เหนือธรรมชาติ

มู่ชิงเหยียน ทะลุมิติพลิกชะตาตระกูลมู่

จากลูกสาวหมอที่ถูกเหยียดหยาม สู่แพทย์หญิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งต้าเหวิน! มู่ชิงเหยียนจะรักษา ฟื้นฟู ร่ำรวย และแก้แค้นให้คนทั้งแคว้นคุกเข่าคารวะใต้ฝ่าเท้าของนาง! เรื่องย่อ จากยอดศัลยแพทย์แห่งโลกยุคใหม่ สู่คุณหนูตระกูลหมอที่สิ้นหวัง หลินเยว่ พบว่าตัวเองตื่นขึ้นมาในร่างของ มู่ชิงเหยียน บุตรีคนโตแห่งตระกูลมู่ อดีตตระกูลหมอหลวงผู้เคยรุ่งเรือง แต่บัดนี้กลับต้องใช้ชีวิตอย่างยากไร้ในหมู่บ้านห่างไกล เมื่อบิดาผู้เคยเป็นที่พึ่งพิงต้องกลายเป็นคนติดสุราเพราะถูกใส่ร้ายป้ายสีจนหมดสิ้นทุกอย่าง เขายอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตา มารดาผู้แสนอ่อนโยนที่ความจำเสื่อม และน้อง ๆ อีกสองคนต้องผอมโซเพราะขาดแคลนอาหาร ความรู้สึกผิดที่ไม่อาจจะช่วยชีวิตบิดาตัวเองไว้ไม่ได้ กลายเป็นแรงผลักดันให้เธอลุกขึ้นสู้ในโลกใบใหม่นี้! ด้วย มีดผ่าตัด ที่กลายเป็นมิติลึกลับซึ่งอัดแน่นไปด้วยอุปกรณ์การแพทย์สมัยใหม่และเสบียงที่ไม่เคยหมดสิ้น มู่ชิงเหยียนจึงเริ่มภารกิจพลิกชะตาชีวิตของตระกูล! เธอใช้ความรู้ความสามารถทางการแพทย์อันเหนือชั้น เพื่อรักษาชาวบ้านที่เคยดูถูกเหยียดหยาม จนได้รับฉายาว่า หมอเทวดาน้อย แต่ชื่อเสียงที่ขจรขจายกลับนำมาซึ่งภัยอันตราย เธอต้องเผชิญหน้ากับอำนาจมืดที่คอยหาผลประโยชน์จากการค้าขาย และแล้วโชคชะตาก็นำพาเธอให้กลับไปเผชิญหน้ากับ เซียวจิ่งฮ่าว ท่านโหวหนุ่มผู้เย็นชาและหยิ่งผยอง บุตรชายของตระกูลที่เคยทำลายครอบครัวของเธอ! จากความขัดแย้งที่บาดลึก สู่การร่วมมือกันเพื่อไขปริศนาความจริงเบื้องหลังที่ซ่อนอยู่ เส้นทางรักของท่านโหวและแพทย์หญิงผู้เด็ดเดี่ยวกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางการต่อสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้ครอบครัว "คนที่เคยเหยียบย่ำตระกูลข้า วันนี้ข้าจะให้พวกเขารู้ว่าอะไรคือการตอบโต้!" การแก้แค้นสุดสะใจที่ต้องทำให้คนทั้งแคว้นต้องสั่นสะเทือนจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว! ติดตามเรื่องราวของ มู่ชิงเหยียน แพทย์หญิงผู้จะมาพลิกชะตาของตระกูลให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง ได้ในนิยายเรื่องนี้! ด้วยรัก primพริมโรส

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

แม่ครัวแห่งยุคกับระบบร้านค้า

41.0K·มู่ตาน

หลังจากตายด้วยอุบัติเหตุ วิญญาณของ ‘ตงตง’ เข้ามาสวมร่างลูกสาวเจ้าของโรงเตี๊ยมเล็กๆ ที่ปิดตัวลง ตงตงตัดสินใจมุ่งหน้าฟื้นฟูโรงเตี๊ยมใหม่...โดยมีต้นทุนเป็นระบบร้านค้า!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

33.0K·l3oonm@

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สามี... ลืมไปแล้วหรือว่าเราหย่ากันแล้ว

23.0K·กัญจารีย์

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาได้วันเดียวก็โดนสามีขอหย่า เพราะความจำเป็นหย่าแล้วจำต้องอาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกัน ทว่าเขายังทำท่าคล้ายหึงหวงเธออีก สามี… นี่เราหย่ากันแล้วนะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงน้อย

