พลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ

บทย่อ

หลินจือเสี้ยว นักศึกษาสาวสาขาวิทยาศาตร์เครื่องสำอางในยุคปัจจุบัน กำลังจะไปสอบวันสุดท้ายก่อนเรียนจบมหาวิทยาลัย แต่เพราะดื่มกับเพื่อนจนตื่นสาย เธอจึงรีบเรียกแท็กซี่และให้คนขับเร่งความเร็วเพื่อไปให้ทันสอบ ทว่าระหว่างทางกลับเกิดอุบัติเหตุรุนแรง รถอีกคันเสียหลักพุ่งชนแท็กซี่อย่างจัง ทำให้ทั้งเธอและคนขับเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ แต่แทนที่จะจบชีวิตลง หลินจือเสี้ยวกลับโผล่พรึบมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ห้องที่เธออยู่เต็มไปด้วยบรรยากาศแบบจีนโบราณเหมือนในละครที่เคยดู เธอพบว่าบนเตียงกลางห้องมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนอยู่ หลินจือเสี้ยวเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็เห้นว่านางมีรูปร่างหน้าตาที่เหมือนกับตัวเองอย่างกับแกะ ทว่าตอนนี้หญิงสาวมีร่างกายที่บอบช้ำมาก นางลืมตาโพลงขึ้นมาเหมือนรู้ว่ามีคนมาหา ยกมือข้างหนึ่งคว้าแขนของหลินจือเสี้ยวเอาไว้ ฉันพลันความทรงจำจากไหนก็ไม่รู้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของหลินจิอเสี้ยวทันที ในความทรงจำบอกว่าหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงนั้นมีชื่อเดียวกันกับเธอ เป็นนางคณิกาอันดับหนึ่งแห่ง หอจันทร์กระจ่าง ในเมืองอี้ หญิงงามผู้มีชื่อเสียงทั้งด้านรูปลักษณ์ การร่ายรำ และการเล่นผีผา แม้จะมีบุรุษมากมายทุ่มเงินเพื่อหวังได้ครอบครองแต่หลินจือเสี้ยวกลับเลือกแขกอย่างเข้มงวดและไม่เคยยอมมอบกายให้ผู้ใด เพราะในใจของนางมีเพียงบุรุษคนเดียว นั่นคือ แม่ทัพหยางตงจือ ก่อนที่เจ้าของร่างเดิมจะเสียชีวิต นางได้ออกไปพบแขกกลุ่มหนึ่ง หลังจากแสดงระบำเสร็จ แขกคนหนึ่งยื่นสุราให้นางดื่ม ไม่นานนางก็รู้สึกมึนงงและหมดสติไป เมื่อตื่นขึ้นอีกครั้งก็กลับมาในสภาพบาดเจ็บสาหัส ส่วนความทรงจำช่วงก่อนถูกทำร้ายกลับหายไปทั้งหมด แม้จะยังสับสนกับสถานการณ์แต่หลินจือเสี้ยวก็รู้สึกสงสารเจ้าของร่างเดิมที่ต้องตายอย่างไม่ยุติธรรม นางจึงตั้งใจว่าจะ สืบหาความจริงว่าใครเป็นคนทำร้ายนาง หลินจือเสี้ยวตัดสินใจที่จะอยู่ที่หอจันทร์กระจ่างต่อ สวมรอยเป็นคณิการอันดับหนึ่งเพื่อดำเนินภาระกิจต่อไป แต่หลินจือเสี้ยวคนใหม่นี้กลับอ่อนโยน ร่าเริง และเป็นกันเอง ต่างจากหลินจือเสี้ยวคนก่อนที่เป็นคนร้ายกาจและกดขี่ผู้อื่นอย่างลิบลับจนผู่คนในหอนางโลมต่างก็แปลกใจ แม้แต่หลิวหลินเด็กรับใช้ประจำตัวของนางด้วย ทว่าภายใต้ความอ่อนโยนนั้นก็มีความเข้มแข็งซ่อนอยู่ (หลิวหลินคนนี้เป้นคนอยู่เคียงข้างและคอยสนับสนุนหลินจือเสี้ยว) หลินจือเสี้ยวกลับไปทำหน้าที่ในหออีกครั้ง ทว่าเมื่อถึงเวลาร่ายรำต่อหน้าแขกเหรื่อ ความแตกต่างระหว่างเจ้าของร่างเดิมกับวิญญาณใหม่ก็ปรากฏขึ้นทันที