Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
ผู้หญิงเรียบร้อย
ความเจ็บปวดนี้ข้าขอคืนให้
1.0K·ถานเซียงในชาติที่แล้ว เจียงเหวินหนวนถูกสามีเลวทอดทิ้ง ถูกแม่สามีควบคุมอย่างเข้มงวด และแม้กระทั่งถูกญาติเจ้าเล่ห์วางยาพิษ จนตายไปพร้อมกับความแค้นในใจ เมื่อเกิดใหม่ ในคืนวันแต่งงาน นางพบว่าตัวเองถูกผูกติดอยู่กับ "ระบบถ่ายโอนความเจ็บปวด" ไม่ว่านางจะได้รับบาดเจ็บอะไร สามีเลวของนางก็จะเจ็บปวดมากกว่าเดิมถึงสิบเท่า! สถานการณ์จึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แม่สามีใจร้ายบังคับให้นางนั่งคุกเข่าบนหิมะเพื่อเป็นการลงโทษ ซึ่งนางก็ยอมรับอย่างเต็มใจ ญาติเจ้าเล่ห์แอบวางยาพิษในยารักษาครรภ์ของนาง ซึ่งนางดื่มเข้าไปด้วยรอยยิ้ม ชั่วลมหายใจต่อมา สามีเลวของนางก็กำลังดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดในค่ายทหาร อาเจียนเป็นเลือด! เจียงเหวินหนวนมองดูสามีสารเลวของนางถูกบังคับให้แปลงร่างเป็น "คนคลั่งปกป้องภรรยา" เพื่อเอาตัวรอด เขาทำร้ายลูกพี่ลูกน้องที่รักอย่างโหดเหี้ยมและทำให้มารดาของเขาโมโห นางจิบชามองดูอย่างสบายๆ ในชาตินี้ นางจะไม่ยอมให้ความขัดแย้งภายในกัดกินจิตใจตัวเองเด็ดขาด ในเมื่อกฎเกณฑ์มันกดขี่ขนาดนี้ งั้นก็ให้กฎเหล่านั้นตกอยู่บนบ่าของไอ้สารเลวนั่นเองเถอะ!
เล่ห์ร้าย ล่ารัก
2.0K·Phat_saraเพราะอกหักจากหญิงสาวที่แอบรักมานานทำให้ นายแบบหนุ่มชื่อดังที่พ่วงด้วยดีกรีทายาทมหาเศรษฐีของอิตาลี เผลอไปลวนลามเธอ สไตลิสต์สาวสวยที่เป็นเพื่อนรักของคนที่เขาแอบรัก
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
7.0K·เนตรกวี / Natekaveesเพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายังเย...ดุ และหื่u สุดๆ ไปเลย
คุณอาข้างบ้านสุดหื่น
2.0K·นิชา อลีนาเพราะความอยากรู้อยากเห็นแท้ ๆ ทำให้ “แป้งร่ำ” สาวน้อยวัยสิบแปดปีผู้แสนแก่นแก้ว แอบปีนรั้วเข้าไปสำรวจบ้านหลังใหญ่ข้างบ้าน โดยไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านย้ายเข้ามาอยู่แล้ว แถมภาพแรกที่เธอเห็นยังทำให้ต้องตราหน้าเขาว่าเป็น “ตาแก่จอมหื่น” “ไทเกอร์” นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปี หนีความวุ่นวายในเมืองมาใช้ชีวิตอย่างสงบ หลังจากถูกทั้งคนรักและเพื่อนสนิทหักหลัง เขาปิดประตูหัวใจและไม่คิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหนอีก จนกระทั่งสาวน้อยข้างบ้านบุกเข้ามาสร้างความปั่นป่วน พร้อมกับทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ในหัวใจของเขา
ผูกรักมาเฟียร้าย
4.0K· นามปากกา แสงเทียนเธอยอมพาตัวเองเดินเข้าสู่กับดักที่เขาวางไว้ เพราะหวังว่าสักวันเมื่อทุกอย่างจบลง เขาจะปล่อยเธอไป
ชู้เสียวของเภสัชสาว
5.0K·สรานนท์เรื่องของ “นิด” เภสัชกรสาววัยสามสิบปี ที่สามีไม่สามารถทำให้เธอถึงจุดสุดยอดได้ จนกลายเป็นความเก็บกด ที่พร้อมระเบิดขึ้นมาได้ทุกเมื่อ มาลุ้นกันว่าเธอจะทนต่อความต้องการของตัวเองได้นานแค่ไหน และใครจะเข้ามาช่วยเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไป
เมียไม่ต้องการ
1.0K·ข้าวสีทองตั้งแต่เด็ก "ณิรชา" ก็ได้เฝ้าฝันจะแต่งงานกับ "รวิกานต์" พี่ชายแสนดีของเธอ แต่แล้วเขากลับมาพร้อมแฟนสาวคนสวยทำให้เธอต้องชอกช้ำ กระทั่งคนทั้งสองเลิกกันทำให้ถึงเวลาที่เธอต้องดามใจ แล้วไม่ทราบเป็นมาอย่างไรสบโอกาสรวบหัวรวบหาง มัดเขาเป็นเจ้าบ่าวของตนเสียเลย คิดว่าจะต้องมีความสุขแน่นอน กลับพบเพียงความเย็นชาจากคนรัก ไม่รู้ว่าเธอจะต้องทนไปอีกนานแค่ไหนเขาถึงจะยอมหันมามองกันบ้าง เป็นภรรยาที่เขาไม่ต้องการรู้สึกแบบนี้เอง...
แค่ได้รัก...ก็เพียงพอ
2.0K·AngelBellยอมเป็นคู่นอนไร้ค่าเพียงเพราะคิดว่าแค่ได้รักได้ใกล้ชิดก็เพียงพอ... "ไม่ต้องคบกันเป็นแฟน ไม่ต้องผูกมัด ไหมขอแค่ได้เป็นผู้หญิงของพี่ ยังไงเราต่างก็ไม่มีใครทั้งคู่ไม่ใช่เหรอคะ" "ไหมแน่ใจใช่ไหม" "ค่ะ ไหมแน่ใจ พี่ปริญให้โอกาสไหมได้ไหมคะ" "ในเมื่อไหมขอโอกาสพี่ก็จะให้ แต่อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน!" ทว่าขีดจำกัดของความรู้สึกและความอดทนย่อมมีวันสูญสลาย เธอตัดสินใจจบทุกความสัมพันธ์ ยอมแพ้หันหลังให้เขาที่อยู่ในหัวใจมาตลอด พอกันที...ต่อจากนี้เธอจะไม่รักเขาอีกต่อไปแล้ว!
เมียเก็บมาเฟียเถื่อน [ซีรีส์คนเถื่อน 1]
1.0K·P. Chamomileเอมมาลินถูกส่งตัวมาเป็นเมียเก็บมาเฟียธุรกิจการเงินตั้งแต่อายุ 18 ความดิบ เถื่อน เร่าร้อน รุนแรง ทำให้เธอต้องตกเป็นทาสรักเขาตลอดไป... “เรื่องเงินที่คุณจะยืมผม 80 ล้าน ผมยินดีที่จะให้คุณยืมนะ แต่มีข้อแม้... ผมไม่รู้ว่าคุณจะทำได้หรือเปล่า” “ผมทำได้ทุกอย่างครับ” “ผมจะให้คุณยืมเงิน 80 ล้านบาท โดยไม่คิดดอกเบี้ย แต่แลกกับตัวลูกสาวของคุณ!” --- “ออกไปนะคะ คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องนอนฉัน” “ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ ฉันมีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้มากกว่าพ่อของเธอเสียอีก” “ปล่อยนะคะ ปล่อยชะเอมนะ!” เขาผลักเธอลงบนเตียงนอนและคร่อมร่างบางของเธอไว้ เอมมาลินดิ้นขลุกขลักจนชุดนอนสีชมพูเลิกขึ้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง เขาเอามือปิดปากของเธอไว้ อีกมือหนึ่งก็รวบข้อมือของเธอแล้วชูขึ้นสูง “ฟังฉันดีๆ นะชะเอม เธอต้องไปอยู่กับฉัน เธอไม่มีสิทธิ์เลือกหรือเรียกร้องอะไรทั้งสิ้น เพราะมันเป็นข้อตกลงที่พ่อของเธอทำไว้กับฉัน พ่อของเธอเอาเงินฉันไปแล้ว 80 ล้านบาท แต่ถ้าเธอไม่ทำหรือหนีไป ฉันจะจัดการคนที่เหลืออย่างสาสมที่สุด ฉันพูดแค่นี้เธอคงจะเข้าใจ” เขาค่อยๆ ปล่อยมือตัวเองออกจากริมฝีปากของหญิงสาว เอมมาลินหายใจหอบระรัว รู้สึกกลัวคนตรงหน้าแบบขีดสุด ฌอร์นเดินลงมาช้าๆ เขามองหน้าอวสรและสุภัทราพร้อมยิ้มน้อยๆ ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกขนลุกอย่างถึงที่สุด อวสรเดินเข้าไปหาฌอร์นและมองอย่างเป็นกังวล “ผมทำความเข้าใจกับลูกสาวคุณแล้ว ลูกสาวคุณตกลงจะไปกับผม ผมจะให้เวลาเค้าเก็บของและทำใจหนึ่งวันพรุ่งนี้ผมจะไปรับเค้าด้วยตัวเองที่โรงเรียน!”
