พิการ

พกมิติห้างสรรพสินค้า พาครอบครัวหนีภัยสงคราม

เมื่อเสิ่นซูเยว่ สายลับสาวระดับพระกาฬแห่งยุคปัจจุบัน ต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีผู้อ่อนแอในยุคโบราณที่เต็มไปด้วยสงครามและความอดอยาก เปิดฉากมาก็เจอดี! นางต้องรับบทแม่ของก้อนแป้งน้อย แฝดชายหญิงที่กำลังหิวโซ ซ้ำยังมีสามีเป็นอดีตทหารทะลวงฟันที่ขาพิการจนหมดประโยชน์ ทำให้ถูกครอบครัวสามีจอมปลิงดูดเลือดทอดทิ้ง ขับไล่ไสส่งให้ไปรอความตายกลางพายุหิมะที่เชิงเขารกร้าง! แต่คนอย่างเสิ่นเยว่มีหรือจะยอมก้มหัวให้โชคชะตา? ตัดขาดครอบครัวเนรคุณ? ทำเลย! แยกบ้านไปอยู่ดินแดนรกร้าง? ย่อมได้! เพราะสวรรค์ไม่ได้ส่งนางมาสู้ชีวิตมือเปล่า แต่พกมิติห้างสรรพสินค้า ที่เต็มไปด้วยเสบียงอาหาร ยารักษาโรค และของวิเศษล้ำยุคมาให้ด้วย! ในเมื่อคนตระกูลโจวเห็นพวกเขาเป็นตัวถ่วง นางก็จะใช้สองมือนี้ปั้นดินให้เป็นดาว รักษาขาให้สามี ขุนลูกแฝดให้จ้ำม่ำแก้มยุ้ย และเนรมิตกระท่อมผุพังให้กลายเป็นคฤหาสน์ที่มั่งคั่งและปลอดภัยที่สุดในแดนเหนือให้ดู! “วันหน้าหากพวกท่านซมซานกลับมาทวงความกตัญญู... ก็เตรียมตัวรับหน้าไม้และคำตอกหน้าหงายกลับไปได้เลย!” เตรียมพบกับปฏิบัติการฟาดหน้าญาติจอมละโมบอย่างมีชั้นเชิง และการสร้างครอบครัวสุดอบอุ่นของฮูหยินสายลับ ที่จะทำให้นักอ่านทั้งสะใจและยิ้มตามจนแก้มปริ!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ทะลุมิติมาช่วยตัวร้ายในนิยาย

716·ฤดูหนาวที่เงียบเหงา

ทะลุมิติมาเข้าร่างหญิงสาวแสนอาภัพไม่พอ นางยังต้องแต่งงานกับชายพิการผู้หนึ่ง… ก่อนจะพบว่าเขาคือตัวร้ายในนิยายที่นางเคยอ่าน และจุดจบของเขาคือความตาย!

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

นางมารผู้ไม่สมประกอบ

5.0K·Moonlight-mini

นางเกิดมาขาพิการแต่หาได้ไร้ใจไม่ มีเพียงคนผู้นั้นที่ไร้หัวใจยิ่งกว่านาง เขามาหลอกให้นางหลงรักแล้วถอนหมั้นอย่างเลือดเย็น หลังนางตายจากไปแล้วยังใช้ความเห็นอกเห็นใจของพี่ชายนางเพื่อหาประโยชน์เข้าตัว โชคดีสวรรค์ไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล กลับมาครานี้ ในเมื่อพวกมันรักกันมากนัก ก็เชิญรักกันไปได้เลย ชายชั่วเช่นนี้คิดจนตัวตายก็ไม่เอามาเป็นสามีเด็ดขาด!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

