
ข้ามภพมาเป็นคุณชายเจ้าสำราญ ยอดวีรบุรุษในตำนาน
หนิงเฉินทะลุมิติมายังยุคสมัยที่ยังไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์ เดิมคิดอยากทำเงินเยอะๆ เป็นเศรษฐีหนุ่มเจ้าสำราญผู้สุขสบาย มีภรรยาสามอนุสี่ ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบ......แต่ปรากฏว่าชื่อเสียงดันเป็นที่รู้จักขึ้นมา โด่งดังไปทั่วราชวงศ์ต้าเสวียน ชายหนุ่มยกดาบขี้น กำจัดขุนนางกบฏทรยศชาติ รักษาความปลอดภัยของประเทศ และความมั่งคงอนารยชน รบเหนือยันใต้ พอหันกลับมาเป็น‘วีรบุรุษยอดยศศักดิ์’ที่โด่งดังทั่วใต้หล้า

จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ
ไร้เทียมทาน+ระบบ+ตลก+ผ่อนคลาย+เฉียบขาด+ไม่พ่อพระ จงชิงทะลุมิติไปเป็นประมุขแห่งเจ็ดยอดภูแห่งสำนักเซียนเจียง เดิมอยากจะนั่งกินนอนกินไปวัน ใช้ชีวิตแบบรอตายอย่างเดียว ฝืนใจเปิดใช้งานระบบพันธนาการที่แข็งแกร่งที่สุด รับศิษย์ผู้แพ้มาสองรายรีรันพันธนาการผู้แพ้ ศิษย์ผู้แพ้กลายเป็นอัจฉริยะ ผลการฝึกตนตีกลับให้พระเอกเป็นหมื่นเท่า รับศิษย์นางจิ้งจอกแมวรีรันพันธนาการสิเน่หา ค่าเสน่ห์โฮสต์เต็มแมกซ์ ยอดผู้กล้าเทพีพอได้เห็นถึงกับตกอยู่ใจภวังค์ รับศิษย์ปลาหลีฮื้อน้อยรีรันพันธนาการหลีฮื้อ ได้รับโชคใหญ่หมื่นเท่า จะเบนไปทางไหนก็เก็บแหวนเอลเดนได้เป็นสิบ ออกไปไหนไกลๆก็ได้เต๋าสวรรค์มาครอง

อั่นจิ่ว ข้าจะเป็นชาวนาผู้ไร้พ่าย
อั้นจิ่วเป็นเซียนฝึกหัดที่บำเพ็ญเพียรตบะมาหลายพันปี วันนี้เขากำลังจะเลื่อนระดับไปเป็นเซียนที่แท้จริง ในขณะที่เขากำลังรับทัณฑ์สายฟ้าอยู่นั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นในตอนที่เขากำลังจะรับทัณฑ์สายฟ้าครั้งที่เก้านั่นก็คือครั้งสุดท้าย ถ้าหากว่าเขาสามารถผ่านไปได้เขาก็จะกลายเป็นเซียนที่แท้จริง แต่อั้นจิ่วไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะต้องมาตกตายเพราะความอิจฉาริษยาของศิษย์ร่วมสำนัก ในตอนที่ทัณฑ์สายฟ้ากำลังจะฟาดเข้าใส่ร่างของอั้นจิ่วก็มีคนเปิดค่ายกลสังหารขึ้นใกล้ๆ กับอั้นจิ่วที่กำลังรับทัณฑ์สายฟ้าอยู่ ทำให้ความรุนแรงของสายฟ้านั้นเพิ่มมากขึ้นเป็นสองเท่า เป็นที่รู้กันดีว่าหากกำลังจะเลื่อนระดับและรับทัณฑ์สายฟ้าแล้วมีคนอื่นเข้ามายุ่งเกี่ยวหรือแทรกแซง จะทำให้ความรุนแรงของทัณฑ์สายฟ้านั้นเพิ่มขึ้น ทั้งทัณฑ์สายฟ้าทั้งค่ายกลสังหาร ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ไม่อาจต้านทานไหว อั้นจิ่วตายไปทั้งๆ ที่ใจไม่ยอมรับ เขายังมีความขุ่นเคืองใจอยากจะสืบหาว่าผู้ใดกันที่เป็นคนลงมือ แต่ทว่าเขาไม่สามารถรอดชีวิตไปได้เช่นนั้นแล้วเรื่องสืบหาความจริงก็ช่างมันเถอะ หลังจากตายไปวิญญาณของเขาล่องลอยอยู่หลายพันปีผ่านยุคสมัยที่ล้าหลังสู่ยุคแห่งความเจริญรุ่งเรือง วิญญาณของเขาล่องลอยอยู่นาน อยู่มาวันหนึ่งเขาฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเขาสมควรจะหาหญิงมีครรภ์เพื่อไปเกิดเป็นลูกของเธอ เขาเลือกที่จะเกิดในศตวรรษที่ 21 แต่ทว่าในตอนที่เขากำลังจะพุ่งตัวเข้าสู่ท้องของหญิงตั้งครรภ์ผู้หนึ่ง วิญญาณของเขาก็ถูกแรงมหาศาลฉุดกระชากเขาออกมา จากนั้นวิญญาณของเขาถูกเหวี่ยงกลับไปสู่ยุคโบราณที่แสนจะล้าหลังและไม่รู้ว่าเป็นยุคสมัยไหน เมื่อถูกเหวี่ยงมาที่โลกแห่งนี้ เป็นโลกที่พลังฟ้าดินมีน้อย คนที่สามารถฝึกปราณได้มีแค่พวกชนชั้นสูง และคนที่มีฐานะร่ำรวยเท่านั้น ชาวบ้านธรรมดาส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดมาพร้อมแก่นปราณ แต่ต่อให้มีแก่นปราณแต่กำเนิดหากไม่สามารถเปิดลมปราณได้ ก็ไม่สามารถเป็นผู้ฝึกตนได้ ในยุคที่แสนจะล้าหลังเหล่านี้ อั้นจิ่วเลือกที่จะเกิดกับหญิงสาวที่หน้าตาสวยงาม ท่าทางมีมารยาทเรียบร้อย แต่ในตอนที่เขาพุ่งเข้าไปในท้องหญิงตั้งครรภ์ผู้นั้นแต่เขายังไม่มันจะได้เข้าไปในท้องของหญิงผู้นั้นได้สำเร็จ ทันใดนั้นก็มีเท้าพุ่งสวนออกมาจากในท้องของนาง ถีบวิญญาณของอั้นจิ่วกระเด็นลอยไปไกล อนิจจาเขาไม่สามารถเกิดใหม่ในที่แห่งนี้ได้ ท้องของหญิงผู้นี้มีเจ้าของเสียแล้ว วิญญาณของอั้นจิ่วถูกถีบกระเด็นลอยมายังโลหของผู้ฝึกตน ถึงแม้ว่าพลังฟ้าดินจะบางเบาไปบ้างในบางพื้นที่ ก็ไม่เป็นไร อั้นจิ่วเองก็พอเข้าใจได้ว่าโลกมนุษย์นั้นแบ่งชนชั้นกันชัดเชน บ้านบ้านธรรมดาไม่มีพลังลมปราฯและไม่ได้เป็นผู้ฝึกตนถือเป็นพวกชนชั้นล่างที่อ่อนแอ ส่วนพวกขุมอำนาจต่างๆ ไม่ว่าจะ สำนักหรือนิยายใดๆ นั้นพวกเขาเลือกที่จะอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีพลังฟ้าดินหนาแน่น และในโลกแห่งนี้อั้นจิ่วตั้งใจว่าเขาจะต้องเกิดใหม่ให้จงได้ เพื่อที่เขาจะได้เริ่มฝึกตนและกลับไปอยู่จุดเดิมของเขาที่เคยเป็น มาร่วมให้กำลังใจและลุ้นไปกับอั้นจิ่วว่าเขาจะสามารถเกิดใหม่ได้สำเร็จหรือไม่

หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง
มังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

โหวใจร้ายเป็นบิดาบุตรในครรภ์
(เสียงในใจ/เด็ก)ค่ำคืนแห่งพิษกำหนัดก่อเกิดเลือดเนื้อเชื้อไขของซ่างกวนโหวหน้ากากเหล็ก ทว่าหญิงสาวแสนอาภัพกลับได้ยินเสียงในใจของบุตรในครรภ์ 'ท่านแม่หนีออกจากจวนเดี๋ยวนี้! แต่ก่อนอื่นขโมยสมบัติก่อน!' "ข้าแต่พระมหาโพธิสัตว์เจ้า หลายปีก่อนข้าเคยอธิษฐานว่าร่างกายนี้ข้าจะดูแลรักษาเอาไว้ให้สามีในอนาคตที่จะแต่งงานด้วย แต่ทว่าข้ากลับถูกบุรุษใจร้ายผู้สวมหน้ากากเหล็กฉกฉวยจูบแรกไปแล้วเจ้าค่ะ" ‘ตัวแสบ! เจ้ากล้าเอาเรื่องที่ข้าจูบเจ้ามาฟ้องพระประธานเชียวหรือ! หึ! จูบแรกแล้วอย่างไร ข้าเองก็สูญเสียจูบแรกของข้าให้เจ้าเช่นกัน!’ "ชายผู้นั้นโหดร้าย ใจร้าย แล้วยังจูบข้าจนปากบวมเจ่อไม่อาจกินอาหารรสเผ็ดไปหลายวัน" แค่ก! ซ่างกวนโหวถึงกับไอขึ้นมาเสียดื้อๆ ใบหน้าของเขาแดงก่ำ รู้สึกผิดที่กะน้ำหนักไม่ถูกเผลอจูบนางแรงเกินไปจนทำให้นางปากบวม ‘ช่างน่าขายหน้านัก! เรื่องบัดสีเช่นนี้เจ้าก็ยังคิดจะเอามาฟ้ององค์พระโพธิสัตว์งั้นหรือ เจ้าคิดว่าพระโพธิสัตว์ท่านว่างมากนักหรือไง จึงต้องมาฟังเรื่องไร้สาระของเจ้า’ โหวหนุ่มสะบัดมือไพล่ไปทางด้านหลัง ไม่เคยรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าเช่นนี้มาก่อน สิ่งนี้คงเรียกว่าความอับอายสินะ ‘ช่างดีเหลือเกิน เจ้ากำลังทำให้ข้าอับอาย!’ "ดังนั้นถ้อยคำสัจจะอธิษฐานที่ข้าเคยกล่าวไว้ต่อพระมหาโพธิสัตว์เจ้านับว่าเป็นโมฆะแล้ว ข้าจึงมาขอขมาที่ผิดคำสัตย์เจ้าค่ะ" หญิงสาวโขกหน้าผากลงกับพื้นสามครั้ง ความกลัดกลุ้มตลอดหลายวันที่ผ่านมาทำให้รู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในห้วง ระบายออกไปแล้วก็รู้สึกโล่งใจ สีหน้าของนางดีขึ้น ก่อนจะหยิบผ้าขี้ริ้วและถังน้ำก้าวออกไป โหวหนุ่มถึงกับแค่นหัวเราะในลำคอ ‘นี่นางอธิษฐานอะไรต่อองค์พระประธานบ้างเนี่ย ช่างเป็นสตรีที่ขอเก่งจริงๆ ไหนจะขอพร ไหนจะตั้งสัจวาจา ในหัวเล็กๆ ของนางคิดเรื่องอะไรอยู่กันแน่’ คิดพลางมองตามแผ่นหลังบอบบางไปจนลับตา ก่อนที่หัวใจจะกระตุกหวามเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกกระหายจนอยากจะลิ้มรสเรียวปากหวานนุ่มนิ่มนั้นอีกครา ++++++ ‘ข้าคือตัวอ่อนระยะไซโกต ตอนนี้ข้าอยู่ในท่อนำไข่ของท่านแม่ และกำลังแบ่งเซลล์อย่างต่อเนื่อง ใช้เวลาอีกราวๆ 3-4 วันข้าก็จะเคลื่อนตัวไปถึงมดลูกของท่านแม่ และใช้เวลาฝังตัวลงบนผนังมดลูกในวันที่ 5-6 เมื่อข้ามีอายุครบหนึ่งเดือน ตัวของข้าจะมีขนาดเท่าเมล็ดข้าวสาร ซึ่งเป็นช่วงสำคัญที่สุดในการสร้างสมองอันชาญฉลาด ไขสันหลัง และหัวใจ ข้าจะเริ่มมีโครงสร้างของอวัยวะต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ดวงตา กราม ปอด ตับ เส้นเลือด ระหว่างนี้จะเกิดถุงน้ำคร่ำห่อหุ้มตัวข้า รกและสายสะดือจะเริ่มก่อตัว ถึงเวลานั้นข้าก็จะกินอาหารจากสายสะดือที่ผูกติดกับมารดาได้แล้ว’ เสียงเจื้อยแจ้วพูดไม่หยุดแต่แล้วจู่ๆ ก็เงียบหายไป โจวซิงเหยียนเริ่มกระวนกระวายมองหาเจ้าของเสียงด้วยความเป็นห่วง แต่แล้วเสียงก็ดังขึ้นราวกับว่าเด็กน้อยได้ค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ ‘วะ...ว้าวววว นี่เป็นการมาเกิดใหม่ที่น่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย ข้ากำลังสัมผัสประสบการณ์การการอยู่ในมดลูกของมารดาตั้งแต่วันแรกที่มีการปฏิสนธิเลยหรือนี่ จะล้ำเกินไปแล้ว แล้วไอ้ความรู้สึกที่เป็นผู้ชนะจากบรรดาอสุจิกว่าร้อยล้านตัวเนี่ย มันให้ความรู้สึกดีสุดๆ ไปเลย ฮาฮ่าฮ่า ข้าคือผู้ชนะ ข้าคือผู้ยิ่งใหญ่ ข้าคืออสุจิที่มีความไวและแข็งแกร่งที่สุด ข้าคือราชินีอสุจิ วะฮาฮ่า!’ น้ำคร่ำหรือ? มดลูกหรือ? ผนังมดลูกหรือ? สะ...สายสะดือ หัวใจ ตับ ปอดหรือ? ระ...ราชินีอสุจิหรือ? ถ้อยคำแปลกประหลาด คำศัพท์ที่ไม่เข้าใจ ยิ่งพยายามทำความเข้าใจก็ยิ่งไม่เข้าใจ โจวซิงเหยียนค่อยๆ ขยับกายไปนั่งที่ตีนบันไดขึ้นเรือนราวกับต้องการเวลาสำหรับการจัดการความคิดที่แสนยุ่งเหยิง

