิกขึ้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง เขาเอามือปิดปากของเธอไว้ อีกมือหนึ่งก็รวบข้อมือของเธอแล้วชูขึ้นสูง “ฟังฉันดีๆ นะชะเอม เธอต้องไปอยู่กับฉัน เธอไม่มีสิทธิ์เลือกหรือเรียกร้องอะไรทั้งสิ้น เพราะมันเป็นข้อตกลงที่พ่อของเธอทำไว้กับฉัน พ่อของเธอเอาเงินฉันไปแล้ว 80 ล้านบาท แต่ถ้าเธอไม่ทำหรือหนีไป ฉันจะจัดการคนที่เหลืออย่างสาสมที่สุด ฉันพูดแค่นี้เธอคงจะเข้าใจ” เขาค่อยๆ ปล่อยมือตัวเองออกจากริมฝีปากของหญิงสาว เอมมาลินหายใจหอบระรัว รู้สึกกลัวคนตรงหน้าแบบขีดสุด ฌอร์นเดินลงมาช้าๆ เขามองหน้าอวสรและสุภัทราพร้อมยิ้มน้อยๆ ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกขนลุกอย่างถึงที่สุด อวสรเดินเข้าไปหาฌอร์นและมองอย่างเป็นกังวล “ผมทำความเข้าใจกับลูกสาวคุณแล้ว ลูกสาวคุณตกลงจะไปกับผม ผมจะให้เวลาเค้าเก็บของและทำใจหนึ่งวันพรุ่งนี้ผมจะไปรับเค้าด้วยตัวเองที่โรงเรียน!”

หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น
กลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมสองแม่ลูกงูพิษนั่นอีกต่อไป ฉันจะเข้มแข็งปกป้องน้องและตระกูลของฉันเอาไว้ให้ได้ ความร้ายกาจที่เคยพบเจอหล่อหลอมเข้าในจิตใจไม่ยากสักนิดหากฉันจะกลายเป็นคนที่ร้ายกว่าเพื่อทวงคืน บทนำ อวี้เหม่ยหญิงสาววัยกำลังออกเรือน มีคู่หมั่นคู่หมายเป็นชายหนุ่มนิสัยดีและเป็นคนมั่งมีที่สุดในหมู่บ้าน ทว่าจู่ ๆ แม่ของเธอมาเสียชีวิตกระทันหันไม่ทันที่เธอจะได้แต่งงานด้วยซ้ำ แต่ที่แย่ยิ่งกว่าคือพ่อของเธอหลี่เจี๋ยหลงพาภรรยาใหม่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังจากที่แม่เสียชีวิตผ่านไปไม่ถึงสัปดาห์ แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรแต่สิ่งที่แปลกคือภรรยาใหม่ของพ่อดันมีลูกสาวตามติดมาด้วย สิ่งที่ทำให้อวี้เหม่ยเจ็บปวดที่สุดคือรู้ว่าผู้หญิงที่มีอายุห่างจากเธอเพียงแค่ 3 ปีคือน้องสาวแท้ ๆ และนั่นไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุดเพราะน้องสาวที่เกิดมาแม่แท้ ๆ ของเธอมีอายุเพียง 7 ขวบ หมายความว่าคุณพ่อของเธอแอบมีภรรยาคนนี้ตั้งแต่คุณแม่ยังไม่เสีย ราวกับโลกทั้งใบแตกสลายไร้ที่พึ่งทางจิตใจแต่เธอจะทำตัวอ่อนแอต่อหน้าน้องสาวไม่ได้ เธอจะต้องเข้มแข็งเพื่อดูแลน้องสาว แต่ความโลภมากและไม่เคยมีของแม่เลี้ยงกับน้องสาวคนรองทำให้เธอต้องการแย่งทุกอย่างไปเป็นของตัวเอง หลี่เจี๋ยหลงทำงานเกี่ยวกับการเดินเรือออกไปค้าขาย ไม่ค่อยได้อยู่บ้านคิดว่าการพาแม่เลี้ยงเข้ามาอยู่จะได้ฝากฝังลูกสาวทั้งสองให้เธอดูแล ครั้นแม่เลี้ยงไม่ได้เป็นอย่างที่คุณพ่อรู้ เธอทั้งร้ายและรังเกียจเด็กทั้งสองทั้งกลั่นแกล้ง รังแกใช้งานสารพัดแย่งห้องนอนของหลี่อวี้เหม่ยไปให้ลูกสาวของตัวเองไม่เว้นแม้แต่เสื้อผ้า ของใช้ทุกอย่าง ขับไล่เด็กทั้งสองไปนอนอยู่ที่ห้องเก็บของแทน งานในบ้านทุกอย่างตกเป็นหน้าที่ของทั้งสองโดยปริยาย วันเวลาผ่านไปหลายเดือนกลายเป็นปีที่หลี่อวี้เหม่ยโดยรังแกแต่เธอก็ยอมทำทุกอย่างหวังเพียงให้แม่เลี้ยงพึงพอใจ แม้จะอดมื้อกินมื้อบางวันต้องกินเพียงน้ำประทังชีวิต จนกระทั่งถึงฤดูหนาวหิมะตกมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา หลี่เฟยหย่าน้องเล็กไม่ได้กินอะไรมาหลายวันเหมือนร่างกายของน้องสาวจับไข้ตัวร้อนจนไม่ได้สติ มีเพียงส่งเสียงครวญครางออกมาด้วยความหนาวเหน็บ หลี่อวี้เหม่ยพร่ำร้องเรียกแม่เลี้ยงเท่าไหร่แต่เหมือนเขาจงใจไม่ให้ทั้งสองเข้ามาในบ้าน สายลมพัดเย็นยะเยือกพัดผ่านมาอีกคราพร้อมหิมะที่โหมกระหน่ำเด็กหญิงตัวน้อยตัวซีดเผือดไร้เลือดฝาด กายที่เคยร้อนราวกับเปลวไฟกลับกลายเปลี่ยนเป็นเยือกเย็น ร่างเล็กนิ่งติงไม่มีแม้แต่เสียงลมหายใจเข้าออก หลี่อวี้เหม่ยพร่ำเรียกแม่เลี้ยงทั้งน้ำตาให้ช่วยเหลือชีวิตน้องสาวของตนเอง เสียงของเธอสะท้อนไม่ถึงหูของแม่เลี้ยงแม้แต่น้อย ราวกับเสียงจักจั่นตัวน้อยจนเด็กหญิงจากพี่สาวไปอย่างเวทนา หลี่อวี้เหม่ยเจ็บปวดตรอมใจ พ่อที่เคยรักตัวเองมากกว่าสิ่งใดเปลี่ยนผันไปเชื่อแต่คำพูดของแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดา หลี่อวี้เหม่ยหมดสิ้นทุกอย่างตัดสินใจปลิดชีพตัวเองตามน้องสาวไปป่านนี้แม่ของเขาคงอ้าแขนรอโอบกอดเธอและน้องอยู่ แต่แล้วก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหวังเมื่อเธอลืมตามาอีกครั้งได้พบว่าตัวเองย้อมเวลากลับมาก่อนที่เธอจะเสียน้องสาวไป ครั้งนี้หลี่อวี้เหม่ยจะไม่ยอมให้เป็นเหมือนอย่างเคยเธอจะปกป้องน้องสาวของเธอให้ได้ ไม่ว่าด้วยวิธีใด

ดุจดวงใจ
" ผมชอบน้องหมอ " ดุจดวงใจ ที่ถูกสารภาพความรู้สึกอย่างไม่ทันตั้งตัว ค่อยๆ ดึงมือตัวเองออกจากมือของเขาช้าๆ การไม่ตอบเป็นคำพูด แต่การกระทำของเธอ มันชัดเจนแล้วว่า "ผมจะจัดการความรู้สึกของผมเอง " ดุจดวงใจ ชื่อที่มีความหมาย แปลได้ตรงตัว สาวน้อยที่เกิดมาพร้อมกับ คำว่า พร้อมทุกสิ่งอย่าง รูปเป็นทรัพย์ ครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อม แถมยังมีสติปัญญา อันแสนชาญฉลาด สาวน้อยที่ใครหลายต่อใครคน อยากจะให้ลูกชายตัวเอง เกี่ยวดอง แต่ทว่า เธอที่ชื่อ ดุจดวงใจ ก็หมายความว่า คนในครอบครัว ก็ทะนุถนอม ดั่งไข่ในหิน และ คนที่จะเข้ามา ต้องทำให้มั่นใจว่า จะดูแด ดุจดวงใจ คนนี้ อย่างดีที่สุด อดีตของเขา ทำให้ทุกคนต้องกลัว และ ต้องการจะขัดขวาง แต่เพราะเธอคือดุจดวงใจ เขาจึงทำทุกทาง แม้ใครจะขวางก็ตาม

