เหนือธรรมชาติ

มู่ชิงเหยียน ทะลุมิติพลิกชะตาตระกูลมู่

จากลูกสาวหมอที่ถูกเหยียดหยาม สู่แพทย์หญิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งต้าเหวิน! มู่ชิงเหยียนจะรักษา ฟื้นฟู ร่ำรวย และแก้แค้นให้คนทั้งแคว้นคุกเข่าคารวะใต้ฝ่าเท้าของนาง! เรื่องย่อ จากยอดศัลยแพทย์แห่งโลกยุคใหม่ สู่คุณหนูตระกูลหมอที่สิ้นหวัง หลินเยว่ พบว่าตัวเองตื่นขึ้นมาในร่างของ มู่ชิงเหยียน บุตรีคนโตแห่งตระกูลมู่ อดีตตระกูลหมอหลวงผู้เคยรุ่งเรือง แต่บัดนี้กลับต้องใช้ชีวิตอย่างยากไร้ในหมู่บ้านห่างไกล เมื่อบิดาผู้เคยเป็นที่พึ่งพิงต้องกลายเป็นคนติดสุราเพราะถูกใส่ร้ายป้ายสีจนหมดสิ้นทุกอย่าง เขายอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตา มารดาผู้แสนอ่อนโยนที่ความจำเสื่อม และน้อง ๆ อีกสองคนต้องผอมโซเพราะขาดแคลนอาหาร ความรู้สึกผิดที่ไม่อาจจะช่วยชีวิตบิดาตัวเองไว้ไม่ได้ กลายเป็นแรงผลักดันให้เธอลุกขึ้นสู้ในโลกใบใหม่นี้! ด้วย มีดผ่าตัด ที่กลายเป็นมิติลึกลับซึ่งอัดแน่นไปด้วยอุปกรณ์การแพทย์สมัยใหม่และเสบียงที่ไม่เคยหมดสิ้น มู่ชิงเหยียนจึงเริ่มภารกิจพลิกชะตาชีวิตของตระกูล! เธอใช้ความรู้ความสามารถทางการแพทย์อันเหนือชั้น เพื่อรักษาชาวบ้านที่เคยดูถูกเหยียดหยาม จนได้รับฉายาว่า หมอเทวดาน้อย แต่ชื่อเสียงที่ขจรขจายกลับนำมาซึ่งภัยอันตราย เธอต้องเผชิญหน้ากับอำนาจมืดที่คอยหาผลประโยชน์จากการค้าขาย และแล้วโชคชะตาก็นำพาเธอให้กลับไปเผชิญหน้ากับ เซียวจิ่งฮ่าว ท่านโหวหนุ่มผู้เย็นชาและหยิ่งผยอง บุตรชายของตระกูลที่เคยทำลายครอบครัวของเธอ! จากความขัดแย้งที่บาดลึก สู่การร่วมมือกันเพื่อไขปริศนาความจริงเบื้องหลังที่ซ่อนอยู่ เส้นทางรักของท่านโหวและแพทย์หญิงผู้เด็ดเดี่ยวกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางการต่อสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้ครอบครัว "คนที่เคยเหยียบย่ำตระกูลข้า วันนี้ข้าจะให้พวกเขารู้ว่าอะไรคือการตอบโต้!" การแก้แค้นสุดสะใจที่ต้องทำให้คนทั้งแคว้นต้องสั่นสะเทือนจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว! ติดตามเรื่องราวของ มู่ชิงเหยียน แพทย์หญิงผู้จะมาพลิกชะตาของตระกูลให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง ได้ในนิยายเรื่องนี้! ด้วยรัก primพริมโรส

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

35.0K·l3oonm@

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ดวงใจราชาปีศาจ

3.0K·chocolate lily

เมื่อราชาปีศาจที่โหดเหี้ยม ถูกผนึกไว้โดยเทพสงครามองค์ก่อน นางสละชีวิตตนเองสร้างผนึกขึ้นมาและไม่มีใครสามารถจะปลดผนึกนี้ได้ แต่เวลาผ่านไปหลายหมื่นปีกับมีหญิงสาวคนหนึ่งบังเอิญไปทำให้ผนึกนี้ปลดออก

