พลังเหนือมนุษย์

เฟยอี้หนิงเกิดใหม่พร้อมระบบช่วยเหลือ
ชีวิตนี้ลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว เฟยอี้หนิงชีวิตดับสิ้นเมื่ออายุได้เพียงยี่สิบปี ในขณะที่ดวงจิตกำลังจะเคลื่อนผ่านสะพานไน่เหอ กลับถูกสตรีในชุดสีขาวอมชมพูสะอาดตาคว้าแขนห้ามเอาไว้ เธอบอกกล่าวว่าช่วงชีวิตนี้ของตนยังไม่สิ้นสุด เฟยอี้หนิงไหนเลยจะรู้สึกดี ในเมื่อความตายนี้เธอไม่ได้รู้สึกเสียดายเพียงแค่เสียใจที่ไม่อาจตอบแทนบุญคุณบิดามารดาที่เลี้ยงดูมาอย่างดี แต่แล้วความคิดของเธอก็เปลี่ยนไปเมื่อคนที่ตนคิดว่าไม่อาจตอบแทนความรักกลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า หยาดน้ำตาไหลรินด้วยความคิดคะนึงหา ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าชีวิตใหม่ที่ได้มานี้จะใช้มันเพื่อตอบแทนความรักที่พวกเขามอบให้ ชีวิตใหม่ที่สวรรค์มอบให้นี้ เธอจะใช้มันอย่างดีที่สุด

เนรเทศไม่เป็นไร ข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียง!
ถูกเนรเทศ…!? เรื่องเล็ก! เพราะข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียงไร้ขอบเขต เซี่ยหยู่ หญิงสาวศตวรรษที่ 21 ทะลุมิติมาอยู่ในร่างขององค์หญิงที่ถูกฮ่องเต้โยนให้ไปอยู่ในดินแดนกันดารพร้อมกับองค์ชายตัวน้อย แต่ไม่เป็นไร ในมือของนางมีระบบคลังเสบียง มีให้กินให้แจกแบบไม่อั้น ของหายากทั่วแผ่นดิน รวมถึงคลังสมบัติของฮ่องเต้ นางจะกวาดเข้าคลังสมบัติให้เรียบ! ดินแดนกันดารหรือ? ฟื้นฟูใหม่ไม่ยาก รอหน่อยเถอะ...องค์หญิงผู้นี้จะสร้างอาณาจักรใหม่ให้ฮ่องเต้ตะลึงจนพูดไม่ออกเลย!

