ผู้สืบทอด

หวนคืนสู่วันฟ้าใส

เพราะแผนร้ายของแม่เลี้ยงโลภมากอยากจับว่านถิงถิงแต่งงานกับตาเฒ่าแก่คราวปู่ ทำให้นางต้องสิ้นใจตายอย่างไม่เป็นธรรม หลังจากตายนางได้ย้อนเวลากลับไปในตอนเด็ก เพื่อเปลี่ยนแปลงโชคชะตาและกำหนดทางเดินชีวิตใหม่

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หงส์ทวงปีก

12.0K·BigM00N

เพราะความไว้ใจ นางจึงถูกบิดาและน้องสาวต่างมารดาช่วงชิงทุกสิ่งไป ทั้งทรัพย์สิน ชื่อเสียง อำนาจ ถูกถอนขนเด็ดปีกจนพลาดมงกุฎหงส์ ต้องสิ้นชีพด้วยความแค้นใจ เกิดใหม่ชาตินี้ ทุกสิ่งที่นางเคยถูกช่วงชิงไป นางจะขอทวงคืน… ชาติที่แล้วเพียงเพราะต้องการความรักจากบิดา นางจึงยอมตามใจเขาทุกสิ่ง แบ่งปันและเสียสละ ผลสุดท้ายนางถูกแย่งชิง ถูกใส่ความและถูกหักหลัง สูญสิ้นทุกสิ่งไม่เหลือแม้แต่ชีวิต เมื่อได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ ทุกสิ่งที่นางเคยสูญเสียไปในชาติที่แล้ว ทั้งทรัพย์สิน ชื่อเสียง และตำแหน่งฮองเฮาที่ควรจะเป็นของนาง นางจะทวงคืนกลับมาให้หมด

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

มารดาเลี้ยงแห่งต้าฉู่

1.0K·panomgorn

บุรุษผู้หนึ่ง... ได้ครอบครองทุกตารางนิ้วบนเรือนร่าง กักขังนางไว้ใต้ร่างทุกค่ำคืน แลกกับความว่างเปล่าเพราะไม่อาจครอบครองวิญญาณ บุรุษอีกผู้หนึ่ง... กุมหัวใจนางไว้ทุกอณู เป็นเจ้าของรอยยิ้มและน้ำตาที่แท้จริง ทว่าต้องแบกรับความเจ็บปวดที่ไม่อาจปกป้องเรือนร่างนางให้พ้นมลทิน เมื่อน้ำตาและความอ่อนแอไม่อาจต่อกรกับอำนาจ ดอกไม้ที่ถูกย่ำยีจึงอาบยาพิษตนเองเพื่อเอาคืน นางลุกขึ้นมาสวมหน้ากากอสรพิษ งัดเอามารยาหญิงและเสน่หาอันเร่าร้อนมาเป็นอาวุธ เปลี่ยนคำกระซิบแสนหวานบนเตียงนอนให้เป็นมีดดาบ บงการมังกรคลั่งให้หลงระเริงจนกัดกินราชบัลลังก์ของตนเองทีละน้อย

