ผู้หญิงเรียบร้อย

อีเจ๊อย่าร้ายกับตังเม
"คำก็เจ๊ สองคำก็เจ๊" ทั้งที่เขาเป็นตัวพ่อ แต่เธอก็ยัดเยียดจะให้เป็นตัวแม่! งั้นคงต้องสั่งสอนให้หลาบจำซะหน่อย ว่าเวลาทำให้ตัวพ่อหมดความอดทนมันจะเจออะไร!

สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย
ถ้าคุณลืมสัมผัสคืนนั้น ...ผมจะทบทวนให้เอง

เมียแต่งไร้สถานะ
เธอตกอยู่ในสถานะของคำว่า ‘เมียแต่ง’ และเป็นเมียแต่งที่เขา ‘ไม่เคยรัก’ และไม่มีวัน ‘จะรัก’ เขายอมทำตามคำสั่งคุณปู่…และนับวันรอ… ‘หย่า’ เท่านั้น!!

ทะลุมิติมาเป็นหญิงสาวลูกเศรษฐีผู้มีสามีที่แกล้งยากจน
อดข้าวจนเป็นลม…ตื่นมาอีกที นางกลายเป็น คุณหนูลูกเศรษฐียุค 80”ที่มีสามีชาวบ้านแสนจนติดตัวมาหนึ่งคน! ซูเหยาไม่เคยคิดว่าชีวิตใหม่จะเริ่มด้วยครัวเก่า เตาถ่าน และหนี้สิน แต่ในเมื่อได้โอกาสเกิดใหม่ นางจะไม่ยอมอดตายซ้ำสองอีกเด็ดขาด จากหญิงสิ้นหวัง กลายเป็นแม่ค้าหัวไว ปั้นแป้งนึ่งสูตรเด็ดจนสะเทือนทั้งอำเภอ ทว่าสามีผู้แสนจนของนาง…กลับไม่จนอย่างที่ใครคิดเขาซ่อนฝีมือ ซ่อนอดีต ซ่อนฐานะ แต่ซ่อนไม่อยู่ เมื่อหัวใจเริ่มรักเมียตัวเองจริง

Chained Love ล่ามรัก
Chained Love ล่ามรัก [ ภาคิน x ลูกพีช ] เพราะความรักที่มากเกินพอดีจึงทำให้ "ภาคิน" ต้องการที่จะครอบครอง "ลูกพีช" ไว้เพียงคนเดียว โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความรักของเขาสร้างความทุกข์ให้กับคนที่ได้รับมากแค่ไหน และถ้าวันหนึ่ง...เธอไม่อยากที่จะทนกับเขาอีกแล้ว "พีชว่าเราลองถอยคนละก้าวก่อนดีไหม มันคงจะดีกว่าถ้าเราได้ทบทวนอะไรๆ มากกว่านี้" "หมายความว่ายังไง" "พีชเหนื่อย และพีชคิดว่าเราไม่...อึก!" "คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดคำนี้ออกมา..." "...เธอก็น่าจะรู้นะว่าฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ"

อุ้มบุญซ่อนสวาท
เพื่อนสนิทมาช่วยอุ้มบุญ แต่ใครจะรู้ว่าผลในห้องแล็บมันล้มเหลว เพื่อนรักของเธอเลยจัดการอุ้มบุญให้ด้วยการมีเซ็กซ์กับสามีของเธอซะเอง ความตั้งใจแรกคืออยากให้ เพื่อนสนิท มาช่วยอุ้มบุญให้... แต่ใครจะรู้ว่าแผนในห้องแล็บมันล้มเหลว เพื่อนรักตัวแสบเลยจัดการ อุ้มบุญ ให้ด้วยการมีเซ็กซ์กับสามีของเธอ บัวบุษยา และ คเชนทร์ สามีภรรยาที่แต่งงานและใช้ชีวิตกันอย่างหรูหรา ทั้งคู่พยายามปั๊มทายาทกันตั้งแต่ทริปฮันนีมูนสุดโรแมนติกที่ภูเก็ต ไปจนถึงแพลนท่องเที่ยวยุโรป แต่เพราะปัญหาทางร่างกายทำให้เธอไม่สามารถตั้งท้องเองได้ หนทางเดียวคือต้องหาคนอุ้มบุญ เมื่อ พราวพิลาศ เพื่อนสนิทที่กำลังตกอับและแอบชอบสามีของเพื่อนมาตั้งแต่ไหนแต่ไร จึงเสนอตัวอาสาเข้ามารับหน้าที่นี้ ความไว้วางใจจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

เงาพ่ายแสง
คำโบราณกล่าวเอาไว้ว่า แสงสว่างมักคู่กันกับเงา เพียงทว่า ในความเป็นจริงแล้ว หากแสงสว่างนั้นเจิดจ้ามากจนเกินไป เงาเลือนรางย่อมถูกแสงสว่างกลืนกินจนจางหายไปในที่สุด...

