Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
มารดาร้ายกาจผู้นี้จะเลี้ยงดูเจ้าเอง
10.0K·หญ้าสีครามสตรีแกร่ง ไม่ยอมคนจากศตวรรษที่ 20 ย้อนเวลามาอยู่ในร่างเฉินอี้เหนียง นางร้ายเจ้าเล่ห์ ร้ายกาจ ชอบพาลหาเรื่องคนอื่นไปทั่ว ใช้อำนาจเงินกดขี่ข่มเหงผู้คน ลงโทษบ่าวไพร่ทุบตีเป็นว่าเล่น สิ่งที่เลวร้ายที่สุดของนางคือวางแผนแอบซื้อตัวสาวใช้ในจวนสกุลซ่ง วางยาปลุกกำหนัด เพื่อหวังปีนเตียงแม่ทัพซ่ง ‘ซ่งหานซั่ว’ ที่มีนิสัยโหดเหี้ยม อำมหิต ได้รับสมญานามว่าแม่ทัพสีเลือด สร้างผลงานยิ่งใหญ่ให้กับแผ่นดินมากมาย โดยไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง ยอมทำตัวไร้ยางอายเพียงหวังว่าจะได้ขึ้นเป็นฮูหยินของสกุลซ่งตามที่หวัง นางปีนเตียงสำเร็จจนตั้งครรภ์อ่อนๆ หวังใช้เป็นข้ออ้างให้เขายินยอมรับนางเป็นภรรยาอย่างถูกต้อง แต่กลับผิดพลาดตาลปัตรถูกเขาหาว่าลูกในท้องนั้นไม่ใช่ลูกของเขา ครั้งนี้ความเลวร้ายเริ่มมาเยือน โชคชะตาเล่นตลกเสมือนถูกฟ้าผ่ากระหน่ำซ้ำเติมอีกครั้ง ครอบครัวที่เคยมีฐานะมั่งคัง แม้แต่เงินทองใช้หยิบจ่ายไม่เคยขัดสน กลับตกต่ำอับจนเพียงชั่วข้ามคืน เพราะบิดาถูกสหายคนสนิทโกงเงินไปจนสิ้นเนื้อประดาตัว จนจำใจต้องย้ายออกจากจวน ย้ายถิ่นฐานมาอยู่นอกเมืองสร้างบ้านเล็กๆ อยู่ในหมู่บ้านห่างออกมาจากตัวเมืองสิบลี้ ใช้ชีวิตจากหน้ามือ กลายเป็นหลังมืออดมื้อกินมื้อไปวันๆ ลูกที่เกิดมาเป็นบุตรชายต้องรองรับอารมณ์อันนิสัยร้ายกาจอันโหดเหี้ยมของเฉินอี้เหนียง ถูกทุบตีไม่เว้นวัน เพราะเด็กน้อยผู้นี้ไร้ประโยชน์ แม้ความหวังเดียวให้ซ่งหานซั่วยอมรับ แต่บุรุษผู้นั้นกลับเมินเฉย คนในครอบครัวของนางก็หมดหนทางเอือมระอาไปด้วย เงินที่หามาได้อย่างยากลำบากก็ถูกบุตรสาวรีดไถไปซื้อของไร้ประโยชน์เห็นแก่ตัวจนหมด บิดาก็ป่วย มารดาก็ชรา เงินที่มีกลับไม่เพียงพอ หรือนี่คือโชคชะตาที่ม่านเอ๋อร์ต้องเผชิญ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสวรรค์ถึงส่งนางมาอยู่ร่างนี้ หากกลับไปก็ไม่ได้ ฆ่าตัวตายก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดี ไหนจะบุตรชายตัวน้อยน่าสงสาร กับมารดา บิดาที่ชรามากแล้ว นางจะจำใจยอมทิ้งพวกเขาเหล่านี้ไปได้เช่นไร มีแต่ยอมรับชะตากรรมนี้ไว้ และดูแลพวกเขาเหล่านี้ให้ดีที่สุดเอง " บุตรชายของข้าอยู่แห่งหนใด ตัวของข้าที่เป็นบิดาของเขาย่อมอยู่ที่แห่งนั้น" "ผู้ใดกันบอกว่าเสียวเป่าเป็นบุตรชายของท่าน บุรุษเช่นท่านไม่สมควรเป็นบิดาของผู้ใด" “อี้เหนียง…เจ้าใจกล้าปากดีเช่นนี้ไม่กลัวตายหรือเช่นไร” นางมิใช่ไม่กลัว แต่นางทำเพื่อปกป้องเสียวเป่าต่างหาก หากต้องตัดแขน ตัดขา เพื่อรั้งเสียวเป่าไว้นางก็จะทำ เพราะเด็กคนนั้นเป็นนางที่เลี้ยงดูมาเองกับมือ “ความตายไม่ใช่สิ่งน่ากลัวสำหรับข้าอีกต่อไป…ไยข้าต้องกลัว!....” นางดึงประตูจะปิดลง ทว่าไม่อาจต้านทานพละกำลังมหาศาลของเขาได้ คนอะไรดื้อด้านไร้ยางอาย นางไล่ขนาดนี้แล้วยังไม่ไสหัวไปอีก!!!