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ข้านี่ล่ะนางมาร

4.0K·Moonlight-mini

ผู้คนเกลียดชังข้า แต่กลับมิมีผู้ใดรู้เบื้องหลังว่าแท้จริงแล้วข้าต้องโหดร้ายเช่นนี้เป็นเพราะผู้ใด แทงมีดใส่อกคนรักของข้า สังหารตระกูลข้าจนสิ้นแม้แต่เด็กทารกก็มิเว้น ข้าต้องยืนยิ้มแล้วเอ่ยว่า ไม่เป็นไร ข้าให้อภัย นั่นคงมีเพียงพระโพธิสัตว์เสียแล้วมิใช่ข้าคนนี้ คนที่พวกเจ้าหวาดกลัวยิ่งกว่าภูตผี

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

กำเนิดเทพเจ้ากันเด้ง สตรีมเมอร์ฮันเตอร์สายปั่น

142·Phooto

สองเกลอเจอวิกฤต: คนหนึ่งต้องทำเรื่องน่าอาย อีกคนถ่ายคลิปประจาน (เพื่อเงิน)

นิยายแอคชั่นยังไม่จบ

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

17.0K·จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

คะนึงครวญ

1.0K·เพลงมีนา

ย่าหยานักเขียนสาวที่ขับรถออกมาหาแรงบันดาลให้งานเขียนชิ้นใหม่ หลังจากที่สมองตันคิดอะไรไม่ออกมาเป็นเดือนแล้ว เธอมีรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่อยู่หนึ่งคันที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ปกติเธอทำงานอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปเจอผู้คนเท่าไหร่ ชีวิตเธอมีแค่งานกับงาน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก ย่าหยาอาศัยอยู่กับแม่จนเมื่อสองปีก่อนแม่พบรักใหม่กับหนุ่มใหญ่ชาวต่างชาติและย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ เธออยากใช้ชีวิตที่เมืองไทยจึงไม่ได้ตามแม่ไปด้วย แท้ที่จริง เธอรู้สึกเหมือนเฝ้ารออะไรบ้างอย่าง หรือมีใครสักคนรอเธออยู่ . . . . . . . . . ปลายนิ้วที่สัมผัสใบหน้ารบกวนการหลับใหลทำให้หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งจึงรู้ว่ามีดวงตาคมปลาบคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะผิวแก้มทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ย่าหยาตื่นตกใจพยายามขยับตัวหนีแต่แขนสองข้างถูกกดลงข้างตัว "จะดิ้นหนีไปทำไมเล่า อุตส่าห์ปีนขึ้นเตียงฉันได้แล้วนี่" "!" ดวงตากลมเบิกกว้าง เธออ้าปากจะปฏิเสธแต่กลับไม่มีเสียงออกมา ทำไมจู่ๆ เธอเปล่งเสียงไม่ได้!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทะลุมิติไปเป็นสามีตัวอ้วนของหญิงอัปลักษณ์

5.0K·กัญจารีย์

หนุ่มวิศวะผู้หวงความโสดต้องทะลุมิติไปเป็นสามีของหญิงสาวหน้าผีที่มีแต่คนรังเกียจ แต่พ่อกับแม่ของเขาอยากได้หลานแล้วเขาจะทำอย่างไรเมื่อเขาก็ไม่สามารถมีลูกกับคนที่ไม่ได้รักได้เช่นกัน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ภรรยาแสนร้ายกับนายขี้โรค

12.0K·กัญจารีย์

เธอตื่นขึ้นมาในร่างใหม่ก็โดนสามีบอกเลิกซะแล้ว ได้สิถ้าเขาต้องการอย่างนั้นเธอก็ไม่ขัดข้อง แต่ลูกทั้งสองที่นั่งกอดคอกันร้องไห้นี่สิทำให้เธอตัดสินใจได้ยากยิ่ง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สามีข้าเป็นมากกว่าชายพิการ