ข้านี่ล่ะนางมาร
ผู้คนเกลียดชังข้า แต่กลับมิมีผู้ใดรู้เบื้องหลังว่าแท้จริงแล้วข้าต้องโหดร้ายเช่นนี้เป็นเพราะผู้ใด แทงมีดใส่อกคนรักของข้า สังหารตระกูลข้าจนสิ้นแม้แต่เด็กทารกก็มิเว้น ข้าต้องยืนยิ้มแล้วเอ่ยว่า ไม่เป็นไร ข้าให้อภัย นั่นคงมีเพียงพระโพธิสัตว์เสียแล้วมิใช่ข้าคนนี้ คนที่พวกเจ้าหวาดกลัวยิ่งกว่าภูตผี

บางเบาดั่งสายหมอก
คุณหนูรองตระกูลไป๋ เสียพรหมจรรย์ในคืนที่คุณหนูใหญ่แต่งงาน และยังเป็นบุรุษที่ชังน้ำหน้านางอย่างกับอะไรดี แล้วเช่นนี้ลูกในท้องของนางจะทำเช่นไรดี !?

เชลยรัก
รสชาติความแค้นมักขมขื่น ต้องล้างปากด้วยความหวานจากการแก้แค้น แค้นคือความเจ็บปวด และการแก้แค้นคือการปลดปล่อย ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต

Tattoo of love (สักรอยรัก ลงในใจเธอ)
เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้ ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ********** จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น

เชลยแค้นแม่ทัพทมิฬ
ความตายของเจ้ามีเพียงข้าเท่านั้นที่จะบันดานให้ ต่อให้เจ้าอยากตายก็มิอาจจะตายได้เพราะข้าไม่อนุญาตไม่ว่าจะเป็นวิญญาณหรือร่างกายของเจ้าทุกอย่างล้วนอยู่ที่ข้ากำหนด บทนำ ชีวิตชาติที่แล้วข้าก็เลือกที่จะฆ่าตัวตายเพราะชีวิตที่ล้มเหลวจากคนที่รักหักหลัง คิดว่าตัวเองได้ชดใช้ความผิดพลาดต่อคุณพ่อจนหมดสิ้น ใครจะคิดว่าเมื่อลืมตาอีกครั้งต้องมาอยู่ในอีกยุคหนึ่งแถมชีวิตไม่ได้ดีไปกว่าเดิมเลย ข้าจึงเลือกที่จะตายอีกครั้ง ชีวิตมืดมนหมดหนทางไม่อยากมีวิตอยู่ แต่ไฉนบุรุษที่น่าเกรงขามกลับไม่อยากให้ข้าตาย และข้าก็ไม่สามารถตายได้หากเขาไม่สั่งการ ตอนนี้ข้าเป็นเชลย เชลยที่เขาทุกข์ทรมานจิตใจของข้าจนมอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดี ไม่มีหนทางหนีจากเขาได้เลยแม้ตายไปเขายังปลุกให้ฟื้น ชีวิตของข้าดิ่งลงไปเรื่อย ๆ จนด้านชาไร้ชีวิตเสียงหัวเราะเป็นเช่นไรข้าจำมันไม่ได้เสียแล้ว…

ล่ามเมีย
ในเมื่อเธอต้องการจะหนี เขาก็ปล่อยให้เธอหนี หนีไปให้ไกล “ลลิสา” ขออย่างเดียวอย่ากลับมา ไม่อย่างนั้นจะไม่มีโอกาสได้หนีอีกเลย!

มาเฟียเร่าร้อนสอนรัก
เพราะเธอดึงดูดความสนใจของเขา เสน่ห์บางอย่างในตัวทำให้มาริสาตกเป็นเป้าสายตาของมาเฟียหนุ่มตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน หญิงสาวผู้ไม่เคยผ่านมือชายคนไหนกลับต้องมาพ่ายแพ้ให้กับเจ้านายหนุ่มอย่างเลโอ ความหล่อและบางส่วนที่ดูแข็งแรงของเรา ทำให้ในที่สุดทั้งคู่แอบมีความสัมพันธ์กัน อะไรที่มันเป็นความลับมันก็ยิ่งสร้างความรู้สึกบางอย่างให้หัวใจ

แค้นใจรักมาเฟียร้าย
"เก็บคำขอร้องของเธอไว้ใช้กับคนที่เขาเห็นใจเธอดีกว่า เพราะมันไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน"