ผู้ชายร้ายแต่รัก
223·เค้กมัฟฟิ่นnเค้าร้ายกาจ เสเพล และ โปรยเสน่ห์ แต่เธอ ก็รัก ความรักของสาวออฟฟิศธรรมดา กับ โฮสต์หนุ่มตัวท้อป ที่ร้ายกาจที่สุด จะจบลงด้วย ความสุข หรือ คราบน้ำตา
เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ
184·อาภาลดาได้เจ้าค่ะท่านพี่ ดีที่สุดค่ะพี่หญิง เหมาะสมงดงามที่สุดค่ะท่านแม่ เยี่ยนหนิงเย่...ชายารองสุดแสนจืดจางของจวนอ๋องอวี้หนิงใครว่าดีนางก็ว่าดี จะขัดไปใยในเมื่อชีวิตสุขสบายอยู่ตรงหน้าข้าแล้ว
ประกาศิตซาตาน
1.0K·ข้าวสีทองเมื่อมีเด็กชายเข้ามาบอกว่าเป็นลูกของ "ธนนท์ปภพ" ทำให้เขาต้องตามหาแม่ของลูก ก่อนพบว่าแม่ของลูกหรือ "อัญชิสา" ถูกขังอยู่ในคุกข้อหาขโมยของ เขาเหยียดยิ้มสมเพชเพราะในอดีตก็โดนเธอหลอกเช่นเดียวกัน ยอมตรวจเลือดเพื่อพิสูจน์ความเป็นพ่อ แล้วจับเธอไปขังไว้ในบ้านเพื่อสนองความต้องการอย่างเดียว
ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย
2.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย โดยมาวิญญา นางเป็นถึงคุณหนูจากเมืองหลวง แต่กลับต้องแต่งงานมายังที่ห่างไกล เจ้าบ่าวของนางมักเกรี้ยวกราดดุดัน ชอบอวดความเร่าร้อนไปทั่ว ทั้งยังคิดสอนนางด้วยแท่งแข็งแรงไม่หยุด ------------------------------------- นางเดินทางมายังเผ่าห่างไกลด้วยความไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนี้มากนัก ยิ่งได้รับการต้อนรับที่แข็งกระด้าง ไม่ละมุนละไม ยิ่งทำให้นางไม่อยากมองเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่สักนิด ค่ำคืนแรกจึงกลายเป็นความเกรี้ยวกราดดุเดือดจนกระโจมสั่นไหวเต็มไปด้วยกลิ่นคาว จากนั้นการสั่งสอนตามคำอ้างของเขาจึงดำเนินไปไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน จนนางต้องเว้าวอนด้วยประโยคที่ว่า "ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย" กระทั่งน้องสาวของเขามาถึงพร้อมกับความจริงอันน่าทึ่ง นั่นจึงทำให้ประโยคต่อมาเปลี่ยนแปลงไป ติดตามอ่านได้ใน เรื่อง"ท่านพี่เจ้าขา อย่าดุข้านักเลย" แนวเรื่องสุดฟินซาบซ่าน เริ่มต้นด้วยความโหดแต่ตอนจบอาจไม่เป็นอย่างที่คิด มีฉาก NC น้ำสาดกระจายเกือบทุกตอน ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ หากชื่นชอบ กดหัวใจ กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ มาวิญญา
ก้าวย่างนางบำเรอจอมยั่ว
11.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金แม่ทัพหมิงคือผู้เดียวที่จะช่วยให้ข้าหลุดพ้นจากการหวนคืนมาถูกฆ่าซ้ำๆ! ดังนั้นข้าจะยั่วยวนใช้มารยาจนกว่าท่านแม่ทัพจะหลงรัก คะ...แค่หลงรักก็พอ ไม่ต้องตามหึงตามหวงตามคลั่งรักข้าก็ได้เจ้าค่ะ!
