
นางบำเรอก้นครัว ชุด Sweet temptations
หล่อนถูกส่งมาบรรณาการในฐานะทาสบำเรอความใคร่ เพื่อแลกกับหนี้สินก้อนโต นอนกับเขาจนกว่าเขาจะเบื่อ แล้วเมื่อนั้นแหละหน้าที่บำเรอบนเตียงของหล่อนจึงจะหมดไป พะแพง ถูกส่งตัวมาเป็นนางบำเรอให้กับมหาเศรษฐีเจ้าของบ่อนคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในลาสเวกัส หน้าที่ของหล่อนคือทำให้เดมอน ลินการ์ด มีความสุขที่สุดยามอยู่บนเตียง หล่อนก้มหน้าก้มตาทำทุกอย่างเพื่อให้เขาพึงพอใจ แต่ไม่นานเขาก็เบื่อหน่าย ขับไล่ไสส่งหล่อนออกไปจากชีวิต ข่าวงานแต่งงานของเขากับผู้หญิงคนใหม่ที่ทั้งสวยและแสนคู่ควรดังก้องคับแผ่นฟ้า ในขณะที่หล่อนต้องหลบอยู่ในซอกหลืบของความมืดมิดเพื่อซ่อนเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอาไว้อย่างรวดร้าวทรมาน

ภรรยาในนาม
หญิงสาวต้องเป็นภรรยาในนามของเขาแบบเลี่ยงไม่ได้ เพราะชีวิตของเธอไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ พอเจอวิกฤต เธอก็ต้องได้ยอมรับตำแหน่งที่เขาเสนอให้มาแบบจำยอม

Hot Love ของรักท่านประธาน
ยัยเด็กขาดสารอาหารคนนี้หรอ คือลูกสาวคนใหม่ของแม่.. เด็กอะไร ขวางหูขวางตาชะมัด เจอหน้ากันเอาแต่ก้มหน้าหลบตา ทำเหมือนเขาเป็นยักษ์เป็นมาร แต่ทำไมยัยเด็กนี่ถึงสวยวันสวยคืน ถ้าเขาจะแอบกินเด็กของแม่ จะผิดไหม ***************************** เรื่องนี้เป็นนิยายลำดับที่ 1 ของ เซตทายาทมาเฟีย 1. Hot Love ของรักท่านประธาน 2. Bad Love ของหวงคาสโนว่า 3. Forbidden Love ของต้องห้ามทายาทมาเฟีย

ป่วนรักประธานร้าย
ค่ำคืนแห่งความเข้าใจผิด และ เป็นค่ำคืนแห่งการเริ่มต้นของความรัก เธอ …. ซึ่งไม่รู้ว่า ชายหนุ่มแปลกหน้าที่เธอเผลอมีอะไร จะเป็นถึงประธานบริษัท ส่วน…เขา…ที่หลงรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสาวสวยในค่ำคืนสุดเร่าร้อนนั้น ที่แท้แล้วคือยายแว่นจอมเฉิ่ม พนักงานฝ่ายบัญชีในบริษัทของเขาเอง ใครจะไปคาดคิดว่าประธานบ้าอำนาจอย่างเขา จะเป็นผู้ชายที่สุดแสนโรแมนติคกับเรื่องอย่างว่า ใครจะไปคาดคิดว่าผู้หญิงเฉิ่มเฉยอย่างเธอ จะแต่งตัวแล้วสวยน่าหลงใหลขนาดนี้ ความรักป่วนๆ ระหว่างท่านประธานจอมเนี๊ยบ ลูกครึ่งไทย-จีน "ลี่คุน" กับ "มารีอา" สาวบัญชีหน้าจืดประจำบริษัท เมื่อ"ความลับ" กลับกลายเป็น "ความรัก" รักหวานๆ ระหว่างท่านประธานหนุ่ม และ สาวบัญชีจอมเฉิ่ม จึงเกิดขึ้นแบบไม่รู้ตัว... เพราะกว่าจะรู้ความจริง ทั้งเขาและเธอ ก็ถอนตัวถอนใจไม่ได้อีกแล้ว ------------------------------- "และคุณต้องถูกลงโทษตามวิธีของผม" "ค่ะ?" มารีอาเงยหน้าขึ้นเพราะไม่เข้าใจความหมายที่เขาสื่อ "คุณไม่รับสายโทรศัพท์ของผมกี่ครั้ง ก็นับไปตามจำนวนครั้ง" "ละ...ลี่คุน! อื้อ " เสียงมารีอาผลุบหายไปในลำคอเมื่อฝ่ามือใหญ่ของลี่คุนรั้งศีรษะของเธอเพื่อประทับจูบลงไป -------------------------------

ผู้หญิงคนนี้คือหม่ามี๊ของผม
ผู้หญิงคนหนึ่งที่เจอแต่อุปสรรคมาทั้งชีวิต ซึ่งกว่าจะผ่านปัญหามาได้ในแต่ละครั้งก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย จากผู้หญิงที่โดนทอดทิ้ง ไม่มีใครรัก กลับได้มาเจอกับชายหนุ่มที่ค่อนข้างจะคลั่งรักเธอมากกก~ ไม่เพียงเท่านั้นยังได้รับความรักจากเด็กชายตัวน้อยที่ดูเหมือนจะได้นิสัยของพ่อของเขามาเต็มๆ อีกด้วย

