Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
ผู้หญิงเรียบร้อย
ปรารถนารักซ่อนเงื่อน
3.0K·ทิพย์วารี“เฮ้ย!!...” อนิกม์ร้องออกมาเมื่อของในกระเป๋าไม่ใช่ของเขาก่อนจะคว่ำกระเป๋าลง “เหมือนกันเลย” เสียงห้าวพึมพำเพราะกระเป๋าเดินทางใบขนาดกลางลายเลขาคนิตสีส้มเป็นแบรนด์เดียวกันไซร์เดียวกันก่อนจะพลิกกระเป๋าหงายขึ้น “ของผู้หญิงนี่นา” เสื้อผ้าหลุดจากที่ล็อคทำให้เขาต้องเก็บใส่ที่เดิม “แอบดูหน่อยไม่เป็นไรมั้ง” อนิกม์หยิบบราเซียสีขาวผ้าลูกไม้เนื้อนุ่มมาดู “แม่เจ้า คัพดี จุ๊ๆๆ เต็มมือเต็มไม้ดีจริง” ร่างสูงนั่งแหมะลงข้างกระเป๋าอย่างสนใจเหมือนคนโรคจิตและกลิ่นหอมอ่อนๆก็โชยมาจากกระเป๋าทำให้เขายกบราเซียมาดม “หอมว่ะ เฮ้ย” มือหนารีบปล่อยบราเซียสีขาวราวกับจับของร้อนก่อนจะปิดกระเป๋าแล้วพรุ่งนี้จะให้เลขาเอาไปคืนที่สนามบินเพื่อหาเจ้าของและเอากระเป๋าของเขาคืน “ว้ายย!!...นี่อะไรกันเนี่ย” พันไมล์ร้องเสียงหลงเมื่อเปิดกระเป๋าเดินทางเพื่อจะจัดของเข้าตู้ก็เจอกล่องคอนดอมวางเรียงกันห้ากล่องใหญ่ที่บอกขนาดไซส์ของผู้ใช้อีกด้วยทำให้เธอหน้าเห่อร้อนและมีกางเกงในเสื้อยืดกางเกงยีนส์เสื้อเจ็คเก็ตยัดอยู่ในกระเป๋าแทนที่จะเป็นเสื้อผ้าของเธอ “ยี้ ไอ้คนหื่น” พันไมล์ว่าเจ้าของกระเป๋าที่คอมดอมหลายกล่อง ก่อนจะปิดกระเป๋าเดินทางไว้เหมือนเดิมแล้วลากไปไว้หน้าห้องนอนของเธอและกลับเข้าห้องไปล้างมือในห้องน้ำสามสี่รอบจนคิดว่าสะอาด โชคดีทีเธอมาเสื้อผ้าทิ้งไว้ที่บ้านจึงมีใส่สำรองพรุ่งนี้เธอถึงจะเอาไปคืนที่สนามบินแล้วให้ทางสนามบินหากระเป๋าให้เธอก่อนจะมานั่งสงบอารมณ์ที่เตียง
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้
487·คุณหนูยาจกหลิวฟางเซียนเคยโง่งมดื่มชาพิษที่ชายคนรักมอบให้เพื่อพรากชีวิตมาแล้วคราหนึ่ง ทว่านางกลับรอดชีวิตมาอย่างปาฏิหาริย์ ครานี้นางจะใช้ชีวิตต่อไปเพื่อครอบครัวที่รักนางและตัดใจจากความรักที่เป็นไปไม่ได้เสียที... 'พี่หย่งฉี...ระหว่างข้ากับท่านขอให้สิ้นวาสนากันแต่เพียงเท่านี้เถิด สตรีที่เคยรักท่านได้จากโลกนี้ไปตั้งแต่ชั่วยามก่อนแล้ว ต่อแต่นี้ ข้าคือหลิวฟางเซียนคนใหม่ คนที่หัวใจจะไม่ได้มีไว้รักท่านอีกแล้ว'
หวนรักคนพาล
56·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อมสถานะผัวเก่าที่เธอยัดเยียดให้ มิคาเอลไม่มีวันจะรับมันไว้เพราะเขาโดยป้ายสี เขาจะตามเธอกลับมาคืนสู่หัวใจของคนพาลคนนี้ ต่อให้ต้องฉุดเธอขึ้นมาบนเตียงของเขาและขังไว้บนนั้น ต่อให้เธอจะไปท้องกับคนอื่น เขาก็ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เธอคืนมาสู่อ้อมใจ โปรยปราย เธอนอนคุดคู้เหมือนเด็กแรกเกิดเมื่อถูกพาให้นอนลงบนเตียงกว้างขนาดคิงไซซ์ เมื่อถูกวางลงบนนั้นอย่างเบามือ ร่างสูงของชายผู้หนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่อยู่ข้างเตียง เขากอดอก ตาคมกริบสีน้ำทะเลมองจับจ้องร่างอ้วนกลมที่อยู่บนเตียง คิ้วเข้มขมวดมุ่น ยามเพ่งมองร่างเธอ ใจของเขาตอนนี้ทั้งเจ็บแปลบ ทั้งยินดี สับสนปนเปกันไปหมด "เอ่อ...