จบเล่ม

ข้ามภพมาเป็นฮองเฮา แม่ครัวมือทองแห่งยุค

ว่าข้ายโสโอหัง?งั้นข้าจะจัดให้สักสิบฉาด! ถูกเย็นชาใส่?นั่นมันอ๋องขี้หึงตัวพ่อเชียวนะ! นักฆ่าลอบสังหารกำลังมาเยือน?ข้าจะตบมันให้คว่ำซะเลย! เฟิ่งเฉี่ยนเป็นถึงนักฆ่าอัจฉริยะศตวรรษที่ 21 การข้ามภพคราหนึ่ง กลับกลายเป็นฮองเฮาตัวร้ายเผด็จการ ถูกฮ่องเต้เมินใส่ ไม่สนใจไยดี? นางมีสามีไร้ค่าที่หล่อเทห์สุดๆ และลูกน้อยอัจฉริยะที่น่ารักเกินห้ามใจ นอกจากนี้ยังมีระบบราชากุ๊กที่จับรางวัลก็จะได้อุปกรณ์ครัวหนึ่งอย่าง มาดูกันว่านางจะใช้ฝีมือทำครัว พิชิดใจชายรูปงาม ครองตำแหน่งนางใน เดินทางไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตได้ยังไง!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

พลิกชีวิตชายาไร้ค่า อ๋องเทพสงคราม อย่าคิดเหิมเกริม

2.0M·-

เซียวลิ่งเยว่ เป็นคุณหนูตระกูลเซียวที่ทั้งร้ายและโง่แห่งแคว้นเป่ยฉิน ผู้หลงใหลในตัวอ๋องอี้มาตลอด คิดแผนการต่างๆนานาๆเพื่อจะได้เป็นพระชายาของเขา แต่ดันมาตายอย่างอนาถกลางเกี้ยวเจ้าสาว เลือดเจิ่งนองไปทั่วถนน! พอลืมตาขึ้น ผู้สืบทอดหมอพิษสมัยปัจจุบันข้ามภพมา ใครๆต่างเหยียดหยามนาง รังแกนาง เยาะเย้ยนาง แม้แต่สามีของนางก็ยังอยากจะฆ่านางให้ตาย! ก็ดี ยังไงซะนางก็ไม่เคยสบกับความไม่เป็นธรรมแบบนี้ตลอด งั้นก็ให้ชื่อเสียงมันเน่าโฉ่แบบนี้ไปนั่นแหละ ผลักสามีเทพสงครามล้ม โยนหนังสือแล้วจากไปอย่างสง่า เซียวลิ่งเยว่แห่งแคว้นเป่ยฉินที่ทุกคนต่างเคารพยำเกรง ไม่เคยแพ้ให้กับสงครามใด โกรธเคืองเป็นอย่างยิ่ง:"ทหาร ต่อให้พลิกแผ่นดินก็ต้องจับตัวนางมาให้ได้!" ห้าปีต่อมา นางเปลี่ยนไปคนละคน ปกปิดตัวตนที่แท้จริงกลับเมืองหลวง พอเตรียมจะแก้แค้นที่ต้องชำระ ใครจะรู้ว่าจะไปตกอยู่ไนเงื้อมมือของอดีตสามีซะได้ วันถัดมา มีข่าวมาจากจวนอ๋อง ท่านอ๋องอี้กอดหมอนมาหน้าประตูห้องนอนพระชายาง้อนาง:"น้องนางของข้า ให้ข้าเข้าไปนอนด้วยกระไร" "ไปหาชายารองของท่านเถอะ!" อ๋องอี้หน้าถอดสี "ใครกันชายารอง?น้องจากชายาเอกของข้าแล้ว ข้าไม่เคยเข้าใกล้หญิงอื่น!"