เมียเก็บมาเฟีย ชุด เทพบุตรมาเฟีย
"ฉันจะนอนกับคุณทุกที่ ทุกเวลา และทุกครั้งที่คุณต้องการ เพื่อแลกกับอิสรภาพของพ่อฉัน" "แล้วถ้าผมไม่ตกลงล่ะ" ในที่สุดเขาก็พูดออกมาจนได้ ยาหยีก้มหน้าซ่อนความเจ็บช้ำเอาไว้จนมิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและพูดออกไปเสียงแผ่วเบา "ฉันจะให้คุณดูสินค้าก่อนก็ได้...แล้วค่อยตัดสินใจ" เมื่อบิดาของตนเป็นโจรขโมยเพชรล้ำค่าของตระกูลมาเฟียที่ยิ่งใหญ่แห่งกรุงมอสโค ยาหยี จำต้องโยนศักดิ์ศรีของตัวเองทิ้งแล้วกลายเป็นหญิงไร้ยางอายเพื่อให้บิดารอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราชอย่างเขา ทางเลือกเพียงทางเดียวที่มีคือยอมพลีกายให้ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าหล่อเหลาในสามโลกได้เชยชม สาวพรหมจรรย์อย่างหล่อนแทบขาดใจตายเพราะบทพิศวาสเร่าร้อนรุนแรงที่ไม่เคยได้พานพบ ความวาบหวามครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขามอบให้ทำให้ยาหยีคลั่งไคล้ในรสสิเน่หา กายสาวร่ำร้องโหยหาแต่เขาเพียงผู้เดียว หากภายในใจก็ต้องคอยย้ำเตือนตนเองไว้ว่า หล่อนก็เป็นได้แค่ของเล่นชั่วคราว สักวันพอเขาเบื่อ ก็จะถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้ความปรานี!! จากที่คิดจะตามไล่ล่าเด็ดหัวคนทรยศให้แดดิ้นไปต่อหน้า คอร์เนล ซีร์ยานอฟ เจ้าพ่อยักษ์ใหญ่แห่งวงการโทรคมนาคมในประเทศรัสเซีย ก็เปลี่ยนเป้าหมายทันทีเมื่อได้เจอสาวน้อยนัยน์ตากลมหวานซึ้ง ใบหน้าหวานๆ ส่งผลให้เขาต้องการอยากครอบครองหล่อนแทบคลั่ง คอร์เนลมั่นใจว่ามันจะมีผลกับร่างแกร่งได้ไม่นานหรอก เพราะสำหรับเขา ผู้หญิงคือวัตถุทางเพศเคลื่อนที่ได้เท่านั้น เพียงได้ลิ้มลองแค่ครั้งเดียว เขาก็ไม่เคยหันกลับไปกินของเก่าอีก แต่ทฤษฎีนี้กลับใช้ไม่ได้ผลกับหล่อน ให้ตายสิ! เขาไม่เคยรู้สึกติดใจผู้หญิงรุนแรงขนาดนี้มาก่อน คอร์เนลหลงใหลเนื้อนุ่มจนกลายเป็นเสพติด ทั้งที่ความยโสโอหังของบุรุษเลือดเย็นเยี่ยงเขาพยายามบอกกับตนเองว่า เขายังเชยชมร่างงามไม่คุ้มค่ากับสิ่งที่สูญเสียไป แต่ภายในใจลึกๆ กลับตะโกนก้องสวนทางออกมาว่า เขาขาดเธอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว!!

อ้อมกอดซาตาน
"เธอท้องกับใคร ฉันถามว่าเธอท้องกับใคร" พิมพ์ได้ยินคำถามที่ออกมาจากปากปีเตอร์ก็นิ่งอึ้งไปไม่คิดเลยว่าเขาจะถามมันออกมา "ฉันไม่รู้" ตัดสินใจตอบไปอย่างนั้นเพื่อตัดปัญหาทุกอย่างที่จะตามมาทีหลัง

ท่านแม่ทัพข้าคือศรีภรรยา
องค์หญิงสิบสามหลินฮุ่ยหมิน เป็นองค์หญิงตกกระป๋องเติบโตขึ้นมาในตำหนักเทพ มีความลับลึกลับที่ไม่อาจบอกผู้ใดได้ นั่นคือในทุกวันพระจันทร์เต็มดวงนางต้องกลายร่างเป็นสัตว์ต่าง ๆ หยางเอ้อหลาง แม่ทัพหนุ่มที่มีชีวิตรอดจากสงครามเพียงคนเดียวของสกุลหยาง เมื่อกลับมาจากชายแดนตั้งใจเกษียณอายุออกจากราชการเพื่อใช้ชีวิตในจวนอย่างสงบกับท่านย่าของเขา เขามีคู่หมายคือองค์หญิงใหญ่หลินฉี ที่ฝ่าบาทกำลังจะพระราชทานสำรสให้ แต่จับพลัดจับผลู เกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน ทำให้เขาล่วงเกินองค์หญิงสิบสามต่อหน้าธารกำนัล ฝ่าบาทจึงทรงยกองค์หญิงสิบสามให้เป็นภรรยาของเขาอีกคน แย่แล้ว!!! สิบสาม เจ้าไม่สามารถแต่งงานได้ หากคนผู้นั้นล่วงรู้ความลับของเจ้า คงคิดว่าเจ้าคือปีศาจ อาจจะสังหารเจ้าให้ตายในดาบเดียว องค์หญิงสิบสามจึงดิ้นรนสุดชีวิต เพื่อที่ไม่ต้องแต่งงานกับแม่ทัพหยางผู้นั้น

