จบเล่ม

So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท
ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย... “ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย” ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง “หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ” “พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ” “ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง” ‘อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ’ -------------------------------- คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

ทายาทมาเฟียหวงรัก
ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ..และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น..อย่าฝันจะเป็นอิสระ

ซูเหมยฮวาชายาอ๋องปีศาจ
ซูเหมยฮวาหญิงสาวจากยุคปัจจุบันข้ามภพมาอาศัยอยู่ในร่างของบุตรสาวคนโตจวนเฉินเสี้ยงในยุคสมัยโบราณ ที่ถูกองค์รัชทายาทถอนหมั้นและฮ่องเต้ยังมีไมตรีมอบพระราชโองการหมั้นหมายให้นางอีกครั้ง ครานี้เป็นการหมั้นหมายระหว่างนางกับเหวินอ๋อง ตงฟางเหวินเหย้า พระอนุชาคนเล็กของพระองค์ซึ่งข่าวลือด้านนอก ต่างเล่าลือว่าพระองค์นั้นเป็นอ๋องพิการก็จริงแต่ความร้ายกาจนั้นก็ราวกับปีศาจ การใช้ชีวิตในยุคสมัยที่ไม่คุ้นชินของซูเหมยฮวากับการต่อสู้กับแม่เลี้ยงที่ชั่วร้าย น้องสาวต่างมารดาจอมเจ้าเล่ห์และบิดาที่ลำเอียงเป็นอะไรที่นางไม่คิดว่ามันช่างน้ำเน่าเสียยิ่งกว่าละครในทีวีเสียจริง ไหนจะอ๋องผู้นั้นอีกชีวิตใหม่นี้ นางจะได้พบกับความสงบสุขบ้างไหม?... "ฮวาฮวาข้าฆ่าได้ทุกคนในใต้หล้านี้เพื่อเจ้า ฮวาฮวาข้าจะตัดลิ้นสตรีผู้นั้นเป็นของขวัญครบรอบให้กับเจ้าดีหรือไม่? ฮวาฮวาคนที่ล่วงเกินเจ้าในวันนั้นข้าตัดมือมันแล้วดีหรือไม่?..."