นิยายรักจบแล้ว

ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย

143.0K·ต้าซินซิน

เพราะปัญหาของพี่ชายเธอจึงทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก ด้วยความน้อยใจจึงวิ่งออกจากบ้านมากลางดึกเพื่อจะไปหาเพื่อนสนิท ในตอนที่กำลังข้ามถนนมีรถยนต์ขับมาด้วยความเร็ว พุ่งเข้ามาหาเธอจะหลบก็ไม่ทันแล้ว ร่างของเธอจึงถูกชนอย่างแรงกระเด็นลอยไปหลายเมตร และเธอก็หมดลมหายใจจากอุบัติเหตุครั้งนี้ทันที เมื่อลืมตาอีกทีปรากฎว่าวิญญาณของเธอมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุสิบสองปีที่ป่วยตาย แถมครอบครัวก็ลำบากแต่ทุกคนกลับรักใคร่กลมเกลียวกัน นี่สิครอบครัวที่เธอใฝ่ฝันในเมื่อเธอมาเกิดใหม่ในร่างนี้แล้ว จากนี้ไปเธอจะทำให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นให้ได้อย่างแน่นอน

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์

51.0K·กัญจารีย์

โปรย: นางเป็นหมอที่ไม่เคยรักษาคนมาก่อน แต่กลับหลอมยาได้นิดหน่อย ส่วนเขามีรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิด อีกทั้งยังมีดวงกินภรรยา แล้วนางผู้เป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนเขาได้สักกี่สิบวัน ไรต์มีนิยายมาฝากอีกแล้วค่ะ เรื่องนี้เป็นจีนโบราณที่ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ใด ๆ ทั้งสิ้นนะคะ เนื้อหาเกิดจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากมีข้อผิดพลาดประการใดไรต์ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ซินเหยียนหมอทหารจากยุคปัจจุบันเผลอหลับไปบนโต๊ะทำงาน พ่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในร่างของเด็กหญิงอายุเก้าขวบแล้ว ที่สำคัญนางสามารถเดินลมปราณได้ทั้งยามหลับและยามตื่น อีกทั้งนางยังสามารถหลอมยาได้เล็กน้อย ส่วนเขาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิดไม่สามารถแข่งขันกับพี่น้องเพื่อชิงบัลลังก์มังกรได้ อีกทั้งยังถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวกาลกินีของแผ่นดิน จึงถูกเนรเทศไปอยู่ไกลสุดถึงชายแดนเหนือตั้งแต่ยังเยาว์ แต่โชคชะตาก็ทำให้เขากับนางได้มาอยู่เคียงคู่กันโดยไม่เต็มใจทั้งสองฝ่าย อีกทั้งคนยังเล่าลือว่าเขาเป็นบุรุษที่มีดวงกินภรรยา เว่ยซินเหยียนซึ่งเป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนของเขาได้กี่สิบวัน ฝากกดหัวใจกดติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกคนมาก ๆ ค่ะ ตัวอย่างบางตอน “ขอรับ” ซ่งฉือรับคำ หลายลมหายใจจึงเอ่ยต่อ “เหตุใดฝ่าบาทถึงพระราชทานสมรสให้กับท่านอ๋องอีกเล่า ตอนนี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องป่นปี้ไปหมดแล้วนะขอรับ” ไม่รู้ว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ พอคนพูดกันปากต่อปากก็รวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง ตอนนี้สตรีทุกคนที่อยู่ในวัยออกเรือนไม่ว่าอยู่ทางทิศไหนของแคว้นฉินย่อมหวาดกลัวเจิ้นเสิ่นอ๋องกันทั้งนั้น ริมฝีปากที่ลอดผ่านหน้ากากออกมายิ้มเย็น เอ่ยว่า “หากพวกนางอยากตายก็ปล่อยให้พวกนางมาเถิด” “แต่แค่นี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องก็…” “ข้าไม่สนใจชื่อเสียง ข้าไม่สนว่าใครจะคิดกับข้าอย่างไร ถ้าเสด็จพ่ออยากให้ข้าแต่งงานข้าก็จะแต่ง แต่ใครจะตายนั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับข้า” ว่าจบร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้พลางสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่งแล้วเดินออกจากห้องหนังสือไป ที่ผ่านมาเขาไม่เคยขัดราชโองการสักครั้ง เพราะรู้ว่าเสด็จพ่อทรงหวังดี อยากให้เขาแต่งงานมีบุตรมีภรรยาที่ดี แต่เสด็จพ่อไม่เคยถามเขาสักคำว่าเขาอยากมีใครหรือไม่ แล้วสตรีคนใดกันจะยอมมีสามีหน้าตาอัปลักษณ์เช่นเขา

