
ใจข้าสิ้นรักในตัวท่านแล้ว
โอกาสแก้ไขชะตาใช่ว่าทุกคนจะได้พานพบ สำหรับเหอหลันถิง เมื่อนางได้รับมันแล้ว หญิงสาวจะขอรักษาเอาไว้ให้ดี จะไม่ให้เรื่องเลวร้ายในชาติภพก่อน หวนกลับมาทำร้ายนางได้อีก คำโปรย... “ใจข้าสิ้นรักในตัวท่านแล้ว" ถ้อยคำนี้ เหอหลันถิงได้กลั่นมันออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ทุกสิ่งอย่างระหว่างนางกับเขามันจบสิ้นลงแล้ว นับตั้งแต่สามีอันเป็นที่รัก ใช้หมอนปลิดชีพนาง แววตาเย็นชาไร้ความปรานีนั้น นางยังจดจำได้ดี จากนี้ไป... ท่านและข้าจะไม่ข้องเกี่ยวกันอีก

หวนคืนครานี้ ข้ามิขอเป็นเบี้ยล่าง
ชาติก่อนมู่รั่วซีต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถกลางกองเพลิงพร้อมเกียรติยศที่ถูกย่ำยีแต่สวรรค์ยังเห็นใจหรือนรกอาจจะยังไม่อยากต้อนรับนาง นางจึงลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในวัย 16 ปี ช่วงเวลาก่อนที่หายนะจะเริ่มต้นขึ้น

กลลวงแพทย์
ก้องภัทร ศัลยกรรมแพทย์มือหนึ่ง เพราะถูกคนรักหักหลัง เขาจึงประชดแฟนสาวด้วยการแอบมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวอีกคน โดยที่เขาไม่ได้รู้สึกรักเธอ เพียงแค่ต้องการใช้เธอเป็นเครื่องมือเท่านั้น เอิงเอย พนักงานบัญชี ถูกเขาหลอกใช้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้นแฟนสาว โดยที่ชายหนุ่มไม่เคยรับรู้มาก่อนว่าเขา คือรักแรกของเธอ "สองขีด!!!" เสียงทุ้มตะโกนอย่างตกใจ "ฮึก ฮื้อ เอยขอโทษ" หญิงสาวรู้สึกเสียใจ ปล่อยโฮออกมา ป่นเสียงร้องสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร "ที่ผ่านมาเธอไม่เคยป้องกันเลยใช่ไหม" มือหนาคว้าแขนเรียวมาบีบอย่างแรง แทบแหลกคามือ "ไม่เคย ฮื้อๆ" คนตัวเล็กส่ายศีรษะอย่างเบาๆ น้ำตาจากเบ้าตายังคงหลั่งไหลไม่หยุด "โง่สิ้นดี!! ปล่อยให้ตัวเองท้องกับผู้ชายที่มีคนรักแล้ว ไปเอาเด็กออกซะ!!!" คำพูดแสนเย็นชาถูกเปล่งออกมาจากปากก้องภัทร เอิงเอยไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะใจร้ายกับเธอถึงเพียงนี้ แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขของตนเอง เขาคิดจะฆ่าได้ หมดสิ้นแล้ว กว่าจะรู้ตัวว่ารักเธอ ก็ตอนที่เธอจากไปพร้อมกับความจริงบางอย่างแสนเจ็บปวด..

วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง
“ต้องให้ผมพูดใช่ไหมว่าคุณคิดจะทำอะไร” “ก็พูดมาสิค่ะ เพราะฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าคุณคิดว่าฉันกับคุณท่านจะทำอะไร” เสียงหวานยอกย้อน หน้าก็เบ้ เพราะความเจ็บ “แม่บุญธรรมของคุณคิดจะจับผมไง ถึงได้นัดให้ผมมาดูตัวคุณ แต่คุณรีบไปบอกแม่บุญธรรมของคุณซะว่าให้เลิกคิดแผนชั่วๆ ได้แล้ว เพราะแม่บุญธรรมของคุณไม่มีวันจับผมได้สำเร็จ” เสียงห้าวห้วนพูดช้าชัด ย้ำทีละคำ ขณะที่คนฟังก็ตาเบิกกว้าง ตกใจกับข้อกล่าวหา “พอรู้ทันก็อึ้งไปเลยหรือไง!” พารันกระตุกยิ้มหยัน “ฉันกับคุณท่านไม่เคยมีความคิดแบบนั้น” เสียงหวานแย้ง พลางจ้องหน้าคนรักของเพื่อนสนิทอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าคนแบบเขาจะคิดอะไรแบบนี้ได้ “ไม่เคยน้อยไปสิ” “ฉันไม่เคยคิดจะจับคุณ” หญิงสาวย้ำให้เขาฟังชัดๆ ทีละคำ พารันยิ้มหยัน ก่อนขยับถอยห่างร่างเล็กแล้วมองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า “คุณก็ดูสวยดี แต่คงไม่มีปัญญาหาแฟนใช่ไหม ถึงได้ขอให้แม่บุญธรรมหาให้ แล้วแม่บุญธรรมของคุณคงแกล้งโง่แน่ๆ ถึงไม่รู้ว่าผมมีคนรักอยู่แล้ว” “คุณพารัน! คุณหยุดดูหมิ่นคุณท่านเดี๋ยวนี้” พารันไม่สนใจน้ำเสียงโกรธเคืองของหญิงสาว ปากหยักร้ายขยับยิ้มหยันแล้วพูดต่อ "แล้วผมจะบอกให้รู้ไว้ว่าผมกับกี้ เราก็รักกันมาก แล้วไม่ว่าคุณ แม่บุญธรรมของคุณ หรือใครหน้าไหนก็ไม่มีวันทำลายความรักของเราได้ จำเอาไว้!” พารันปล่อยมือจากแขนเล็กแล้วหันหลังจะเดินออกมาในขณะที่อีกคนกำลังอึ้งระคนตกใจ ที่เขาคิดได้เป็นตุเป็นตะ ก่อนจะช็อกอีกรอบเพราะน้ำเสียงห้วนๆ ที่หันกลับมาตอกย้ำให้เธอหน้าชา “สวยๆ อย่างคุณ ต่อให้แก้ผ้ายั่วถึงเตียง ผมก็ไม่สน!” วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง ผ่านการตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์มายเลิฟ เมื่อปี 2554 ในชื่อเรื่อง รักซ่อนร้ายหัวใจซาตาน นามปากกา ปลายไผ่ เมื่อหมดสัญญากับทางสำนักพิมพ์ นักเขียนจึงนำมารีไรท์เนื้อหาและเปลี่ยนชื่อ-นามสกุลตัวละคร ทำให้เนื้อหาต่างจากในหนังสือ แต่ถึงอย่างไรเนื้อหาก็ยังเป็นโครงเรื่องเดิมนะคะ ฝากติดตามด้วยนะคะ