11.0K·หลิ่งฟาง/หยุ่นไฮ่ /ฉินมอร์

ไป่จวิ้นเดิมทีก็เป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อย ที่ไม่น่าจะได้รับความสนใจอะไรในกองทัพ ทว่าเมื่อสงครามจบลงและกลับมาพร้อมชัยชนะ เขาจึงได้เงินรางวัลมาจำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งเพื่อปลอบขวัญที่ต้องจากบ้านไปเป็นระยะเวลานานอีกส่วนก็เป็นสินน้ำใจตอบแทนที่เขาต้องกลายเป็นคนที่ไม่ต่างจากคนพิการ เดินเหินไปไหนก็ไม่คล่องแคล่วเช่นเมื่อก่อน และเรื่องนี้ก็สร้างความกลัดกลุ้มให้กับมารดาของเขาอย่างมาก เพราะไม่ว่าจะส่งเทียบดูตัวไปสักกี่ครั้งต่างก็ถูกปฏิเสธ ทว่ามีเพียงสตรียากจนที่เป็นเพียงบุตรสาวของชาวนาจน ๆ คนหนึ่งเท่านั้นที่ยินยอมแต่งเข้าสกุลไป่ แรกทีเดียวไป่จวิ้นไม่ใคร่จะชอบใจภรรยาของตนนัก ด้วยคิดนางยินยอมแต่งกับชายพิการเช่นเขาเพียงแค่เพราะเรื่องเงินทอง แต่ความอ่อนโยนและมุ่งมั่นที่จะดูแลเขาของจางอวี๋จิง กลับค่อย ๆ ละลายน้ำแข็งในใจของชายหนุ่มลงอย่างช้า ๆ ส่วนทางจางอวี๋จิง นางก็เริ่มมองเห็นความอบอุ่นของสามีที่นางไม่คิดว่าจะรักได้คนนี้เพิ่มขึ้นทุกวัน และนางก็ได้ตั้งปณิธานอันแน่วแน่ว่า จากนี้ไปจะขอเป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์ต่อเขาไปจนชั่วชีวิต สามีของนางพิการเดินเหินไม่คล่องแคล่วแล้วอย่างไร นางจะขอเป็นแขนขาให้แก่เขาเอง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

Sense Wicked ร่ายรักสัมผัสลวง

1.0K·ฉัตรขวัญ

บางครั้งคนเราก็จำเป็นต้องเจ็บปวด เพื่อให้เราเติบโตขึ้น จำเป็นต้องผิดพลาด เพื่อให้เราได้เรียนรู้ จำเป็นต้องล้มเหลว เพื่อแลกกับประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ เพราะบทเรียนที่มีค่าที่สุดในชีวิต คือบทเรียนที่แลกมาด้วยความเจ็บปวด ------------------------------ 'เฟิง' ชายหนุ่มผู้มีชีวิตมืดมน อาชีพของเขาคือนักต้มตุ๋น ด้วยภารกิจบางอย่างทำใหเขากลับมาพร้อมกับหญิงสาวตาบอด เขาต้องแสร้างดูแลเธอเพื่อผลประโยชน์ และเหนือสิ่งอื่นใด....การแก้แค้น 'หงส์' สาวสวยผู้มีชีวิตหรูหรา แต่ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้เธอตาบอด ชีวิตในความมืดทำให้เธอกลายเป็นคนอารมณ์ร้าย มีเพียงเขาคนเดียวที่เธอไว้ใจ แต่รู้ไม่ว่าเขากำลัง...ทวงแค้นเธอ

นิยายรักจบแล้ว

รวมนิยายรักไทย-โรแมนติก(Love Life 2เรื่อง)

1.0K·ศิรารัย

รวมนิยายรัก 2 เรื่อง โรแมนติก(Love Life) เรื่องที่ 1 ...นางฟ้าในอ้อมรักมาร...ความเห็นอกเห็นใจทำให้เธอยอมแต่งงานกับคนตาบอด และต้องเผชิญกับเหตุร้ายแทบเอาชีวิตไม่รอด เรื่องที่ 2 ...สัญญาใจในอ้อมรัก...เขากลับมาตามสัญญาเมื่อรู้ว่าเธอถอนหมั้น และพาเธอมายังเรือนหอที่เขาสร้างไว้รอเจ้าสาว ************************************* “ทำไมถึงยอมแต่งงานกับคนตาบอด” พิมพ์รัมภาสะดุ้งหันมองคนถามงงๆ ยังไม่ทันได้ตอบเขาก็ถามย้ำแบบใจร้อน ด้วยน้ำเสียงออกจะเริ่มพาลๆ “ไง...ทำไมนิ่งไป บอกไม่ได้หรือว่าทำไมถึงยอมแต่งงานกับคนตาบอด” “...ฟ้า...ฟ้า...ไม่มีคำตอบค่ะ” “ทำไมไม่มี เหตุผลที่ผู้หญิงรูปร่างหน้าตาสะสวยอย่างพวกคุณยอมแต่งงานกับคนตาบอดอย่างผม ไม่ใช่เพราะค่าจ้างเป็นเงินจำนวนมาก ก็น่าจะเป็นเพราะเงินมรดกหลายล้านดอลล่าร์ที่ผมมีอยู่ หรืออาจจะมีเรื่องรูปร่างหน้าตาที่ไม่น่าเกลียดของผมที่พวกคุณพอจะรับได้ใช่ไหม” ***********************************

