
เกิดใหม่ครานี้ ข้ากลายเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่ง
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่งที่มีบทต้องตาย นางหวังว่าชีวิตใหม่จะอยู่อย่างสงบสุข ถ้าไม่ต้องรับมือกับสามีเย็นชา แม่สามีจ้องเล่นงาน แถมเรื่องวุ่นวายไม่หยุด สุดท้ายชีวิตใหม่ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย!

นิติเวชสาวทะลุมิติ
เฉินชิงฉือ ดอกเตอร์สาวด้านนิติวิทยาศาสตร์ ข้ามภพมาอยู่ในร่างของนักโทษประหารที่กำลังจะถูกนำตัวไปกุดหัว ท่ามกลางหลักฐานมัดตัวแน่นหนาราวขุนเขา เธอกลับยกยิ้มเย็นชา "พิษอาร์เซนิกมิได้ทำให้เล็บคล้ำม่วง ที่ลำคอผู้ตายยังมีร่องรอยถูกบีบคั้น—ใต้เท้า คดีที่ท่านทำ... ช่างหยาบโลนสิ้นดี!" ลู่เป่ยเฉิน เจ้ายมทูตหน้าเหล็ก ถูกสบประมาทต่อหน้าสาธารณชนเป็นครั้งแรก ทว่าเขากลับได้เห็นนางผ่าศพพิสูจน์กระดูก ไขคดีพิศวงที่มืดแปดด้านให้กระจ่างแจ้ง * คดีฆาตกรรมต่อเนื่องเขย่าเมืองหลวง: นางใช้ความรู้ชันสูตรศพสมัยใหม่ บังคับให้คนตายลุกขึ้นมาพูดได้! * คดีลักลอบค้าของเถื่อนสะเทือนราชสำนัก: นางใช้จิตวิทยาอาชญากรรม ลากตัวบงการหลังม่านออกมาอย่างไร้ร่องรอย! ลู่เป่ยเฉินต้อนนางจนชิดแท่นทรมานในคุกใต้ดินประจิม: "เจ้าเป็นใครกันแน่?" เฉินชิงฉือใช้นิ้วเรียวงามลูบไล้ลวดลายบนชุดเฟยอวี๋ของเขาเบาๆ : "ข้าคือผู้ที่จะช่วยท่านกวาดล้างขั้วอำนาจชั่วร้าย... และเป็นผู้ที่สั่นคลอนหัวใจท่านอย่างไรเล่า" ยามเมื่อคมดาบแห่งหน่วยมรณะและกลอุบายชิงบัลลังก์ฟาดฟันลงมาพร้อมกัน เขาผู้เคยยึดมั่นในอุดมการณ์กลับยอมขัดโองการสวรรค์เพื่อนาง กระชับดาบชี้ไปที่บัลลังก์มังกร: "กฎหมายที่ข้าปกป้อง หากมีนางอยู่ด้วย... จึงจะนับว่าเป็นกฎหมาย!" > "หนึ่งสืบคดี หนึ่งใจเต้นรัว... นางรับหน้าที่บดขยี้ด้วยมันสมอง ส่วนเขาคอยปกป้องด้วยกำลังวรยุทธ์ เมื่อคู่สามีภรรยาจับมือกัน ทั้งราชสำนักก็ไม่ต้องหลับต้องนอน!" .... นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