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

รักไร้ขอบเขตของเขา

0·-

"ในฤดูหนาวปีที่ห้าที่ฉันคบหากับลูก้า ฉันตรวจพบว่าเป็นมะเร็ง ส่วนเขา กลับไปรับแฟนเก่ารักแรกของเขากลับมา ฉันไม่ได้ปิดบังอะไร ยื่นผลวินิจฉัยให้เขาตรงๆ ลูก้าสูบบุหรี่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ฉันจะให้เธอสิบล้านบาท สำหรับรักษามะเร็งเต้านมระยะกลางก็น่าจะพอแล้ว” เขาหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนพูดต่อว่า “หลังจากนี้พวกเราอย่าได้เจอกันอีกเลย คู่หมั้นของฉันเป็นคนดีมาก ฉันไม่อยากให้เธอต้องได้รับความน้อยใจแม้แต่นิดเดียว” ฉันไม่พูดอะไร ได้แต่มองเขาเงียบๆ ขณะย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์ที่เราอยู่ด้วยกัน แล้วเริ่มเตรียมงานแต่งของตัวเอง ส่วนฉัน โกนผมจนเกลี้ยง รับเคมีบำบัดอยู่คนเดียว เพื่อเอาชีวิตรอด หนึ่งปีต่อมา ฉันหายดีเป็นปลิดทิ้ง แล้วบังเอิญเจอลูก้าในงานอีเวนต์หนึ่ง เขาคว้ามือฉันไว้แน่น ดวงตาแดงก่ำ “แซลลี่ เธอไปอยู่ที่ไหนมา? ฉันตามหาเธอตั้งนาน” เขาบอกว่าเรื่องระหว่างเขากับแฟนเก่าคนนั้นเป็นแค่ความเข้าใจผิด แล้วถามฉันว่าเราจะเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม ฉันค่อยๆ แต่มั่นคง สะบัดมือเขาออก “ขอโทษนะคะ คุณลูก้า ฉันแต่งงานแล้ว แล้วก็เพิ่งมีลูก”"

นิยายรักจบแล้ว

เมื่ออดีตสามีมาเฟียของฉัน...เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ

0·-

"มุมมองของเบลน่า หลังจากเข้าเวรยาวนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ฉันต้องฝืนทนกับอาการคลื่นไส้ที่หนักหน่วงจนอยากอาเจียนก็ยังอาเจียนไม่ออก ฉันยื่นตัวอย่าง HCG ให้เพื่อนร่วมงานแผนกสูตินรีเวช แล้วขอให้นางช่วยส่งตรวจให้ “อีกสองสามวันค่อยมาฟังผลนะ” นางบอก ฉันลากขาที่อ่อนล้าไปยังโถงด้านหน้า—แล้วในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้ยินเสียงนั้น “ผมจะดูแลให้เธอได้พักผ่อนอย่างดีที่สุด” เสียงของออกัส—เสียงที่อย่างน้อยในความทรงจำของฉัน แทบไม่เคยอ่อนโยนเช่นนี้ ฉันชะงักนิ่ง ราวกับถูกตอกตรึงไว้กับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ผ่านช่องประตูแคบ ๆ ฉันเห็นสามีของฉัน—ออกัส โมเรติ เจ้าพ่อผู้ไร้มงกุฎของเมืองนี้—กำลังฟังแพทย์อย่างตั้งใจ สีหน้าลึกซึ้งเช่นนั้น ฉันแทบไม่เคยได้เห็นจากเขา น้ำเสียงแบบนั้น…ควรเป็นของฉัน ของพวกเรา ของชีวิตใหม่ที่อาจกำลังก่อกำเนิด แต่ยังไม่ทันได้รับการยอมรับ ทว่า ผู้หญิงที่ซบอยู่ข้างแขนเขากลับเป็นลาริสสา รอสซินี และนางก็…กำลังตั้งครรภ์ ความจริงนั้นพุ่งทะลุหัวใจฉันราวกระสุน โดยสัญชาตญาณ ฉันถอยหลัง พยายามหลบเข้าไปในเงามืดของบันได—แต่กลับชนเข้ากับพยาบาลที่กำลังเข็นรถเอกสาร แฟ้มกระจัดกระจายกระแทกพื้น เสียงดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน “โอะ—ขอโทษค่ะ!” ฉันรีบย่อตัวลงเก็บเอกสารอย่างลนลาน แก้มร้อนผ่าว ทั้งจากความอับอาย และความพยายามฝืนประคองตัวเองไม่ให้พังทลาย “เบลน่า?” เสียงของออกัสดังขึ้นเหนือศีรษะ ฉันเงยหน้าขึ้น เขายืนอยู่หน้าห้องตรวจ คิ้วขมวดแน่น “คุณมาทำอะไรที่นี่?” ฉันลุกขึ้น มือกำใบเสร็จตรวจ HCG ในกระเป๋าแน่นโดยไม่รู้ตัว บีบมันจนยับย่น “เพิ่งผ่าตัดเสร็จค่ะ” ฉันตอบ “รู้สึกอ่อนแรงนิดหน่อย เลยมาหาน้ำตาลกลูโคส” น้ำเสียงของฉันนิ่งกว่าที่คิด “ช่วงนี้กระเพาะไม่ค่อยดี เลยมาหายา” แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังแปลกใจ ว่าทำไมถึงสงบได้ถึงเพียงนี้ “เบลน่า?” ลาริสสาเดินเข้ามาข้างกายเขาทันที มือที่ทาเล็บสีแดงสดเกาะแขนเขาแน่น ราวกับงูหรูที่เลื้อยพันเหยื่อ “ออกัสเป็นห่วงคุณนะคะ กลัวคุณทำงานหนักเกินไป ไม่ดูแลตัวเอง” นางพูดด้วยน้ำเสียงหวานละมุน ในมืออีกข้างของนางคือภาพอัลตราซาวด์—ภาพขาวดำเลือนรางภายใต้แสงไฟจ้า ทิ่มแทงเข้าสู่สายตาฉันอย่างจัง สีหน้าของออกัสซีดลง สายตากวาดมองฉันอย่างเฉียบคม ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง “เบลน่า คุณ…” “ออกัส!” ลาริสสาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงลดลงเล็กน้อย แต่ยังดังพอให้ฉันได้ยิน “เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ คุณสัญญากับฉัน…” ฉันเห็นกรามของเขาเกร็งแน่น มือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว—วูบหนึ่งที่เขาดูเหมือนจะลังเลอย่างแท้จริง ลาริสสาแนบแก้มกับต้นแขนของเขา กระซิบบางอย่างเบา ๆ ในชั่วขณะนั้น ความลังเลทั้งหมดในตัวเขาก็สลายหายไป แขนของเขาหย่อนลง ราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงไปสิ้น ก่อนที่ความอ่อนแอของฉันจะเผยออกมา ฉันก็หมุนตัวไปกดปุ่มลิฟต์ลงทันที ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่จ้องแผ่นหลังฉันอย่างหนักหน่วง—แทบได้ยินว่าเขาก้าวตามมา— “ออกัส!” เสียงของลาริสสาแหลมขึ้นทันที “คุณสัญญากับฉันแล้วนะ” ลิฟต์เปิดออกแล้วเลื่อนปิดลง ภาพใบหน้าซีดเผือดของฉันสะท้อนอยู่บนผิวโลหะอย่างพร่าเลือน ตัดขาดสายตาครั้งสุดท้ายของเขาไปโดยสิ้นเชิง ชั้นล่าง ลมหนาวยามค่ำคืนพัดกระแทกใส่ใบหน้าฉันอย่างแรง ราวกับถูกใครฟาดด้วยฝ่ามือ สี่ปี…"

