Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
611.0K·มาชาวีร์เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ +++ “จ้านเออร์ข้าเอาเสื้อผ้าของซือซือมาไว้ในห้องของเจ้านะ” บอกแล้วเดินเอาห่อผ้าไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าของลูกชาย “ซือซือเจ้าอยู่ดูแลสามีของเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน น้อง ๆ ของเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะดูแลให้เอง วันนี้เจ้าไม่ต้องหาอาหารให้น้อง ถือว่าข้าเลี้ยงต้อนรับสะใภ้ก็แล้วกัน” เอ่ยเพียงเท่านั้นนางถานก็เดินออกจากห้องของลูกชายไป ปล่อยให้เซี่ยซือซือยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางห้อง ส่วนเจ้าของห้องนั้นทำเหมือนนางเป็นฝุ่นผงในอากาศ หันไปคัดตำราของตนเองต่อ เจ้าเด็กหน้าตายนี่ ! “เอ่อ ข้าควรเรียกท่านว่าอย่างไร” นางทำใจกล้าเดินเข้าไปหาถานจ้านใกล้ ๆ แต่เขาไม่ตอบไม่รับรู้การมีตัวตนของนางด้วยซ้ำ “พี่จ้าน” “ท่านพี่” “หรือว่า...สามี” ถานจ้าน “...!” มีปฏิกิริยาแล้วสินะ เจ้าไม่อยากได้ข้าเป็นภรรยา ข้าก็ไม่อยากได้เจ้าเป็นสามีเหมือนกัน แต่ข้ายังเด็กอยู่ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกกับน้อง ๆ ตอนนี้ยังไม่ได้ รอข้าร่ำรวยก่อนเถอะ ! ถานจ้านวางพู่กันในมือลง เงยหน้าขึ้นมามองภรรยาตัวน้อยของตนเอง สีหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอันใด ช่างขัดใจเขานัก “เรียกข้าว่าพี่จ้านก็พอ ส่วนสองคำนั้นอย่าได้คิด ซือซือเจ้าอายุสิบสามใช่ไหม” “เจ้าค่ะ” “ยังเด็กเกินไป” “ถูกของท่าน ข้านั้นยังเด็กอยู่ยังเข้าหอไม่ได้เจ้าค่ะ !” ถานเจ้า “...!” เจ้าคิดไปถึงไหนกัน “เช่นนั้นเจ้ามีประโยชน์อันใดต่อข้า” “ประโยชน์ ?” เซี่ยซือซือกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ใช่ท่านแม่ของเจ้าหรอกหรือที่ซื้อข้ามา ทำไมยามนี้กลายเป็นข้าต้องมามองหาประโยชน์ของตัวเองเสียแล้วล่ะ ประโยชน์ของข้านั้นเกินจะคณานับ เพียงแต่ข้าต้องใช้มันกับคนที่คู่ควรเท่านั้น เซี่ยซือซือคิดแล้วก็ปรายตามองไปที่ขาด้านซ้ายของเขา ตั้งแต่เข้าบ้านหลังนี้มานางยังไม่เห็นตอนเขายืน ถานเจ้าชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ น้อยคนนักจะหาญกล้ามองขาข้างซ้ายของเขาตรง ๆ “ว่าอย่างไร ข้าถามว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง” เซี่ยซือซือยกนิ้วขึ้นมานับระหว่างเฟ้นหาประโยชน์ของตัวเอง “ข้าปัดกวาดเช็ดถูได้ ทำอาหารได้ ซักเสื้อผ้าได้...” พลันสมองก็คิดต่อไม่ออก “หยิบกระโถนด้วย” ถานจ้านต่อคำให้นางเอง “หา หยิบกระโถน ?” “ท่านแม่ให้เจ้ามานอนในห้องของข้า ต้องการให้เจ้าช่วยหยิบกระโถนให้ข้ายามค่ำคืน เพราะข้าเดินเหินไม่สะดวก” เซี่ยซือซือ ” ...” เกินไปแล้ว ! เจ้ามนุษย์หน้าตายผู้นี้ ต้องการให้นางหยิบกระโถนถ่ายหนักถ่ายเบาให้ตอนกลางคืนเช่นนั้นหรือ นางผงะอย่างตกใจเล็กน้อย “ท่านป้าถานคงไม่ได้ซื้อข้ามาเป็นคนใช้ท่านใช่ไหม” นางอดถามออกไปตรง ๆ ไม่ได้ ถานจ้านกลอกตามองคนถามเล็กน้อย จากนั้นก็ระบายลมหายใจแผ่วเบาตามมา “ก่อนถึงวัยปักปิ่น เจ้าย่อมเป็นคนใช้ไปก่อน”