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวหญิงหม้าย
จือหลินเธอเป็นเด็กกำพร้า ที่ถูกมารดาทอดทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาดูโลก ต่อมาทางโรงพยาบาลจึงส่งตัวเธอให้กับสถานสงเคราะห์ พออายุได้สามปี ก็มีองค์กรหนึ่งมารับเลี้ยงตัวเธอ แต่พวกเขาเลี้ยงเธอและเด็กคนอื่นๆ ไว้เพื่อเป็นหนูทดลองเท่านั้น ครั้งแรกที่ถูกนำตัวมา ต่างก็โดนจับฉีดยาเข้าสู่ร่างกาย เพื่อหาเด็กที่เลือดต้านเชื้อที่ฉีดเข้าไปได้เท่านั้น หากร่างกายทนรับไม่ไว้สิ่งที่ทางองค์กรมอบให้คือความตาย จือหลินอาจเป็นเพราะเลือดของเธอพิเศษกว่าเด็กคนอื่น ไม่ว่าฉีดยาตัวไหนเข้าสู่ร่างกายเธอก็ทนรับได้ทั้งนั้น นับจากนั้นมาเธอจึงถูกเลี้ยงดูจากองค์กรมาอย่างดี เรื่องการศึกษาเธอก็สามารถเรียนรู้ทุกสิ่งได้อย่างเต็มที่ แต่เพราะความฉลาดของเธอจึงถูกส่งให้เรียนวิทยาศาสตร์การแพทย์และเรียนแพทย์ควบคู่ไปด้วย เมื่อเรียนจบมาแล้ว จือหลินยังคงทำการให้องค์กรเช่นเดิม แม้จะไม่ได้เป็นนักฆ่าเช่นเพื่อนคนอื่นที่มาพร้อมกัน แต่เธอก็ต้องฝึกไม่ต่างจากพวกเขา ยิ่งเมื่อต้องนำเด็กเข้ามาเป็นหนูทดลองเช่นเดียวกับเธอในตอนเล็ก ต่อให้ไม่อยากทำก็ต้องทำ หากฝ่าฝืนไม่ทำการชิปที่ถูกฝังอยู่ในตัวจะถูกกระตุ้นให้ได้รับความทรมานทันที นานวันเข้า ความดำมืดก็ก่อเกิดในใจ ไม่ว่าจะฉีดยาให้เด็กร้ายแรงเพียงใดจือหลินก็เลิกรู้สึกผิดไปเสียแล้ว เพราะการทำงานของเธอตลอดหลายปีที่ผ่านมาทำให้ทางองค์กรยกย่องและมักจะให้สิ่งดีๆ กับเธอเสมอ เมื่อมีชิปตัวหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฝังมิติอีกห้วงหนึ่งไว้ภายในร่างกาย จือหลินนางก็ได้รับเลือกให้ทดลองใช้สิ่งนี้ด้วยเช่นกัน จือหลินถูกฝังชิปมิติเข้าที่แกนสมองของเธอ ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เธอแทบสิ้นสติ เมื่อชิปถูกฝังลงไปแล้ว เพียงไม่นานก็มีเสียงจากระบบให้เธอยืนยันตัวตน ก่อนที่จะปรากฏภาพต่างๆ ภายในหัวของเธอ ของจากภายนอกล้วนแต่ถูกส่งเข้าไปเก็บไว้ด้านในได้ทั้งสิ้น หากเป็นเนื้อสด ผักผลไม้ ยังคงความสดอยู่เช่นเดิมแม้จะเก็บไว้นานมากเพียงใด ห้วงมิติของจือหลินเหมือนเป็นห้องสูทในคอนโดของเธอเองที่มีทุกอย่างพร้อมใช้อยู่ภายใน แม้แต่ห้องทดลอง ห้องทำงานของเธอก็ปรากฏอยู่ในนั้นเช่นกัน นับจากนั้นจือหลินจึงซื้อของเขาเก็บภายในมิติของเธอเป็นจำนวนมาก ตัวเธอเพียงผู้เดียวที่สามารถเข้าออกในห้วงมิติได้ วันเวลาผ่านไปจนจือหลินล่วงเข้าวัยสามสิบปี เธอสามารถผลิตยาที่ทำให้ทั่วโลกจับตามองออกมาได้ ยายื้อชีวิตจากความตาย แต่การทดลองของเธอที่ผ่านมาต้องใช้คนจำนวนมากในการเข้าทดลอง จือหลินสามารถยื้อชีวิตของชายชราที่กำลังจะหมดลมหายใจให้กลับมามีชีวิตปกติได้ เมื่อเธอกักตัวเขาไว้ได้หกเดือนเห็นว่าไม่มีสิ่งใดที่ผิดปกติจึงคิดจะปล่อยเขาออกไปใช้ชีวิตเช่นเดิม แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อชายชราที่กำลังจะเดินออกจากห้องทดลองล้มลงต่อหน้าทุกคนที่เข้าร่วมชื่นชมผลงานของเธอ จือหลินรีบเข้าไปตรวจดูความผิดปกติทันที ก็พบว่าเขาหยุดหายใจเสียแล้ว เจ้าหน้าที่ทั้งหมดจึงต้องพาชายชราคนนั้นกลับเข้าไปในห้องทดลองเพื่อหาสาเหตุ ผ่านไปเพียงสองครึ่งชั่วโมงเขากลับลืมตาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ แต่แววตาที่มองมาทางทุกคนได้เปลี่ยนไป ในดวงตาของชายชราผู้นั้นมีเพียงตาขาวไม่มีตาดำเช่นคนมีชีวิต “เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ผู้อำนวยการองค์กรเดินเข้ามาหาจือหลินแล้วเอ่ยถามอย่างตื่นตระหนก เพราะนักข่าวที่ข่าวเชิญมายังอยู่ที่ด้านนอกเพื่อรอฟังคำตอบ “ขอดิฉันตรวจสอบก่อนค่ะ” จือหลินกุมหน้าผากอย่างมึนงง เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร คนทั้งหมดยืนมองชายชราที่เดินท่าทางประหลาดอยู่ในห้องทดลอง ในตอนนี้เขาเริ่มหยิบสิ่งของทำร้ายตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปในห้องทดลองเพื่อห้ามไม่ให้เขาทำร้ายตัวเอง ชายชราเมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาก็พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว และเริ่มกัดกินเนื้อตัวของเขาอย่างโหดร้าย คนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดต่างยกมือขึ้นปิดปากอย่างตกใจ เพราะกลัวข่าวเรื่องนี้จะรั่วไหล ผู้อำนวยการสั่งให้คนไปแจ้งนักข่าวให้กลับไปก่อน ทางองค์กรจะแถลงการณ์เรื่องนี้ในภายหลัง เจ้าหน้าที่ที่ถูกทำร้ายล้มลงเสียชีวิตไม่นานก็มีสภาพไม่ต่างจากชายชราคนนั้น เสียงวุ่นวายไม่ได้จบลงที่ห้องทดลองของจือหลินเพียงแห่งเดียว เพราะห้องทดลองอื่นก็ล้วนพบเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ต่างกัน ผู้อำนวยการจำต้องส่งสัญญาณเคลื่อนย้ายเจ้าหน้าที่ออกจากตึกทดลองให้เร็วที่สุด จือหลินไม่รู้ว่ายาของนางจะสร้างผลเสียมากถึงเพียงนี้ เพราะเจ้าหน้าที่หลายคนล้วนจบชีวิตจนกลายเป็นซอมบี้ไปเสียแล้ว ตึกทดลองถูกปิดตาย เพื่อไม่ให้ซอมบี้ที่อยู่ด้านในออกมาสร้างความเสียหายภายนอกได้ “เรื่องนี้ดิฉันขอจัดการด้วยตนเองค่ะ” จือหลินเดินเข้าไปหาผู้อำนวยการที่ห้องทำงานของเขา เพื่อบอกสิ่งที่เธอคิดว่าอย่างดีแล้วในหลายวันที่ผ่านมา เมื่อเห็นว่าผู้อำนวยการไม่ห้ามในสิ่งที่เธอจะทำจือหลินจึงเดินไปที่หน้าตึกทดลองพร้อมระเบิดเวลาในมือ เธอคิดจะทำลายสิ่งของทุกอย่างที่เธอสร้างขึ้นมาลงด้วยมือของเธอเอง จือหลินเปิดประตูตึกทดลองแล้วรีบปิดลงทันที เธอเดินเข้าไปที่กลางตึกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะระหว่างทางเธอต้องคอยต่อสู้กับซอมบี้ที่จะเข้ามาทำร้ายเธอไปด้วย เสียงสัญญาณระเบิดดังขึ้น จือหลินหลับตาลง พร้อมทั้งถอนหายใจให้กับเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมา เสียงระเบิดดังไปทั่วบริเวณพร้อมทั้งตึกทดลองที่ถล่มลงมาจนแทบไม่เหลือซาก “เจ็บชะมัด” จือหลินร้องครางออกมาเบาๆ แต่เมื่อรู้สึกตัวได้เธอก็รีบพยุงตัวขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วพร้อมมองไปรอบๆ อย่างไม่อยากเชื่อ เธอคิดว่าตายไปแล้วเสียอีก แต่ทำไมถึงได้มีความรู้สึกเจ็บได้ “นี้มันเรื่องบ้าอะไรอีกว่ะเนี้ย” จือหลินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ รอบๆ ตัวเธอในตอนนี้เป็นป่าทึบ มือของเธอก็ไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอนเพราะมีขนาดเล็กราวกับเป็นเด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น ตอนที่เธอมึนงงสับสน เรื่องราวความทรงจำของเจ้าของร่างก็ไหลเข้าสู่หัวของเธอจนต้องลงไปนอนดิ้นกับพื้น