ค่าของหัวใจ
หลานชายคนเดียวของตระกูล ที่ไม่คิดว่าตัวเองจะมาตกหลุมรัก คุณหมอสาวที่สุดแสนจะจืดชืด แถมยังพ่วงตำแหน่ง ลูกสาวคนงานในบ้านของตัวเอง ผู้ชายที่เพียบพร้อม ทั้งหน้าตา ฐานะ และชาติตระกูล กลับต้องมายอมแพ้ใจ ให้กับคุณหมอสาว ที่เพิ่งจะเรียนจบและเริ่มต้นทำงานได้ไม่นาน ความรักที่มาจาก การอยากแกล้ง อยากเอาชนะ และอยากจะสั่งสอนให้รู้ว่า อย่าเล่นกับไฟ แต่กลายเป็นว่า กลับตกหลุมรักเธอ อย่างถอนตัวไม่ขึ้น แม้ใครจะห้าม ใครจะบอกว่าอย่า แต่เค้าก็ไม่ฟัง คำว่าอย่า คือ คำต้องห้าม ที่คนอย่างเธียรวิทย์ จะพุ่งเข้าชน เพื่อให้ได้หัวใจ ของคุณหมอสาว

พรหมลิขิตพิศวาส
“ถ้าคุณไม่หยุดลูบๆคลำตัวตัวผมอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ” เสียงห้าวแหบพร่าดังขึ้นเบาๆแล้วดึงมือตัวเองออกก่อนที่หญิงสาวจะรู้ตัวว่าเขาวัดขนาดทรวงอกของเธอ เสียงห้าวทุ้มดังขึ้นเหนือศีรษะทำให้หญิงสาวตกใจชะงักตัวแข็งทื่อมือบางวางค้างอยู่บนแผ่นอกหนั่นแน่นที่เต้นตึกตักใต้อุ้งมือแล้วไม่กล้าขยับตัวและรู้สึกถึงไอร้อนจากกายแกร่งและความแข็งขึงดุนดันหน้าท้องของเธอบอกให้รู้ว่าที่เธอกอดและลูบคลำอยู่นั้นไม่ใช่หมอนข้างแต่เป็นเรือนกายแข็งแกร่งมีเลือดมีเนื้อแน่นแข็ง “จะกอดผมอีกนานมั้ย ถ้าผมทนไม่ไหวขึ้นมาคุณจะลำบากนะ” จุลภัทรพูดขึ้นเมื่อร่างเล็กอวบอิ่มนิ่งไปและอยากรู้ว่าเธอเป็นใครทำไมถึงมานอนที่นี่แล้วทำไมไม่มีใครบอกเขา “เอ่อ..คุณ..” ชาครียาผละออกจากแผงอกหนั่นแน่นราวกับโดนของร้อนมองหน้าชายหนุ่มที่เธอกอดแล้วผงะเกือบจะตกเตียง “อุ้ย..ว้ายย!!..” หญิงสาวคว้าผ้าห่มไว้ก่อนจะตกเตียงแต่กลายเป็นว่าเธอคว้ามือของเขาไว้ “เฮ้ย..” จุลภัทรจับมือบางกระชากเข้ามาหาตัวแล้วกอดไว้อย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณจนร่างบอบบางเกยบนตัวเขา สองหนุ่มสาวนิ่งไปต่างก็หัวใจเต้นรัวราวกับตีกลองไม่รู้ว่าตื่นเต้นหรือตื่นอะไรแต่ที่แน่ๆจุลน้อยตื่นแน่นอนเพราะร่างนุ่มหอมกรุ่นก่อนจะปล่อยมือออกจากร่างเล็กบอบบางไม่งั้นได้จับเธอกดแน่ “นี่คุณปล่อยนะ”