รักหวานของประธานจอมโหด
เรื่องราวของความบังเอิญในคืนหนึ่ง ... ที่ทำให้คนสองคนมาเจอกัน คนหนึ่ง เป็นนักธุรกิจชั้นนำจากประเทศจีน ลี่เฉิน ประธานรูปหล่อ สูง 187 เซนติเมตร หุ่นสมาร์ท ที่สุดแสนจะเย็นชา ----------- มิริน หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ผิวขาว ตากลมโต สูง 165 เซนติเมตร เธอที่เต็มไปด้วยความอ่อนหวาน ทั้งตัวทั้งหัวใจ เธอ ผู้มาสะกดหัวใจชายหนุ่มผู้เย็นชาอย่างเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น ใครจะรู้ว่าความเข้าใจผิดในค่ำคืนหนึ่ง จะกลับกลายมาเป็นความรักสุดแสนโรแมนติค เมื่ออยู่ๆเธอในคืนนั้น กลายมาเป็นคนที่น้องชายเขาตามจีบ ใครจะรู้ว่าลูกในท้องของเธอผู้หญิงที่เขาแอบรัก สุดท้ายแล้วก็คือลูกของเขาเอง เรื่องราวความรักโรแมนติค ระหว่างหนุ่มจีน ลี่เฉิน และสาวไทยหน้าหวานอย่างมิริน จะผ่านอุปสรรคมากแค่ไหน มาเชียร์ไปพร้อมๆกันนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในการแต่งนิยายของไรท์ ขอฝากผลงานให้ติดตามในนามปากกา cha.ni.cha ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ

ยั่ว
แค่เมาแล้วพลาดท่า ไม่ได้หมายความว่าง่ายซะหน่อย เพราะสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนตอนเมา ที่ทำให้เธอตกเป็นของเขาแบบไม่รู้ตัว ~เพราะเมาเธอเลยยั่วเขาแบบไม่รู้ตัวเลยสักนิด~ แต่ใครจะคิดละ ว่าเขาจะเป็นเจ้านายหมาดๆ ในวันรุ่งขึ้น หลังจากสอนบทรักร้อนแรงให้เธอ แล้วเธอจะทำยังไง ในเมื่อเขามีคู่หมั้นแล้วด้วย เธอจะยั่วให้เขาเป็นของเธอ หรือหอบหัวใจหนีไปแบบคนแพ้ดี “ไม่เอากับคนเมา” นั่นคือสิ่งที่เขาทำมาโดยตลอด แต่ทุกสิ่งก็ต้องพังลง เมื่อเจอคนเมาขี้ยั่วแบบเธอ “ยั่วไม่เป็น” นี่คือร่างปกติของเธอ ที่เขาเห็นอีกครั้งในห้องทำงานของตัวเอง แต่มันไม่จริงสักนิด เธอนะยั่วเขาเก่งจะตาย แต่เป็นยั่วโมโหนะ

รักสุดใจนายสุดแสบ
ริสา ลูกคุณหนูแสนสวยที่ขึ้นชื่อเรืองความหยิ่ง กับ มาวิน หนุ่มหล่อจอมกะล่อน เขาที่คิดจะปราบพยศเธอ แต่.....สุดท้ายไม่่รู้ใครปราบใคร เพราะสุดท้ายแล้ว...เป็นเขาเองที่กลับหลงรักเธอไปทั้งใจจนถอนตัวไม่ขึ้น

ยอดดวงใจนายมาเฟีย
เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอ โดยไม่รู้เลยว่าชีวิตของเธอต้องเจออะไรมาบ้างแต่เขาก็ตั้งใจจะดูแลเธอโดยไม่มีข้อแม้ เธอผู้ซึ่งโดนคนรักกับเพื่อนรักหักหลังทำให้เกือบตาย แต่ใครจะรู้ว่าเธอมีประวัติที่ไม่ธรรมดาเลยสักนิด