นักธนูมือหนึ่งย้อนเวลากลับไปเย็บผ้าอยู่หลังบ้าน
95.0K·有缘千里 โหย่วหยวนเชียนหลี่ไป๋หลันอดีตนักกีฬายิงธนู ตกที่กั้นตาย แต่ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคเก่า เธอที่ชอบอยู่แต่ในห้องก็สมหวังสักที ไม่ต้องออกไปหางานทำ ไม่ต้องหาข้าวกิน ไม่ต้องดิ้นรนกับสังคม ได้นั่งเย็บชุดโบราณที่ชอบทั้งวัน
ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด
81.0K·Tuk Kungเมื่อนักเขียนนิยายสาวโสดสุดดวงดี ตายเพราะลื่นเปลือกกล้วยหัวฟาดพื้น ตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองได้ทะลุมิติมาเป็นคนแม่ลูกติด ในยุคจีนโบราณ อ้อมแอ้มนักเขียนสาวโสดดวงดีถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่ เธอจึงให้รางวัลตัวเองบินลัดฟ้าไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์สานฝันวัยเด็ก ใช้จ่ายสนุกสุดเหวี่ยงให้สมกับเป็นนักเขียนไส้แห้งมานานนับปี แต่แล้วเมื่อชีวิตถึงฆาตดันล้มหัวฟาดถังขยะเพราะลื่นเปลือกกล้วย ตื่นมาอีกทีกลายเป็นว่าตัวเองนอนอยู่ในกระท่อมผุพังท้ายหมู่บ้านในยุคจีนโบราณ ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือ เธอดันเข้ามาอยู่ในร่างของคุณแม่ลูกติดนี่สิ โลกเก่าเป็นนักเขียนไส้แห้งไม่พอ สวรรค์ดันส่งมาเป็นคนแม่ลูกติดไส้แห้งอีก
บุปผาเหล็กทะลุมิติไปปี1975
58.0K·Primพริมโรสเธอคือหมอทหารจากอนาคตที่แลกชีวิตด้วยข้อตกลงลึกลับเมื่อถูกจับคลุมถุงชนกับอันธพาลประจำหมู่บ้านเธอกลับยื่นข้อเสนอแต่งกับนายทหารพิการที่ถูกทางบ้านทอดทิ้งหลังจากเขาตกลงชีวิตของเขาและน้องๆก็เปลี่ยนไปตลอดกาล
เหตุใดตัวร้ายถึงเอาแต่คลั่งรักข้า
46.0K·Tuk Kungเบลสาวออฟฟิศแสนจะธรรมดา อยู่มาวันหนึ่งเธอได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายเรื่อง ‘บุปผาซ่อนใจ’ หนิงเซียนเป็นเพียงอนุตัวประกอบ ที่ออกมามีบทบาทได้เพียงไม่กี่บรรทัดก็จบชีวิตลงอย่างอนาถ โดยที่เจ้าตัวไม่แม้แต่จะได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวเอง ถูกคนทำร้ายมาจนแสนสาหัส บุตรในครรภ์ต้องมาถูกสามีตัวร้ายสั่งฆ่าให้ตาย เพียงเพราะต้องการให้บุตรคนแรกเกิดจากเยว่สือนางเอกของเรื่องเท่านั้น แม่นางเอกผู้อ่อนหวานเจ้าตัวไม่ต้องทำอะไรสักอย่าง ก็มีเหล่าตัวเอกเข้ามารุมล้อมราวกับแมลงวันตอมดอกกุหลาบแสนงาม นางคนหนึ่งล่ะที่จะไม่เป็นดั่งเช่นแมลงพวกนั้นอย่างแน่นอน เป็นไปได้จะหลีกหนีให้ไกลจะได้พ้นจากความตายที่น่าอนาถเช่นนี้ “ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ขอให้เมียแกไม่รัก