เรื่องของเรา...จะเอายังไง
1.0K· นามปากกา แสงเทียนเรื่องของเรา...จะเอายังไง โดย แสงเทียน >>> ผมไม่สนว่าคุณจะเป็น หรือ ไม่เป็นอะไรกับมัน! แต่ ได้ ผม แล้ว ก็รับผิดชอบกันด้วย!! โปรยปก "คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ...." "คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ" "มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ..." "เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน" "คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!" เฮือกกกก!! ท่ามกลางทริปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจของเธอกลับกลายเป็นจะได้พักผ่อนกี่โมง??? เพราะทุกครั้งที่นอนหลับตาก็มีหน้าหล่อของคนบางคนตามหลอกหลอน ไม่ได้หลอนธรรมดา หลอนมากกกกก ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ แต่เธอกลับต้องจมอยู่กับฝันร้ายและกลางกายที่ฉ่ำชื้น สีหน้าแววตากรุ่มกริ่มเจ้าชู้รู้ทัน น้ำเสียงนุ่มทุ้มเรียบเรื่อยแต่ก็แฝงไปด้วยความอารมณ์ดี กลิ่นกายสะอาดหอมกรุ่น และลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขา...นนทภพ ตึกตัก! ตึกตัก! ทันทีที่นึกถึงหน้าเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้นนั่งใช้ฝ่ามือลูบไปกับลำคออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวจนเธอหลับตาลงพร้อมกับผ่อนลมหายใจร้อนผ่าวออกมา ปลายจมูกโด่งสันและริมฝีปากหยักลึกที่เจือไปด้วยกลิ่นบุหรี่ สัมผัสร้อนเร่าพวกนั้นกลับฝังรากลึกลงไปในหัวใจเธอ มินตราเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเอง เธอตั้งขาขึ้นและลูบซอกขาด้านในก่อนจะก้มมองลงไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวแรง รอยม่วงช้ำขนาดประมาณหนึ่งถึงสองเซนติเมตรกระจายอยู่เต็มข้างขา คิดดูว่าหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปแล้ว รอยยังชัดขนาดนี้ แล้วเขาบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ "ผมไม่ได้ตั้งใจ ถ้าทำเจ็บขอโทษด้วยนะ ครั้งต่อไปขอแก้ตัว..." "ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ มันจะไม่มีครั้งต่อไปให้คุณได้แก้ตัว" "ไม่ต้องรีบร้อนตอบหรอกมิน เรื่องของเรา...เก็บไปคิดสักทีสองทีก็ได้" ทีสองทีของเขานี่มันหมายถึงเรื่องอะไร?