ข้าเป็นแค่สาวใช้
เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมา เหมยหลิงก็มั่นใจในทันทีว่า... นี่ไม่ใช่บ้านของเธอแน่ เพดานไม้เก่า กลิ่นสมุนไพรจาง ๆ และเสียงสาวใช้ข้างนอกที่พูดจาแปลกหู ล้วนยืนยันสิ่งเดียวกัน — เธอหลุดเข้ามาอยู่ในโลกนิยายที่เพิ่งอ่านก่อนนอนเมื่อคืน! “อย่าบอกนะว่า...นี่มัน ‘ชะตาสาวใช้ในจวนอ๋อง’?” เธอพึมพำออกมาเบา ๆ ก่อนจะหน้าซีดเผือดขึ้นทันที เพราะจำได้ดีว่าตัวละครชื่อเหมยหลิงในเรื่องนี้ — สาวใช้คนงามที่บังเอิญล่วงรู้ความลับของเจ้านาย — ถูกโบยจนตายอย่างอนาถในตอนที่สาม “ไม่เอานะ...อีกแค่สองตอนเองก็จะถึงฉากนั้นแล้ว!” เธอกุมขมับ ถอนหายใจยาว “เฮ้อ...ใครจะยอมตายกันล่ะ” ไหน ๆ ก็ต้องติดอยู่ในเรื่องนี้แล้ว เหมยหลิงจึงนั่งทบทวนเนื้อเรื่องทั้งหมดที่จำได้ พลางคิดหาทางเอาตัวรอดให้เร็วที่สุด ก่อนที่โชคชะตาในนิยายจะตามมาทัน