ทาสรักดวงใจทมิฬ
“คนเลว ถอยไปนะ” เมื่อคนตัวใหญ่ไม่สะเทือนแม้แต่น้อยกับแรงผลักอันน้อยนิดของเธอ ทำให้วรินญาต้องเอ่ยปากไล่ พร้อมทั้งบิดข้อมือให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมของเขา “คนเลวงั้นเหรอ ก็ดี ฉันจะได้เลวให้มันถึงใจเลยเป็นไง นี่ก็คงลงมาดักรอฉันล่ะสิ ผู้หญิงร่าน หน้าด้านอย่างเธอ!” เขาบอกเสียงเข้มชิดเรียวปากนุ่มนิ่มของเธอ วรินญาสะบัดใบหน้าหนีทันควัน หากแต่ถูกมือใหญ่บีบใต้คาง บังคับให้เธออยู่นิ่ง “ไอ้คนสารเลว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” วรินญา พยายามเปล่งเสียงออกมาด้วยความยากลำบาก เมื่อถูกมือหนาออกแรงกดจนทำให้เธอต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ “จะปล่อยได้ไงล่ะฮะ! อุตส่าห์ร่านออกมาดักรอ” ภูวเดชยังต่อว่าเธอด้วยน้ำเสียงดูแคลน พร้อมสายตาเยาะเย้ย ผลงานเรื่อง ‘ทาสรักดวงใจทมิฬ’ เคยได้รับตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์สีแทน ในนามปากกา ธิชาร์ ในปี 2554 เมื่อหมดสัญญา นักเขียนจึงนำมารีไรท์ลงอีบุ๊ค สำหรับฉบับอีบุ๊ค นั่นนักเขียนได้ทำการรีไรท์เนื้อหาใหม่ทั้งหมด จึงทำให้เนื้อหาไม่ต่างในส่วนของหนังสือพอสมควร แต่โครงเรื่องยังคงเหมือนเดิมค่ะ ปล.เรื่องนี้เป็นผลงานแรกๆ ที่เริ่มเขียน หากผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยนะคะ

ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ
เพราะเหตุผลบางอย่างทำให้ลู่หยวนซีต้องทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเล่มหนึ่งที่เนื้อเรื่องตัวร้ายต้องตายไปอย่างโดดเดี่ยว แต่ระบบที่น่าสงสัยกลับต้องการให้เธอช่วยชีวิตเขาเพื่อแลกกับการกลับไปยังโลกเดิมของเธอ ลูหยวนซี หญิงสาวที่ถูกเพื่อนรักหักหลังแอบคบกับแฟนของเธอทั้งยังถูกแย่งงานแรกไป เพียงเพราะเธอเป็นแค่เด็กกำพร้าไร้คนหนุนหลัง และเพราะเรื่องนี้ทำให้เธอเสียใจมากไม่อาจทนเห็นคนทั้งสองได้อีก จึงคิดกลับบ้านเกิดของตน แต่ระหว่างทางได้เกิดอุบัติเหตุภูเขาถล่มทำให้รถประจำทางที่เธอนั่งมาถูกฝังเอาไว้พร้อมกับร่างของเธอ หลังจากที่หน่วยกู้ภัยได้กู้ร่างของเธอกลับมาและพบว่าเธอยังคงมีชีวิติยู่ แต่ดวงวิญญาณของลู่หยวนซีได้ออกจากร่างไปแล้วและนั่นทำให้เธอได้พบกับบางสิ่งที่แนะนำตัวเองว่าเขาคือระบบอัตโนมัติ ที่มาจากอีกมิติหนึ่งที่เจริญกว่าโลกของเธอ ระบบนั้นต้องการให้เธอทำงานให้เขาแลกกับการช่วยร่างที่กำลังนอนเป็นผักของเธอ และเมื่อลู่หยวนซีรับปากทำงานให้เขาทำให้เธอต้องเข้ามาอยู่ในร่างของสาวใช้นางหนึ่งที่ไม่มีบทบาทอะไรเลยในนิยาย แต่กลับเป็นตัวการที่ทำให้ตัวร้ายที่ระบบต้องการช่วยชีวิตตายเร็วขึ้น *********************************************************** “ลู่หยวนซี เลิกมองดูแล้วช่วยเขาซะที เธอคงไม่อยากตายตามกู้จิ่งเหยียนไปอีกคนใช่ไหม” เสียงดุดันของระบบดังขึ้นภายในหัวของนาง เจ้าบ้านี่กล้าขู่ข้าอย่างนั้นหรือ ใครขอให้ส่งข้ามาที่นี่กันเล่า เก่งจริงทำไมไม่มาทำเอง ลู่หยวนซีแอบบ่นในใจทั้งที่รู้ว่าเจ้าระบบจะต้องได้ยินแน่ แต่นางก็ไม่ได้สนใจ “แล้วจะต้องทำยังไง คุณก็รู้ว่าฉันไม่ใช่หมอ ไม่รู้วิธีช่วยชีวิตคน” ************************************************************** ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ Zuey

ลวงสวาทท่านประธานธงแดง
เพราะว่า...การช่วยตัวเอง...ในที่ทำงานมันผิด!! “โดนของจริงดีกว่าไหมครับ...แค่นิ้ว...มันคงไม่อาจจะสนองความต้องการของคุณได้” นี่จึงเป็นบทลงโทษที่เธอต้องรับมันไป...โทษฐานที่ทำให้ท่านประธานอย่างเขาจับได้...!!