ไม่สิ หากเป็นไปได้ขอให้หนิงเซียนมีชีวิตใหม่ แล้วให้แกตามง้อเธอ หลงเธอหัวปักหัวปำ เป็นเหมือนหมาที่ถูกเจ้านายจูงไปไหนก็ได้ สมควรแล้วที่ถูกพระเอกจับกรอกยาพิษตาย เฮอะ!!” ร่างบางทุบหมอนระบายความไม่พอใจ นึกโมโหชายที่ชั่วช้าเป็นตัวร้ายแบบเต็มขั้น แต่นักเขียนดันสร้างให้ดูดีรูปหล่อพ่อรวยมีชีวิตเลิศหรูอยู่สุขสบาย ในขณะที่ภรรยาต้องทนรองมือรองเท้า หมดประโยชน์แล้วก็เฉดหัวทิ้ง คำด่าทอของเบลผู้เข้ามาสวมร่างหนิงเซียนล้วนกลั่นออกมาจากใจที่คับแค้น นางหวังว่าจะหลีกหนีชะตาอันแสนโหดร้ายได้ แต่เหตุไฉนเมื่อเวลาผ่านไปพ่อตัวร้ายถึงได้เอาแต่คลั่งรักนางเล่า วัน ๆ ไม่ทำอันใดเอาแต่เดินตามต้อย ๆ ไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด
ซือหยา...ย้อนเวลามาหาดวงใจทั้งสาม
66.0K·ต้าซ้อตื่นขึ้นมาพบลูกกับสามีที่จากไป แต่น้ำท่วมใหญ่กำลังจะมา! มีมิติ มีเสบียง มีครอบครัวดี ซือหยาไม่สนคำครหา ใช้เงินซื้อที่นา ที่อยู่อาศัย ที่ทำกิน! สร้างความมั่นคง จนคนที่เคยดูถูกต้องก้มหัวขอความช่วยเหลือ!
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น
37.0K·ชาไทยเย็น“หากเจ้ากล้าขยับแขนออกไปเพียงนิดละก็…” “นี่ก็แทบจะสิงร่างของพระองค์แล้วนะเพคะ” “เจ้าเลือกจะทำเช่นนี้เอง เช่นนั้นก็อย่าบ่น” "จ้าวเฟยเฟย แพทย์สนามยุคปัจจุบันถูกศัตรูสังหารกลางสนามรบระหว่างรักษาทหารที่ป่วย" ข้ามมิติกลับมายุคโบราณสวมร่างแฝดคนน้องของคหบดีที่ร่ำรวยที่สุด "หลินเฟยเย่" ที่ถูกพิษจนตาย เรื่องราวดำดิ่งจนกลายเป็นความแค้นระหว่างสตรีในตำหนักอ๋อง.... แหมมมนางเอกสายเหวี่ยง กลับเข้าตำหนักอ๋องครั้งนี้..... หึ้ยยยโหด ดุ ฟาดไม่ไว้หน้าไม่ว่าจะหัวหงอกหัวดำก็ไม่ไว้หน้าทั้งสิ้น!! งู้ยยยแต่จู่ๆ....ท่านอ๋องผู้นั้นก็กลับมา..... ง่อวววนี่มันไม่ได้อยู่ในแผนนะ แล้วทำไม.... เฮือกท่านอ๋องถึงรูปงามขนาดนี้เล่าเพคะ "แม่จับปล้ำซะดีมั้ยนะ เอิ๊กก!!! ความแค้นที่นำพาความรักมาให้พวกเขาพบกัน จะจบลงแบบใด ฝากติดตามกันนะค๊าาา....ฝากติดตามด้วยน้า นิยายเป็นแนว ตบ ตี ตลาด แก้แค้น เอาคืนปากจัด นางเอกสายเหวี่ยง ฟาดนะคะ พระเอกก็ออกแนวคลั่งรัก ละมุนแต่ก็แอบฟาดอยู่เด้อ แม้จะไม่ดุเหมือนเรื่องอื่น แต่เรื่องบนเตียงน๊านนน....อุ๊ย เขินไม้แพ้อ๋องในในใต้หล้า ** เรื่องราวในนิยาย ทั้งชื่อคน สถานที่ไม่มีอยุ่จริงในประวัติศาสตร์ เป็นจินตนาการของนักเขียนล้วนๆ นะคะ โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพงานน๊าา นิยายมีเนื้อหาใช้คำพูดและวาจาไม่ค่อยสุภาพ บรรยายฉากอีโรติกละเอียด ไม่เหมาะสำหรับสายหวานหรือเยาวชนนะคะ
แม่ครัวแห่งยุคกับระบบร้านค้า
41.0K·มู่ตานหลังจากตายด้วยอุบัติเหตุ วิญญาณของ ‘ตงตง’ เข้ามาสวมร่างลูกสาวเจ้าของโรงเตี๊ยมเล็กๆ ที่ปิดตัวลง ตงตงตัดสินใจมุ่งหน้าฟื้นฟูโรงเตี๊ยมใหม่...โดยมีต้นทุนเป็นระบบร้านค้า!