ข้าคือ เจ้าของหอเหว่ยซิน
สายฝนที่กระหนำลงมาราวกับว่าสวรรค์กำลังพิโรธอยู่ ทำให้ร่างของสตรีที่กำลังสลบไสลไม่ได้สติ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองรอบด้าน ดวงตาสีดำสนิทหรี่ลงเมื่อน้ำฝนตกกระทบลงมา นางค่อยๆ ชันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก “อูยยย จะ เจ็บ เจ็บชะมัด” นางคำรามออกมาเสียงเบา ความประหลาดใจเริ่มฉายชัดในแววตา เมื่อสภาพแวดล้อมที่เห็นไม่ชัดในตอนนี้ ไม่ใช่สถานที่ก่อนหน้าที่นางอยู่ เยี่ยนอิง คลานไปหลบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ที่อยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งที่นางเพิ่งฟื้นเมื่อครู่ สายฟ้าที่ฟาดลงมา ส่งผลให้ทั่วบริเวณแสงวาบขึ้นมาเพียงชั่วอึดใจ “ที่ไหน ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย” นางเริ่มจะตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน รอบด้านที่เป็นป่าเขา มิใช่สถานเริงรมย์ที่นางเป็นเจ้าของ นางจำได้ว่า ก่อนหน้านี้นางเข้าไปตรวจงานที่ร้านเช่นทุกวัน เสียงโวยวายของลูกค้าที่เข้ามาดื่มกินทำให้เยี่ยนอิงลุกออกจากห้องทำงานเพื่อไปดู นางคิดจะออกไปตำหนิผู้จัดการร้าน ว่าทำไมถึงปล่อยให้ลูกค้าก่อเรื่องได้ ปัง ปัง ปัง เสียงปืนสามนัดดังขึ้นภายในไนต์คลับสุดหรู ย่านใจกลางกรุงเซี่ยงไฮ้ ที่เยี่ยนอิงได้รับเป็นมรดกมาจากคุณพ่อของนาง ร่างของเยี่ยนอิงที่กำลังเดินพ้นประตูห้องทำงานออกมาได้เพียงไม่กี่ก้าว ทรุดลงไปกองอยู่ที่พื้น เสียงความวุ่นวายดังอยู่ภายในหูของนาง พร้อมกับสติที่ค่อยๆ จะเลือนรางลงทุกที ตระกูลฟู่ของเยี่ยนอิง ครองกิจการในเมืองเซี่ยงไฮ้มากถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของธุรกิจการค้า แต่งานที่ให้ความสำคัญที่สุดเห็นจะเป็นไนต์คลับ ที่นางปรับปรุงจนขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ด้วยระยะเวลาเพียงสองปีเท่านั้น เบื้องหลังตระกูลฟู่ ผู้ใดจะไม่รู้บ้างว่าคุณพ่อของเยี่ยนอิง เป็นถึงมาเฟียมีอิทธิพลในอันดับต้นๆ ของเซี่ยงไฮ้เลยก็ว่าได้ นางคิดให้ตายก็ไม่เข้าใจว่าลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการจะพกอาวุธเข้ามาได้อย่างไร ในเมื่อหน้าร้านมีพนักงานตรวจค้นอาวุธก่อนจะปล่อยตัวเข้ามา คงไม่พ้นฝ่ายต้องข้ามที่ต้องการจะกำจัดนางอย่างแน่นอน หากเยี่ยนอิงรู้ตัวเสียก่อน นางคงไม่เดินออกมาดูโดยที่ไม่ถืออาวุธปืนติดตัวมาด้วย “บ้าจริง กล้าเอาฉันมาทิ้งในป่าเหรอ” นางกัดฟันคำรามออกมา เรื่องที่คิดไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน ในเมื่อเป็นไนต์คลับของนาง ลูกน้องที่มีหลายสิบคนอยู่ภายในร้าน ไม่มีทางปล่อยให้คนชิงตัวนางออกไปได้แน่ อย่างน้อยก็ต้องรีบพาตัวนำส่งโรงพยาบาลก่อน เยี่ยนอิง ปวดหัวจนคิดสิ่งใดไม่ออก นางมองหาที่หลบฝนที่ใหม่ หากยังนั่งอยู่ตรงนี้ต่อ นางได้ตายลงเพราะพิษไข้ หรือไม่ก็ต้องหนาวตาย นางค่อยๆ ประคองร่างที่บาดเจ็บ คลำทางเดินเข้าไปด้านในอย่างช้าๆ จากแสงสายฟ้าที่ผ่าลงมาเป็นระยะ ทำให้มองเห็นถ้ำที่อยู่ไม่ไกลออกไป เยี่ยนอิงกัดฟันแข็งใจอีกครั้ง นางใช้พลังที่มีทั้งหมดเร่งฝีเท้าออกเดินไปที่ถ้ำตรงหน้าโดยเร็วที่สุด “เหนื่อยเป็นบ้า” ภายในถ้ำมืดสนิท แม้แต่แสงของฟ้าผ่าก็ส่องเข้ามาไม่ถึง เยี่ยนอิงจะถอดเสื้อผ้าออกเผื่อผึ่งลม นิ้วมือของนางก็ต้องชะงักค้างอยู่กับสาบเสื้อ สายตาของนางเลื่อนลงมาที่เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ ก่อนจะเห็นว่าฝ่ามือของนางตอนนี้เล็กราวกับเด็กสาวที่เพิ่งจะเติบโต “กรี๊ดดดดดด” นางกรีดร้องออกมาสุดเสียง พร้อมทั้งถอยตัวเข้าไปจนติดผนังถ้ำ “ปะ ปะ เป็นไปได้ยังไง” นี่ไม่ใช่ตัวนางแน่นอน

สะใภ้โง่กับระบบล้านตำลึง
“ฉินเสี่ยวโหรวโปรแกรมเมอร์สาว แห่งบริษัททำระบบทะลุมิติ ถูกดึงเข้าไปในยุคโบราณ อยู่ในร่างหญิงสาวสติปัญญาไม่ดี นางมีสามีพิการและลูกฝาแฝด อยู่ในฐานะคนรับใช้ของสกุลลู่ แต่...ด้วยระบบล้านตำลึง นางจะพลิกชะตาชีวิตของครอบครัว”