ภรรยาคนนี้ไม่รักคุณแล้ว
2.0K·ลลินญาถึงได้แต่งงานกัน แต่ 'เพียงฟ้า' ก็อดทนต่อความรักข้างเดียวที่มีให้สามีอย่าง 'ราชัน' คนที่ขอบอกขอหย่ากับเธอในทุกวัน คนที่พาหญิงอื่นออกงานจนเป็นข่าว คนที่ทำร้ายหัวใจเธอเสมอมา แต่เพียงฟ้าก็อดทน รอวันที่ราชันเข้าใจในรักของเธอ จนกระทั่งวันที่ต้องพบเรื่องเลวร้ายสุดหัวใจ เพียงฟ้าก็ไม่ขอทนอีกต่อไป แต่ทำไม ราชันกลับไม่ยอมปล่อยมือจากเธอเสียที
โซ่รักกับดักหัวใจ My Cupid
4.0K·ปิ่นปภัสหลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นผ่านไปห้าปี เจอกันอีกครั้งเธอเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว แถมเจ้าตัวเล็กยังหน้าตาคล้ายเขาตอนเป็นเด็ก เหมือนพิมพ์เดียวกันไม่ผิดเพี้ยน การตามหาความจริงจึงเกิดขึั้น
พระชายาอย่าหนีข้าไป
6.0K·ดอกท้อแห่งสายลมโจวหว่านถิงชนะเลิศออกแบบชุดราตรีได้รางวัลเป็นเงินสองแสนหยวนพร้อมทริปท่องเที่ยวเรือสำราญจึงมาเที่ยวกับเพื่อนสาว แต่เธอโชคร้ายพลัดตกทะเล รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างโจวหว่านถิงอีกคนแห่งแคว้นต้าเย่ว ที่นางกำลังแสร้งโดดน้ำตายเรียกร้องความสนใจที่ถูกชินอ๋องจะให้หนังสือหย่า แต่นางดันตายจริงๆและโจวหว่านถิงอีกคนมาเข้าร่างแทน "โจวหว่านถิง เจ้ามันสตรีร้อยเล่ห์ข้าคิดถูกที่หย่ากับเจ้า" ซ่างกวนหลิวหยางเอ่ยแก่สตรีที่เพิ่งว่ายน้ำเข้าฝั่งมานอนแผ่หลา โจวหว่านถิงสำลักน้ำลุกขึ้นมา พอลุกขึ้นหันหน้ามาก็เห็นแต่คนแต่งชุดโบราณเต็มไปหมด ซ่างกวนหลิวหยางนั่งลง ใช้มือที่หนาบีบคางนางก่อนจะเอ่ยลอดไรฟัน "ข้าจะแต่งกับโจวลิ่วผิงน้องสาวเจ้า แม้ว่านางจะเป็นเพียงบุตรอนุก็ยังดีกว่าสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า เทียบกับน้องสาวเจ้าๆนับเป็นตัวอะไร" โจวหว่านถิงที่ลำดับความจำเรียบร้อยก็แกะมือเขาออก มองหน้าคนตัวโตอย่างรังเกียจ "ท่านพูดว่าจะหย่ามากี่ครั้งแล้ว ลูกผู้ชายคำพูดมีค่าดั่งทอง ทำให้จริงสักที ถ้างานมากนักข้าช่วยท่านฝนหมึกก็ได้นะ ข้าเขียนหนังสือเป็นท่านแค่ประทับตราลงนามก็พอ เอาล่ะข้าจะกลับไปเขียนหนังสือหย่า ท่านก็รีบกลับไปรับรองใบหย่าด้วยล่ะ ซ่างกวนหลิวหยาง" โจวหว่านถิงกระชากมือกลับ ก่อนจะสาวเท้าไปไม่ใยดีเขาเหมือนเคย ปกติต้องร้องห่มร้องไห้แล้วที่เขาเฉยชา หรือพูดถึงสตรีอื่นเกิดอะไรขึ้นกับนาง เสี่ยวชุ่ยเห็นเจ้านายไม่สนใจชินอ๋องรู้สึกงงๆ ปกติพระชายารักชินอ๋องมากนี่นา "พระชายา ปกติท่านรักท่านอ๋องมากนี่เพคะ" "ตอนตกน้ำเพิ่งนึกได้ ที่ควรรักคือตัวเอง อย่าเอาชีวิตที่มีคุณค่า ไปให้ใจคนไร้ค่าอย่างซ่างกวนหลิวหยาง"
ชาตินี้ข้าขออยู่ห่างจากคนไร้ใจเช่นท่าน
13.0K·คุณยายจิ้งจอกนางไม่เชื่อว่าเขาจะไม่รักนางจวบจนวันที่นางต้องตายอย่างอนาถถึงคิดได้ เขาไม่รักคือไม่รัก ซูเหมยหลันรักและทุ่มเทให้ญาติผู้พี่ของนาง ความปราถรนาเดียวของนางคือการได้แต่งงานกับเขา และในที่สุดความฝันก็เป็นจริง นางได้แต่งงานแถมยังเป็นภรรยาเอกของเขา แต่หลังจากนั้นสิ่งที่นางได้รับคือ ความเย็นชาจากเขา นางไม่เข้าใจและไม่ยอมเข้าใจจนได้เห็นกับตาว่าเขานั้นมีคนที่รักอยู่แล้ว แล้วคนนั้นก็ไม่ใช่นาง แต่ทุกอย่างก็สายไปแล้ว นางสูญเสียสิ้นทุกอย่างรวมถึงชีวิตที่น่าอนาถของตัวเอง เมื่อสวรรค์มีเมตตาให้นางย้อนกลับมาอีกครา ครานี้นางจะไม่แต่งกับเขาอีกและจะอยู่ให้ห่าง ๆ จากคนไร้ใจเช่นเขา แต่เหตุใดชาตินี้เขากลับตามนางไม่เลิก ถึงกับร้องไห้ขอร้องนางให้อย่าทิ้งเขาไป! ….