ประธานเย็นชา ยัยซุปตาร์ที่รัก
เขา เดวิด ชนกันต์ คูเวอร์ อายุ30ปี ประธานหนุ่มบุคลิกสุดแสนเย็นชา ถึงแม้จะมีหน้าตาหล่อเหลาแต่ปราศจากรอยยิ้มบนใบหน้า ดวงตาคมที่จ้องมองใครก็ทำให้ผู้นั้นพ่ายแพ้ไป ข้างกายของเขาไม่เคยมีสาวๆมาก่อน ทำให้ถูกคนเข้าใจผิดไปว่าเขาเป็นเกย์ แต่จริงๆแล้วเพราะเขายังไม่เจอคนที่ใช่ คนที่จะมาละลายน้ำแข็งภายในใจของเขา จนวันนึงได้มาเจอกับเธอ เธอ ซุปตาร์สาวที่สวยทั้งภายนอกและภายในอย่างนิรา นิรันนุกุล อายุ23ปี เพราะความแตกต่างของเธอที่ดึงดูดเขาตั้งแต่แรกพบ และจากการพบกันโดยบังเอิญครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้น้ำแข็งภายในใจของประธานหนุ่มค่อยๆละลายลงช้าๆ จากความตั้งใจที่จะครองโสดของคนทั้งคู่ที่มีก่อนหน้านั้นค่อยๆ หายไป ทั้งสองคนจะรักและลงเอยกันได้ยังไงนะ โปรดติดตามในเรื่องต่อไปค่ะ

รักร้ายจอมทระนง
“แหวนไปไหน” “คะ” หญิงสาวรีบหดมือหนีในทันที “พี่ถามว่าแหวนไปไหน” คริษฐ์ยังย้ำคำถามเดิมแล้วจ้องหน้าคู่หมั้นสาวแบบไม่พอใจ “คืออยู่ที่ออฟฟิศมันต้องล้างแก้วกาแฟบ่อย ๆ รุ้งก็เลยถอดเก็บเอาไว้ค่ะกลัวมันจะสึกเสียก่อน” คำตอบของหญิงสาวค่อยทำให้คริษฐ์รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ถ้าถอดออกพี่จะถือว่ารุ้งขอถอนหมั้นพี่นะ” “ก็ไม่ได้ถอนสักหน่อย แค่ถอดเก็บเอาไว้เฉย ๆ” “งั้นก็ใส่เสียสิ เดี๋ยวนี้เลย” คริษฐ์ถลึงตาใส่แกมบังคับ “ใส่ก็ใส่ค่ะ” คนพูดตัดพ้อเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกระเป๋าด้านข้างมาเปิดเพื่อหยิบแหวนหมั้นของตนออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หันหลังมือให้เขาดู “พอใจหรือยังคะ” “ดี” “ว่าแต่พี่คริษฐ์มานั่งรอรุ้งทำไมคะ มีธุระสำคัญหรือเปล่า” หญิงสาววกมาหาคำถามแรกที่เธออยากรู้ แต่เขาดันจุดประเด็นเรื่องแหวนขึ้นมาแทรกเสียก่อน “แม่ให้พี่มาหาคู่หมั้นตัวเองบ้าง” ฟังเขาพูดแล้วรุ้งพรายชักเครียดขึ้นมาหน่อย ๆ “ถ้าคุณป้าพิมพ์ไม่บอกพี่คริษฐ์ก็คงไม่มาหารุ้งใช่ไหมคะ” “แล้วทำไมรุ้งถึงไม่ไปหาพี่เองบ้างล่ะ” “ก็รุ้งกลัวพี่คริษฐ์รำคาญ” บทสนทนาสิ้นสุดลงด้วยความเงียบด้วยกันทั้งสองฝ่าย คริษฐ์ถอนหายใจเบา ๆ ส่วนรุ้งพรายก็ก้มหน้าต่ำลง ทำไมถึงได้รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก “พี่ไลน์หาอ่านแล้วทำไมไม่ตอบ” คริษฐ์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนหลังจากเงียบมาเกือบหนึ่งนาที “พอดีรุ้งมาอ่านตอนดึกแล้วไม่อยากรบกวนพี่คริษฐ์ค่ะ” “ตอบมาสักคำก็ยังดี อย่าทำเหมือนพี่ไม่มีตัวตนนะรุ้ง จำเอาไว้ด้วยว่าพี่เป็นคู่หมั้นของรุ้ง” “มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้นะคะพี่คริษฐ์” “อะไรกันที่ว่าไม่น่าจะเป็นแบบนี้” “รุ้งว่าเราถอนหมั้นกันดีกว่าไหมคะ ดูพี่คริษฐ์อึดอัดกับการหมั้นของเราเหลือเกิน ขนาดจะมาหารุ้งก็ต้องให้คุณป้าพิมพ์บังคับมาเลย” “แม่ไม่ได้บังคับพี่” “ไม่บังคับก็เหมือนบังคับนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่ตอนเด็กแล้วพี่ คริษฐ์แทบไม่เคยขัดใจคุณป้าพิมพ์ได้เลย ถ้ามันเหนื่อยและยุ่งยากมากรุ้งขอถอนหมั้นไปเลยก็ได้ค่ะ” รุ้งพรายดึงแหวนออกจากนิ้วนางข้างซ้าย แล้ววางแหมะอยู่ตรงหน้าของเขา คริษฐ์มองแหวนมองคนแล้วอารมณ์ของเขาก็เดือดดาลขึ้น บทจะอยากได้ก็วิ่งตามติดเป็นเงา บทจะสลัดทิ้งก็ง่าย ๆ แบบนี้เหรอรุ้งพราย “ใส่กลับไปเดี๋ยวนี้” ชายหนุ่มแทบจะกัดฟันพูดออกมา “ไม่ค่ะ อ๊ะ! พี่คริษฐ์จะทำอะไรรุ้งไม่ใส่” รุ้งพรายถูกคริษฐ์กระชากมือมาแล้วจัดการสวมแหวนกลับที่เดิม “ใส่แล้วห้ามถอด ห้ามทำให้แม่พี่เสียใจรู้ไหม” “พี่คริษฐ์!” (รักร้ายจอมทระนง)