ข้าคือคุณหนูผู้เพียบพร้อม... ซะเมื่อไหร่
ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้แสนอาภัพทั้งที จ้าวเสี่ยวหลิงก็ไม่ได้คิดจะฝึกวิชาให้เก่งกาจหรือกอบกู้ยุทธภพอะไรทั้งนั้น นางมีเป้าหมายเดียวคือ กินให้อิ่ม นอนให้เต็มตื่น และใช้ชีวิตปลาเค็มให้สุขที่สุด ใครจะคิดว่าเสียงบ่น เสียงสปอยล์ และความคิดแทะโลมศิษย์พี่ใหญ่ในใจของนาง ดันดังไปเข้าหูอาจารย์กับเหล่าศิษย์พี่เสียหมด จากคุณหนูตัวประกอบที่ควรตายอนาถ จึงกลายเป็นดาวนำโชคประจำยอดเขา คอยแฉแผนนางร้าย ช่วยทุกคนรอดพ้นเคราะห์กรรม และสร้างเรื่องวุ่นวายให้ทั้งสำนักหัวเราะไม่เว้นวัน ยิ่งไปกว่านั้น ศิษย์พี่ใหญ่ผู้หล่อเหลา สุภาพ ขยัน และหุ่นดีเกินต้าน ยังดูเหมือนจะได้ยินความคิดลับๆ ของนางชัดเจนกว่าผู้ใด โดยเฉพาะประโยคที่ว่า “ซิกซ์แพ็กแน่นขนาดนี้ ถ้าไม่ได้มาเป็นสามี ข้าไม่ยอมหรอกนะ” เมื่อปลาเค็มสายกินต้องมาเจอกับศิษย์พี่ใหญ่สายคลั่งรัก ชะตานางร้ายจึงพังยับ ส่วนหัวใจของคนทั้งคู่กลับยิ่งพันกันแน่นขึ้นทุกวัน

คุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง
เมื่อนิติเวชสาวอันดับหนึ่งแห่งยุคปัจจุบันประสบอุบัติเหตุจนวิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่าง เกาซูซิน คุณหนูรองตระกูลเกาที่ถูกใส่ร้ายว่าสติวิปลาสและถูกทอดทิ้งในวัดร้าง นางไม่มีทางยอมเป็นเหยื่อให้ใครเหยียบย่ำอีกต่อไป ในโลกที่ทุกคนเชื่อคำให้การมากกว่าหลักฐาน นางกลับใช้ความรู้ด้านนิติเวชศาสตร์ชันสูตรศพ ไขปริศนาคดีฆาตกรรม และฉีกหน้าคนร้ายด้วยความจริงที่ไม่มีผู้ใดโต้แย้งได้ จนได้รับสมญา "หมอศพไร้หน้า" ผู้ทำให้ศาลอาญาหลวงต้องสั่นสะเทือน ยิ่งสืบ ยิ่งพบว่าเบื้องหลังคดีปริศนาไม่ได้มีเพียงฆาตกร หากยังโยงใยถึงแผนกบฏที่พร้อมเขย่าบัลลังก์มังกร ส่วนเขา เซียวเทียนเล่ย แม่ทัพหนุ่มผู้เย็นชาและผู้บัญชาการศาลอาญาหลวง จากที่ตั้งใจไล่ล่าหมอศพปริศนา กลับกลายเป็นบุรุษที่ยืนเคียงข้างนางทุกครั้งที่ต้องผ่าศพ คอยถือโคม ส่งเครื่องมือ เปย์ทั้งทองคำ บ้านพัก สมุนไพรหายาก และพร้อมชักกระบี่ปกป้องนางแม้ต้องเป็นศัตรูกับเชื้อพระวงศ์ เมื่อวิทยาศาสตร์ต้องเผชิญกับอำนาจ ความจริงต้องต่อสู้กับคำโกหก และหัวใจต้องเต้นท่ามกลางกลิ่นเลือด ครั้งนี้ คนที่ควรหวาดกลัว ไม่ใช่หมอศพ แต่คือคนร้ายทุกคนที่ทิ้งศพไว้เบื้องหลัง

แต่งกับตัวร้ายแล้วอย่างไร ข้าเลี้ยงไหวก็แล้วกัน
ข่าวดี!ทะลุมิติมาทั้งที สวรรค์ก็ประทาน ระบบโชคดี999 มาให้เป็นตัวช่วย แถมยังมีเงินสินเดิมติดตัวมาตั้งหนึ่งร้อยตำลึง! แต่ทว่านรกดันเล่นตลก เจ้าระบบที่ได้มาดันขี้ลำเอียงเข้าข้างพระเอกอย่างไม่ลืมหูลืมตา!

เกิดใหม่เป็นฮูหยินสายชิล แต่ไฉนระบบสั่งให้ข้าเป็นนางร้าย
เมื่ออดีตมนุษย์ออฟฟิศทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ 'หลินซูซิน' นางร้ายไร้สมองอันดับหนึ่งที่มีจุดจบคือความตาย! เพื่อเอาชีวิตรอด นางจึงต้องทำภารกิจกู้แต้มอายุขัยจากระบบสุดเพี้ยนที่คอยสั่งให้ทำตัวกักขฬะ ตบโต๊ะ คว่ำหม้อแกง และโขกสับผู้คนเพื่อรักษามาดนางร้ายเอาไว้ แต่ไฉนเลย... ยิ่งนางพยายามทำตัวร้ายกาจเพื่อเอาตัวรอด คนทั้งแผ่นดินกลับมองว่านางคือ 'ปราชญ์หญิงกู้ชาติ' ผู้หยั่งรู้ฟ้าดินลึกซึ้ง! แม้กระทั่ง 'มู่หยงเสวียน' สามีแม่ทัพใหญ่กล้ามล่ำที่เคยชังน้ำหน้านาง บัดนี้ก็ผันตัวกลายมาเป็นคนคลั่งรักสายเปย์ สมองเปิดโหมดมโนทะลุขอบจักรวาลทุกครั้งที่นางอาละวาด ว่านางรักเขา ทำเพื่อเขาเพียงคนเดียว หลินซูซินได้แต่ยืนมองฟ้าด้วยความว่างเปล่า... ไม่ใช่ว้อย! ข้าไม่ได้วางแผนกู้ชาติอันใดทั้งนั้น ข้าแค่ทำตามภารกิจระบบ และข้าแค่กลัวบทลงโทษสยองขวัญโว้ย! พวกแกจะมโนเก่งไปถึงไหน! เอาเถอะ... อยากมโนอะไรก็มโนไป ขอแค่แต้มชีวิตอมตะ เงินบำนาญเต็มคลังไว้คอยนอนนับเล่น และมีสามีรูปงามคอยปรนนิบัติ 'นวดรางวัล' และ 'นาบ' เอวให้หายเมื่อยทุกคืนบนเตียง ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของนางร้ายคนนี้ก็นับว่าคุ้มค่าที่สุดในใต้หล้าแล้ว! คิก ๆ แนวนิยาย ทะลุมิติ ระบบภารกิจ คอมเมดี้โบ๊ะบ๊ะ เบาสมอง ตลก ขำขัน พระเอกคลั่งรักสายมโน นางเอกสายเนียน จบฟิน ลูกแฝดสุดรัก และทองคำเต็มเรือน

แม่ดอกบัวขาวที่ว่าอย่าได้นับข้าเข้าไปด้วย
จูหรานอวี้คือสตรีที่ถูกมองว่าเสียสติ นั่นเพราะนางไม่เคยรักษาภาพลักษณ์ของกุลสตรีอย่างที่ควรจะเป็นเลย โดยเฉพาะยามที่ได้เข้าหาบุรุษที่ตนพึงใจ ซึ่งสตรีทั้งหลายต่างก็หวาดกลัวเขา แต่นางกลับหน้ามึนตามตื้อนัก

