
แดนนิรมิตเทพ
ชาติก่อน เจ้าดูถูกข้า? ชาตินี้ ข้าจะทำให้เจ้ามุดหัวจมดิน! เฉินโม่ผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพ แอบลอบสำรวจเขตหวงห้ามกับศิษย์น้อง หลังสิ้นชีวี เกิดใหม่ในยุคมัธยมปลาย เฉินโม่พบว่า ไม่คาดว่าศิษย์น้องจะไปเกิดใหม่ในยุคสามพันปีก่อน! รักแรกในอดีต เฉินโม่ไม่ชายตามองหร๊อก

เจ้าพ่อกบฏโลก
ชาติที่แล้ว ซ่งซานสี่เป็นถึงตัวพ่อระดับท็อป ในกาสิโนระดับโลก ทำให้เขากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ สุดท้ายถูกคนคิดแผนทำร้ายกลางทาง ตายอยู่ท่ามกลายระเบิดลูกใหญ่ พอได้สติ เขาก็ย้อนกลับไปปี2010 จากบิ๊กบอสกลายเป็นอันธพาลต๊อกต๋อย เจ้าของร่างเดิมไม่เรียนไม่มีวิชา เอาแต่เล่นพนันเมาเหล้าไปวันๆ ภรรยาและลูกสาวพลอยได้ร้ายไปด้วย ซ่งซานสี่ไม่คิดมาก่อนเลยว่า ตนนั้นจะกลายเป็นคนห่วยแตกพันธุ์นี้ เพื่อเป็นการชดเชยให้กับซูโหย่วหรงภรรยาของเขา เขาตัดสินใจพนันอีกครั้ง ใช้สมบัติที่มีอยู่ในตอนนี้ แลกกับชีวิตที่มีความสุขที่เหลือ

เมื่อเกิดใหม่แล้ว ฉันจะไม่รักคุณอีก
เธอเป็นผู้หญิงหน้าตาขี้เหร่ที่ลือชื่อของตระกูลกู้ เขาเป็นผู้ชายยอดนิยมของเมืองเป่ยหลิง ลึกลับ ศักดิ์สิทธิ์ หล่อเหลา เมื่อเผชิญกับสายตาอิจฉาทั้งหลาย กู้อานหยานคิดแต่จะหย่า!ผู้ชายบีบบังคับเธอเข้ามุมผนัง พูดอย่างเฉียบขาด “เรื่องหย่า รอให้ผมตายก่อนเถอะ!” ถ้าไม่ใช่ประมาทโดนพี่สาวใส่ร้าย เธอจะไม่ยุ่งกับผู้ชายมีอำนาจมีอิทธิพลในเมืองเป่ยหลิงเด็ดขาด เดิมทีคิดว่าตลอดชีวิตนั้นจะอยู่ในความเดือดร้อนแล้ว กลับคาดไม่ถึง เขารักเธออย่างสุดหัวใจ

หม่ามี๊เกิดใหม่ไฉไลกว่าเดิม
"ลี่ซือเจี๋ย ให้ตายฉันก็ไม่อย่ากับคุณ !"ก่อนเกิดใหม่ เธอแค้นเขา เกลียดเขา เพื่อที่จะได้จากเขาให้เธอตายก็ยอม! กระทั่งเธอถูกชายเฮงซวยหญิงแพศยาทำร้ายจนเสียโฉม ทิ้งไปในถ้ำเขาและถูกทุกข์ทรมาน เธอถึงได้รู้ว่า ที่แท้ผู้ชายที่เธอเกลียดมากที่สุด กลับเป็นคนที่รักเธอมากที่สุด อยากครอบงำตัวเธอไปซะทุกอย่าง เพื่อช่วยเธอ เขายอมทิ้งได้ทุกอย่าง!การเกิดใหม่ในภพนี้ เธอจะต้องรักเขาให้มากๆ ทะนุถนอมเขา หาเงินเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด! ตัวตนที่เธอปกปิดไว้มากมาย พาลูกฝาแฝดทำเงินพันล้าน!ไม่คาดว่า กลับถูกเขาล็อคเอาไว้ในอ้อมกอด "พันล้านหรือ?แค่โอ๋ผมยังไม่พอเลย"เผลอแปปเดียว โทรศัพท์เธอเงินเข้าหมื่นล้าน"เอาไป เลี้ยงผมนะ"