จีบเมียเก่าจบแล้ว

คุณไม่คู่ควรกับการให้อภัย

0·-

"ในวันครบรอบการจากไปของลูกชายฉัน น้องสาวต่างมารดาของฉัน—ลลิตา—เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อปลอบให้เธอสงบลง สามีของฉัน—นัทธพงศ์—กลับเมินเฉยต่อฉันที่คุกเข่าลงกับพื้น ก้มกราบถึงเก้าสิบเก้าครั้ง อ้อนวอนให้เขาหยุดเธอจากการทุบโกศที่บรรจุอัฐิของลูกชายฉัน—ลูกที่จากไปแล้วหนึ่งปีเต็ม เสียงแตกดังแหลมเสียดแทง อัฐิกระจัดกระจายไปทั่วพื้นดั่งหิมะสีเทา ฉันจ้องมองซากตรงหน้า รู้สึกราวกับมีบางสิ่งถูกควักออกไปจากภายใน เหลือไว้เพียงเปลือกว่างเปล่า แต่เขากลับหันมาต่อว่าฉัน “ก็ตายไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังต้องเก็บอัฐิไว้ในบ้านให้คุณทรมานแบบนี้ คุณกำลังจะบีบคั้นให้ลลิตาฆ่าตัวตายหรือยังไง” แต่เขาลืมไปแล้ว—ว่าคนที่ทำให้ลูกของเราตาย ก็คือลลิตาตั้งแต่แรก ฉันมองเศษซากบนพื้น หัวใจชาเสียจนไม่รู้สึกอะไรอีก คืนนั้น ฉันไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน ฉันเพียงทำความสะอาดพื้นจนสะอาดเอี่ยม แล้วก็ทำสามสิ่ง นับจากวันนั้นเป็นต้นไป ระหว่างฉันกับนัทธพงศ์ ต่อให้โลกกว้างไกลเพียงใด ก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าต่อกัน"

ฟินๆจบแล้ว

สัญญารักของเจ้าพ่อมาเฟีย

0·-

"ฉันเป็นเพียงของเล่นเพื่อการแก้แค้นของเอเดรียน ครอส เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขาบังคับให้ฉันเซ็นสัญญาอัปยศเป็นเวลาสามปี บังคับให้ฉันสาบานด้วยเลือดต่อหน้าฝูงชน และบีบให้ฉันต้องทนดูเขาเริงร่ากับหญิงอื่น เขาคิดว่าวิธีนี้จะทำลายศักดิ์ศรีของฉันเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา ฉันจำต้องกล้ำกลืนฝืนทนต่อความเย็นชาป่าเถื่อนของเขา รวมถึงการเหยียดหยามจากอดีตเพื่อนรักที่เป็น ""คู่หมั้น"" ของเขา เพื่อแอบสืบหาความจริงในเงามืด จนกระทั่งเสียงนับถอยหลังของระเบิดดังขึ้น เขาผลักฉันออกนอกหน้าต่าง ส่วนตัวเขานั้นหายไปในกองเพลิง พร้อมกับการเปิดโปงแผนสมคบคิดที่ยาวนานกว่าสิบปี หนึ่งเดือนต่อมา... ฉันกลับมาพร้อมตัวตนใหม่ ยื่นสัญญาคนรักฉบับใหม่ไปตรงหน้าเขาพร้อมรอยยิ้ม “ท่านเจ้าพ่อคะ... ข้อตกลงครั้งนี้ ฉันเป็นคนคุมเกม”"