BAD GUYS พิษรักซาตาน 3P?
"เธอคิดจริงๆหรอว่าฉันจะรักลูกสาวฆาตกรอย่างเธอจริงๆ"

ทะลุมิติมาเป็นพระชายาของอ๋องไร้ใจ
อยู่ดี ๆ ได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณแถมยังมาอยู่ในร่างของพระชายาเอกของชินอ๋องไร้ใจ ในเมื่อเขามีรักใหม่และเฉยชาต่อกันถึงเพียงนี้มาหย่าให้ข้าเถอะ แต่ทว่าเมื่อพูดเรื่องหย่าออกไปเขากลับมิสนใจและไม่ยอมหย่า บทนำ ลี่หลินสาวออฟฟิศมุ่งมั่นในการทำงานไม่ลางานสักวันจนร่างกายเจ็บป่วยแต่เธอยังดึงดันไปทำงานเพราะความยากจนที่เคยผ่านมา ขนาดไม่สบายเธอยังฝืนไปทำงานจนทำให้ไข้สูงเส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิตในที่สุดแต่ใครจะคิดเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเธอได้ตื่นขึ้นมาท่ามกลางหิมะแถมยังมีลูกหญิงชายถึงสองคน และยังไม่ได้อยู่ในยุคของตัวเองอีกด้วย แต่กระนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากในการปรับตัวเพราะเจ้าของร่างและจิตวิญญาณของเธอประสานกันได้เป็นอย่างดีเสมือนทุกอย่างที่ผ่านมาเกี่ยวกับ เมิ่งซูเหยา พระชายาเอกของชินอ๋องให้เธอรับรู้และรู้สึกราวกับคน ๆ เดียวกัน ยิ่งเธอรู้ถึงชะตากรรมที่ผ่านมาของเมิ่งซูเหยายิ่งน่าหดหู่ สามีไม่รักเย็นชาแถมยังพาพระชายารองเข้ามาในจวนพลอดรักไม่สนนางเลยสักนิด และที่เธอลืมตาขึ้นมาอยู่ท่ามกลางหิมะที่เหน็บหนาวร่างกายมีบาดแผลพกช้ำนี่ก็คงเป็นฝีมือของผู้ประสงค์ร้าย ในเมื่อตอนนี้ลี่หลินเข้ามาอยู่ในร่างของเมิ่งซูเหยา เธอจะไม่ยอมให้ถูกกระทำฝ่ายเดียวเธอจะปกป้องเด็กทั้งสองคนเองในเมื่อไม่รักกันก็ต้องหย่า แต่เมื่อเธอกลับไปยังจวนอ๋องและพูดคุยกับเขาเรื่องหย่าเขากลับไม่ยอมหย่าให้ อีกทั้งยังบอกให้อยู่อย่างเงียบ ๆ อย่างที่เคยเป็นมีหรือที่เมิ่งซูเหยาคนใหม่จะยอม ….

หมากกระดานนี้ ข้าจะพลิกชนะให้ดู
“สองภพสองชาติ ข้าพ่ายแพ้ให้แก่เขาเสมอ” ครั้งแรก…เขาเลือกนาง ไม่ใช่ข้า ครั้งที่สอง…ข้ายอมตายเพื่อเขา แต่เขากลับร่ำไห้ให้นาง ชาตินี้…ข้าไม่อาจทนเห็นหัวใจของตนเองพังทลายอีกต่อไป เพราะรักที่ไม่เคยถูกเลือก ต่อให้ต้องพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ต่อให้ต้องเล่นหมากกระดานนี้กับสวรรค์เองกับมือ ข้าก็จะเป็นผู้ชนะ