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ +++ “จ้านเออร์ข้าเอาเสื้อผ้าของซือซือมาไว้ในห้องของเจ้านะ” บอกแล้วเดินเอาห่อผ้าไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าของลูกชาย “ซือซือเจ้าอยู่ดูแลสามีของเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน น้อง ๆ ของเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะดูแลให้เอง วันนี้เจ้าไม่ต้องหาอาหารให้น้อง ถือว่าข้าเลี้ยงต้อนรับสะใภ้ก็แล้วกัน” เอ่ยเพียงเท่านั้นนางถานก็เดินออกจากห้องของลูกชายไป ปล่อยให้เซี่ยซือซือยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางห้อง ส่วนเจ้าของห้องนั้นทำเหมือนนางเป็นฝุ่นผงในอากาศ หันไปคัดตำราของตนเองต่อ เจ้าเด็กหน้าตายนี่ ! “เอ่อ ข้าควรเรียกท่านว่าอย่างไร” นางทำใจกล้าเดินเข้าไปหาถานจ้านใกล้ ๆ แต่เขาไม่ตอบไม่รับรู้การมีตัวตนของนางด้วยซ้ำ “พี่จ้าน” “ท่านพี่” “หรือว่า...สามี” ถานจ้าน “...!” มีปฏิกิริยาแล้วสินะ เจ้าไม่อยากได้ข้าเป็นภรรยา ข้าก็ไม่อยากได้เจ้าเป็นสามีเหมือนกัน แต่ข้ายังเด็กอยู่ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกกับน้อง ๆ ตอนนี้ยังไม่ได้ รอข้าร่ำรวยก่อนเถอะ ! ถานจ้านวางพู่กันในมือลง เงยหน้าขึ้นมามองภรรยาตัวน้อยของตนเอง สีหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอันใด ช่างขัดใจเขานัก “เรียกข้าว่าพี่จ้านก็พอ ส่วนสองคำนั้นอย่าได้คิด ซือซือเจ้าอายุสิบสามใช่ไหม” “เจ้าค่ะ” “ยังเด็กเกินไป” “ถูกของท่าน ข้านั้นยังเด็กอยู่ยังเข้าหอไม่ได้เจ้าค่ะ !” ถานเจ้า “...!” เจ้าคิดไปถึงไหนกัน “เช่นนั้นเจ้ามีประโยชน์อันใดต่อข้า” “ประโยชน์ ?” เซี่ยซือซือกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ใช่ท่านแม่ของเจ้าหรอกหรือที่ซื้อข้ามา ทำไมยามนี้กลายเป็นข้าต้องมามองหาประโยชน์ของตัวเองเสียแล้วล่ะ ประโยชน์ของข้านั้นเกินจะคณานับ เพียงแต่ข้าต้องใช้มันกับคนที่คู่ควรเท่านั้น เซี่ยซือซือคิดแล้วก็ปรายตามองไปที่ขาด้านซ้ายของเขา ตั้งแต่เข้าบ้านหลังนี้มานางยังไม่เห็นตอนเขายืน ถานเจ้าชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ น้อยคนนักจะหาญกล้ามองขาข้างซ้ายของเขาตรง ๆ “ว่าอย่างไร ข้าถามว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง” เซี่ยซือซือยกนิ้วขึ้นมานับระหว่างเฟ้นหาประโยชน์ของตัวเอง “ข้าปัดกวาดเช็ดถูได้ ทำอาหารได้ ซักเสื้อผ้าได้...” พลันสมองก็คิดต่อไม่ออก “หยิบกระโถนด้วย” ถานจ้านต่อคำให้นางเอง “หา หยิบกระโถน ?” “ท่านแม่ให้เจ้ามานอนในห้องของข้า ต้องการให้เจ้าช่วยหยิบกระโถนให้ข้ายามค่ำคืน เพราะข้าเดินเหินไม่สะดวก” เซี่ยซือซือ ” ...” เกินไปแล้ว ! เจ้ามนุษย์หน้าตายผู้นี้ ต้องการให้นางหยิบกระโถนถ่ายหนักถ่ายเบาให้ตอนกลางคืนเช่นนั้นหรือ นางผงะอย่างตกใจเล็กน้อย “ท่านป้าถานคงไม่ได้ซื้อข้ามาเป็นคนใช้ท่านใช่ไหม” นางอดถามออกไปตรง ๆ ไม่ได้ ถานจ้านกลอกตามองคนถามเล็กน้อย จากนั้นก็ระบายลมหายใจแผ่วเบาตามมา “ก่อนถึงวัยปักปิ่น เจ้าย่อมเป็นคนใช้ไปก่อน”