ข้ามกาลบันดาลใจ
10.0K·ซีไซต์จันทร์วาดถูกดูดเข้าไปอยู่ในนิยาย และเธอได้พบกับคุณหลวงคลั่งรักคนหนึ่ง ที่รักเธอกระทั่งยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยให้เธอรอดพ้นจากความตาย เนื้อหาบางตอน “วันนี้ไม่ได้อยู่กับหล่อนทั้งวันเลยรู้สึกประหลาด กระทั่งไปอาบน้ำยังไม่อยากห่าง” “ประหลาดแบบไหนคะ” คุณหลวงเงยหน้าขึ้นแล้วมองเข้าไปในดวงตาคู่งาม “รู้สึกว่ามีห่วง แต่ก่อนไปไหนมาไหนสามารถไปอย่างสบายใจได้ ทว่าบัดนี้กลับคิดอยากแต่จะกลับบ้านมาหาหล่อน” จันทร์วาดทำเสียงสลด “วาดเป็นภาระของคุณหลวงเหรอคะ แย่จัง” จันทร์วาดรู้สึกหดหู่และเสียใจที่เขาพูดแบบนี้ คุณหลวงส่ายหน้า “ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นภาระ แต่กลับรู้สึกว่าดีไม่น้อย ยังรู้สึกว่ามีแม่หญิงอยู่นี้เหมือนว่าตนเองเป็นคนมีครอบครัวแล้ว สุขใจ ดีใจและไม่อยากห่างไปที่ใดเลย” เขาละเว้นคำว่า ‘กลัว’ เอาไว้ ใจหนึ่งเขาก็กลัวเหลือเกินว่าแม่หญิงจันทร์วาดจะไม่อยู่รอเขา แต่เรื่องไม่ดีเขาจะไม่ยอมพูดถึงเป็นอันขาด
ข้ามภพมาเป็นสตรีร้ายกาจผู้ร่ำรวย
38.0K·Little Dahliaเกิดใหม่เป็นสตรีที่ร้ายกาจที่พวกชาวบ้านพากันถอยหนี เด็กร้องไห้อยู่ยังต้องหยุด ซ้ำร้ายยังต้องแต่งงานกับบุรุษที่แสนยากจน มีหรือที่นางจะยอมแพ้ต่อโชคชะตา มีระบบร้านค้าออนไลน์เสียอย่าง ชาตินี้ข้าต้องรวย!!