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ที่รักของคนเถื่อน

4.0K·วรนิษฐา

‘เพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น ทำให้เขาสูญเสียคู่หมั้นที่รักหมดหัวใจ และ...เธอคือผู้ที่ต้องรับผิดชอบ’ โปรยปราย เรียกน้ำย่อย “จะไปไหน” “ขอโทษนะคะ ฉันว่าเราไม่เคยรู้จักกัน” เพราะพยายามมองแล้วแต่ชายตรงหน้าไม่คุ้นตาเลย ทำให้ตันหยงพยายามเดินเลี่ยงออกมา แต่ก็ถูกชายคนนั้นตามเข้ามาขวางเอาไว้อีกครั้ง “แน่ใจเหรอว่าเราไม่เคยรู้จักกัน” เอ่ยจบทิวาก็สบตาตันหยงตรงๆ และนั่นก็ทำให้เธอตกใจที่รู้ว่าคือเขา ไม่คิดว่าระยะเวลาเกือบสามเดือนที่ไม่ได้เจอหน้ากัน ทิวาจะเปลี่ยนไปได้มากถึงขนาดนี้ “คุณทิวา!” “ฉันถามว่าเธอจะไปไหน” เสียงห้วนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆ ที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้ว คำถามจากเขาทำให้ตันหยงอึกๆ อักๆ ขึ้นมา “คือว่าฉัน...” “จะหนีไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่ไหนไม่ทราบ” “ฉันไม่ได้หนีค่ะ ฉันแค่จะไป...” ยังไม่ทันที่ตันหยงจะเอ่ยบอกว่าเธอแค่จะตามไปดูแลพี่สาว ทิวาก็เอ่ยแทรกขึ้นเสียก่อน “ลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอสัญญาอะไรกับฉันไว้” “ฉันไม่เคยลืมว่าจะไถ่โทษเรื่องที่เกิดขึ้นให้คุณ” นี่คือสิ่งที่ตันหยงตั้งใจจะทำตั้งแต่แรก “ไม่ลืมก็ไปกับฉัน” เอ่ยจบทิวาก็คว้าเข้าที่ข้อมือของตันหยง แล้วออกแรงรั้งให้เธอเดินตามมา แต่เพราะยังไม่รู้ว่าเขานั้นจะพาเธอไปที่ไหน ตันหยงจึงยื้อไว้ “จะไปไหนคะ” “เธอมีสิทธิ์ถามด้วยเหรอ”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เธอคือรัก

3.0K·ณศิกมล

อดีตนักดนตรีรูปหล่อพ่อรวยที่ผันตัวเองมาเป็นนักธุรกิจเต็มตัวเพื่อสืบทอดกิจการของครอบครัว สามปีที่เขามัวแต่เรียนรู้เรื่องงานที่ไม่ถนัดจนต้องปล่อยวางเรื่องความรัก ตอนนี้เขาพร้อมแล้วที่จะรับมือกับมัน แต่ให้ตายเถอะ! ทำไมผู้หญิงแต่ละคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกถวิลหาได้เหมือนเธอคนนั้นเลยสักคน ตอนนี้เธออยู่ไหน ทำอะไรอยู่นะ เขาอยากเจอเธออีกสักครั้ง และครั้งนี้จะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือเด็ดขาด เชิญพบกับความรักของพี่โฉดผู้น่ารักกับน้องแนนผู้ใสซื่อ(จากบัญชารักจากหัวใจ)ได้ในเล่มนี้เลยค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ไร่รัก ลวงแค้น

24.0K·Pepper Pine

เธอ นางแบบสาวแสนอาภัพ เขา เจ้าของไร่หนุ่มผู้ที่มีอดีตอันแสนเจ็บปวดไม่ต่างกัน แต่เขาจะมาลงทัณฑ์เธอ ขวัญ ขวัญข้าว นางแบบสาวชื่อดังเธอกำลังไปได้ดีกับเส้นทางชีวิตใหม่ แต่แล้วทุกอย่างมันกับพังไปเพราะเขา ชีวิตเธอดิ่งลงเหวครั้งแล้วครั้งเล่าไม่จบไม่สิ้น จนบางครั้งเธออยากที่จะตายไปให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่ทว่ากลับทีอีกหนึ่งชีวิตบริสุทธิ์ที่ไม่รู้เรื่องราว เธอจึงจำเป็นต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้เพื่อเขา วินท์ วายุ แม่ของเธอเป็นต้นเหตุต้องทำให้แม่เขาต้องตรอมใจตาย เธอในฐานะลูกต้องชดใช้!!! “เธอต้องชดใช้!!!” “ฮึก แค่นี้มันยังไม่สาแก่ใจคุณอีกหรอ ถ้าฉันตายคุณจะพอใจใช่ไหม” “ฮือ ตอบฉันมาสิ ฉันต้องตายไปเลยรึเปล่าคุณถึงจะพอใจ”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ลวงรัก

3.0K·อิงอรทัย

"ครั้งละห้าหมื่น นอนกับฉัน" เมื่อเอ่ยไปแล้ว ฉัตรพงษ์ก็เพ่งมองหน้าหวานของเพลงพิณอย่างรอคำตอบ "ห้าหมื่น" คนถูกถามทวนราคาตาโต "แต่เธอต้องเป็นคนทำทุกอย่าง เพราะฉันพิการ" เพลงพิณพินิจมองร่างบนรถวีลแชร์ ก่อนตอบ..... "ไอ้นั่นของคุณ เอ่อ...ฉันหมายถึงไอ้นั่นน่ะ มันยังใช้ได้หรือคะ" ฉัตรพงษ์ ฉัตรไพศาล หนุ่มหล่อดีกรีนักเรียนนอกที่ต้องกลับมาบริหารธุรกิจไร่ฉัตรไพศาล ของครอบครัว ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้เขาต้องกลายเป็นคนพิการ เพลงพิณ สาวสวยที่เพิ่งเรียนจบ ยังหางานทำไม่ได้ ก็ถูกแม่เลี้ยงของเธอส่งมาทำงานขัดดอก ด้วยการดูแลคนพิการที่เอาแต่ใจ ที่พ่อของเธอและแม่เลี้ยงเอาที่นาไปจำนองไว้กับครอบครัวฉัตรไพศาล เมื่อที่นากำลังจะถูกยึดเธอจำยอมต้องมาทำงานใช้หนี้ให้ครอบครัว

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

631.0K·มาชาวีร์

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ +++ “จ้านเออร์ข้าเอาเสื้อผ้าของซือซือมาไว้ในห้องของเจ้านะ” บอกแล้วเดินเอาห่อผ้าไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าของลูกชาย “ซือซือเจ้าอยู่ดูแลสามีของเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน น้อง ๆ ของเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะดูแลให้เอง วันนี้เจ้าไม่ต้องหาอาหารให้น้อง ถือว่าข้าเลี้ยงต้อนรับสะใภ้ก็แล้วกัน” เอ่ยเพียงเท่านั้นนางถานก็เดินออกจากห้องของลูกชายไป ปล่อยให้เซี่ยซือซือยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางห้อง ส่วนเจ้าของห้องนั้นทำเหมือนนางเป็นฝุ่นผงในอากาศ หันไปคัดตำราของตนเองต่อ เจ้าเด็กหน้าตายนี่ ! “เอ่อ ข้าควรเรียกท่านว่าอย่างไร” นางทำใจกล้าเดินเข้าไปหาถานจ้านใกล้ ๆ แต่เขาไม่ตอบไม่รับรู้การมีตัวตนของนางด้วยซ้ำ “พี่จ้าน” “ท่านพี่” “หรือว่า...สามี” ถานจ้าน “...!” มีปฏิกิริยาแล้วสินะ เจ้าไม่อยากได้ข้าเป็นภรรยา ข้าก็ไม่อยากได้เจ้าเป็นสามีเหมือนกัน แต่ข้ายังเด็กอยู่ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกกับน้อง ๆ ตอนนี้ยังไม่ได้ รอข้าร่ำรวยก่อนเถอะ ! ถานจ้านวางพู่กันในมือลง เงยหน้าขึ้นมามองภรรยาตัวน้อยของตนเอง สีหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอันใด ช่างขัดใจเขานัก “เรียกข้าว่าพี่จ้านก็พอ ส่วนสองคำนั้นอย่าได้คิด ซือซือเจ้าอายุสิบสามใช่ไหม” “เจ้าค่ะ” “ยังเด็กเกินไป” “ถูกของท่าน ข้านั้นยังเด็กอยู่ยังเข้าหอไม่ได้เจ้าค่ะ !” ถานเจ้า “...!” เจ้าคิดไปถึงไหนกัน “เช่นนั้นเจ้ามีประโยชน์อันใดต่อข้า” “ประโยชน์ ?” เซี่ยซือซือกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ใช่ท่านแม่ของเจ้าหรอกหรือที่ซื้อข้ามา ทำไมยามนี้กลายเป็นข้าต้องมามองหาประโยชน์ของตัวเองเสียแล้วล่ะ ประโยชน์ของข้านั้นเกินจะคณานับ เพียงแต่ข้าต้องใช้มันกับคนที่คู่ควรเท่านั้น เซี่ยซือซือคิดแล้วก็ปรายตามองไปที่ขาด้านซ้ายของเขา ตั้งแต่เข้าบ้านหลังนี้มานางยังไม่เห็นตอนเขายืน ถานเจ้าชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ น้อยคนนักจะหาญกล้ามองขาข้างซ้ายของเขาตรง ๆ “ว่าอย่างไร ข้าถามว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง” เซี่ยซือซือยกนิ้วขึ้นมานับระหว่างเฟ้นหาประโยชน์ของตัวเอง “ข้าปัดกวาดเช็ดถูได้ ทำอาหารได้ ซักเสื้อผ้าได้...” พลันสมองก็คิดต่อไม่ออก “หยิบกระโถนด้วย” ถานจ้านต่อคำให้นางเอง “หา หยิบกระโถน ?” “ท่านแม่ให้เจ้ามานอนในห้องของข้า ต้องการให้เจ้าช่วยหยิบกระโถนให้ข้ายามค่ำคืน เพราะข้าเดินเหินไม่สะดวก” เซี่ยซือซือ ” ...” เกินไปแล้ว ! เจ้ามนุษย์หน้าตายผู้นี้ ต้องการให้นางหยิบกระโถนถ่ายหนักถ่ายเบาให้ตอนกลางคืนเช่นนั้นหรือ นางผงะอย่างตกใจเล็กน้อย “ท่านป้าถานคงไม่ได้ซื้อข้ามาเป็นคนใช้ท่านใช่ไหม” นางอดถามออกไปตรง ๆ ไม่ได้ ถานจ้านกลอกตามองคนถามเล็กน้อย จากนั้นก็ระบายลมหายใจแผ่วเบาตามมา “ก่อนถึงวัยปักปิ่น เจ้าย่อมเป็นคนใช้ไปก่อน”