สตรีผู้นี้..เหนื่อยเกินไปแล้ว
ครั้งนี้.. นางลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ อวี้หลิงหรง คุณหนูสามแห่งตระกูลอวี้ สตรีผู้ถูกครอบครัวทอดทิ้งและชิงชัง แต่เพียงไม่นานหลังจากได้สวมร่างนี้ นางกลับต้องเผชิญกับคำสั่งจากบิดา ให้นางแต่งงานกับฉินเฉินอวี้ องค์ชายหกแห่งแคว้นฉิน เพื่อผูกสัมพันธ์ทางการเมือง ฉินเฉินอวี้เองก็ไม่ได้ต้องการนาง ในหัวใจของเขายังมีเพียงเว่ยลี่หลินบุตรสาวแม่ทัพผู้เป็นรักแรก การแต่งงานกับสตรีจากแคว้นศัตรูจึงเป็นเพียงหน้าที่ที่เขาจำต้องยอมรับด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความขมขื่น เดิมที.. อวี้เหมยลี่เคยเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาในวัยยี่สิบเก้าปีที่มีชีวิตเรียบง่ายในโลกเดิม ทว่าชะตากลับพลิกผันพานางทะลุมิติมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย แต่ไม่ว่านางจะสวมร่างเป็นใคร นางก็ตาย ไม่ว่าจะพยายามดิ้นรนแค่ไหน จุดจบก็เหมือนเดิม เมื่อตระหนักได้แล้วว่าตนไม่อาจเปลี่ยนแปลงลิขิตฟ้าได้ ชาตินี้นางเลือกที่จะเลิกไขว่คว้า เลิกฝืนโชคชะตา ใช้ชีวิตในแต่ละวันเพียงเพื่อให้ผ่านพ้น นั่งจิบชา กิน และนอน ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามกาลเวลาโดยปราศจากความหวัง ความฝัน หรือแม้กระทั่งความรักที่ตนนั้นเคยพยายามไขว่คว้า เพราะนาง.. เหนื่อยเกินไปแล้ว

หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
เยี่ยเฟยหลิงยอมทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อชายที่นางรัก แต่เมื่อเขาได้เป็นฮ่องเต้ สิ่งที่นางได้รับกลับเป็นเพียงถ้วยยาพิษและคำพูดที่ถิ่มแทงจิตใจ

ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงน้อย
ครอบครัวของพวกเขา ถูกสังหารในคืนเดียวอย่างโหดเหี้ยม เด็กน้อยผู้รอดชีวิตทั้งห้าคนอดทดรอเวลาเพื่อเอาคืน การแก้แค้นสิบปีก็ถือว่ายังไม่สาย เพราะฉะนั้นเจ้าพวกคนชั่ว วันที่พวกข้าแข็งแกร่งคือวันตายของพวกเจ้า

การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง
“สตรี… ก็ชิงอำนาจได้ไม่แพ้บุรุษ”