เกิดใหม่เป็นปลาเค็มแสนสุข กับตัวบอสที่ติดฉันมาก
ชาติก่อน สวี่อันอันถูกอุ้มไปผิดคนเมื่อแรกเกิด ครั้นอายุสิบขวบถึงได้กลับไปตระกูลสวี่ ใครๆต่างบอกว่าเธอวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวยเงินทองพร้อมอำนาจบารมี มีพี่ชายแท้ๆที่ความสามารถโดดเด่นเหนือใคร มีคู่หมั้นที่รูปหล่อดีเลิศ สวี่อันอันก็คิดแบบพวกเขาเหมือนกัน แต่คนที่พ่อแม่รักทะนุถนอม พี่ชายทั้งหลายโปรดปราน และเป็นดวงใจของคู่หมั้นไม่ใช่เธอ แต่เป็นคุณหนูจอมปลอมที่อาศัยซึ่งกาฝากมาตลอดในบ้านหลังนี้กว่าสิบปี คนในบ้านสกุลสวี่ต่างรังเกียจเธอ เย้ยหยันเธอ ดูถูกเธอ คุณหนูจอมปลอมอยู่ห้องเจ้าหญิง แต่เธอกลับอยู่ห้องเก็บของ กระทั่งเธอเป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร ก่อนตาย ไม่คิดเลยว่าแม่แท้ๆของเธอจะพูดประโยคนี้:"ตายไปซะได้ก็ดี ตายไปแล้วก็ดีจะได้มีไตไปรักษาพี่สาวแก" "พอเกิดใหม่อีกครั้ง สวี่อันอันคิดตกแล้วกับเรื่องต่างๆ จะไม่ซ้ำรอยเดิมอีกเป็นอันขาด ครอบครัว ความรัก เธอไม่เอาทั้งนั้น หมาเลียตูดพวกนี้ใครอยากได้ก็เอาไป"สวี่อันอันแค่อยากปล่อยให้เน่าไป เป็นไปตามยถากรรม เธอก็อยากเป็นปลาเค็มที่มีความสุขไปวันวัน ไม่คิดเลยว่า จะถูกจะเป็นที่หมายตาของตัวบอสอย่างพี่ชายของคู่หมั้น! ลือกันว่าตัวบอสผู้นี้ไม่เข้าใกล้คนแปลกหน้า เย็นชาเหมือนน้ำแข็ง เป็นผู้ถือหางเสือในตระกูลซูที่ลึกลับหาตัวจับยาก เลอค่าร่ำรวยล้นฟ้า! แต่ลับหลัง ตัวบอสนั้นตัวติดอย่างกับปาท่องโก๋ เข้ามากระอี๋กระอ๋ออยู่เรื่อยไป:"บี่บี๋ม๊วก ที่รักคะบู่บู๋ขอกอดหอมหน่อย~" สวี่อันอันรู้สึกเสียใจภายหลังสุดๆ อยากจะหนีไปให้ไกล:ใจอ่อนให้ผู้ชายน่ะ เดี๋ยวจะซวยตลอดชีวิตนะ!