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

หนีอย่างไรพ้น ในเมื่อซื่อจื่อผู้นั้นคลั่งรักข้าไปแล้ว

6.0K·อวิ๋นมาวเฟย

เซียวอวี้หนิงเป็นบุตรสาวที่เกิดจากอนุภรรยาแห่งจวนรองเสนาบดีกรมคลัง มารดาผู้ให้กำเนิดจากไปตั้งแต่นางยังเล็ก นางจึงใช้ชีวิตอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัวมาโดยตลอด วางตนอยู่ในกรอบ ไม่เคยทำสิ่งใดผิดกฎระเบียบ ทว่าหนึ่งวันก่อนพิธีปักปิ่น นางบังเอิญได้ยินมารดาใหญ่หารือกับบิดาว่า หลังผ่านพิธีปักปิ่นแล้ว จะยกนางให้แต่งเป็นภรรยาใหม่ของเฉินกั๋วกง บุรุษวัยกว่าห้าสิบปีที่สูญเสียภรรยามาแล้วถึงสี่คน เพื่ออาศัยการแต่งงานครั้งนี้ผูกสัมพันธ์กับจวนกั๋วกง เซียวอวี้หนิงนั่งครุ่นคิดอยู่เงียบๆ ตลอดทั้งคืน ก่อนจะตัดสินใจได้ในที่สุด ในเมื่ออย่างไรก็หนีไม่พ้นการถูกใช้เป็นเครื่องมือ มิสู้เสี่ยงดูสักครั้ง เพื่อไขว่คว้าอนาคตที่ดีกว่าให้ตนเอง นางจึงลอบสืบเรื่องคุณชายจากจวนต่างๆ ในเมืองหลวงที่อยู่ในวัยเหมาะสมแก่การแต่งงาน ก่อนจะหมายตาคุณชายรองแห่งจวนอัครเสนาบดีเอาไว้ คุณชายรองผู้นี้แตกฉานด้านกวีและวรรณคดี มีนิสัยอ่อนโยนจิตใจดี อีกทั้งตระกูลยังเคร่งครัดเรื่องกฎระเบียบอย่างยิ่ง หากนางมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาแล้ว ด้วยนิสัยและพื้นเพของอีกฝ่าย เขาย่อมต้องมาสู่ขอนางอย่างแน่นอน ทว่าหลังงานเลี้ยงชมดอกโบตั๋น ภายในห้องปีกเรือนที่นางเฝ้ารออยู่ ผู้ที่ปรากฏตัวกลับไม่ใช่คุณชายรอง ไม่รู้ว่าเกิดความผิดพลาดขึ้นตรงไหน สุราจอกที่เดิมควรส่งไปถึงมือคุณชายรอง กลับไปตกอยู่ในมือของฉู่ถิงเยวียน ซื่อจื่อแห่งจวนหวยอันอ๋องเสียได้ หลังผ่านค่ำคืนอันวุ่นวาย ฉู่ถิงเยวียนบีบลำคอนางพลางเค้นถาม “เจ้ากล้าวางแผนเล่นงานข้ารึ?” เซียวอวี้หนิงส่ายหน้าสุดชีวิต “ไม่ใช่ข้า! ข้าไม่ได้ทำ! คนที่ข้าคิดจะวางแผนใส่ไม่ใช่ท่าน!” ใครจะคิดว่าฉู่ถิงเยวียนกลับเปลี่ยนคำถามในทันใด “ทำไม? เจ้าดูแคลนข้าหรือ?” เซียวอวี้หนิง “……?” ช่วยด้วย! ฉู่ถิงเยวียนคือคนบ้าที่เลื่องชื่อไปทั่วเมืองหลวง มีข่าวลือว่าเหตุที่เขารับผิดชอบงานด้านคดีและเรือนจำ ก็เพียงเพราะต้องการสนองความชื่นชอบอันวิปริตในการฆ่าคนของตนเองเท่านั้น ยามนักโทษถูกนำตัวไปประหาร เขายังลงมือจับดาบส่งคนเหล่านั้นไปปรโลกด้วยตนเอง เสียงหัวเราะของเขาแต่ละครั้งชวนให้ผู้คนขนลุกขนพอง แม้แต่สุนัขที่เดินผ่าน เมื่อเห็นหน้าเขายังไม่กล้าเห่าสักแอะ เซียวอวี้หนิงคิดว่าคราวนี้ตนคงไม่รอดแน่ นางใช้ชีวิตอย่างหวาดผวาอยู่ถึงสองวันเต็ม คอยระแวงว่าเมื่อใดฉู่ถิงเยวียนจะมาคิดบัญชีกับนาง ทว่าสุดท้ายสิ่งที่นางได้รับกลับเป็นข่าวว่า... ฉู่ถิงเยวียนส่งคนมาสู่ขอนางถึงจวนสกุลเซียว หลังแต่งงาน นอกจากคืนเข้าหอแล้ว ฉู่ถิงเยวียนก็เอาแต่นอนอยู่ในห้องหนังสือ ทั้งยังออกจากจวนแต่เช้าและกลับมาเสียค่ำทุกวัน เซียวอวี้หนิงหวาดระแวงอยู่หลายวัน ก่อนจะค่อยๆ วางใจลงในที่สุด มีเพียงเรื่องเดียวที่ทำให้นางต้องปวดหัวอยู่เสมอ นั่นคือท่านย่าแห่งจวนอ๋องมักเร่งรัดเรื่องการมีทายาทไม่เว้นแต่ละวัน วันหนึ่ง เซียวอวี้หนิงจึงรวบรวมความกล้า ดึงแขนเสื้อของฉู่ถิงเยวียนเอาไว้ “วันนี้ซื่อจื่อกลับมาเร็วสักหน่อยได้หรือไม่? คืนนี้เกรงว่าจะมีพายุฝนฟ้าคะนอง ข้า...ค่อนข้างกลัว” ดวงตาคมกริบราวกับหมาป่าของฉู่ถิงเยวียนจับจ้องนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบรับเพียงสั้นๆ “อืม” คืนนั้น พายุฝนกระหน่ำ ฟ้าร้องกึกก้อง ภายในห้อง ม่านหอมอบอุ่น เซียวอวี้หนิงได้แต่เอ่ยขอความปรานีทั้งน้ำตาคลอ ทว่าฉู่ถิงเยวียนกลับทำราวกับไม่ได้ยิน ***** หลังฉู่ถิงเยวียนไปสู่ขอเซียวอวี้หนิงถึงจวนสกุลเซียว ผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวงต่างเฝ้ารอดูว่า เมื่อนางแต่งให้กับคนบ้าผู้นี้แล้วจะมีจุดจบเช่นไร จะซูบผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก หรือถูกทรมานเสียจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ใครจะคาดคิดว่า เมื่อได้พบเซียวอวี้หนิงอีกครั้ง นางกลับมีใบหน้าเปล่งปลั่งสดใส สวมอาภรณ์แพรพรรณงดงาม ประดับมุกหยกเต็มกาย หน้าท้องนูนขึ้นเล็กน้อย ทั่วทั้งร่างอบอวลไปด้วยความสุขของผู้ที่กำลังจะได้เป็นมารดา ส่วนฉู่ถิงเยวียน คนบ้าที่ทุกคนหวาดกลัวผู้นั้น... เพียงได้ยินนางเรียกเบาๆ ว่า “สามี” เขาก็ยื่นมือออกไปประคองนางอย่างว่าง่ายทันที