กับดักสวาทรักร้าย
9.0K·ทิพย์วารี“อย่าขยับฮันนี่” เสียงห้าวออกคำสั่งกับหญิงสาวที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อมีคนบุกรุกเข้ามาในห้องนอนของเธอและกำลังคร่อมร่างเธอปลุกปล้ำชุดนอนออกจากตัวเธอ “พะ พี่ชนม์ จะทำอะไร..” “พี่จะกินข้าวต้มรอบดึกครับ.” ทอรุ้งอ้าปากค้างตาโตจะพูด แต่ริมฝีปากได้รูปประกบลงปิดริมฝีปากอิ่มนุ่มลิ้นร้อนเปียกชื้นลิ้มรสหอม หวานอย่างอ้อยอิ่งแผงอกหนั่นแน่นด้วยกล้ามเนื้อบดเบียดทรวงอกที่ไวต่อสัมผัสจนปวดร้าวหดเกร็ง ปลายถันชูชันแข็งเป็นไตและกุหลาบหลาบดอกตูมเต้นตุ้บๆร้อนเร่าเปียกชุ่มฉ่ำ “พะ พี่ชมน์ อ้ะ ไม่นะ อื้ออ” ทอรุ้งร้องครางออกมาด้วยความขนลุกเมื่อไรหนวดเคราที่กำลังขึ้นเป็นตอถูไถผิวนุ่มที่ลำคอขาวผ่อง ความเสียวซ่านแปลกๆแล่นพล่านไปทั่วร่าง
ภรรยาลับ ขุนนางร้าย
22.0K·l3oonm@พระราชโองการคุมตัว โจวเว่ยหลง เสนาบดีกรมโยธา ทำให้ตรอกเหนือสะเทือน บ่าวไพร่ในจวนกรีดร้องอย่างเสียขวัญ เมื่อต้นไม้ใหญ่ของจวนถูกลากตัวไป โจวรั่วอินกอดน้องชายวัยเจ็ดหนาวแน่น แม้ตัวนางจะสั่นเทาไปด้วยความกลัว แต่ก็ต้องปกป้องน้องชายอย่างสุดความสามารถ คนของตุลาการไม่ได้จับตัวผู้ใด นอกจากโจวเหว่ยหลงเพียงผู้เดียว เพราะคำสั่งที่ได้รับมาเพียงแค่คุมตัวไปสอบสวน ยังไม่มีการตัดสินโทษ แต่เพียงแค่นี้ก็เพียงพอให้ญาติสนิท สหายที่เคยเข้าออกจวนอยู่เป็นประจำ ต่างเก็บตัวเงียบไม่กล้ายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ เรื่องเมื่อสิบปีก่อนถูกรื้อขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเขื่อนที่โจวเหว่ยหลงไปควบคุมการสร้าง เกิดข่าวลือเรื่องขึ้นภาษีโดยไม่แจ้งราชสำนัก ทำให้หัวหน้าหมู่บ้านที่จะนำเรื่องมาแจ้งเมืองหลวง ถูกดักจับตัวไว้พร้อมทั้งลงโทษจนตาย เรื่องเช่นนี้ไม่มีผู้ใดอยากจะหาเรื่องใส่ตัว กลัวว่าจะถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย แม้กระทั่งท่านอาของรั่วอิน ยังไม่เปิดประตูจวนต้อนรับนาง เมื่อนางได้ขอร้องให้เขาช่วยให้นางได้พบหน้าบิดา รั่วอินกำมือแน่น อย่างเจ็บปวดใจ ก่อนหน้านี้ตำแหน่งที่ท่านอานั่งอยู่ ไม่ใช่เพราะบิดานางหรือ เขาถึงได้มาไม่ยาก แต่นางเพียงต้องการพบหน้าบิดา เพื่อสอบถามเรื่องราวกับไม่คิดแม้แต่จะเปิดประตูจวนให้นางได้เข้าไปพูดคุย เสี่ยวจิน มองคุณหนูตนเองอย่างเห็นใจ ก่อนหน้านี้นางเป็นคุณหนูใหญ่ที่ได้รับทะนุถนอมอย่างดี