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

คุณหนูใหญ่ได้สามีอัปลักษณ์

46.0K·有缘千里 โหย่วหยวนเชียนหลี่

คุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพ เอาแต่ใจที่สุด เลือกกินที่สุด ชอบชายงามที่สุด แต่หลังจากนางไล่ตามอ๋องเยียนไปชายแดนครั้งนั้น กลับมานางก็เปลี่ยนไป และพาสามีอัปลักษณ์คนหนึ่งกลับมาด้วย นางทั้งเอาใจเขา รักเขา คลั่งเขา

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ

420.0K·เยว่หลง

เรื่องย่อ เยว่ฉีตื่นขึ้นมาในห้องกลางเก่ากลางใหม่ มองมือซูบผอมตรงหน้าที่ไม่คล้ายมือของเธอเลยสักนิด หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะพบว่าภายในห้องมีใครอีกคนกำลังมองมา บุรุษหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา งดงาม ทว่าน่าเสียดายที่เขานั่งอยู่บนรถเข็น ไม่นานความทรงจำที่ไม่คล้ายใช่ของเธอพลันแล่นผ่านสมองให้ความรู้สึกปวดแปลบยากจะทน หลังผ่านความเจ็บปวดเหล่านั้นมา เธอจึงได้รู้ว่า เจ้าของร่างถูกบุคคลลึกลับซื้อมาจากตลาดทาส ก่อนจะพาไปทิ้งกลางป่าและเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา บุรุษขาพิการตรงหน้าคือสามีที่พึ่งตบแต่งกันไปของเจ้าของร่าง ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะได้สัมผัสความอัศจรรย์ที่เรียกว่าการสวมร่าง เยว่ฉีมองพินิจพิเคราะห์ ในโลกไม่คุ้นชินใบนี้สิ่งที่นางพอจะเรียกว่าครอบครัวได้คือบุรุษตรงหน้า แม้ขาจะใช้การไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงเขาดีกับนางก็พอ เธอคืดเช่นนั้น พร้อมกับยื่นมือออกไป "ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าหวังว่าเราจะมีแต่ความใจดีให้แก่กัน"