บอสครับ" เสียงของเลนอนเอ่ยดังทักขึ้นข้างๆ เจ้านาย เขามีสีหน้าเคร่งเครียดและกังวล มิคาเอลตั้งแต่เห็นภาพนั้นก็ราวกับเกิดพายุทอร์นาโดลูกย่อม ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก เขาถูกสั่งให้หาทีมด่วน เพื่อจัดการด้วยวิธีไหนก็ได้ ให้ไปพาลวณามาให้ได้ ทั้งถูกกฎหมายหรือไม่ถูกกฎหมายมิคาเอลพร้อมจะรับผิดชอบ มิคาเอลสั่งให้เปิดบ้านพักของเขาที่ซุ่มซื้อไว้ แน่นอนว่าแม้กระทั่งลวณาก็ไม่ทราบว่าเขามีบ้านหลังนี้ เขาตั้งใจว่าจะให้เธอเซอร์ไพรส์ ถ้าเธอท้องเขาจะพาเธอมาพักต่างอากาศที่บ้านหลังนี้ ถ้าเธอท้อง ตอนนี้เธอก็ท้อง ท้องแก่มากด้วย แต่... มันน่าตลกตรงไม่ใช่ลูกของเขา ไฉนเธอเลือนรักเขาไวนัก ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น มิคาเอลกำลังประกอบหัวใจที่แตกละเอียดด้วยความรักและความแค้น เขาทั้งชังเธอทั้งรักเธอ เธอทิ้งเขาไปไม่เท่าไหร่ เธอก็ไป... เรื่องนี้ต้องคุยกัน เขาไม่ใช่คนผิด และความผิดของเขาคือการถูกป้ายสี เธอต่างหากที่ผิดตอนนี้
เงาพ่ายแสง
510·หวังเสี่ยวชิงคำโบราณกล่าวเอาไว้ว่า แสงสว่างมักคู่กันกับเงา เพียงทว่า ในความเป็นจริงแล้ว หากแสงสว่างนั้นเจิดจ้ามากจนเกินไป เงาเลือนรางย่อมถูกแสงสว่างกลืนกินจนจางหายไปในที่สุด...
แอบซ่อน
93·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อมชุลี หัวหน้าแผนกอายุ 30 ปี สาวลูกครึ่ง ผู้มีภาพลักษณ์อันเฉยเฉิ่ม บ้างาน และเฮี้ยบ เป๊ะ ปัง ตรงระเบียบ เป็นที่แอนตี้ของสาวๆ ในแผนก...ที่มักจะแอบบูลลี่เธอด้วยภาพลักษณ์อยู่เสมอ ทำให้เธอรู้สึกว่าช่างไร้เสน่ห์ และด้วยการที่เธอเพิ่งถูกคนรักทิ้ง มันยิ่งตอกย้ำ ว่าเธอนั้น...ไร้เสน่ห์สุดๆ และชาตินี้คงไร้ชายเชย คงจะต้องซื้อกิน?? นั่นแหละชีวิตนี้ วันหนึ่ง เธอก็ได้เจอแอดหลุมเปิดโลกในทวิตเตอร์ คือคลิปเซ็กซ์ สุดฮอตของหนุ่มผู้มีเรือนร่าง...อื้อหือ เหมือนเทพเจ้าแห่งกามาก็ว่าได้ เขาช่างเร้าใจ ลีลาเร่าร้อน ขนาดเห็นแค่คอลงมาไม่เห็นหน้า ก็อุปาทานได้ว่า...ต้องหล่อ...สุดอะไรสุด ผู้พกอาวุธขนาด...อร้างงง ด้วยตาคงไม่ต่ำกว่าเจ็ดนิ้ว เห็นแล้วก็ให้ขนลุกและถึงกับร้อน ให้ตาย คนเย็นชาเหมือนปลาตายอย่างเธอมีอารมณ์ทางเพศ บ้าบออออออ เธอถึงกับลอง...ช่วยตัวเองไปพร้อมๆ กับคลิปของเขา ที่ลงทุนไปสมัครโอลี่แฟนไว้ เขากับสาวๆ มากหน้าหลายตา แต่เขาไม่เคยเผยหน้า...จำได้แม่นสุดอะไรสุดก็รอยสักเสือเล็กๆ ที่อยู่ตรงใกล้สะดือด้านล่าง แอร๊ ทำไมฉันถึงทำอะไรแบบนี้ แล้วถ้าใครรู้เล่า แต่ก็หยุดทำไม่ได้ ไม่ด้ายยยจริงๆ เหมือนโชคชะตาเล่นตลก วันหนึ่งมีชายหนุ่ม...รุ่นน้องอายุ 27 ปีก้าวเข้ามาในออฟฟิศ เขาเป็นหนุ่มแว่น หน้าสวย...เรือนร่างสูงเพรียวของเขาดู คุ้นๆ เขาทำให้เธอใจเต้นแรงพอๆ กับแอดหลุมที่ใช้ชื่อว่า คุณแมวลายเสือ...ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งกามาคนนั้น โปรยความแซ่บ “มานั่งตรงนี้สิพี่ เราจะได้คุยกันถนัดๆ ถึงข้อตกลงเรื่องความลับ” “ติณห์จะฆ่าพี่หรือเปล่า?” เธอครางเสียงอ่อย เล่นเอาติณห์ถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เขาลุกขึ้นแล้วคว้าตัวเธอมาอย่างว่องไว มันรวดเร็วมาก กะพริบตาทีเดียวเธอก็เข้าไปอยู่วงแขนของเขาแล้ว กลิ่นกายชายกรุ่นเข้าจมูกทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบ เธอทำตาโต ตัวแข็งไปหมด ทั้งกลัว ทั้ง... ปรารถนา... ผีเสื้อนับพันกำลังบินกระพือในท้องน้อยของเธอ ส่งความวูบวาบ ร้อนแล่นไปทั่วสรรพางค์กาย เขาก้มลงกระซิบที่ข้างหูเธอเสียงทุ้ม พร่า... “ผมไม่ฆ่าพี่หรอก แต่ผมจะทำให้พี่ไปแพร่งพรายความลับนี้ที่ไหนไม่ได้อีก” “ติณห์ อุ๊ย” เธออุทานอย่างตกใจเมื่อเขาแลบลิ้นออกมาแล้วเลียไปที่ใบหูของเธอ เขาเม้มงับมันพร้อมกับหัวเราะเบาๆ อา...เสียงหัวเราะของเขามันละลายความหวาดกลัวของเธอลง ให้เหลือเพียงแค่ความรู้สึกเสียวสยิว “ผมจะกินพี่...ทั้งตัว” “อื้อ...มะ...อุ๊ย!”