What อิหยั่งวะ ผมตัวร้ายนะเว้ย
ไม่นึกว่าอ่านนิยายอยู่ดีๆจะช็อกหัวใจวายตาย แต่ที่พีคคือผมตายแล้วเข้ามาอยู่ในร่างของตัวร้ายในนิยายที่ผมอ่าน กวาง: นี้เราเลิกชอบพี่กรแล้วนะ นายยังจะมายุ่งกับเราทำไม อีกอย่างเราก็เลิกแกล้งนายแล้วด้วย จอมขวัญ: แล้วคิดว่าขวัญจะปล่อยไปง่ายๆหรอ กวางต้องโดนลงโทษที่เคยแกล้งขวัญ กวาง: แต่เราไม่ใช่กวางคนเดิมแล้วนะ เราสำนึกผิดแล้วจริงๆ จอมขวัญ: จะคนเดิมหรือคนใหม่ก็ต้องได้รับการลงโทษจากขวัญค่ะ หึ แนะนำตัวละคร ไผ่ ลภัสนันท์ ดาสกุล เด็กหนุ่มสุดเนิร์ดที่อ่านนิยายอยู่ดี ๆ ก็ช็อกหัวใจวายตาย ทำให้วิญญาณของไผ่หลุดเข้าไปในนิยายที่เขาอ่านก่อนตาย แต่ที่พีคสุด ๆ คือวิญญาณของไผ่ได้เข้าร่างตัวร้ายตัวอิจฉาผู้น่าสงสารที่เสียชีวิตเพราะหัวใจกำเริบ กวาง คณณัฐ์ ธาดาวงศ์ ตัวร้ายในนิยายวายที่ไผ่ชอบอ่านและเป็นตัวละครที่ไผ่ชอบมาก เพราะในความคิดของไผ่ กวางเป็นตัวละครที่น่าสงสารมากเพราะถูกแย่งความรักความเอ็นดูจากพี่ชายข้างบ้านที่เป็นพระเอกในนิยายไปจนหมด กวางแอบรักพระเอกมาตั้งแต่เด็กจึงไม่ยอมที่จะเสียรักแรกใครโดยเฉพาะนายเอกของเรื่องอย่างจอมขวัญ จึงทำให้กวางที่นิสัยเดิมเป็นเด็กนิสัยดีน่ารักเอาแต่ใจตัวเองบ้างในบางครั้ง กลายเป็นคนขี้อิจฉาและชอบแกล้งนายเอกเมื่อมีโอกาส และยิ่งพระเอกที่หลงนายเอกเข้าข้างนายเอกทุกอย่างยิ่งทำให้กวางเกลียดจอมขวัญมาก จนทำให้กวางถึงขึ้นดักตบตีนายเอกหลายครั้ง จอมขวัญ นรินทร์โชติ ฉัตรชญากุล นายเอกของในนิยายของไผ่ชอบอ่าน จอมขวัญมีอะไรหลายอย่างที่ไผ่ยังไม่รู้เพราะอ่านถึงเพียงแค่ตอนกวางเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตและตัวไผ่เองก็เสียชีวิตในช่วงเวลาเดียวกัน ไผ่รู้เพียงแค่ว่าจอมขวัญนั้นน่ารักและสวยพอ ๆ กับกวางเลย แต่นิสัยของจอมขวัญจะเรียบร้อยกว่ากวางและใจดีมีน้ำใจกับเพื่อน ๆ จึงให้จอมขวัญเป็นที่รักของเพื่อน ๆ ทุกคนในห้องและเพื่อนรุ่นเดียวกันที่อยู่ต่างห้อง ซึ่งต่างกับกวางที่ดูไม่ค่อยสุงสิงกับใครนอกจากเพื่อนสนิทและท่าทางดูหยิ่ง ๆ ที่ทำให้คนในห้องมักจะเอากวางไปเปรียบเทียบกับจอมขวัญเสมอจึงทำให้กวางไม่ค่อยจอมขวัญและยิ่งเห็นจอมขวัญสนิทกับพระเอกขึ้นเรื่อยๆ กวางยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่เพราะจอมขวัญชอบมาวอแวกับกวางมาตีสนิทด้วย แต่กวางดูเหมือนว่าอีกฝ่ายมาเยาะเย้ยมากว่าจนกวางหมั่นไส้ อีกทั้งจอมขวัญชอบทำตัวเสแสร้งว่าอ่อนแอให้พระเอกและคนอื่น ๆ สงสาร ไข่เจียว พัชรนันท์ กิตติสกุล เพื่อนรักเพื่อนของกวางที่เสียชีวิตพร้อมกับกวางในอุบัติเหตุครั้งนั้น แบงค์ นภัสรพี เตชะวงศ์ เด็กหนุ่มที่เดินอ่านนิยายตอนกลับจนทำให้ตกท่อระบายน้ำที่กำลังสร้างจนถูกเหล็กเสียบเสียชีวิต แต่ก็พีคสุด ๆ เพราะวิญญาณได้ไปเข้าร่างของเพื่อนตัวร้ายที่เสียชีวิตในช่วงเวลาเดียวกันนั้นก็คือไข่เจียว ข้าวหอม ฐิรนันท์ จันวรา เพื่อนรักนายเอกคู่ปรับของไข่เจียว ข้าวหอมจะเป็นคนช่วยเหลือจอมขวัญเวลาที่ถูกกวางกับไข่เจียวแกล้งหรือดักตบตี และคอยบอกพระเอกให้มาช่วยนายเอกเสมอ จึงทำให้ไข่เจียวไม่ชอบข้าวหอมมาก อีกทั้งเพื่อนพระเอกที่ไข่เจียวแอบชอบยังจีบข้าวหอมอีก และไข่เจียวมองว่าจอมขวัญกับข้ามหอมเสแสร้งทำเป็นอ่อนแอให้คนอื่นสงสารมากกว่า กร กฤดินิธิ รักษ์โกศล พระเอกในนิยาย เฟรม ธนวัฒน์ ปรียา เพื่อนพระเอกในนิยาย ก้อง กฤตพล รักษ์โกศล พี่ชายพระเอกในนิยายแอบนายเอก