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

กู้ชิงอวิ๋น เทพโอสถทวงชะตา

189.0K·Primพริมโรส

เมื่อศัลยแพทย์มือเทพจากยุคอนาคตฟื้นในร่างคุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพที่กำลังจะหมดอำนาจเธอหาได้ยอมเป็นเบี้ยหมากในเกมอำนาจอีกต่อไปหากแต่ใช้โอสถเป็นดาบและสติปัญญาและหมัดหนักเป็นเกราะเพื่อทวงชะตาคืนมาด้วยมือตนเอง เรื่องย่อ ในศตวรรษที่ 21 กู้ชิงอวิ๋น ศัลยแพทย์มือเทพผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งวงการผ่าตัด ทั้งยังเป็นทายาทสายตรงของตระกูลเทพโอสถ แต่การเดิมพันเพื่อช่วยชีวิตผู้บัญชาการหน่วยรบพิเศษหลี่จิ่นหยางทำให้ชะตากรรมของเธอพลิกผัน วิญญาณของเธอถูกดึงข้ามภพมาอยู่ในร่างของ คุณหนูใหญ่กู้ชิงอวิ๋น ทายาทโดยชอบธรรมแห่งจวนแม่ทัพที่กำลังจะล่มสลาย.. ร่างใหม่นี้ไม่เพียงอ่อนแอขี้โรค แต่ยังมีปานแดงอัปลักษณ์บนใบหน้า ถูกแม่เลี้ยงใจยักษ์กดขี่ข่มเหง บิดาแท้ๆ ไม่เหลียวแลและกำลังจะถูกขายไปเป็นภรรยาบ่าวของขุนนางชราตัณหากลับ! แต่คิดว่าเธอจะยอมจำนนต่อโชคชะตาอันน่าสมเพชนี้น่ะหรือ? ฝันไปเถอะ! เมื่อกู้ชิงอวิ๋นคนใหม่ลืมตาขึ้น เธอหาใช่ลูกพลับนิ่มให้ผู้ใดขยี้อีกต่อไป ด้วยหีบโอสถเทวะสมบัติล้ำค่าที่ข้ามมิติตามติดเธอมา สัญชาตญาณนักล่าของกู้ชิงอวิ๋นก็ถูกปลุกให้ลุกโช เธอจะไม่ยอมแยกเรือน ไม่หลบหนีปัญหา และไม่ยอมเป็นเพียงเบี้ยล่างของผู้ใด แต่นางจะยึดจวนเธอจะทวงคืนความยุติธรรม จัดการแม่เลี้ยงและลูกสาวตัวร้ายอย่างสาสม พลิกจวนแม่ทัพที่ใกล้ล่มสลายให้กลายเป็น จวนหมอเทวดาที่คนทั้งแคว้นต้องยำเกรง! ในมือของเธอ...การพลิกชีวิต พลิกความตาย...เป็นเพียงเรื่องพลิกฝ่ามือ! หีบโอสถเทวะใบนี้ไม่ใช่แค่กล่องยา...มันคือมิติส่วนตัวที่เก็บทุกสรรพสิ่ง! ตั้งแต่สมุนไพรที่ว่าหายากงอกกันเต็มมิติไปหมด ทั้งเครื่องมือแพทย์ ตำรา อาหาร ข้าวของมากมาย ไปจนถึงอาวุธลับ มันไม่เพียงแต่เป็นคลังสรรพวิชาแต่ยังเป็น มิติแห่งการฝึกฝน ที่ขัดเกลาทั้งพลังปราณ, พลังจิต, และวิชาต่อสู้ให้เธอตั้งแต่เด็ก ใบหน้าที่เคยอัปลักษณ์น่ะหรือ?เดี๋ยวเธอจัดการเอง เอาให้งามล้มแคว้นไปเลยยังได้! ชื่อเสียงของ หมอเทวดากู้ ดังกระฉ่อนไปทั่วหล้า ดึงดูดทั้งมิตรและศัตรู...และหนึ่งในผู้ที่ถูกดึงดูดเข้ามาในวังวนแห่งอำนาจของนาง...คือ องค์ชายหลี่จิ่นหยาง บุรุษสูงศักดิ์ผู้มีรอยยิ้มซ่อนคมดาบ... สงคราม การเมือง ความลับดำมืดของราชวงศ์ และปริศนาของหีบโอสถเทวะที่อาจเชื่อมโยงกับชะตากรรมของทั้งดินแดน...ทั้งหมดนี้กำลังจะผลักดันให้เธอต้องเผชิญหน้ากับบททดสอบที่เดิมพันด้วยชีวิต และความรู้สึกที่เริ่มก่อตัวขึ้นกับองค์ชายผู้ซับซ้อนและให้ความรู้สึกคุ้นเคยคนนั้นด้วย! เธอไม่ได้กลับมาเพื่อมีชีวิตรอด...แต่นางกลับมาเพื่อเป็นตำนาน! เรื่องราวการต่อสู้ที่ดุเดือด หักมุม และเข้มข้นจนทำให้คุณ...ไม่อาจวางลง! ด้วยรัก primพริมโรส

