รวมเรื่องสั้น สามเรื่อง สามรส

‘ชานเมือง’ เป็นบริเวณที่มีประชากรอาศัยอยู่ไม่หนาแน่นเหมือนในเมืองจึงยังมีพื้นที่โล่งกว้าง บางแห่งเป็นพื้นป่ามีต้นไม้ใหญ่ตั้งเรียงราย เป็นทำเลดีที่นักธุรกิจทั้งหลายนิยมมาซื้ออสังหาริมทรัพย์

หนึ่งในจุดประสงค์ยอดนิยมก็เป็นเพื่อสร้างบ้านหลังใหญ่ซึ่งอยู่ห่างไกลความวุ่นวายเพื่อพักผ่อน ซึ่งเป็นผลดีกับทั้งร่างกายและจิตใจเพราะสามารถหลีกหนีความแออัด ได้อยู่อย่างเงียบสงบ และรับอากาศบริสุทธิ์ท่ามกลางธรรมชาติอีกด้วย

ที่สำคัญสิ่งปลูกสร้างแต่ละหลังตั้งอยู่ห่างกันพอสมควร ไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนภายนอกส่งเสียงดังรบกวนให้หงุดหงิดรำคาญใจ ในทาง

กลับกันก็ไม่ต้องกลัวว่าเราจะเผลอจัดงานฉลองสนุกสุดเหวี่ยงเกินไปจนสร้างความขุ่นเคืองให้คนอื่นด้วยเช่นกัน

เมริษาพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดนี้ในใจขณะมองคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้าและอาณาเขตรอบ ๆ

สถานที่แห่งนี้มันตรงกับข้อความที่กล่าวมานี่หมดเลยไม่มีผิดเพี้ยน แต่ก่อนจะได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น หญิงสาวก็ต้องหลุดออกจากภวังค์ด้วยฝีมือของเพื่อนสาวคนหนึ่งในกลุ่มที่สะกิดแขนเธอรัว ๆ ไม่เบาแรง

“พวกแกเห็นผู้ชายที่กำลังหยิบแก้วเหล้าตรงนั้นปะ” ชลดาบุ้ยหน้าให้เมริษากับฉัตรชบามองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาคมคายเหมือนดารานายแบบกำลังเขย่าแก้วเหล้าสีทองอำไพในมือไปมาเบา ๆ ก่อนกระดกน้ำในแก้วลงคอรวดเดียวหมดไม่เหลือสักหยด

“อือ มีไรเหรอน้ำ” ฉัตรชบาเลิกคิ้วถามเพราะเพื่อนทิ้งคำพูดไว้เพียงแค่นี้แล้วปล่อยให้คนฟังเกิดความสนใจใคร่รู้ ส่วนคนเปิดประเด็นกลับเอาแต่จ้องผู้ชายกลุ่มที่พูดถึงด้วยสายตาหวานหยดย้อยเสียอย่างนั้น

“ผู้ชายคนนั้นคือเสี่ยธันย์”

“แล้วยังไงล่ะ” คราวนี้เมริษาเป็นฝ่ายถามบ้าง เธอเริ่มหงุดหงิดเพราะชลดาไม่ยอมบอกให้หมดทีเดียว เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นั่นแหละ ไม่รู้ว่าเมาหรือเป็นอะไรกันแน่ แต่มันทำให้เธอทั้งลุ้นและอยากรู้จนแทบนั่งไม่ติด

“ก็ไม่แล้วไงหรอก ฉันแค่อยากบอกพวกแกว่าธันย์เขารวยมาก มีเงินเป็นหมื่นล้านและเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของผัวฉันด้วย นอกจากหล่อรวยแล้วยังนิสัยดีและเปย์หนักมาก ที่สำคัญเขายังโสด ฉันเลยอยากให้พวกแกได้ไป แล้วก็...” ชลดายิ้มเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนทั้งสองก่อนลดเสียงลง “ถ้าใครสอยเขาได้ฉันโอนให้เลยสองแสน”

“อ๋อออ ที่แท้ก็หาเรื่องให้เพื่อนมีผัว ตัวเองจะได้ไม่โดดเดี่ยวว่างั้น” ฉัตรชบาที่รู้ทันความคิดเบะปากใส่ชลดาด้วยความหมั่นไส้

น่าเสียดายที่คนโดนมองบนใส่ดูเหมือนจะไม่แยแสแถมยังยักไหล่กลับไปหนึ่งที

ส่วนคนกลางอย่างเมริษาทำเพียงมองเพื่อนทั้งสองทะเลาะกันเป็นเด็ก ๆ ครู่หนึ่งก่อนลอบมองไปทางเขาคนนั้น ‘เสี่ยธันย์’ เพื่อนสนิทของเสี่ยกิตต์

ทว่าเธอยังไม่ทันได้เห็นหน้าเขาชัด ๆ ก็ต้องรีบก้มหน้างุดเสียก่อนเมื่อเป้าหมายซึ่งยืนอยู่กับเพื่อนริมสระว่ายน้ำส่งสายตาเร่าร้อนกลับมาให้

ในเวลาเดียวกันนี้เอง อยู่ดี ๆ ชลดาก็เปิดปากพูด “ฉันว่านะ ธันย์เขาดูเหมือนจะสนใจใครสักคนในกลุ่มเราอยู่แน่ ๆ เลย” เธอมองหน้าเมริษาอย่างมีเลศนัย

คนถูกจ้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้และหยิบขวดไวน์มาเทใส่แก้วยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนเกลี้ยงเพื่อกลบเกลื่อนท่าทางประหม่าของตัวเอง เพราะเธอเองก็สัมผัสได้ถึงสายตาของผู้ชายคนนั้นเช่นกัน

เขากำลังมองเธออยู่จริง ๆ ไม่ใช่เธอหลงตัวเองหรือทึกทักไปเอง!

แต่เธอก็บอกตัวเองว่า ‘มันอาจไม่มีอะไรก็ได้ ยังไงเสียอีกฝ่ายกับพวกเธอก็เพิ่งเจอกันครั้งแรกวันนี้ เขาจะสนใจเพื่อนสนิทของเมียเพื่อนมากกว่าปกติหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร’

กระนั้นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงล่วงเลยไป เมริษาก็ได้รู้ว่าเธอคิดผิด สายตาร้อนแรงคู่นั้นยังคงมองมาทางเธอเป็นระยะจนเธอเริ่มทำตัวไม่ถูก