15.0K·คุณแม่แฝดสาม

ครอบครัวของพวกเขา ถูกสังหารในคืนเดียวอย่างโหดเหี้ยม เด็กน้อยผู้รอดชีวิตทั้งห้าคนอดทดรอเวลาเพื่อเอาคืน การแก้แค้นสิบปีก็ถือว่ายังไม่สาย เพราะฉะนั้นเจ้าพวกคนชั่ว วันที่พวกข้าแข็งแกร่งคือวันตายของพวกเจ้า

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

หลี่ชิงเหมียว...ภรรยาผู้หวนคืน

15.0K·หลงเวลา/จู้หมิง

เพราะความเมตตาจากสวรรค์ ทำให้นางผู้ซึ่งสิ้นอายุขัยในวันที่คลอดลูก ได้กลับมาเกิดใหม่ ในร่างของคุณหนูสามผู้โง่เขลา บุตรีของท่านเจ้าสำนักศึกษาตระกูลหลี่ ความทรงจำในชีวิตก่อนที่ไม่หายไป ทำให้นางต้องพยายามกลับไปยังตระกูลที่นางจากมา เพื่อทายาทที่ไม่ทันได้รู้ว่าเป็นชายหรือหญิง แต่ความวุ่นวายในตระกูลหลี่นั้นก็ไม่น้อยเลย นางจะแก้ไขปัญหาในตระกูลใหม่เช่นไร และนางจะได้กลับไปยังที่ที่นางจากมาอย่างอาวรณ์ได้หรือไม่...

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ทะลุมิติไปเป็นฮูหยินแม่ทัพอัปลักษณ์

18.0K·กัญจารีย์

คำโปรย :นลินธาราสาวอีสานครึ่งคนครึ่งนาคทะลุมิติไปอยู่ในยุคจีนโบราณ ซ้ำยังได้รับสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ให้แต่งงานกับแม่ทัพอัปลักษณ์แดนบูรพา เช่นนั้นแล้วเธอจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อจากนี้ดี ........................ เนื้อเรื่องอ่านสบาย ๆ ค่ะ มีภาษาอีสานบ้างประปรายแต่ไรต์มีคำแปลให้นะคะ ใครชอบของแปลกนิด ๆ เชิญทางนี้เลยค่ะ เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของไรต์ทั้งสิ้นไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ใด ๆ หากผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ

11.0K·ฤดูหนาวที่เงียบเหงา

ซินหลินเป็นนักกายภาพบำบัดที่ทำงานอย่างหนักมาตลอด ช่วงเวลาที่เธอได้พักผ่อน เธอกลับทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งมีสามีเป็นชายพิการ พร้อมกับตัวช่วยพิเศษที่ติดตัวมาด้วย!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ไป๋ม่านหรง สตรีพลิกชะตา

18.0K·Ryoji

ไป๋ม่านหรงหญิงสาวจากยุคปัจจุบันเสียชีวิตแล้วได้ไปสิงร่างเด็กสาววัยสิบสองปี นางพบว่ายุคที่นางอยู่ล้าหลังมากและประสบกับภัยแล้ง จึงต้องการพลิกฟื้นความเป็นอยู่ด้วยระบบสุ่มที่ติดตัวมา