แม่ทัพหญิงเกิดใหม่ ข้าทวงเกียรติทุกหยดเลือด
ผู้หญิงเช่นข้าปลอมตัวเป็นผู้ชาย รับใช้ทัพแทนบิดาเป็นเวลา 10 ปี และได้เกียรติยศทางทหารมากมาย หลังจากสงครามยุติลง ข้ากลัวเรื่องปลอมตัวเป็นผู้ชายจะถูกเปิดเผย จำใจต้องแกล้งตาย และคืนกลับเป็นบุตรสาวคนเดิมกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวอีกครั้งที่เมืองหลวง ไม่คาดว่า ครอบครัวกลัวจะพลอยเดือดร้อนเพราะข้า เลยเลี้ยงลูกสาวคนใหม่มาแต่นานแล้ว พ่อกล่าวว่า:"เจ้าปลอมตัวเป็นชายไปเข้ากองทัพ เป็นความผิดที่ทำให้จักรพรรดิทรงโกรธ หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย จะทำให้ครอบครัวต้องตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต" แม่กล่าวว่า:"ในฐานะลูกสาวคนโต ถ้าเป็นสิ่งที่ต้องทน ก็ต้องทน นี่เป็นชะตาที่เจ้าต้องเผชิญ" แม่กล่าวว่า:"หลายปีมานี้เป็นพี่หญิงที่คอยกตัญญูอยู่เคียงข้างรับใช้พ่อแม่มาโดยตลอด ท่านพี่ควรจะขอบคุณ" ข้าผ่านสงครามมาถึงสิบปี ร่างกายเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้ แค่ต้องการความอบอุ่นจากครอบครัวเท่านั้น จักรพรรดิทรงทดแทนพระมหากรุณาธิคุณที่ข้าไม่ได้รับทั้งหมด ชดเชยให้กับครอบครัวของข้าแทน: บิดาถูกแต่งตั้งให้เป็นเวยกั๋วกง มารดาถูกโปรดเกล้าให้เป็นฮูหยินเก้ามิ่ง น้องสาวบุญธรรมได้รับพระราชทานอภิเษกสมรสกับรัชทายาท น้องชายกลายเป็นเทพแห่วสงครามที่ทุกคนชื่นชมและยกย่อง ส่วนข้ากลับไม่สามารถเผยตัวตนได้ มิฉะนั้นจะทำให้ครอบครัวต้องเดือดร้อนถีงชีวิต แม้ข้าจะไม่แข่งขันหรือแย่งชิงอะไร แต่เมื่อให้น้องสาวบุญธรรมออกไปงานเลี้ยง หลังกลับมาน้องสาวก็ร้องไห้จนแทบขาดใจ "อ๋องหนิงที่กลับมาจากชายแดนกล่าวว่า ข้ากับพี่ชายหน้าไม่เหมือนกันเลย แม่ ข้ากลัว หากอ๋องหนิงเห็นพี่สาว..." มารดาหน้าซีดขาวทันทีด้วยความตกใจ วันนี้มารดาผู้นี้ได้แปรเปลี่ยนจากท่าทางเย็นชา บัดนี้ได้ยื่นแก้วสุรามาสู่ข้าฉลองวันกำเนิดอย่างอ่อนโยน ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจ จึงดื่มมันจนหมดสิ้น" คราตื่นขึ้นกลับถูกพิษทำให้เป็นใบ้ ตัดนิ้วมือสิบนิ้ว และทำให้พลังทั้งหมดของข้าสิ้นสูญ พวกเขาใช้ความพยายามทั้งปวงเพื่อแย่งชิงเกียรติยศทางการทหารของข้า ทั้งหมดล้วนเพื่อเป็นลู่ทางให้กับุตรสาวบุญธรรม เกียรติยศที่ข้าแลกด้วยชีวิต กลับกลายเป็นเครื่องหมายแห่งความตาย! เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ข้ากลับมาเกิดใหม่ในวันที่ตาบปลอมๆในเมืองหลวงนั้น......

คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา
อันอัน หญิงสาวที่จับพลัดจับผลูเข้ามาอยู่ในร่างของ เซี่ยอันเหยา คุณหนูรองแห่ง จวนราชครูเซี่ย โลกแห่งอดีตอันร่ำลือในเรื่องความไม่เท่าเทียมหญิงชาย เทียบไม่ได้กับความเป็นจริงที่พานพบ โชคดีที่ราชครูเซี่ยผู้เป็นบิดามิได้งี่เง่าเช่นในนิยายหรือดราม่าที่เคยดู แต่ราชสำนักและการแก่งแย่งของอิสตรีเรือนหลัง ก็มิได้น่าดูชมเช่นที่ผู้คนเห็นหรือสนุกไปกับมัน หญิงสาวตัดสินใจที่จะไม่แก่งแย่งแข่งขัน อยู่เงียบๆ ในมุมของตัวเอง ทว่าเพราะอะไรนะทั้งที่พยายามไม่ปะทะ ไม่ทะเลาะกับผู้อื่นแล้ว นางกลับรู้สึกว่าการได้พบกับ คุณชายหลี่ ผู้หล่อเหลาดึงดูด กำลังจะทำให้นางอดรนทนไม่ได้ เขาทั้งพยายามยั่วเย้า หยอกเอิน ล่อหลอกนางด้วยใบหน้าน่ามองนั่นอยู่ร่ำไป!!! ซีเจี้ยนหวาง...หลี่เหวินหรง เชษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน สิ่งที่เขาต้องการไม่มีใครแย่งไปได้ เช่นกันกับสิ่งที่เขาไม่ต้องการ ...ย่อมไม่มีใครสามารถบีบบังคับหรือยัดเยียด นี่เป็นประโยคที่บอกถึงตัวตนของอ๋องหนุ่มแห่งแดนตะวันออก

พลิกชีวิตชายาไร้ค่า อ๋องเทพสงคราม อย่าคิดเหิมเกริม
เซียวลิ่งเยว่ เป็นคุณหนูตระกูลเซียวที่ทั้งร้ายและโง่แห่งแคว้นเป่ยฉิน ผู้หลงใหลในตัวอ๋องอี้มาตลอด คิดแผนการต่างๆนานาๆเพื่อจะได้เป็นพระชายาของเขา แต่ดันมาตายอย่างอนาถกลางเกี้ยวเจ้าสาว เลือดเจิ่งนองไปทั่วถนน! พอลืมตาขึ้น ผู้สืบทอดหมอพิษสมัยปัจจุบันข้ามภพมา ใครๆต่างเหยียดหยามนาง รังแกนาง เยาะเย้ยนาง แม้แต่สามีของนางก็ยังอยากจะฆ่านางให้ตาย! ก็ดี ยังไงซะนางก็ไม่เคยสบกับความไม่เป็นธรรมแบบนี้ตลอด งั้นก็ให้ชื่อเสียงมันเน่าโฉ่แบบนี้ไปนั่นแหละ ผลักสามีเทพสงครามล้ม โยนหนังสือแล้วจากไปอย่างสง่า เซียวลิ่งเยว่แห่งแคว้นเป่ยฉินที่ทุกคนต่างเคารพยำเกรง ไม่เคยแพ้ให้กับสงครามใด โกรธเคืองเป็นอย่างยิ่ง:"ทหาร ต่อให้พลิกแผ่นดินก็ต้องจับตัวนางมาให้ได้!" ห้าปีต่อมา นางเปลี่ยนไปคนละคน ปกปิดตัวตนที่แท้จริงกลับเมืองหลวง พอเตรียมจะแก้แค้นที่ต้องชำระ ใครจะรู้ว่าจะไปตกอยู่ไนเงื้อมมือของอดีตสามีซะได้ วันถัดมา มีข่าวมาจากจวนอ๋อง ท่านอ๋องอี้กอดหมอนมาหน้าประตูห้องนอนพระชายาง้อนาง:"น้องนางของข้า ให้ข้าเข้าไปนอนด้วยกระไร" "ไปหาชายารองของท่านเถอะ!" อ๋องอี้หน้าถอดสี "ใครกันชายารอง?น้องจากชายาเอกของข้าแล้ว ข้าไม่เคยเข้าใกล้หญิงอื่น!"

ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์
โปรย: นางเป็นหมอที่ไม่เคยรักษาคนมาก่อน แต่กลับหลอมยาได้นิดหน่อย ส่วนเขามีรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิด อีกทั้งยังมีดวงกินภรรยา แล้วนางผู้เป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนเขาได้สักกี่สิบวัน ไรต์มีนิยายมาฝากอีกแล้วค่ะ เรื่องนี้เป็นจีนโบราณที่ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ใด ๆ ทั้งสิ้นนะคะ เนื้อหาเกิดจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากมีข้อผิดพลาดประการใดไรต์ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ซินเหยียนหมอทหารจากยุคปัจจุบันเผลอหลับไปบนโต๊ะทำงาน พ่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในร่างของเด็กหญิงอายุเก้าขวบแล้ว ที่สำคัญนางสามารถเดินลมปราณได้ทั้งยามหลับและยามตื่น อีกทั้งนางยังสามารถหลอมยาได้เล็กน้อย ส่วนเขาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิดไม่สามารถแข่งขันกับพี่น้องเพื่อชิงบัลลังก์มังกรได้ อีกทั้งยังถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวกาลกินีของแผ่นดิน จึงถูกเนรเทศไปอยู่ไกลสุดถึงชายแดนเหนือตั้งแต่ยังเยาว์ แต่โชคชะตาก็ทำให้เขากับนางได้มาอยู่เคียงคู่กันโดยไม่เต็มใจทั้งสองฝ่าย อีกทั้งคนยังเล่าลือว่าเขาเป็นบุรุษที่มีดวงกินภรรยา เว่ยซินเหยียนซึ่งเป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนของเขาได้กี่สิบวัน ฝากกดหัวใจกดติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกคนมาก ๆ ค่ะ ตัวอย่างบางตอน “ขอรับ” ซ่งฉือรับคำ หลายลมหายใจจึงเอ่ยต่อ “เหตุใดฝ่าบาทถึงพระราชทานสมรสให้กับท่านอ๋องอีกเล่า ตอนนี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องป่นปี้ไปหมดแล้วนะขอรับ” ไม่รู้ว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ พอคนพูดกันปากต่อปากก็รวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง ตอนนี้สตรีทุกคนที่อยู่ในวัยออกเรือนไม่ว่าอยู่ทางทิศไหนของแคว้นฉินย่อมหวาดกลัวเจิ้นเสิ่นอ๋องกันทั้งนั้น ริมฝีปากที่ลอดผ่านหน้ากากออกมายิ้มเย็น เอ่ยว่า “หากพวกนางอยากตายก็ปล่อยให้พวกนางมาเถิด” “แต่แค่นี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องก็…” “ข้าไม่สนใจชื่อเสียง ข้าไม่สนว่าใครจะคิดกับข้าอย่างไร ถ้าเสด็จพ่ออยากให้ข้าแต่งงานข้าก็จะแต่ง แต่ใครจะตายนั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับข้า” ว่าจบร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้พลางสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่งแล้วเดินออกจากห้องหนังสือไป ที่ผ่านมาเขาไม่เคยขัดราชโองการสักครั้ง เพราะรู้ว่าเสด็จพ่อทรงหวังดี อยากให้เขาแต่งงานมีบุตรมีภรรยาที่ดี แต่เสด็จพ่อไม่เคยถามเขาสักคำว่าเขาอยากมีใครหรือไม่ แล้วสตรีคนใดกันจะยอมมีสามีหน้าตาอัปลักษณ์เช่นเขา

ท่านกั๋วกงเมื่อไหร่จะแต่งงานกับข้า
ชาติก่อนนางถูกสามีสารเลวทรมานจนสิ้นใจ ตระกูลย่อยยับ! เมื่อได้เกิดใหม่จึงขอทิ้งศักดิ์ศรี เดินเข้าไปหา 'ท่านกั๋วกง' ผู้ทรงอำนาจล้นราชสำนักพร้อมคำถามที่สั่นสะเทือนเมืองหลวง"ท่านยินดีแต่งกับข้าหรือไม่?"