6.0K·กัญจารีย์

เธอไปเก็บเห็ดแต่ดันได้สามี ซ้ำเธอยังไม่ใช่เจ้าของร่างนี้ สำคัญกว่านั้นเขาพิการ ไม่ใช่พิการธรรมดาแต่พิการแบบตะโกน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

อามาร์

515·ณิการ์

"เวตาลอามาร์" เฝ้ารอนางอันเป็นที่รักมาตลอดสี่พันห้าร้อยปี แน่นอนเขามีอายุเกือบหมื่นปี และตอนนี้นางก็กลับมาแล้ว "พุฒิตา" ไม่เชื่อเรื่องอดีตแต่เมื่อถูกเวตาลหื่นกามจู่โจมแล้วเธอจะต้านทานไหวได้ยังไงเมื่อเขามีหน้าตาหล่อขยี้ใจขนาดนั้น เป็นใครจะต้านและทนไหวเมื่อถูกขยี้ 'รัก' ดุดัน +++++ “อ่า...คุณมันไม่ใช่คน อะ...อื้อ” แล้วเธอก็ต้องร้องครางซ่านออกมาเมื่อปากหนากัดคลึงยอดอกตัวเองหนักหน่วง “ข้าคือเวตาล และเป็นเวตาลที่มีแค่เจ้าคนเดียวเท่านั้นที่จักได้ครอบครองร่างกายกับจิตวิญญาณของข้ายอดรัก อ่า...” แล้วปากหนาก็เคลื่อนไล้มายังหน้าท้องแบนราบที่กำลังเคลื่อนไหวตามแรงหอบหายใจของเจ้าของร่างเล็กระหงน่าทะนุถนอม “คุณมันต่ำช้า!” “เดรัจฉานเช่นข้ามิมีความดีให้พูดถึง นอกจากความต่ำทราม ดวงใจของข้าเอ๋ย...อื้ม” แล้วเขาก็ไล้ปลายลิ้นสากลามเลียหน้าท้องแบนราบไปยังความเป็นสตรีของนางอันเป็นที่รักที่อวบนูนสวยงามแถมยังฉ่ำแฉะเพื่อรอให้ตนกลืนกินน้ำเกสรงามอีกด้วย ++++++ ว้าย! “น้ำบ้า! นึกอยากหยุดก็หยุด นึกอยากไหลก็ไหล” พุฒิตายกมือปัดน้ำที่เข้าตาออกทิ้งพร้อมบ่นและเริ่มอาบน้ำต่อ แต่พอได้ยินเสียงหัวเราะขำอยู่ด้านหลังก็รู้ในทันทีว่าใครทำให้น้ำหยุดไหล หึหึ “คุณ!” เธอเอี้ยวหันหน้ามาทางเจ้าของต้นเสียงพร้อมกับปิดน้ำ คว้าผ้าเช็ดตัวที่ชั้นวางผ้าเช็ดตัวมาห่อหุ้มตัวเปลือยให้พ้นสายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมายังตน “ทำไมไม่อาบต่อเล่า ข้าเองก็เหนียวตัวเช่นกัน” มือใหญ่ยกขึ้นถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวในของตัวเองทีละเม็ดทั้งๆ ที่แค่ใช้เวทคาถาเสื้อผ้าก็หลุดแล้ว แต่เขาอยากปลดถอดมันออกทีละชิ้นต่อหน้านางมากกว่าใช้วิธีเหมือนทุกครั้งที่เคยทำ