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

สามีของฉันคือชายตาบอด ยุค70

14.0K·ต้าซ้อ

กึก กึก กึก กึก เสียงรองเท้าส้นสูงดังก้องไปทั่วบริเวณออฟฟิศบนตึกสูงใจกลางเมือง เจ้าของรองเท้าพื้นสีแดงแบรนด์ Christian Louboutin เดินเฉิดฉายไปมาอย่างมั่นใจท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมปนอิจฉา "รองประธานเสิ่นมาที่แผนกบุคคลมีอะไรให้พวกเรารับใช้คะ?" เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลของบริษัทรีบเอ่ยถามผู้มาเยือนอย่างทันท่วงที ใคร ๆ ในบริษัทเฟอร์นิเจอร์และออกแบบตกแต่งบ้านแห่งนี้ต่างก็รู้ดีว่ารองประธานสาวคนนี้จริงจังกับงานมากแค่ไหน "ฉันแค่เอาใบลาพักร้อนมาส่งค่ะ ท่านประธานเซ็นอนุมัติเรียบร้อยแล้วนะคะ" เสิ่นเจียหนิง หญิงสาวในยุคปัจจุบัน เธออายุ 28 ปีทั้งยังมีหน้าที่การงานมั่นคง มีรถมีบ้านอยู่กลางเมืองใหญ่ รายได้ต่อปีของเธออยู่ที่หลายล้านหยวน ถือว่าเธอเป็นหญิงสาวที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานคนหนึ่ง บริษัทนี้เธอกับรุ่นพี่ที่สนิทกันร่วมกันสร้างมันขึ้นมา ใช้เวลากว่า 3 ปี ในที่สุดบริษัทก็กลายเป็นที่รู้จักเป็นวงกว้างเพราะได้รุ่นน้องอีกหลายคนเข้ามาร่วมงาน อีกทั้งยังมีการขายในช่องทางใหม่ ๆ ที่กำลังเป็นที่นิยมในสังคมเช่นการไลฟ์สด เธอมีพร้อมทุกอย่างแต่กลับไม่มีความสุข แฟนหนุ่มที่คบได้หลายปีก็ต้องเลิกรากันไปเพราะอีกฝ่ายนอกใจไปทำผู้หญิงคนอื่นตั้งท้อง จากนั้นเป็นต้นมาเธอจึงอยู่คนเดียวมาโดยตลอด และไม่กล้าเปิดใจให้ใครอีก "ทราบแล้วค่ะ ดิฉันจะจัดการต่อให้เรียบร้อย ว่าแต่รองประธานเสิ่นหยุดยาวตั้ง 10 วัน จะไปเที่ยวที่ไหนเหรอคะ" "คิดว่าจะขับรถเล่นไปเรื่อย ๆ ค่ะ ค่ำไหนก็นอนนั่น" "เที่ยวให้สนุกนะคะ" "ค่ะ แล้วจะซื้อขนมมาฝากนะ" "อุ้ย ขอบคุณค่ะ" เสิ่นเจียหนิงเดินกลับเข้าไปปิดคอมพิวเตอร์พร้อมกับหยิบกระเป๋าถือ ก่อนจะเดินออกจากออฟฟิศไปโดยที่เธอไม่รู้เลยว่า การจากไปครั้งนี้เธอจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีกแล้ว "หลิวหลิว งานที่ค้างคาอยู่พี่เซ็นให้หมดแล้วนะ ไว้เจอกันอาทิตย์หน้าจ้ะ" เสิ่นเจียหนิงบอกลาเลขาหน้าห้อง เธอลาพักร้อน 10 วัน เธอตั้งใจจะไปพักผ่อนต่างเมืองเงียบ ๆ เพียงลำพัง วันนี้จึงเป็นวันสุดท้ายที่เธอต้องสะสางงานทั้งหมดให้เสร็จก่อนออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ "ค่ะพี่เจียหนิง เที่ยวให้สนุกนะคะ แล้วเจอกันอาทิตย์หน้าค่ะ" "จ้ะ แล้วพี่จะซื้อของมาฝากนะ" "ว่าแต่พี่จะไปไหนคะ หนูจะได้รู้ว่าจะฝากพี่ซื้ออะไรที่เป็นของขึ้นชื่อของที่นั่น" เจียหนิงขยี้ผมของเลขาตัวน้อยเบา ๆ เธอเอ็นดูอีกฝ่ายไม่ต่างจากน้องสาว คงมีแต่หลิวหลิวคนนี้ที่กล้าพูดคุยเรื่องทั่วไปกับเธอนอกเหนือจากเรื่องงาน "เรานี่นะ พี่กะว่าจะขับรถไปฉางซา แต่ไม่รู้จะถึงวันไหนเหมือนกัน เอาเป็นว่าพี่จะถ่ายรูปส่งมาในวีแชทเรื่อย ๆ นะ" "กลับไปเยี่ยมบ้านเหรอคะ หนูรอได้ ขับรถไกลขนาดนั้นต้องระมัดระวังเป็นพิเศษด้วยนะคะ" "รู้แล้วจ้า พี่กลับแล้วนะ ยังต้องไปเก็บของที่บ้านอีก" แสงอาทิตย์ยามเย็นทอแสงอ่อน ๆ ลอดผ่านตึกสูงระฟ้า เจียหนิงก้าวเดินออกมาจากอาคารสำนักงาน ผ่านดงผู้คนมากหน้าหลายตาที่ต่างเร่งรีบกลับบ้านหลังเลิกงาน เสียงแตรรถยนต์ดังก้องไปทั่ว ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ในสังคมเมืองที่วุ่นวายนี้ เจียหนิงขึ้นรถยนต์คันหรูที่จอดรออยู่ในลานจอดรถ ขณะขับรถเคลื่อนตัวไปตามท้องถนน เธอเฝ้ามองผู้คนเดินจูงมือกันไปมา คู่รักหนุ่มสาวหัวเราะคิกคัก เด็ก ๆ วิ่งเล่นอย่างมีความสุข ภาพเหล่านั้นยิ่งทำให้เธอรู้สึกเปลี่ยวเหงาอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้จะมีทุกสิ่งทุกอย่างที่ใคร ๆ ก็อยากได้ แต่เจียหนิงกลับรู้สึกขาดอะไรบางอย่างไป เธอมีเพื่อนร่วมงานมากมาย มีงานทำที่มั่นคง แต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยวในใจเสมอมา ความรู้สึกนี้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกทีเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อรถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในโรงจอดรถในวิลล่าหรู เจียหนิงก้าวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านอย่างเงียบ ๆ เธอตรงไปยังห้องนอนและลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ใบหนึ่งออกมา ก่อนเริ่มจัดเตรียมเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัว "ฉางซา...นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้กลับไป ขอให้ที่นั่นทำให้ฉันคลายเหงาลงได้บ้างก็ยังดี" เจียหนิงคิดในใจพลางจินตนาการถึงภาพบรรยากาศเมืองโบราณอันแสนอบอุ่นของเมืองฉางซา ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อในมณฑลหูหนาน และยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวใกล้บ้านเกิดของเธอ การเดินทางครั้งนี้ เธอหวังว่าจะได้พบเจอกับผู้คนใหม่ ๆ และญาติพี่น้องห่าง ๆ กิจกรรมมากมายอาจจะทำให้เธอได้สัมผัสประสบการณ์ใหม่ ๆ และที่สำคัญที่สุดคือ ได้เติมเต็มความสุขให้กับชีวิตที่ขาดหายไป เจียหนิงเชื่อว่าการเดินทางครั้งนี้อาจจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นกว่าเดิมก็ได้ ในยามค่ำคืนหลังจากจัดกระเป๋าเดินทางเสร็จ เสิ่นเจียหนิงเลือกที่จะนั่งอยู่บนโซฟาตัวโปรดมองออกไปยังวิวเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสี แต่กลับรู้สึกถึงความว่างเปล่าในใจ เธอเปิดเพลงบรรเลงเบา ๆ เพลงที่คุ้นเคยตั้งแต่เด็ก เพลงที่มักจะได้ยินพ่อเล่นกีตาร์ให้ฟังตอนอยู่บ้านที่ชนบท เสียงเพลงพาให้เสิ่นเจียหนิงนึกถึงวันวานที่เคยใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายที่บ้านเกิด บ้านหลังเล็ก ๆ ที่รายล้อมไปด้วยทุ่งนาเขียวขจี เสียงหัวเราะของพ่อแม่ที่ดังก้องอยู่ในความทรงจำ ภาพของครอบครัวที่อบอุ่นค่อย ๆ ลอยขึ้นมาในหัวใจ เธอคิดถึงอาหารที่แม่ทำให้อร่อยทุกมื้อ คิดถึงบรรยากาศยามเย็นที่ได้นั่งคุยกับพ่อแม่ใต้ร่มไม้ใหญ่ คิดถึงเพื่อนบ้านที่เป็นกันเอง แต่แล้วความคิดถึงก็ถูกตัดขาดลงด้วยความรู้สึกโหยหาที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นมาในใจ พ่อแม่ของเธอจากไปตั้งแต่เธอยังเรียนไม่จบ เธอต้องย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองเพื่อทำงานและใช้ชีวิตตามลำพัง ญาติห่างๆ ที่เคยติดต่อกันตอนเด็กก็ค่อย ๆ ห่างเหินกันไปตามกาลเวลา ในตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนเป็นคนโดดเดี่ยวอยู่ในเมืองใหญ่แห่งนี้ เสิ่นเจียหนิงพยายามที่จะปรับตัวเข้ากับชีวิตในเมือง แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกผูกพันกับบ้านเกิดอยู่เสมอ เธอประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีเงินทอง มีทุกอย่างที่คนทั่วไปใฝ่ฝัน แต่กลับรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถเติมเต็มความสุขในใจได้อย่างแท้จริง "ฉันกำลังตามหาอะไรอยู่กันแน่? ความสุขที่แท้จริงคืออะไร?" เสิ่นเจียหนิงถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า คำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของเธอราวกับไม่มีวันหาคำตอบได้ การเดินทางไปพักผ่อนในครั้งนี้ อาจจะเป็นโอกาสให้เสิ่นเจียหนิงได้กลับมาสำรวจตัวเองและหาคำตอบที่ต้องการก็เป็นได้ หลังจากที่เสิ่นเจียหนิงใช้เวลาครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ เธอก็ลุกขึ้นไปหยิบกล่องเก่า ๆ ที่เก็บไว้ใต้เตียงออกมา กล่องใบนี้บรรจุไปด้วยของที่ระลึกต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปถ่ายเก่าสมัยเด็ก ของเล่นชิ้นโปรด หรือจดหมายที่พ่อแม่เขียนถึงเธอ เสิ่นเจียหนิงเปิดกล่องออกมาอย่างเบามือ ใบหน้าของเธอฉายแววความสุขและความเศร้าปนกันไป เธอหยิบรูปถ่ายครอบครัวขึ้นมาดู ภาพของพ่อแม่ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส และตัวเธอตอนเด็กที่กำลังหัวเราะอย่างมีความสุข ทำให้เธออดที่จะน้ำตาไหลออกมาไม่ได้ "พ่อ...แม่...หนูกำลังจะกลับไปเยี่ยมนะคะ" เสิ่นเจียหนิงกระซิบเบา ๆ พร้อมกับกอดรูปถ่ายไว้แน่น เธอรู้สึกเหมือนได้กลับไปอยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นของพ่อแม่อีกครั้ง ของในกล่องนี้ถือเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจที่เธอทะนุถนอมเป็นอย่างดีเสมอมา