ทะลุมิติไปก็หนีไม่พ้นท่านอ๋องทรราช
ที่แท้ท่านอ๋องก็เป็นเกย์นี่เอง,เกย์คือสิ่งใด, ยุคนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ ประมาณว่าไม่ชอบสตรีมั้งเพคะ, เช่นนั้นข้าเป็นเกย์, คืนนี้พระองค์คงต้องลำบากใจหน่อยแล้ว ท่านนอนเฉย ๆเดี๋ยวที่เหลือหม่อมฉันจัดการเอง

ทะลุมิติไปทิ้งสามีไร้ใจ
“โง่สิ้นดี เจ้าไม่เอาข้าเอาเอง!! เงินน่ะข้าขอละกัน” เอาล่ะเพื่อทองคำ สามีจ๋ากลับบ้านกันนะ ซื่อหลัน ครูสาววัย29 ขณะอยู่ที่โรงเรียนก็พลัดตกตึกตายจนได้มาเกิดใหม่ในร่างของ หลิงอัน หลิงอัน หญิงสาวกำพร้าอาศัยอยู่กับลุงและป้าผู้มีอาชีพเป็นพ่อค้าร้านชาเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง หลิงอันด้วยความทะเยอทะยานอยากเข้าวังเพื่อจะได้หาช่องทางไต่เต้าขึ้นเป็นนางสนม เพื่อจะได้มีชีวิตที่สุขสบายแต่โชคไม่เข้าข้างเพราะนางเป็นเพียงตัวประกอบของนิยายในช่วงต้น ๆ เรื่องเท่านั้น นางโดนใช้เป็นหมากในการแย่งชิงแล้วต้องตายอย่างอนาถในวังหลวง… เมื่อลืมตาขึ้นซื่อหลันก็ได้รู้ตัวว่านางได้กลายเป็นหลิงอันแล้ว ในวันที่กำลังเข้าวังเพื่อคัดเลือกเป็นนางกำนัล หลิงอันนั่งรถม้า มาพร้อมกับญาติผู้พี่ ชูเฟย “ชูเฟย!!” ชูเฟยเองก็เป็นตัวประกอบในต้นเรื่องเช่นกัน แต่กลับดีกว่า หลิงอันมากมายเลย เพราะอีกไม่นานหลังจากที่ ชูเฟยนั้นตกรอบไม่ได้เข้าวัง ชูเฟยก็ได้ช่วย บุรุษผู้หนึ่งเอาไว้ นางมอบความรักให้เขา แต่เมื่อความจำเขาคืนมาเขากลับมอบทองคำให้ชูเฟยมากมายเพื่อตัดสัมพันธ์ของทั้งสองอย่างไร้เยื่อใย แต่ชูเฟยนั้นมั่นคงในรักไม่ยอมรับทองคำเล่านั้น นางยอมตายเพื่อพิสูจน์รักของนาง “โง่สิ้นดี เจ้าไม่เอาข้าเอาเอง!! เงินน่ะข้าขอละกัน” มาจ๊ะแม่นาง ชูเฟย หากเจ้าอยากเข้าวัง ข้านี้จะบอกความลับให้รับรองได้ชัวร์… ต่อมาชูเฟยก็ได้เข้าวัง ส่วนหลิงอันก็พบกับบุรุษผู้นั้น เอาล่ะเพื่อทองคำ สามีจ๋ากลับบ้านกันนะ