My destiny ข้ามภพ มาปรุงรัก
33.0K·ไบท์นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นมาตามที่คนแต่งได้ฝันเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและอาจจะมีเมืองและตัวละครสมมุติมากมายที่อาจจะมีจริงบ้างไม่จริงบ้าง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่อนแนะนำตัวละครหลิน ถานเอ๋อร์ คนไทยมีเชื้อสายจีน มีอาชีพหลักๆ คือนักเขียนนิยายโนเนมที่ไม่ได้ดังอะไร เป็นนักเขียนไส้แห้งคนหนึ่งก็ว่าได้ วันๆ ต้องคอยคิดพล็อตแต่งนิยายเพื่อหารายได้อันน้อยนิดมาประทังชีวิต เป็นคนขี้เกียจต้นๆ ก็ว่าได้ แต่แล้วก็ได้มีเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป โชคร้ายที่ถูกฟ้าผ่าใส่แล็ปท็อปทำให้เธอนั้นได้รับผลกระทบตามไปด้วย จึงทำให้เธอตื่นลืมตามาไม่เหมือนเมืองไทยหวัง โซ่วเยวี่ยเฉิง หลินเจียงอ๋องที่ถูกขนานนามว่า "ฝันร้ายแห่งแคว้นซ่งเยี่ย" รูปร่างภายนอกสมเป็นชายชาตรี สง่างาม ทำให้สาวๆ อยากพลีกายเข้าหา แต่ก็มีข่าวลือว่าเขาเป็นพวกชอบไม้ป่าเดียวกัน เป็นคนไม่ค่อยสุงสิงกับใครมากนักจึงทำให้เขาดูน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง หากมีใครทำให้เขาโกรธ ศพได้ตายไม่สวยแน่ อยู่ใกล้เขาก็เหมือนอยู่ใกล้เสือ ไม่รู้ว่าวันไหนจะถูกเสือตะครุบไปเป็นเหยื่ออีก หลิน เสี่ยวถาน สาวน้อยหน้าตาน่ารักอัปโชค เกิดมาพ่อแม่ไม่รัก มิหนำซ้ำยังเป็นคนสติไม่ดีมาตั้งแต่กำเนิด วันๆ ถูกกลั่นแกล้งโดยพี่ใหญ่ของตระกูล เสี่ยวถานเป็นลูกที่เกิดจากเมียหลวงแต่เกิดช้ากว่าหลายปี จึงทำให้พวกพี่ๆ อิจฉา แต่โชคยังดีที่เป็นที่โปรดปรานของท่านปู่นัก เรียกง่ายๆ ว่าแต่เล็กจนโตก็มีเพียงท่านปู่เป็นคนเลี้ยงดูอี้เหมย อี้เถา บ่าวรับใช้เสี่ยวถานตั้งแต่เด็ก รักและเอ็นดูคุณหนูดั่งครอบครัว คอยปกป้องคุณหนูจากการกลั่นแกล้งของคุณหนูใหญ่ แต่ด้วยฐานะที่เป็นบ่าวจึงไม่อาจปกป้องคุณหนูได้อย่างเต็มที่ เป็นบ่าวที่ตามใจคุณหนูไปเสียทุกอย่าง และคอยสอนคุณหนูว่าสิ่งใดควรสิ่งใดไม่ควรหลิน ซู่หนาน คุณหนูใหญ่ที่เกิดจากอนุภรรยา มีหน้าตาที่สะสวยแต่จิตใจเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา มีเพียงแค่หน้าตาเท่านั้นที่ดูดีแต่จิตใจกลับโหดเหี้ยมยิ่งนัก ยิ่งอยู่ใกล้ด้วยยิ่งอันตราย ด้วยความที่เกิดก่อนจึงทำทุกหนทางเพื่อที่จะกำจัดเสี่ยวถาน หวัง เยี่ยซาน อ๋องน้อยหรือฮ่องเต้น้อย เป็นคนร่าเริงแจ่มใส่ แต่ไม่ชอบการเรียนยิ่งนัก วันๆ เอาแต่เที่ยวเสเพลไปวันๆ จึงทำให้ไทเฮามักจะโกรธอยู่บ่อยๆ เป็นลูกชายของฮ่องเต้องค์ก่อนและเป็นหลานรักของไทเฮา
หลี่เล่อป๋อ กายาเหนือโลก
48.0K·แมลงปอสีดำเมื่อหลี่เล่อป๋อหรือลิปอผู้นำรุ่นที่สองของกิลด์ MVP มีโอกาสไปใช้ชีวิตในโลกของเกมที่เขาเล่น ทั้งยังมีเรื่องชีวิตก่อนของบัญชาเทพ เขาจึงไม่ลังเลที่จะไปใช้ชีวิตในโลกเทพเซียน...