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ทะลุนิยายมาเป็นคุณแม่ลูกสี่ นำพาครอบครัวสู่ความรุ่งโรจน์

25.0K·ต้าซ้อ

นางหลุดเข้ามาในนิยายกลายเป็นแม่ตัวร้ายที่มีลูกหลานล้อมรอบ ภารกิจคือสร้างครอบครัวให้มั่งคั่งเพื่อแลกกับการกลับบ้าน แต่เมื่อใจผูกพันจนไม่อาจจาก..โชคชะตากำลังบังคับให้นางต้องจากพวกเขาไปอย่างเจ็บปวด

นิยายผจญภัยจบแล้ว

เซียนสาวเจ้าบทบาท

14.0K·sunshine

เจียงผิงอี้ เทพธิดาเพียงหนึ่งเดียวแห่งเขาหลานไถ ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเจียงผิงอี้ "ลูกสาวเศรษฐีตัวจริง" ที่แสนจะโนเนมและตกอับในวงการบันเทิง พลังวิญญาณอ่อนแอเกินไปเหรอ? ก็แค่มาเป็นดาราเก็บแต้มความประทับใจ (Goodwill) จากแฟนคลับสิ น้องสาว (ลูกปลอม) คอยกลั่นแกล้งงั้นเหรอ? ก็สวมบท "นังตัวดีสายแอ๊บ" (Green Tea) เอาคืนให้กระเจิงไปเลย! ท่านประธานสุดหล่ออยากจะใช้กำลังบีบบังคับให้รัก? งั้นส่ง "สามีตำแหน่งจักรพรรดิเทพ" ที่ฉันเก็บมาได้ไปจัดการเขาสักหน่อยเป็นไง อะไรนะ?! ศิษย์พี่มหาเทพผู้แสนเพอร์เฟกต์ของฉัน จริงๆ แล้วคือ "จอมมารตัวร้าย" ผู้ทำลายล้างโลกงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น เพื่อมวลมนุษย์และสรรพสิ่ง... ฉันคงต้องชักกระบี่ออกมาสู้แล้วล่ะ! เจียงผิงอี้: "ข้าคือเทพธิดาเพียงหนึ่งเดียวแห่งเขาหลานไถ ผู้ปกปักษ์สรรพสิ่งใต้หล้า เจ้ากล้าด่าข้าเชียวหรือ?" เฉินอู๋เฉียว: "ที่ข้าพูดน่ะหมายความว่า... ถ้าเจ้าไปก่อเรื่องข้างนอก ข้าจะเป็นคนรับผิดชอบเอง แต่เจ้าอย่าไปขู่คนอื่นเขา..." ...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