ข้ามมิติมาเป็นสนมที่อยากหย่า
อันยา ทหารรับจ้างชื่อดังในยุคอวกาศที่มี AI ช่วยทำทุกอย่างได้ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต ได้ระบบ AI กาลเวลาที่พ่อและแม่ของเธอสร้างขึ้นมาเพื่อลูกสาวคนเดียวย้อนเวลามาเข้าร่างสนม อันหนิง ที่เพิ่งคลอดลูกชายตัวน้อยจนเสียชีวิต ทิ้งเรื่องที่เหลือให้อันยาคนนี้ต้องจัดการ พอได้ความจำเจ้าของร่างมาบอกได้ประโยคเดียวว่า “คุณแม่ไม่ปลื้ม” ฮ่องเต้ไม่ใช่สเปคเธอเลย ต้องหาทางหย่าและพาลูกชายตัวน้อยไปสร้างสำนักคุ้มภัย (ระบบ AI กาลเวลาแนะนำมา) เพื่อจะได้มีเงินเลี้ยงดูเจ้าตัวน้อย พร้อมกับเปย์ผู้ชายหนุ่ม เอ๊าะ บอบบาง สุภาพ เหมือนบัณฑิตหน้าขาวที่เธอชอบและคลั่งไคล้ให้ได้ ตัดภาพมาที่ ฮ่องเต้กำลังรู้สึกเหมือนกำลังสวมหมวกเขียวอยู่ คำเตือนนิยายมีฉากความรุนแรง ใช้กำลัง บังคับสมยอม ความหลากหลายทางเพศ

เสียงครางในเงามืดของคนเลี้ยงม้า
หยางชุน... ชายหนุ่มเลี้ยงม้าที่สุดแสนจะต่ำต้อย ท่ามกลางฝุ่นและกลิ่นม้าจากคอกเลี้ยง เขาใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างไม่หวังอะไรมากมาย ท่ามกลางความยากจนและการทำงานหนักในแต่ละวัน แต่สิ่งหนึ่งที่เขามีที่แตกต่างจากชายหนุ่มอื่นคือใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่สอดคล้องกับชาติตระกูลอันต่ำต้อยของเขา ใบหน้าที่แฝงไปด้วยเสน่ห์ดึงดูด จนแทบไม่เชื่อว่าเขาคือคนเลี้ยงม้าธรรมดาคนหนึ่ง หยางชุนรักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างหมดหัวใจ เธอคือทุกสิ่งในชีวิตของเขา แต่แล้ววันหนึ่ง โชคชะตากลับพลิกผัน เมื่อท่านแม่ทัพผู้สูงศักดิ์ได้มองเห็นเธอในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเขาต้องการให้เธอมาเป็นสตรีข้างกาย และเธอก็ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี หยางชุนรู้ดีว่าเธอเป็นแค่ สาวอุ่นเตียงของท่านแม่ทัพ แต่สิ่งที่ทำให้เขาเจ็บปวดที่สุดคือความพึงพอใจในสายตาของเธอ ทุกคำพูด ทุกท่าทางที่เธอแสดงออก มันย้ำให้เขารู้ว่าเขาไม่มีค่าอะไรในสายตาของเธอ และคำพูดที่เจ็บปวดที่สุดคือ ตลอดทั้งชาติตัวเขาคงไม่ทำให้ชีวิตของเธอนั้นสุขสบาย ความแค้นและความเจ็บปวดฝังลึกในหัวใจของหยางชุน เขาเริ่มชิงชังทุกสิ่งที่สูงส่งกว่าเขา ทุกบุรุษที่มีอำนาจและสถานะเหนือกว่าเขา เขาตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ใช้เสน่ห์ที่เขามีในการดึงดูดความสนใจจากผู้หญิงสูงศักดิ์ ความเร่าร้อนที่เคยซ่อนไว้ลึกในใจได้ระเบิดออกมา ความปรารถนาที่ไม่อาจระงับทำให้เขามุ่งมั่นในการล้างแค้น เขาจะดึงดูดฮูหยินของเหล่าบรรดาชายสูงศักดิ์ และจะมอบความเร่าร้อนและความปรารถนาชนิดที่เธอไม่เคยได้ลิ้มลองจากชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีเขาจะมอบความเพลิดเพลินและความลุ่มหลงชนิดที่พวกเธอถอนตัวไม่ขึ้น สตรีใช้เรือนร่างของตนเพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าของตัวเองแล้วบุรุษรูปงามเช่นเขาทำไมจะใช้เรือนร่างของตนเพื่อความก้าวหน้าไม่ได้ภารกิจตีท้ายครัวเหล่าคุณชายผู้สูงศักดิ์ได้เริ่มต้นแล้ว ชายผู้นี้มาพร้อมทั้งความแค้นและความปรารถนา