นิยายรักจบแล้ว

เพื่อเด็กฝึกงาน สามีเลื่อนฮันนีมูนออกไปสามปี

0·-

"ตลอดสามปีที่แต่งงานกันมา สามีที่เป็นหมอของฉันยกเลิกทริปฮันนีมูนมาแล้วถึงสิบครั้ง ครั้งแรก... เด็กฝึกงานหญิงของเขาไปมีเรื่องทะเลาะกับคนไข้ เขาจึงทิ้งฉันไว้ลำพังในเมืองที่แสนแปลกถิ่น ครั้งที่สอง... เด็กฝึกงานหญิงคนเดิมวินิจฉัยโรคไม่ได้ เขาจึงรีบบึ่งรถกลับไปช่วย ทิ้งฉันไว้กลางป่าในเวลาเที่ยงคืน หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทันทีที่ฉันเอ่ยปากเรื่องไปเที่ยวฮันนีมูน เด็กฝึกงานหญิงคนนั้นก็มักจะมีเรื่องด่วนเข้ามาเสมอ จนกระทั่งวันที่ฉันตัดสินใจสมัครเป็นหมอไร้พรมแดนเพื่อไปจากที่นี่ สามีกลับมาร้องไห้อ้อนวอนขอให้ฉันกลับไป..."

นิยายรักจบแล้ว

แต้มบุญหนุนรัก

23.0K·วาริ

ชาติที่แล้ว “ลู่อวิ๋นเซียง” ถูกลูกพี่ลูกน้อง “หยางชิงเสวี่ย” หลอกใช้และทำลายชีวิตมาทั้งชาติ เมื่อเธอร้องไห้ด้วยความอัดอั้น สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำเยาะเย้ย "การได้ช่วยเหลือคนอื่นคือเกียรติของเธอนะ เธอควรจะขอบคุณฉันสิ" จนกระทั่งวัยกลางคน เธอถึงได้รู้ว่าหยางชิงเสวี่ยแอบกินตับกับสามีตัวเอง แถมยังมีลูกนอกสมรสอายุ 20 ปีด้วยกันอีก! "เธอมีลูกไม่ได้ ตระกูลใหญ่โตแบบนี้จะขาดทายาทไม่ได้นะ ฉันกำลังช่วยเธออยู่ เธอควรขอบคุณฉันสิ" ส่วนสามีก็ปกป้องหยางชิงเสวี่ย แต่มองเธอด้วยความรังเกียจ ลู่อวิ๋นเซียงโกรธจนกระอักเลือดตาย... เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในชาตินี้ เธอจะเอาคืนให้หมด! ในเมื่อชอบทำตัวแบบนี้ เธอก็จะจัดให้! ไอ้ผู้ชายเฮงซวยกับยัยผู้หญิงแพศยา ไปลงนรกซะให้หมด! เพราะ "ระบบแต้มบุญ" เธอจึงได้ช่วยชีวิตทหารหนุ่มสุดหล่อ แถมยังมีมาดนิ่งขรึมเย็นชาเอาไว้ จี้หมิงจิ่ง "แต่งงานกับผมเถอะ ผมจะให้เงินเดือนคุณทั้งหมดเลย" ลู่อวิ๋นเซียง "ไม่จำเป็น..." จี้หมิงจิ่งถอดเสื้อออกทันที เผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นมัด ๆ สุดเซ็กซี่ จี้หมิงจิ่ง "ผมให้คุณกินเนื้อได้ทุกวันเลยนะ" ลู่อวิ๋นเซียง "แต่งค่ะ!"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ฉันเกิดใหม่เป็นหลานสาวชาวนายุค 60

21.0K·เฟยเทียน- กัญญ์ญาภัค- เงาจันทราสีหมึก-มะกอกขาว

ในช่วงที่หญิงสาวกำลังรู้สึกสิ้นหวังในชีวิต เธอได้ช่วยชีวิตหญิงชราคนหนึ่งเอาไว้ นับตั้งแต่วันนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

อู๋ซิน สตรีวิปลาสแห่งเป่ยซาน

16.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอก

เป่ยซานสูงชันกว้างใหญ่ หนึ่งในหุบเขาตั้งตระหง่านดังปราการมั่นคง ปกป้องแคว้นเทียนเฉาจากศัตรูที่จะเข้ามารุกราน ว่ากันว่าบนเป่ยซานมีสตรีวิปลาศผู้หนึ่ง บนนั้นนางนับเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าต่อกร นางไม่คล้ายมนุษย์ ไม่ใช่ทั้งปีศาจ หากแต่นางคือใครนั้น ไม่มีใครรู้ได้...

