Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
แต่งงานก่อนรัก
นางคือ...บุตรีเอกสารพัดพิษลิขิตสวรรค์
850.0K·-หยิ่นซู่ฮั่ว อัจฉริยะคู่ขนานทั้งแพทย์แผนจีนและตะวันตก ข้ามภพไปอยู่ในร่างของบุตรีเอกที่ไม่ได้รับการโปรดปราน แม้แต่งานสมรสก็ยังถูกกลั่นแกล้งขวางอยู่หน้าประตูจวนอ๋อง “อยากก้าวเข้าประตูจวนอ๋อง ก็ต้องตัดสัมพันธ์กับจวนเฉิงเซี่ยงเสียก่อน” “อยากได้มันก็ไม่มา แต่ถ้าซื่อจื่ออยากแต่งงานกับข้า จะมีสนมไม่ได้เด็ดขาดตลอดชีวิต” เข้าจวนเพียงลำพัง แต่งงานเพียงลำพัง เข้าห้องหอเพียงลำพัง หยิ่นซู่ฮั่วแสดงความในใจออกมา มันมีเรื่องดีอย่างนี้เชียวหรือ？ ในมือมีห้องปฏิบัติการทางการแพทย์อยู่ นางยิ้มอย่างร้ายกาจ จัดการกับทาสบริวารที่ร้ายเล่ห์อวดดี พร้อมแผนการที่เด็ดขาดเฉียบแหลม และเขามองดูซื่อจื่อเฟยที่เหมือนเป็นเป็นอีกคนด้วยสายตาเยือกเย็น เพียงแต่ว่าแต่งงานไม่กี่วัน ทั้งตี้ตูก็พูดกันหนาหูว่าซื่อจื่อจวนหนิงอ๋องร่างกายอ่อนแอขี้โรค ในห้องหอมีใจไร้แรง น่าสงสารเยี่ยงนัก แต่หยิ่นซู่ฮั่วผู้ใส่ไฟแต่แรกกลับถูกซื่อจื่อบางคนโอบตัวเอาไว้ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น：ได้ยินว่าซื่อจื่อเฟยพูดว่าข้าเสียๆหายๆกับคนไปทั่วงั้นรึ？
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน
37.0K·จิวหลินหลิวหลงผิง แพทย์สาวจากยุคศตวรรษที่ 21 ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของสตรีที่มีชื่อแซ่เดียวกันและจำเป็นต้องแกล้งบ้าเพื่อความอยู่รอดของตน กับ จวิ้นอ๋อง องค์ชายสี่แคว้นต้าหยวน ที่ชีวิตเหมือนถูกสาปต้องสวมหน้ากากครึ่งซีกตั้งแต่ยังเยาว์ ภายใต้หน้ากากที่ไม่ได้แค่ปกปิดความน่ากลัวของบาดแผลเท่านั้นแต่มีบางอย่างที่ลึกลับชวนให้นางต้องค้นพบคำตอบนั้นให้จงได้ หนึ่งคนดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดแต่อีกคนดั่งมัจจุราชที่คอยตามติดเหมือนเงา นางจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาไปได้อย่างไร เมื่อปากของเขาบอกว่าเกลียดชังแต่ไม่ยอมให้นางห่างจากตัวเลยแม้เพียงก้าวเดียว - - - - - - - - - - - "ต่อให้เจ้าหมางเมินข้า ชิงชังข้า เจ้าก็ไปจากข้าไม่ได้"
เมื่อข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายและกลายเป็นมารดาของนางเอก