เกมพิศวาสกระชากใจ
“นี่! จะทำอะไร” พิมพ์พิศาร้องถามหน้าตาตื่นเมื่อมือใหญ่ยื่นมารวบร่างเธอเข้าไปกอดโดยไม่บอกไม่กล่าว สองมือเล็กยกยันอกกว้างไว้สุดแรง “ก็คุณบอกว่าผมไม่สนใจคุณ ตอนนี้ผมก็เลยจะสนใจคุณไง” หน้าตาถมึงทึงแปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ได้อย่างรวดเร็วจนตอนนี้พิมพ์พิศาเริ่มระแวง “อย่ามาทำบ้าๆ ที่นี่นะทัพพ์ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” พิมพ์พิศาหันหน้าหลบริมฝีปากหยักที่โน้มเข้ามาหาพัลวัน ทำให้ทัพพ์ที่หมายจะจูบปากอิ่มเพื่อลงโทษที่เธอไปซบอกชายอื่นเลยพลาดเป้าไปโดนแก้มบ้าง จมูกบ้าง “จะดิ้นทำไม” คนอยากจูบดุเข้าให้ แต่มีหรือที่พิมพ์พิศาจะสนใจ ตอนนี้เธอทั้งผลักทั้งตบทั้งหยิกอีกคนเพื่อให้ตัวเองหลุดไปจากอ้อมกอดรัดแน่น “นายก็ปล่อยฉันสิ แล้วก็หันมองด้วยว่าที่นี่มันไม่ใช่ที่ส่วนตัว นายจะมาทำบ้าๆ ไม่ได้เด็ดขาด” คนตัวเล็กแย้งเสียงเขียว นัยน์ตาก็ขุ่นคลั่ก “ใครบอกทำบ้าๆ นี่ผมกำลังจะแสดงความรักกับเมียต่างหาก” “ฉันไม่ใช่เมียนาย!” เพราะโมโหที่ถูกกอดรัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออกพิมพ์พิศาจึงโต้กลับไปแบบไม่คิด เลยทำให้หน้าหล่อเหลาขรึมขึ้นมาทันตา “พูดใหม่อีกทีสิ” ทัพพ์ย้ำชัดทุกถ้อยคำ “ฉันพูดชัดแล้ว” “งั้นเหรอ” **ภาคต่อ เพลิงปรารถนายั่วหัวใจ (อินทัช รินนภัส) **