ทะลุมิติรัก
24.0K·หลี่หงจะเป็นอย่างไร เมื่อบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า ต้องมาเจอกับสตรีตัวเล็กๆ ที่คิดว่าตนเอง ยิ่งใหญ่กว่า “จะทำอะไรน่ะ” หลินหลินถามเสียงเบาเมื่อคนตรงหน้าโน้มริมฝีปากเข้ามาหา “เจ้ารู้อยู่แล้ว” หลี่หงจินหยางตอบเสียงพร่าเมื่อถูกนิ้วเรียวๆของใครบางคนกดปิดริมฝีปากของเขา “หยุดเลย” หลินหลินปรามอย่างดุดันเบาหวิว “เมื่อคืนยังบอกว่า อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางปรามอย่างดุดันยิ่งกว่า “อะไร เมื่อคืนข้าบอกว่า อย่านะ หยุดนะ ต่างหากเล่า” หลินหลินเริ่มเถียงอย่างอับอาย “เจ้าบอกว่า อย่านะ อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางเถียงอย่างนึกขัน “หื้อ!” หลินหลินอุทานในลำคอ “หึหึ!” หลี่หงจินหยางหัวเราะในลำคอก่อนจะจับเอานิ้วของใครบางคนออกจากริมฝีปากแล้วโน้มใบหน้าของตนเข้าหาใบหน้าได้รูปงดงามอย่างถือวิสาสะ หลินหลินถึงกับตาโตทำตัวไม่ถูกเมื่อรู้สึกได้ว่าคนตรงหน้าช่างร้ายกาจเหลือเกิน ร้ายกาจมาก... มากเกินไปแล้ว...
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
10.0K·ปูริดา - รัตน์วรา - จิ่วเทียนอี้อี - Bobby Pinทะเลทราย....เพราะอยากได้น้องสาวกัญญาพัชร เขาจึงต้องทำให้เธอไปไกล ๆ ตา อย่างเช่น...ส่งเธอไปให้กับพี่ชายช่วยดูแล!! “ทีนี้เจ้าก็อาบน้ำให้เราได้แล้วใช่ไหมฮะดียะห์ แต่ถ้าเจ้ายังขัดขืนไม่ทำตามที่เราต้องการ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่จะเกิดขึ้นใหม่ ที่คราวนี้เราไม่รับประกันนะว่าจะหยุดยั้งอารมณ์ปรารถนาในกายได้หรือเปล่า” น้ำเสียงนุ่มทุ้มและแหบพร่าดังข้างใบหูนุ่ม ถึงจะมีผ้าเนื้อหนาขวางกั้นอยู่ แต่ก็ยังกางกั้นความร้อนผ่าวจากปากหนาที่ขบเม้มติ่งหูไม่ได้ “ค่ะ...ค่ะ...” กัญญาพัชรรีบทำตามอย่างเผลอไผล ใบหน้าขาวสวยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มสดชื่นและแจ่มใส ดวงตาเป็นประกายพราวระยับ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะเบิกกว้าง เมื่อรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ มือเล็กเรียวที่ลากไล้ไปทั่วลำตัวแกร่งหยุดชะงัก ปลายเล็บแหลมคมจิกลงไปบนอกกว้างจนคนที่นอนเอนตัวอิงถังไม้อยู่ถึงกับสะดุ้ง “ทำอะไรน่ะฮะดียะห์” “โอ๊ะ! ขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันเผลอคิดอะไรเพลินไปหน่อย” กัญญาพัชรรีบเอ่ยปากขอโทษ แต่ใบหน้านั้นแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจนดวงตาเป็นประกายอย่างถูกอกถูกใจ อีกทั้งมือเล็กที่ลากไปทั่วกายใหญ่จากที่เคยแผ่วเบาและนุ่มนวลก็เป็นแรงขึ้นอย่าง “โอ๊ย! เราเจ็บนะฮะดียะห์” “ตายแล้ว หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ” ‘นิดหน่อย แต่ตั้งใจมากถึงมากที่สุด’
ไม่เทพแล้วไงครับ...จอมมาร
28.0K·คเฉทร์"ผมอยากเป็นผู้กล้า" ความฝันที่แม้จะเติบใหญ่ก็ยังอยากจะเป็นอยู่ดี อัญเชิญไปกอบกู้สถานะการณ์สุดเลวร้าย เป็นคนที่แก้ปัญหาต่างๆ ให้องค์ราชาและเจ้าหญิง และกลายเป็นผู้ที่ทุกคนจะก็เคารพนับถือ ...ทำไมผมถึงอยากจะเปลี่ยนความฝันกันล่ะ? ก็มันเป็นแค่ความฝันนี่น่า จะขอมีความสุขกับความฝันไม่ได้หรือไง?! และแล้วในที่สุด...วันที่ความฝันจะเป็นจริงก็มาถึง วันที่ผมจะได้เป็นผู้กล้า!!...วันที่ตัวผมได้ถูกอัญเชิญไปต่างโลกโดย "จอมมาร!!!" ...ซึ่งผมคิดว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ !!!! จอมมารงั้นเหรอ?!!! ไม่จริง!!!