4.0K·หย่งเอ๋อร์....โปรย.... ตื่นมาอีกที นางก็กลายเป็น 'นางร้าย' ในนิยายที่เคยอ่าน ชื่อเสียงฉาวโฉ่ สามีเย็นชา แม่สามีไม่ชอบหน้า เท่านั้นยังไม่พอ คนที่เกลียดเด็กเข้าไส้อย่างนาง ดันต้องมารับบทเป็นมารดาของนางเอก! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! จะให้เลี้ยงดู อุ้ม กอด ป้อนข้าว กล่อมนอนงั้นหรือ แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว! แต่คนอย่างนางจะยอมเล่นบทนางร้ายใกล้ตายไปตลอดจริงเหรอ คำตอบคือ ไม่! เลยจำต้องกัดฟันเป็นแม่ไปก่อนก็แล้วกัน จากคนที่ไม่เคยคิดจะรักเด็ก ต้องมาฝืนยิ้ม ฝืนอ่อนโยน ฝืนอดทนกับเจ้าก้อนกลมตัวเล็ก ทว่าไปๆ มาๆ เหตุใดเจ้าก้อนกลมถึงได้น่ารักขึ้นทุกวัน ชีวิตใหม่ของนางจึงไม่ได้มีแค่การเอาตัวรอด แต่เป็นการเขียนตอนจบใหม่ด้วยมือของตัวเอง ทว่า เจ้าของร่างเดิมทิ้งวีรกรรมไว้เพียบ ศัตรูก็จ้องจะเล่นงานไม่หยุด เห็นทีบท 'มารดาของนางเอก' จะไม่ง่ายเลยสักนิดเดียว! ฝากติดตามด้วยนะคะ >
สะใภ้ใจดำพลิกร้ายกลายเป็นรวย
8.0K·จิ๋วโหย่วเฉินซี เด็กสาวผู้ถูกขายมาเป็นสะใภ้ในบ้านยากจน ใช้ชีวิตอย่างสิ้นหวังท่ามกลางความหิวโหยและความโหดร้าย จนคืนหนึ่งโจรบุกบ้าน นางเกือบตาย แต่กลับฟื้นขึ้นมาพร้อม “บางสิ่ง” ที่เปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล นางมองเห็นของมีค่าเป็นแสงเรือง และมีมิติลับสำหรับเก็บสมบัติ ทั้งยังมีทักษะการต่อสู้และเอาตัวรอดที่แม้แต่นางเองก็ไม่เข้าใจ จากคนที่เคยรังแกเด็กสองคน กลายเป็นผู้ปกป้องและเป็นเสาหลักของบ้าน จากบ้านทรุดโทรมไร้ทางรอด สู่การเริ่มต้นใหม่ด้วยสองมือ ในโลกที่อ่อนแอคือผู้ถูกเหยียบย่ำ เฉินซีเลือกจะเปลี่ยนชะตา สร้างฐานะ ปกป้องคนของตน และก้าวขึ้นสู่เส้นทางที่ไม่มีใครคาดคิด…
ท่านอ๋อง! ข้า(ไม่)อยากเป็นชายาท่านแล้ว
1.0K·ถานเซียงคำโปรย เพราะกลเกมทางการเมืองเขาจำต้องรับนางไว้เป็นภรรยา ซ่างกวนถงไม่เคยหวังความรักจากหลี่จวิน จิ้นเป่ยอ๋องผู้ยิ่งใหญ่แห่งดินแดนเหนือ นางหวังเพียงชีวิตคู่ที่อยู่อย่างให้เกียรติซึ่งกันและกัน ทว่าหลี่จวินไม่เคยมอบมันให้นางเลยจวบจนสิ้นลมหายใจ ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ ซ่างกวนถงจะไม่ยอมใช้ชีวิตเหมือนชาติที่แล้วอีกเป็นอันขาด ... “ถงถง นี่ข้าเอง” “ไสหัวไป!” ซ่างกวนถงตวาดลั่น “เฮอะ! ขนาดในฝันยังตามมาหลอกมาหลอนข้า” “ถงถง ใจเย็นก่อน นี่ข้าเอง สามีเจ้าอย่างไรเล่า” พอได้ยินคำว่า ‘สามี’ ซ่างกวนถงพลันหยุดดิ้น “สามีชาติสุนัขน่ะสิ ถุย!” หลี่จวิน “0_0” “ไม่เคยสนใจไยดีข้ายังจะกล้าเรียกตัวเองว่าสามีอีก ถุย!” หลี่จวิน “...” “ฮึ! เหตุใดข้าต้องมาแต่งให้คนอย่างเจ้าด้วย จะไปตายที่ไหนก็ไป ไสหัวไปให้พ้น!” หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคลหรือสถานที่ใดทั้งสิ้น เนื้อหาไม่ดราม่า อ่านได้เรื่อยๆ แนวฟีลกู๊ด อบอุ่นหัวใจ พระเอกตามง้อเมีย
ภรรยาที่เขาไม่ต้องการ