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เกิดใหม่ทั้งที ไม่เอาแล้วสามีคนเดิม

3.0K·Zuey

เพื่อบุรุษที่ไม่เคยมีใจ นางถึงกับทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครอง แต่แล้ว...จุดจบกลับกลายเป็นความตายที่เขามอบให้ นางยังจดจำน้ำเสียงเย็นชาและสายตาที่มองมาอย่างไม่ไยดี ครานี้รู้แล้วความรักหาใช่ทุกสิ่ง และสักวัน นางจะต้องคว้ามันมาด้วยมือของตน เซี่ยหรงเหยา บุตรีจากจวนโสวฝู่ สตรีที่ถูกขนานนามว่าเป็นอันธพาลน้อยแห่งเป่ยหมิง หลังถูกชายที่รักสังหาร นางจึงได้เกิดใหม่ และคิดจะถอยห่างจากตัวหายนะเหล่านั้น ใช้ชีวิตให้ดี...เพื่อจะได้ไม่ถูกถูกตีตายเหมือนชาติที่แล้วอีก ทว่า...พี่ชายของมู่หรงจ้าน ที่ได้ยินนางเล่นกู่ฉินครั้งแรก กลับตามติดนางไม่ห่าง คิดจะใช้ชีวิตไปวันๆ กลับต้องพัวพันกับเรื่องยุ่งยาก แต่หลังจากได้ใกล้ชิดชายหนุ่มผู้นั้น นางพบว่าเขาช่างแตกต่างจากน้องชาย และยามนี้ คนผู้นั้นได้เริ่มจริงจังกับนางแล้ว ******************************************* “ว่านหนิงอวิ๋น!!...” หญิงสาวอุทานอย่างตกใจ เพราะสหายร่วมสำนักศึกษาผู้นี้ของนาง ได้ตายไปแล้วเมื่อปีก่อน จากอุบัติเหตุรถม้าตกลงไปในหน้าผา แม้แต่ร่างของนางก็หาไม่พบ อุบัติเหตุครั้งนั้น ทำเซี่ยหรงเหยาเสียใจจนล้มป่วยไปหลายวัน เพราะว่านหนิงอวิ๋น เป็นสหายที่สนิทกับนางที่สุดในสำนักศึกษา และครอบครัวของทั้งสองเอง ก็มีสัมพันธ์อันดีต่อกัน “หลังเจ้าตายไปแล้ว ก็มาอยู่ที่นี่ตลอดเลยหรือ” หญิงสาวจับมืออีกฝ่ายด้วยความดีใจ แม้จะต้องพบกับผิดหวังในรักจากโลกแห่งความจริง ทว่าโลกหลังความตายได้พบสหายเก่า จากนี้...ตนเองก็คงไม่เหงามากนัก “เจ้าพูดอันใดฟังแปลกพิลึก” ว่านหนิงอวิ๋นใช้หลังมือแตะที่หน้าผากของเซี่ยหรงเหยาเพื่อวัดอุณหภูมิ “ก็ไม่ได้ป่วยนี่นา แล้วเหตุใดถึงได้เพ้อออกมากลางวันแสกๆ ” ท่าทีของสหายทำนางตกใจ หรือว่าจริงๆ แล้ว ว่านหนิงอวิ๋นยังไม่รู้ตัวว่าตนเองเสียชีวิต หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ ที่นั่นยังพบสหายร่วมเรียนอีกหลายคน รวมถึง...หลินเสวี่ยถง “นางเองก็ตายด้วยหรือ!!” ร่างบางลุกพรวดขึ้น พลางชี้นิ้วไปยังอีกฝ่าย “เจ้าพูดบ้าบออันใด! ใครตาย! ไม่สบายก็ไปหาหมอ หรือให้ข้าเชิญหมอหลวงมาตรวจให้เจ้า” หญิงสาวรีบดึงสหายรักนั่งลง ท่าทีจริงจังของว่านหนิงอวิ๋น มิได้ดูเหมือนกำลังล้อเล่น ถ้าหากทุกคนยังไม่ตาย เช่นนั้นก็หมายความว่า... ตัวนางเองได้ย้อนกลับมาแล้ว กลับมายังช่วงเวลาก่อนเหตุการณ์เลวร้ายทั้งหลายเกิดขึ้น “มะ...ไม่เป็นไร! ข้าสบายดี เพียงแต่ฝันร้ายเท่านั้น ช่างเถอะ ท่านอาจารย์กลับมาแล้ว” เซี่ยหรงเหยาปาดเหงื่อบนหน้าผาก โชคดีที่อาจารย์อวี๋เข้ามาเสียก่อน ไม่เช่นนั้นคงไม่รู้ว่าตนเองจะอธิบายสิ่งที่เอ่ยก่อนหน้านี้อย่างไร ************************************* เมื่อยามที่บทเพลงถูกบรรเลง ทุกคนที่อยู่ภายในห้องเรียน รวมถึงอาจารย์อวี๋ ต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง คนที่เรียนได้อันดับรั้งท้ายในทุกด้านอย่างเซี่ยหรงเหยา กลับมีฝีมือดีดกู่ฉินได้ไพเราะถึงเพียงนี้ “นี่มันบทเพลงอะไร! เหตุใดพวกเราไม่เคยได้ยินมาก่อน ช่างไพเราะยิ่งนัก” ทุกคนต่างหันหน้ามองกัน พร้อมกระซิบกระซาบ เซี่ยหรงเหยาแอบยิ้มในใจ นี่เป็นเพลงที่ข้าแต่งให้มู่หรงจ้านเมื่อชาติก่อน พวกเจ้าเคยได้ยินก็แปลกแล้ว หลังบรรเลงจนจบบทเพลง