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ท่านกั๋วกงเมื่อไหร่จะแต่งงานกับข้า

20.0K·sunshine

ชาติก่อนนางถูกสามีสารเลวทรมานจนสิ้นใจ ตระกูลย่อยยับ! เมื่อได้เกิดใหม่จึงขอทิ้งศักดิ์ศรี เดินเข้าไปหา 'ท่านกั๋วกง' ผู้ทรงอำนาจล้นราชสำนักพร้อมคำถามที่สั่นสะเทือนเมืองหลวง"ท่านยินดีแต่งกับข้าหรือไม่?"

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ข้ามภพมาเป็นหญิงโง่แห่งหมู่บ้านไท่ผิง

12.0K·Prarthna

ภพชาติก่อนเป็นโสดไร้คู่ครองภพชาตินี้ได้มีสามีสมใจแต่สามีที่รูปงามดั่งพานอันดันมีเมียถึง3คนนี่สิ สตรีร่างอวบอ้วนจากศตวรรษที่21เช่นนางเลยเลือกที่จะเดินจากมา

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอัปลักษณ์

6.0K·BigM00N

จากนางแบบดาวรุ่งชื่อดังเกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอ้วนดำไปเสียแล้ว เท่านั้นยังไม่พอ ฐานะยากจนแถมยังต้องเลี้ยงเด็กอีกสองคน คนงามก็อยากเป็น คนรวยก็อยากเป็น งัดทุกความสามารถมาใช้แล้วจะเป็นไปไม่ได้เชียวหรือ เหอเจียวเจียวผู้ที่คิดว่าตัวเองกำลังจะตาย เธอได้แต่ร่ำร้องอยู่ในใจว่า 'งานก็กำลังรุ่งถึงแม้เรื่องความรักกำลังจะร่วงแต่ชีวิตของเธอกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น ขอเถอะใช้ชีวิตอย่างยากลำบากมาตั้งนานหลายปีสวรรค์ไม่คิดจะให้ได้เสพสุขบ้างเลยหรือ' เมื่อลืมตาอีกทีเธอก็อยู่ในโลกอีกใบที่แตกต่างออกไป แถมยังไม่ใช่เหอเจียวเจียวคนเดิมอีกด้วย “ไม่นะ! ข้าไม่ได้ต้องการเช่นนี้” แม้แต่ภาษาที่ใช้ก็เปลี่ยนไป แต่จะทำเช่นไรได้ยังมีชีวิตอยู่ก็นับว่าดีแล้ว ถึงแม้ว่าเส้นทางชีวิตใหม่นี้คลับคล้ายว่าจะหนักหนากว่าเดิมก็ตามที

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ข้าจะเกี้ยวคุณชายเสวียนผู้นั้น!

5.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอก

หนิงหย่า จับผลัดจับผลูตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘ซูหนิงหย่า’ เด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่น จากปัจจุบันหวนคืนสู่อดีต แต่กลับยังพานพบกับเจ้ากรรมนายเวรอย่างเพื่อนสนิท อีกฝ่ายรวมหัวกับแฟนทรยศหักหลังเธออย่างเจ็บแสบ เพราะอยากแก้ไขสิ่งที่เคยผิดพลาด พอเจอหน้าจึงเกลียดชังหลบหลีกไม่อยากเข้าใกล้ กระทั่งทำให้พาตัวเข้าไปใกล้ เสวียนหลาง คุณชายใหญ่ตระกูลเสวียน ทายาทหมอเทวดาที่หล่อเหลาล้ำเลิศจนพานทำให้ใจสั่น เสวียนหลาง คุณชายใหญ่ตระกูลเสวียน ท่านหมอผู้หล่อเหลาล้ำเลิศ เขาค่อยๆ ถูกซูหนิงหย่าดึงดูดโดยไม่รู้ตัว แม้นางเป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่น ทว่าความเฉลียวฉลาดท่าทางสุขุมเยือกเย็นที่ซุกซ่อนภายใต้ท่าทางยิ้มแย้มขี้เล่น รวมไปถึงความกล้ารักกล้าชังของนาง ทำให้เขามองเห็นในด้านที่หลายคนมองไม่เห็น สตรีเปิดเผยไม่แยสายตาผู้คน นางเป็นสตรีคนแรกที่เขารู้จักที่ก้าวออกมาจากขอบเขตของการเป็นสตรีในเรือนหลัง กระทั่งในที่สุดนางยังกล้าทำให้เขาปฏิเสธในสิ่งที่ตนไม่ต้องการ นั่นก็คือปฏิเสธการแต่งงานที่เขาเองก็ไม่เต็มใจ...