So Good เปลี่ยนรักร้ายให้กลายเป็นกู๊ด
“นั่งเพ้อ” “เพ้อสิพี่กราฟเดินผ่านไปต่อหน้าเลยนะหยี” “ไม่เดินไปกระชากมาจูบเลยล่ะคุณปั้นหยา” “ทำแบบนั้นพี่เขาก็คงจิกหัวหยาไปกระทำชำเราแล้วก็เฉดหัวทิ้งแน่นอนค่ะยาหยี” “ถ้างั้นก็เลิกเพ้อถึงพี่สุดหล่อคนนั้นแล้วก็มาตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือเถอะค่ะคุณปั้นหยาคะ ต้องสอบนะคะอย่าลืม” “ค่า~” ^^ ฉันทำตามที่เพื่อนแนะนำด้วยการยิ้มอ่อนให้แล้วก็ก้มหน้าก้มตาลงไปจดจ่อสายตาอยู่ที่หนังสือเล่มหนาตรงหน้าเพราะวันพรุ่งนี้ต้องสอบ สอบ สอบ! สวัสดีค่ะฉันมีชื่อน่ารัก ๆ ว่า ปั้นหยา พ่อแม่เรียกลูกหยา ปู่ย่าตายายลุงป้าน้าอาเรียก หนูหยา ส่วนเพื่อน ๆ เรียก อีหยา แต่ที่เห็นเรียกคุณปั้นหยาเมื่อกี้คือการเรียกแบบดัดจริตล้วน ๆ หยาอายุ 21 ค่ะ เรียนอยู่ปี 3 ม. S มหาวิทยาลัยชื่อดังที่โคตรจะไฮโซ การสอบเข้าที่นี่ของฉันนำมาซึ่งความภาคภูมิใจของพ่อแม่และวงศ์ตระกูลเพราะน้องหยาคนนี้สอบชิงทุนของจังหวัดได้ และคณะที่ฉันสอบได้คือคณะแพทย์ศาสตร์ รู้ไหมคะว่าวงศ์ตระกูลของฉันภาคภูมิใจระดับไหน อย่าให้พูดเลยค่ะ เดินไปไหนก็ยิ้มหน้าบานเพราะโรงเรียนทำป้ายแสดงความยินดีพร้อมรูปนางสาวปริชญาใส่ชุดมัธยมปลายกระโปรงสูงถึงซี่โครงซี่สุดท้าย มัดผมรวบตึง ฉีกยิ้มโชว์เหล็กดัดฟันสีเขียวสะท้อนแสง ป้ายอิงค์เจ็ทขนาดพอ ๆ กับป้ายกราบลาอุปสมบทที่ติดบนเวทีอิเล็คโทนถูกติดตามสามแยกและสี่แยกใหญ่ ๆ ของตัวอำเภอทำเอาญาติโกโหติกาน้องหยาหน้าบานยิ่งกว่าจานดาวเทียมที่ลอยอยู่ในอวกาศ ส่วนพี่คนหล่อ หรือพี่กราฟ ที่หยาเพิ่งเพ้อถึงเป็นหนุ่มหล่อที่อยู่ในดวงใจของหยาตั้งแต่ตอนที่ได้เห็นพี่เขาเมื่อปี 1 ตอนนั้นพี่กราฟเดินผ่านมาแถวคณะของฉันพอเจอหน้าปุ๊บศรรักมันก็ปักอกดัง ปั๊ก! ตั้งแต่วินาทีนั้นปั้นหยาก็หน้ามืดตามัวแอบชอบพี่เขา คนบ้าอะไรหน้าตาหล่ออบอุ่นแต่สายตาทำลายล้างหัวใจมาก ๆ นาน ๆ จะได้เจอแต่ทำเอาหยาเพ้อได้ตั้ง 3 ปี >///< “เออหยา อาทิตย์หน้าวันเกิดรุ่นพี่หยี รุ่นพี่ที่ชมรมอ่ะชื่อพี่กันต์ หยาไปเป็นเพื่อนหน่อยนะ” “ที่ไหนอ่ะ แล้วหยาต้องเตรียมของขวัญไหม” อย่าหาว่าเสียมารยาทเลยนะคะที่ต้องถามแบบนี้ก็เพราะช่วงนี้ช็อตบัญชีติดลบเพราะเอาเงินไปรักษาหมาจรจัดแถวหอ มันโดนคนใจบาปเตะซะจนขาเดี้ยงพอพาไปหาหมอถึงได้รู้ว่ากระดูกร้าวต้องเข้าเฝือก นี่ก็ดันเป็นคนดีแถมขี้เกรงใจไม่กล้าโพสขอเปิดรับบริจาคกลัวมีดราม่า เลยควักเงินจ่ายเอง และด้วยความไม่อยากให้มีดราม่าทางสังคมก็เลยต้องยอมก้มหน้ากินมาม่าไปทั้งเดือน T_T เอาวะหยาสู้เพื่อหมาจะเป็นอะไรไป “ไม่เป็นไรแค่ไปเป็นเพื่อนก็พอ” “แต่มันจะน่าเกลียดไหมล่ะหยี ให้ไปกินฟรีทั้งที่ไม่รู้จักเนี่ย” “ไปเหอะน่า ของขวัญไม่ต้องเพราะงานนี้เจ้าของงานบอกว่าไม่รับของขวัญใด ๆ ทั้งสิ้น” “แน่นะ” “แน่สิ เตรียมแค่หน้าสวย ๆ ไปเดินเลิศ ๆ ก็พอเพราะพี่กันต์หล่อมาก เผื่อว่าจะเปลี่ยนจากพี่กราฟไปคลั่งไคล้พี่กันต์แทนไง” “ไม่มีทางค่ะยาหยีที่รัก พี่กราฟคือเดอะเบสของปั้นหยาเท่านั้นค่ะ อิอิ” “ชิส์ บ้าผู้ชาย” ยาหยีส่ายหน้าทำเอือมใส่ฉัน แต่ชินแล้วล่ะค่ะเพราะสุดท้ายคนที่คอยนั่งรับฟังความคลั่งไคล้พี่กราฟด้วยความเต็มใจก็คือยาหยีอยู่ดี อิอิ -หนึ่งอาทิตย์ต่อมา- “โห~ นี่บ้านหรือวังวะหยี” ตอนนี้เราสองคนมาหยุดอยู่ที่ประตูทางเข้าคฤหาสน์ที่ใหญ่มากเวอร์ด้วยความตะลึงก่อนที่ยาหยีจะค่อย ๆ ขับรถแบบคลานเข้าไปข้างในเหมือนกลัวจะไปขับชนอะไรเข้าแล้วไม่มีปัญญาชดใช้ “โอ้โห! รถหรูทั้งนั้น จอดเลยยาหยี เดี๋ยวพลาดไปเฉี่ยวเข้า เดินเข้าไปดีกว่า” ฉันรีบสะกิดยาหยีให้รีบจอดรถเพราะถ้าพลาดไปสะกิดเข้าเงินค่าขนมสองคนก็ไม่พอค่าซ่อมแผลเล็ก