อาจารย์อวี๋เป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืนพร้อมกับปรบมือให้นาง “ดี! ไพเราะยิ่งนัก! เจ้าไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังเลยสักนิด ทุกคนดูเซี่ยหรงเหยาเป็นตัวอย่าง ต้องพัฒนาตนเองให้ได้อย่างนาง หมั่นเพียรฝึกฝนฝีมือ สุดท้ายชื่อเสียงและความสำเร็จจะเป็นของทุกคน” อาจารย์อวี๋เอ่ยชื่นชมจากใจจริง “ขอบคุณท่านอาจารย์เจ้าค่ะ ทั้งหมดเป็นเพราะท่านที่สั่งสอนและเข้มงวด แต่ฝีมืออ่อนด้อยของศิษย์ ยังต้องเรียนรู้จากท่านอาจารย์อีกมาก ไหนเลยจะกล้ารับคำชม” หญิงสาวยอบกายลงอย่างอ่อนน้อม ท่าทีถ่อมตนของนาง ทำอาจารย์อวี๋ซินนึกชื่นชมในใจ “นี่! เจ้ายังเป็นเซี่ยหรงเหยาอยู่หรือไม่ เหตุใดเล่นกู่ฉินได้ไพเราะเพียงนั้น” ว่านหนิงอวิ๋นเขย่าร่างเซี่ยหรงเหยาไปมาด้วยความตื่นเต้น “เจ้าโง่...คนที่เคยคลั่งรักราวกับคนบ้า เมื่อใดที่ตาสว่างก็มักเก่งกาจขึ้นเสมอ” หญิงสาวเชิดปลายคางขึ้น พร้อมเอ่ยด้วยท่าทีโอ้อวด ทว่าว่านหนิงอวิ๋นกลับมองมาด้วยสีหน้างุนงง ************************************ ยามนี้...สิ่งที่พวกนางกำลังพูดคุย ได้ตกอยู่ในสายตาของใครบางคนแล้ว ชายหนุ่มในชุดสีทมิฬ ปักดิ้นทองลายเมฆมงคล กำลังหยุดฟังเสียงกู่ฉินด้านนอกห้อง เมื่อยามที่เซี่ยหรงเหยาเริ่มบรรเลง “นางเป็นใคร...” ชายหนุ่มหันไปถามองครักษ์ข้างกาย เมื่อเสียงกู่ฉินหยุดลง “คนไหนหรือพ่ะย่ะค่ะ” “คนที่พึ่งเล่นกู่ฉินจบไปเมื่อสักครู่” “อ๋อ...นางคือเซี่ยหรงเหยา หลานสาวคนเล็กของเซี่ยโสวฝู่พ่ะย่ะค่ะ ยามนี้อายุสิบหกปี อีกทั้งในเมืองหลวง...ยังเป็นสตรีที่มีชื่อเสียงโด่งดังเรื่องความเกเร ยามนี้มีข่าวลือว่านางหลงรักตวนอ๋องจนโงหัวไม่ขึ้น ไม่ว่าตวนอ๋องไปที่ใดก็มักเห็นนางวิ่งตามเสมอ เป็นคนที่ดื้อรั้นและทำให้ครอบครัวต้องอับอาย” “เช่นนั้น...นางก็คือหลานสาวจากตระกูลเดิมของไทเฮา” “เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายมิได้กลับมาเมืองหลวงนับสิบปี จึงยังไม่รู้ข่าวคราวภายใน แม้นางจะพึงใจต่อตวนอ๋อง ทว่าก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับบุตรีของเสนาบดีหลิน หญิงสาวที่ทั้งงดงามและกิริยาอ่อนหวาน อีกทั้งยังมีความสามารถเหนือสตรีอื่นใดในเมืองหลวง” “คนไหนรึ” “คนที่กำลังบรรเลงกู่ฉินในตอนนี้พ่ะย่ะค่ะ” ชายหนุ่มเหลือบมองเข้าไปยังห้องเรียนสตรีอีกครั้ง ยามนี้หลินเสวี่ยถงกำลังบรรเลงกู่ฉินเพื่อรับการทดสอบ เมื่อบทเพลงจบลง...หญิงสาวก็ได้รับคำชื่นชมจากอาจารย์อวี๋เช่นเดียวกัน ทว่า...การบรรเลงของนางก็มิได้ทำให้ทุกคนตื่นตาตื่นใจเท่ากับฝีมือของเซี่ยหรงเหยา “ก็แค่เล่นกู่ฉินได้นิดหน่อยเท่านั้น ไม่คิดว่าไม่พบหน้ากันสิบปี สายตาน้องชายของเราจะแย่ถึงเพียงนี้” ชายหนุ่มหยุดไปเล็กน้อย พร้อมกับเบือนสายตาไปยังหญิงสาวที่กำลังหยอกล้อกับสหายในห้องเรียน “ต่างจากนาง...ตั้งแต่กลับมาเมืองหลวง เซี่ยหรงเหยาเป็นสตรีคนแรกที่ทำให้รู้สึกสนใจ เช่นนั้น...นางย่อมต้องไม่ใช้คนธรรมดาเป็นแน่ ไป...ไปสืบเรื่องของนางมาให้เรา อยากรู้นัก สตรีผู้นี้จะยังมีสิ่งใดให้น่าค้นหาอีก” “แต่ชื่อเสียงของนาง...” องครักษ์หนุ่มนามสืออี คิดเอ่ยทัดทาน ทว่าสายตาคมกริบกลับตวัดมองมา “สืออี! ตั้งแต่เมื่อใดที่เจ้าใช้ข่าวลือตัดสินผู้อื่น” น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยเตือนเบาๆ “กระหม่อมทราบแล้วพ่ะย่ะค่ะ” **************************************** จากใจ zuey ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