หลังเกิดใหม่ ฉันจะล้างแค้นให้ลูกสาวที่เสียชีวิต
หลังจากปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกวีวัธน์ น้องชายสามีในนามในคืนนั้น ขวัญรัตน์ทนทุกข์ทรมานมานานถึง8ปี ตอนที่เขากอดอัฐิลูกสาวไว้พร้อมจะฆ่าตัวตาย กวีวัธน์กลับไปจัดงานฉลองวันเกิดยิ่งใหญ่ของลูกชายหญิงในใจ ไม่เหลียวแลเธอเลยสักนิด พอลืมตาขึ้นอักครั้ง เธอที่เกิดใหม่อีกครั้ง จะทำให้กวีวัธน์ต้องได้ชดใช้อย่างสาสม! ชาติที่แล้ว เธอได้อธิบายอย่างหนักแน่น กวีวัธน์ว่าเธอมีเจตนาแอบแฝงคิดจะจับเขา ชาตินี้เธอได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ให้ชัดเจนต่อหน้าทุกคน! ชาติที่แล้ว หญิงในใจขโมยผลงานของเธอไปหน้าด้านๆ กวีวัธน์ว่าเธออิจฉาริษยาเป็นนิสัย ชาตินี้เธอจะเหยียบหญิงในใจของเขาขึ้นไปรับรางวัลให้ดู! ชาติที่แล้ว เธอถูกเจาะจงใส่ร้ายป้ายสีมาตลอด กวีวัธน์ก็เอาแต่เข้าข้างหญิงในใจอยู่เรื่อยไป ชาตินี้ เธอจะตบๆๆนังผู้หญิงคนนั้นให้คว่ำไปซะ! กวีวัธน์นึกว่าขวัญรัตน์จะรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ถึงตอนที่ขวัญรัตน์จากไปโเยไม่หันกลับมา เขาใจลนลานอย่างแปลกๆ กวีวัธน์ผู้หยิ่งยโสคนนั้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธและเศร้าใจปะปนกัน ดึงเธอไว้:"ขวัญ อย่าทิ้งผมไป ให้ผมไปกับคุณด้วยได้มั้ย"

เหมยกุ้ยฮวา ชายาซ่อนพิษ (玫瑰 公主隐藏毒药)
หากตามนิยายทั่วไปล้วนข้ามภพแบบไม่ทันตั้งตัว นี่คงเป็นนิยายสวนกระแส เพราะ เหมยกุ้ยฮวา เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ เธอถูกเลี้ยงดูเยี่ยงสตรียุคโบราณ หลักสามเชื่อฟังสี่จรรยา ศาสตร์ศิลป์ทั้งสี่ พิณ หมาก อักษร วาดภาพ นางล้วนเชี่ยวชาญ เหมยกุ้ยฮวา คุณหมอสาวผู้สืบทอดคำสั่งจากบรรพบุรุษให้เตรียมตัวข้ามมิติเวลา เน้นย้ำต้องรักษาสกุลให้อยู่รอดปลอดภัย เธอถูกบังคับจับเรียนเยี่ยงสตรีโบราณ ยังดีที่ได้เรียนหมอสมใจ เฮอะ!!! ข้ามมิติเวลา นี่มันเรื่องเหลวไหลอะไรกัน แต่....ไอน์สไตน์ช่วยด้วย!!! .....ระหว่างขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรมาทำวิจัยเพื่อทำปริญญาโท เธอดันพลาดตกเขา แล้วข้ามมิติเวลามาได้จริง เมื่อทำอะไรไม่ได้เธอจึงหวังเพียงใช้ชีวิตให้ดี แต่งงานสืบสกุลตามคำสั่งบรรพบุรุษ ง่ายถึงเพียงนี้ ที่ใดกัน!!! เหตุใดยามข้ามเวลามาถึงจึงยากนักเล่า ด้วยร่างกายใหม่วัยเพียงห้าขวบปี ทั้งยังถูกมองว่าสติเลอะเลือน บุรุษวุ่นวาย สงครามดุเดือด เธอจะใช้ชีวิตสงบได้อย่างไร นี่มิใช่ทำร้ายกันเกินไปหรอกหรือ จากเด็กน้อยเข้าสู่วัยสาว ท่ามกลางการแก่งแย่งชิงตำแหน่ง สงครามระหว่างแว่นแคว้นที่ต้องการเพียงใช้ชีวิตอย่างสงบ กลับถูกใช้เป็นหมากทำร้ายผู้คนรอบตัวครั้งแล้วครั้งเล่า หากยังทำตัวสงบเสงี่ยมต่อไปจะมีชีวิตรอดเพื่อสืบสกุลได้อย่างไร เพื่อรักษาสกุลเจ้าของร่างให้อยู่รอด และสืบทอดสกุลเดิมตามคำสั่งบรรพบุรุษ เธอจึงเผยพิษที่เก็บซ่อนไว้ "แม้นหมอยาต่ำต้อยอย่างกระหม่อม มิอาจมีลมหายใจต่อไปได้ ขอเพียงพระองค์ทรงพระเมตตา ละเว้นคนที่เหลือ ชีวิตนี้ก็ไม่เสียดายแล้ว" ลมสารทโชยฉ่ำชื่น จันทร์คืนสารทแสงเด่นงามใบไม้ร่วงสุมซ่านตาม ยามหนาวนกเนาหวาดบินสุดถวิลจะพบกันวันใดเล่า ยามราตรีนี้สิเศร้าสุดจินต์ นิยายเรื่องนี้ แต่งตามจินตนาการของผู้แต่ง ไม่อิงประวัติศาสตร์ ไม่อิงสถานที่จริง ใช้ความชอบส่วนตัวล้วนๆสำนวน คำ อาจไม่สละสลวย ขัดจิตขัดใจไปบ้าง หรือมีความผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ยินดี และ น้อมรับคำติชม เพื่อนำไปปรับปรุงแก้ไขในอนาคต ใครเป็นแฟนนิยายนางเอกเก่ง ฉลาด ทันคน ไม่ควรพลาดใครเป็นแฟนพระเอกสายหลัว หลงเมีย รักเมีย ไม่ควรพลาด ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ^^