นิยายแฟนตาซีจบแล้ว

แวมไพร์กระหายรัก 20+

1.0K·พริ้มพราว

เมื่อ "ความรัก" แขวนอยู่บน "เส้นด้าย" เมื่อชีวิตเต็มไปด้วย "อุปสรรค" สาวน้อยหน้ามน "พริ้มพราว" ต้องโคจรไปพบกับ เขา "เจนิสัน" แวมไพร์ตัวฉกาจ ความบังเอิญหรือฟ้าลิขิตที่ทำให้ความรักเจริญงอกงามข้นมาได้ในเมื่อทั้งสองอยู่คนละสายเลือดแต่ความรักมิอาจแบ่งแยกได้ เขาทั้งสองจะทำอย่างไร จะ "สานต่อ" หรือจะ "จบ" สิ่งนี้มันขึ้นอยู่ที่ใจมิใช่สิ่งที่เป็นอยู่

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เบญจเพสต้องห้าม(รัก)

1.0K·ไป๋ชิงหง-เกียร์สายฟ้า

ผลไม้ต้องห้าม ยิ่งห้ามก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกยั่วยุ จนกระทั่งได้ลิ้มลองมันอย่างแท้จริง เธอก็ถอนตัวไม่ขึ้น มีแฟนหนุ่มเป็นถึงพระเอกเบอร์หนึ่งในวงการ ทั้งยังเป็นอดีตคนรักที่จากกันโดยไม่ได้เลิกราด้วยซ้ำ น้ำมันเมื่อใกล้กับไฟย่อมจุดติดอย่างรวดเร็ว แค่เห็นหน้าเขาเธอก็โยนเรื่องความเชื่อทั้งหลายทิ้งไป เหลือแต่เพียงโลกที่มีพวกเขาสองคน มันคือการลงทัณฑ์แสนหวาน คือเกมที่ทั้งคู่ตกลงระหว่างกัน มันคือกับดักที่ล่อลวงให้เธอค่อยๆ เปลี่ยนจากหญิงสาวแสนเย่อหยิ่งให้เป็นทาสรักบนเตียง เธอผิดสัญญาต่อบรรพบุรุษ สูญเสียพรหมจรรย์ก่อนวัยเบญเพส เขาพาเธอลอยละล่องขึ้นสู่ที่สูง ก่อนจะฉุดลงพื้นด้วยความเย็นชา เธอจึงพบว่าตนเองถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว อย่างไรก็ตามสิ่งสำคัญก็คือทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขารับปากช่วย แม้ว่าจะแลกด้วยศักดิ์ศรีทั้งหมดก็ตาม กระทั่งวันหนึ่งเธอก็พบว่าผลสะท้อนกลับของคำสัญญาต่อบรรพบุรุษนั้นรายแรงกว่าที่คิด และต้องเลือกระหว่าง 'ตัดรัก' หรือ 'ยอมตาย'

นิยายรักจบแล้ว

เมื่อผี ต้องกลายมาเป็นสามีสุดที่รัก

2.0K·เจ้าเหมียวโอโจะ

คำโปรย เมื่อความบังเอิญทำให้เธอต้องเจอผีหนุ่มแบบเขา และก็ตกหลุมรักกับผีหนุ่มแบบงงๆ ซ้ำร้ายเจ้าผีหื่นก็ชอบเข้าไปทำเรื่องอย่างว่ากับเธอในความฝันอีกซะด้วย จากความบังเอิญจนกลายเป็นคนที่คุ้นเคย แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อจู่ๆผีหนุ่มอย่างเขาก็ได้หายไป …. นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะกับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปีนะคะ เนื้อหามีการบรรยายฉากบนเตียงอย่างโจ่งแจ้ง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ใครที่ชอบแนวฟีลกู๊ดแนะนำเรื่องนี้ค่ะ พระนางไม่งี่เง่าแถมมีเพื่อนที่ดีคอยซัพพอร์ต รับรองว่าใครชอบแนวหวานโรแมนติกฟินจิกหมอนต้องชอบแน่นอนค่าาา อ่านให้สนุกกันนะคะ ?