หลังลี้ภัย ข้าขอเป็นปลาเค็ม
ฟื้นขึ้นมาอีกที ‘เยว่ไฉหนิง’ ก็กลายเป็น ‘แม่หม้ายลูกติด’ ที่ต้องหอบลูกหนีภัยแล้ง แถมยังต้องรับมือกับแม่สามีใจร้ายน้องสะใภ้ขี้อิจฉา และพวกผู้ชายตัณหากลับที่จ้องจะฉวยโอกาส แต่ขอโทษทีเถอะ คนพวกนี้ไม่ได้อยู่ในสายตานางเลยสักนิด! ในเมื่อมี ‘มิติลับ’ อยู่ในมือ มีสารพัดวิธีหาเงินไม่รู้จบ แล้วนางจะไปง้อครอบครัวเป็นพิษพวกนั้นทำไม? เป้าหมายเดียวหลังลี้ภัยคือ… การเป็น ‘ปลาเค็ม’ ใช้ชีวิตเรียบง่าย เลี้ยงลูกอย่างสบายไปวันๆ

ข้ามภพมาเป็นหญิงโง่แห่งหมู่บ้านไท่ผิง
ภพชาติก่อนเป็นโสดไร้คู่ครองภพชาตินี้ได้มีสามีสมใจแต่สามีที่รูปงามดั่งพานอันดันมีเมียถึง3คนนี่สิ สตรีร่างอวบอ้วนจากศตวรรษที่21เช่นนางเลยเลือกที่จะเดินจากมา

ชายาผู้มากพรสวรรค์ เป็นหนึ่งในบัลลังก์
ฉู่จิงกั๋วในฐานะผู้นำสูงสุดแพทย์ภาคสนามที่ทะลุมิติมา นางมีฝีมือในการผ่าตัด ทำการผ่าตัดคลอดด้วยตนเอง ราชาสงครามกลับเกลียดชังอย่างสุดขีด:“นังสัตว์ประหลาด!เทียบกับเหลียนเอ๋อไม่ถึงหนึ่งในสิบเลยด้วยซ้ำ!” ฉู่จิงกั๋วยกเท้าเข้าให้:“งั้นข้าก็สมหมายพวกเจ้า ขอให้พวกเจ้า น้องโสฯกับหมาวัด รักกันไปตราบฟ้าจะหาไม่!” นางอุ้มเด็กทารกและจากไปอย่างสง่า นับแต่นี้ไปข้าจะทำให้ใต้หล้าต้องสะเทือนกับความงามและความสามารถอันยิ่งยอด หมอมหัศจรรย์เป็นนางซะได้!เจ้าสัวหญิงวงการค้าอันดับหนึ่งเป็นนางซะได้!นางบรรเลงขิมผู้ลึกลับยังคงเป็นนาง!เทพสงครามหญิงยอดแกร่งก็ยังคงเป็นนางอีก! ราชาสงครามเสียดายสุดๆ:“กลับมาเถิด มาเป็นพระชายาของข้า” ฉู่จิงกั๋วแสยะยิ้ม:“ขออภัยด้วย ตอนนี้ข้าเป็นฮองเฮา!”พอสิ้นเสียง จักรพรรดิก็อุ้มเด็กน่ารักเยื้องกราย:“ยังไม่เคารพพี่สะใภ้เจ้าอีกรึ?”

สตรีร้ายกาจผู้นี้จะขอคืนท่านให้นาง
จากนี้… สตรีร้ายกาจผู้นี้จะไม่รักท่านอีก… นางหลงรักเขาวางแผนจนได้กลายเป็นชายาของเขา… แต่เขากลับเลือกช่วยสตรีอื่น ปล่อยให้นางสิ้นใจอย่างไม่ใยดี… เมื่อ สวรรค์มีเมตตาให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครานี้นางจะขอคืน เขา ให้กับ สตรีที่เขารัก แล้วจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีก…