ผีคลั่งสวาท (พิศวาสรักพรายตานี)
25.0K·กาสะลอง“อ๊ะ... ” จันทร์จวงสะดุ้งเฮือก พ่อหมอระรัวปลายลิ้นเลียวนจนป้านหัวนมปูดเป่งเต่งตั้งเป็นตุ่มไตติดริมฝีปากซึ่งรกไปด้วยแพหนวดสีดำดกหนา จากนั้นก็ดูดสลับไปมาทั้งสองข้างจนปลายปทุมชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียวๆ “อ๊อย... ” จันทร์จวงเสียวจนต้องลู่ไหล่สะท้าน หล่อนทำท่าว่าจะผลักร่างท้วมหนาออกไปจากกายเปลือยเปล่า หากพ่อหมอก็กดไหล่ของหล่อนเอาไว้เสียก่อน “ปล่อยตัวตามสบาย... เอ็งอย่าขัดขืน เดี๋ยวจะเสียพิธี” คราวนี้พ่อหมอขึ้นไปคร่อมร่างที่นอนหงาย ก้มหน้าก้มตาฟอนฟัดทรวงอกต่อไปอย่างเมามัน เสียงดังจ๊วบจั๊บเป็นจังหวะสลับไปมาทั้งซ้ายขวา “พอเถอะพ่อหมอ... ฉันวูบวาบไปหมดแล้ว” มือเรียวของจันทร์จวงขยำอยู่กับผืนเสื่อที่ปูรองร่าง ใบหน้าสวยส่ายสะบัด กัดฟันทรมานเมื่อปลายถันโดนดูดแรงๆ “เดี๋ยวสิ... ข้าจะดูดไฟกาลกิณีออกจากหัวนมเอ็ง” บอกพลางครอบริมฝีปากเข้าหาป้านปทุมอีกครั้ง ดูดเลียเสียงดังจ๊วบจั๊บ “ฮื่อๆ... เสียวเหลือเกิน” ปลายเท้าทั้งสองข้างของจันทร์จวงถูไถกันไปมาเพราะน้ำมนต์ผสมยาปลุกเซ็กส์กำลังออกฤทธิ์ มือเรียวลูบไล้ไปตามร่างกายซึ่งรู้สึกราวกับว่ามันไม่ใช่ของหล่อน “ดูท่าทางเอ็งพร้อมแล้ว... ถ่างขาออก ข้าจะลงนะสมสู่ให้ถึงใจ” ในอารมณ์นั้น จันทร์จวงไม่คิดถึงสิงอื่นใดอีกแล้ว ด้วยกลัวว่าถ้าขืนชักช้าป้าช้อยจะมาเห็นเข้า หล่อนรีบถ่างขาออกกว้าง ด้วยอยากให้พิธีเสร็จเร็วๆ
จอมใจท่านแม่ทัพ เล่ม 1,2 (Yaoi)
10.0K·พราวแสง พราวรตี อรุณรัศมี BloodQueenแบงค์เป็นเด็กช่างกล ชอบเรื่องต่อยตีเป็นชีวิตจิตใจ หากแต่วันหนึ่งความชอบต่อยตีไปทั่วของเขากลับกลายเป็นการดับชีวิตตัวเองลง...ตอนตายนั้นน่าอนาถอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทั่วร่างอาบย้อมด้วยเลือดสีแดงฉานจนมองไม่เห็นเค้าเดิม ก่อนจะถูกพวกที่ลอบทำร้ายพามาโยนทิ้งไว้ข้างถนนไม่ต่างจากหมาใกล้ตายตัวหนึ่ง สุดท้ายเขาก็ตายไปกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไร้ที่สิงสถิต ต้องล่องลอยไปเรื่อยๆ แม้แต่ตัวเองเป็นใครก็ยังจำไม่ได้ จนกระทั่งมีตาแก่คนหนึ่งบอกว่าจะพาเขาไปเกิดใหม่แต่มีข้อแม้ว่าต้องช่วยงานอย่างหนึ่งก่อน เขาจึงรับปากอย่างไม่มีลังเลโธ่ๆๆ งานง่ายๆ ทำไมเขาจะทำไม่ได้ แค่ให้เขาไปช่วยสืบคดีไขปริศนาการตายของนางโลมคนหนึ่งในหอคณิกาเฟยเซียง!