เงารักกลางม่านเมฆา
4.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอกเขา 'มู่หรงอวิ๋นเฟิ่ง' บุรุษผู้ซึ่งถูกคนรักและถูกในตระกูลทอดทิ้ง นาง 'โจวจินเซวียน' หญิงสาวผู้ซึ่งกำลังหนีเอาชีวิตรอด เพราะแผนที่สมบัติในสุสานโบราณทำให้หญิงสาวถูกตามล่าจนพลัดหลงกับบิดา เคราะห์ซ้ำกรรมซัดทำให้นางกับเขาพบกัน นางจำต้องรับรู้ความเจ็บปวดของเขา ผ่านตราบาปที่เขายัดเยียดให้ นับจากวันนั้นชีวิตของเขาถูกด้ายแดงผูกไว้กับนาง ชีวิตของนางถูกดึงเข้าสู่วังวนแห่งความวุ่นวาย ชั่วชีวิตทั้งสองคนจึงไม่อาจแยกจาก....
ข้าคือพระชายาที่ท่านอ๋องไม่รัก
2.0K·เด็กน้อยคว้าฝันเรื่อง ข้าคือพระชายาที่ท่านอ๋องไม่รัก เป็นภาคแยกจากเรื่อง ข้าคือฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่รัก เนื้อหาเป็นเรื่องเกี่ยวกับเฟยห้าวอัน โอรสของเฟยห้าวเทียนกับเยว่ลี่อิง แต่หากนักอ่านยังไม่เคยอ่านเรื่องข้าคือฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่รักก็ไม่เป็นไรนะคะ เพราะเนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวพันกันมากมายนัก แต่ก็อยากให้ลองไปอ่านเพราะเรื่อง ข้าคือฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่รัก เป็นนิยายเรื่องแรกของไรท์
ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
24.0K·ดอกท้อแห่งสายลมเสิ่นชิงเวยคุณหนูตกอับที่มารับจ้างในจวนแม่ทัพใหญ่ นางถุกคนหลอกให้มาที่เรือนต้องห้าม เผยซ่างกวนที่ถูกวางยาคิดว่านางคือคนที่ศัตรูส่งมา จึงย่ำยีนางร่างเดิมตกใจจนหัวใจวาย วิญญาณเสิ่นเว่ยเว่ยจึงมาแทนที่
คลั่งรักเมียในความลับ
2.0K·จินต์พิชาเธอบอกเลิกเขาด้วยเหตุผลที่หมดรักและมีชายคนใหม่ ทำให้เขาตัดใจไปเรียนต่อแต่เมื่อกลับมาอีกครั้งเขากลับพบว่าเธอมีลูกชายที่หน้าตาคล้ายกับเขาในวัยเด็กจนแทบแยกไม่ออก
คืนเดียวในความลับ
118· นามปากกา แสงเทียนคืนเดียวในความลับ โดย แสงเทียน ศิวเมษ X เนตรณิชชา โปรย... "ผู้หญิงที่ชอบสั่งอะไรแรง ๆ แล้วมาคนเดียว...มักจะไม่ต้องการใคร" "ก็ไม่เสมอไปหรอกมั้งคะ…" "ฉันไม่นิยมเล่นกับไฟ..." "ไม่ชอบผู้ชายอบอุ่นเหรอ?"
ชะตาพรางรัก
3.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอกท่ามกลางบรรยากาศอันสงบสุขของหมู่บ้านหลานอวี่ เชิงเขาลั่วซาน ‘ชิงหรู’ ซึ่งตั้งครรภ์ใกล้คลอดใช้ชีวิตเรียบง่ายเพียงลำพัง ผู้ใดเล่าจะคาดว่าแท้ที่จริงนางก็คือคุณหนูใหญ่ตระกูลถาน ตระกูลที่มั่งคั่งและร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของเมืองหานเหอ นางสมควรนั่งเกี้ยวแต่งงานเป็นสะใภ้ใหญ่ตระกูลเจ้า หากไม่ใช่เพราะปิศาจซึ่งออกอาละวาด กระทั่งขบวนเกี้ยวของนางถูกโจมตี การหายตัวไปสามเดือนของนาง ทำให้ตระกูลถานสิ้นหวังกระทั่งจัดงานศพให้นางทั้งที่โลงศพนั้นว่างเปล่า! สี่เดือนผันผ่านนางกลับหวนกลับมาพร้อมทารกในครรภ์ มารดารับไม่ได้จนถึงขั้นเป็นลมหมดสติ บิดาโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำสั่งให้คนวางยาและพานางไปทิ้งไว้กลางป่า เบื้องลึกเบื้องหลังไม่มีผู้ใดรู้แจ้ง กระทั่งวันหนึ่งกลับมีคนมาสู่ขอสตรีแซ่ถาน ทั้งยังเจาะจงว่าต้องเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลถานเท่านั้น อีกทั้งผู้ที่ต้องการสู่ขอ ถานชิงหรู กลับเป็นถึงรองเจ้าสำนักเมฆหวน ‘หลี่เหวินฉี’ บุรุษที่ร่ำลือกันว่ากำลังจะบรรลุเป็นเซียน!!!