553·นามปากกา ชากุหลาบ“นี่คือข้อตกลงระหว่างเรา” เขาพูดพลางโยนซองเอกสารลงบนเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนจะจ้องมองเธอด้วยสายตาว่างเปล่า “ฟังให้ดี... อย่างแรกคือการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นเพียงแค่ในนามเท่านั้น ฉันจะไม่มีวันยกย่องเธอไปมากกว่าคนอาศัยร่วมบ้าน และสอง... ห้ามเธอก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของฉันเป็นอันขาด ฉันจะไปไหน ทำอะไร กับใคร มันไม่ใชธุระของเธอ” โปรดขยับกายลุกขึ้นเดินเข้าหาบัวช้าๆ จนเธอต้องถอยร่น “แล้วข้อสุดท้าย...ห้ามแสดงตัวว่าเป็นภรรยาของฉันต่อหน้าคนอื่น ถ้าฉันไม่ได้สั่ง จำไว้ว่าฉันไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าเธอเป็นอะไรกับฉัน” “พี่โปรด...นี่มัน...” “ทำไมหรือมันน้อยไปสำหรับคนอย่างเธอ” โปรดกวาดสายตาคมกริบมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม “อย่าหวังว่าฉันจะนอนร่วมเตียงกับเธอเหมือนสามีภรรยาทั่วไป บัว...ที่ตรงนี้มีไว้สำหรับคนที่เป็น ‘เมีย’ จริงๆ ไม่ใช่คนที่ถูกยัดเยียดมาแบบเธอ” “บัวทราบค่ะ บัวไม่ได้หวังอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว” บัวตอบเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ “ดี งั้นก็นอนที่โซฟานั่นไป จนกว่าย่าจะเลิกจับตามองเรา แล้วฉันจะหาทางเขี่ยเธอออกไปจากชีวิตฉันเอง” คำพูดของเขาเหมือนคมมีดที่กรีดซ้ำลงบนแผลเดิม บัวพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินไปหยิบหมอนและผ้าห่มมุ่งหน้าไปยังโซฟาตัวยาวที่มุมห้อง
พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ
1.0M·หลี่หงนางคืออดีตจอมยุทธ์หญิงฝีมือฉกาจในร่างหญิงสาวอ่อนแอไร้ค่า เขาคือองค์รัชทายาทหนุ่มรูปงาม ในคราบชายอัปลักษณ์ การแต่งงานเกิดขึ้นที่ริมธาร ความเร่าร้อนในค่ำคืนหนึ่งคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
ข้าเหนื่อยที่จะรักท่านแล้ว
964·ดอกไม้หนามสำหรับคนทั้งเมืองหลวง ซูหมิ่งหลันคือสตรีที่น่าอิจฉาที่สุด ทั้งรูปโฉมและชาติตระกูล อีกทั้งยังได้แต่งงานกับเสนาบดีหนุ่มผู้มีอนาคตไกลอย่าง “เว่ยเจา” บุรุษที่ไม่เคยรับอนุภรรยา ไม่เคยเหลียวแลสตรีใด เขาไม่เคยรับอนุภรรยา ไม่เคยเหลียวแลสตรีอื่น ใครต่อใครต่างคิดว่า นางคงเป็นสตรีที่เขารักสุดหัวใจ ตลอดเวลาสองปีที่แต่งงานเข้าจวนตระกูลเว่ย นางพยายามทำหน้าที่ฮูหยินเอกอย่างไม่เคยขาดตกบกพร่อง เพียงหวังว่าความดีของตนจะสามารถละลายหัวใจน้ำแข็งของสามีได้ จนกระทั่งในวันที่นางได้รู้ความจริงว่าในใจของเขาไม่เคยมีนางอยู่เลย ในเมื่อความรักบังคับกันไม่ได้ และเงาของคนในใจเขาใหญ่เกินกว่าที่นางจะแทนที่ นางจึงขอเลือกที่จะเดินออกมาพร้อมกับลูกในท้อง นางพอแล้วกับความรักข้างเดียว “หากย้อนเวลากลับไปได้ ข้าคงไม่ตอบตกลงแต่งงานกับท่าน!”