นางได้รับความทรงจำที่ถ่ายทอดมาจากหิลนจือเสี้ยวคนเดิมจึงทำให้ร่ายรำได้อย่างดงาม ผู้คนต่างก็ชื่นชมให้ความงามและปรมมือให้ ช่วงเวลาที่ร่ายร่ำอยู่นั้นนางก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาเสียล่าทว่าสังเกตความเป็นไปในหอจันทร์กระจ่างไปด้วยเผื่อว่าจะได้ข้อมูลอะไรที่เกี่ยวข้องกับการตายของหลินจือเสี้ยวคนเดิมบ้าง ในคืนเดียวกันนั้น แม่ทัพหยางตงจือ ก็มาดื่มสุราที่หอจันทร์กระจ่างตามปกติ แต่หลินจือเสี้ยวกลับไม่เข้าไปเอาใจเหมือนเมื่อก่อน ทำให้หลายคนแปลกใจเพราะทุกคนรู้ดีว่าเจ้าของร่างเดิมหลงรักแม่ทัพผู้นี้อย่างมาก ขณะเดียวกัน หลินจือเสี้ยวเริ่มคิดหาวิธีสืบหาความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และบุคคลที่นางคิดว่าน่าจะช่วยได้มากที่สุดก็คือหยางตงจือ ผู้มีอำนาจและเครือข่ายกว้างขวาง เมื่อคิดได้นางจึงพยายามหาโอกาสเข้าใกล้เขา ถึงขั้นเปิดการแสดงผีผาเพื่อเอาใจโดยเลือกเพลงโปรดของเขา หยางตงจือมองออกทันทีว่านางกำลังเล่นละครแต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก ไม่นานหลังจากนั้น แม่ทัพหยางต้องเดินทางไปเมืองหลวงเพื่อรายงานสถานการณ์ศึก ทำให้เขาหายไปจากหอจันทร์กระจ่างเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม หลินจือเสี้ยวได้แต่นั่งรออย่างกระวนกระวาย เมื่อเขากลับมาอีกครั้ง นางจึงตัดสินใจเข้าไปหาเขาโดยตรง และบอกความจริงว่าอยากขอความช่วยเหลือในการสืบหาคนที่ทำร้ายนาง หยางตงจือยอมช่วย แต่มีเงื่อนไขว่า นางต้องมาปรนนิบัติเขาทุกครั้งที่เขามาดื่มสุราที่หอ โดยไม่คิดค่าตอบแทนแม้แต่เฟินเดียว หลินจือเสี้ยวตอบตกลงทันที ทั้งสองนั่งพูดคุยกัน หลินจือเสี้ยวเค้นความทรงจำที่ได้รับมาก็จำได้เพียงว่าหลังดื่มสุราจอกนั้น ก็มีรถม้ามารับ และบนรถม้ามีกลิ่นบางอย่างคล้ายกำยานหรือน้ำมันหอม หลินจือเสี้ยวบอกว่านางมีความสามารถในการแยกกลิ่นที่ยอดเยี่ยม หากได้พบรถม้าคันนั้นอีกละก็นางจะต้องจำได้อย่างแน่นอน (ชาติที่แล้วเรียนวิทยาศาสตร์เครื่องสำอางมาเลยแยกแยะกลิ่นห้ำหอมและสารเคมีได้) หยางตงจือจึงเริ่มสืบจากรถม้าในเมืองทั้งหมด พาหลินจือสี้ยวไปสำรวจรถม้าพวกนั้นจนพบว่ามีรถม้าหลายคันที่มีกลิ่นคล้ายกันแต่ยังไม่ใช่กลิ่นที่หลินจือเสี้ยวจำได้ เหลือเพียงรถม้าของ หวังเซียวซวน บุตรชายของเจ้าเมือง ซึ่งยากต่อการตรวจสอบ ทั้งสองจึงตัดสินใจลอบเข้าไปในจวนเจ้าเมืองในยามค่ำคืน และพบว่ารถม้าของหวังเซียวซวนมีกลิ่นเดียวกับที่หลินจือเสี้ยวจดจำได้จริง แต่ก่อนจะตรวจสอบต่อหลินจือเสี้ยวกลับซุ่มซ่ามทำแจกันแตกจนเกือบถูกจับได้ ทำให้ทั้งคู่ต้องรีบหนีออกมา หลังจากนั้น หยางตงจือเริ่มสงสัยหวังเซียวซวนมากขึ้น ไม่นานต่อมา หลินจือเสี้ยวได้โอกาสดื่มสุรากับหวังเซียวซวนในหอจันทร์กระจ่าง ระหว่างสนทนา เขาเผลอพูดถึง “คืนนั้น” ทำให้นางเริ่มมั่นใจว่าเขาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งสองจึงลอบเข้าไปค้นจวนเจ้าเมืองอีกครั้ง