เรื่องหนักใจแม้เพียงน้อยก็ไม่เคยได้รับ เมื่อเจอเรื่องใหญ่เช่นนี้นางจะทนได้อย่างไร แผ่นหลังของรั่วอินแข็งเกร็ง เมื่อชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมาต่อว่านาง ถึงความผิดของตัวบิดา แม้ทางการยังไม่ตัดสินโทษ แต่นางก็ถูกชาวบ้านถ่มน้ำลายจนอับอายเสียแล้ว เหมือนสวรรค์ยังซ้ำเติมตระกูลโจวไม่หนำใจ เมื่อโรงจำนำ นำใบทวงหนี้มาหานางถึงจวน “เป็นไปไม่ได้” เมื่อนางอ่านจบแล้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่อยากเชื่อ จำนวนหนึ่งนับแสนตำลึงที่ประทับตราบิดาของนางเป็นผู้กู้เงิน จะเป็นไปได้อย่างไร ถึงตระกูลโจวไม่ได้ร่ำรวยจนใช้เงินได้อย่างมือเติบ แต่เงินที่มีก็ทำให้นางกับน้องชายใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายไปจนตาย แล้วบิดาของนางมีเหตุผลใดที่ต้องกู้เงินมามากมายเพียงนี้ ทั้งยังดอกเบี้ยที่เพิ่มจนน่าตกใจหากต้องขายทรัพย์สินพร้อมบ้านที่มีทั้งหมดก็คงจะไม่พอใช้หนี้อย่างแน่นอน “หึ คุณหนูโจว ใบทวงหนี้ในมือท่านเป็นของจริง ทั้งยังมีตราประทับของนายท่านโจว เรื่องนี้ตรวจสอบกับทางการได้” หลงจู๊หาน จ้องมองนางอย่างเจ้าเล่ห์ “แต่หากคุณหนูยอมประทับลายมือขายตัว สัญญาแผ่นนี้จะเป็นโมฆะ” หลงจู๊หานเอ่ยเกลี้ยกล่อมรั่วอิน เพราะนายของเขาต้องการตัวของนาง ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด สาวงามเช่นนี้ผู้ใดจะไม่อยากได้ แต่เหมือนนายของเขาจะไม่สนใจความงามของนาง แต่ไม่รู้ว่าต้องการตัวนางไปด้วยเหตุใด “ไร้เหตุผลสิ้นดี ข้าจะไปสอบถามบิดาให้รู้เรื่อง หากเป็นดั่งที่ท่านว่า ข้าจะหาเงินมาใช้ให้ท่านด้วยตนเอง” นางจะยอมประทับตราลงในสัญญาขายตัวได้อย่างไร “หึ ตุลาการมีคำสั่งไม่ให้ผู้ใดเข้าพบนายท่านโจว แล้วท่านจะเข้าไปได้อย่างไร อีกอย่างเงินจำนวนมากเพียงนี้ ภายในเจ็ดวัน ท่านจะหามาจากที่ใด” เขายิ้มที่มุมปากอย่างดูแคลน แต่สุดท้ายก็ยอมกลับไป เมื่อครบกำหนดเจ็ดวันค่อยมาใหม่ก็ยังไม่สาย รั่วอินทรุดนั่งลงอย่างหมดแรง แม่นมโจวกับเสี่ยวจินวิ่งเข้ามาประคองนางกลับเข้าไปด้านในห้องโถง เป็นจริงดั่งที่หลงจู๊หานว่า เงินมากเพียงนี้นางจะหามาจากที่ใด “คุณหนูท่านหนีออกจากเมืองหลวงไปหาคุณชายสวีที่ชายแดนเถิดเจ้าค่ะ” แววตาของรั่วอินวูบไหว เมื่อแม่นมโจวเอ่ยถึงคู่หมั้นของนาง เขาเดินทางไปจัดการเรื่องทหารที่ชายแดนเหนือได้หนึ่งปีแล้ว ทั้งยังบอกเมื่อกลับมาเมืองหลวงอีกครั้งจะแต่งนางเข้าจวนในทันที เพราะสวีกงจวิ้น ไม่อาจพาสตรีที่เขารักไปลำบากถึงชายแดนด้วยได้ จึงคิดจะจัดการเรื่องทางชายแดนให้เรียบร้อยแล้วค่อยแต่งนางเข้าจวน ตอนที่สวีกงจวิ้นหมั้นหมายกับรั่วอิน ไม่มีบุรุษใดในเมืองหลวงที่ไม่ปวดใจ เพราะความงามของนางที่ราวกับนางจิ้งจอก เพียงปรายตาบุรุษก็แทบจะมาสยบแทบเท้าของนางแล้ว “ข้าจะทิ้งท่านพ่อไปได้อย่างไร” นางเอ่ยเสียงแผ่วเบา
หลงกลรักคาสโนว่า
5.0K·Re-matchเขาให้เธอเป็นได้แค่เพื่อนบนเตียง สถานะFWB "แบบฉันนี่พอเป็นผู้หญิงของนายได้ไหม” “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” “…..” “เสียชื่อคาสโนว่าคณะบริหารหมด” “รู้หรือเปล่าว่าที่พูดออกมาหมายถึงอะไร” “ฉันไม่ได้โง่” “รู้ว่าเธอไม่ได้โง่ แต่เธอกำลังเล่นกับไฟรู้ตัวหรือเปล่า” “ฉันเองก็อยากจะลองเหมือนกัน ว่าไฟที่เขาว่าร้อน มันจะขนาดไหนกันเชียว”
ของขวัญวิวาห์ลับในหัวใจ
314·ปะหนันคำโปรย.... เขาและเธออยู่ด้วยกันมานานหลายปี ใช้ชีวิตราบรื่นมาโดยตลอด แต่แล้วชีวิตคู่ก็ต้องสะดุด เมื่อสามีที่แสนธรรมดาของเธอดันกลายเป็นทายาทมหาเศรษฐี ในวันที่เธอมีข่าวดีจะบอกแต่เขากลับขอร้องให้เธอเก็บความสัมพันธ์นี้เป็นความลับเพื่อที่เขาจะได้เปิดเผยใครบางคนแทน /*/*/ “การที่คุณให้ฉันเก็บเรื่องแต่งงานเป็นความลับมันเป็นการทำเพื่อฉันยังไงคะ ฉันไม่เข้าใจ” แค่ทำงานทำไมถึงมีเธออยู่ในชีวิตไม่ได้ งานที่ว่าคืออะไร มันเกี่ยวข้องยังไงทำไมเขาถึงไม่อยากให้เธอไปอยู่ด้วย พัชราไม่เข้าใจและไม่คิดจะทำความเข้าใจเพราะเธอรู้สึกว่าเหตุผลที่คนรักอ้างมามันฟังไม่ขึ้น “พัด” หญิงสาวลุกขึ้นหันหลังไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาของเธออีก “ถ้าคุณจะไปคุณก็ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องสนใจฉัน คุณไปอยู่ในที่ของคุณเถอะ” ***เรื่องนี้ ไม่มีนอกกาย นอกใจ จบ Happy ค่ะ***
คะนึงครวญ
1.0K·เพลงมีนาย่าหยานักเขียนสาวที่ขับรถออกมาหาแรงบันดาลให้งานเขียนชิ้นใหม่ หลังจากที่สมองตันคิดอะไรไม่ออกมาเป็นเดือนแล้ว เธอมีรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่อยู่หนึ่งคันที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ปกติเธอทำงานอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปเจอผู้คนเท่าไหร่ ชีวิตเธอมีแค่งานกับงาน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก ย่าหยาอาศัยอยู่กับแม่จนเมื่อสองปีก่อนแม่พบรักใหม่กับหนุ่มใหญ่ชาวต่างชาติและย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ เธออยากใช้ชีวิตที่เมืองไทยจึงไม่ได้ตามแม่ไปด้วย แท้ที่จริง เธอรู้สึกเหมือนเฝ้ารออะไรบ้างอย่าง หรือมีใครสักคนรอเธออยู่ . . . . . . . . . ปลายนิ้วที่สัมผัสใบหน้ารบกวนการหลับใหลทำให้หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งจึงรู้ว่ามีดวงตาคมปลาบคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะผิวแก้มทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ย่าหยาตื่นตกใจพยายามขยับตัวหนีแต่แขนสองข้างถูกกดลงข้างตัว "จะดิ้นหนีไปทำไมเล่า อุตส่าห์ปีนขึ้นเตียงฉันได้แล้วนี่" "!" ดวงตากลมเบิกกว้าง เธออ้าปากจะปฏิเสธแต่กลับไม่มีเสียงออกมา ทำไมจู่ๆ เธอเปล่งเสียงไม่ได้!
เพียงรักห่มใจ
1.0K·วนาลักษณ์พิรามและเนตรดาวรู้จักกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ทั้งสองคนไม่เคยรู้หัวใจตนเอง จนกระทั่งพิรามถูกคนรักที่ใกล้เข้าประตูวิวาห์เล่นชู้ และนั้นทำให้เขาแน่ใจว่าหัวใจอยู่ที่ใคร หากไม่ติดตรงที่ว่า ผู้หญิงที่เขาหลงรัก มีเจ้าของหัวใจแล้ว “พี่รามคิดยังไงกับเนตรคะ คิดมากกว่าน้องสาวหรือเปล่า!” เนตรดาวโพลงออกมาในที่สุด คนถูกถามนิ่งงันราวกับถูกสาป ใบหน้าคมเข้มเครียดขึ้น คำถามนี้เล่นเอาเขาไปไม่เป็นเลย หัวใจกำลังเต้นราวกับจะหลุดออกนอกร่าง พิรามพยายามควบคุมสติอารมณ์ตนเองเอาไว้ ริมฝีปากหนาเม้มแน่น เนตรดาวจ้องมองเพื่อรอคำตอบ “ทำไมถึงถามพี่” เขาย้อนถาม น้ำเสียงเครียด “เนตร... อยากให้ปัญหาระหว่างเนตรกับพี่พงษ์จบไปน่ะค่ะ พี่พงษ์เขากังวลว่าพี่รามชอบเนตร เนตรไม่อยากให้พี่พงษ์ตาหึงหวงเนตรกับพี่รามน่ะค่ะ” เธออธิบาย ซึ่งคำพูดนั้นมันเหมือนเข็มกำลังทิ่มแทงเขา พิรามพยักหน้าเข้าใจ ในอกสั่นไหว รู้อยู่แล้วว่าความสนิทสนมที่น้องสาวคนนี้มอบให้ มีแค่เพียงคำว่าพี่ชาย และเขาเองก็ยินดีรักษาสถานะเช่นนี้ ไม่กล้าเดินออกนอกเส้น เขาผสานมือด้านหน้า เนตรดาวสังเกตสีหน้าอาการแล้วรู้สึกโหวงชอบกล ทำไมพี่รามถึงไม่พูดออกมาในทันที “ตอนนี้พี่คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากบอกความรู้สึกกับพี่ให้เนตรได้รู้” น้ำเสียงคนพูดแผ่วเบา แววตาหม่น มือหนาผสานกันแน่น หัวใจเนตรดาวเต้นหนัก หวาดหวั่นกับคำตอบขึ้นมา “ใช่เนตร พี่ชอบเนตรจริงอย่างที่พงษ์กังวล” เขาตอบตามตรง ทว่าคนฟังกลับชะงักดวงตาเบิกกว้างริมฝีปากสั่นระริก