ชะตาลวง บ่วงบุพเพ
10.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอกนาง กู้ชิงเยว่ ต้องแต่งให้เขา เว่ยเสวียน เพียงเพื่อให้พี่ชายที่ต้องเดินทางไปสู้ศึกแดนเหนือสบายใจ ด้วยคำสัตย์ของคนสองตระกูล ทั้งสองต้องแต่งงานกัน ทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว ในคืนเข้าหอเขาไม่มาหานาง ทั้งนี้ก็เพราะประตูข้างเขารับ หลี่จื่อเว่ย เข้ามาเป็นอนุ ไม่มีใครบอกนางก่อน นางไม่รับรู้สิ่งใด ไม่รู้แม้กระทั่งว่าอนุของเขาผู้นั้นกำลังตั้งครรภ์!!! แม้ไม่มีใจแต่กลับรู้สึกถูกหยามเกียรติ ถึงอย่างนั้นนางกลับเห็นแก่บ้านเมืองยอมกล้ำกลืนเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว แม้ในยามที่รู้ว่าบ้านเมืองมีภัย เขากับบิดากำลังมีภัย นางเสี่ยงชีวิตไปส่งข่าวการก่อกบถ กระทั่งได้ร่วมหอกับเขาในที่สุด ทว่า...ในช่วงคับขันเขากลับยังคงเลือกที่จะทอดทิ้งนาง เลือกที่จะช่วยคนรักของเขาเพราะคิดว่าอีกฝ่ายตั้งครรภ์จริงๆ ความเจ็บปวดกลายเป็นเรื่องน่าขบขัน โชคชะตาเล่นตลกกับชีวิต ในขณะที่ล่วงรู้ว่าเขาตามหานางแทบพลิกแผ่นดิน นางเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ กู้ชิงเยว่จะทำเช่นไรดี เพราะทุกครั้งที่คิดจะให้อภัยเขา นางกลับรู้สึกผิดต่อตัวเองอยู่ร่ำไป!!!
กลวิธีหย่าสามีสำหรับสตรียุคใหม่
12.0K·หย่งเอ๋อร์...โปรย... โชคชะตาเล่นตลกให้จันจ้าวได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในยุคจีนโบราณที่ไม่คุ้นเคย อีกทั้งไม่ใช่การทะลุมิติเข้ามาในนิยายเหมือนคนอื่น ที่นี่มันยุคโบราณสมัยไหนก็ยังไม่ทราบ ไม่มีแม้แต่เนื้อเรื่องให้อ่านเพื่อเอาชีวิตรอด มิหนำซ้ำเจ้าของร่างเดิมยังไปแย่งวาสนาของคนอื่นมา ในตอนที่ลืมตาตื่นก็ดันมาตื่นตอนที่กำลังร่วมรักกับบุรุษหนุ่มแปลกหน้าที่ได้มารู้ในภายหลังว่าเขาคือ 'แม่ทัพจางอี้เหลียง' สามีผู้เย็นชาและชิงชังเจ้าของร่างนี้จนเข้าไส้ จันจ้าวได้แต่นั่งหน้าม่อยคอตกจะหาหนทางกลับโลกเดิมที่จากมาก็ไม่พบวิธีไหน สุดท้ายจึงยอมก้มหน้ารับชะตากรรม พร้อมลั่นคำปฏิญาณต่อตนเองในใจ 'หวงซานซาน' คนใหม่นี้จะไม่มีวันง้องอนสามีบุรุษไร้หัวใจผู้นั้น แต่ในตอนที่ตัดสินใจจะหย่ากลับได้พบว่าเจ้าของร่างนี้กำลังตั้งครรภ์ เวรแล้วสิ... งานเข้าจันจ้าวเสียได้! เอาเถิด ตั้งครรภ์แล้วอย่างไรกัน สตรียุคใหม่ไม่ยอมให้การตั้งครรภ์กลายเป็นอุปสรรคผูกรั้งชีวิตคู่ที่แสนห่วยแตกเช่นนี้หรอก นางจะทำให้แม่ทัพจางอี้เหลียงหย่าขาดกับนางให้จงได้ ต่อให้ต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวก็ตาม แต่ถ้าเขาไม่ยอม นางจะตัดสินใจหอบลูกหนีเสียเลย ชาตินี้ทั้งชาติอย่าหวังว่าจะได้อุ้มชูบุตรในครรภ์คนนี้อีกต่อไป!