ยอดหนุ่มเจ้าสำราญ เหนือนคร
ชางหลง ปรมาจารย์“ผู้ครองกฏ” ของหน่วยพิเสษที่แข็งแกร่งที่สุดในหวาเซี่ย ถูกคนให้ร้ายจนตัวตาย ดวงวิญญาณเกิดใหม่ในร่างหนุ่มเจ้าสำราญเสเพลไปวันๆคนหนึ่ง นับแต่นี้ไป กำลังจะเปิดฉากการเดินทางในนครที่ไม่เหมือนใคร ชีวิตร่ำรวยสุขสำราญ!สาวสวยอยู่ในอ้อมอก!ครอบกุมใต้หล้า!

ของรัก ของหวง อ๋องอำมหิต
วิญญาณฮองเฮาชั่วร้ายต้องเข้ามาอยู่ในร่างสตรีอ่อนแอเพื่อทำความดีชดใช้ความผิดที่เคยก่อ แต่เวรกรรมของนางกลับไม่สิ้นสุด เมื่อของแถมที่นางได้รับนั้นคือคู่หมั้นที่วิปริตเย็นชาและยังเป็นโรคประสาทบ้าตัณหาผู้หนึ่ง!

เกิดอีกคราเป็นชายาตัวร้าย(มีEbook)
อุบัติเหตุรถม้าตกเขาทำให้ว่าที่พระชายาขององค์ชายสิบห้าต้องสิ้นชีพ แต่วิญญาณของนางกลับไปอยู่ในร่างของบุตรสาวนอกสมรสของเจ้ากรมกลาโหม เดิมทีนางคิดว่าจะใช้ชีวิตใหม่โดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับราชสำนัก แต่กลับได้ยินความลับที่ว่า...แท้จริงการตายของนางในชาติก่อนเป็นเพราะแผนชั่วของคนบางคน นางจึงคิดจะสืบหาคนร้ายตัวจริงเพื่อล้างแค้น! *** E-book ทุกเล่มมีจำหน่ายที่ mebmarket.com นะคะ ค้นหาชื่อเรื่องได้เลยค่ะ ***ไรท์จะพยายามอัพทุกวันนะคะ วันละ 3 บทค่ะ