เงาซ่อนรัก (ศิรา-โลมา)
“พี่ไม่ได้รักเธอ.....แต่พี่รักพี่สาวของเธอ” ………………………. "พี่ศิราไม่เคยยิ้มให้โลมาแบบนี้บ้างเลย" "เอะอะอะไรก็พี่ดาวตลอด" "เลิกหาเรื่องดาวได้แล้ว" "เธอโชคดีกว่าดาวทุกอย่าง มีแต่คนตามใจ อยากได้อะไรก็ได้ แม้แต่ชื่อก็ยังดีกว่า แล้วยังจะเอาอะไรอีก" "มันผิดหรอที่แม่กับพ่อตั้งชื่อให้โลมาว่าโลมา แล้วตั้งชื่อให้พี่ดาวว่าดาวทะเล" "มันคือความผิดของโลมางั้นหรอ" "ถ้าโลมาเกิดก่อน หรือ โลมา ชื่อว่าดาวทะเล พี่ศิรายังจะทำกับโลมาแบบนี้ไหม" "มันผิดที่ชื่อ หรือ.....แค่เพราะเป็นโลมาก็ผิดแล้ว" ………………………. ศิรา -นักศึกษาคณะวิศวะโยธา ชั้นปีสี่ มหาวิทยาลัยยู -อายุ 22 ปี -ส่วนสูง 187 เซนติเมตร -นิสัยเป็นคนพูดน้อย ต่อยหนัก ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่ตัวเองคิด นิสัยเสียที่แก้ไม่หายคือความยึดติดจนน่ากลัว ศิรามีรักแรกที่ไม่อาจสมหวัง เพราะถูกครอบครัวบังคับให้หมั้นกับน้องสาวฝาแฝดของรักแรก ด้วยเหตุผลที่ว่าอีกฝ่ายแอบหลงรักตนมาตั้งแต่เด็ก และ ที่สำคัญหัวใจของเธอดันไม่แข็งแรง จึงถูกขอร้องแกมบังคับให้ต้องหมั้นหมายกันด้วยความไม่เต็มใจ เขาต้องกล้ำกลืนหมั้นกับแฝดคนน้อง ทั้งที่หัวใจมีแต่แฝดคนพี่ทั้งดวง เขาต้องอยู่กับอีกคนเพราะหน้าที่ แต่ไม่สามารถให้ความรัก เพราะอย่างนั้นเขาจึงมักเอาความไม่พอใจทุกอย่างไปลงกับคู่หมั้นของเขาเสมอ โดยไม่ทันรู้เลยว่าสิ่งเหล่านั้นมันจะค่อย ๆ กัดกินใจ และ ทำให้หัวใจของคู่หมั้นสาวค่อย ๆ เต้นช้าลงไปทุกที โลมา -นักศึกษาคณะดนตรี ชั้นปีที่หนึ่ง มหาวิทยาลัยยู (เข้าเรียนช้าไปหนึ่งปี เพราะไปรักษาตัวโรคหัวใจที่ต่างประเทศ) -อายุ 20 ปี -ส่วนสูง 165 เซนติเมตร -มีพี่น้องฝาแฝดชื่อดาวทะเล ที่เกิดห่างกันเพียงหนึ่งนาที และ เพราะแบบนั้น เธอมักจะคิดว่า หากคนที่เกิดก่อนเป็นเธอละก็ เธอก็อาจจะได้เป็นคนที่อยู่ในใจของพี่ชายข้างบ้างที่แอบรักมานานแน่ๆ โลมาที่แสนร่าเริง ถึงแม้หัวใจจะไม่ค่อยแข็งแรงก็ตาม แอบรักพี่ชายข้างบ้านมานานตั้งแต่จำความได้ และ ก็จดจ่ออยู่กับการตามตื๊อเพื่อให้ได้หัวใจของเขามาเนิ่นนาน ถึงแม้จะรู้ดี ว่าไม่มีวันได้เป็นคนในหัวใจ ความปรารถนาสูงสุดของเจ้าโลมา คือได้เห็นรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นจากพี่ชายข้างบ้านบ้าง ไม่ใช่สายตาที่แสดงออกถึงความรำคาญ และ ท่าทางที่แสนเย็นชา แต่ทว่าเธอกลับไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านั้นเลย คนเดียวที่ได้อภิสิทธิ์นั้น กลับเป็นพี่สาวฝาแฝดของเธอ ดาวทะเล -นักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ ชั้นปีที่สอง มหาวิทยาลัยยู -อายุ 20 ปี -ส่วนสูง 165 เซนติเมตร -เป็นพี่สาวฝาแฝดของโลมา เกิดก่อนโลมาเพียงหนึ่งนาที -นิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน รักน้องสาวที่หัวใจไม่แข็งแรง แต่ทว่าในใจก็แอบอิจฉาน้องสาวอยู่นิด ๆ เพราะคิดว่าพ่อแม่รักน้องมากกว่า เพราะอย่างนั้นจึงทั้งรัก และ เกลียดน้องในเวลาเดียวกัน