เดิมพันรักมาเฟียร้าย
29.0K·เดย์ไลลาWriter : เดย์ไลลา Illust 1 : Shanoki Illust 2, 3 : Roseped ภาพประกอบ : สนิมกิน พิสูจน์อักษร : Ni-Nid ลิขสิทธิ์เป็นเพียงของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2558 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอก และนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537 พูดคุยกับนักเขียน ผลงานเรื่อง เดิมพันรักมาเฟียร้าย ถือเป็นภาคต่อจากนิยายเรื่องแรกของไรต์ นั่นคือ หลงรักนายมาเฟีย โดยครั้งนี้ตัวละครที่จะรับบทพระเอกของเราคือ เควิน ตัวร้ายซึ่งเคยโผล่มาในเรื่องของไคโรและมิลิน เป็นเรื่องราวในมุมของตัวโกงที่วันหนึ่งบังเอิญไปพบหญิงสาวซึ่งบังเอิญเธอมีใบหน้าคล้ายคลึงกับผู้หญิงที่เขาเคยติดใจ ครั้งนี้เจ้าตัวร้ายจึงพยายามทุกทางเพื่อครอบครองเธอให้ได้แบบไม่สนวิธีการ ด้วยความหัวอ่อน ใสซื่อของเธอ ทำให้เควินคิดว่าจะสามารถควบคุมเธอได้ง่ายๆ แต่เพราะแรงกดดันมหาศาลจากรอบด้าน ค่อยๆ หล่อหลอมให้ผู้หญิงอ่อนต่อโลกต้องลุกขึ้นสู้เพื่อเอาตัวรอด จนมาเฟียหนุ่มกลายเป็นฝ่ายถูกคุมซะเอง นิยายเรื่องนี้โปรดอย่าถามหาความเป็นพระเอก และพึงระลึกเอาไว้เสมอว่านี่คือตัวร้าย ดังนั้นเควินก็จะคงคอนเซ็ปต์แบบตัวร้ายไปจนเกือบจบเรื่อง ผลงานเรื่องนี้อ่านแยกได้ เนื่องจากเนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน และเพื่ออรรถรสครบถ้วน นักอ่านสามารถไปติดตามชีวิตของตัวร้ายได้ในเรื่อง หลงรักนายมาเฟีย นะคะ เดย์ไลลา คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีการกระทำไม่เหมาะสมเรื่องเพศ คำพูดจาหยาบคาย การใช้ความรุนแรง การกระทำผิดกฎหมาย มีการบรรยายฉากร่วมรักอย่างละเอียด พฤติกรรมที่ไม่ควรลอกเลียนแบบเด็ดขาด เหมาะกับผู้ที่มีอายุ 20 ปี ขึ้นไป เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้น ไม่อิงตามความจริง ไม่ได้มีเจตนาเพื่อยุยง ส่งเสริม ก่อให้เกิดความเสียหาย หรือมีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใด วิชาชีพหนึ่ง สถานที่ของเรื่องก็เป็นแค่สถานที่สมมติเท่านั้น อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ข้าถูกถอนหมั้นก่อนวันออกเรือน
16.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอกเสิ่นหมิงเล่อ คุณหนูสี่ตระกูลเสิ่น ปีนี้อายุได้เพียงสิบเจ็ด ในวันหมั้นหมายนางฝันร้ายคล้ายเป็นลางบอกเหตุ บิดาของนางเดิมทีเป็นถึงประมุขป้อมตระกูลเสิ่นแห่งเทียนซาน ในยามบิดาล้มป่วยและสิ้นใจ ตัวนางไร้ซึ่งที่พึ่งพิง ไม่เพียงถูกรังแก ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ท้ายสุดยังถูกสามีทิ้งให้สิ้นใจในห้องใต้ดินอันเย็นเยียบ!! สะดุ้งตื่นขึ้นก็พบว่าหลายอย่างเกิดขึ้นจริงดังฝัน เช่นนี้แล้วหากนางพยายามเปลี่ยนมันเล่า เปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดี แม้นางต้องถูกครหาว่ากลายเป็นสตรีที่ถูกถอนหมั้นก่อนวันออกเรือนเพียงวันเดียว แล้วอย่างไรเล่า?? อย่างไรเสียคู่หมายที่ดีก็คือคู่หมายคนใหม่!! หากคนเก่าไม่ดี เช่นนี้แล้วมิสู้หาบุรุษที่ดีกว่า หล่อเหลากว่า เอาให้รู้กันไปเลยว่าชะตานี้นางจะกำหนดเองไม่ได้!!!