คล้องรักครอบครองใจ
เดิมทีหญิงสาวเป็นเพียงมนุษย์เงินเดือนที่ทั้งอึด ถึก ทน! ทว่าชะตาเล่นตลกคืนหนึ่งตอนเป็นไข้สูง ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่ในร่างอ่อนแอปวกเปียกของ ‘อิ่นเฉียน’ เสียแล้ว ยัง ยังไม่จบลงตรงนั้น เพราะแม้กอบกู้ตระกูลอิ่นให้กลับมามั่นคง แต่ร่างกายที่ถูกพิษกลับอ่อนแอลงเรื่อยๆ ตอนคิดจะหลบไปจากเมืองหลวงเงียบๆ ฮ่องเต้กลับประทานสมรสมงคลให้นางกับ ‘หรงเสียง’ คุณชายสามหอโอสถเสียนี่!!! จากที่อยากหลบไปใช้ชีวิตก่อนตายเงียบๆ อิ่นเฉียนกลับค่อยๆ ถูกคุณชายสามหอโอสถทำให้หวั่นไหวอยู่เรื่อย สมรสพระราชทานที่สมควรเป็นงานแต่งงานของคนแปลกหน้า กลับกลายเป็นนำพาให้คนทั้งสองพานพบและดึงดูด ชะตาเกี่ยวรัก สองคนพันผูก ทำให้ชายหนุ่มกับหญิงสาวได้คล้องรักเกี่ยวบุพเพ เขาประคับประคอง นางเองก็พยายามมีชีวิตอยู่ต่อ อยู่กับเขา...บุรุษที่สามารถครอบครองหัวใจของนางตลอดกาล...

วิวาห์...ไร้เงาใจ
"น้ำตาหยดสุดท้ายแห้งเหือดไปพร้อมกับความรักที่เคยมี... 'มินตรา' เลือกเดินหันหลังให้กับคฤหาสน์หรูและสามีใจร้าย เพื่อปกป้องหนึ่งชีวิตในท้อง เธอสร้างโลกใบใหม่ที่เปี่ยมสุขด้วยสองมือแม่... แต่แล้วอดีตสามีกลับบุกมาทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ! เธอจะทำอย่างไร เมื่อกำแพงหัวใจที่สร้างไว้อย่างแน่นหนา กำลังถูกทลายลงด้วยความดีของคนที่เคยร้ายที่สุด"

พันธะร้ายรักเมียเก็บ
เธอยินยอมอยู่ในสถานะเมียเก็บเพราะคำว่ารัก...แต่ในสายตาของผู้ชายคนนั้นช่างเต็มไปด้วยแรงเกลียดชัง ดูถูกเหยียดหยามสารพัดเพียงคิดว่าเธอมันเน่าเฟะจนยอมขายศักดิ์ศรีนอนกับอื่นที่เพิ่งรู้จักกันเพื่อแลกเงิน

ผู้ชายร้ายแต่รัก
เค้าร้ายกาจ เสเพล และ โปรยเสน่ห์ แต่เธอ ก็รัก ความรักของสาวออฟฟิศธรรมดา กับ โฮสต์หนุ่มตัวท้อป ที่ร้ายกาจที่สุด จะจบลงด้วย ความสุข หรือ คราบน้ำตา

คลั่งรักเด็กยี่สิบ
"พ่อไมโครเวฟของนุ่มนิ่ม"

ภรรยาที่เขาไม่ปรารถนา
นากาสาหรี น้ำขิงสาวน้อยที่เป็นเพียงของเล่นของท่านประธานในเวลาที่เขาเหงาใจไม่ได้มีค่าและมีตัวตนในโลกของความเป็นจริง กวินทร์ ผู้ชายที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือการควบคุมทั้งหมดและไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาจะไม่มีทางยอมรับใครเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ของเล่นที่ท่านประธานเคยคิดว่าเขาจะโยนทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้กลับกลายเป็นของมีค่าที่เขาไม่รู้ว่าทำหล่นหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่มารู้ตัวอีกทีเธอก็จากไปพร้อมกับอีกหนึ่งชีวิตที่เป็นสายเลือดของเขา “น้ำขิงขอโทษที่ไม่ได้ป้องกัน” ประตูรถปิดลงหญิงสาวพูดได้เพียงเท่านี้จริงๆเพราะคิดว่ากวินทร์คงรู้สึกไม่พอใจที่เธอปล่อยให้ท้องหรืออาจจะคิดมากเกินไปถึงขั้นที่ว่าเธอต้องการจะจับเขา “หน้าที่ป้องกันเป็นหน้าที่ของผมไม่ใช่หน้าที่ของคุณ” กวินทร์รู้สึกอย่างที่พูดจริงๆเขาไม่เคยโทษว่าเป็นความผิดของหญิงชาวเขาเองต่างหากที่เลือกที่จะไม่ป้องกันกับเธอแต่กับผู้หญิงคนอื่นเขาใส่ถุงยางอนามัยตลอดเพราะสำหรับน้ำขิงเขารู้สึกและมั่นใจว่าเธอเป็นของเขาคนเดียว “คุณจะไม่บอกให้ฉันไปเอาเด็กออกใช่ไหมคะ”