เมื่อประธานเว่ยตกหลุมรัก(ภรรยาตัวเอง)
826·หยางซือซือ"เหยาอี้เถียน... จำไว้ว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นแค่หน้าที่ ฉันให้เธอได้ทุกอย่างในฐานะนายหญิงตระกูลเว่ย... ยกเว้นเรื่องเดียวคือความรัก อย่าได้คิดเรียกร้องจากฉัน"
ซื่อจื่อ... ข้าขอคืนตำแหน่งภรรยาเอกได้หรือไม่!
4.0K·อวิ๋นมาวเฟยในสายตาของฉือชิงหว่าน นางรู้ดีว่า กู้จิ่งสิงหาได้มีใจให้นางไม่ กู้จิ่งสิง คือซื่อจื่อแห่งจวนอิงกั๋วกง บุรุษผู้มากความสามารถ นิสัยฮึกเหิมดุจม้าศึก มองไปทั่วทั้งเมืองเปี้ยนจิง เขาคือดวงดาวที่สว่างเจิดจ้าที่สุดผู้หนึ่ง ส่วนนางเป็นเพียงคุณหนูแห่งจวนจงอี้ป๋อที่ตกอับ มีเพียงรูปโฉมพอประทังเกียรติ บังเอิญได้ครองตำแหน่งภรรยาเอกของเขา กลับกลายเป็นเหตุให้เขาไม่อาจสมรสกับสตรีในดวงใจ... ท่านหญิงฉางหนิง กู้จิ่งสิงเข้าใจว่า เมื่อนำฉือชิงหว่านเข้าจวนแล้ว วันเวลาผ่านไป นางย่อมต้องหวั่นไหวให้เขาในที่สุด หลังแต่งงาน กู้จิ่งสิงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้ามิจำเป็นต้องตื่นแต่เช้าไปส่งข้าเข้าราชสำนักทุกวัน” ฉือชิงหว่านตอบเพียง “เจ้าค่ะ” ต่อมาเขาเชิดคางเล็กน้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงกระด้างปนน้อยใจ “ภรรยาของสหายข้าล้วนทำอาหารไปเยี่ยมสามี เจ้าก็ควรไปบ้าง” ฉือชิงหว่านรับคำ “ได้เจ้าค่ะ” ทว่าภายในใจกลับอดบ่นมิได้ กู้จิ่งสิงไม่อยากให้ผู้คนเห็นเขาอยู่เคียงนางในที่สาธารณะ แต่ก็หวั่นว่านางจะว่างเกินไปจนคิดหาทางก่อเรื่องกวนใจเขา การแต่งงานสูงศักดิ์เช่นนี้ ช่างราวกลืนเข็มแหลมลงคอ ครั้นกู้จิ่งสิงออกศึก และกลับมาพร้อมชัยชนะอันเกรียงไกร สิ่งที่เขาพากลับมามิใช่เพียงเกียรติยศ หากยังมีสตรีในดวงใจของเขา... ท่านหญิงฉางหนิง ฉือชิงหว่านใช้ชีวิตอย่างหวาดหวั่น รอคอยหนังสือหย่าจากเขาวันแล้ววันเล่า ทว่ากลับมิได้มาถึงเสียที การมีคมดาบห้อยแขวนเหนือศีรษะเช่นนี้ ช่างบีบคั้นหัวใจนัก นางจึงตัดสินใจลงมือก่อน มิรอให้เขาเป็นผู้เอ่ยคำ เมื่อกู้จิ่งสิงเห็นหนังสือขอหย่า ดวงตาหงส์แวววาวของเขาพลันลุกโชนดุจเปลวเพลิง ทั้งยังตระหนักว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา ภรรยาตัวน้อยของเขาล้วนเพียงเสแสร้งเอาใจ นางส่งมา เขาฉีกทิ้ง เมื่อส่งมาอีกครั้ง เขาก็ฉีกอีกครั้ง ครั้นถึงวันหนึ่ง ความอดกลั้นของกู้จิ่งสิงแตกสะบั้น เขาฉุดรั้งฉือชิงหว่านไว้ภายในม่านเตียง สีหน้าหยอกเย้าที่เคยมีพลันเลือนหาย เหลือเพียงสายตาแดงก่ำ เปี่ยมด้วยความคับแค้นและหวาดหวั่นประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กลัวสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุด “ต้องทำเช่นไร เจ้าจึงจะมีข้าอยู่ในหัวใจบ้าง?”