พันธะร้างรา
1.0K· นามปากกา แสงเทียน"มีแต่ผู้หญิงโง่เท่านั้นแหละ ที่ปล่อยตัวเองให้ท้องเพื่อจับผู้ชาย!" คำพูดของผู้ชาย คนที่เธอยอมวางทั้งชีวิตไว้ในมือเขา เขาไม่รับทั้งยังบอกว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูก แต่วันนี้บอกว่าอยากเป็นพ่อ ใครต้องการ!
ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย
1.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย โดยมาวิญญา นางเป็นถึงคุณหนูจากเมืองหลวง แต่กลับต้องแต่งงานมายังที่ห่างไกล เจ้าบ่าวของนางมักเกรี้ยวกราดดุดัน ชอบอวดความเร่าร้อนไปทั่ว ทั้งยังคิดสอนนางด้วยแท่งแข็งแรงไม่หยุด ------------------------------------- นางเดินทางมายังเผ่าห่างไกลด้วยความไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนี้มากนัก ยิ่งได้รับการต้อนรับที่แข็งกระด้าง ไม่ละมุนละไม ยิ่งทำให้นางไม่อยากมองเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่สักนิด ค่ำคืนแรกจึงกลายเป็นความเกรี้ยวกราดดุเดือดจนกระโจมสั่นไหวเต็มไปด้วยกลิ่นคาว จากนั้นการสั่งสอนตามคำอ้างของเขาจึงดำเนินไปไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน จนนางต้องเว้าวอนด้วยประโยคที่ว่า "ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย" กระทั่งน้องสาวของเขามาถึงพร้อมกับความจริงอันน่าทึ่ง นั่นจึงทำให้ประโยคต่อมาเปลี่ยนแปลงไป ติดตามอ่านได้ใน เรื่อง"ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย" แนวเรื่องสุดฟินซาบซ่าน เริ่มต้นด้วยความโหดแต่ตอนจบอาจไม่เป็นอย่างที่คิด มีฉาก NC น้ำสาดกระจายเกือบทุกตอน ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ หากชื่นชอบ กดหัวใจ กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ มาวิญญา
ประตูทราย สู่หัวใจสุลต่าน
3.0K·วาฬราตรีสีคราม"เมื่อประตูทรายถูกเปิด หญิงต่างแดนจะเป็นทั้งคำทำนาย…และดวงใจของผู้ครองนคร" หญิงสาวจากโลกปัจจุบันหลงเข้าไปในอาณาจักรทะเลทรายผ่าน “ประตูทราย” โบราณ ที่นั่น นางถูกสุลต่านผู้ทรงอำนาจจับตามอง เขาเชื่อว่านางคือกุญแจของคำทำนาย แต่ยิ่งใกล้…เขากลับไม่ยอมปล่อยนางไปจากอ้อมแขน ท่ามกลางผืนทรายที่ร้อนระอุและไร้ที่สิ้นสุด “อันธิยา” หญิงสาวจากต่างมิติได้ก้าวข้ามขอบเขตแห่งกาลเวลามาด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เธอตื่นขึ้นมาในดินแดนที่ปกครองด้วยคมดาบและกฎเกณฑ์ที่เธอไม่รู้จัก ก่อนจะถูกจับตัวโดยกลุ่มโจรทะเลทรายที่ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิต ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทและดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้าย คือ “ซาอีด” ชายลึกลับผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้ แต่สิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้คือ ภายใต้คราบโจรผู้มั่งคั่ง เขาคือ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรคาลิม ผู้ถูกหักหลังโดยสายเลือดเดียวกัน ถูกใส่ร้ายจนต้องระเห็จออกจากวัง และต้องกลายเป็นโจรเพื่อซ่องสุมกำลังรอวันทวงคืนความยุติธรรม เมื่อสุลต่านองค์ปัจจุบันเริ่มระแวงในรัชทายาทที่หายสาบสูญ และกองทัพหลวงเริ่มออกไล่ล่าหัวโจรทะเลทรายอย่างบ้าคลั่ง หญิงสาวที่หลงทางมาอย่างบังเอิญกลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่จะชี้ชะตาว่า... ซาอีดจะได้กลับคืนสู่บัลลังก์ในฐานะกษัตริย์ หรือจะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อรักษาดวงใจเพียงดวงเดียวไว้ในอ้อมกอดแห่งผืนทราย
ดอกไม้นายหัวเถื่อน
877·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อมนายหัวสิงหราช จับเธอมาเพื่อแก้แค้นพ่อของเขา ที่กล้าผิดสัญญาว่า จะไม่จดทะเบียนกับใครอีกนอกจากแม่ นังเด็กนี่คงจะแสนยวนยั่ว จนพ่อของเขาตัณหากลับ อยากได้หล่อนมากถึงขนาดยอมจดทะเบียน มาลีรินทร์ตกอยู่ในมือของนายหัวเถื่อน ที่ฉุดกระชากเธอมา เขาไม่ฟังอะไรเลย และยังใจร้ายมาก... เธอตกเป็นจำเลยว่าอยากเป็นเมียพ่อของเขา ใครจะอยากมีผัวคราวปู่แบบนั้นกัน เธอถูกบังคับจากแม่เลี้ยงต่างหาก ดอกไม้ดอกน้อยในมือเถื่อนของเขา จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ก็คงจะแล้วแต่ใจของผู้เป็นนาย
นิยายชุด บทเรียนรักเด็ก
3.0K·เค้กมัฟฟิ่นn1.นิยายของคุณอา และ หลานสาว ความรักของน้องพรีน ที่มอง อาแพค มานาน รักครั้งแรก ของพรีน คือ อาแพค แต่ว่า รักแรกของเธอมองเธอเป็นเพียงหลานสาว เพราะอาแพค มีแฟน ที่เหมาะสม และคู่ควรกัน การรอคอย การแอบรัก และเฝ้ามอง มานานแสนนาน น้องพรีนจะ อยู่ห่างๆ มองอาแพคไกลๆ จนกว่า อาแพค จะหันมา แล้วเจอพรีน อยู่ตรงนี้ 2.ความรักของพ่อม่าย ที่ถูกอดีตภรรยาหักหลัง จนกระทั่งได้มาเจอเธอ คนงานที่มาทำงานที่บ้าน ของเขา เธอไร้เดียงสา น่าสงสาร จนเขา อยากเลี้ยงดู
ภรรยาลับ ขุนนางร้าย
21.0K·l3oonm@พระราชโองการคุมตัว โจวเว่ยหลง เสนาบดีกรมโยธา ทำให้ตรอกเหนือสะเทือน บ่าวไพร่ในจวนกรีดร้องอย่างเสียขวัญ เมื่อต้นไม้ใหญ่ของจวนถูกลากตัวไป โจวรั่วอินกอดน้องชายวัยเจ็ดหนาวแน่น แม้ตัวนางจะสั่นเทาไปด้วยความกลัว แต่ก็ต้องปกป้องน้องชายอย่างสุดความสามารถ คนของตุลาการไม่ได้จับตัวผู้ใด นอกจากโจวเหว่ยหลงเพียงผู้เดียว เพราะคำสั่งที่ได้รับมาเพียงแค่คุมตัวไปสอบสวน ยังไม่มีการตัดสินโทษ แต่เพียงแค่นี้ก็เพียงพอให้ญาติสนิท สหายที่เคยเข้าออกจวนอยู่เป็นประจำ ต่างเก็บตัวเงียบไม่กล้ายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ เรื่องเมื่อสิบปีก่อนถูกรื้อขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเขื่อนที่โจวเหว่ยหลงไปควบคุมการสร้าง เกิดข่าวลือเรื่องขึ้นภาษีโดยไม่แจ้งราชสำนัก ทำให้หัวหน้าหมู่บ้านที่จะนำเรื่องมาแจ้งเมืองหลวง ถูกดักจับตัวไว้พร้อมทั้งลงโทษจนตาย เรื่องเช่นนี้ไม่มีผู้ใดอยากจะหาเรื่องใส่ตัว กลัวว่าจะถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย แม้กระทั่งท่านอาของรั่วอิน ยังไม่เปิดประตูจวนต้อนรับนาง เมื่อนางได้ขอร้องให้เขาช่วยให้นางได้พบหน้าบิดา รั่วอินกำมือแน่น อย่างเจ็บปวดใจ ก่อนหน้านี้ตำแหน่งที่ท่านอานั่งอยู่ ไม่ใช่เพราะบิดานางหรือ เขาถึงได้มาไม่ยาก แต่นางเพียงต้องการพบหน้าบิดา เพื่อสอบถามเรื่องราวกับไม่คิดแม้แต่จะเปิดประตูจวนให้นางได้เข้าไปพูดคุย เสี่ยวจิน มองคุณหนูตนเองอย่างเห็นใจ ก่อนหน้านี้นางเป็นคุณหนูใหญ่ที่ได้รับทะนุถนอมอย่างดี เรื่องหนักใจแม้เพียงน้อยก็ไม่เคยได้รับ เมื่อเจอเรื่องใหญ่เช่นนี้นางจะทนได้อย่างไร แผ่นหลังของรั่วอินแข็งเกร็ง เมื่อชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมาต่อว่านาง ถึงความผิดของตัวบิดา แม้ทางการยังไม่ตัดสินโทษ แต่นางก็ถูกชาวบ้านถ่มน้ำลายจนอับอายเสียแล้ว เหมือนสวรรค์ยังซ้ำเติมตระกูลโจวไม่หนำใจ เมื่อโรงจำนำ นำใบทวงหนี้มาหานางถึงจวน “เป็นไปไม่ได้” เมื่อนางอ่านจบแล้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่อยากเชื่อ จำนวนหนึ่งนับแสนตำลึงที่ประทับตราบิดาของนางเป็นผู้กู้เงิน จะเป็นไปได้อย่างไร ถึงตระกูลโจวไม่ได้ร่ำรวยจนใช้เงินได้อย่างมือเติบ แต่เงินที่มีก็ทำให้นางกับน้องชายใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายไปจนตาย แล้วบิดาของนางมีเหตุผลใดที่ต้องกู้เงินมามากมายเพียงนี้ ทั้งยังดอกเบี้ยที่เพิ่มจนน่าตกใจหากต้องขายทรัพย์สินพร้อมบ้านที่มีทั้งหมดก็คงจะไม่พอใช้หนี้อย่างแน่นอน “หึ คุณหนูโจว ใบทวงหนี้ในมือท่านเป็นของจริง ทั้งยังมีตราประทับของนายท่านโจว เรื่องนี้ตรวจสอบกับทางการได้” หลงจู๊หาน จ้องมองนางอย่างเจ้าเล่ห์ “แต่หากคุณหนูยอมประทับลายมือขายตัว สัญญาแผ่นนี้จะเป็นโมฆะ” หลงจู๊หานเอ่ยเกลี้ยกล่อมรั่วอิน เพราะนายของเขาต้องการตัวของนาง ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด สาวงามเช่นนี้ผู้ใดจะไม่อยากได้ แต่เหมือนนายของเขาจะไม่สนใจความงามของนาง แต่ไม่รู้ว่าต้องการตัวนางไปด้วยเหตุใด “ไร้เหตุผลสิ้นดี ข้าจะไปสอบถามบิดาให้รู้เรื่อง หากเป็นดั่งที่ท่านว่า ข้าจะหาเงินมาใช้ให้ท่านด้วยตนเอง” นางจะยอมประทับตราลงในสัญญาขายตัวได้อย่างไร “หึ ตุลาการมีคำสั่งไม่ให้ผู้ใดเข้าพบนายท่านโจว แล้วท่านจะเข้าไปได้อย่างไร อีกอย่างเงินจำนวนมากเพียงนี้ ภายในเจ็ดวัน ท่านจะหามาจากที่ใด” เขายิ้มที่มุมปากอย่างดูแคลน แต่สุดท้ายก็ยอมกลับไป เมื่อครบกำหนดเจ็ดวันค่อยมาใหม่ก็ยังไม่สาย รั่วอินทรุดนั่งลงอย่างหมดแรง แม่นมโจวกับเสี่ยวจินวิ่งเข้ามาประคองนางกลับเข้าไปด้านในห้องโถง เป็นจริงดั่งที่หลงจู๊หานว่า เงินมากเพียงนี้นางจะหามาจากที่ใด “คุณหนูท่านหนีออกจากเมืองหลวงไปหาคุณชายสวีที่ชายแดนเถิดเจ้าค่ะ” แววตาของรั่วอินวูบไหว เมื่อแม่นมโจวเอ่ยถึงคู่หมั้นของนาง เขาเดินทางไปจัดการเรื่องทหารที่ชายแดนเหนือได้หนึ่งปีแล้ว ทั้งยังบอกเมื่อกลับมาเมืองหลวงอีกครั้งจะแต่งนางเข้าจวนในทันที เพราะสวีกงจวิ้น ไม่อาจพาสตรีที่เขารักไปลำบากถึงชายแดนด้วยได้ จึงคิดจะจัดการเรื่องทางชายแดนให้เรียบร้อยแล้วค่อยแต่งนางเข้าจวน ตอนที่สวีกงจวิ้นหมั้นหมายกับรั่วอิน ไม่มีบุรุษใดในเมืองหลวงที่ไม่ปวดใจ เพราะความงามของนางที่ราวกับนางจิ้งจอก เพียงปรายตาบุรุษก็แทบจะมาสยบแทบเท้าของนางแล้ว “ข้าจะทิ้งท่านพ่อไปได้อย่างไร” นางเอ่ยเสียงแผ่วเบา
ภรรยาผู้อ่อนหวานของประธานร้าย
3.0K·weiweiหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ไร้เดียงสา คือการยั่วยวนของนางฟ้า ที่ทำให้ผู้ชายพ่ายแพ้อย่างมหันต์ ชายหนุ่มผู้เจ้าเล่ห์คือร่างอวตารของปีศาจ ที่ทำให้ผู้หญิงตกสู่ความเสื่อมทราม ผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของตระกูลฉิน คือบุตรชายคนที่สอง "ฉินอี้หลุน" ผู้มีรูปลักษณ์ภายนอกที่สุภาพอ่อนโยนและเย็นชา ทว่าการทำงานกลับเด็ดขาดว่องไว จนผู้คนต่างยำเกรง ในใจของทุกคน เขาคือผู้ครองอำนาจของฉินกรุ๊ปอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ จึงถูกขนานนามว่า "ประธานใต้ดิน" และเขาทั้งหล่อเหลาทั้งร่ำรวย ยิ่งเป็น "เขยทองคำ" ในอุดมคติที่สมบูรณ์แบบในใจของเหล่าผู้หญิง ผู้หญิงคนไหนบ้างล่ะที่ไม่ยากพังประตูเพื่อปีนขึ้นเตียงของเขา แล้วรวบหัวรวบหางให้เป็นที่เรียบร้อย แต่ฉินอี้หลุนกลับประกาศกร้าวว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนอยู่ในสายตา และไม่อยากแต่งงานกับใครเข้าบ้านสักคน แต่เขากลับใช้อำนาจบีบบังคับให้ "กู้เสี่ยวหรั่น" แต่งงานกับเขา กู้เสี่ยวหรั่นคิดในใจว่า ฉินอี้หลุนเป็นชายหนุ่มผู้ร่ำรวยมากนะ การแต่งงานเป็นภรรยาของเขา ไม่ว่าจะคำนวณยังไงตัวเองก็เป็นฝ่ายได้เปรียบ ไม่มีทางขาดทุนแน่นอน ก็แค่ใบทะเบียนสมรสใบเดียว เซ็นก็เซ็นสิ มีอะไรน่ากลัวนักหนา! ไหนเลยจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้เจตนาไม่ดี แต่งแล้วก็ไม่ยอมปล่อยมือ ทั้งยังทั้งหลอกล่อทั้งทะนุถนอมตามใจเธอจนแทบจะขึ้นสวรรค์ ถึงแม้เธอจะบื้อไปสักหน่อย แต่สัญชาตญาณกลับบอกเธอว่า ผู้ชายคนนี้รักเธอเข้าให้แล้วชัดๆ! .. นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ
นายหัวเมฆินทร์
2.0K·เฮียกังฟูเมื่อ "การแต่งงาน" ไม่ใช่บทสรุปของความรัก แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์อันซับซ้อนและดำมืด... ท่ามกลางชีวิตคู่ที่ลวงหลอกและผลประโยชน์ที่ซ่อนเร้น
จากอ๋องไร้ใจกลายเป็นอ๋องคลั่งรัก
5.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่จากอ๋องไร้ใจกลายเป็นอ๋องคลั่งรัก โดยแม่นางว่างจิงจิง ด้วยเคยถูกปฏิเสธเขาจึงจับนางมาเหยียบย่ำไว้ข้างกายกลายเป็นเพียงของเล่นอุ่นเตียง ส่วนนางจำต้องทำเพื่อครอบครัวแม้จะเจ็บจากการถูกปรักปรำจนไม่เหลือน้ำตาให้ร้อง --------------------------------- อ๋องสูงศักดิ์เช่นเขา...หรือจะเคยมีผู้ใดกล้าขัดใจมาก่อน แล้วสตรีตัวเล็กๆ เช่นนาง...เหตุใดจึงหาญกล้าหักหน้า ปฏิเสธการสู่ขออย่างให้เกียรติถึงเพียงนั้น? ในฐานะอนุชาคนโปรด ขอเพียงเอ่ยปาก ฮ่องเต้ก็พร้อมออกราชโองการสมรสโดยทันที แต่...นั่นหรือจะคู่ควรกับสตรีเช่นนาง? ในเมื่อนางไม่คิดพอใจ ไม่เห็นตำแหน่งชายาเอกของเขาอยู่ในสายตา อ๋องผู้สูงศักดิ์เช่นเขา ก็ไม่คิดอยากเชิดชูนางเช่นกัน ถังลี่หง...เจ้าสมควรถูกเหยียบย่ำ จนกว่าข้าจะพอใจ ความขุ่นเคืองที่กดทับมานานกว่าหนึ่งปี วันนี้...เขาจะตอบแทนให้อย่างสาสม ============================= นิยายเรื่องนี้มีดราม่าผสมผสานความบันเทิงเริงใจค่ะ แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงจากจินตนาการของผู้แต่ง ชื่อเมืองและชื่อตัวละครไม่มีอยู่จริง สถานการณ์และเนื้อเรื่องล้วนสร้างสรรค์ขึ้น เนื้อเรื่องเร็วกระชับย่อยง่าย จบดีค่ะ หากชื่นชอบ กดถูกใจ กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ แม่นางว่างจิงจิง
คะนึงครวญ
1.0K·เพลงมีนาย่าหยานักเขียนสาวที่ขับรถออกมาหาแรงบันดาลให้งานเขียนชิ้นใหม่ หลังจากที่สมองตันคิดอะไรไม่ออกมาเป็นเดือนแล้ว เธอมีรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่อยู่หนึ่งคันที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ปกติเธอทำงานอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปเจอผู้คนเท่าไหร่ ชีวิตเธอมีแค่งานกับงาน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก ย่าหยาอาศัยอยู่กับแม่จนเมื่อสองปีก่อนแม่พบรักใหม่กับหนุ่มใหญ่ชาวต่างชาติและย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ เธออยากใช้ชีวิตที่เมืองไทยจึงไม่ได้ตามแม่ไปด้วย แท้ที่จริง เธอรู้สึกเหมือนเฝ้ารออะไรบ้างอย่าง หรือมีใครสักคนรอเธออยู่ . . . . . . . . . ปลายนิ้วที่สัมผัสใบหน้ารบกวนการหลับใหลทำให้หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งจึงรู้ว่ามีดวงตาคมปลาบคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะผิวแก้มทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ย่าหยาตื่นตกใจพยายามขยับตัวหนีแต่แขนสองข้างถูกกดลงข้างตัว "จะดิ้นหนีไปทำไมเล่า อุตส่าห์ปีนขึ้นเตียงฉันได้แล้วนี่" "!" ดวงตากลมเบิกกว้าง เธออ้าปากจะปฏิเสธแต่กลับไม่มีเสียงออกมา ทำไมจู่ๆ เธอเปล่งเสียงไม่ได้!