ละทางโลกไม่ได้ เมื่อหัวใจเลือกเธอ
“ลั่วอวิ๋นเยียน”คุณหนูเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลลั่วผู้มั่งคั่ง เธอกลับถูกลักพาตัวไปตั้งแต่อายุ 4 ขวบ สำหรับเธอแล้ว เธอจะมีครอบครัวหรือไม่มีก็ได้ แต่เมื่อได้กลับมาอยู่ข้างกายคนในครอบครัวจริงๆ เธอถึงได้เข้าใจว่า...คนที่เคยเห็นแสงสว่างแล้ว จะยอมกลับไปทนอยู่ในความมืดมิดได้อย่างไร? ที่สำคัญ ผู้ชายที่พักอยู่บ้านตรงข้ามคนนั้นน่ะ ดันหล่อลากกระชากใจตรงสเปกเธอพอดิบพอดี ถ้าไม่คว้ามาครองให้ได้ เธอคงนอนตายตาไม่หลับ! “กู้สือหลิน” ผู้นำตระกูลกู้ ผู้สูงส่งเย็นชาในแวดวงไฮโซ ปกติเขาไม่เคยเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหน ที่ข้อมือมักจะสวมสร้อยลูกประคำไว้เสมอ วัน ๆ ว่างเป็นต้องเข้าวัดไหว้พระ ทว่าเขาไม่ได้เมตตาจดุคำสอนเลยแม้แต่น้อย เพราะสไตล์การทำงานนั้นเด็ดขาด รวดเร็ว และลงมือได้โหดเหี้ยมสุด ๆ คนนอกต่างพากันซุบซิบว่า ก็แค่สร้างภาพรักกันไปงั้น ๆ แหละ ในแวดวงไฮโซจะมีรักแท้ได้ยังไง? ลั่วอวิ๋นเยียนไม่สนคำคนพวกนั้นหรอก ตอนนี้เธอกำลังกุมขมับมองชายหนุ่มที่ดึงชายเสื้อเธอไว้ไม่ยอมปล่อย “เยียนเยียน วันนี้จะไปอัดใครเหรอ? ให้ผมไปด้วยสิ ผมซ้ำเติมเก่งนะบอกเลย!”

ชะตาพรางรัก
ท่ามกลางบรรยากาศอันสงบสุขของหมู่บ้านหลานอวี่ เชิงเขาลั่วซาน ‘ชิงหรู’ ซึ่งตั้งครรภ์ใกล้คลอดใช้ชีวิตเรียบง่ายเพียงลำพัง ผู้ใดเล่าจะคาดว่าแท้ที่จริงนางก็คือคุณหนูใหญ่ตระกูลถาน ตระกูลที่มั่งคั่งและร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของเมืองหานเหอ นางสมควรนั่งเกี้ยวแต่งงานเป็นสะใภ้ใหญ่ตระกูลเจ้า หากไม่ใช่เพราะปิศาจซึ่งออกอาละวาด กระทั่งขบวนเกี้ยวของนางถูกโจมตี การหายตัวไปสามเดือนของนาง ทำให้ตระกูลถานสิ้นหวังกระทั่งจัดงานศพให้นางทั้งที่โลงศพนั้นว่างเปล่า! สี่เดือนผันผ่านนางกลับหวนกลับมาพร้อมทารกในครรภ์ มารดารับไม่ได้จนถึงขั้นเป็นลมหมดสติ บิดาโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำสั่งให้คนวางยาและพานางไปทิ้งไว้กลางป่า เบื้องลึกเบื้องหลังไม่มีผู้ใดรู้แจ้ง กระทั่งวันหนึ่งกลับมีคนมาสู่ขอสตรีแซ่ถาน ทั้งยังเจาะจงว่าต้องเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลถานเท่านั้น อีกทั้งผู้ที่ต้องการสู่ขอ ถานชิงหรู กลับเป็นถึงรองเจ้าสำนักเมฆหวน ‘หลี่เหวินฉี’ บุรุษที่ร่ำลือกันว่ากำลังจะบรรลุเป็นเซียน!!!

เฉินซินเยว่ เพียงเงาจันทรา
เฉินซินเยว่ หญิงสาวกำพร้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว จันทร์เสี้ยวสีดำใต้ดวงตาคู่งาม ทำให้ผู้คนต่างรังเกียจและขับไล่ไสส่ง เนื่องจากเชื่อว่านั่นคือตราของปีศาจแห่งความมืด หญิงสาวถูกชาวบ้านส่งตัวไปบูชายัญบนจิ่วซาน และในป่าลึกนั่นนางก็ได้พบกับหลางจวิน บุรุษที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของนางไปตลอดกาล หลางจวิน ชายหนุ่มจากเผ่าพันธุ์หมาป่าแห่งจิ่วซาน กึ่งกลางหน้าผากของเขามีจันทร์เสี้ยวสีดำ เป็นคู่ครองซึ่งเกี่ยวข้องกับเฉินซินเยว่ ทั้งในอดีตกระทั่งถึงปัจจุบัน เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชะตาชีวิตของนางผกผัน ความวูบวาบหวามไหวแล่นพลิ้วไปทั่วร่าง นางพิงศีรษะด้านหลังลงไปยังไหล่กว้าง ลมหายใจเริ่มหอบโยน ร่างกายหรือก็สิ้นไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ความรัญจวนคืบคลานเข้าครอบงำจนนางไม่เป็นตัวของตัวเอง สาบเสื้อด้านหน้าถูกแหวกออก หลางจวินพรมจุมพิตลงไปยังลาดไหล่ สองขากางออกพร้อมกับบังคับให้ท่อนขาเพรียวที่พาดอยู่เปิดออกกว้าง ไม่นานเสื้อของนางก็ถูกดึงร่นลงตามลาดไหล่ “เยว่เอ๋อร์” เขากระซิบ พร้อมกับจุมพิตรุกเร้าเรียกร้องให้นางตอบสนอง