แม่บ้านคนสวยแสนแซ่บไร้เดียงสา
ขวัญข้าว หญิงสาววัย 23 ปี หน้าตาหวานใส ผิวขาวอมชมพู รูปร่างงามหยด และมีหัวใจที่ไร้เดียงสา เธอเป็นแม่บ้านประจำคฤหาสน์หลังใหญ่ที่อยู่กลางเมืองหลวง ทำงานซื่อสัตย์ ขยันขันแข็ง แต่ความซื่อบื้อของเธอกลับตกเป็นเป้าของเจ้าของบ้านรูปหล่อจอมเจ้าเล่ห์อย่าง คิรินทร์ หนุ่มใหญ่วัย 36 ปี หล่อร้าย เจ้าเสน่ห์ และมีรสนิยมร้อนแรงแบบเผ็ดทะลุเตียง! เขาไม่เคยสนใจแม่บ้านคนไหนมาก่อน จนกระทั่งเห็นขวัญข้าวตอนเธอทำความสะอาดห้องนอนด้วยชุดแม่บ้านสั้น ๆ เสื้อตัวรัดจนเห็นทรวงอกนูนเด่น ความไร้เดียงสาบวกความน่ารักแบบไม่ได้ตั้งใจของเธอ กลับกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของเขาขึ้นมาอย่างรุนแรง เขาเริ่ม “ล่อหลอก” และ “ยั่วเย้า” ด้วยวิธีต่าง ๆ ให้เธอค่อย ๆ เปิดใจ เปิดกาย และเปิดทุกอย่างให้เขาอย่างเต็มใจ.

ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย
ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย โดยมาวิญญา นางเป็นถึงคุณหนูจากเมืองหลวง แต่กลับต้องแต่งงานมายังที่ห่างไกล เจ้าบ่าวของนางมักเกรี้ยวกราดดุดัน ชอบอวดความเร่าร้อนไปทั่ว ทั้งยังคิดสอนนางด้วยแท่งแข็งแรงไม่หยุด ------------------------------------- นางเดินทางมายังเผ่าห่างไกลด้วยความไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนี้มากนัก ยิ่งได้รับการต้อนรับที่แข็งกระด้าง ไม่ละมุนละไม ยิ่งทำให้นางไม่อยากมองเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่สักนิด ค่ำคืนแรกจึงกลายเป็นความเกรี้ยวกราดดุเดือดจนกระโจมสั่นไหวเต็มไปด้วยกลิ่นคาว จากนั้นการสั่งสอนตามคำอ้างของเขาจึงดำเนินไปไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน จนนางต้องเว้าวอนด้วยประโยคที่ว่า "ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย" กระทั่งน้องสาวของเขามาถึงพร้อมกับความจริงอันน่าทึ่ง นั่นจึงทำให้ประโยคต่อมาเปลี่ยนแปลงไป ติดตามอ่านได้ใน เรื่อง"ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย" แนวเรื่องสุดฟินซาบซ่าน เริ่มต้นด้วยความโหดแต่ตอนจบอาจไม่เป็นอย่างที่คิด มีฉาก NC น้ำสาดกระจายเกือบทุกตอน ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ หากชื่นชอบ กดหัวใจ กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ มาวิญญา