ๆ ของรถพวกนี้แน่นอน ยาหยีก็ยอมทำตามนะคะมันก็คงกลัวเหมือนกันนั่นล่ะ เฮ้อ! รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นมดน้อย ๆ สองตัวกำลังจะเดินเข้าไปในดงของเหล่าหงส์และราชสีห์ยังไงก็ไม่รู้ เราเดินเข้ามาก็เจองานเลี้ยงที่มีคนเยอะแยะมากมายจัดอยู่ที่สวยด้านหลังบ้าน บรรยากาสสบาย ๆ ทำให้พวกเราสองคนลดความเกร็งลง ยาหยีทักทายคนรู้จักที่เป็นเพื่อนในชมรมบ้างแต่อีหยานี่ไม่รู้จักใครเลยสักคน ขนาดเจ้าของงานยังไม่รู้จักเลย ^_^! “ป่ะ ไปหาเจ้าของงานกัน” ยาหยีดึงฉันให้เดินไปอีกฝั่งที่มีผู้ชายหล่อมากยืนอยู่ คนนั้นแน่เลย หล่อจริง ๆ ค่ะ “พี่กันต์” “อ้าวหยี พี่กำลังจะโทรหาพอดี กลัวว่าหยีจะหลง” “ก็เกือบหลงค่ะ ไม่คิดว่าบ้านพี่กันต์จะเป็นวังขนาดนี้ แฮปปี้เบิร์ดเดย์มีความสุขมาก ๆ นะคะ นี่เพื่อนหยีค่ะชื่อปั้นหยา” “สวัสดีค่ะ สุขสันต์วันเกิดนะคะ” ฉันยกมือไหว้พี่กันต์คนหล่อคนนี้ หล่อมากแต่ไม่ทำให้ใจบางเหมือนพี่กราฟของหยาหรอกนะ แต่ก็ไม่รู้สิคะพอเงยหน้าสบตาและระหว่างที่ยาหยีคุยกับพี่เขาพี่กันต์ก็ชอบหันมามองหน้าฉันด้วยสายตาแปลก ๆ อยู่บ่อยครั้ง นี่ก็ไม่ได้โง่ด้วยสิเกิดมาดันฉลาดด้วยสวยด้วยก็เลยพอจะรู้ว่าพี่เขาสนใจ “พี่กันต์มองหยาตาเยิ้ม” พอขอตัวออกมาเพื่อให้พี่กันต์ได้ทักทายคนอื่น ๆ ต่อยาหยีก็เอาไหล่มากระแซะปั้นหยาทันที “ก็นะ เพื่อนยาหยีสวยขนาดนี้จะไม่สนได้ไง” “จ้า~ พี่กันต์นิสัยดีนะ บอกไว้ก่อนเผื่อพี่เขามาจีบจะได้ลองเปิดโอกาสตัวเอง คนนี้ยาหยีมั่นใจว่าเป็นคนดี” “ไม่เอา พ่อของลูกคือพี่กราฟ ไม่ได้พี่กราฟก็คงจะเป็นจินยอง GOT7 เท่านั้น ไม่ได้สองคนนี้ปั้นหยาจะขอโสด” “เฮ้อ~” ยาหยีถอนหายใจแรง ๆ ด้วยความเอือมระอากับความเพ้อฝันของฉันแล้วก็เดินลิ่ว ๆ ไปที่โต๊ะอาหาร วันนี้เป็นปาร์ตี้ค็อกเทลเก๋ ๆ อีหยาก็เลยรีบวิ่งตามไปหยิบอาหารชิ้นเล็กชิ้นน้อยแต่อร่อยมากกินเป็นสิบยี่สิบสามสิบสี่สิบคำจวบจนวันเวลาผ่านพ้นไปได้ 30 นาที ตั้งแต่ยืนจ้วงอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจอาการปวดฉี่ก็มาเยือน “หยี ปวดฉี่ว่ะ” “เหรอ ไปสิ เห็นพี่กันต์บอกว่าห้องน้ำอยู่ทางโน้น” ยาหยีที่กำลังพูดคุยกับเพื่อนในชมรมหันมาคุยกับฉันที่กระซิบบอก “โอเคถ้างั้นหยีคุยไปเถอะหยาไปได้ไม่หลงหรอก ตามสบาย” “แน่นะ” “อื้อ สบายมาก” เพราะว่าไม่อยากเสียมารยาทดึงยาหยีออกมาจากการสนทนาเรื่องอะไรก็ไม่รู้ที่ปั้นหยาไม่ได้ตั้งใจฟังก็เลยออกมาคนเดียวดีกว่า ฉันเดินมาตามทางที่บอกแต่ที่นี่มันใหญ่ไงสุดท้ายก็หลงค่ะ หาไม่เจอ มีทางซอกแซกเยอะแยะมากมายสุดท้ายก็เลยหาไม่เจอ ห้องน้ำอยู่ไหน! ฉี่จะราดแล้วโว๊ย! แล้วดูสิยิ่งเดินหาเท่าไหร่หูก็ได้ยินเสียงเพลงมากขึ้นเท่านั้น เพลงตื๊ด ๆ ดังมาก แถมมีเสียงเหมือนดีเจพูดแข่งกับเพลงด้วย แต่พอฟังดี ๆ มันกลับไม่ได้ดังมาจากสวนที่จัดงานวันเกิดพี่กันต์ แล้วอีหยาทำยังไงล่ะคะ? ต่อมอยากรู้ว่าเพลงมัน ๆ เร้าหัวใจมันดังมาจากไหนก็ทำงานขึ้นมาสิขาก็เลยก้าวไปตามเสียงอย่างไม่มีอิดออด ฉันเดินมาเรื่อย ๆ แล้วสุดท้ายก็...คุณพระ! เหมือนจะเป็นอีกฝั่งของคฤหาสน์หลังนี้ ตรงนี้เป็นสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ถูกเนรมิตเป็นปาร์ตี้สุดเลิศเหมือนในละครที่เคยเห็น มีดนตรี สุรา และนารีอยู่เต็มไปหมด มีคนในปาร์ตี้สระว่ายน้ำนี่เยอะมาก~ ผู้ชายหล่อหุ่นล่ำแต่งตัวสบาย ๆ แต่ก็ยังดูแพงมีคลาส ส่วนผู้หญิงก็ประชันบิกินี่อวดหุ่นสะบึ้มกันทุกคน ฮือ~ แม่โคพวกนี้ทำให้อีหยาที่แอบดูต้องก้มมองหน้าอกตัวเองด้วยความเศร้าใจ “เธอเป็นใครมายืนทำอะไรตรงนี้ ถ้ามาจากปาร์ตี้เห่ย ๆ ข้างบ้านฉันก็รีบไสหัวไปซะ!”