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ลวงเล่ห์บุพเพรัก

4.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอก

เรื่องตายแล้วฟื้น ยืมร่างคืนวิญญาณแม้ได้ฟังมามาก ใครจะนึกว่าจะได้เจอกับตัว อยู่ๆ หญิงสาวยุคปัจจุบันที่รถเกิดอุบัติเหตุกลับตื่นขึ้นมาในร่างของ โม่อวี๋ คุณหนูรองตระกูลโม่ที่ถูกขับไล่ไสส่งไปไกลจากเมืองหลวงแคว้นต้าเยวี่ย สองปีที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบสงบในเมืองซางจี๋ อยู่ๆ บิดามารดากลับเพิ่งเห็นความสำคัญ เรียกนางกลับเมืองหลวงเพื่อให้นางแต่งงานเชื่อมไมตรีกับขุนนางจวนอื่นๆ ไม่รู้เพราะความซวยของนางหรือชะตาเล่นตลก ไม่ว่าไปทางใดก็มีอันต้องได้พบกับ เหยียนจวิ้น ปราชญ์หลวงที่ผู้คนล้วนนับถือ คราแรกนางถูกอดีตคู่หมายก่อกวนได้เขาช่วยเอาไว้ ต่อมานางช่วยชีวิตเขาด้วยการผายปอด จนเกิดข่าวลือสะเทือนไปทั้งเมืองหลวง บ่อยครั้งเข้าทั้งนางและเขาต่างถูกนิสัยใจคอของแต่ละฝ่ายดึงดูดเข้าหากัน นางสงบใจเมื่อเขาอยู่ใกล้ เขาเองก็รู้สึกว่านางแตกต่างจากสตรีอื่น ทั้งยังมีชะตาที่คล้ายคลึงกับเขาอยู่หลายส่วน เมื่อจับพลัดจับผลู ตกกระไดพลอยโจร บิดาต้องการแต่งนางออกไปให้ได้ โม่อวี๋จึงตัดสินใจแล้วว่าแต่งให้เหยียนจวิ้นก็...ดูไม่เลวเลย

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

โรงเตี๊ยมแห่งนี้ครื้นเครงนัก

20·หลินซี

บ้านเก่ามารดาคือสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ต้องใช้หาเงิน คนเกิดใหม่เลยทำเป็นโรงเตี๊ยมในสไตล์ของตัวเองมันเสียเลย ไม่รุ่งก็ร่วงแหละงานนี้ ชานมเย็น ๆ มาแล้วจ้า หม้อไฟมาแล้วคร้าบ!!

เกิดใหม่ในนิยายจบแล้ว

หลงเสน่ห์ยัยเด็กเฉิ่ม

5·ปลาทองส่องแสง

คำโปรย : “ให้กูชอบยัยเฉิ่มนั่น ให้กูแดกข้าวหมายังดีซะกว่า” เพื่อนไม่เชื่อ งั้นเขาเสริมให้อีก “กูบอกแล้วไง ว่าถ้าให้ชอบยัยเฉิ่มนั่นกูยอมแดกข้าวหมา จูบหมาโชว์ด้วยเลยก็ได้”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ

8·ท่านจอมยุทธ์

นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง

นิยายจีนโบราณจบแล้ว