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ฉัตรรักอรุญรุ่ง

3.0K·มิสจูเลีย

ตั้งแต่เกิดมา 'ทออรุณ' เคยคิดว่าการเห็นผีตั้งแต่เด็กนั้นเหมือนชีวิตต้องสาป ทว่าการโดนทั้งเจ้ากรรมนายเวรตามเอาชีวิต ทั้งโดนผีพ่อม่ายจ้องจับทำเมียนั้นแย่ยิ่งกว่า และที่แย่ยิ่งกว่านั้น... ก็คือการที่แทบเอาชีวิตไม่รอดจนต้องกลับมาพึ่งพา 'ฉัตรจักร' หรือหลวงฉัตร เณรฉัตร ไอ้ฉัตร!! คนที่เธอเกลียดขี้หน้าที่สุด แต่จะไม่พึ่งก็ไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายดันเป็นคนเดียวที่จะทำให้เธอรอดจากเรื่องบ้าบอพวกนี้ "อยากให้เรียกหลวงก็หยุดกวนน้องก่อนสิ ไม่งั้นน้องจะเรียกไอ้ฉัตร!!" "ดื้อนักเดี๋ยวน้องจะโดนหลวงไอ้ฉัตรเขกหัวนะ อิตัวดี" หมายเหตุ : ในเรื่องมีการใช้ภาษาใต้ (ชุมพร) มีคำแปลค่ะ ปล. จบดี ไม่มีนอกกายนอกใจ เชิงอรรถ หลวง = พี่ (คนใต้มักเรียกผู้ชายที่บวชเรียนแล้วและอายุมากกว่าว่าหลวง หากอายุน้อยกว่าจะเรียกว่าเณร ไม่ได้หมายความว่ายังเป็นพระหรือเณรแต่อย่างใด) คำเตือน นิยายเรื่องนี้กล่าวถึงสิ่งลี้ลับ ไสยศาสตร์ มีฉากสยองขวัญ ผี สัมภเวสี และความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

นิยายสยองขวัญจบแล้ว

ทะลุมิติไปเป็นฮูหยินแม่ทัพอัปลักษณ์

18.0K·กัญจารีย์

คำโปรย :นลินธาราสาวอีสานครึ่งคนครึ่งนาคทะลุมิติไปอยู่ในยุคจีนโบราณ ซ้ำยังได้รับสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ให้แต่งงานกับแม่ทัพอัปลักษณ์แดนบูรพา เช่นนั้นแล้วเธอจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อจากนี้ดี ........................ เนื้อเรื่องอ่านสบาย ๆ ค่ะ มีภาษาอีสานบ้างประปรายแต่ไรต์มีคำแปลให้นะคะ ใครชอบของแปลกนิด ๆ เชิญทางนี้เลยค่ะ เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของไรต์ทั้งสิ้นไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ใด ๆ หากผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

องค์ชายใหญ่ก็ดี องค์ชายสี่ก็ได้

2.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่

นางคือภูติที่มีลมหายใจวิเศษและได้เจอกับสององค์ชายจนเชื่อมโยงจิตวิญญาณ พวกเขาต่างช่วงชิงตัวนาง ส่วนนางเล่ากลับไม่อาจตัดสินใจ พวกท่านอย่าได้ทำเช่นนี้ ข้าเลือกไม่ถูกแล้ว ---------------------------------- นางคือภูติซึ่งมีลมหายใจวิเศษแต่กลับถูกหลอกลวงเพื่อใช้งานจนพลังสูญสิ้นและหมดประโยชน์จึงถูกปล่อยให้ตายอย่างไร้ค่า เมื่อได้โอกาสฟื้นขึ้นมาพบว่ามีองค์ชายถึงสองคนที่ต่างกล่าวหากันและกันแล้วช่วงชิงตัวนาง ในความทรงจำพวกเขาล้วนเห็นแก่ตัว ไม่ได้ชอบนางอย่างแท้จริง เพียงเห็นแก่พลังวิเศษของนางเท่านั้น เหตุใดคราวนี้พวกเขากลับไม่แย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทกันอย่างดุเดือดเช่นเดิม แต่เปิดศึกแย่งนางอย่างเอาเป็นเอาตาย ---------------------------------- เรื่องนี้นางเอกควบสองนะคะ ออกแนวโดนแย่งไปมา จบดีมีความสุขค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

วิศวะอาคม NC25+

6.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金

จะไสยหรือจะเสว... เดี๋ยวได้รู้กัน!