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

บรรณาการเย้ารัก

11.0K·เพลงมีนา

เพราะใช้ตัวเองปกป้องฮ่องเต้ ทำให้ 'ฉู่ห่าวหราน' ต้องใช้ชีวิตบนรถเข็น หลังจากออกจากเมืองหลวงมาใช้ชีวิตในคฤหาสน์ซอมซอมาปีครึ่ง จู่ๆ ฮ่องเต้ทรงมอบให้ บรรณาการเป็นคณิกาอันดับหนึ่งของเมืองหลวง แต่ฉู่ห่าวหรานต้องประหลาดใจ เหตุใดนางจึงห่างไกลคำว่า 'คณิกา' แต่ใกล้เคียงกับ 'โจรสาว' เสียมากกว่า 'เซียงเยว่ซิน' สลับตัวกับ 'เหอเยว่ซิน' หญิงคณิกาที่นางนับเป็นสหาย นอกจากจะให้เหอเยว่ซินได้หนีไปใช้ชีวิตกับคนรักแล้ว นางยังมีภารกิจ(ลับ)ทดแทนบุญคุณที่ต้องทำรวมทั้งทำตามคำสั่งเสียของบิดามารดา ... “เจ้าพูดว่าอะไรนะ” “ข้าบอกว่า ใต้เท้า...เอ่อ ท่านพี่หล่อเหลามาก” ฉู่ห่าวหรานยิ้มออกมา แต่เดิมเขาไม่ได้สนใจยามมีใครชื่นชมเขานัก ทว่าเวลานี้ได้ยินภรรยาเอ่ยชมรู้สึกพอใจไม่น้อย อย่างน้อยก็ดีกว่าให้นางชื่นชมบุรุษอื่น “เจ้าก็งดงามมาก” “ท่านไม่ต้องพูดเอาใจข้าหรอก” คราวนี้นางเงยหน้าขึ้นมองเขา “ข้าพูดจริง” เขาย้ำ “แต่ก่อนเจ้าชอบชมตัวเองต่อหน้าข้ามิใช่หรือ? หรือที่ผ่านมาเจ้าแค่พูดล้อเล่นเท่านั้น” ที่ผ่านมานางก็พูดไปอย่างนั้น เพราะเคยถูกสายตาดูแคลนจ้องมองมาก่อน นางจึงมักพูดกลบเกลือนความรู้สึกลึกๆ ในใจของตน “แล้ว...ท่าน...ท่านพี่ชอบข้าตรงไหน ทำไมท่านอยากแต่งงานกับข้า” ‘ถามเอาตอนนี้มิช้าไปหน่อยหรือเจ้าลิงน้อย’ ฉู่ห่าวหรานคลี่ยิ้มอ่อนโยน “ข้าชอบเวลาที่มีเจ้าอยู่ข้างกาย”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ฮูหยินตัวร้ายของคุณชายตาบอด

12.0K·กะปอมพ่นไฟ

จากดาราสาวสู่นางร้ายในนิยายที่ยังแต่งไม่จบ ลืมตาขึ้นมาก็มีสามีตาบอดเสียแล้ว ไหนจะถูกวางยาพิษในคืนเข้าหอจนเจ้าของร่างตายไปแล้วอีก ชีวิตของเธอมันช่างพลิกผันยิ่งนัก!! หาความสงบสุขไม่ได้เลย...

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เมื่อฉันมองไม่เห็นอะไร มีเขาที่คอยดามใจอยู่ข้างๆ

1.0K·-

หลังจากที่ฉันตาบอด ฉันได้ยินเฉินเยว่กับเพื่อนรักวัยเด็กจูบกันในห้อง โจวอี้เหิงถอนหายใจเบาๆ :"เธอมันก็แค่คนตาบอด คู่ควรกับฉันซะที่ไหน" หัวใจของฉันรู้สึกเหน็บหนาวไร้เรี่ยวแรง นำยันต์ป้องกันตัวทีทำเองกับมือมอบให้กับคนอื่นไป ต่อมา ฟู่หยุนเชิน ผู้มีฐานะอำนาจชื่อเสียงโด่งดังทั่วเป่ยเฉิง แค่อยากเอาใจภรรยาคุณหนูลูกผู้ดีตีนแดง ใช้โดรนกว่าแสนลำแสดงความรัก ร้อนผ่าวไปในเสิร์ชค้นหายอดนิยม โจวอี้เหิงโทรศัพท์มา น้ำเสียงรีบๆ:"เจี่ยวเจี่ยว เธอกลับมาได้ไหม ตอนนั้นฉัน----" ฉันมองชายสีหน้าไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะ รีบปฏิเสธไป:"ตอนนั้นฉันก็แค่หนีให้ไกลจากขยะเท่านั้นเอง!"

นิยายปัจจุบันจบแล้ว

พิบัติภัย ดวงใจรัก

13.0K·เจ้าเหมียวโอโจะ

จากเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ที่เชียงรายในครั้งนั้น นำมาซึ่งการพบเจอกันระหว่างเขาและเธอ แต่เรื่องราวระหว่างทางมันก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อคนอย่างเขา ต่างก็มีคนรักอยู่แล้วจนถึงขั้นจะแต่งงานกัน ……

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หวนกลับมาครานี้ไม่เป็นแล้วภรรยาชั่วร้าย