รวมเรื่องสั้น สามเรื่อง สามรส

534·Xiao_Lu

สวัสดีนักอ่านทุกท่านค่ะ Xiao_Lu นะคะ เป็นนักเขียนหน้าใหม่ค่ะ ในรวมเรื่องสั้นนี้จะมีแนวแอบรักเพื่อนสนิท , แนวพบรักผ่านเพื่อนสนิท และแนวสาวผิดหวังในรักแต่ได้พบรักใหม่ค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาติดตามนะคะ

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

ให้รักดักมังกร

4.0K·มิลิน

ในฉงหมิงไม่มีใครยิ่งใหญ่กว่าเขา สวรรค์เมตตาให้กลับมาครั้งนี้ ไม่มีทางที่เธอจะปล่อยให้ขาทองคำคู่นี้หลุดลอยไปแน่ใครว่าเขาจะตกต่ำกัน มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่คิดได้เธอจะใช้ความรักดักมังกรให้ดู

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

หลังน้องสาวแย่งคู่ครอง ข้าได้ครองบัลลังก์จักรพรรดินีสรวงสวรรค์

7.0K·-

ข้ากับน้องสาวถูกเลือกไปเชื่อมสัมพันธ์สมรส ณสวรรค์เก้าชั้นฟ้า จักรพรรดิสรวงสวรรค์มีบัญชา ข้ากับน้องสาวใครให้กำเนิดบุตรมังกรสวรรค์ได้ เขาก็จะพระราชทานบัลลังก์จักรพรรดินีสรวงสวรรค์ให้ ในอดีตชาติเสด็จพ่อลำเอียง ให้ตำแหน่งกับน้องสาวโดยเป็นพระชายาเอกของไท่จื่อแห่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ข้าได้เพียงเป็นสนมของชนชั้นต่ำอย่างจิ้งจอกเทา ใครจะไปรู้ว่าสามีของน้องสาวป่วยเป็นโรคร้ายแรง น้องสาวตั้งครรภ์หลายครา แต่ก็คลอดหนูน้อยที่สกปรกมอมแมม กลายเป็นคนที่ถูกเย้ยหยันในสามโลก และข้าที่ไม่เคยเป็นยอมรับ คลอดไข่มังกร10ใบออกมาในสองปี ทุกใบต่างมีสายเลือดที่บริสุทธิ์ ในนั้นยังมีมังกรสวรรค์ที่เกิดมาอีกด้วย สืบทอดบัลลังก์จักรพรรดิสรวงสวรรค์ น้องสาวริษยาข้าจนคลั่ง หนึ่งดาบแทงข้าสิ้นลมหายใจไป พอเบิกตาขึ้น ข้ากับน้องสาวกลับไปยังสถานที่เชื่อมสัมพันธ์สมรสอีกครั้ง น้องสาวรีบเลือกจิ้งจอกเทาก่อนใคร นางคิดว่าตนนั้นจะให้กำเนิดมังกรสวรรค์ออกมาในชาตินี้ แต่นางไม่รู้เลยว่า ข้าให้กำเนิดมังกรสวรรค์ ไม่เกี่ยวอะไรกับจิ้งจอกเทาเลยแม้แต่นิดเดียว ครั้งนี้ แม้แต่หนูน้อยก็ยังมีไม่ได้เลย

นิยายรักจบแล้ว

เมียแต่ง ตามพินัยกรรม

1.0K·สายไหมหลายสี

ถ้าคุณปู่ไม่ยกพินัยกรรมทั้งหมดให้คนนอกอย่างเธอ ฉันก็ไม่ต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอหรอก ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการแต่งงานกับฉันมันเหมือนตกนรกทั้งเป็นยังไง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ฮูหยินบัญชารัก