ข้าเก็บภรรยาได้ที่ชายหาด (ภาคต่อ สามีข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง)
ชาติที่แล้วของไห่เฉิงเขาเป็นประมุขมารที่ไม่สมหวังในความรัก มาแสนภพแสนชาติ และภพชาติที่หนึ่งแสนของเขา มีเหตุให้ต้องทำลายดวงจิตมารของตนเอง และเหลือเสี้ยวดวงจิตเอาไว้เพียงน้อยนิด ดวงจิตที่เหลืออยู่เขาอ้อนวอนขอต่อมหาเทพขอให้เขาได้เกิดเป็นมนุษธรรมดา ที่สมหวังในความรักม่ีครอบครัวที่อบอุ่น และไม่ขอจดจำอดีตชาติของตัวเองอีกต่อไป เขาขอเริ่มต้นใหม่ในดินแดนมนุษย์และไม่ว่าจะเกิดอีกกี่ครั้งกี่ภพกี่ชาติ ขอให้เขาได้สมหวังในความรักทุกภพทุกชาติไป

ชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ
คนอื่นทะลุมิติได้สามีคลั่งรักแต่ข้าทะลุมิติได้ ผัวพิการ ที่ทั้งเย็นชา ทั้งใกล้ตาย และได้สมบัติเป็นจวนร้างโชคดีที่ข้ามี ตาทิพย์ มองทะลุมองทะลุได้ทั้งคน ทั้งชะตา และมองเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ในใจคน

สามีข้าเป็นหมีแพนด้าผู้คลั่งรัก
หลิวชิวเยว่จบชีวิตจากชาติภพปัจจุบัน เมื่อฟื้นขึ้นมาก็อยู่ในร่างของหญิงอ้วน ชื่อเดียวกับตัวเอง อีกทั้งตัวเธออยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวกำลังจะไปแต่งงานกับแม่ทัพเสิ่นมู่ฉือ แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นชิงเป่ย จากซีอีโอสาวแสนสวย ผู้ทระนงตนว่า ฉันสวย รวยและเริ่ดในปฐพี ต้องกลายมาเป็นหญิงอ้วน น้ำหนักร่วมสองร้อยจิน (100กิโลกรัม) แถมด้วยฉายา สตรีกาลกิณี ! แล้วข่าวลือที่ว่าแม่ทัพหนุ่มสามีของเธอ เป็นพวกชอบตัดแขนเสื้อ (ชอบผู้ชาย) นั้นเป็นจริงหรือไม่...จำต้องพิสูจน์ให้กระจ่าง! ทว่า... ยามจันทร์เต็มดวง หลิวชิวเยว่กลับค้นพบความลับของสามี เมื่อเขากลายร่างเป็น หมีแพนด้า ! หลิวชิวเยว่จะใช้ชีวิตในยุคจีนโบราณอย่างไรให้แฮปปี้ เมื่อต้องมีสามีเป็น หมีแพนด้าผู้คลั่งรัก !

ซีรีส์ทายาทแม่ทัพ
เล่ม 1 ข้าคือทายาทแม่ทัพ จากคุณหนูแม่ทัพผู้ถูกคู่หมั้นทรยศในวันแต่งงาน สู่การแต่งงานสายฟ้าแลบกับ "ยาจกไร้นาม" ที่แท้จริงคืออ๋องผู้สาบสูญ เทพแห่งสงครามที่ทั้งแผ่นดินเกรงกลัว เซียวหลานเยว่ ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แม้ต้องถือทวนฟาดเจ้าบ่าวกลางจวนกั๋วกง นางก็เลือกศักดิ์ศรีเหนือคำดูหมิ่น ส่วนเยี่ยนหานโจว บุรุษความจำเสื่อมที่นางดึงขึ้นจากพื้นถนน กลับกลายเป็นกุญแจสู่พายุการเมืองครั้งใหญ่ เมื่อความทรงจำคืนกลับ เขาคือฉินอ๋องผู้ถูกหักหลัง และผู้เดียวที่สามารถสั่นคลอนบัลลังก์มังกร ท่ามกลางแผนใส่ร้าย การหักหลัง และเกมอำนาจในราชสำนัก ความรักที่เริ่มต้นจากการแต่งงานหลอกลวง จะพาทั้งสองก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของแผ่นดิน เมื่อทวนแห่งแม่ทัพเคียงคู่มังกรดำ ยุคทองของราชวงศ์ จึงเริ่มต้นขึ้น เล่ม 2 ฉันเป็นเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวหม่าล่าที่รวยที่สุดในยุค 70s จากเจ้าของอาณาจักรร้านอาหารอันดับหนึ่งในยุคปัจจุบัน หลินซือเยว่ กลับต้องจบชีวิตลงเพราะทำงานหนักเกินไป ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง…ในร่างหญิงสาวขี้เกียจแห่งชนบทจีนยุค 70s ที่ทั้งหมู่บ้านดูถูก ครอบครัวยากจน หนี้สินท่วมตัว และชื่อเสียงย่ำแย่ สิ่งเดียวที่เธอมีคือ "ฝีมือทำอาหาร" และความทรงจำจากโลกเดิม จากหาบเล็กหน้าตลาด สู่ร้านหม่าล่าที่ทั้งเมืองต้องต่อคิว เธอสร้างแบรนด์ด้วยระบบคิดแบบคนยุคใหม่ ท่ามกลางข่าวลือ การใส่ร้าย และศึกธุรกิจที่ไม่เคยง่าย แต่ในเส้นทางที่เต็มไปด้วยไฟร้อนแรงนั้น ชายผู้ลึกลับอย่าง เซียวอวิ๋นเฉิง ก็ปรากฏตัวขึ้น จากคู่กัด…สู่คนที่ยืนเคียงข้างเธอในวันที่ทั้งโลกตั้งคำถาม นี่คือเรื่องราวของหญิงสาวที่พลิกชะตาครอบครัว และสร้างตำนานหม่าล่าที่รวยที่สุดในยุค 70s ด้วยมือของตัวเอง…และหัวใจที่ไม่เคยยอมแพ้ เล่ม 3 แค้นนี้ต้องชำระ ชาติก่อน หลินซูเหยา ถูกพี่สาวใส่ร้าย ถูกบังคับแต่งงานกับชายชั่ว ครอบครัวล่มสลาย สาวใช้ถูกฆ่า สุดท้าย…นางตายอย่างโดดเดี่ยว แต่เมื่อสวรรค์ให้โอกาสอีกครั้ง นางย้อนกลับมาในวันที่ทุกอย่างยังไม่เกิด ครั้งนี้ นางจะไม่ยอมเป็นหมากของใครอีก พี่สาวที่เคยผลักนางลงนรก นางจะส่งคืนชะตานั้นให้ ตระกูลที่เคยถูกทำลาย นางจะปกป้องไว้ด้วยมือของตนเอง และชายผู้เย็นชาที่ทั้งราชสำนักเกรงกลัว เซียวจิ่นอ๋อง กลับเป็นคนเดียว ที่ยืนอยู่ข้างนาง เมื่อเกมการเมืองเริ่มขึ้น และศัตรูตัวจริงค่อย ๆ เผยตัว ครั้งนี้ นางจะล้างแค้นให้สิ้น และเขียนชะตาของตนใหม่

ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตารักฉบับนางร้าย
นางทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ตนปราถนาโดยไม่สนใจชีวิตผู้คน ชั่วช้าเสียจนนรกยังเอือมระอา ซ้ำยังตายตกอย่างน่าเวทนา ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาศให้นางอีกครา นางจะเปลี่ยนชะตาตนเองใหม่ให้ไฉไลกว่าเดิม!

ผัวชั่วข้าจะจัดการท่านเอง
ถูกหลอกแต่งงาน ถูกเหยียบย่ำกลางงานวิวาห์ พวกเขาคิดว่านางเป็นเพียงลูกพ่อค้า แต่ไม่รู้เลยว่า ผู้หญิงคนนี้สามารถใช้เงิน ทำให้ทั้งตระกูลพินาศได้ในพริบตา

TequilaLove คลั่งรักร้าย
เขาว่ากันว่า ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดคือการได้แอบรักใครสักคน…แล้วจะมีสักกี่คนที่สมหวัง เมื่อทั้ง 2 คนต้องมาทำงานร่วมกัน เธอทำตามคำขอของเพื่อน เขาทำตามความรู้สึกของตัวเอง เขา - ทำอะไรตรงกันข้ามกับสิ่งที่อยู่ในใจ ส่งผลให้อีกฝ่ายเข้าใจว่าเขาไม่ชอบ ความลับในเรื่องราวที่ผ่านมามีแค่ตัวเองที่รู้ ไม่ชอบบริหารงาน แต่ยอมเรียนบริหารเพื่อกลับมาดูแลงานของที่บ้าน ซึ่งมันเกี่ยวข้องในส่วนของเพื่อนพี่ชายโดยตรง ไทป์หมาเด็ก ที่เป็นแค่กับพี่สาวคนเดียว เธอ - รู้ตัวดีว่าน้องชายของเพื่อนไม่ได้ชอบตัวเองเท่าไหร่ พยายามถอยห่าง แต่เพราะคำขอของเพื่อนทำให้เธอต้องพาตัวเองเข้าไปใกล้ชิดเขามากขึ้นกว่าเดิม คู่กัดวัยเด็กที่หายไปเรียนต่อถึง 2 ปี การกลับมาครั้งนี้ทำให้รู้สึกถึงบางอย่างที่แปลกไป ความปากร้ายเพิ่มขึ้นกว่าเดิม แต่การกระทำที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ พาชวนให้สับสน

เกิดใหม่เป็นคุณหนูเสียสติในนิยายธงแดง
เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเสียสติ งั้นก็แกล้งบ้าคุยกับต้นไม้ใบหญ้าไปเลยแล้วกัน หรือจะแกล้งพระเอกธงแดงดี พี่ใหญ่! พี่ใหญ่! ท่านหน้าเหมือนกบเลย แต่ดูดีดีก็เหมือนจอมมาร ฮ่าฮ่า