คู่พันธะของเจ้ามังกร

9.0K·Ryoji

เมื่อไม่สามารถผูกพันธะกับสัตว์อสูรได้จึงถูกปรามาสว่าเป็นสตรีไร้ค่า ทางตระกูลอวี้ที่ไม่ต้องการสะใภ้ไร้ประโยชน์ผู้นี้จึงเป็นฝ่ายขอยกเลิกสัญญาหมั้นหมายและละทิ้งตระกูลม่านหรงไปอย่างไม่ใยดี... “ซือหยวนเอ๋ยชีวิตเจ้าช่างอาภัพยิ่งนัก ในเมื่อสวรรค์ได้มอบโอกาสให้ข้าแล้ว เช่นนั้นความอยุตติธรรมที่ได้รับนี้ข้าจะเอาคืนเเทนเอง!!!”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ภรรยาเด็กของบันฑิตผู้หลับไหลพร้อมหินวิเศษ

7.0K·ฤดูหนาวที่เงียบเหงา

เหอเหยาย้อนเวลากลับมาในช่วงอายุสิบสามปี ก่อนจะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาตนเองให้หลุดพ้นจากความตาย โดยครั้งนี้นางเลือกที่จะแต่งงานกับบันฑิตผู้ซึ่งนอนไม่ได้สติมาหลายเดือน ยอมเป็นม่ายดีกว่าถูกกลั่นแกล้งจนตาย

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

ย้อนเวลาครั้งนี้ข้าจะดูแลสามีให้ดี

8.0K·ฤดูหนาวที่เงียบเหงา

ในวันที่สวี่ซินรู้ตัวว่าย้อนเวลากลับมาในอดีตเมื่อชาติที่แล้วอีกครั้ง เรื่องราวต่าง ๆ ที่เลวร้าย สามีที่ตายเพราะตนเอง และมารดาที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี ต่อไปนี้จะไม่ปล่อยให้คนที่รักนางต้องตายอีก

เกิดใหม่ในนิยายจบแล้ว

ภรรยาแสนร้ายกับนายขี้โรค

12.0K·กัญจารีย์

เธอตื่นขึ้นมาในร่างใหม่ก็โดนสามีบอกเลิกซะแล้ว ได้สิถ้าเขาต้องการอย่างนั้นเธอก็ไม่ขัดข้อง แต่ลูกทั้งสองที่นั่งกอดคอกันร้องไห้นี่สิทำให้เธอตัดสินใจได้ยากยิ่ง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

บุรุษอัปลักษณ์ท้ายเรือนนาผู้นี้คือสามีข้า

6.0K·คุณหนูหยางเอิน

เป็นคุณหมอดาวโซเชียลเต้นโย่ว ๆ อยู่ดี ๆ รู้ตัวอีกทีก็มาโผล่กลางป่าในเสี้ยววินาทีราวกับดีดนิ้ว ความหวังหนึ่งเดียวคือเรือนนาที่มีแสงไฟเล็ดลอดออกมาหลังนั้น ทว่าคนในนั้นกลับไม่ต้อนรับและมีความแปลกบางอย่าง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

หลินเสวี่ย จุติใหม่เป็นคุณหนูตกยาก พลิกชะตาเป็นดาวนำโชค

5.0K·ฮูหยินน้อย

"ท่านพ่อ ท่านบอกว่าข้าเป็นตัวซวยงั้นหรือ? เช่นนั้นทองคำท่วมหัวกับโสมพันปีในมือข้านี้ ท่านก็อย่าหวังจะได้เห็นมันแม้แต่เงา"

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

สาวใช้อุ่นเตียงผู้ร่ำรวยของท่านโหวเย็นชา

6.0K·กัญจารีย์

เมื่อเจ้าของธุรกิจสปาและนวดแผนไทยต้องทะลุมิติไปเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของท่านโหว หากอยากเป็นอิสระนางต้องหาเงินสองร้อยตำลึงเงินมาไถ่ตัว เช่นนั้นนางจะหาเงินด้วยวิธีใดได้เล่า

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น

5.0K·ไหล่ซ่า

ซื่อเยี่ยหลิงบุตรสาวรองแม่ทัพต้องมาเสียชีวิตเพราะถูกสามีและอนุวางยาพิษจนเสียชีวิต แต่แทนที่หญิงสาวจะไปปรโลกแต่กลับไปเข้าร่างหญิงสาวอีกคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย มันเป็นไปได้เช่นไรกัน

นิยายจีนโบราณจบแล้ว