สหายคิดไม่ซื่อ
จู่ๆ สหายสนิทตั้งแต่วัยเยาว์ก็ขอตัดความสัมพันธ์ อีกทั้งยังยัดเยียดความเป็นสามีให้นางอย่างหน้าไม่อาย ‘ข้าไม่อยากเป็นสหายแต่อยากเป็นสามีของเจ้า!’/ ‘อาหลง นะ.นี่เจ้าใหญ่โตถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!' ++++ อี้เฟยหลงไม่รอให้อีกฝ่ายปฏิเสธ เขาตวัดลิ้นชื้นแฉะเลียลงบนปลายถันอีกครา สองมือสากกระด้างกอบกุมเต้าขาวๆ แล้วบีบเฟ้นเคล้นจนเนื้อนมทะลักออกตามง่ามนิ้วมือ ‘ทั้งนุ่ม ทั้งหอมหวาน ซินเอ๋อร์ข้าแทบจะบ้าอยู่แล้ว ข้าต้องการเจ้ามากมายเพียงใดเจ้าคงไม่มีวันรู้ เพราะเจ้ามองข้าเป็นเพียงสหาย แต่ข้าไม่เคยอยากได้เจ้าเป็นสหายเลย ข้าอยากได้เจ้าเป็นเมียมาโดยตลอด!’ จ๊วบ! เสียงดูดนมดังราวกับจะเขย่าความรู้สึกของจางซินเหยียนให้ยิ่งแกว่งไกวสับสน ด้วยการถูกเขาดูดเลียเต้านมทำให้นางเสียวซ่านและสุขสมอย่างที่ไม่เคยสัมผัส ไม่คิดว่าการถูกบุรุษสัมผัสแตะต้องร่างกายจะทำให้นางรู้สึกราวกับจะคลั่งเช่นนี้ อี้เฟยหลงบีบสองเต้าให้ชิดเข้าหากัน แล้วแลบลิ้นเลียไปยังร่องอกแผ่วเบา พลางจ้องมองใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อ ยามเมื่อกามราคะมอดไหม้ ใบหน้าของนางก็ยิ่งเย้ายวนน่าหลงใหล “ดูนี่สิซินเอ๋อร์ ดูเจ้าในเวลานี้” ชายหนุ่มผายมือเรียกกระจกที่วางอยู่มุมหนึ่งให้ลอยเข้ามาอยู่ในมือ ก่อนจะยื่นให้นางมองใบหน้าของตนเอง “นะ...นี่ข้าหรือ” จางซินเหยียนสับสน นางไม่เคยเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความใคร่ของตนเองเช่นนี้มาก่อน ใบหน้าที่ราวกับหญิงร่านราคะ ดวงตาของนางฉ่ำเยิ้ม เรียวปากอ้ากว้างหอบกระเส่าหายใจแรง “ซินเอ๋อร์ข้าไม่โกหกเจ้าหรอก” เขาพลิกตัวแล้วอุ้มคนเมาขึ้นนั่ง วางกระจกไว้ที่ปลายตั่งเพื่อให้นางมองเห็นตนเองอย่างถนัดถนี่ “อาหลงจะ...เจ้าจะทำอะไร” จางซินเหยียนสับสนยิ่งกว่าเดิมเมื่อเขานั่งซ้อนนางจากทางด้านหลัง ก่อนที่มือหนาจะคว้าเต้านมกลมกลึงแล้วเริ่มบีบขยำ “ไม่นะ...ต้องหยุดได้แล้ว มะ...มันอันตรายเกินไป” สติที่พอจะมีอยู่น้อยนิดเฝ้าบอกว่าสิ่งที่สหายหนุ่มทำนั้นไม่ถูกต้อง แต่นางก็ไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะขัดขืน “มองเงาตนเองในกระจกสิซินเอ๋อร์ มองดูว่าเจ้างดงามมากเพียงใดยามถูกข้าสัมผัสแตะต้องเช่นนี้” พูดพลางใช้นิ้วโป้งบี้บดปลายถันช้าๆ “อะ...ฮึก อื้อ....” ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาซุกไซ้ไปตามซอกคองามระหงของสหายวัยเยาว์ ค่อยๆ บรรจงจูบ ค่อยๆ ตวัดลิ้นลามเลียอย่างช้าๆ ราวกับต้องการเล้าโลมให้หญิงสาวซ่านกระสันไร้หนทางจะต้านทาน “อะ...อื้อ อะ...อาหลง อาหลง มะ...ไม่นะ...” ได้ผล...หญิงสาวระทวยอ่อน ยิ่งนางครวญครางดั่งใจจะขาดรอนๆ ก็ยิ่งเขินอายที่เห็นตนเองบิดเร่าไปกับฝ่ามือที่บีบเฟ้นเต้านม เงาสะท้อนในกระจกทำให้นางรู้สึกวูบวาบหัวใจเต้นระรัวแรง

เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ
ได้เจ้าค่ะท่านพี่ ดีที่สุดค่ะพี่หญิง เหมาะสมงดงามที่สุดค่ะท่านแม่ เยี่ยนหนิงเย่...ชายารองสุดแสนจืดจางของจวนอ๋องอวี้หนิงใครว่าดีนางก็ว่าดี จะขัดไปใยในเมื่อชีวิตสุขสบายอยู่ตรงหน้าข้าแล้ว

ฮูหยินเอกที่สามีชังน้ำหน้า
"หลินเหมยอ้าย" จู่ๆก็ถูกจับพลัดจับพลูมาเป็นฮูหยินเอกของฉินหยางหยาง บุรุษเมืองเหมยเจียงที่มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ทว่าปากร้าย ซ้ำยังชังน้ำหน้านางนัก! เพราะเข้าใจว่านางคือต้นเหตุที่ทำให้ลูกของตนตาย!