หลงไฟมาร
“ปล่อยฉัน คนสารเลว” คนเสียเปรียบสั่งเสียงสั่นเครือ ยกมือปัดมือใหญ่ออกห่าง ถังเฟ่ยหลงเฝ้ามองทุกการกระทำของหญิงสาวพร้อมใช้ลิ้นดุนในช่องปากกับความกล้าดีของเธอ เห็นหน้าตาซื่อๆ แบบนี้ก็พยศดีเหมือนกัน “ปากดีเหมือนกันนี่ ขนาดโดนไปไม่รู้กี่รอบ เธอก็ยังไม่เลิกปากดีกับฉัน” เจ้าของเกาะเหอฮวากล่าวเสียงเย็น ยื่นมือไปจับคางมนแล้วเลื่อนขึ้นใช้นิ้วหัวแม่โป้งและนิ้วชี้กดแรงๆ บนกระพุ้งแก้มของเหยื่อสาว “อื้อ! ปละ...ปล่อย ปล่อยฉันนะ” ปิ่นมุกปล่อยมือจากผ้าห่มแล้วจับมือใหญ่เอาไว้ “อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ปิ่นมุก เพราะฉันคือผัวคนแรกของเธอ เธอไม่มีสิทธิ์มาโกรธเกลียดฉัน จำเอาไว้” มือใหญ่สะบัดออกทันทีเมื่อพูดจบ ปิ่นมุกเจ็บร้าวไปทั้งใบหน้า หลงไฟมาร เคยตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อินเลิฟ ภายใต้นามปากกา วรัมพร เมื่อปี 2556 เมื่อหมดสัญญา นักเขียนจึงนำมาปรับปรงเนื้อหาบางส่วน และวางจำหน่ายในรูปแบบของ e-book …ฝากติดตามด้วยนะคะ

เกิดใหม่อีกคราข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
วันที่นางต้องเลือกระหว่างชีวิตบุตรชายและชีวิตตัวเอง เป็นวันเดียวกันกับที่สหายคนสนิทของพี่ชายถูกสั่งประหาร คนนึงตายเพราะถูกยึดอำนาจ อีกคนตายเพราะไม่รู้จักพอ ก่อนสิ้นลมภาวนาให้มีโอกาสกลับมาแก้ไขก็พอ!!

ชะตาลวง บ่วงบุพเพ
นาง กู้ชิงเยว่ ต้องแต่งให้เขา เว่ยเสวียน เพียงเพื่อให้พี่ชายที่ต้องเดินทางไปสู้ศึกแดนเหนือสบายใจ ด้วยคำสัตย์ของคนสองตระกูล ทั้งสองต้องแต่งงานกัน ทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว ในคืนเข้าหอเขาไม่มาหานาง ทั้งนี้ก็เพราะประตูข้างเขารับ หลี่จื่อเว่ย เข้ามาเป็นอนุ ไม่มีใครบอกนางก่อน นางไม่รับรู้สิ่งใด ไม่รู้แม้กระทั่งว่าอนุของเขาผู้นั้นกำลังตั้งครรภ์!!! แม้ไม่มีใจแต่กลับรู้สึกถูกหยามเกียรติ ถึงอย่างนั้นนางกลับเห็นแก่บ้านเมืองยอมกล้ำกลืนเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว แม้ในยามที่รู้ว่าบ้านเมืองมีภัย เขากับบิดากำลังมีภัย นางเสี่ยงชีวิตไปส่งข่าวการก่อกบถ กระทั่งได้ร่วมหอกับเขาในที่สุด ทว่า...ในช่วงคับขันเขากลับยังคงเลือกที่จะทอดทิ้งนาง เลือกที่จะช่วยคนรักของเขาเพราะคิดว่าอีกฝ่ายตั้งครรภ์จริงๆ ความเจ็บปวดกลายเป็นเรื่องน่าขบขัน โชคชะตาเล่นตลกกับชีวิต ในขณะที่ล่วงรู้ว่าเขาตามหานางแทบพลิกแผ่นดิน นางเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ กู้ชิงเยว่จะทำเช่นไรดี เพราะทุกครั้งที่คิดจะให้อภัยเขา นางกลับรู้สึกผิดต่อตัวเองอยู่ร่ำไป!!!