และพบ ห้องลับในเรือนของหวังเซียวซวน ภายในเต็มไปด้วยอุปกรณ์ทรมานสตรี และยังพบต่างหูข้างหนึ่งของหลินจือเสี้ยวตกอยู่ด้วย พวกเขากลับมาพูดคุยเรื่องนี้กันที่หอจันทร์กระจ่าง เถามามาผู้ดูแลหอจันทร์กระจ่างแอบฟังแผนการของพวกเขาและเตรียมไปแจ้งหวังเซียวซวน แต่ถูกจับได้เสียก่อน เมื่อนางถูกเค้นถามจึงยอมสารภาพว่าเป็นผู้จัดการให้หวังเซียวซวนพาหลินจือเสี้ยวออกจากหอในคืนนั้นเพราะได้รับเงินจำนวนมาก เช้าวันต่อมา หลินจือเสี้ยวไปตีกลองร้องทุกข์ที่หน้าจวนว่าการ ฟ้องร้องหวังเซียวซวนต่อหน้าผู้คน แม้เจ้าเมืองจะพยายามปกป้องบุตรชาย แต่เมื่อมีทั้งพยาน หลักฐานจากห้องลับ และต่างหูของหลินจือเสี้ยว หวังเซียวซวนก็ไม่สามารถปฏิเสธได้อีก และต้องรับโทษถูกส่งไปใช้แรงงานที่ชายแดน ส่วนเถามามาถูกลงโทษใช้แรงงานเช่นกัน หลังคดีจบลง หลินจือเสี้ยวรู้สึกซาบซึ้งหยางตงจืออย่างมาก และตัดสินใจบอกความจริงว่าเธอไม่ใช่หลินจือเสี้ยวตัวจริง เธอเป็นคนจากโลกอนาคตที่ทะลุมิติมาโผล่ ณ ที่แห่งนี้ หยางตงจือไม่ได้ตกใจ กลับหัวเราะและบอกว่าเขาชอบหลินจือเสี้ยวแบบนี้มากกว่า เพราะนางซุ่มซ่ามแต่จริงใจ ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ ไถ่ตัวหลินจือเสี้ยวออกจากหอจันทร์กระจ่าง และพานางไปอยู่ที่จวนของตน ต่อมา สหายของเขาได้มาไถ่ตัวหลิวหลินออกจากหอเช่นกัน ทำให้หญิงสาวทั้งสองได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ หลินจือเสี้ยวใช้ชีวิตอยู่ในจวนแม่ทัพกับหยางตงจืออย่างสงบสุข แม้ฐานะของนางจะต่ำกว่า แต่เขากลับปฏิบัติต่อนางด้วยความจริงใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง จ้าวอันจือ ญาติผู้น้องและคู่หมั้นในวัยเด็กของหยางตงจือ เดินทางมาจากเมืองหลวง และพยายามหาเรื่องใส่ร้ายหลินจือเสี้ยวอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยไหวพริบและความซื่อสัตย์ของหลินจือเสี้ยว ทำให้นางสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองได้ และหยางตงจือก็ส่งจ้าวอันจือกลับเมืองหลวง หลังจากนั้น หยางตงจือจึงขอหลินจือเสี้ยวแต่งงาน ทั้งสองจัดพิธีแต่งงานอย่างเรียบง่าย และใช้ชีวิตคู่ด้วยกันอย่างมีความสุข หนึ่งปีต่อมา พวกเขามีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน และตัดสินใจลาออกจากราชการไปใช้ชีวิตอย่างสงบในชนบท ที่นั่นไม่มีใครรู้ว่าชายผู้นั้นเคยเป็นแม่ทัพ และไม่มีใครรู้ว่าหญิงสาวผู้นั้นเคยเป็นนางโลม ผู้คนรู้เพียงว่า ครอบครัวเศรษฐีใจดีครอบครัวหนึ่งย้ายมาอยู่ในหมู่บ้าน ช่วยจ้างงานชาวบ้าน และใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและอบอุ่น อดีตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดจึงค่อย ๆ เลือนหาย เหลือเพียงชีวิตใหม่ที่หลินจือเสี้ยวได้รับมาอย่างคาดไม่ถึง