ร้อยแค้นอดีต ภพนี้ขอทวงคืน คุณหนูสวมรอย
หลี่ชิงลั่ว คุณหนูตัวจริงที่พลัดหลงเร่ร่อนอยู่นอกจวนแม่ทัพ พอถึงวันที่นางถูกตามหาตัวกลับจวนนั้น หลี่ชิงจู คุณหนูสวมรอย เขียนหนังสือลาตายไว้ จุดไฟเผาจบชีวิตตัวเองลง พี่ชายกล่าวว่า:เพราะเจ้าเลยคนเดียว!หากเจ้าไม่กลับมา จูเอ๋อร์ก็ไม่คิดสั้นเช่นนี้!" พ่อแม่มองดูสายตาของนาง ปนเปไปด้วยความลังเล ถึงขนาดเจ็บปวดเหลือทน หลี่ชิงลั่วถึงเข้าใจว่า พวกเขามาเสียใจทีหลังที่นางกลับมา ว่าที่สามีที่ผู้ใหญ่หมั้นหมายให้แต่ยังไม่เกิด:"หญิงอสรพิษที่บีบให้คนไปตาย ตลอดชั่วชีวิตข้าไม่มีวันแต่งงานกับเจ้า ไม่มีวันให้เจ้ามาเป็นเมียข้าเด็ดขาด!" คุณหนูสวมรอยกลายเป็นหญิงผู้งดงามในใจขิงครอบครัวไปแล้ว หลี่ชิงลั่วที่ทุกข์ทรมานและพยายามอย่างหนักเพื่อเอาใจพวกเขา สุดท้ายก็กลายเป็นได้แค่โคลนเลนไม่มีใครใยดี หลี่ชิงลั่วตัวแข็งตายอยู่ในบ้านเก่าทรุดข้างคอกม้าในค่ำคืนหิมะตกหนักอันแสนเหน็บหนาว และ คุณหนูสวมรอยก็กลับมาในเวลานี้พอดี ในช่วงเวลาที่ครอบครัวกำลังปิติยินดีอยู่นั้น ข่าวการตายของหลี่ชิงลั่วก็ส่งมาถึงเรือนหน้าพวกเขากลับเอ่ยว่า:"นางมาไม้นี้ด้วยรึ ทำมาเป็นแกล้งตาย จับซากมันโยนทิ้งให้หมากินประไร!" คราลืมตาขึ้น หลี่ชิงลั่วเกิดใหม่อีกครั้ง

พลิกชะตาจอมนางข้ามภพ
ข้ามภพมาปุ๊บก็มีเหตุจำเป็นต้องให้ฆ่าคนตาย พบเจอกับแม่เลี้ยงใส่ร้าย บิดาลำเอียงกล่าวหาว่านางเป็นฆาตกรฆ่าคนตาย "หากนางไม่ตายศพตรงนั้นก็คือศพของคุณหนูใหญ่" น้ำเสียงทุ้มดังขึ้นมา เขาบุรุษผู้หล่อร้าย

ชายาข้ามภพ
หยางเพ่ยเพ่ยแพทย์ทหารจากศตวรรษที่ 21 เธอเสียชีวิตในขณะปฏิบัติภารกิจลับ แต่ที่น่าประหลาดคือทำไมเธอถึงกลับฟื้นขึ้นมาได้ แถมยังกลายมาเป็นชายาเอกของท่านอ๋องจอมโหดที่ใครๆ ต่างก็รู้ว่าเขามีนางในดวงใจเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แล้วเธอจะต้องใช้ชีวิตใหม่นี้อย่างไร

คู่แฝดคู่ป่วน
จันทร์ สาวน้อยในยุคปัจจุบันเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ แล้วได้มาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณ แถมยังมีความทรงจำเดิมติดตัวมาด้วย แต่ที่น่าตกใจมากกว่านั้นนคือเธอมีฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกันมากๆ ความวุ่นวายจึงเกิดขึ้นนับจากนี้

หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว
หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++โปรย+++ “บอกมาเจ้าเป็นใครกันแน่!” หลินซือเยว่พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ หากไม่บอกความจริงไป เขาคงไม่ปล่อยนางไปง่าย ๆ “นายกองลู่ เจ้าบอกนายท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ทีว่าข้าเป็นใคร” “คุณหนูหลินเป็นนักโทษถูกเนรเทศมาอยู่ที่ค่ายทหารเมืองเหลียง นางออกมาทำงานนอกค่าย ตอนนี้ต้องกลับไปรับโทษที่ค่ายตามเดิม นายท่านโปรดอย่าขวางทางพวกเราเลย” นายกองลู่รู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาจึงเอ่ยอย่างนอบน้อมออกมา “หึ เป็นแค่นักโทษถูกเนรเทศ” นี่มันสายตาอันใดกัน หลินซือเยว่มองเห็นแล้วไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก นางมองดูโหงวเฮ้งของเขา ลองทำนายดูเสียหน่อยจะเป็นไรไป “นายท่านดวงชะตาของท่านช่างลำบากนัก เติบโตมาท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดี สูญเสียมารดาไปแล้วมีบิดาก็เหมือนไม่มี แต่ปราณมังกรของท่านยังพอมีพลังอยู่บ้าง เลยทำให้ท่านมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ ตอนนี้แม้แต่บิดาก็ไม่มีแล้ว จุ๊ ๆ ชะตาดอกท้อยิ่งน่าสงสาร สามปีนี้ท่านคงไม่อาจตบแต่งสตรีเข้าจวนได้ แต่ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง สิ่งของที่ท่านตามหานั้น...อยู่ที่นี่” นางดึงเชือกบังคับม้ากลับคืนไป เซวียนหมิงยู่ไม่รู้ว่าตัวเองปล่อยเชือกในมือไปตอนไหน ราวกับถ้อยคำของนางมีมนต์สะกดตรึงให้เขาอยู่กับที่ เขาหันไปทางองครักษ์คนสนิท “เก็บนางไว้ไม่ได้!”

ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
เมื่อยมทูตหน้าใหม่ดึงวิญญาณมาผิดดวง เพื่อรักษาไว้ซึ่งสมดุลของโลกวิญญาณ หลินลู่ฉีผู้มีปราณมงคลในยุคปัจจุบัน จึงถูกส่งไปยังต่างโลก สวมร่างเด็กน้อยวัยสามขวบ ที่เพิ่งถูกงูกัดตายด้านหลังอารามเต๋า เจ้าอาวาสไม่อาจยอมรับวิญญาณสวมร่างได้ แต่เมื่อขับไล่วิญญาณร้าย ออกจากร่างกายไม่ได้ จึงจำเป็นต้องขับไล่คน ออกจากอารามแทน (3เล่มจบ 252ตอน)

ภรรยาแพศยา
ข้าจะไม่รักท่านอีก...นั่นคือคำอธิษฐานก่อนถูกประหารชีวิต เมื่อนางได้โอกาสหวนคืนสิ่งแรกที่นางจะทำคือถอนหมั้น!