10.0K·ไห่ถาง

นางท่านหญิงใหญ่ผู้ถูกตราหน้าว่าไร้ยางอาย เขาแม่ทัพหนุ่มผู้เป็นคนรักของน้องสาวต่างมารดา เขาและนางต้องแต่งงานกันโดยมิได้รักใคร่ ด้วยความเข้าใจผิดที่นางมิได้เป็นผู้ก่อ เรื่องราวควรยุตินับแต่นางก้าวออกจากจวน แต่ไหนเลยความวุ่นวายยังตามติดนางมิหยุดหย่อน เมื่อเป็นเช่นนั้นนางควรที่จะหันกลับมาสู้ มิใช่ถอยอีกต่อไป

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

แวมไพร์กระหายรัก 20+

1.0K·พริ้มพราว

เมื่อ "ความรัก" แขวนอยู่บน "เส้นด้าย" เมื่อชีวิตเต็มไปด้วย "อุปสรรค" สาวน้อยหน้ามน "พริ้มพราว" ต้องโคจรไปพบกับ เขา "เจนิสัน" แวมไพร์ตัวฉกาจ ความบังเอิญหรือฟ้าลิขิตที่ทำให้ความรักเจริญงอกงามข้นมาได้ในเมื่อทั้งสองอยู่คนละสายเลือดแต่ความรักมิอาจแบ่งแยกได้ เขาทั้งสองจะทำอย่างไร จะ "สานต่อ" หรือจะ "จบ" สิ่งนี้มันขึ้นอยู่ที่ใจมิใช่สิ่งที่เป็นอยู่

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ดวงใจองครักษ์เถื่อน

4.0K·พลอยแก้ว

คำว่าหน้าที่มันฝังลึกอยู่ในหัวสมอง อีกทั้งฐานะที่แตกต่างจนไม่อาจเอื้อมมือถึง ทำให้เขาต้องกล้ำกลืนฝืนความรู้สึกที่มีต่อ 'จัสทีน่า' เอาไว้ ทำได้เพียงเฝ้ามองดูเธอใกล้ ๆ เท่านั้น

นิยายรักจบแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของท่านโหวใจร้าย

10.0K·Hidden M.

บารเทนเดอร์ผู้อาภัพ กลับต้องทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของท่านโหวใจร้าย นางจะสามารถมีความรักที่ดีและอบอุ่นได้หรือไม่?

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นภรรยากำมะลอของประธานมาเฟีย

7.0K·ฝ้ายสีคราม/ ภ.ภิญญ์/ฝออ้าย

ทะลุมิติมาเป็นภรรยากำมะลอที่รอวันหย่าร้างตามข้อตกลงการแต่งงาน นอกจากครอบครัวสามีไม่ปลื้ม ยังมีศัตรูทางธุรกิจจ้องเล่นงาน มีลูกบุญธรรมที่ต้องเลี้ยงดู โธ่!! สวรรค์ เกิดใหม่ทั้งที ให้มีชีวิตราบรื่นกว่านี้ก็ไม่ได้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ยัยแสบของมาเฟีย

11.0K·August

"เป็นเมียเสี่ยไม่ต้องกลัวอด " "นอนนิ่งๆแล้วครางดังๆให้เสี่ยก็พอ"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เล่ห์ลวงมาเฟียร้าย

1.0K·วนาลักษณ์

ความแค้นของนีเอล ทำให้เขาลักพาตัวเรอามา เพื่อบังคับให้วิวาห์ แม้เธอกำลังจะแต่งงานกับคนอื่นก็ตาม เขาใช้ร่างกายข่มขู่บังคับ จนทำให้เธอต้องยอมศิโรราบ เพียงเพราะต้องการสืบหาความจริง เกี่ยวกับการตายของบิดามารดา เหตุการณ์ยิ่งซับซ้อนหนัก เมื่อคนรักของเขากลับมาทวงสิทธิ์ตนเองคืน เรอาตั้งใจคิดตีจาก แต่กลับถูกตามตัวกลับไป และบทลงโทษอันเร่าร้อนได้เกิดขึ้น เธอจำต้องยอมรับชะตากรรมอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างเจ็บปวด *********************** คนตัวเล็กหน้างอง้ำ ลุกยืนบิดน้ำออกจากเสื้อผ้า จังหวะนั้นดวงตาคมกริบเบิกกว้างจ้องมอง โซฟียาชะงัก เห็นสายตาก้มมองตัวเอง "ว๊าย!" รีบทิ้งกายลงในอ่างอีกครั้ง ยกมือปิดปิดตนเอง เซร์คิโอกลืนน้ำลายลงคอ จ้องมองใบหน้าอีกฝ่าย ที่แดงก่ำเพราะความอาย "จะยั่วกันเหรอ?" เขาถาม แล้วขยับมาใกล้ "อย่าเข้ามานะนีเอล!" ต่อให้อยากหนีตอนนี้คงทำไม่ได้ ในเมื่อสภาพเธอมันหมิ่นเหม่ คนถูกขู่ไม่ฟังเสียง โน้มกายเข้าหาจนอีกคนชิดริมอ่าง มือสองข้างคร่ามร่างบางไว้ ดวงตาจ้องมองใบหน้างดงาม เรอาทำให้เขาแทบคลั่ง ไม่คิดมาก่อนเลยว่า จะได้เห็นทรวดทรงโดยบังเอิญ เธอสวยงดงาม จนเขาแทบอยากกลืนกินเสียตอนนี้ "แต่งงานกับฉันเรอา" ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม ทำเอาคนฟังชะงัก ช้อนสายตามอง "นายกำลังข่มขู่ฉันอยู่นะ" "ฉันไม่ได้ขู่เรอา ฉันทำจริง!" เจ้าของดวงตาคู่งามนิ่งงัน สีหน้าครุ่นคิด ไม่รู้ควรหาทางออกกับเรื่องนี้อย่างไรดี "ฉันไม่แต่งกับนายหรอกนะ ฉันไม่อยากถูกบังคับแบบนี้!" "ถ้าไม่แต่ง ฉันจะทำตามใจตัวเอง จนกว่าเธอจะยอม"