ใต้หล้าแปดทิศ ข้าฆ่าคนได้ทั้งสิ้น…เว้นเพียงนาง
3.0K·Moonlight-mini “ท่านอ๋อง! กระหม่อมถูกใส่ร้าย” คำวิงวอนยังไม่ทันสิ้น ดาบก็ร่วงลง ฉับเดียว…โลหิตกระเซ็นเป็นเส้นโค้ง ก่อนจะตกลงบนหิมะขาว งดงาม…และน่าสะพรึงในคราเดียวกัน บุรุษในอาภรณ์ดำมิได้แม้แต่จะกะพริบตา เขาคือผู้ที่ใต้หล้าเรียกขานว่า “ปีศาจ” ผู้เหยียบศพขึ้นสู่จุดสูงสุด ผู้ที่ยิ้มบาง ๆ ก็ทำให้ทั้งราชสำนักหนาวสั่น มู่หรงชิงอี้อ๋องผู้สำเร็จราชการ เขาหันกายจากลานประหารอย่างไม่ไยดีราวกับเพิ่งเหยียบมดตัวหนึ่งตาย
Evil Mafia ไฟล่า(ม)รัก
2.0K·อิษสรา | ISSARAเกมสังคมที่เธอเป็นได้เพียงหมากตัวเล็กบนกระดาน จากชีวิตเรียบง่ายของนักเขียนคนหนึ่ง ต้องตอบแทนบุญคุณท่วมหัวของทางบ้านแม้ว่าตัวเองจะเป็นเพียงลูกนอกสมรสที่ไม่มีใครต้องการก็ตาม... -------------------------------------- ชีวิตเงียบง่ายของนักเขียนสาววัย 26 ปี เจ้าของนามปากกา 'Night Puzzle' ที่ต้องเปลี่ยนไปตลอดกาลเมื่อวันหนึ่งมีคำสั่งจากทางบ้านให้ต้อง 'หมั้น' เพื่อธุรกิจและเพื่อครอบครัว แม้ว่าเธอกับแม่จะไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้เป็นพ่อสักครั้ง เพราะรู้ดีว่าตัวเองไม่ใช่ 'ลูก' ที่เกิดจากภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่วันนี้ต้องรับคำสั่งให้หมั้นกับผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหน้าและไม่รู้ว่าเป็นใคร ชีวิตที่สงบสุขกำลังเปลี่ยนไป คำว่า 'หนี้ชีวิต' ที่ถูกผู้เป็นพ่อยัดเยียดเข้ามาใส่หัวทำให้ต้องจำยอมเพื่อรักษาชีวิตของตัวเองกับแม่เอาไว้ ผู้ชายคนนั้นเขาเป็นคนที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองได้สิ่งที่ต้องการ แม้กระทั่งทำร้ายชีวิตของคนเป็นลูก หน้าที่ของเธอก็แค่ต้องหมั้นและหลังจากนั้นค่อยไปทำให้อีกฝ่ายถอนหมั้นไปเอง ยังไงก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่น่าสนใจสำหรับผู้ชายอยู่แล้ว.... แต่เมื่อได้รู้ว่าคู่หมั้นของตัวเองเป็นใคร อีกฝ่ายที่พร้อมข้อตกลงของตัวเองเช่นกัน 'หมากตัวสำคัญ' ซึ่งดูเหมือนว่าการหมั้นครั้งนี้ไม่ใช่แค่หมั้นกันเท่านั้น แต่เธอจะต้องทำให้ตัวเองมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัยในแต่ละวันให้ได้ด้วย ถ้าเป็นฝ่ายยอมแพ้ต่อการหมั้นไปก่อน ฉันจะสูญเสียแม่และถ้าฉันตายไปก่อน แม่ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะได้อยู่บนโลกใบนี้เช่นกัน เพราะฉะนั้นเกมกระดานนี้มีทางเดียวก็คือ... ต้องพลิกขึ้นมาเป็นผู้คุมกติกาเอง โดยเฉพาะคุมหมากตัวสำคัญของกระดานนี้ให้ได้...นั่นก็คือเขา
เผลอรักเมียชั่วคืน
632.0K·ณดารินทร์เมื่อ One Night Stand ดันทำให้เกิดอีกหนึ่งชีวิต การแต่งงานเพราะความจำเป็นจึงเกิดขึ้น ข้อตกลงคือ ห้ามรัก ห้ามวุ่นวาย ห้ามหึงหวง ห้ามแสดงตัว ห้ามให้คนอื่นรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน แต่ไหงกลายเป็นเขาที่จ้องจะละเมิดข้อตกลงนั้นตลอดเวลา เรื่องนี้เป็นนิยายลำดับที่ 4 ของนิยายเซต 4 หนุ่มทาสรัก 1 หลงรัก เมียจำเป็น 2 แค้นรัก เมียเก่า 3 คลั่งรัก เมียขัดดอก 4 เผลอรัก เมียชั่วคืน
ทะลุมิติมาเป็นชายาอ๋องพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
6.0K·ภัสสพิชชาหากการหนีญาติพี่น้องที่หมายเอาชีวิต เนื่องจากต้องการเสบียงของเธอ ทำให้กระโดดลงมาหัวฟาดพื้นและตื่นขึ้นในร่างของสตรีบอบบางอย่างพระชายาของหยางอ๋อง เยี่ยนฟางคิดว่านี่เป็นพรที่เธอเคยขอ …หากได้รีเซ็ทชีวิตใหม่ ขอให้อย่าพบเจอญาติพี่น้องแบบนี้อีกเลย ขอให้หนีไปให้พ้นคนพวกนี้เสียที!!… ตอนนี้เธอหนีมาไกลน่าดูเพราะได้มาโผล่ในอีกมิตินึงเลยทีเดียว!! “พระชายา แย่แล้วเพคะ!! คนฝ่าบาทนำกำลังพลมายึดเวรคืนทรัพย์ ตอนนี้ท่านอ๋อง…เอ่อ กำลังส่งราชสาร์นไปเจรจาเพคะ!!“ ”แล้วยังไงต่อหล่ะ“ ตื่นมาก็มีเรื่องเลย คนที่ยังจับต้นชนปลายไปถูกถอนหายใจเหนื่อย ”อะ เอ่อ หม่อมฉันอยากให้พระชายากลับไปตระกูลเก่าและตัดขาดความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากับหยางอ๋องเพคะ!!“
ระบบเอาชีวิตรอดของนางร้าย เมื่อต้องแต่งงานกับพระเอกธงแดง
594·หย่งเอ๋อร์เซี่ยหรานตื่นมาในร่างลู่หว่านอวี๋ พร้อมระบบบังคับให้เปลี่ยนชะตา แต่สามีผู้เย็นชากลับไม่ยอมปล่อย ส่วนตัวร้ายธงดำก็หาเรื่องเอาตัวเข้ามาพัวพันนาง ตกลงส่งนางมาเปลี่ยนชะตา หรือมาให้บุรุษสองคนแย่งกันแน่!