หย่าสามีชั่วข้ากลับเป็นฮองเฮา
"แต่งงานสามปี เขาไม่เคยแม้แต่จะเข้าห้องหอ" ซูเยว่หลัน บุตรสาวแม่ทัพผู้ล่วงลับ ถูกฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้แต่งกับแม่ทัพหนุ่มรูปงาม หลี่เจิ้ง แต่คืนแต่งงาน สามีของนางกลับถูกส่งไปออกรบ และตั้งแต่นั้น นางก็กลายเป็นเพียง ฮูหยินที่ไม่มีสามี เมื่อเขากลับมา เขากลับพาหญิงคนรักและลูกกลับจวน พร้อมประกาศจะลดขั้นนางเป็น อนุภรรยา แม่ผัวร้าย สามีทรยศ หญิงอื่นเหยียบย่ำ พวกเขาคิดว่านางจะยอมจำนน แต่พวกเขาไม่รู้ว่า หญิงที่ถูกดูถูกผู้นี้ กำลังรวบรวมหลักฐานทีละชิ้น เพื่อล้มจวนแม่ทัพทั้งจวน และในวันที่นางหย่าสามีชั่ว ใต้หล้ากลับต้องตะลึง เมื่อชายผู้หนึ่งเปิดเผยตัวตน เขาคือ ฮ่องเต้แห่งแผ่นดิน และหญิงที่พวกเขาเคยดูถูก กำลังจะกลายเป็น ฮองเฮาแห่งใต้หล้า

แอบเล่นเสียว Series [PWP]
ปลดปล่อยทุกจินตนาการไปกับซีรีส์รวมเรื่องเสียวที่คัดสรรมาเพื่อคนชอบความเร่าร้อน ไม่ว่าจะเป็นความรักที่ต้องห้ามหรือสัมผัสลับในยามวิกาล ทุกตอนจะทำให้หัวใจคุณเต้นรัวไปกับฉากสุดพรีเมียมที่คุณห้ามพลาด! ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความปรารถนาที่ไร้ขีดจำกัด

ซู่ซู่ย้อนเวลามาแก้แค้น
ชาติก่อน… นางยอมตายกลางสนามรบ เพื่อแลกความรักจากครอบครัวที่ไม่เคยมองเห็นค่า แต่สิ่งที่ ซู่ซู่ ได้รับหลังความตายคือคำดูถูก "เด็กบ้านนอกอย่างนาง จะเทียบเสวี่ยเอ๋อร์ได้อย่างไร" หัวใจที่แตกสลาย กลับได้รับโอกาสอีกครั้ง เมื่อนางย้อนเวลากลับมา ชาตินี้ นางจะไม่เป็นคนโง่ที่ยอมให้ใครเหยียบย่ำอีก

ชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
หลังจากนางแต่งงานกับคู่หมั้นที่เป็นรักวัยเยาว์ด้วยสมรสพระราชทาน นางคิดว่าชีวิตนี้คงจะดีที่สุดแล้ว ทว่าเขากลับขอร้องให้รับสตรีผู้มีพระคุณต่อเขาเป็นภรรยาเสมอภาคอีกคน เพราะสตรีผู้นั้นตั้งครรภ์ลูกของเขา นางโกรธและไม่ยินยอม ทำให้ผู้สตรีผู้นั้นอับอายจนเลือกจบชีวิตด้วยการโดดน้ำตาย ทว่าหลังจากนั้นเขาก็ทำดีกับนาง จนนางคิดว่าเขาคิดได้แล้วทว่าในวันที่นางตั้งครรภ์ใกล้คลอดเหล่าบ่าวไพร่ถูกกีกกันออกไป เขาก้าวเข้ามาในห้องที่นางอยู่เพียงลำพังแล้วเอ่ยขึ้นอย่างคับแค้น ว่าอยากให้นางนั้นทรมานเหมือนสตรีที่เขารัก สุดท้ายนางสิ้นใจไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์อย่างเจ็บปวด ทว่านางกลับได้ย้อนกลับมาในวันที่เขาพาสตรีนางนั้นเข้าจวนอีกครั้ง ครั้งนี้นางจะส่งเสริมความรักของพวกเขาและแต่งงานใหม่ แต่ในวันที่นางแต่งงานกับคนอื่นแล้วเขากลับวิ่งมาคุกเข่าอ้อนวอนด้วยน้ำตาไม่ยอมปล่อยวาง