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

เชลยรัก

7.0K·Dark Memories

รสชาติความแค้นมักขมขื่น ต้องล้างปากด้วยความหวานจากการแก้แค้น แค้นคือความเจ็บปวด และการแก้แค้นคือการปลดปล่อย ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต

ประธานจบแล้ว

The legend of Wang 王

481·ทัวร์มาลีน

ค่ำคืนมืดมิดแม้ดวงจันทร์เพียงเสี้ยวจะลอยอยู่บนท้องฟ้า แต่ก็มิอาจส่องแสงพอให้เห็นสิ่งใดใดได้ ผมลุกขึ้นตื่นอย่างงัวเงีย คงเพราะก่อนนอนคงดื่มน้ำมากไปหน่อย ถึงต้องสะดุ้งตื่นเพราะอยากฉี่ตอนตีสอง ผมมองไปยังเตียงข้างๆ ที่มีน้องชายคนรองนอนอยู่ จางเหว่ยน้องชายวัยหกขวบของผม นอนหลับอย่างสบายอารมณ์ ผมจึงลุกขึ้นและรีบเดินออกจากห้องนอนไป และเมื่อผมทำธุระในห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว ผมก็ได้ยินเสียงจากชั้นล่างดังขึ้น คล้ายเป็นเสียงคนกำลังต่อสู้กัน ด้วยความอยากใคร่รู้ ผมจึงเดินลงไปตามเสียง ซึ่งเสียงนั่นดังมาจากห้องประชุม ผมหรี่ตามองไปตามทางที่ไฟปิดมืดดับสนิท "ตึงงงง" เสียงคล้ายกับมีอะไรบางอย่างกระแทกลงที่พื้น เสียงมันดังสนั่นหวั่นไหวจนผมรีบเร่งฝีเท้าเข้าไปใกล้ๆ หน้าประตู "ปล่อย...ปล่อย...ฉัน....ฉัน...ยังไม่...อยากตาย" เสียงขาดๆ หายๆ ของผู้หญิง ซึ่งเสียงนั่นฟังคุ้นหูผมมาก เหมือนโชคเข้าข้างผม ประตูห้องปิดไม่สนิท ทำให้ผมสามารถแอบดูได้ ผมเดินไปประชิดประตูและแอบมองไปยังด้านใน...และภาพที่ผมเห็นก็ทำให้ผมแทบช็อก ม๊าาาาา...ใจผมร้องเรียกผู้หญิงที่อยู่ภายในห้อง ดวงตาของม๊าเบิกโพลงเพราะเชือกที่รัดอยู่ที่คอเริ่มรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ร่างของม๊านั่งอยู่บนโซฟา เท้าของม๊าเหยียดเกร็งจนยืดตรง สองมือของม๊าพยายามแกะเชือกที่รัดคอม๊าออก แต่คนตัวใหญ่ร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหลังม๊า กลับดึงเชือกนั่นให้แน่นขึ้นและแน่นขึ้น ผมไม่รู้ว่าคนๆ นั้นคือใคร เพราะไฟในห้องมืดจนแทบมองไม่เห็น มีเพียงแสงจันทราที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เผยให้เห็นเพียงร่างรางๆ ของคนตัวใหญ่ ซึ่งผมพอเดาออกว่าน่าจะเป็นผู้ชาย "เฮีย ทำอะไรครับ ทำไมทิ้งผมไปนาน พาผมขึ้นไปนอนหน่อยครับ" เสียงน้องชายคนรองตะโกนเรียกผมตรงทางขึ้นบันได และนั่นทำให้ร่างของผมถูกกระชาก ออกจากประตูอย่างแรงทันที

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

รักวุ่นวาย คุณหนูตัวแสบ

2.0K·เค้กมัฟฟิ่นn

ลินิน จะแต่งงานกับเตจ๋า！เธอประกาศกร้าว ออกมา ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของเขา เตวิช ที่โตกว่า น้องลินิน หลายปี ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เด็กหญิงมองหน้า เตจ๋า แล้ววิ่งหนีไป ทำไม ทำไม เตจ๋า ไม่อยากแต่งงานกับเธอ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว