Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
ข้ามภพมาเป็นคุณชายเจ้าสำราญ ยอดวีรบุรุษในตำนาน
642.0K·-หนิงเฉินทะลุมิติมายังยุคสมัยที่ยังไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์ เดิมคิดอยากทำเงินเยอะๆ เป็นเศรษฐีหนุ่มเจ้าสำราญผู้สุขสบาย มีภรรยาสามอนุสี่ ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบ......แต่ปรากฏว่าชื่อเสียงดันเป็นที่รู้จักขึ้นมา โด่งดังไปทั่วราชวงศ์ต้าเสวียน ชายหนุ่มยกดาบขี้น กำจัดขุนนางกบฏทรยศชาติ รักษาความปลอดภัยของประเทศ และความมั่งคงอนารยชน รบเหนือยันใต้ พอหันกลับมาเป็น‘วีรบุรุษยอดยศศักดิ์’ที่โด่งดังทั่วใต้หล้า
เขยไม่เอาถ่าน ผู้เป็นอมตะ
3.0M·-เย่ฝาน หนุ่มเขยแต่งเข้าผู้ไร้ประโยชน์ แต่มาได้รับการสืบทอดคัมภีร์ไท้เก๊กและหยกชีวิตโดยบังเอิญ แต่นี้ไปชีวิตเขาก็เริ่มไม่เหมือนเดิม เขาใช้วิชาหมอเป็นฮีโร่พิทักษ์สาว ใช้วิทยายุทธต่อสู้กับศัตรู ไม่เพียงจัดการกับหมู่คนที่ดูถูกเหยียดหยามเขา ซ้ำยังได้หัวใจภรรยาตัวน้อยแสนสวยมาครอบครอง ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถยืนอยู่บนจุดยอดของโลก มีอำนาจเหนือกว่าทุกคน
ราชาขุนศึก อัคคีสังหาร
640.0K·-5ปีก่อน เขาเป็นคุณชายเศรษฐี ถูกคนให้ร้าย โดนเนรเทศไปชายแดน! ห้าปีต่อมา เขาเป็นราชาเหนือเหล่าทหารทั้งปวง ดันมารู้ว่าพ่อแม่ถูกทำร้าย......ทำเขาโกรธพลุ่งพล่าน กลับมาอย่างรุกเป็นไฟ! พอกลับมาเท่านั้นแหละ พบว่าผู้หญิงที่ตนเคยผูกรักในปีนั้น คลอดลูกแฝดน่ารักออกมาให้เขาซะแล้ว......
ตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท
1.0K·BigM00Nทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบก็ว่าแย่แล้ว แต่ดันเป็นตัวประกอบที่ต้องตายตั้งแต่ต้นเรื่องเสียอีก ในเมื่อนางรู้ตอนจบทั้งหมด มีหรือจะยอมเดินตามบทเดิม พระเอก นางเอกแล้วอย่างไร หากความสุขของพวกเจ้าต้องแลกด้วยชีวิตคนทั้งตระกูล เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าร้ายกาจ ดีมาดีกลับ ร้ายมาร้ายกลับ เจ้าเป็นดอกบัวขาว ข้าก็จะเป็นดอกบัวขาวที่เหนือกว่า ส่วนบทตัวประกอบที่ต้องตายนั่นน่ะ…ใครอยากเล่นตามบทก็เล่นไป แต่ข้าไม่เล่นด้วยอย่างแน่นอน ต่อให้ต้องพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ข้าคนนี้จะไม่ยอมตายง่ายๆ แน่
อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
19.0K·จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟหานจื่อเยว่ แพทย์ทหารมากความสามารถทั้งด้านการแพทย์ที่เก่งกาจจากยุคปัจจุบันที่ตายระหว่างติดตามทหารหน่วยรบพิเศษออกไปปฏิบัติหน้าที่ จึงทำให้วิญญาณของเธอเดินทางข้ามเวลาไปในโลกคู่ขนานยุคโบราณในราชวงศ์ต้าฉี วิญญาณของเธอได้มาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวที่มีชื่อแซ่เดียวกันที่ตายเพราะถูกเหอซินอี๋น้องสาวของเหอหลิงเฟิงผลักตกแม่น้ำเพราะมีปากเสียงกัน หานจื่อเยว่ในยุคโบราณนั้นเกิดในครอบครัวชาวนา มีบิดาเป็นซิ่วไฉ ซึ่งสอบไม่ผ่านจวี่เหริน หานเยี่ยนโจวได้อาศัยตำแหน่งซิ่วไฉของเขาเปิดโรงเรียนส่วนตัว สอนหนังสือให้กับเด็กๆ ในหมู่บ้านชิงซานและหมู่บ้านข้างเคียง เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูลูกๆ ทั้งสี่คน หานจื่อเยว่เป็นบุตรสาวคนโต และมีสัญญาหมั้นหมายกับเหอหลิงเฟิง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหานเยี่ยนโจว หลังจากที่เหอหลิงเฟิงสอบผ่านและได้ตำแหน่งทั่นฮวาเขาได้เข้าไปอยู่ในสำนักฮั่นหลินและได้แต่งงานกับลูกสาวของรองเจ้ากรมพิธีการ หลังจากนั้นเขาก็กลับมาบ้านเกิดและถอนหมั้นกับหานจื่อเยว่ เดิมทีหานหลิงเฟิงคิดว่าหานจื่อเยว่จะร้องไห้ฟูมฟายและไม่ยอมถอนหมั้น แต่สิ่งที่เหอหลิงเฟิงคิดนั้นผิด เพราะหานจื่อเยว่คนนี้ หาใช่หานจื่อเยว่คนเดิม นางไม่ได้สนใจในตัวเหอหลิงเฟิง ทั้งยังเกลียดบุรุษเช่นเหอหลิงเฟิงเป็นที่สุด นางเพียงพูดออกมาประโยคเดียวเท่านั้น “ข้าหวังว่าท่านจะไม่เสียใจในภายหลัง”
ชายาข้ามภพ ปราบกบฏด้วยการค้า
2.0K·B.J.ใครจะคิดว่าแค่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หลี่เซียวหยู จะข้ามภพมาอยู่ในร่าง ไป๋ลี่หลิน คุณหนูผู้ถูกแม่เลี้ยงวางยาหมายฮุบสินเดิม แถมยังเตรียมจับนางแต่งให้พ่อค้าเฒ่าเพื่อยึดทรัพย์ให้สิ้น ในเมื่อสวรรค์ให้ชีวิตใหม่ นางก็จะไม่ยอมตายซ้ำสอง ทวงสินเดิม เปิดร้านอาหาร หาเงิน และใช้ความรู้ด้านการค้าจากโลกเดิมสร้างชีวิตใหม่ นั่นคือสิ่งที่ลี่หลินตั้งใจไว้ แต่เหตุใดราคาข้าวกับเกลือจึงพุ่งสูงผิดปกติ เหตุใดสินค้าจำนวนมหาศาลจึงถูกกว้านซื้ออย่างลับ ๆ และเหตุใดเส้นทางเงินของพ่อค้าปริศนา จึงค่อย ๆ พานางเข้าใกล้เงาของการก่อกบฏ จากบัญชีสินเดิมเพียงไม่กี่เล่ม กลับกลายเป็นเบาะแสที่สั่นคลอนทั้งแคว้น ยิ่งสืบ นางยิ่งเข้าใกล้อันตราย และยิ่งหนี บุรุษผู้หนึ่งกลับยิ่งก้าวเข้ามายืนข้างนาง ฉินมู่หยวน ฉินอ๋องผู้ไร้พ่าย บุรุษเย็นชาที่ใครต่างเกรงกลัว กลับยอมให้นางตั้งกฎในคืนแต่งงาน ยอมให้นางดูแลกิจการของตนเอง และพร้อมชักดาบปกป้องนางโดยไม่เคยคิดตัดปีกหรือบังคับให้อยู่ใต้เงาของเขา เมื่อนางอ่านเกมศัตรูผ่าน เงิน สินค้า และเสบียง เขาก็ใช้ อำนาจ กฎหมาย และคมดาบ ปิดทางกบฏ หนึ่งคนมองเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ในบัญชี อีกหนึ่งคนพร้อมยืนขวางคมธนูให้นาง จากการแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยข้อตกลงเพื่อความอยู่รอด จึงค่อย ๆ กลายเป็นความผูกพันที่ไม่มีสัญญาฉบับใดกำหนดได้ ครั้งนี้นางไม่ต้องถือดาบออกศึก เพราะแค่ ตัดเงิน ตัดเสบียง และตัดเส้นทางการค้า ก็อาจทำให้กองทัพกบฏทั้งกอง พ่ายแพ้ได้โดยไม่ทันตั้งตัว
หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง
18.0K·จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟมังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ
พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ
1.0M·หลี่หงนางคืออดีตจอมยุทธ์หญิงฝีมือฉกาจในร่างหญิงสาวอ่อนแอไร้ค่า เขาคือองค์รัชทายาทหนุ่มรูปงาม ในคราบชายอัปลักษณ์ การแต่งงานเกิดขึ้นที่ริมธาร ความเร่าร้อนในค่ำคืนหนึ่งคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
มารดาผู้ทรงเสน่ห์กับจอมเจ้าเล่ห์ผู้เป็นตัวร้ายทั้งสาม
10.0K·BigM00Nลืมตาขึ้นมาก็อยู่ในร่างของฮูหยินแม่ทัพที่มีบุตรชายและบุตรสาวเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงโชคชะตาอันเลวร้ายเจียงฉิงฟางจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางไม่ให้เด็กผู้ชั่วร้ายทั้งสามกลายเป็นตัวร้ายเหมือนที่ในนิยายเขียนเอาไว้
มังกรมารผงาดฟ้า
3.0M·มู่เป่ยคุกแห่งหนึ่ง ณ เกาะเดี่ยว มีนักโทษที่ถูกคุมขังอยู่แค่คนเดียว แต่กลับต้องมีผู้คุมนักโทษถึงแสนนาย วันนี้ เขาได้ออกจากคุกแล้ว มาดูกันว่าวันข้างหน้าโลกเรานั้นจะเกิดอะไรขึ้น!
คันศรเพลิงแค้น แม่ทัพหญิงอหังการ
1.0K·กะปอมพ่นไฟครอบครัวถูกล้างผลาญจนมอดม้วย นางจึงกลับมาทวงแค้นพร้อมกับคันศรและธนูคู่ใจ ทว่าเขาคนนั้นกลับทำนางหวั่นไหว เช่นนั้นนางก็จะแก้แค้นพร้อมกับมีความรักไปด้วย... ไม่ว่าความแค้นหรือความรักนางก็จะเอาชนะให้หมด
พลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ
737·sanvittayamหลินจือเสี้ยว นักศึกษาสาวสาขาวิทยาศาตร์เครื่องสำอางในยุคปัจจุบัน กำลังจะไปสอบวันสุดท้ายก่อนเรียนจบมหาวิทยาลัย แต่เพราะดื่มกับเพื่อนจนตื่นสาย เธอจึงรีบเรียกแท็กซี่และให้คนขับเร่งความเร็วเพื่อไปให้ทันสอบ ทว่าระหว่างทางกลับเกิดอุบัติเหตุรุนแรง รถอีกคันเสียหลักพุ่งชนแท็กซี่อย่างจัง ทำให้ทั้งเธอและคนขับเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ แต่แทนที่จะจบชีวิตลง หลินจือเสี้ยวกลับโผล่พรึบมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ห้องที่เธออยู่เต็มไปด้วยบรรยากาศแบบจีนโบราณเหมือนในละครที่เคยดู เธอพบว่าบนเตียงกลางห้องมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนอยู่ หลินจือเสี้ยวเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็เห้นว่านางมีรูปร่างหน้าตาที่เหมือนกับตัวเองอย่างกับแกะ ทว่าตอนนี้หญิงสาวมีร่างกายที่บอบช้ำมาก นางลืมตาโพลงขึ้นมาเหมือนรู้ว่ามีคนมาหา ยกมือข้างหนึ่งคว้าแขนของหลินจือเสี้ยวเอาไว้ ฉันพลันความทรงจำจากไหนก็ไม่รู้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของหลินจิอเสี้ยวทันที ในความทรงจำบอกว่าหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงนั้นมีชื่อเดียวกันกับเธอ เป็นนางคณิกาอันดับหนึ่งแห่ง หอจันทร์กระจ่าง ในเมืองอี้ หญิงงามผู้มีชื่อเสียงทั้งด้านรูปลักษณ์ การร่ายรำ และการเล่นผีผา แม้จะมีบุรุษมากมายทุ่มเงินเพื่อหวังได้ครอบครองแต่หลินจือเสี้ยวกลับเลือกแขกอย่างเข้มงวดและไม่เคยยอมมอบกายให้ผู้ใด เพราะในใจของนางมีเพียงบุรุษคนเดียว นั่นคือ แม่ทัพหยางตงจือ ก่อนที่เจ้าของร่างเดิมจะเสียชีวิต นางได้ออกไปพบแขกกลุ่มหนึ่ง หลังจากแสดงระบำเสร็จ แขกคนหนึ่งยื่นสุราให้นางดื่ม ไม่นานนางก็รู้สึกมึนงงและหมดสติไป เมื่อตื่นขึ้นอีกครั้งก็กลับมาในสภาพบาดเจ็บสาหัส ส่วนความทรงจำช่วงก่อนถูกทำร้ายกลับหายไปทั้งหมด แม้จะยังสับสนกับสถานการณ์แต่หลินจือเสี้ยวก็รู้สึกสงสารเจ้าของร่างเดิมที่ต้องตายอย่างไม่ยุติธรรม นางจึงตั้งใจว่าจะ สืบหาความจริงว่าใครเป็นคนทำร้ายนาง หลินจือเสี้ยวตัดสินใจที่จะอยู่ที่หอจันทร์กระจ่างต่อ สวมรอยเป็นคณิการอันดับหนึ่งเพื่อดำเนินภาระกิจต่อไป แต่หลินจือเสี้ยวคนใหม่นี้กลับอ่อนโยน ร่าเริง และเป็นกันเอง ต่างจากหลินจือเสี้ยวคนก่อนที่เป็นคนร้ายกาจและกดขี่ผู้อื่นอย่างลิบลับจนผู่คนในหอนางโลมต่างก็แปลกใจ แม้แต่หลิวหลินเด็กรับใช้ประจำตัวของนางด้วย ทว่าภายใต้ความอ่อนโยนนั้นก็มีความเข้มแข็งซ่อนอยู่ (หลิวหลินคนนี้เป้นคนอยู่เคียงข้างและคอยสนับสนุนหลินจือเสี้ยว) หลินจือเสี้ยวกลับไปทำหน้าที่ในหออีกครั้ง ทว่าเมื่อถึงเวลาร่ายรำต่อหน้าแขกเหรื่อ ความแตกต่างระหว่างเจ้าของร่างเดิมกับวิญญาณใหม่ก็ปรากฏขึ้นทันที นางได้รับความทรงจำที่ถ่ายทอดมาจากหิลนจือเสี้ยวคนเดิมจึงทำให้ร่ายรำได้อย่างดงาม ผู้คนต่างก็ชื่นชมให้ความงามและปรมมือให้ ช่วงเวลาที่ร่ายร่ำอยู่นั้นนางก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาเสียล่าทว่าสังเกตความเป็นไปในหอจันทร์กระจ่างไปด้วยเผื่อว่าจะได้ข้อมูลอะไรที่เกี่ยวข้องกับการตายของหลินจือเสี้ยวคนเดิมบ้าง ในคืนเดียวกันนั้น แม่ทัพหยางตงจือ ก็มาดื่มสุราที่หอจันทร์กระจ่างตามปกติ แต่หลินจือเสี้ยวกลับไม่เข้าไปเอาใจเหมือนเมื่อก่อน ทำให้หลายคนแปลกใจเพราะทุกคนรู้ดีว่าเจ้าของร่างเดิมหลงรักแม่ทัพผู้นี้อย่างมาก ขณะเดียวกัน หลินจือเสี้ยวเริ่มคิดหาวิธีสืบหาความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และบุคคลที่นางคิดว่าน่าจะช่วยได้มากที่สุดก็คือหยางตงจือ ผู้มีอำนาจและเครือข่ายกว้างขวาง เมื่อคิดได้นางจึงพยายามหาโอกาสเข้าใกล้เขา ถึงขั้นเปิดการแสดงผีผาเพื่อเอาใจโดยเลือกเพลงโปรดของเขา หยางตงจือมองออกทันทีว่านางกำลังเล่นละครแต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก ไม่นานหลังจากนั้น แม่ทัพหยางต้องเดินทางไปเมืองหลวงเพื่อรายงานสถานการณ์ศึก ทำให้เขาหายไปจากหอจันทร์กระจ่างเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม หลินจือเสี้ยวได้แต่นั่งรออย่างกระวนกระวาย เมื่อเขากลับมาอีกครั้ง นางจึงตัดสินใจเข้าไปหาเขาโดยตรง และบอกความจริงว่าอยากขอความช่วยเหลือในการสืบหาคนที่ทำร้ายนาง หยางตงจือยอมช่วย แต่มีเงื่อนไขว่า นางต้องมาปรนนิบัติเขาทุกครั้งที่เขามาดื่มสุราที่หอ โดยไม่คิดค่าตอบแทนแม้แต่เฟินเดียว หลินจือเสี้ยวตอบตกลงทันที ทั้งสองนั่งพูดคุยกัน หลินจือเสี้ยวเค้นความทรงจำที่ได้รับมาก็จำได้เพียงว่าหลังดื่มสุราจอกนั้น ก็มีรถม้ามารับ และบนรถม้ามีกลิ่นบางอย่างคล้ายกำยานหรือน้ำมันหอม หลินจือเสี้ยวบอกว่านางมีความสามารถในการแยกกลิ่นที่ยอดเยี่ยม หากได้พบรถม้าคันนั้นอีกละก็นางจะต้องจำได้อย่างแน่นอน (ชาติที่แล้วเรียนวิทยาศาสตร์เครื่องสำอางมาเลยแยกแยะกลิ่นห้ำหอมและสารเคมีได้) หยางตงจือจึงเริ่มสืบจากรถม้าในเมืองทั้งหมด พาหลินจือสี้ยวไปสำรวจรถม้าพวกนั้นจนพบว่ามีรถม้าหลายคันที่มีกลิ่นคล้ายกันแต่ยังไม่ใช่กลิ่นที่หลินจือเสี้ยวจำได้ เหลือเพียงรถม้าของ หวังเซียวซวน บุตรชายของเจ้าเมือง ซึ่งยากต่อการตรวจสอบ ทั้งสองจึงตัดสินใจลอบเข้าไปในจวนเจ้าเมืองในยามค่ำคืน และพบว่ารถม้าของหวังเซียวซวนมีกลิ่นเดียวกับที่หลินจือเสี้ยวจดจำได้จริง แต่ก่อนจะตรวจสอบต่อหลินจือเสี้ยวกลับซุ่มซ่ามทำแจกันแตกจนเกือบถูกจับได้ ทำให้ทั้งคู่ต้องรีบหนีออกมา หลังจากนั้น หยางตงจือเริ่มสงสัยหวังเซียวซวนมากขึ้น ไม่นานต่อมา หลินจือเสี้ยวได้โอกาสดื่มสุรากับหวังเซียวซวนในหอจันทร์กระจ่าง ระหว่างสนทนา เขาเผลอพูดถึง “คืนนั้น” ทำให้นางเริ่มมั่นใจว่าเขาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งสองจึงลอบเข้าไปค้นจวนเจ้าเมืองอีกครั้ง และพบ ห้องลับในเรือนของหวังเซียวซวน ภายในเต็มไปด้วยอุปกรณ์ทรมานสตรี และยังพบต่างหูข้างหนึ่งของหลินจือเสี้ยวตกอยู่ด้วย พวกเขากลับมาพูดคุยเรื่องนี้กันที่หอจันทร์กระจ่าง เถามามาผู้ดูแลหอจันทร์กระจ่างแอบฟังแผนการของพวกเขาและเตรียมไปแจ้งหวังเซียวซวน แต่ถูกจับได้เสียก่อน เมื่อนางถูกเค้นถามจึงยอมสารภาพว่าเป็นผู้จัดการให้หวังเซียวซวนพาหลินจือเสี้ยวออกจากหอในคืนนั้นเพราะได้รับเงินจำนวนมาก เช้าวันต่อมา หลินจือเสี้ยวไปตีกลองร้องทุกข์ที่หน้าจวนว่าการ ฟ้องร้องหวังเซียวซวนต่อหน้าผู้คน แม้เจ้าเมืองจะพยายามปกป้องบุตรชาย แต่เมื่อมีทั้งพยาน หลักฐานจากห้องลับ และต่างหูของหลินจือเสี้ยว หวังเซียวซวนก็ไม่สามารถปฏิเสธได้อีก และต้องรับโทษถูกส่งไปใช้แรงงานที่ชายแดน ส่วนเถามามาถูกลงโทษใช้แรงงานเช่นกัน หลังคดีจบลง หลินจือเสี้ยวรู้สึกซาบซึ้งหยางตงจืออย่างมาก และตัดสินใจบอกความจริงว่าเธอไม่ใช่หลินจือเสี้ยวตัวจริง เธอเป็นคนจากโลกอนาคตที่ทะลุมิติมาโผล่ ณ ที่แห่งนี้ หยางตงจือไม่ได้ตกใจ กลับหัวเราะและบอกว่าเขาชอบหลินจือเสี้ยวแบบนี้มากกว่า เพราะนางซุ่มซ่ามแต่จริงใจ ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ ไถ่ตัวหลินจือเสี้ยวออกจากหอจันทร์กระจ่าง และพานางไปอยู่ที่จวนของตน ต่อมา สหายของเขาได้มาไถ่ตัวหลิวหลินออกจากหอเช่นกัน ทำให้หญิงสาวทั้งสองได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ หลินจือเสี้ยวใช้ชีวิตอยู่ในจวนแม่ทัพกับหยางตงจืออย่างสงบสุข แม้ฐานะของนางจะต่ำกว่า แต่เขากลับปฏิบัติต่อนางด้วยความจริงใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง จ้าวอันจือ ญาติผู้น้องและคู่หมั้นในวัยเด็กของหยางตงจือ เดินทางมาจากเมืองหลวง และพยายามหาเรื่องใส่ร้ายหลินจือเสี้ยวอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยไหวพริบและความซื่อสัตย์ของหลินจือเสี้ยว ทำให้นางสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองได้ และหยางตงจือก็ส่งจ้าวอันจือกลับเมืองหลวง หลังจากนั้น หยางตงจือจึงขอหลินจือเสี้ยวแต่งงาน ทั้งสองจัดพิธีแต่งงานอย่างเรียบง่าย และใช้ชีวิตคู่ด้วยกันอย่างมีความสุข หนึ่งปีต่อมา พวกเขามีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน และตัดสินใจลาออกจากราชการไปใช้ชีวิตอย่างสงบในชนบท ที่นั่นไม่มีใครรู้ว่าชายผู้นั้นเคยเป็นแม่ทัพ และไม่มีใครรู้ว่าหญิงสาวผู้นั้นเคยเป็นนางโลม ผู้คนรู้เพียงว่า ครอบครัวเศรษฐีใจดีครอบครัวหนึ่งย้ายมาอยู่ในหมู่บ้าน ช่วยจ้างงานชาวบ้าน และใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและอบอุ่น อดีตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดจึงค่อย ๆ เลือนหาย เหลือเพียงชีวิตใหม่ที่หลินจือเสี้ยวได้รับมาอย่างคาดไม่ถึง
หยกโลหิตทะลุมิติพลิกชะตา
2.0K·JustMoonLightเมิ่งเถียนซีทะลุมิติมาอยู่ในดินแดนที่นางไม่รู้จัก หยางเฟิ่งเจี๋ยได้ย้อนเวลากลับมาในห้วงอดีตของชีวิตตนเองอีกครั้ง คนทั้งคู่มีสัญญาหมั้นหมายต่อกันและยังมีความเกี่ยวพันกับหยกโลหิตร่วมกันอีกด้วย มีหลายเรื่องที่เมิ่งเถียนซีจะต้องสะสางปัญหา มีหลายคนที่หยางเฟิ่งเจี๋ยอยากจะแก้แค้น หยกโลหิตทำให้เมิ่งเถียนซีทะลุมิติมาในดินแดนที่นางไม่รู้จัก หยกโลหิตทำให้หยางเฟิ่งเจี๋ยย้อนเวลากลับมาในช่วงเวลาที่เขายังเป็นเพียงท่านอ๋องผู้สง่างามมากความสามารถ คนหนึ่งอยากดูแลปกป้องทุกคนในครอบครัว แต่อีกคนอยากกลับมาล้างแค้น หยางเฟิ่งเจี๋ยตั้งใจจะแก้ไขเรื่องราวเกี่ยวกับชะตาชีวิตของตนเองและคนรอบข้าง มีทั้งคนที่เขาอยากจะปกป้องและมีหลายคนที่เขาจะต้องล้างแค้นจนอีกฝ่ายพังพินาศ ในขณะที่เมิ่งเถียนซีพยายามหาคำตอบให้แก่ตนเองว่านางมาที่ดินแดนฉิงอันเพื่ออะไร แล้วชีวิตของคนทั้งคู่จะจบลงแบบใดในดินแดนฉิงอันแห่งนี้
ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้
7.0K·ภัสสพิชชาจากเด็กสาวกำพร้าที่พึ่งได้ออกมาใช้ชีวิตก็ถูกโรคร้ายรุมเร้าจนตาย เธอกลับทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูรองจวนแม่ทัพ ลู่ซิงเหยี่ยน ยังไม่ทันดีใจที่ได้ชีวิตใหม่ จู่ๆกลับถูกเนรเทศไกล3000ลี้!! เธอต้องรอด!!
คุณหนูสายเผือก
5.0K·B.J.จากแอดมินเพจบันเทิงสายเผือกตัวแม่ ลืมตาอีกทีเจียงซือซือกลับทะลุมิติมาเป็นคุณหนูสายรองผู้ไร้ตัวตน แถมยังพ่วงมากับ “ระบบกินเผือกระดับจักรวาล” ที่ยิ่งขุดความลับคนอื่นได้มากเท่าไร นางก็ยิ่งมีเงิน มีของกิน และมีชีวิตดีขึ้นเท่านั้น แต่ปัญหาคือระบบดันเกิดบั๊ก จนเสียงในใจของนางกระจายออกไปให้คนรอบตัวได้ยินเสียอย่างนั้น จากความลับสาวใช้ แม่เลี้ยง ขุนนาง สนม ไปจนถึงแผนกบฏระดับแผ่นดิน ทุกคนที่ถูกนางมองหน้าต่างพากันหน้าซีด เพราะไม่มีความลับใดรอดพ้นสายตาของคุณหนูสามเจียงไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ได้ยินเสียงในใจนางชัดที่สุดกลับเป็น “เซียวอี้หราน” เจิ้งกั๋วกงผู้เย็นชาดุจพญายมหน้าหยก จากที่คิดจะใช้คุณหนูสายเผือกเป็นหน่วยข่าวกรองส่วนตัว ไฉนสุดท้ายกลับกลายเป็นว่าแม่ทัพผู้ไม่เคยหวั่นไหวต่อผู้ใด ดันตกหลุมรักเสียงบ่น เสียงนินทา และความตะกละของนางเสียเอง เมื่อความลับทั้งใต้หล้าถูกเปิดโปง เรื่องรักจึงเริ่มวุ่นวาย ส่วนเจียงซือซือก็เพิ่งรู้ตัวว่า คนที่น่ากลัวที่สุดอาจไม่ใช่กบฏหรือขุนนางฉ้อฉล แต่เป็นท่านแม่ทัพที่ได้ยินทุกความคิดในหัวของนางมาตั้งแต่วันแรกต่างหาก
ฮูหยินผู้นี้ขอคืนหนังสือหย่าให้กับท่านแม่ทัพ
2.0K·นงพะงาฮูหยินผู้นี้ขอคืนหนังสือหย่าให้กับท่านแม่ทัพ บทนำ จ้าวฟางเซียนต้องสวมรอยเป็น คุณหนูจ้าวผู้สูงศักดิ์เพื่อแต่งงานกับแม่ทัพฉินจื่อหาน ในวันที่พี่สาวต่างมารดาผู้เป็นเจ้าสาวตัวจริงสิ้นลมเพราะโรคฝีดาษ ในขณะที่ชีวิตของนางกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย นางต้องเลือกระหว่างการรอความตายอยู่ที่จวนหรือหนีออกจากจวนเพื่อติดตามผู้เป็นสามีไปยังชายแดนพร้อมกับ “หนังสือหย่า” ที่เขาเขียนทิ้งไว้ให้นาง “นางสารภาพหรือไม่” “ไม่ขอรับ” เฉิงซีส่ายหน้าไปมา “ท่านแม่ทัพหากนางสารภาพออกมาเองก็จะดีกว่าหรือไม่ แต่ตอนนี้ขอช่วยนางก่อนเถิดขอรับ” แต่จื่อหานกลับไม่เห็นด้วย “หากเจ้าไม่ตอบ เจ้าก็ต้องตาย” แม่ทัพฉินมองฟางเซียนด้วยแววตาแข็งกร้าว มือใหญ่เอื้อมไปกระชากสาบเสื้อของนางอย่างดุดัน “เอาแส้มา” คำสั่งดุเกรี้ยวของแม่ทัพฉินนั้นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทหารหลายนายรอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความกังวลใจว่าสตรีบอบบางผู้นี้จะทนไม่ไหวกับการสอบนักโทษของผู้เป็นแม่ทัพ “ท่านแม่ทัพ ข้าว่าท่านใจเย็น ๆ ก่อนจะได้หรือไม่” “กุนซือหวัง” จื่อหานหันไปตะเบ็งเสียงสั่งกุนซือของกองทัพด้วยท่าทางไม่พอใจที่เฉิงซีคอยเข้ามาขัดขวางอยู่ตลอดเวลา เขาจะปล่อยให้ความเห็นใจของบุรุษอย่างเฉิงซีเกิดขึ้นไม่ได้ อีกทั้งหากจิตใจของเฉิงซีเอนเอียงให้ตรีนางนี้เพียงแรกพบเพราะนางมีใบหน้างดงามก็อาจจะทำให้ตกหลุมพรางของศัตรูได้ “ข้าว่า...” “ถอยไป” กุนซือหวังยังพูดไม่จบประโยคเลยด้วยซ้ำแต่แล้วก็ถูกผลักเข้าที่หน้าอกด้วยความแรงของฝ่ามือใหญ่ จนร่างของเขากระเด็นถอยไปหลายก้าว จื่อหานยกแส้หนังขึ้นสูงแล้วออกแรงเหวี่ยงลำแขนยาวฟาดแส้หนังลงบนหลังของฟางเซียน “เพลี๊ยะ!” เสียงแส้กระทบแผ่นหลังบอบบางของนางดังสนั่นไปทั่วท้ายค่ายในความเงียบงัน ทหารที่เห็นภาพนั้นยังเสียวสันหลังไปตาม ๆ กัน เพราะหากโดนแส้ลงหลังถึงเพียงนั้น พวกเขาก็คงจะเจ็บจนต้องร้องโอดโอยออกมา “อื้อ! อ๊ะ!” นางครางร้องออกมาเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด นี่คือครั้งที่สองที่แส้หนังฟาดลงบนแผ่นหลังของนาง ความเจ็บปวดทรมานจนแทบไม่อาจบรรยายได้ ทั้งหดหู่และสิ้นหวัง ความรู้สึกนั้นฉายประกายชัดเจนในแววตาของนาง ความเจ็บปวดสุดแสนทรมานที่นางเพิ่งเคยได้รับมากที่สุดในชีวิตก็ครั้งนี้ ที่ผู้เป็นสามีเป็นคนลงมือฟาดแส้หนังลงที่แผ่นหลังของนางเอง มือเรียวกำเข้าหากันแน่นด้วยความเจ็บปวด น้ำตาของนางรินไหลดุจหยาดฝนที่ตกกระทบพื้นทรายอันแห้งผาก ความเสียใจสุดซึ้งถาโถมเข้ากระแทกดวงใจเล็ก ๆ กุนซือหวังที่ยืนอยู่ไม่ไกลนั้นกลับกัดฟันแน่นด้วยไม่รู้จะช่วยอย่างไร สายฝนเริ่มค่อย ๆ โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าเหมือนกับกำลังจะร้องไห้ไปกับนาง แสงขาวจากสายฟ้าฟาดลงยังเชิงเขาป่าสนที่อยู่ไม่ไกลที่ตั้งค่าย “เปรี้ยง!” แสงประกายวูบวาบสะท้อนใบหน้าขาวผ่องที่ทุกข์ทรมานกับความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ขาเรียวทั้งสองข้างกลับไม่มีแรงพยุงร่างกายที่บอบช้ำอีกแล้ว นางทรุดเข่าลงกับพื้นโดยไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป “ฝนจะตกแล้วนะท่านแม่ทัพ” กุนซือหนุ่มที่ร้อนใจจนอยู่ไม่ติด “อยู่ใต้ฟ้า เจ้าจะกลัวอะไรกับฝน” ผู้เป็นแม่ทัพหนุ่มหันไปถลึงตาใส่กุนซือที่เริ่มจะตั้งตัวเป็นปรปักษ์กับเขาอยู่ในขณะนี้ “ฝนตกลงมาก็ดีให้นางตากฝนอยู่ตรงนี้จนกว่านางจะยอมเอ่ยปาก ว่านางเป็นผู้ใด เข้ามาในค่ายทหารด้วยเหตุใด” ช่างเป็นการทรมานนางยิ่งนัก “จะดีหรือท่านแม่ทัพ ข้าว่าแค่ท่านเฆี่ยนนางด้วยแส้หนังสองครั้ง อาการของนางก็ปางตายแล้วนะ หากจะให้นางยืนตากฝนอยู่อย่างนี้ ข้าว่านางคงจะสิ้นใจคืนนี้เป็นแน่” “นางเองที่เป็นผู้เรียกร้อง ผิดอันใดเล่าที่ข้าจะทำตามความต้องการของนาง” ฟางเซียนเงยหน้ามองผู้เป็นสามีที่อยู่ตรงหน้า จิตใจของเขาช่างโหดร้ายยิ่งนัก ถึงว่าเขาจึงได้เขียนจดหมายหย่าให้นางก่อนออกเดินทาง นางเข้าใจแล้วกับความคิดของผู้เป็นสามี นางเข้าใจอย่างลึกซึ้งในความคิดของเขาก็วันนี้วันที่เขาไม่เคยมีความเมตตาสงสารผู้อื่นเลยแม้แต่น้อย นี่หรือสามีที่นางเฝ้าโหยหาคิดถึงอยู่ในทุกย่างก้าวที่นางรอนแรมมาจนถึงชายแดน ฉินจื่อหานเห็นดวงตาตัดพ้อในแววตาของนางก็ทำให้เขาชะงักขึ้นมา ไม่นึกว่าสตรีนางจะใช้สายตาแบบนั้นจ้องมองเขาเหมือนกับว่านางรู้จักเขามาก่อนและกำลังอยากจะตัดพ้อเรื่องบางอย่าง
หอบมิติวัตถุดิบอาหารมาเป็นเด็กกำพร้าในค่ายลี้ภัย
11.0K·ภัสสพิชชาเมื่อเชฟสาวถูกฆ่าตายพร้อมน้องสาวเพียงคนเดียว ได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณพร้อมกัน ต่อให้ทะลุมิติธรรดาก็ว่าลำบากแล้ว นี่ยังมาเป็นเด็กกำพร้าในค่ายทหารที่แสนแล้งแค้นนี้อีก! ”ชาติที่แล้วยังอดไม่พอสินะ!“
ทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
1.0K·ภัสสพิชชาซูจิ่นเหยาวิ่งหนีเจ้าหนี้ของพีชายเข้าไปในป่า จู่ๆฟ้าที่ผ่าลงมาทำเธอเข้ามาอีกมิติหนึ่ง บ้านหลังเก่าซ่อมซ่อคือที่ที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้า ทันทีที่เข้ามาถึงพบกับหนุ่มน้อยนอนบาดเจ็บอยู่คนเดียว “รีบหนีไป!”
สามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
29.0K·ดอกท้อแห่งสายลมจูเหม่ยลี่เด็กสาวที่ถูกป้าสะใภ้ขายมาให้เซียวจ้านเป่ยพ่อหม้ายลูกติดในราคา3ตำลึงเพื่อเป็นภรรยาเขา แต่จูเหมยลี่กลัวความป่าเถื่อนของเขาจึงโดดน้ำตาย จูเหมยลี่อีกคนก็มาเข้าร่างแทน แต่งมาคืนแรกเขายังไม่ทันเข้าหอเช้ามาได้ยินว่านางกระโดดน้ำตาย มีคนเอานางมาวางไว้หน้าประตูบ้าน เซียวจ้านเป่ยจึงโมโหจะไปเอาเงินคืน แต่อยู่ๆนางก็ลืมตาขึ้นมาแล้วถามเขาว่า "ท่านลุงเจ้าคะ มีอะไรกินไหมข้าหิวมากเลย" "น้ำเข้าสมองเจ้าหรือไงเรียกสามีตัวเองว่าลุง ข้าจะไปเอาเงินคืน ป้าสะใภ้เจ้าจะเอาไปเจ้าขายต่อก็ช่างเถอะ ไม่เต็มใจก็ไม่ต้องอยู่"
มังกรหวนคืน
1.0K·พันสิงห์ชาติก่อน 'หลินอวี้เฉิน' ถูกบิดาสารเลวและเมียน้อยแพศยาหักหลัง ทำลายขา และฆ่ามารดาและครอบครัวท่านตา และต้องตายอย่างอนาถท่ามกลางกองหิมะ ทว่าสวรรค์ยังมีตา ส่งเขาย้อนเวลากลับมาในร่างเดิมพร้อมความทรงจำอันลึกล้ำ! ชาตินี้เขาจะไม่ใช่เบี้ยล่างให้ใครเหยียบย่ำ แต่คือ 'จ้าวอวี้เฉิน' ผู้ครอบครองรากปราณมังกรทองระดับสวรรค์ สายเลือดแท้จริงแห่งองค์จักรพรรดิ หนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด ตระกูลชั่วที่เคยรังแกเขาและมารดา พวกมันต้องพินาศย่อยยับแบบไม่เหลือแม้แต่กระดูก!