เพียงรักห่มใจ
1.0K·วนาลักษณ์พิรามและเนตรดาวรู้จักกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ทั้งสองคนไม่เคยรู้หัวใจตนเอง จนกระทั่งพิรามถูกคนรักที่ใกล้เข้าประตูวิวาห์เล่นชู้ และนั้นทำให้เขาแน่ใจว่าหัวใจอยู่ที่ใคร หากไม่ติดตรงที่ว่า ผู้หญิงที่เขาหลงรัก มีเจ้าของหัวใจแล้ว “พี่รามคิดยังไงกับเนตรคะ คิดมากกว่าน้องสาวหรือเปล่า!” เนตรดาวโพลงออกมาในที่สุด คนถูกถามนิ่งงันราวกับถูกสาป ใบหน้าคมเข้มเครียดขึ้น คำถามนี้เล่นเอาเขาไปไม่เป็นเลย หัวใจกำลังเต้นราวกับจะหลุดออกนอกร่าง พิรามพยายามควบคุมสติอารมณ์ตนเองเอาไว้ ริมฝีปากหนาเม้มแน่น เนตรดาวจ้องมองเพื่อรอคำตอบ “ทำไมถึงถามพี่” เขาย้อนถาม น้ำเสียงเครียด “เนตร... อยากให้ปัญหาระหว่างเนตรกับพี่พงษ์จบไปน่ะค่ะ พี่พงษ์เขากังวลว่าพี่รามชอบเนตร เนตรไม่อยากให้พี่พงษ์ตาหึงหวงเนตรกับพี่รามน่ะค่ะ” เธออธิบาย ซึ่งคำพูดนั้นมันเหมือนเข็มกำลังทิ่มแทงเขา พิรามพยักหน้าเข้าใจ ในอกสั่นไหว รู้อยู่แล้วว่าความสนิทสนมที่น้องสาวคนนี้มอบให้ มีแค่เพียงคำว่าพี่ชาย และเขาเองก็ยินดีรักษาสถานะเช่นนี้ ไม่กล้าเดินออกนอกเส้น เขาผสานมือด้านหน้า เนตรดาวสังเกตสีหน้าอาการแล้วรู้สึกโหวงชอบกล ทำไมพี่รามถึงไม่พูดออกมาในทันที “ตอนนี้พี่คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากบอกความรู้สึกกับพี่ให้เนตรได้รู้” น้ำเสียงคนพูดแผ่วเบา แววตาหม่น มือหนาผสานกันแน่น หัวใจเนตรดาวเต้นหนัก หวาดหวั่นกับคำตอบขึ้นมา “ใช่เนตร พี่ชอบเนตรจริงอย่างที่พงษ์กังวล” เขาตอบตามตรง ทว่าคนฟังกลับชะงักดวงตาเบิกกว้างริมฝีปากสั่นระริก
สามีสีรุ้ง
1.0K·เทพีปรัมปราคำโปรย “เธอถูกจับแต่งงานกับผู้ชายที่คนเขาลือกันทั้งบางว่าเป็นเกย์... แต่สัมผัสของเขาในค่ำคืนนั้น...ลบเสียงล่ำลือ ได้จนหมดสิ้น” อารัมภบท รุ้ง รุ่งนภา อิทธิสาร ต้องแต่งงานกับหลานชายเจ้าหนี้ของบิดา ที่ใครๆ ก็พูดกันว่า เขาเป็นชายรักชาย คุณป้าของเขาต้องการให้งานแต่งงานครั้งนี้กลบข่าวนั้น และหวังให้เธอผสมเทียมเพื่อมีทายาทสืบทอดตระกูลต่อไป เพราะเขาเป็นหลานชายเพียงคนเดียวเสียด้วย เธอรู้สึกเห็นใจเขาไม่น้อย ยินดีแต่งงานแบบไม่คิดรังเกียจ ชีวิตหลังแต่งงานของเธอช่างสวยงาม เขาดูแลเธออย่างดีในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แม้ทางพฤตินัยจะยังไม่ได้สมบูรณ์ เขานอนเตียงเดียวกับเธอทุกวัน แต่ไม่มีทีท่าว่าจะแตะต้อง จนเธอเข้าใจไปว่า...เขาน่าจะเป็นเกย์จริงๆ และต้องการขอบคุณเธอด้วยการให้ชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี แต่ยิ่งได้ใกล้ชิดกับเขา เธอก็เริ่มไม่แน่ใจว่าเขาใช่เกย์จริงรึเปล่า... จนวันที่เธอบอกเขาว่าพร้อมที่จะไปผสมเทียมเพื่อที่จะมีลูกให้กับเขานั่นแหละ เขาถึงได้พูดกับเธอว่า... “ผมบอกตอนไหน ว่าจะพาไปผสมเทียม” อ้าวววว ไม่ผสมเทียมแล้วจะผสมจริงหรือไง! ไปเอาใจช่วยนางเอกกันในเรื่องได้เลยค่า! เรื่องนี้เป็นแนวอบอุ่น โรแมนติก ฟินๆ โรมานซ์ ตลกเฮฮาตามประสาเทพีปรัมปราและที่สำคัญสอดแทรกแง่คิดดีๆ แน่ๆ ยังไงฝากติดตามกันด้วยนะคะ รับรองสนุกและไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ
ลูกหนี้มาเฟีย
8.0K·สนิมสร้อย"เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เนื้อตัวมีแต่ขี้ไคล กูไม่สนใจเอามาขัดดอก" . เมื่อพ่อบังเกิดเกล้าทิ้งหนี้สินจำนวนมากไว้ให้ก่อนตาย หญิงสาววัย 20 ปีก็ต้องจำใจมาทำงานเป็นลูกหนี้มาเฟียเพื่อแลกกับที่ดินของยายที่ถูกนำไปค้ำประกัน ทว่าความไม่ประสีประสาดันไปต้องตาต้องใจเหมราช ชายวัย 38 ปี มาเฟียที่ไม่ชอบจับปืนแต่ชอบจับไม้สนุ๊ก