สุวรรณกาย
ลาวัลย์ หญิงสาวผู้อาภัพรัก มีรักครั้งแรกก็ต้องผิดหวัง เธอไม่อยากจะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว แต่ทว่ากลับมีชายร่างใหญ่กายสีทอง อีกทั้งปีกสีทองอร่ามบินโฉบลงช่วยชีวิตเธอไว้ได้ทัน เพราะเธอ "คือคนที่ถูกเลือก" "ถึงเวลาแล้วลาวัลย์"เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ลาวัลย์เบิกตาโตอย่างไม่เข้าใจ "ถึงเวลา..อะไรคะ?"หญิงสาวมองหน้าเขาด้วยความฉงน มือใหญ่เลื่อนมาประคองใบหน้าเธอไว้ ปลายนิ้วโป้งลูบไล้ริมฝีปากอิ่มที่เผยอขึ้นด้วยความตกใจ "ถึงเวลาที่เจ้า..จะเป็นของข้า"สุวรรณกายมองใบหน้าหวานด้วยแววตาหวานซึ้ง เขาไม่เคยรู้สึกโหยหาผู้หญิงคนไหนเท่าเธอมาก่อน "หมายความว่ายังไงคะ?"ลาวัลย์ยังไม่ทันเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด มือหนาประคองท้ายทอยเธอให้นอนราบลงกับที่นอนนุ่ม "เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง..ลาวัลย์"

เมียประมูล
ธุรกิจของบิดาที่ล้มละลาย พ่อหนีหายเข้ากลีบเมฆ ทิ้งหนี้สินไว้ให้เธอและแม่ที่ป่วย เธอจึงเลือกหันหน้าเข้าสู่วงการ ประมูลพรหมจรรย์ ในคลับลับระดับวีโอพี คีรินทร์ นักธุรกิจหนุ่มผู้ทะเยอทะยาน ยอมก้าวเข้าสู่ด้านมืดด้วยการเลี้ยงยอม พรายนุ่น ผีพรายสาวถูกทำพิธีสะกดวิญญาณลงหม้อเมื่อสองร้อยปีก่อน คีรินทร์ประสบความสำเร็จจากการเทรดหุ้น โดยมีวิญญาณพรายสาวคอยเป็นคู่ขาและผู้ช่วย แต่ข้อตกลงของพรายนุ่นคือทุก ๆ วันโกน คีรินทร์จะต้องสังเวยด้วยการหาสาวงามมาให้เธอสิงสู่ และดื่มเลือด วริศรา (มายด์) อดีตคุณหนูไฮโซตระกูลดังต้องตกอับหลังจากพ่อหายตัวไปและครอบครัวล้มละลาย เธอตัดสินใจเอาตัวเข้าแลกด้วยการขึ้นเวทีประมูลพรหมจรรย์ ในคลับลับของคุณหญิงอรุณรัศมีเพื่อหาเงินมารักษาแม่ที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย แต่ผู้ที่ชนะการประมูลในคลับกลับเป็นคีรินทร์อดีตแฟนหนุ่มยากจนที่วริศราเคยทิ้งไปอย่างเลือดเย็น คีรินทร์พาวาริศราไปกักขังเอาไว้และบังคับให้เธอรับบทเป็นนางบำเรอ เขาใช้บทรักที่รุนแรงและป่าเถื่อนเพื่อระบายความแค้นในอดีต แม่ของวริศราอาการทรุดหนักต้องเข้าห้อง ICU คีรินทร์จึงทุ่มจ่ายค่ารักษาพยาบาลและปลดหนี้บ้านกว่า 3 ล้านบาท เพื่อพันธนาการอดีตคนรักเอาไว้ให้เป็นลูกหนี้บำเรอกามตลอดไป ในขณะที่คีรินทร์เริ่มวางแผนจัดการลูกหนี้รายใหม่ โดยเล็งเป้าหมายไปที่ โอปอล ลูกสาวคุณหนูสุดสวยตามคำแนะนำของพรายนุ่นที่ต้องการเลือดสาวบริสุทธิ์ คุณมลฤดีที่กำลังถังแตกจึงให้โอปอลลูกเลี้ยงของเธอขึ้นเวทีประมูลพรหมจรรย์ ภาคินลูกชายของคุณอรุณรัศมีที่เห็นโอปอลก็เกิดความคลั่งไคล้จนถึงขั้นอ้อนวอนขอให้แม่ยกเลิกการประมูลเพื่อจะเก็บเธอไว้คนเดียว แต่คุณหญิงอรุณรัศมีก็ปฏิเสธเพราะต้องการได้เงินจากกายขึ้นประมูลของโอปอล คีรินทร์ได้รับความช่วยเหลือจากพรายนุ่นที่ใช้มนต์ดำปั่นหุ้นและนำทางในกาสิโนจนเขารวยมหาศาลและกวาดเงินคืนจากพวกนักพนันอย่างคุณหญิงอรุณรัศมีได้สำเร็จ ในระหว่างนั้นคีรินทร์ได้พบกับโอปอลเป็นครั้งแรกจนเสน่ห์ของเขาทำให้เด็กสาวตกหลุมรักทันที ส่วนพรายนุ่นที่ต้องการเลือด จึงขอโอกาสสิงสู่วริศราเพื่อปรนนิบัติให้กับคีรินทร์ วริศราพยายามต่อสู้เพื่อทวงคืนร่างขณะถูกพรายนุ่นสิงสู่ร่วมรักกับคีรินทร์ แต่กลับถูกพรายนุ่นใช้ฤทธิ์กระชากวิญญาณออกจากร่างจนเธอได้พบกับวิญญาณพ่อที่เปิดเผยบ่วงกรรมจากอดีตชาติเมื่อสองร้อยปีก่อน ว่าพรายนุ่นคืออดีตภรรยาของคีรินทร์ที่เคียดแค้นตระกูลของเธอ และมีแผนจะย้ายดวงจิตเข้าสิงร่างโอปอลเพื่อสูบเลือดพรหมจรรย์สังเวยพลังในคืนวันประมูล วริศราเดินทางไปหาโอปอลเพื่อเตือนเรื่องวิญญาณพรายนุ่นที่จ้องจะสิงร่างสูบเลือดในคืนประมูล ในงานประมูล คีรินทร์ทุ่มเงินมหาศาลถึง 30 ล้านบาทตัดหน้าภาคินเพื่อเป็นผู้ชนะเพียงคนเดียว แม้คีรินทร์จะถูกวิญญาณร้ายกดดันให้ส่งตัวโอปอลเป็นเครื่องสังเวย แต่เขากลับเริ่มมีความรู้สึกหวงแหนและหลงใหลในตัวเธอขึ้นมาจริงๆ

หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
เด็กน้อยที่เกิดมาก็ถูกบิดาเกลียดชังเพราะนางเกิดมามารดาก็เสียชีวิตทันที ความเชื่อที่ว่าเด็กที่เกิดวันสุริยคราส คือดาวหายนะตัวอัปมงคล หนิงอันผู้มีหัตถ์ทองคำจะสยบความเชื่องมงาย ด้วยการเป็นดาวนำโชคให้กับทุกคนเอง

ทะลุมิติไปเป็นภรรยาพ่อค้าผักที่ได้น้ำพุวิญญาณเป็นของแถม
เพราะทำงานจนเหนื่อยตายอย่างไม่รู้ตัว ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง หม่าเหยากลับกลายเป็นภรรยาของพ่อค้าผักไปเสียแล้ว ภรรยาที่ถูกซื้อมาคนนี้ กลับมีเรื่องน่ารันทดไม่น้อย มีน้อง ๆ ที่ต้องดูแลถึง 5 คนด้วยกัน หากไม่ต้องการให้พ่อกับแม่ขายพวกเขาทิ้ง นางต้องขยันหาเงินเลี้ยงดูพวกเขาด้วยตัวเองเพื่อตอบแทนร่างเดิมที่ให้นางได้มีชีวิตใหม่ โชคดีที่สวรรค์ยังเมตตาหม่าเหยาแถมน้ำพุวิญญาณมาให้ นางจะใช้สิ่งนี้เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง ส่วนชีวิตคู่ที่ได้แถมมานี้นางจะพยายามเป็นภรรยาที่ดีของเขาก็แล้วกัน ตัวอย่างในเล่ม หม่าเหยากำลังนั่งพิงหมอนเตาสูง ข้างกายคือน้องสาวสี่คนที่กำลังเรียนรู้การถักไหมพรมอย่างตั้งใจ บ้างก็ทำได้ดี บ้างก็ยังงุนงงกับเงื่อนของด้าย “พี่เหยา ถุงมือนี้ของข้ามันเบี้ยวใช่หรือไม่” หม่าอี้ตานวัยเจ็ดขวบยื่นถุงมือไหมพรมสีแดงสดมาให้พี่สาวดูด้วยสีหน้าเจื่อนเล็กน้อย หม่าเหยาก็หยิบมาดูพร้อมกับรอยยิ้มเอ็นดู แล้วตอบกลับ “ไม่เป็นไรหรอก มันคือของที่เจ้าถักด้วยมือของเจ้าเอง อย่างไรก็ต้องภูมิใจอยู่แล้ว” “เห็นไหมของข้าก็เบี้ยวเหมือนกัน” “ใช่ ๆ ของข้าก็ด้วย” “คิกคิก” ห้าพี่น้องต่างให้กำลังใจกันและกัน ก่อนที่เสียงหัวเราะเบา ๆ จะดังขึ้นประสานกันถึงความสุข เด็ก ๆ ต่างยิ้มกว้างด้วยหัวใจที่อบอุ่นยิ่งกว่าผ้าห่มที่คลุมกายเสียอีก