Bad Love ของหวงคาสโนว่า
ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ..และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น..อย่าฝันจะเป็นอิสระ ******************************* เรื่องนี้เป็นนิยายลำดับที่ 2 ของนิยายเซตทายาทมาเฟีย 1. Hot Love ของรักท่านประธาน 2. Bad Love ของหวงคาสโนว่า 3. Forbidden Love ของต้องห้ามทายาทมาเฟีย

คุณหมอ❤️ที่รัก
กฤษฎิ์ พิสิฐกุลวัตรดิลก "อาหมอกฤษฎิ์" หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️ "เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ" นลินนิภา อารีย์รักษ์ "ที่รัก" สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️ "ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก" หนูน้อยแก้มใส กมลชนก อารีย์รักษ์ สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง "ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ" หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ

After Sex คืนวันไนต์ของนายกัปตัน
[กัปตันโซล x ใบผัก] บัตเลอร์สาวถูกยกเลิกงานจากเจ้านายเก่ากลางคัน ทั้งที่มีภาระหนี้สินมากมาย แต่ดั๊นมาซวยซ้ำซ้อนได้เจ้านายใหม่เป็นกัปตันหนุ่มหล่อที่ตัวเองเผลอมี One night stand ด้วย เขาหล่อแค่หน้า... เท่สมาร์ทเวลาขับเครื่องบิน... แต่เรื่องผู้หญิงนั้นร้ายกาจ! นักล่าเหนือสายลมคือฉายาที่ได้รับ แล้วบัตเลอร์สาวที่แสนบอบบางราวกับกวางน้อยจะรอดพ้นไปได้อย่างไร ?! 'ถอดกางเกงให้ฉัน นี่คือคำสั่ง !' ม๊ายยย! TOT ถ้าหน้าไม่เหมือนจอนจองกุก อย่าสั่งให้ฉันถอดกางเกงเด็ดขาด! ________________________________________ บทนำ โซล, เกาหลีใต้ หิมะที่โปรยปรายยามดึก กับอากาศที่เหน็บหนาวข้างนอกขัดกับอุ่นภูมิในห้องโดยสิ้นเชิง ร่างเล็กที่เมาไม่มีสติถูกวางลงบนเตียงนุ่มสุดแรงอย่างไม่ทะนุถนอม จนเธอยกมือปัดป่ายเพื่อสัมผัสใบหน้าหนุ่มหล่อที่แสนเลือนลางตรงหน้า จอนจองกุก ใช่แน่ ๆ จอนจองกุก สิ่งที่คิดกับความเป็นจริงเหมือนโลกคนละใบ ใบผักเหมือนได้ขึ้นสวรรค์คิดว่าตัวเองได้อยู่ใกล้ไอดอลหนุ่มที่เธอชอบ แต่มันผิดถนัด มันคือนรกไฟร้อน ๆ เพราะหลังจากคืนนี้และวันนี้ ชีวิตเธอจะถึงจุดเปลี่ยน กัปตันหนุ่มจ้องมองใบหน้าสวยแล้วกระตุกยิ้มร้าย ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเธอออกไปทีละเม็ด ทีละเม็ด แต่เมื่อเสื้ออาภรณ์ถูกถอดออกไปหมดนั่นเอง ชายหนุ่มที่ฉวยโอกาสอยู่ก็ชะงักและหยุดมองมันอึ้ง ๆ ยัยบัตเลอร์ที่แต่งตัวทางการใส่สูท แต่เนินเนื้อสาวข้างในขาวนวลน่าสัมผัสชะมัด เขาจึงไล่เรียวนิ้วยาวที่อกซ้ายสะกิดยอดถัน หวังปลุกระดมให้มันตื่นขึ้นมาสู้กับความปรารถนาของตัวเอง แล้วเมื่อจังหวะพร้อม ริมฝีปากอุ่นก็ก้มลงขบเม้ม หนักบ้างเบาบ้าง ดูดดันให้ร่างระหงแอ่นขึ้นตามจังหวะตัวเอง หนึ่งคนหลงระเริงกับไฟราคะ หนึ่งคนเข้าใจผิดว่าตัวเองอยู่ในห้วงฝันแสนหวานที่แทบไม่อยากตื่นขึ้นมา เกมส์สวาทจึงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ มือใหญ่ล่วงเกินไม่หยุดหย่อน และขณะที่ปากร้อนครอบครองยอดกระสัน กัปตันหนุ่มก็ล้วงปลดตะขอกางเกงของบัตเลอร์สาวพลาง ๆ เขาถอดมันอย่างง่ายดาย เพราะแค่มือสะกิดที่เป้าหมาย สะโพกกลมก็ยกขึ้นอนุญาตทันที ก่อนที่แยกสวาทที่เปียกพร้อมตอนนี้ จะถูกล้วง ถูกขยี้ซ้ำ ๆ พร้อมกับริมฝีปากที่ทำงานไปด้วย จนคนเบื้องล่างกระสันซ่าน บัตเลอร์ผู้มัวเมาเธอถลำลึกเข้าห้วงรักที่หวานหอม แอ่นเอวเร่า ๆ ให้สองนิ้วฟอนเฟ้นจนร่างคลอน และหนำซ้ำ... ยังกดให้ชายแปลกหน้าลงไปกลางหว่างขาตัวเอง “หึ ไม่เบาเลยว่ะ” เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ย แต่ทว่าเขาไม่เคยก้มหัวต่ำกว่าหว่างขาใคร เขาหยัดขึ้นเหยียดตรงมองมันด้วยความเคยชิน ก่อนจะรูดซิบกางเกงแล้วล้วงหยิบถุงยางอนามัยไซส์พิเศษออกมาฉีก และรูดใส่อย่างรวดเร็ว แล้วจากนั้นกดเอวสอบแนบชิด สอดแขนเข้าที่ข้อพับยกขาขึ้น กดลำรักในร่องเปียกชื้นขึ้นลงเพื่อให้ปลายมนได้เข้าไปสุขสมข้างใน แต่ยิ่งถูไถและดันเข้าเท่าไหร่ ก็ต้องขมวดคิ้วมองด้วยความสงสัย แม่ง... ทำไมร่องรักที่พร้อมฉิบหายมันดันไม่เข้าวะ? “รูตันรึไงวะ” “อื้อ...” เหยื่ออันโอชะตอบกลับด้วยเสียงครางแผ่ว เขาจึงกัดฟันแน่น และออกแรงดันมันเข้าไปสุดแรงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเข้าไปแค่ครึ่งก็ต้องหยุดกลางคัน เพราะเนื้ออุ่นนุ่มที่คับแน่นนั้น บีบรัดจนเจ็บ ซิง? เขาเจอผู้หญิงซิง? “เจ็บ จะ เจ็บ...” กัปตันหนุ่มก้มมองสองสิ่งที่ประสานครึ่งทาง และมองหน้าหญิงสาวที่บิดตัวเป็นเกลียวบนเตียงอย่างชั่งใจ เขาไม่เคยลิ้มรสสาวบริสุทธิ์เลยสักครั้ง ไม่คิดว่ามันจะทำให้รู้สึกหนักใจขนาดนี้ แต่เมื่อสมองซีกนึงมีด้านดี สมองอีกซีกก็ผุดความคิดร้ายกาจขึ้นมาหักล้าง ไหน ๆ ก็ไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้ จอแล้วจะรออะไรอีกวะ! เอาให้ยับไปข้างแม่งเลย ‘ปึก’ “อ๊า!” ร่างระหงกระตุกฮวบตัวสั่นเทา ความเจ็บแสบแล่นเขาทุกโสตประสาท แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอหลุดพ้นเร็วมาก แค่เขาเคลื่อนเอวกระทั้นกระแทกสองสามครั้ง และก้มลงดูดดันยอดถัน เธอก็เข้าสู่ความวาบหวามที่ไม่มีอะไรขวางกั้นแล้ว เสียว... เสียวที่สุดเลย มือเรียวยกขึ้นไขว่คว้าเพื่อรั้งต้นคอชายหนุ่ม แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้มั่นไม่ให้มันเข้าใกล้ใบหน้า เสือจะไม่จูบเหยื่อ ไม่ทำอะไรที่แสดงถึงความผูกพัน เขาจึงรั้งมือนั้นเป็นที่ยึดเหนี่ยว และเร่งเอวก่นกระแทกซ้ำ ๆ ด้วยอารมณ์ที่รุนแรงขึ้น ‘ปึก ปึก ปึก’ “กะ กรี๊ด...”