เมียแก้แค้น (ผิดตัว)
1.0K·ลั่นทมสีเลือด เมื่อความรักถูกพรากไปด้วยวงการสีเทา เขาจึงต้องกลายเป็นปีศาจเพื่อแก้แค้น เธอคือลูกสาวของศัตรู ถูกจับมาเป็นสาวใช้ในเวลากลางวันและเป็นนางบำเรอในยามค่ำคืน เพื่อชดใช้บาปที่ไม่ได้ก่อ เขาไม่รู้เลยว่าคนที่ควรทำลายกลับไม่ใช่เธอ และเมื่อความจริงเปิดเผยก็เกือบสูญเสียหัวใจดวงใหม่ไปอีกครั้ง
บ่วงรักพันธนาการใจ
3.0K·ฆีตางานแต่งงานที่วาดฝันไว้ไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด กลับมีแต่คราบน้ำตาทั้งงาน เมื่อเจ้าบ่าวหนีกับกับพี่สาวของเธอ และประจานให้เธออับอายไปทั่วทั้งงาน วันเวลาผ่านไปเหมือนหัวใจที่บอบช้ำจะกลับมาแข็งแกร่งเหมือนเดิม แต่เขาดันกลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง ขอโอกาสให้คนเลวๆอย่างเขาได้แก้ตัว ทั้งๆที่เขากำลังจะแต่งงานกับพี่สาวของเธอ.... “ริน อย่าทำแบบนี้นะผมไม่ชอบ” วิณณ์กระชากร่างบางเข้ามาในอ้อมกอด และพันธนาการเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้ “ฉันทำอะไร” ณิสรินทร์พยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนเขา แต่ดูเหมือนมันจะไม่มีประโยชน์ เพราะเมื่อเธอยิ่งดิ้น เขายิ่งกอดเธอแน่นมากกว่าเดิม “ก็ออกไปกับผู้ชายอื่นไง รินเป็นเมียผมนะ ออกไปกับมันดึกๆดื่นๆได้ยังไง” “ฉันไม่ใช่เมียคุณจะให้ต้องพูดอีกสักกี่ครั้ง!” หญิงสาวทุบอกคนร่างโตแต่ก็ไม่เป็นผล ชายหนุ่มพยายามจะก้มลงมาจูบปิดปากเธอเสียให้ได้ “แล้วที่น้ำมนต์เกิดมาไม่ใช่เพราะความเป็นผัวเมียกันหรอ หรือว่าเพื่อนกันเขาทำกันลึกซึ้งแนบเนื้อขนาดนั้น” ณิสรินทร์ขึงตาใส่ชายหนุ่มด้วยความโมโห ตอนนี้เธอไม่มีสิทธิ์จะทำอะไรเขาได้ แค่ขยับตัวยังทำไม่ได้เลย “นี่หุบปากนะ น้ำมนต์เป็นลูกฉัน” “หรือว่าต้องมีอีกให้คนล่ะ ถึงจะยอมรับฮึ”
ของขวัญไม่คืนเดียวที่พลาดพลั้ง
399·ปะหนันคำโปรย เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงาน พร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ… กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือกสู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ชะตารักลิขิตด้ายแดง
23.0K·l3oonm@ใบฟาง นักโจรกรรม เธอโดนทิ้งไว้ในบ้านเด็กกำพร้าตั้งแต่เมื่อไหร่ตัวเธอก็ไม่ทราบ อาจจะพูดได้ว่าเมื่อเธอจำความได้เธอก็คิดว่าที่นี่คือบ้านของเธอแล้ว เมื่ออายุได้ห้าขวบ มีสองสามีภรรยาชาวจีนรับตัวเธอไปเลี้ยงดูในฐานะบุตรบุญธรรม ทั้งคู่เป็นนักธุรกิจที่เดินทางไปทั่วโลกเพื่อทำการค้า แต่ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศจีนเป็นส่วนใหญ่ นี่คือสิ่งที่คนภายนอกรับรู้ผ่านเอกสารที่ปลอมแปลงมาเรียบร้อยแล้ว