ทะลุมิติมาเป็นชายาของตัวร้ายในนิยายที่จบแล้ว
[ชื่อเรื่อง] ทะลุมิติมาเป็นชายาของตัวร้าย ในนิยายที่จบแล้ว! [คำโปรย] เมื่อ ‘หน้าสุดท้าย’ ของนิยาย... กลายเป็น ‘บทแรก’ ของนรกที่มีลมหายใจ! ตามบทสรุปของนิยายเรื่อง ‘ยามวสันต์มาเยือน’ เซียวเยี่ยน อ๋องตัวร้ายผู้เหี้ยมโหดต้องถูกสังหาร และ หลี่ซูเยว่ องค์หญิงผู้โง่เขลาก็ต้องปลิดชีพตายตามชายที่รักไป... นิยายมันควรจะจบลงตรงนั้นอย่างสมบูรณ์! ทว่า ซินเยว่ ศัลยแพทย์สาวจากโลกปัจจุบันกลับถูกเหวี่ยงลงมาในนาทีวิกฤต มโนธรรมในคราบหมอทำให้เธอเผลอมือยื้อชีวิตจอมมารที่ควรจะกลายเป็นศพเฝ้าป่า เธอกระชากเขาออกมาจากเงื้อมมือมัจจุราช ขัดขวางฉากจบที่สวรรค์กำหนด... ทำให้นิยายที่สมควรจะจบ กลับไม่ยอมจบ! และการช่วยชีวิตคนเนรคุณในครั้งนั้น คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน! เซียวเยี่ยนตอบแทนหมอผู้ช่วยชีวิตด้วยยาพิษและคมดาบ จองจำเธอไว้ด้วยตำแหน่ง ‘ชายา’ ที่ปากบอกว่าเกลียดนักหนา... แต่กลับไม่ยอมปล่อยให้เธอไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว! "ไอ้อ๋องเนรคุณ! รู้แบบนี้ปล่อยให้ตายตามบทไปซะก็ดี!"

บำบัดรักต่างมิติ
นักศึกษาแพทย์ทะลุเข้าไปเป็นนางร้ายในนิยายที่กำลังอ่าน ในเมื่อกลับโลกปัจจุบันไม่ได้ เฉินเจียอิงจึงต้องปรับเลี่ยนชีวิตของเฉินเหม่ยอิงให้ดี ไม่อาจปล่อยให้นางใช้ชีวิตแบบทำร้ายตัวเองและคนรอบข้างได้

บุปผากลางวสันต์
ซูฉิงเยี่ยน หนึ่งชีวิตน้อยๆ ของนางไม่เคยปรารถนาในสิ่งใดอย่างแท้จริง สิ่งเดียวที่นางร้องขอคือชีวิตเรียบง่ายกับบุรุษธรรมดาสามัญสักคน ทว่ายิ่งปรารถนาในสิ่งใดกลับได้รับในสิ่งที่ตรงกันข้าม ยิ่งในยามที่นางได้พบเขานางยิ่งแจ้งแก่ใจว่า ชั่วชีวิตของนางอย่าได้หวังพบความสงบสุข เพราะชีวิตเรียบง่ายของเขานั้นเป็นเพียงภาพลวงตา!!! เยวี่ยเทียนฉี ความปรารถนาเดียวของเขาคือขอเพียงบุคคลอันเป็นที่รักของเขาอยู่รอดปลอดภัย ถึงแม้ว่าเขาไม่อาจอยู่เคียงข้างเพียงได้ยืนมองอยู่ห่างๆ เขาก็พอใจ ทว่าภัยมืดที่กลับมาคุกคามอีกครั้ง ทำให้เขาต้องก้าวออกมาจากโลกที่เขาหลบซ่อน เขายอมสละได้แม้แต่หญิงสาวที่ทำให้เขาหวั่นไหว ทว่าชะตากลับเล่นตลกเมื่อเขาพบว่าในตอนที่ปล่อยมือจากนาง นางกลับเป็นฝ่ายเดินเข้ามาสู่อ้อมแขนของเขาเอง!!!

ข้ามภพมาเป็นขวัญตาของท่านอ๋องจอมบ๊อง
หมอหญิงที่ใครได้ยินชื่อเสียงเรียงนามต่างเกรงกลัว ข้ามภพมาเข้าร่างคุณหนูรองตระกูลต้วนผู้ไร้ประโยชน์ พ่อไม่ถนอม ไม่มีแม่ให้รัก ถูกบังคับให้แต่งงานกับอ๋องจอมบ๊องที่ร่อแร่ใกล้ตาย ไม่คาดว่าอ๋องผู้นี้แสร้งเป็นหมูหลอกกินเสือ ใครกันแน่ที่หลอกลวงใคร?

สามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
จูเหม่ยลี่เด็กสาวที่ถูกป้าสะใภ้ขายมาให้เซียวจ้านเป่ยพ่อหม้ายลูกติดในราคา3ตำลึงเพื่อเป็นภรรยาเขา แต่จูเหมยลี่กลัวความป่าเถื่อนของเขาจึงโดดน้ำตาย จูเหมยลี่อีกคนก็มาเข้าร่างแทน แต่งมาคืนแรกเขายังไม่ทันเข้าหอเช้ามาได้ยินว่านางกระโดดน้ำตาย มีคนเอานางมาวางไว้หน้าประตูบ้าน เซียวจ้านเป่ยจึงโมโหจะไปเอาเงินคืน แต่อยู่ๆนางก็ลืมตาขึ้นมาแล้วถามเขาว่า "ท่านลุงเจ้าคะ มีอะไรกินไหมข้าหิวมากเลย" "น้ำเข้าสมองเจ้าหรือไงเรียกสามีตัวเองว่าลุง ข้าจะไปเอาเงินคืน ป้าสะใภ้เจ้าจะเอาไปเจ้าขายต่อก็ช่างเถอะ ไม่เต็มใจก็ไม่ต้องอยู่"

ข้ากลายมาเป็นนางร้ายที่ถูกฆ่า
‘สวรรค์หรือโชคชะตาที่เล่นตลก คนอื่นทะลุมิติมามีแต่คนรุมรัก ทว่าตั้งแต่ข้าฟื้นมามีแต่คนอยากจะฆ่า ในเมื่อข้าอยากเป็นเพียงคุณหนูเสพสุขไปวัน ๆ แต่บารมีไม่ถึงวาสนาไม่อำนวย เช่นนั้นข้าจะทำตามลิขิตฟ้า กลายเป็นนางร้ายอย่างที่สวรรค์ต้องการ’

ข้าก็คือ...โหวฮูหยินที่ถูกปลดผู้นั้น!!
อิงหลันเสวี่ย คุณหนูใหญ่แห่ง จวนหย่งจื๋อปั๋ว การแต่งงานผูกผลประโยชน์ทับซ้อนสองจวนเข้าด้วยกัน ทว่าหลังแต่งงานทุกอย่างกลับเผยธาตุแท้ที่เห็นแก่ตัวของผู้คน สามีกลับจากชายแดนพร้อมสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ข้างกาย กล่าวอ้างใช้กฎเจ็ดขับข้อที่นางไร้ทายาท เพียงเพื่อปลดนางจากฐานะฮูหยินจวนโหว มารดามันเถิด!!! หลังไหว้ฟ้าดินไม่ทันเข้าห้องหอสามีก็ออกไปรบ เช่นนี้จะให้นางตั้งครรภ์กับป้านชาในห้องหอหรือไร!!! ความคับแค้นสุมอก ความเกลียดชังสั่งสมในใจ ถูกปลดไม่พอน้องชายยังถูกป้ายสีจนต้องจบชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม จวนหย่งจื๋อป๋อล่มสลาย จวนโหวกลับรุ่งเรืองด้วยสมบัติจากจวนปั๋วของนางเอง!!! ก่นด่าสาปแช่งสวรรค์ไม่ทันไร... อยู่ๆ นางก็ลืมตาขึ้นมาในวันแต่งงาน อิงหลันเสวี่ยกระชากผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวหลังไหว้ฟ้าดิน นาง...พบว่าทุกอย่างกำลังเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิม เพียงแต่ครั้งนี้...นางจะไม่ยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำอีกแล้ว!!!