Mr. Coldman รักร้ายของนายเย็นชา
หมับ~ “…” อะไร…วะเนี่ย หมับ~ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ไม่ใช่สิแต่ต้องเน้นเลยต่างหากว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกับ...ก้นฉัน! ฟรืบ~ OoO! ใคร...ใครมาลูบก้นมิ่น! ฉันยืนสั่นอยู่ในบีทีเอสประเทศไทยที่ตอนเช้าอัดแน่นกันเป็นลูกอ๊อดที่ถูกอัดอยู่ในถุงสูญญากาศ นี่แทบจะเรียกกว่าหายใจรดต้นคอไม่ได้แล้ว เรียกว่าหายใจรดรูขุมขนของเชื้อแบคทีเรียที่เกาะตามผิวหนังยังจะเห็นภาพได้ชัดกว่า! ฟรืบ~ มะ มันเริ่มลูบอีกแล้ว มาอีกแล้วค่ะ ลูบแล้วก็เริ่มนวดด้วย ฮื่อ~ ฮื่อ ๆๆ แม่จ๋าพ่อจ๋า ปู่ย่าตายายญาติสนิทมิตรสหายทุกคนช่วยมิ่นด้วย มิ่นโดนจับก้น! T^T “ชะ...” หมับ! กำลังจะร้องขอความช่วยเหลือแต่มือที่กำลังเริ่มจะบีบก้นก็ผละออก สงสัยได้แค่เสี้ยววินาทีคิดว่าโรคจิตมันตกใจเสียงฉันเลยรีบเอามือออกแต่ที่ไหนได้มีคนจับออกนี่เอง “เฮ้ย! ทำอะไร?” ขวับ! ฉันหันไปมองพลเมืองดีที่มาช่วยแต่ไม่ใช่เลยค่ะ ไม่ใช่พลเมืองดี นี่มัน...เนื้อคู่ชัด ๆ -///- เนื้อคู่ไม่ได้อยู่ประตูถัดไปแต่อยู่ในโบกี้เดียวกันแถมยังมาในเวลาที่มิ่นต้องการฮีโร่ขี่ แต่ฮีโร่ของมิ่นไม่ได้ขี่ม้าขาวนะคะ ฮีโร่ของมิ่นขึ้นบีทีเอสต่างหาก หล่อ เขาหล่อมาก หน้าหล่อ เสียงหล่อ น้ำใจก็ยังหล่อ หล่อมากเลยค่ะคุณขา หล่อแบบที่มิ่นพร้อมถวายตัวให้เลย >///< “ว่าไง ทำอะไร จับก้นผู้หญิงเหรอ?” เสียงเขาดึงฉันออกจากภวังค์ความหล่อ นี่ไม่ใช่เวลามาหลงความหล่อนะขมิ้น! จับไอ้โรคจิตก่อน! ดูสิคนในโบกี้หันมามองกันเต็มเลยแกอย่าเพิ่งทำหน้าเคลิ้มหลงใหลความหล่อให้อายคนนะขมิ้น “เอ่อ...ปะ เปล่านะ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย” ฉันเห็นหน้าไอ้โรคจิตแล้ว หน้าตาดีนะคะแต่สันดานโคตรแย่ “ไม่ทำอะไรก็เห็นอยู่” “บ้าเหรอผมไม่ได้ทำอะไร รถแน่นคนเบียดกันขนาดนี้มันก็ต้องมีโดนกันบ้างล่ะน่า” “เหรอ? ถ้างั้นไปคุยกับตำรวจดีกว่า อาการแบบคุณผมว่าตำรวจสอบไม่นานหรอก รีบไหมครับ” เขาคุยกับไอ้โรคจิตแล้วหันมาถามฉัน อาการขมิ้นคนนี้เลิกลั่กยิ่งกว่าตอนโดนจับก้นซะอีกค่ะ “เอ่อ...ต้องรีบไปสอบค่ะ” “โทรบอกอาจารย์ เอาหลักฐานไปให้ดูแล้วขอสอบนอกรอบ” “คะ?” ก็ ก็น่าจะได้นะ มั้งนะ แต่ก็คงได้ล่ะ แต่ก็ไม่รู้จะขอได้ไหม แต่ก็คงได้แหละ “อยู่ม. A ถูกไหม?” “ค่ะ” เขาเห็นเข็มมั้งคะ มหาลัยฉันเป็นมหาวิทยาลับชื่อดังระดับต้น ๆ ของประเทศเลยนะ “คณะอะไร” “อัก อักษรศาสตร์ค่ะ” “วิชาของใคร” ถามเพื่อ? ตอบไปแล้วพี่จะรู้จักคณาจารย์ในคณะของหนูรึไงคะ -_-! “ของอาจารย์ประวิทย์ค่ะ” สงสัยนะแต่ก็ยังตอบออกไป “อ่อ โอเคถ้างั้นเดี๋ยวผมจัดการให้ คุณไปโรงพักกับผมแล้วก็ไอ้นี่ก็พอนักศึกษา” ...