แต่ความจริงทั้งคู่คือนักโจรกรรมที่ตำรวจทั่วโลกต้องการตัว ทุกครั้งที่ออกทำภารกิจสองสามีภรรยาจะปลอมแปลงหน้าตาและบุคลิกของตนเองทุกครั้ง ทำให้ไม่มีใครจับผิดทั้งคู่ได้ แม้กระทั่งลายนิ้วมือทั้งคู่ก็สามารถเปลี่ยนได้ทุกครั้ง เมื่อใบฟางถูกรับมาเลี้ยงดูแล้ว ทั้งคู่สอนทุกสิ่งที่ตนรู้และเล่ห์เหลี่ยมที่ตนมีให้กับใบฟางทั้งหมด ใบฟางที่เป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังไม่เข้าใจโลกที่โหดร้าย หลังจากที่ถูกฝึกจนพอจะเริ่มทำภารกิจได้ ในวัยเพียงหกขวบงานแรกของเธอคือ ขโมยกระเป๋าสตางค์ ซึ่งเธอก็ทำให้ทั้งคู่ได้เห็นความเร็วและความสามารถของเธอ ในวัยเจ็ดขวบเธอเริ่มชำนาด้านการขโมยของเล็กของน้อย จนหลอกล่วงคนอื่น วัยแปดขวบเธอแสดงความสามารถโดยการเข้าร่วมงานประมูลกับพ่อแม่บุญธรรมและได้ขโมยแหวนเพชรมูลค่าเกือบสิบล้านหยวนมาได้ ทุกครั้งที่เธอได้รับภารกิจเธอตั้งใจทำอย่างมากเพราะคิดว่านี่คือสิ่งที่จะทำให้ทั้งคู่รักเธอ เพียงแค่ได้รับคำชื่นชมจากทั้งคู่เธอจึงคิดเสมอว่านี่คือคนที่เป็นพ่อแม่ของเธอ การแสดงความรักของเธอคืองานที่ได้รับจะต้องไม่มีสิ่งใดผิดพลาดเพื่อให้พ่อแม่บุญธรรมรักเธอ แต่สิ่งที่เธอคิดเป็นสิ่งที่ผิดมาตลอด เมื่ออายุได้ยี่สิบปีเธอทำงานพลาดครั้งแรก เกือบจะถูกตำรวจจับตัวได้ พ่อแม่บุญธรรมที่เธอคิดเสมอว่าคือคนในครอบครัวได้หลบหนีทิ้งเธอไว้โดยไม่หันกลับมามอง จนเมื่อเธอซ่อนตัวจนตำรวจคิดว่าเธอหนีออกนอกประเทศไปแล้ว ข่าวตามล่าเธอเงียบหายไป ทั้งคู่จึงได้ติดต่อกลับมา เธอรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าหากจวนตัวต้องเอาตัวรอดให้ได้ แต่เธอหวังเพียงอยากให้ทั้งคู่รักเธออย่างที่เธอรักพ่อแม่บุญธรรมสักนิดก็ยังดี เมื่อเบื่อที่ต้องใช้ชีวิตหลบหนีตำรวจ รวมทั้งองค์กรใต้ดินที่ตามล่าค่าหัวเธออย่างหนัก ทั้งคู่จึงขอให้เธอทำงานสุดท้ายให้ คือขโมยหยกเหอเถียนที่เพิ่งค้นพบเจออายุราวๆสามพันปี งานนี้ไม่ง่ายแต่หากจะแลกมาด้วยอิสระภาพที่ทั้งคู่จะยอมปล่อยเธอไป เธอจึงตกลงรับงานนี้ เธอใช้เวลาดูสถานที่ ทางหนีทีไล่อยู่สองสัปดาห์ เมื่อมั่นใจว่าเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้วก็เริ่มออกปฏิบัติการ หยกเหอเถียน ที่เธอต้องขโมยเป็นเพียงกำไลข้อมือเท่านั่น ระบบนิรภัยที่แน่นหนาไม่เกินความสามารถของเธอ เมื่อนำออกมาได้ก็เตรียมหลบหนี แต่ใครจะรู้ว่าพ่อแม่บุญธรรมที่แสนน่าเคารพรักนั้นได้ขายข้อมูลให้กับองค์กรใต้ดินเพื่อชิงของจากเธอ พร้อมทั้งฆ่าเธอเพื่อรับค่าหัวที่มูลค่าสูง แม้การต่อสู้ที่ถูกฝึกมาอย่างชำนาญ อาวุธในมือ มีดสั้น ปืนถูกนำออกมาใช้ ถึงจะฆ่าคนฝุ่นนั่นไปเยอะเพียงใด แต่เธอคนเดียวจะสู้คนที่เตรียมพร้อมมาถึงสามสิบคนได้อย่างไร ใบฟางหัวเราะให้กับความโง่ของเธอ แม้แต่ผู้ที่ได้ชื่อว่าพ่อแม่บุญธรรมก็ยังขายเธอได้ เธอเย้ยหยันให้กับชีวิตที่บัดซบ สาปแช่งเทพแห่งโชคชะตาที่ให้เธอมาเกิดกับพ่อแม่แท้ๆที่ไม่ต้องการเธอ แล้วยังส่งพ่อแม่บุญธรรมที่ทำให้ชีวิตของเธอต้องพบจุดจบเช่นนี้
แฟนเก่าใกล้ฉัน
11.0K·อิงอรทัย"เราจะจบกันด้วยดีไม่ได้หรือ" ในวันที่เขาขอเลิกวันนั้นเธอประสบอุบัติเหตุ จึงรู้ว่าตัวเองท้องและแท้ง ในวันเดียวกัน จบกันด้วยดี คือต่างคนต่างอยู่ การไม่เจอกันอีกคงดีที่สุด แต่เธอไม่กล้าบอกที่บ้านเรื่องอุบัติเหตุและแท้ง เพราะพี่ชายคอยย้ำเสมอว่าไม่ให้ยุ่งกับเพื่อนพี่ทุกคน แต่ถ้าไม่บอกพี่ชายกับแม่ เงินที่ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลก็หาไม่ได้ เธอตัดสินใจส่งข้อความไปหาเขาเป็นครั้งสุดท้าย เงินสี่หมื่นบาท แลกกับอิสรภาพ เขาเรียนจบ เธอได้เรียนต่อไม่ต้องดร็อป เจ็ดปีผ่านไปเธอก็ยังไม่กล้าเริ่มต้นใหม่ แต่ในวันที่เจอเขาอีกครั้งในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง หัวใจเธอกลับเต้นแรงอีกหน
นางบำเรออุ้มท้องบุตรจอมโฉด
24.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金เจ็บ..ที่ถูกเขากอดแต่ไม่รัก หวังอ้ายซินเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของแม่ทัพหยางไร้ใจ รับใช้ไม่เว้นแม้แต่ปรนเปรอราคะบนเตียง เมื่อหัวใจปริร้าวจึงหนีไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ #พระเอกธงแดงแต่โบ้หนักมาก **** “หะ...หากว่าร่างกายของข้า จะทำให้ท่านแม่ทัพผ่อนคลายจากความเศร้า ขะ...ข้าก็ยินดีเจ้าค่ะ อื้อ...” เรียวปากหนักๆ กดทับเรียวปากอวบอิ่มของหญิงสาวอย่างแรง เขาบดจูบแล้วขยี้แรงจนเรียวปากแตกยับ รับรู้ได้ถึงความเค็มเฝื่อนของคาวเลือด แม้เรียวปากจะบวมช้ำจากแรงบดจูบของคนไม่มีสติ กระนั้นอ้ายซินกลับอ่อนระทวยไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่นางไม่เคยรู้จัก ยิ่งมือหนาหนักลามไล้บีบขยำไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ลมหายใจของนางก็ยิ่งหอบกระชั้นดั่งว่าจะขาดห้วงลง ***** แม้นางจะไม่เคยร่วมหลับนอนกับบุรุษ แม้นางจะไม่เคยมีคนรัก แต่นางก็เคยเรียนรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์บนเตียงระหว่างชายหญิง นางรู้ดีว่าเวลานี้ร่างกายของนางกำลังต้องการการเติมเต็มจากแม่ทัพหยางอย่างน่าละอาย ทั้งๆ ที่เขาเสพสุขกับเรือนร่างของนางโดยปราศจากสติสัมปชัญญะ ทุกการกระทำปราศจากความรัก ปราศจากความอ่อนโยน ดิบเถื่อน รุนแรง ดั่งสัตว์ป่าผสมพันธุ์ที่ดำเนินไปตามสัญชาตญาณ กระนั้นนางกลับมิอาจต้านทานเปลวเพลิงราคะที่กำลังแผดเผานางให้ตายทั้งเป็นได้เลย