ชะตารักใต้โคมเเดง
การแต่งงานที่ไร้ความรัก อาจเป็นจุดเริ่มต้นของชะตาที่หลีกไม่พ้น

คนของข้าใครกล้ามายุ่ง
เมื่อธีร์หลงรักวินเพื่อนสนิทของเขามานานนับปี จนวันหนึ่งเขาได้มีโอกาสครอบครองวินสมใจ แล้วคนเช่นเขาจะยอมให้ใครกล้ามายุ่งกับคนของเขาได้อีกเล่า "นายไม่รู้หรอก วิน...ฉันรักนายมานานแล้ว" “วิน...หากนายยังดื้อแบบนี้ อยากให้ฉันระลึกความหลังของเราสักหน่อยดีไหม” “วิน นายทำตัวดี ๆ เถอะ ไม่งั้นฉันจะลงโทษนายอีกครั้ง” “ไอ้ธีร์...ไอ้เพื่อนเลว...มึงทำอย่างนี้กับกูได้ยังไง” "ไอ้ธีร์ นายมันบ้าไปแล้ว" แล้วธีร์จะพิชิตใจวินได้หรือไม่ เรื่องราวของพวกเขาจะเป็นอย่างไร ติดตามใน “คนของข้าใครกล้ายุ่ง”

ข้ามันคนบ้านนา (เคะกล้าม)
ภาม ร้อยตำรวจเอก ภรัญญู หทัยกุล (นายเอก) อายุ 27 ปี น้ำหนัก 65 สูง 185 อาชีพตำรวจ พ่อครูเพลิง เพลิงกัลป์ มณีสุวรรณ (พระเอก) อายุ 32 ปี น้ำหนัก 75 สูง 192 อาชีพหมอธรรม *************************************** ภาม "ไม่แต่งยังไงภามก็ไม่แต่ง ใครก็ไม่รู้ไม่เคยเห็นหน้า แถมยังเป็นหมอผีบ้าบออะไรนั้น ภามยิ่งไม่อยากแต่ง" "นี้คุณ! ระวังโดนข้อหาหมิ่นเจ้าพนักงานนะ" เพลิง "แค่แต่งในนามแม่นบ่ ถ้างั้นลองเบิ่งกะได้ แต่ท่าไปกันบ่รอดข่อยสิขออย่าทันที" "ไหนบอกเป็นตำรวจที่ดี แต่ทำไมรับเงินของกำนันมาง่าย ๆ ละผู้กอง" *********************************************** "คำแพงของอ้ายคืนนี้อ้ายขอได้บ่" พ่อครูเพลิง "รอบเดียวนะ พรุ่งนี้เข้าเวรเช้า" ภาม กุมารสิงห์ กุมารเสือ (ดวงวิณณาญผีแฝดที่เพลิงช่วยไว้) "เสือเฮาไปเล่นหม่องอื่นกันดีกว่าป่ะ" น้องสิงห์ "เอ้าไปเฮ็ดหยังละอ้ายสิงห์" น้องเสือ "พ่อจ๋าแม่จ๋าจะเล่นผีผ้าหม" น้องสิงห์ "เป็นตาม่วน งั้นข่อยเล่นนำ" น้องเสือ "บ่ได้ บ่แม่นเรื่องของเด็ก" น้องสิงห์ คำโปรย ผู้กองหนุ่มไฟแรงจากเมืองหลวงต้องมาแต่งงานกับพ่อครูหนุ่มคนบ้านนา ด้วยคำมั่นสัญญาที่มีมาตั้งแต่รุ่นทวด ความวุ่ยวายจริงเกิดขึ้น มาลุ้นกันว่าผู้กองจะสามารถอาศัยอยู่บ้านนากับสามีได้หรือไม่

หัวใจนายเคยมีฉันบ้างไหม
เซน=ฟินน์ สายตาทั้งคู่ประสานกัน สายตาของเซนต์มองไปยังริมฝีปากเอิบอิ่มสีชมพู ที่เขาเคยสัมผัส...ชายหนุ่มสุดจะทนอีกต่อไป ก้มจูบปากเขาอย่างนุ่มนวล ด้วยความคิดถึงรสชาติที่หวานละมุนราวกัผลไม้ที่ตน...ชอบทานมากที่สุดแต่ทว่าก็โดนมัดซัดเข้าให้อย่างจัง..... "เฉี่ย!!.." ฟินน์รีบเดินหนีไป โดยไม่ฟังคำอธิบายจากเขา หากชายหนุ่มหันหลังกับมามองสักนิด คงจะเห็นว่า......เขาเผยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แววตาไร้สามัญสำนึก เสมือนว่าตนคือ ผู้ชนะ! เป็นเรื่องความรักที่ซับซ้อนของพวกเขา...เซนต์หนุ่มนักธรุกิจรายใหญ่ เขาพยายามตามตื้อรักแรก ของเขาอีกครั้ง ถึงแม้จะโกรธมากแค่ไหน แต่สุดท้าย!เขาก็ทำไม่ลง...เพราะอีกคนเหมือนจะไม่ใช่คนเดียวกัน...

กอดรักด้วยใจที่เจ็บปวด
เธอคือคนที่ทำให้หัวใจเขากลับมาเต้น... ทั้งที่เธอคือคนในครอบครัวที่ทำให้เขาเหมือนตายทั้งเป็น ในวันที่โลกทั้งใบของ พีธวัต พังทลายลงด้วยน้ำมือของคนที่พ่อเขาไว้ใจมากที่สุดบ้านถูกยึด ธุรกิจล่มสลาย แม่ป่วย พ่อสิ้นหวัง เขาไม่เหลืออะไรเลย เขามีเพียงคำสาบานว่าจะไม่มีวันยกโทษให้ครอบครัวของ คนทรยศ! แต่แล้วโชคชะตาก็พาเขามาเจอศิรินทร์ หญิงสาวอ่อนโยนผู้จุดประกายความหวังในหัวใจที่แตกสลาย...ก่อนที่จะรู้ว่าเธอคือ ลูกสาวของคน...ทรยศ /*/*/*/ “ศิรินทร์ ปารเมศานนท์...” เขาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งชัดเจน ราวกับเป็นการตอกย้ำความจริงที่เจ็บปวด “...นี่ใช่ชื่อเต็มของคุณหรือเปล่า” ศิรินทร์นิ่งงันไปในทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอหายไปหมดสิ้น สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและสับสน “ค่ะ...” เธอตอบเสียงแผ่วพร่าแทบไม่ได้ยิน “ขอโทษนะคะ ฉันลืมบอกชื่อเต็มให้คุณรู้หรือเปล่า” “ไม่จำเป็นต้องบอกหรอก...เพราะแค่ชื่อพ่อคุณ ผมก็จำได้ขึ้นใจแล้ว” เสียงแก้วกาแฟที่อยู่ในมือของพีธวัตดัง “กรึก” เล็ก ๆ ราวกับจะบีบมันให้แตกคามือ หัวใจของศิรินทร์เต้นรัวแรงขึ้นอย่างไม่รู้สาเหตุ ความรู้สึกบางอย่างที่น่ากลัวกำลังคืบคลานเข้ามาหาเธอ “คุณ...หมายถึงอะไร”

ข้ามมิติมาเป็นสนมที่อยากหย่า
อันยา ทหารรับจ้างชื่อดังในยุคอวกาศที่มี AI ช่วยทำทุกอย่างได้ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต ได้ระบบ AI กาลเวลาที่พ่อและแม่ของเธอสร้างขึ้นมาเพื่อลูกสาวคนเดียวย้อนเวลามาเข้าร่างสนม อันหนิง ที่เพิ่งคลอดลูกชายตัวน้อยจนเสียชีวิต ทิ้งเรื่องที่เหลือให้อันยาคนนี้ต้องจัดการ พอได้ความจำเจ้าของร่างมาบอกได้ประโยคเดียวว่า “คุณแม่ไม่ปลื้ม” ฮ่องเต้ไม่ใช่สเปคเธอเลย ต้องหาทางหย่าและพาลูกชายตัวน้อยไปสร้างสำนักคุ้มภัย (ระบบ AI กาลเวลาแนะนำมา) เพื่อจะได้มีเงินเลี้ยงดูเจ้าตัวน้อย พร้อมกับเปย์ผู้ชายหนุ่ม เอ๊าะ บอบบาง สุภาพ เหมือนบัณฑิตหน้าขาวที่เธอชอบและคลั่งไคล้ให้ได้ ตัดภาพมาที่ ฮ่องเต้กำลังรู้สึกเหมือนกำลังสวมหมวกเขียวอยู่ คำเตือนนิยายมีฉากความรุนแรง ใช้กำลัง บังคับสมยอม ความหลากหลายทางเพศ

ข้ามภพมาป่วนหัวใจ ท่านแม่ทัพ
ซูเมิ่งเจี๋ย วิศวกรเครื่องกลอัจฉริยะจากโลกอนาคต ประสบอุบัติเหตุจากการทดลองจนข้ามมิติมาโผล่ในยุคจีนโบราณ แต่โชคชะตาก็เล่นตลกส่งนางไปโผล่กลางอ่างอาบน้ำของ เยี่ยหลวนเฉิน แม่ทัพหนุ่มผู้ได้รับฉายาว่า "แม่ทัพปีศาจ" แห่งเมืองชายแดนที่แร้นแค้น เพื่อเอาชีวิตรอดจากคมดาบของชายหนุ่มผู้น่าเกรงขาม นางจึงต้องยื่นข้อเสนอสุดประหลาด... "ไว้ชีวิตข้า แล้วข้าจะเปลี่ยนเมืองกันดารแห่งนี้ให้เป็นมหานครที่รุ่งเรืองที่สุดในปฐพี!" การผจญภัยสุดป่วนจึงเริ่มขึ้น! เมื่อนางนำเทคโนโลยีโลกอนาคตมาผสานกับลมปราณยุคโบราณ ตั้งแต่การสร้างระบบประปา ไปจนถึงรถถังและเรือเหาะ! ท่ามกลางศึกสงครามและการชิงดีชิงเด่น เยี่ยหลวนเฉินพบว่าหัวใจที่เคยด้านชาของเขากำลังถูก "ช่างสาวจอมป่วน" รื้อระบบใหม่ทั้งหมด จากคู่กัดกลายเป็นคู่ชีวิต จากเมืองชายแดนสู่จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ และเมื่อภัยคุกคามจาก "เทคโนโลยีบรรพกาล" และ "ผู้รุกรานจากต่างดาว" คืบคลานเข้ามา... ทั้งสองต้องจับมือกันปกป้องโลก พร้อมกับพยานรักตัวน้อยที่มีพลังจิตระดับจักรวาล! นี่คือนิยายรักข้ามภพที่ไม่ได้หยุดอยู่แค่ในเรือนหอ แต่จะพาคุณทะยานสู่ขอบฟ้าและดวงดาว!

บำเรอรักเมียตีทะเบียน
ความผิดพลาดแค่คืนเดียว ทำให้เธอต้องกลายเป็นภรรยาที่เขาไม่ต้องการ เขาเกลียดเธอ เพราะความเข้าใจผิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ในคืนนั้น สัญญาหนึ่งปีของชีวิตคู่เต็มไปด้วยความเย็นชา บาดแผล และน้ำตา แต่กว่าเขาจะรู้ใจตัวเองก็สายเกินไปแล้ว

จากซูหนิงเซี่ยนจู่สู่บทนางร้ายในยุคสาธารณรัฐ
คำนิยามสั้นๆ : พระนางคู่นี้ต่างคนต่างจุ่มได้ตัวซีเคร็ต ซูหนิงเซี่ยนจู่แค่ลื่นตกบันไดหน้าตำหนักกุ้ยเฟย แต่เมื่อลืมตาตื่นอีกครั้ง วิญญาณของเธอกลับเข้ามาอยู่ในร่างของ ซ่งอวี้อิง ในอีกพันปีข้างหน้า แค่ปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ว่ายากแล้ว เธอยังต้องรับมือกับน้องสาวต่างแม่ที่จ้องแต่จะแย่งคู่หมั้น สำหรับหญิงสาวที่เติบโตในวัง อุบายเล็กๆ เหล่านี้ไม่มีค่าให้เธอต้องใส่ใจ อยากได้ผู้ชายสวะคนนั้นนักก็เอาไป แต่ไฉนยังไม่ทันข้ามวัน คุณตาก็หาคู่หมั้นคนใหม่มาให้เธอแล้วล่ะ!? พันตรีเซี่ยเหวินเจ๋อ มีฐานะเป็นน้าบุญธรรมที่เจ้าของร่างเดิมแทบไม่เคยได้เห็นหน้า เธอคิดว่าแค่รับปากคุณตาไปก่อนเพื่อแลกกับผลประโยชน์บางอย่าง แต่ทำไมนานวันเข้า คนที่ตั้งใจจะสลัดทิ้งกลับยิ่งพัวพัน แถมยิ่งได้รู้จัก เธอยิ่งค้นพบความลับอันน่าตื่นตะลึงว่า พันตรีเซี่ยที่ภูมิหลังเป็นแค่เด็กกำพร้า กลับมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา กิริยาท่าทางของเขายังเหนือกว่าคุณชายชั้นสูงพวกนั้นเสียด้วยซ้ำ เธอยังสละเรือลำนี้ทันไหมนะ!? พระเอกจะธงเขียวหรือแดง ก็อยู่ที่จังหวะแสงส่อง