นักศึกษา อาจารย์เหรอ? ใช่เหรอคะ? มหาลัยฉันมีอาจารย์หล่อที่ไม่ถูกบอกต่อด้วยเหรอ ไม่จริงอ่ะ... -เวลาต่อมา- “ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ ถ้าไม่ได้คุณหนูคงแย่” ฉันกับเขาที่ได้รู้ตอนเขาบอกตำรวจว่าชื่อ คุณปกป้อง เดินออกมาจากโรงพกพร้อมกันฉันก็ยกมือไหว้ขอบคุณเขาทันที ชื่อปกป้องแถมยังปกป้องผู้หญิงได้ดีสมชื่อ เขาเกิดมาเพื่อเป็นสุภาพุรุษแบบที่หลายคนตามหาชัด ๆ “ไม่เป็นไร คราวหลังก็ระวังตัวดี ๆ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทุกวัน ถ้าเดินอีกก็อย่ากลัวอย่าปล่อยให้มันลวนลาม โวยวายหรือไม่ก็ด่าออกมาเลย” “หนูก็อยากด่านะคะ แต่ตอนนั้นมันตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก” “ก็จำไว้เป็นบทเรียน เอาล่ะเสร็จธุระแล้วก็รีบไปสอบเถอะเดี๋ยวอาจารย์ดุ” “จริงด้วย! หนูลืมไปเลย ว่าแต่ที่คุณบอกว่าคุณจะจัดการเอง / ผมโทรบอกอาจารย์ของคุณให้แล้ว ไปเถอะไม่ต้องห่วง” ท่าทางเขาจะดูออกว่าจะถามอะไรถึงได้พูดแทรกออกมา แถมยังยิ้มให้ด้วยนะ เป็นรอยยิ้มให้กำลังใจที่ทำให้ใจมิ่นฟูมากเลยค่ะคุณขา -///- “คุณ...เป็นอาจารย์ที่มหาลัย หนูไม่เคยเห็นเลย” ก่อนที่เราจะจากกันฉันก็เอ่ยปากถามในสิ่งที่สงสัย คุณปกป้องของขมิ้นก็ยิ้มอ่อนโยนให้ทันที “กำลังจะเป็น คงได้เจอกันนะ...นักศึกษา” ใช่จริง ๆ ด้วย คำว่ากำลังจะเป็นแสดงว่าเขาเป็นอาจารย์ใหม่สินะ “...ค่ะ” คงได้เจอแล้วหนูก็หวังว่าเราจะได้เจอกันบ่อย ๆ นะคะ...อาจารย์ >///< ฉันลาเขา ยกมือไหว้เขาอีกครั้ง อยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้แต่ก็ดูท่าทางเขาจะมีธุระเหมือนกันเลยไม่ได้ทิ้งคอนแท็คอะไรไว้เพื่อสานสัมพันธ์ต่อ เอาเถอะคุณเขาบอกว่ากำลังจะเป็นอาจารย์แถมยังบอกทิ้งท้ายเองว่าคงได้เจอกันนะนักศึกษา นั่นก็หมายความว่าต้องได้เจอแน่ ๆ ฉันเลยไม่ได้ทอดสะพานอะไรอีกเพราะทำอาหารไม่เก่งซะด้วยสิ อีกอย่างฉันก็ถือคติ...คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก ^^ ...ถ้าเราคู่กันสักวันอาจารย์จะเดินเข้ามาหาหนูเอง ^^ เซย์ไฮนะคะ ฉันลืมแนะนำตัวไปใช่ไหม ฉันเป็นสาวน้อยนักศึกษาอยู่ปี 2 คณะอักษรศาสตร์ชื่อ ขมิ้น ชื่อน่ารักใช่ไหมคะ ใช่ค่ะใครต่อใครก็บอกแบบนั้นเวลาได้ยินชื่อครั้งแรกหรือรู้จักกันครั้งแรก แต่พอนาน ๆ ไปทุกคนกลับเรียกฉันว่า...มิ่น อีมิ่น หรือ...อีมี้น~ -_-! แต่ช่างเถอะ ชื่อนั้นสำคัญไฉนฉันเชื่อคำนี้มาเสมอเพราะต่อให้ชื่อจะน่ารักแค่ไหนแต่สุดท้ายชีวิตของฉันดันบัดซบบรมตั้งแต่ที่ได้เจอไอ้สำเพ็ง เอ๊ย! ไอ้เส็งเคร็ง ไอ้เส็งเคร็งที่หน้าตาโคตรหล่อแต่สันดานดันอุบาทว์ชาติชั่วอย่างไอ้คนที่ชื่อ...แม็คเวล