เอ๊ะ! สมัยนี้ยังใช้คำว่า 'นางโลม' อีกหรือ แต่อะไรก็ช่างเถอะ ขอแค่ให้ได้ไปเกิดใหม่ก็พอแล้ว่ทว่า...ร่างที่เขาต้องเข้าไปอยู่กลับเป็นชายบำเรอคนหนึ่งของท่านแม่ทัพ! มิหนำซ้ำยังเป็นแค่คนไร้ค่าที่มีดีแค่ร่างกาย!ให้ตายเถอะ! เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชีวิตตัวเองจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้ แค่ตายไปไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครก็แย่แล้ว นี่ยังต้องมาถูกใช้ร่างกายหนักหน่วงยิ่งกว่าทาสในเรือนเบี้ยอีกเอ...แล้วข่าวแว่วๆ ว่าท่านแม่ทัพรังเกียจชายรูปงามเจ้าของร่างเดิมนักหนาไม่ใช่เรื่องจริงหรือไร เหตุใดพอเขาเข้ามาอยู่ได้ไม่นานถึงตามพัวพันไม่เลิกราเล่นงานจนเขาแทบจะช้ำในตายซ้ำสอง!แล้วแบบนี้เขาจะเอาแรงที่ไหนไปสืบคดีเล่า อย่างนี้หนทางไปเกิดใหม่มิใช่ลอยห่างไปไกลอีกหรอกหรือ?! นิยายวายจีนโบราณ นายเอกท้องได้ (Mpreg) 2 เล่มจบ อัพเล่ม 1 จบแล้ว จะทยอยอัพเล่ม 2 ต่อครับ #Lee
ฮูหยินของข้าเป็นบุรุษอย่างนั้นรึ
12.0K·หยกขาว ปิ่นหยก"ท่านเป็นอย่างไรบ้าง" เซียวหยามองหน้าชายคนรักที่โดนพิษยาปลุกกำหนัดในใจก็นึกโกรธเซียวเหยียนขึ้นมาทันที "ข้าร้อนยิ่งนักอยากจะปลดปล่อย" น้ำเสียงกระเซ้าบอกชายคนรัก ในใต้หล้านี้ เสิ่นจ้านไม่ต้องการสตรีแม้แต่คนเดียว เขาต้องการบุรุษอย่างเซียวหยาเท่านั้น
ทะลุมิติไปเป็นภรรยาที่สามีไม่รัก แล้วอย่างไรใครสนนางแค่อยากจะปลูกผัก
9.0K·กัญจารีย์มีมี่ได้ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างที่มีชื่อเดียวกันกับนาง ผู้หญิงคนนั้นมีสามีอัปลักษณ์และลูกแฝดอีกสองคน นางจะทำอย่างไรในเมื่อคนรอบข้างไม่มีใครรักนางเลยแม้แต่สามีของนางที่ป่วยหนักจนเดินไม่ได้
พ่ายปรารถนาเจ้ารัตติกาล
10.0K·ณัชชาพัชร์ร่างสูงเคลื่อนเข้ามาใกล้ชิดรวดเร็ว จับบ่าบอบบางสองข้างเอาไว้แน่น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ทั้งกล้าหาญและหวาดหวั่น“คุณเลือกทางของคุณเองนะ ณิชา เกิดอะไรขึ้นอย่ามาโทษผม”“ฉะ...ฉันไม่กลัว”“คุณกำลังกลัวมากที่สุดต่างหากล่ะณิชา” ร่างเล็กถูกกระชากเข้ามาบดจูบด้วยความกระหาย ‘ณิชา ยอดรักของข้า’ เขาไม่พูดคำว่ารักออกมาให้เธอได้ยิน แต่ส่งผ่านความรู้สึกนั้นด้วยเซ็กส์ที่ทรงพลัง... เขาทะยานไปข้างหน้ารุนแรง ตอกย้ำกายใหญ่เข้าหาราวกับจะแทงทะลุให้ถึงจิตวิญญาณ ราตรีนี้ความต้องการทางกายของแวมไพร์หนุ่มจะทวีความรุนแรงขึ้นอีกหลายเท่า