บอดี้การ์ดเทพนักพรต
เมื่อสิบปีก่อน “เย่เฉิงเฟิง” คือคุณชายไร้ประโยชน์ของตระกูล ถูกสาวน้อยถอนหมั้นและถูกตระกูลเฉดหัวทิ้งอย่างไร้เยื่อใยจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน วันหนึ่งได้รับมรดกบำเพ็ญเซียน สิบปีต่อมาเขากลายเป็นพลเอกแห่ง “มังกรแฝง” ผู้ผ่านศึกมานับไม่ถ้วน เพื่อแลกกับทรัพยากรในการฝึกฝน เขาได้รับภารกิจให้ไปปกป้องประธานสาวคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนซี้ของอดีตคู่หมั้นเขา! ภารกิจครั้งนี้เปิดประตูสู่ความลับที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน ความจริงที่ซ่อนอยู่กำลังจะเปิดเผย…

มนุษย์ยอดนักสู้
โลกถูกแบ่งชนชั้น • คนธรรมดา • ผู้มีพลัง • “ยอดนักสู้” ระดับตำนาน พระเอกเป็นเด็กธรรมดาที่ถูกตราหน้าว่า “ไร้ค่า” แต่วันหนึ่งเขาปลุกพลังต้องห้าม — พลังที่แม้แต่รัฐบาลยังปิดบัง พลังนั้นไม่ใช่ของฮีโร่ แต่มันคือพลังของ “สิ่งที่โลกพยายามผนึกไว้”

รสสวาทควาญช้าง
“อ๊อย... เสียวเหลือเกิน” ลิลลี่ชันข้อศอกขึ้นมองสองเต้าของตัวเอง คำรณขยี้ลิ้นแรงๆ ดูดแรงจนหัวนมยุบยวบจมหายลงในวงป้านลานหัวนมสีเนื้อซึ่งเป็นฐานรองรับ จากนั้นก็ดูดรวบขึ้นมาแรงๆ เสียงดังจ๊วบ ส่งผลให้เม็ดหัวนมแข็งโด่เป็นตุ่มไตแดงเรื่อ “ชอบให้ผมดูดไหมครับ” คำรณถามเสียงกระเส่า

ลูกกรอกขุนแผน (NC20+)
อำนาจ โชคลาภ บารมี และมนต์มหาเสน่ห์ ความลับของความมั่งคั่งประจำตระกูลที่ส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคนกำลังจะถูกส่งต่อให้ลูกชายรุ่นใหม่ "ลูกกรอกขุนแผน" หากใช้ไม่ระวัง ภัยจะมาเยือน

เหมยอวี่ซิน ห้วงรักกักขังใจ
เหมยอวี่ซิน หญิงสาวผู้ซึ่งถูกจองจำเอาไว้ในหุบเขาลึก กระทั่งถูกปลุกขึ้นมาจากการหลับใหลหลังผ่านไปหนึ่งพันปี ความแค้นที่ฝั่งแน่นทำให้นางยอมใช้วิญญาณของตนแลกกับหยกวารีจากแม่น้ำลืมเลือน เพียงเพื่อสะสางหนี้แค้นกับสามีผู้ที่เคยทรยศหักหลัง และมอบความตายให้นางอย่างเลือดเย็น กู้จื่อเหยียน หัวหน้ามือปราบเมืองหลงอู่ เขาคือจุดเริ่มต้นและจุดจบของทุกสิ่ง เป็นทั้งอดีตและอนาคต ซึ่งจะพลิกผันชะตาของปิศาจสาวสองตนที่เวรกรรมนำพา ชะตาชักนำให้มีแค้นต้องสะสาง คือบุรุษเพียงผู้เดียวที่ไม่ว่าปิศาจ หรือภูตผีวิญญาณ ล้วนไม่อาจแตะต้อง

ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงน้อย
ครอบครัวของพวกเขา ถูกสังหารในคืนเดียวอย่างโหดเหี้ยม เด็กน้อยผู้รอดชีวิตทั้งห้าคนอดทดรอเวลาเพื่อเอาคืน การแก้แค้นสิบปีก็ถือว่ายังไม่สาย เพราะฉะนั้นเจ้าพวกคนชั่ว วันที่พวกข้าแข็งแกร่งคือวันตายของพวกเจ้า

เมื่อสตรีเช่นข้าขโมยดวงจ้าวมังกร
เมื่อ 'อวี้เสวี่ยหนิง' สาวงามผู้ดื้อรั้นและไม่เชื่อในเทพเจ้า กลับทำให้ชะตาของ ‘หลงอวี่’ จ้าวมังกรแห่งทิศประจิมผู้เยือกเย็นต้องถึงจุดพลิกผัน เมื่อนางขโมยดวงชะตาแห่งชีวิตอมตะโดยไม่รู้ตัว

อามาร์
"เวตาลอามาร์" เฝ้ารอนางอันเป็นที่รักมาตลอดสี่พันห้าร้อยปี แน่นอนเขามีอายุเกือบหมื่นปี และตอนนี้นางก็กลับมาแล้ว "พุฒิตา" ไม่เชื่อเรื่องอดีตแต่เมื่อถูกเวตาลหื่นกามจู่โจมแล้วเธอจะต้านทานไหวได้ยังไงเมื่อเขามีหน้าตาหล่อขยี้ใจขนาดนั้น เป็นใครจะต้านและทนไหวเมื่อถูกขยี้ 'รัก' ดุดัน +++++ “อ่า...คุณมันไม่ใช่คน อะ...อื้อ” แล้วเธอก็ต้องร้องครางซ่านออกมาเมื่อปากหนากัดคลึงยอดอกตัวเองหนักหน่วง “ข้าคือเวตาล และเป็นเวตาลที่มีแค่เจ้าคนเดียวเท่านั้นที่จักได้ครอบครองร่างกายกับจิตวิญญาณของข้ายอดรัก อ่า...” แล้วปากหนาก็เคลื่อนไล้มายังหน้าท้องแบนราบที่กำลังเคลื่อนไหวตามแรงหอบหายใจของเจ้าของร่างเล็กระหงน่าทะนุถนอม “คุณมันต่ำช้า!” “เดรัจฉานเช่นข้ามิมีความดีให้พูดถึง นอกจากความต่ำทราม ดวงใจของข้าเอ๋ย...อื้ม” แล้วเขาก็ไล้ปลายลิ้นสากลามเลียหน้าท้องแบนราบไปยังความเป็นสตรีของนางอันเป็นที่รักที่อวบนูนสวยงามแถมยังฉ่ำแฉะเพื่อรอให้ตนกลืนกินน้ำเกสรงามอีกด้วย ++++++ ว้าย! “น้ำบ้า! นึกอยากหยุดก็หยุด นึกอยากไหลก็ไหล” พุฒิตายกมือปัดน้ำที่เข้าตาออกทิ้งพร้อมบ่นและเริ่มอาบน้ำต่อ แต่พอได้ยินเสียงหัวเราะขำอยู่ด้านหลังก็รู้ในทันทีว่าใครทำให้น้ำหยุดไหล หึหึ “คุณ!” เธอเอี้ยวหันหน้ามาทางเจ้าของต้นเสียงพร้อมกับปิดน้ำ คว้าผ้าเช็ดตัวที่ชั้นวางผ้าเช็ดตัวมาห่อหุ้มตัวเปลือยให้พ้นสายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมายังตน “ทำไมไม่อาบต่อเล่า ข้าเองก็เหนียวตัวเช่นกัน” มือใหญ่ยกขึ้นถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวในของตัวเองทีละเม็ดทั้งๆ ที่แค่ใช้เวทคาถาเสื้อผ้าก็หลุดแล้ว แต่เขาอยากปลดถอดมันออกทีละชิ้นต่อหน้านางมากกว่าใช้วิธีเหมือนทุกครั้งที่เคยทำ

The dimensions มิติปีศาจ
ศูนย์บัญชาการการปราบปรามและรับมือสิ่งเหนือธรรมชาติแห่งประเทศไทย รัฐบาลไทย จำเป็นต้องจัดตั้ง องค์กรนี้ขึ้นมาและรวบรวมผู้ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ เข้ามาในองค์กรเพื่อมาป้องกันมหันตภัยที่เกิดจากปีศาจพวกนี้ โดนการคัดเลือกจะเลือกเฉพาะผู้ที่มีพรสวรรค์และมีพลังตั้งแต่กำเนิด ซึ่งเป็นพลังที่ได้รับพรจากพวกเทพเจ้าต่างๆ เข้าไปจัดการกับปีศาจก่อนที่พวกมันจะเข้ามายังในโลกความเป็นจริง โลกคู่ขนานเป็นโลกอีกมิติที่พวกปีศาจสามารถแทรกแทรงเข้ามาก่อความวุ่นวายในนี้ได้โดยที่มันจะแปรเปลี่ยนเป็นมหันตภัยที่โลกจริงแทน ความรุนแรงก็แล้วแต่ชนชั้นของปีศาจที่เข้ามาก่อความวุ่นวาย ยิ่งพลังเยอะมากเท่าไหร่ก็จะส่งผลเสียกับโลกจริงมากเท่านั้น