รักร้ายคุณชายหมอ (Dentist love)
-" คิดว่าคำพูดแค่นี้ ผมจะเชื่อคุณเหรอ คนร่างสูงได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างหน่าย เขาชินแล้วกับคำพูดของผู้หญิงที่ใช้จะจับเขา "ถ้ามั่นใจว่า ท้องจริง ก็ไปเอาเด็กออกซะ" "เธอเองก็รู้ว่าผมเองยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบใคร " " อย่าพยายามใช้วิธีนี้เพื่อที่จะจับ มันไม่ได้ผล อย่างที่คิดหรอก" พูดจบ มือหนาก็หยิบแบงค์พันมานับยี่สิบใบ วางไว้บนโต๊ะบน เดินออกจากห้องไป ราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

ภรรยาตัวน้อยของท่านประธาน
เฮียผานักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เจ้าของ KS Jewelry Group หนุ่มโสด หล่อรวยแห่งปีระดับเอเชีย สุขุม ไม่ค่อยพูด เด็ดขาด #รักใครรักจริง !!ผึ้งน้อยนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ เอกวัสดุศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 เธอยื่นใบสมัครขอเข้าฝึกงานที่ KS Jewelry Group เมื่อทางบริษัทได้คัดเลือกผู้ที่จะได้เข้าร่วมฝึกงาน เธอคือหนึ่งในนั้นที่ส่งผลงานการออกแบบสร้อยที่โดดเด่นจนเป็นที่ถูกตาต้องใจของท่านประธาน KSสวย ยิ้มแล้วโลกทั้งใบสดใส พูดเยอะ'เมื่อทั้งคู่มาเจอกัน''ตกลง คือ พรหมลิขิต ใช่มั้ยยยยย ~~~~~~'