7.0K·กัญจารีย์

โปรย: ปางก่อนเธอเคยละเลยเขากับลูก เมื่อได้มีโอกาสย้อนกลับไปแก้ไขชะตาอีกครั้งเธอจำต้องทำทุกอย่างเพื่อให้เขาอภัยให้กับผู้หญิงชั่วร้ายอย่างเธอ .................... นิยายเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่พระเอกพิการนะคะ พื้นที่ยังคงเป็นภาคอีสาน เกี่ยวกับวิถีชาวบ้านและความเป็นอยู่ อ่านได้เรื่อย ๆ ค่ะ เป็นเรื่องสั้น ๆ ไม่น่าจะเกินหกหมื่นคำค่ะ กชกรได้ย้อนกลับไปแก้ไขอดีตที่เธอเคยทำไม่ดีกับลูกกับสามี โดยเธอต้องทำงานหนักทุกอย่าง เพราะเธอกลับไปคราวนี้พบว่าสามีของเธอพิการและต้องเลี้ยงลูกสองคนเพียงลำพัง ไปติดตามกันค่ะ ว่าเธอจะเอาชนะใจสามีได้หรือไม่ ………………………………. เท้าของเธอหยุดเดินและยืนอยู่บนคันนาเมื่อมาถึงนาของสามีที่ส่วนลุ่มอยู่ติดกับลำน้ำปาว ส่วนนาดอนด้านบนติดกับนาเธอ ใบตองพลวงหลุดจากมือตอนไหนเธอไม่ได้รู้ตัวเลย น้ำตารินไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ สามีกับลูกทั้งสองกำลังช่วยพ่อขุดดินและปักดำต้นกล้าลงไป ลูกชายคนโตกำลังใช้จอบเล็กขุดดินส่วนคนเล็กใช้เสียมขุดบางครั้งก็นั่งลงแช่ในน้ำ เดือนลูกสาวคนเล็กก็ทำตามประสาเด็กคงไม่ได้ช่วยพ่อมากนัก ในแปลงนามีน้ำท่วมถึงตาตุ่ม สามีใช้จอบเล่มใหญ่เขานั่งคุกเข่าด้วยขาข้างซ้ายลากขาอีกข้างตามไปอย่างทุลักทุเล เนื้อตัวพ่อลูกทั้งสามคนเต็มไปด้วยโคลนตม ปีที่แล้วเขาไม่ได้ทำนา ถ้าปีนี้ไม่ได้ทำอีกก็คงไม่มีข้าวให้กินแล้ว เพราะในยุคนี้ผู้คนล้วนขาดแคลนข้าวกันทั้งนั้น ครั้นจะจ้างก็คงไม่มีเงิน อีกอย่างเขาคงอยากทำเอง อุดรฯ ก็แห้งแล้งเหลือเกิน แต่พอถึงฤดูน้ำหลากนาของสามีที่อยู่ติดกับลำน้ำปาวน้ำก็ท่วมขังทุกปี หากจะขอพี่น้องหรือพ่อแม่กิน พวกเขาก็คงไม่มีให้เพราะนาพวกเขาก็ท่วมเหมือนกัน ก่อนหน้าที่เขายังเดินได้ก็ยังพออยู่พอกิน ตอนนั้นเขาเลี้ยงดูลูกเมียได้เป็นอย่างดี เกสรยกมือขึ้นปาดน้ำตาซ้ายขวา วางกระเป๋าย่ามไว้บนคันนาถอดรองเท้าวางไว้ข้างย่ามแล้วเดินลงไปในแปลงนามุ่งหน้าไปหาสามีกับลูก เดือนยืนมองเธออยู่พักใหญ่เมื่อมั่นใจจึงตะโกนเรียกเสียงดัง “แม่!” จ๋อม! จ๋อม! จ๋อม! ดำและลูกชายต่างละสายตาจากดินที่ขุดอยู่แล้วมองไปตามเสียงฝีเท้าที่เดินในน้ำเข้ามาใกล้ “แม่!” ลูกทั้งสองวิ่งเข้าไปกอดแม่ซ้ายขวาด้วยความดีใจที่สุดในชีวิตที่เห็นแม่กลับมา น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลพรากออกมา ชาติที่แล้วเธอกล้าทิ้งเด็กน้อยหน้าตาน่ารักอย่างนี้ไปได้อย่างไร ถึงแม้ตอนนี้เนื้อตัวจะมอมแมมมากก็ตาม “แม่เกสรสวยขึ้น ขาวขึ้น” ดินบอกแม่ “จริงด้วยค่ะ พ่อบอกว่าแม่ไปทำงานที่กรุงเทพฯ เพื่อส่งเงินมาให้พวกเรา แม่ไปทำงานอะไรหรือคะ ทำไมสวยจัง” สิ้นคำลูกสาวน้ำตาก็ไหลทะลักออกมาเป็นสายยาว เขาคงไม่เคยบอกลูกในสิ่งที่เธอทำไม่ดีเอาไว้ และคงยังไม่กล้าบอกลูกเรื่องที่เธอเพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อวาน “แม่…แม่ขอโทษนะลูก แม่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่กับพวกหนู” เธอไม่รู้จะพูดคำไหนกับลูกดี ในใจตอนนี้รู้สึกผิดกับลูกกับสามีจนไม่อยากให้อภัยตัวเอง รู้สึกเกลียดตัวเองที่ทำตัวเหมือนสองปีที่ผ่านมา เป็นใครก็คงยากจะให้อภัย เห็นแม่สะอื้นหนัก ทั้งสองก็ทำได้เพียงใช้มือที่เปื้อนตมเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มให้แม่ จนหน้าขาวนวลของแม่เลอะไปด้วยดินโคลน เกสรเงยหน้าขึ้น ดวงหน้ายังเต็มไปด้วยน้ำตา ดวงตาพร่ามัวมองหน้าสามีนิ่ง ทั้งสองสบตากัน แววตาของเกสรเต็มไปด้วยคำว่าขอโทษเป็นล้านคำ ส่วนเขานั้นมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ในดวงตาคมเข้มคู่นั้นไม่มีแม้แต่เงาของเธอหลงเหลืออยู่เลย เขาวางหน้านิ่งมาก มากเสียจนไม่รู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรที่เห็นเธอกลับมา ใบหน้าเขายังหล่อเข้มเหมือนที่เธอเคยฝันถึง กรอบหน้าล้อมรอบไปด้วยเคราดกดำ ผมยาวมวยไว้ด้านหลังเหมือนคนป่า ผิวสีเข้มเพราะกรำแดดแต่เธอมองว่านั่นคือเสน่ห์ของเขา กล้ามเนื้อส่วนบนถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อผ้าฝ้ายแขนสั้นสีซีด กล้ามแขนเขายังดูแข็งแรงและบึกบึน ส่วนท่อนล่างมีกางเกงขายาวสีดำปิดบังไว้ เธอจึงมองไม่เห็นว่าขาของเขาเป็นอย่างไรบ้าง ขาข้างขวาของเขาจะลีบหรือไม่ เขาคงเกลียดเธอมาก และเธอคงไม่หวังให้เขาอภัยให้เธอในวันนี้ เกสรนั่งคุกเข่าลงในน้ำจนผ้าถุงเปียกชื้นเพื่อให้กอดลูกได้ถนัดขึ้น หอมแก้มลูกซ้ายขวาทั้งสองคน อยากขอบคุณคุณยายคนนั้นเหลือเกินที่ทำให้เธอได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ถึงแม้ว่าต่อจากนี้ไปเธอไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง แม่ลูกทั้งสามต่างร้องไห้ไปด้วยกัน ดำละสายตาจากสามแม่ลูก ไม่มีเสียงใดหลุดออกจากปากของเขาแม้แต่คำเดียว มือหนาสับจอบลงบนหน้าดินแล้วค่อย ๆ คลานออกจากตรงนั้น ปีนขึ้นคันนาแล้วใช้แรงจากแขนทั้งสองข้างและขาข้างซ้ายส่งตัวเองเคลื่อนตัวไปตามคันนาที่มีแต่หญ้าขึ้นปกคลุม เขาไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไร และไม่รู้ว่าเธอมาที่นี่เพราะเหตุผลอันใดอีก ทั้งที่วันนั้นเขาพูดชัดเจนแล้ว แต่คนอย่างเขาจะไม่มีวันเสียน้ำตาให้ใครเป็นครั้งที่สองอีก

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เกิดใหม่มีสามีตาบอด

7.0K·กัญจารีย์

ย้อนเวลากลับมาอดีตก็ว่าแย่แล้ว จะมีสามีกับเขาทั้งทีกลับได้สามีตาบอด เฮ้อ! ชีวิตจะเศร้าไปไหน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

บำเรอรักเฮียขุน

4.0K·Tiwa

มีนาต้องแต่งงานกับชายอัปลักษณ์แทนน้องสาวที่หอบสินสอดหนี ทว่าเมื่อมาถึงไร่ขุนเขาไม้งามกลับไม่มีงานแต่ง สถานะที่เธอได้รับคือนางบำเรอของเขา มีนาพี่สาวฝาแฝดของเมษาต้องแต่งงานกับชายอัปลักษณ์แทนน้องสาวที่หอบสินสอดหนี ทว่าเมื่อถึงเวลาเธอกลับเป็นได้แค่นางบำเรอเท่านั้น "เธอคงจะออกไปจากที่นี่ไม่ได้แล้วมีนา" "มะ...หมายความว่าไงคะ" "อย่าทำเป็นใสซื่อมีนา ตอนนี้เธอเห็นหน้าฉันแล้ว จำไม่ได้เหรอที่ฉันเคยบอกเธอน่ะ" "..." ฉันรีบหลบสายตาดุดัน ใช่ ฉันเห็นเขา เห็นจากเงาสะท้อนของกระจก เขากำลังจ้องมาที่ฉันที่ด้วยสายตาที่น่ากลัว ในความรู้สึกฉัน เขา...น่ากลัวมาก

นิยายรักจบแล้ว