ท่านอ๋องของข้าหาได้เกรงกลัวพระชายา
8.0K·BigM00Nทั่วทั้งแคว้นต้าเยว่ไม่มีผู้ใดไม่รู้ว่าเซียวจิ่นเหยียน เซ่อเจิ้งอ๋องผู้สำเร็จราชการ เป็นบุรุษที่ทั้งดุดัน เหี้ยมโหด และไม่มีผู้ใดกล้าขัดใจ จนกระทั่งเขาแต่งลั่วชิงอวี้ผู้ทั้งงดงามและกินเก่งเข้าจวนอ๋อง นับแต่นั้นคนทั่วเมืองหลวงต่างลือกันว่า เซ่อเจิ้งอ๋องผู้ยิ่งใหญ่เกรงกลัวพระชายาจนไม่เหลือศักดิ์ศรี แต่ลั่วชิงอวี้กลับยืนกรานหนักแน่นเสมอว่า “พวกเจ้าพูดเหลวไหล ท่านอ๋องของข้าหาได้เกรงกลัวพระชายา” เซียวจิ่นเหยียนพยักหน้าอย่างพึงพอใจต่อคำพูดของนาง ก่อนที่นางจะกล่าวต่อว่า “เขาแค่เชื่อฟังข้ามากเป็นพิเศษเท่านั้นเอง”
นับหนึ่งจนถึงรัก
6.0K·เค้กมัฟฟิ่นnบอส หรือคุณคีตะ ที่เป็น เจ้าของอาณาจักร เคทีกรุ้ป เกิดถูกใจ พนักงานของตัวเองที่ชื่อ นางสาววิมลิน แต่แม่ของบอส อยากให้ลูกชาย แต่งงานกับ ลูกของเพื่อน ที่ชื่อ ริสา คีตะ มีเพื่อนรัก ชื่อแบงก์ และ แบงก์คืออดีตคนรัก ของริสา ที่ต่างประเทศ การกลับมา การพบกัน และการนับหนึ่งใหม่ของชายหญิงทั้งสี่คน
แม่ดอกบัวขาวที่ว่าอย่าได้นับข้าเข้าไปด้วย
6.0K·หลินซีจูหรานอวี้คือสตรีที่ถูกมองว่าเสียสติ นั่นเพราะนางไม่เคยรักษาภาพลักษณ์ของกุลสตรีอย่างที่ควรจะเป็นเลย โดยเฉพาะยามที่ได้เข้าหาบุรุษที่ตนพึงใจ ซึ่งสตรีทั้งหลายต่างก็หวาดกลัวเขา แต่นางกลับหน้ามึนตามตื้อนัก
ริษยา
2.0K·Moonlight-mini ข้าริษยานาง…ใช่ ข้าเกลียดนาง…แน่นอนอยู่แล้ว
ชะตารักนางรอ
50.0K·เทียนเหอแม่ทัพหยางเหวินเย่ทิ้งภรรยาหลังแรกวิวาห์ ปล่อยให้นางรอนานกว่าห้าปีจึงยอมพบหน้า ทว่าเถียนเถียนน้อยกลับมิได้อัปลักษณ์ดั่งที่จำได้ ดวงตาสีน้ำผึ้งนั่นก็อันตราย ล่อลวงหัวใจไร้รักให้กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง **************** ‘นางสูญเสียบิดา ยังโวยวายน้อยกว่าเจ้าเสียอีก!’ ประโยคของท่านพ่อ ช่วยให้หยางเหวินเย่ได้สติขึ้นมาบ้าง เขายอมเข้าพิธีโดยไม่ปริปากบ่น ในเมื่อสาวน้อยหน้าตาอัปลักษณ์ยังอดทนต่อความสูญเสียได้ แม่ทัพมากฝีมืออย่างเขาก็ควรจะอดทนได้มิต่างกัน หยางเหวินเย่อดทนจนกระทั่งนาทีที่ถูกบิดาบังคับให้ร่วมหอกับนาง “นอนมิหลับหรือ” หยางเหวินเย่เอ่ยถามเจ้าสาวที่นอนขยับตัวไปมาอยู่บนพื้น “ท่านพี่ เถียนเถียนมีเรื่องอยากจะถาม” นางลุกขึ้นนั่งและมองตรงไปยังเจ้าบ่าวจำเป็น “สงสัยอะไรก็ถามมา” “ทราบดีว่าท่านพี่จะไม่มีวันรักข้า แต่เถียนเถียนอยากจะขออนุญาตรักท่านพี่ได้หรือไม่” นึกไม่ถึงว่าจะได้ยินคำขอเช่นนี้จากภรรยาอัปลักษณ์ แต่จะให้ใจร้ายตัดรอนสาวน้อยที่ไม่เหลือใครก็คงจะอำมหิตมากไปสักหน่อย หากยอมอ่อนข้อลงสักเล็กน้อยเพื่อให้นางมีอะไรยึดเหนี่ยวในภายภาคหน้า ก็มิใช่เรื่องผิดอันใดมิใช่หรือ “เจ้ารักข้าได้ แต่ย่อมจะเป็นแค่รักข้างเดียว” “รักข้างเดียวก็ดีมากพอแล้ว”