แม่ทัพหญิงเกิดใหม่ ข้าทวงเกียรติทุกหยดเลือด
ผู้หญิงเช่นข้าปลอมตัวเป็นผู้ชาย รับใช้ทัพแทนบิดาเป็นเวลา 10 ปี และได้เกียรติยศทางทหารมากมาย หลังจากสงครามยุติลง ข้ากลัวเรื่องปลอมตัวเป็นผู้ชายจะถูกเปิดเผย จำใจต้องแกล้งตาย และคืนกลับเป็นบุตรสาวคนเดิมกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวอีกครั้งที่เมืองหลวง ไม่คาดว่า ครอบครัวกลัวจะพลอยเดือดร้อนเพราะข้า เลยเลี้ยงลูกสาวคนใหม่มาแต่นานแล้ว พ่อกล่าวว่า:"เจ้าปลอมตัวเป็นชายไปเข้ากองทัพ เป็นความผิดที่ทำให้จักรพรรดิทรงโกรธ หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย จะทำให้ครอบครัวต้องตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต" แม่กล่าวว่า:"ในฐานะลูกสาวคนโต ถ้าเป็นสิ่งที่ต้องทน ก็ต้องทน นี่เป็นชะตาที่เจ้าต้องเผชิญ" แม่กล่าวว่า:"หลายปีมานี้เป็นพี่หญิงที่คอยกตัญญูอยู่เคียงข้างรับใช้พ่อแม่มาโดยตลอด ท่านพี่ควรจะขอบคุณ" ข้าผ่านสงครามมาถึงสิบปี ร่างกายเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้ แค่ต้องการความอบอุ่นจากครอบครัวเท่านั้น จักรพรรดิทรงทดแทนพระมหากรุณาธิคุณที่ข้าไม่ได้รับทั้งหมด ชดเชยให้กับครอบครัวของข้าแทน: บิดาถูกแต่งตั้งให้เป็นเวยกั๋วกง มารดาถูกโปรดเกล้าให้เป็นฮูหยินเก้ามิ่ง น้องสาวบุญธรรมได้รับพระราชทานอภิเษกสมรสกับรัชทายาท น้องชายกลายเป็นเทพแห่วสงครามที่ทุกคนชื่นชมและยกย่อง ส่วนข้ากลับไม่สามารถเผยตัวตนได้ มิฉะนั้นจะทำให้ครอบครัวต้องเดือดร้อนถีงชีวิต แม้ข้าจะไม่แข่งขันหรือแย่งชิงอะไร แต่เมื่อให้น้องสาวบุญธรรมออกไปงานเลี้ยง หลังกลับมาน้องสาวก็ร้องไห้จนแทบขาดใจ "อ๋องหนิงที่กลับมาจากชายแดนกล่าวว่า ข้ากับพี่ชายหน้าไม่เหมือนกันเลย แม่ ข้ากลัว หากอ๋องหนิงเห็นพี่สาว..." มารดาหน้าซีดขาวทันทีด้วยความตกใจ วันนี้มารดาผู้นี้ได้แปรเปลี่ยนจากท่าทางเย็นชา บัดนี้ได้ยื่นแก้วสุรามาสู่ข้าฉลองวันกำเนิดอย่างอ่อนโยน ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจ จึงดื่มมันจนหมดสิ้น" คราตื่นขึ้นกลับถูกพิษทำให้เป็นใบ้ ตัดนิ้วมือสิบนิ้ว และทำให้พลังทั้งหมดของข้าสิ้นสูญ พวกเขาใช้ความพยายามทั้งปวงเพื่อแย่งชิงเกียรติยศทางการทหารของข้า ทั้งหมดล้วนเพื่อเป็นลู่ทางให้กับุตรสาวบุญธรรม เกียรติยศที่ข้าแลกด้วยชีวิต กลับกลายเป็นเครื่องหมายแห่งความตาย! เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ข้ากลับมาเกิดใหม่ในวันที่ตาบปลอมๆในเมืองหลวงนั้น......

เมื่อข้าเป็นสตรีไร้ค่าแห่งตระกูลหาน
' เฉินเซียว ' รอหัวหน้ากลุ่มก่อการร้ายที่พึ่งกลับมาจากทำภารกิจลอบสังหารนายยกรัฐมนตรีของประเทศหนึ่ง ระหว่างเดินทางกลับกลุ่มของเธอได้โดนทหารลอบโจมตีกระทันหัน เป็นเหตุให้วิญญาณของเธอลอยมาอยู่ในร่างสตรีที่ขึ้นชื่อว่าไร้ค่าที่สุดในตระกูล มีหรือคนอย่างเฉินเซียวจะยอมรับการดูถูกได้ เธอจึงหาวิธีทางที่ทำให้ตนเเข็งแกร่งขึ้นโดยไม่สนใจว่าตนจะเป็นศัตรูของคนทั้งโลก " เจ้ารู้หรือไม่ว่าถ้าคนอื่นรู้ว่าเจ้าใช้วิชาต้องห้ามนี้เจ้าจะเป็นศัตรูของทั้งสองดินแดนทันที เเม้แต่ตระกูลหานก็ยังไม่สามารถพบปกป้องเจ้าได้ " " เรื่องนี้ข้ามิสนใจหรอกเจ้าค่ะ ข้าสนใจแค่ผลลัพธ์ของมันเท่านั้น ข้าไม่อยากอ่อนแออีกต่อไปแล้ว พี่ใหญ่ท่านรู้หรือไม่ว่าเมื่อหนึ่งปีก่อนข้าเกือบตายเพราะพี่สามมาเเล้ว "