นิยายสยองขวัญจบแล้ว

ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ

512·ปูริดา - รัตน์วรา - จิ่วเทียนอี้อี - Bobby Pin

ก็ไม่ได้คิดหรอกนะว่าวันหนึ่งจะพบเจอกับเรื่องแปลก ๆ แต่เมื่ออยู่แล้วไร้ความหมายไม่มีคนที่รักและรักเรา เขาจึงเลือกที่จะแลกทั้งที่ไม่ได้มั่นใจเลยว่าจะได้พบกับคนที่รักจริงหรือเปล่า แต่ก็ตัดสินใจเลือกไปแล้ว... “อาซวงเป็นของข้าใช่หรือไม่” ก็มิค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่และคิดว่ามิน่าจะมีอะไรมากมาย เก้าเทียนรุ่ยจึงพยักหน้ารับ “ขอรับ” “ถึงเราจะมิได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขเช่นที่ท่านมีกับสหายที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ นอนกลางดินกินกลางทรายมาด้วยกันมาอย่างชิงชวนหรือคนอื่น ๆ หากนับตั้งแต่ที่เราได้พบรวมถึงอยู่ด้วยกัน ข้าก็คิดว่าเราผ่านอะไรมามากมายพอที่จะทำให้ข้ารู้ถึงความรู้สึกที่ตนเองมีต่อท่าน” เก้าเทียนรุ่ยมองสบสายตาเสวียนลิ่วหลางที่มองเขาด้วยความงุนงง ในดวงตามีความสับสนระคนมิแน่ใจ คล้ายจะมีคำถามตามติดมาด้วย ทำให้เขาเผลอยิ้มหวานออกไป เสวียนลิ่วหลางได้แต่ยิ้มด้วยความเขินอาย “ข้าก็มิรู้ว่าจะวางตัวเช่นไรดี พึงพอใจอยากให้เจ้าอยู่ชิดใกล้...หากก็มิอยากบังคับหากเจ้ามิเต็มใจ” “แต่ก็มิอาจทำใจได้หากจะต้องปล่อยมือ” เก้าเทียนรุ่ยเอ่ยอย่างเข้าใจ “เมื่อยังต้องรอให้อาซวงรู้สึกเช่นเดียวกัน นอกจากข้าจะทำให้ผู้อื่นรับรู้แล้วว่าคนนี้...” เสวียนลิ่วหลางจับมือเก้าเทียนรุ่ยมาจูบขณะมองสบเข้าไปในดวงตากลมใสก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มหากเต็มไปด้วยความหนักแน่น “ข้าจอง” “ตะเกียบยังต้องอยู่เป็นคู่ถึงจะใช้กินอาหารได้ หยินก็ยังคู่หยางถึงจะสมดุล เมื่อข้าพบคนที่ใช่ เหตุใดถึงต้องปล่อยมือเล่า”

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

คู่พันธะของเจ้ามังกร

10.0K·Ryoji

เมื่อไม่สามารถผูกพันธะกับสัตว์อสูรได้จึงถูกปรามาสว่าเป็นสตรีไร้ค่า ทางตระกูลอวี้ที่ไม่ต้องการสะใภ้ไร้ประโยชน์ผู้นี้จึงเป็นฝ่ายขอยกเลิกสัญญาหมั้นหมายและละทิ้งตระกูลม่านหรงไปอย่างไม่ใยดี... “ซือหยวนเอ๋ยชีวิตเจ้าช่างอาภัพยิ่งนัก ในเมื่อสวรรค์ได้มอบโอกาสให้ข้าแล้ว เช่นนั้นความอยุตติธรรมที่ได้รับนี้ข้าจะเอาคืนเเทนเอง!!!”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว