
จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ
ไร้เทียมทาน+ระบบ+ตลก+ผ่อนคลาย+เฉียบขาด+ไม่พ่อพระ จงชิงทะลุมิติไปเป็นประมุขแห่งเจ็ดยอดภูแห่งสำนักเซียนเจียง เดิมอยากจะนั่งกินนอนกินไปวัน ใช้ชีวิตแบบรอตายอย่างเดียว ฝืนใจเปิดใช้งานระบบพันธนาการที่แข็งแกร่งที่สุด รับศิษย์ผู้แพ้มาสองรายรีรันพันธนาการผู้แพ้ ศิษย์ผู้แพ้กลายเป็นอัจฉริยะ ผลการฝึกตนตีกลับให้พระเอกเป็นหมื่นเท่า รับศิษย์นางจิ้งจอกแมวรีรันพันธนาการสิเน่หา ค่าเสน่ห์โฮสต์เต็มแมกซ์ ยอดผู้กล้าเทพีพอได้เห็นถึงกับตกอยู่ใจภวังค์ รับศิษย์ปลาหลีฮื้อน้อยรีรันพันธนาการหลีฮื้อ ได้รับโชคใหญ่หมื่นเท่า จะเบนไปทางไหนก็เก็บแหวนเอลเดนได้เป็นสิบ ออกไปไหนไกลๆก็ได้เต๋าสวรรค์มาครอง

หลิวเมิ่งหลีบุตรีท่านแม่ทัพ
"พวกเจ้าดูถูกใครกัน? ข้าหรือ?" เธอเป็นถึงหัวหน้าอันดับหนึ่งขององค์กรลับเชียวนะมีอะไรที่ทำไม่ได้บ้างล่ะ?

ข้ามภพมาเป็นคุณชายเจ้าสำราญ ยอดวีรบุรุษในตำนาน
หนิงเฉินทะลุมิติมายังยุคสมัยที่ยังไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์ เดิมคิดอยากทำเงินเยอะๆ เป็นเศรษฐีหนุ่มเจ้าสำราญผู้สุขสบาย มีภรรยาสามอนุสี่ ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบ......แต่ปรากฏว่าชื่อเสียงดันเป็นที่รู้จักขึ้นมา โด่งดังไปทั่วราชวงศ์ต้าเสวียน ชายหนุ่มยกดาบขี้น กำจัดขุนนางกบฏทรยศชาติ รักษาความปลอดภัยของประเทศ และความมั่งคงอนารยชน รบเหนือยันใต้ พอหันกลับมาเป็น‘วีรบุรุษยอดยศศักดิ์’ที่โด่งดังทั่วใต้หล้า

ท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
เพราะประกาศิตจากแม่และยายให้เธอกลับไปแต่งงานกับคนที่หาไว้ ทางรอดสุดท้ายคือเธอต้องหาผู้ชายที่เพียบพร้อมกว่ากลับไปฝาก แต่ทุกอย่างก็ดันผิดแผนไปหมด เมื่อเธอดันสะเพร่าเข้าผิดห้อง สุดท้ายใครจะคิดว่าชีวิตของ แวววิวาห์จะเปลี่ยนไปตลอดกาล เพราะคีย์การ์ดใบเดียวแท้ๆ เลยที่ทำให้ชีวิตเธอพลิกผันถูกภาคิน ประธานบริษัทจอมเผด็จการและเอาแต่ใจที่สุดในสามโลกคอยกดขี่ข่มเหง ใช่! เขาทั้งกด ขี่ แล้วก็ขย่ม เอ๊ย! ข่มเหงจนเธอแทบไม่ได้ลงจากเตียง “จูบห้าพัน แต่ถ้าจูบดูดดื่มรุกล้ำหมื่นนึง” “กอดห้าพัน แต่ถ้ากอดลูบไล้ล้วงลึกก็หมื่นนึง ถ้าคุณไม่จ่าย ฉันจะถือว่าคุณหลงเสน่ห์ฉัน และเราต้องแต่งงานกัน” “แล้วถ้ามากกว่านั้นล่ะ” เสียงเขากระเส่าพลางโน้มใบหน้าลงไปถามใกล้ๆ

ของรัก ของหวง อ๋องอำมหิต
วิญญาณฮองเฮาชั่วร้ายต้องเข้ามาอยู่ในร่างสตรีอ่อนแอเพื่อทำความดีชดใช้ความผิดที่เคยก่อ แต่เวรกรรมของนางกลับไม่สิ้นสุด เมื่อของแถมที่นางได้รับนั้นคือคู่หมั้นที่วิปริตเย็นชาและยังเป็นโรคประสาทบ้าตัณหาผู้หนึ่ง!

ย้อนเวลามาเป็นพระชายาของท่านอ๋องตาบอด
เมื่อย้อนเวลามาอยู่ในยุคโบราณที่ผู้ชายล้วนมีสามภรรยาสี่อนุ จื่อรั่วอิงจึงมองหาบุรุษที่จะทำให้นางใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและได้รู้ว่ามีอ๋องผู้หนึ่งไร้ภรรยาและตาบอดเขาคือคนไม่มีใครเอา"สวรรค์ให้ทางรอดข้าแล้ว"

แพ้ทางร้ายนายคู่หมั้น
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2557 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537 คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีการกระทำไม่เหมาะสมเรื่องเพศ คำพูดจาหยาบคาย การใช้ความรุนแรง มีฉากการร่วมเพศรุนแรง มีฉาก NC20+ เหมาะกับผู้ที่มีอายุ 20 ปี ขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้น ไม่อิงตามความจริง อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ

Oh my boss ร้ายกาจนัก รักบอสจัง
เพราะเพื่อน..เธอจึงต้องทำอะไรลับๆ ล่อๆ เป็นเหตุให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอแอบชอบ ในขณะเดียวกัน เธอเองก็คิดว่าเขาเป็นเกย์ เพราะสถานการณ์บางอย่างเช่นกัน แล้วความวุ่นวายก็บังเกิด เมื่อเธอดัน…หลงรักเกย์ ‘ฮื่อ! เป็นเกย์นะเว้ยไม่ได้เป็นหวัด รักษาวันเดียวจะหายได้ไง สู้ต่อไปศิศิรา ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังไม่มีผัวเป็นตัวเป็นตน เพราะงั้นฉันก็ยังมีหวัง เฮ้อ! อย่างมากก็แค่ผิดหวังล่ะน่า’ ***“สาบานได้ว่าครั้งนี้ผมจะไม่หยุด จนกว่าเรา…จะเป็นของกันและกัน” เขาบอกก่อนจะผละลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขณะที่สองมือค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อ สองตาก็ยังไม่ยอมเลื่อนไปจากเรือนร่างขาวโพลนตรงหน้า และไอ้สายตาคมกล้าประหนึ่งเสือรอตะครุบเหยื่อของเขาก็ทำให้เธอหนาวๆ ร้อนๆ บอกไม่ถูก “ไม่! เราพวกเดียวกัน เรากินกันไม่ได้” เธอพยายามเตือนสติ เพราะคิดว่าเขาอาจจะกำลังขาดสติ “แต่ผมเคยกินคุณแล้ว แล้วผมก็ชอบกินคุณ” เขาพูดพลางหลุบตามองไปที่แพนตี้ของเธอ ทำเอาเจ้าของแพนตี้ทำตาโต ไม่แน่ใจในคำว่ากินของเขา ที่สำคัญ…กะๆ กินอะไร “มะหมายความว่าไง”

เซียนสาวเจ้าโอสถ
เซียนสาวผู้หยั่งรู้ดวงจิตแตกสลายหลับใหลไปพันปีฟื้นขึ้นมารวมร่างในร่างเด็กสาวปัญญาอ่อนไม่เอาไหนของจวนเสนาบดีที่บิดาไม่เหลียวแล แม่เลี้ยงและพี่น้องต่างรังแก "หลับไปหลายพันปีฟื้นขึ้นมาช่างน่าสนุกจริงๆ" .... หลินจื่อเหยาบำเพ็ญเพียรมาหนึ่งพันเจ็ดร้อยปี ดวงจิตแตกสลายเสี้ยวหนึ่งก็ลงมาอยู่ที่โลกมนุษย์เป็นยอดอัจฉริยะ แต่อายุก็ไม่ยืนยาวดั่งที่คิด ในวัยสามสิบปีก็เสียชีวิตลงแล้ว ดวงวิญญาณก็ไปโผล่ในร่างของหญิงสาววัยยี่สิบปีผู้สืบทอดตระกูลหมอยาและเป็นตระกูลชนชั้นสูงสืบทอดการฝังเข็มและใช้ชีวิตเช่นสตรีในรั้วในวังฉายาหมอเทวดาจะว่าไปก็อยู่ได้ไม่ถึงยี่สิบปีดีด้วยซ้ำขาดอีกไม่กี่วันก็จะครบยี่สิบปี นี่ก็เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้นอย่างไม่คาดคิดดวงวิญญาณก็ดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสี่ปีที่อยู่ในรัชสมัยโบราณเมื่อหนึ่งพันเจ็ดร้อยปีย้อนหลัง เด็กสาวผู้นี้เป็นเด็กสาวที่มีร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ ชื่อเสียงฉาวโฉ่ โง่เขลา หนำซ้ำยังถูกรังแกสารพัด ตั้งแต่มารดาจากไป บิดาแท้ๆ ก็ไม่ยอมรับ อาศัยอยู่ในจวนสกุลใหญ่อย่างจวนเฉิงเสี้ยงใช้ชีวิตไม่ต่างจากคนรับใช้เลยด้วยซ้ำ จะทำอย่างไรดีหล่ะ หลินจื่อเหยาผู้นี้จะต้องกลายเป็นนางร้ายเพื่อเอาคืนแม่เลี้ยง จัดการคนในตระกูล บ่าวรับใช้น่าตายพวกนั้นและคู่หมั้นของพี่สาวตัวดีที่หาว่านางให้ท่า จะต้องกวาดทุกคนให้ราบก่อนค่อยจากไปอย่างสง่างามแล้วกัน หลินจื่อเหยา "เรามาตกลงกันก่อนดีหรือไม่? ท่านเลิกเรียกข้าว่าสาวน้อยได้หรือไม่?" "หืม..เจ้าอายุสิบสี่ปี ข้าอายุยี่สิบห่างกันหกปี เช่นนั้นเจ้าจะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไร?" หลินจื่อเหยาขมวดคิ้ว "เรียกจื่อเหยาก็ได้ไหมหล่ะ" "จื่อเหยาหรือ? ข้ารู้สึกว่าไม่พิเศษเลย ข้าเรียกเจ้าว่า เหยาเหยา ก็แล้วกัน" "เหอะ" เหยาเหยา เจ้าจะสนิทกับข้าเร็วไปไหมล่ะพ่อรูปหล่อ ........

After Sex คืนวันไนต์ของนายกัปตัน
[กัปตันโซล x ใบผัก] บัตเลอร์สาวถูกยกเลิกงานจากเจ้านายเก่ากลางคัน ทั้งที่มีภาระหนี้สินมากมาย แต่ดั๊นมาซวยซ้ำซ้อนได้เจ้านายใหม่เป็นกัปตันหนุ่มหล่อที่ตัวเองเผลอมี One night stand ด้วย เขาหล่อแค่หน้า... เท่สมาร์ทเวลาขับเครื่องบิน... แต่เรื่องผู้หญิงนั้นร้ายกาจ! นักล่าเหนือสายลมคือฉายาที่ได้รับ แล้วบัตเลอร์สาวที่แสนบอบบางราวกับกวางน้อยจะรอดพ้นไปได้อย่างไร ?! 'ถอดกางเกงให้ฉัน นี่คือคำสั่ง !' ม๊ายยย! TOT ถ้าหน้าไม่เหมือนจอนจองกุก อย่าสั่งให้ฉันถอดกางเกงเด็ดขาด! ________________________________________ บทนำ โซล, เกาหลีใต้ หิมะที่โปรยปรายยามดึก กับอากาศที่เหน็บหนาวข้างนอกขัดกับอุ่นภูมิในห้องโดยสิ้นเชิง ร่างเล็กที่เมาไม่มีสติถูกวางลงบนเตียงนุ่มสุดแรงอย่างไม่ทะนุถนอม จนเธอยกมือปัดป่ายเพื่อสัมผัสใบหน้าหนุ่มหล่อที่แสนเลือนลางตรงหน้า จอนจองกุก ใช่แน่ ๆ จอนจองกุก สิ่งที่คิดกับความเป็นจริงเหมือนโลกคนละใบ ใบผักเหมือนได้ขึ้นสวรรค์คิดว่าตัวเองได้อยู่ใกล้ไอดอลหนุ่มที่เธอชอบ แต่มันผิดถนัด มันคือนรกไฟร้อน ๆ เพราะหลังจากคืนนี้และวันนี้ ชีวิตเธอจะถึงจุดเปลี่ยน กัปตันหนุ่มจ้องมองใบหน้าสวยแล้วกระตุกยิ้มร้าย ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเธอออกไปทีละเม็ด ทีละเม็ด แต่เมื่อเสื้ออาภรณ์ถูกถอดออกไปหมดนั่นเอง ชายหนุ่มที่ฉวยโอกาสอยู่ก็ชะงักและหยุดมองมันอึ้ง ๆ ยัยบัตเลอร์ที่แต่งตัวทางการใส่สูท แต่เนินเนื้อสาวข้างในขาวนวลน่าสัมผัสชะมัด เขาจึงไล่เรียวนิ้วยาวที่อกซ้ายสะกิดยอดถัน หวังปลุกระดมให้มันตื่นขึ้นมาสู้กับความปรารถนาของตัวเอง แล้วเมื่อจังหวะพร้อม ริมฝีปากอุ่นก็ก้มลงขบเม้ม หนักบ้างเบาบ้าง ดูดดันให้ร่างระหงแอ่นขึ้นตามจังหวะตัวเอง หนึ่งคนหลงระเริงกับไฟราคะ หนึ่งคนเข้าใจผิดว่าตัวเองอยู่ในห้วงฝันแสนหวานที่แทบไม่อยากตื่นขึ้นมา เกมส์สวาทจึงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ มือใหญ่ล่วงเกินไม่หยุดหย่อน และขณะที่ปากร้อนครอบครองยอดกระสัน กัปตันหนุ่มก็ล้วงปลดตะขอกางเกงของบัตเลอร์สาวพลาง ๆ เขาถอดมันอย่างง่ายดาย เพราะแค่มือสะกิดที่เป้าหมาย สะโพกกลมก็ยกขึ้นอนุญาตทันที ก่อนที่แยกสวาทที่เปียกพร้อมตอนนี้ จะถูกล้วง ถูกขยี้ซ้ำ ๆ พร้อมกับริมฝีปากที่ทำงานไปด้วย จนคนเบื้องล่างกระสันซ่าน บัตเลอร์ผู้มัวเมาเธอถลำลึกเข้าห้วงรักที่หวานหอม แอ่นเอวเร่า ๆ ให้สองนิ้วฟอนเฟ้นจนร่างคลอน และหนำซ้ำ... ยังกดให้ชายแปลกหน้าลงไปกลางหว่างขาตัวเอง “หึ ไม่เบาเลยว่ะ” เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ย แต่ทว่าเขาไม่เคยก้มหัวต่ำกว่าหว่างขาใคร เขาหยัดขึ้นเหยียดตรงมองมันด้วยความเคยชิน ก่อนจะรูดซิบกางเกงแล้วล้วงหยิบถุงยางอนามัยไซส์พิเศษออกมาฉีก และรูดใส่อย่างรวดเร็ว แล้วจากนั้นกดเอวสอบแนบชิด สอดแขนเข้าที่ข้อพับยกขาขึ้น กดลำรักในร่องเปียกชื้นขึ้นลงเพื่อให้ปลายมนได้เข้าไปสุขสมข้างใน แต่ยิ่งถูไถและดันเข้าเท่าไหร่ ก็ต้องขมวดคิ้วมองด้วยความสงสัย แม่ง... ทำไมร่องรักที่พร้อมฉิบหายมันดันไม่เข้าวะ? “รูตันรึไงวะ” “อื้อ...” เหยื่ออันโอชะตอบกลับด้วยเสียงครางแผ่ว เขาจึงกัดฟันแน่น และออกแรงดันมันเข้าไปสุดแรงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเข้าไปแค่ครึ่งก็ต้องหยุดกลางคัน เพราะเนื้ออุ่นนุ่มที่คับแน่นนั้น บีบรัดจนเจ็บ ซิง? เขาเจอผู้หญิงซิง? “เจ็บ จะ เจ็บ...” กัปตันหนุ่มก้มมองสองสิ่งที่ประสานครึ่งทาง และมองหน้าหญิงสาวที่บิดตัวเป็นเกลียวบนเตียงอย่างชั่งใจ เขาไม่เคยลิ้มรสสาวบริสุทธิ์เลยสักครั้ง ไม่คิดว่ามันจะทำให้รู้สึกหนักใจขนาดนี้ แต่เมื่อสมองซีกนึงมีด้านดี สมองอีกซีกก็ผุดความคิดร้ายกาจขึ้นมาหักล้าง ไหน ๆ ก็ไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้ จอแล้วจะรออะไรอีกวะ! เอาให้ยับไปข้างแม่งเลย ‘ปึก’ “อ๊า!” ร่างระหงกระตุกฮวบตัวสั่นเทา ความเจ็บแสบแล่นเขาทุกโสตประสาท แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอหลุดพ้นเร็วมาก แค่เขาเคลื่อนเอวกระทั้นกระแทกสองสามครั้ง และก้มลงดูดดันยอดถัน เธอก็เข้าสู่ความวาบหวามที่ไม่มีอะไรขวางกั้นแล้ว เสียว... เสียวที่สุดเลย มือเรียวยกขึ้นไขว่คว้าเพื่อรั้งต้นคอชายหนุ่ม แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้มั่นไม่ให้มันเข้าใกล้ใบหน้า เสือจะไม่จูบเหยื่อ ไม่ทำอะไรที่แสดงถึงความผูกพัน เขาจึงรั้งมือนั้นเป็นที่ยึดเหนี่ยว และเร่งเอวก่นกระแทกซ้ำ ๆ ด้วยอารมณ์ที่รุนแรงขึ้น ‘ปึก ปึก ปึก’ “กะ กรี๊ด...”

ฮองเฮาไม่ได้ร้าย
หลิวฉูฉู่เป็นสตรีย้อนเวลาที่ดวงซวยที่สุดในโลก เพราะดันมาอยู่ในร่างของฮองเฮาผู้เป็นนางร้าย ที่สุดท้ายต้องตายเพราะถูกพระเอกฆ่า เธอจึงต้องทำทุกทางเพื่อเอาตัวรอด "ฝ่าบาท รักนะเพคะ"

กินเด็ก
เพราะความโชคดีทำให้เธอได้เจอ “เขา” แต่เพราะความโชคร้ายทำให้เขาต้อง “รับเลี้ยง” เธออย่างงงๆ "เจอกันไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแต่ตามตื๊อจะกลับด้วย ถ้าไม่เรียกว่าขายตัวแล้วให้เรียกว่าอะไร" "หนูไม่ได้ขาย ไม่ต้องซื้อ หนูแค่อยากมีที่นอนอุ่นๆ~" เด็กสาวตอบเสียงเบา "..." "พี่พัดชาบอกว่าพี่คนหล่อนิสัยดี ไว้ใจได้ ใจดีกับเด็กมากๆด้วย" "พ่อแม่ไปไหนทำไมไม่กลับบ้านวะ" ต้นน้ำถามอย่างหัวเสีย เขาเริ่มหงุดหงิดกับเรื่องไร้สาระที่ลูกพี่ลูกน้องยัดเยียดให้ แต่ท่ามกลางความมืดสลัวภายในลานจอดรถแวบหนึ่งเขาเห็นแววตาของเด็กสาววูบไหว "ถ้าขายจริงฉันจะจ่ายเงินให้ น้ำแตกเมื่อไหร่ก็ไปให้พ้นๆหน้าฉัน"

My secret รักร้อนซ่อนลับ
ฉันชอบการลงมีดของเขา มีดของคุณหมอศัล ที่ไม่ใช่มีดสำหรับผ่าตัด... ____________________ “เธอรู้ไหม ลงมีดของฉันหมายถึงอะไร?” ฉันอมยิ้ม แล้วพยักเบา ๆ ทำไมฉันจะไม่รู้ รู้ซะยิ่งกว่ารู้อีก และตอนนี้ก็พร้อมมาก พร้อมที่จะให้คุณหมอศัลคนนี้ เขากรีดลงมา “ไม่ต้องห่วง ฉันมีสติ ฉันทนได้ ไม่ต้องพึ่งวิสัญญีแพทย์ก็ได้นะ” “อืม อย่าร้องดังแล้วกัน” เรามองตากันสักพัก ก่อนที่เขาจะโน้มลงมาใกล้ ๆ ฉัน แล้วประกบริมฝีปากนุ่ม ๆ คู่นั้นลงมา ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนี้ยังไง... มันเหมือนปุยนุ่นอุ่น ๆ ที่หวาน และละมุน จนไม่มีอะไรต้านทานได้ ฉันได้แต่สอดลิ้นประสานเข้าไป สัมผัสความร้อนรุ่มที่เข้าแผดเผาข้างใน ก่อนจะถูกมือใหญ่ ค่อย ๆ สัมผัสตามใบหน้า และไล่แตะเบา ๆ ลงมา ตามเนินอก จนเดรสสายเดี่ยว ถูกนิ้วยาวดึงลงมา เผยให้เห็นสองทรวงอก ที่ตั้งชันอย่างปารถนา จนเขาถอนจูบออกมา ซุกไซร้ไล่ลง ตามซอกคอ ฉันเม้มปาก หายใจหอบ มือก็เริ่มถอดเสื้อเขาออกช้า ๆ จนสองมือใหญ่เริ่มคลึงเบา ๆ ตามอกซ้ายขวา และไล่ริมฝีปากคู่นั้นลงมา พรมจูบ ดูดเข้าที่ยอดชัน อ่าส์~ หน้าอกหน้าใจ กำลังถูกเขาครอบครองทั้งมือและปาก บวกสัมผัสแผ่วบาง ที่ตวัดลงมาถี่ ๆ ซ้ำ ๆ ทำฉันใจจะขาด จนหายใจหอบอย่างทรมาน แอ่นอกสะท้าน ไปทั้งตัว “อื้ม~” ลิ้นที่ละเลง กลืนกินฉันอย่างทรมาน ฉันไม่สามารถต้านทาน อะไรได้ทั้งนั้น จนร่างใหญ่ ค่อย ๆ ขยับพรมจูบ ตามจุดไวสัมผัส และดึงเดรสตัวสั้น ที่ปกปิดเรือนร่างฉันออกไป ตอนนี้... เขาเห็นฉันทั้งตัวแล้ว สายตานิ่ง ๆ กำลังไล่มองตามเรือนร่าง ก่อนที่เขาจะใช้นิ้วชี้ยาว แตะเบา ๆ ระหว่างร่องอก ไล่ลงมาเรื่อย ๆ ผ่านหน้าท้อง สะดือ จนไปหยุดที่ขอบเพนตี้ตัวบาง “อยากให้กรีด ตรงไหน? ตรงนี้ด้วยไหม?”

องค์หญิงอย่าคิดหนี
องค์หญิงหลิวอี้เฟยถูกส่งตัวไปแต่งงานกับอ๋องชราต่างแคว้นโดยไม่เต็มใจ ยังถูกคุมตัวโดยหัวหน้าองครักษ์ผู้เหี้ยมโหดที่คิดสังหารนาง เพราะนางดันไปรู้ความลับดำมืดของเขาโดยบังเอิญ ด้วยความกลัวตายนางจึงคิดหนี!
เล่ห์รักมาเฟีย
ลีวาย เจ้าพ่อแห่งแดนมังกรเดือด มาเฟียอันดับต้นๆของเอเชีย เขาเป็นคนที่นิ่งเงียบและเย็นชาที่สุด แต่กลับต้องมาปวดหัวไม่เว้นแต่ละวันกับเด็กสาวที่พ่อเลี้ยงเธอเอามาขัดดอก พัชชา เด็กสาววัยแรกแย้ม ชีวิตเธอต้องอยู่ในกำมือของเขา เจ้าพ่อแห่งแดนมังกรเดือด เมื่อพ่อเลี้ยงของเธอนำเธอไปขัดดอกให้กับเขา ชีวิตวัยสาวของเธอหายไปเพราะเขา!

ป้าครับ ป้าน่ะเมียผม
My Wife ป้าครับ ป้าน่ะเมียผม -วิลเลียม- มาเฟียหนุ่มเจ้าของรอยยิ้มหวานจนสาวๆ ตราตรึงใจ เขาเจ้าเล่ห์ และร้ายกาจ โหดเหี้ยม -มุกดา- หญิงสาวอายุ33 ปีที่ผิดหวังกับความรักมานับครั้งไม่ถ้วน เหตุเพราะเธอแก่! กว่า นิสัยดีน่ารัก รักคนง่าย เธอเป็นคนโก๊ะๆ และความโก๊ะและความน่ารักก็ทำให้คนบางคนถูกใจ คำเตือน นิยายเรื่องนี้ใช้คำหยาบ มีฉาก18+ และเนื้อหาส่วนใหญ่เกินขึ้นตามจินตนาการของผู้แต่งเอง อาจบิดเบือนไปจากความเป็นจริง ห้าม ห้ามคัดลอกเนื้อหาในนิยายและห้ามนำไปดัดแปลงใดๆทั้งสิ้น หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมายทันที (ไรท์ลงรูปอิมเมจในเพจนะคะ) ฝากกดถูกใจ+คอมเมนต์ให้กำ

Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย... อย่าท้าทายกัปตัน
‘ใบไม้’...ผู้ชายชื่อ ‘ไคล์’ เขาเกิดมาเพื่อเป็นของฉัน! ฉะนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีวันได้เขาไปเด็ดขาด! ‘เจแปน’...ความฝันสูงสุดคือการได้เป็นแอร์ชั้นเฟิร์สคลาส แต่ได้รูทบินต่างประเทศไม่ทันไร ก็ตกกระไดพลอยโจนใช้รหัสลับรหัสสวาทกับ ‘กัปตันต้นไม้’ เข้า และเขาก็ใช้รหัสนี้เพื่อขู่ให้เธอเป็นของเขา! ****** มือเล็กปัดป่ายตามผนังห้องน้ำพัลวัน เพราะกระโปรงทรงเอตัวสั้นกำลังถูกเขาถกขึ้นเหนือบั้นท้าย ยิ่งไปกว่านั้น..แอร์สาวเธอกำลังเจอกับแรงสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์เกินจะต้านไหว เธอเกือบหลุดส่งเสียงออกไปอยู่หลายครั้ง "อย่าเสียงดัง!" ริมฝีปากบางปิดสนิททันทีเมื่อถูกสั่ง เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน จนผมเผ้าที่ถูกรวบตึงเป็นทางการนั้นเริ่มยุ่งเหยิง แรงดันอากาศที่ว่าน้อย กับเสียงเครื่องที่ดัง ไม่เท่ากับเสียงกระเส่าจากริมฝีปากบางๆของเธอ ไม่น่าหลุดพูดรหัสลับออกไปเลย ไม่น่าเลยจริงๆ!! _____________________ [บทนำ1] เจแปน x ต้นไม้ เครื่องบินลำใหญ่ กำลังบินไปตามเส้นทางการบินอัตโนมัติ ด้วยโหมด Auto Pilot ม่านกั้นระหว่างครัวที่ติดกับประตูห้องนักบิน ตอนนี้ถูกกั้นและปิดสนิท ไปพร้อม ๆ กับไฟสีแดงสดหน้าห้องน้ำ ที่เห็นเป็นแบบนั้น ก็เพราะระหว่างทาง แอร์โฮสเตสสาวจะเชื้อเชิญกัปตันหนุ่มเข้ามาใช้บริการที่นี่ มันเป็นที่ที่สุขสมและปลดปล่อย กัปตันหนุ่มมองพื้นที่จำกัดแห่งนี้เป็นเพียงห้องระบายตัณหา เขาใช้มันระบายความเครียด ระบายความกดดันต่าง ๆ นา ๆ ระหว่างบินแค่นั้น ‘ปึก ปึก ปึก ’ “กัปตันคะ กัปตัน อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ~” มือเล็กปัดป่ายตามผนังห้องน้ำพัลวัน เพราะกระโปรงทรงเอตัวสั้น กำลังถูกเขาถกขึ้นเหนือบั้นท้าย ยิ่งไปกว่านั้น แอร์สาวเธอกำลังเจอกับแรงสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์ ที่เกินจะต้านไหว “อ่าส์ อย่าเสียงดัง!” ริมฝีปากบางปิดสนิททันทีเมื่อถูกสั่ง เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน จนผมเผ้าที่ถูกรวบตึงเป็นทางการนั้น เริ่มยุ่งเหยิง ตอนนี้สองมือที่รั้งเอว กดหลังเธอให้โก้งโค้งลง ก่อนที่เขาจะขยำคลึง และบีบสองเต้าอย่างไม่เบามือ จนร่างเล็ก ไม่สามารถทนความดุดันนี้ได้ อีกต่อไป “อ๊ะ อ๊ะ ~ อ๊า... กัปตัน” แรงดันอากาศที่ว่าน้อย กับเสียงเครื่องที่ดัง ไม่เท่ากับเสียงครางกระเส่าจากริมฝีปากบาง ๆ ของแอร์โฮสเตสสาว จนแล้วจนเล่าที่เธอถูกเขากดแก่นกายเข้ามา จนนักบินที่สองที่นั่งพิงพนักเก้าอี้ในห้องนักบิน เขากระตุกยิ้มเบา ๆ ที่มุมปาก ถึงกัปตันหนุ่มคนนี้จะชินและได้ยินบ่อยครั้ง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแซวเพื่อนตัวเอง ‘กัปตัน อ๊ะ~ อ๊ะ~ ตึก ตึก ตึก’ “ว๊ะ ไอ้ไม้ รุนแรงจริง ๆ” แซวเพื่อนจบนักบินที่สอง เขาก็ประสานมือที่ท้ายทอย มองกระจกตรงหน้าไม่สนใจ เมื่อกัปตันหนุ่มในห้องน้ำเขาสำเร็จใคร่ เขาก็รีบถอดถุงยางอนามัยทิ้งทันที ก่อนที่จะรูดซิปทำตัวปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนร่างบางที่ทรุดนั่งลงชักโครก เธอเห็นเขาปลดล็อคประตูห้องน้ำทำท่าจะเดินออกไป เธอจึงรีบคว้าแขนกัปตันหนุ่มไว้ทันที “กัปตันคะ เดี๋ยวค่ะ” “Cabin crew, prepare for landing” คำสั่งนี้ได้ยินทุกไฟลท์ และไม่ใช่แค่ตอนจะแลนดิ้งเท่านั้น แต่แอร์โฮสเตสสาว เธอได้ยินทุกยามที่เขาอิ่ม และตัดบทไม่อยากสนทนากับเธอ _____________________ [บทนำ2] ใบไม้ x ไคล์ ‘ตึก ตึก ตึก ตึก’ เสียงรองเท้าส้นสูงที่เหยียบพื้นปูนดังขึ้น เมื่อหญิงสาวใบหน้าสวยราวกับซินเดอเรลล่า เธอกำลังวิ่งออกมาจากตึกใหญ่ แต่ทว่ามันไม่ใช่เวลาเที่ยงคืน และมีการลืมรองเท้าแก้วใด ๆ แต่เธอถือช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่ วิ่งออกมาจากงานแต่งทั้งน้ำตา ก่อนสุดท้ายสิ่งที่คับแค้นใจ จะทำให้สองเท้าหยุดที่เสาต้นใหญ่ตรงหน้า แล้วฟาดช่อดอกไม้ในมือใส่เต็มแรง ‘พลัวะ พลัวะ’ ริมฝีปากบางก่นด่าไม่หยุด ด่าผู้ชายที่มองเธอไร้ค่า ด่าไอ้เด็กบ้าที่ให้ช่อดอกไม้ช่อนี้กับเธอมา ไคล์..แกเห็นฉันเป็นอะไร คิดจะอ่อยก็อ่อย คิดจะเมินก็เมิน! แกมัน... “ไอ้สารเลวเอ้ย!” “ใครเลวครับคุณป้า” เสียงที่คุ้นเคย ทำเธอกำช่อกุหลาบที่พังยับแน่น ก่อนเธอจะหันกลับไปมองเขาด้วยแววตาที่แข็งกร้าวแทน ใช่... ไอ้บ้านี่แหละ เขาเป็นผู้ชายที่เธอชอบ ผู้ชายที่เธอหลง แต่วันนี้มันที่สุดและเกินทน เกินทนที่เธอจะยอมให้เขาใช้กลสกปรก ๆ ปั่นประสาทเธอเล่น “แกไงไคล์ แกมันเด็กเมื่อวานซืน เด็กที่มั่วยิ่งกว่าหมา!” “โอ้ย เจ็บจัง ถ้าเป็นแบบนั้น ป้ามาชอบผมทำไมครับ?” “...” “ตอบผมมาสิ ว่าป้าหลงชอบผู้ชายมั่ว ๆ อย่างผมทำไม?” เธอปาดน้ำตาที่เปียกแก้มออก มองกัปตันหนุ่มที่เคยคลั่งไคล้ “เพราะเด็กกร้านโลกแบบนาย น่าจะสนองความต้องการฉันได้” ทันใดนั้นขายาว ๆ ก็ก้าวมาชิดตัวเธอทันที ก่อนที่เขาจะใช้สายตาเจ้าเล่ห์ ไล่มองตั้งแต่แก้มขาว ๆ ไปจนถึงซอกคอที่แห้งผาก เธอพยายามอดกลั้นไม่ให้คนตรงหน้ารับรู้ ว่าเธอรู้สึกยังไง ที่เขาเข้าใกล้เธอขนาดนี้ “หึ ที่เห็นนิ่ง ๆ เงียบ ๆ ป้าก็เงี่-นเก่งเหมือนกันนะ” เธอรีบคิดทบทวนในหัวทันที ให้ตาย คำนี้มันหมายถึงอะไรวะ! เคยได้ยินมานาน แต่ทำไมตอนนี้จำความหมายมันไม่ได้ อย่าตื่นเต้น อย่ากลัว! ตอนนี้เธอต้องคิดออก สมองต้องแล่น! “ฉันเงี่-นเก่งมานานแล้ว ถ้าสมองนายมีรอยยัก นายน่าจะรู้” เขาแสยะยิ้มช้า ๆ ที่มุมปาก ก่อนจะก้าวเข้าไปชิดร่างบาง จนเธอรีบถอยออกไป แต่กัปตันหนุ่มยังคงตามเข้าไปใกล้ ๆ จนเธอถอยหนีเขาไปทีละก้าว ทีละก้าว ถอยจนหลังไปชน ปึก! เข้าจัง ๆ กับรถสปอร์ตคันหรู ร่างใหญ่ไม่รีรอ รีบใช้ลำตัวแนบชิด ยึดติดเธอกับรถ ก่อนที่เขาจะปล่อยลมหายใจอุ่น ๆ ข้าง ๆ หูเธอ แค่รดเบา ๆ ไม่กี่อึดใจ มือที่จับช่อดอกไม้ ก็ถึงกลับสั่น และปล่อยมันลงพื้นทันที ‘ฟรึบ’ “อะไรครับ ถึงกลับมือไม้อ่อนเลย” “อิ... อิเด็กเลว ออกไปห่าง ๆ ฉัน” “เด็ก? หึ ป้าเกิดก่อนผมแค่ปีเดียว แต่รู้อะไรไหม ของผมน่ะโตเร็วกว่านมป้าอีกนะ” ของผมโตเร็วกว่านมป้าอีกนะ เสียงกระซิบทำเธอเกร็งไปทั้งตัว ยิ่งได้ยินน้ำเสียงแหบแห้งที่ยั่วยวน ยิ่งทำเธอมือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก ทั้งที่ในใจก็แอบอยากรู้ ว่ามันใหญ่ขึ้นแค่ไหน เพราะเธอไม่เคย ไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้ ไม่เคยทุกอย่าง ถึงตอนนี้จะรู้สึกถึงอะไรแข็ง ๆ ที่มันแนบชิดตัวก็ตาม แต่ก็ยังแอบสงสัย ว่ามันคืออะไร? เฮ้ย... หรือ หรือว่ามันจะเป็น... “คะ ไคล์ ออกไปห่าง ๆ ฉัน!” เขาไม่ตอบ แต่ดันตัวเธอหลบไปอีกฝั่งแทน ก่อนที่มือใหญ่จะเอื้อมไปสัมผัส Smart Lock แล้วเปิดประตูรถออก! ผลักเธอเข้าไป “อีไคล์!” ‘ปึก’ ทุกอย่างรอบตัวรวดเร็วและเงียบลงทันตา เมื่อเขาปิดประตูรถสนิท และคร่อมร่างเล็กบนเบาะไว้ ก่อนกัปตันหนุ่มจะปล่อยลมหายใจอุ่น ๆ ที่มีกลิ่นไวน์ รดตามใบหน้าและหลังหูเธอ เขาปล่อยมันรดซ้ำ ๆ ราวกับกำลังร่ายมนต์สะกด เขาอยากให้เธอหยุดนิ่ง และเชื่อฟัง แต่ความเงียบกลับทำให้เขาได้ยินเสียงหัวใจเธอแทน ‘ตึก ตึก ตึก ตึก’ “เงียบ? หึ เคลิ้มเหรอ? ป้าอย่าอวดเก่งนักเลย รู้ไหมว่าผม ถอดของป้าได้แค่ปลายนิ้ว” ริมฝีปากบางเม้มและกัดฟันแน่น ที่ผ่านมาเขาอาจจะไม่เคยเหลียวแล แต่ทุกการกระทำที่เขาแสดงกับเธอ มันยิ่งกว่าเล่ห์กล! เลห์กลที่ทำให้ผู้หญิงชื่อใบไม้ หลงชอบจนโงหัวไม่ขึ้น! แต่ ฉันจะเลิกชอบไคล์ นี่คือสิ่งที่เธอปฏิญาณหลังจากนี้ ก่อนที่จะรวบรวมสติ และทวนถามออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ “ใครกันแน่ที่อวดเก่ง” ‘แคว้ก’ แค่พริบตาเดียว! สองมือเล็กก็ต้องรีบปัดป่ายปิดหน้าอกตัวเองไว้ เมื่อ อยู่ ๆ กัปตันหนุ่มเขากระชากชุดเดรสเธอออกไป จนเหลือแค่บราเซียสีดำ ก่อนสุดท้าย เธอจะฮึดใจสู้อีกครั้ง แล้วส่งสายตาที่นิ่งเย็นขึ้นไปจ้องกัปตันหนุ่ม ผู้ชายที่ตัวเองเคยโง่งมหลงชอบมานาน ก่อนจะกัดฟันพูดเบา ๆ ข้างหูเขา “อิเด็กเลว! ไคล์... แกมันเด็กนรก!” “แค่นี้ว่าเลว เดี๋ยวจะทำให้ดู... ว่าผมน่ะ เลวได้มากกว่านี้” “อื้อ! ทำสิแล้วแกจะได้รู้ ว่าหลังจากนี้ ฉันกับแกใครเลวกว่ากัน!” “อื้ม~ แต่คอหอมจัง เอากันมั้ย” “ไคล์!” “ไหน ๆ ก็จะเลวแข่งกัน เราควรไปขึ้นสรรค์ด้วยกันก่อน” “ไคล์... ฉันจะฆ่าแก!” “แต่ผมจะเอาป้า”

พิศวาสรักเมียแต่ง
"ผัวเมียก็ต้องคอยช่วยเหลือกันและตอนนี้ฉันอยากให้เธอช่วย มันแข็งจนนอนไม่หลับ"

Secret of Evil ความลับนางมารร้าย
เซอร์ x มะนาว นักศึกษาแพทย์ปีสุดท้าย ตัดสินใจเข้าร่วมประมูลพรมจรรย์กับพวกนักธุรกิจในบอร์ดจนได้เจอกับผู้บริหารบริษัทชื่อดังสุดหล่อที่ลึกลับน่าค้นหา เขาประมูลเธอมาลงแส้ ใส่กุญแจมือ และนอกจากนั้นพาเธอเข้ามาในโลกอีกใบที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อน... อลัน x โบอิ้ง นักธุรกิจสาวเจ้าแผนการใช้แผนสกปรกจับนักธุรกิจหนุ่มสุดฮ็อต แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตรเมื่อเธอโดนหลอกให้แต่งงานกับน้องชายฝาแฝดที่ร้ายลืม เกมส์ความรักและเกมส์ธุรกิจนี้ ใครจะเป็นผู้ชนะ? _______________________________________ -ประมูลพรหมจรรย์- มะนาว Join DARK ZONE พอฉันเข้ามา ก็เป็นที่ฮือฮาแตกตื่น จนคุณอลันไลน์ส่วนตัวมาบอก ว่าฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวในนี้ และไลน์กลุ่มนี้จะรับผู้หญิงเข้ามาทีละคนเท่านั้น หลังจากประมูลเสร็จตกลงกัน ก็จะถูกขับออกจากกลุ่มทันที DARK ZONE (36) [ALAN: น้องมะนาว นักศึกษาแพทย์ปีหก เริ่มประมูลที่ 3,XXX,XXX.-] ฉันเบิกตากว้าง อ่านข้อความของคุณอลันด้วยความตกใจ สะ สามล้าน! มันมากเกินไป เปิดแพงขนาดนี้ใครจะประมูลฉันเนี่ย? อีกอย่างเขาบอกให้ฉันตั้งราคาเองไม่ใช่เหรอ? [XX: แพงสัสคนนี้ แต่งานดี] [YY: 3,500,000 คอนโด 1 ยูนิต] [ALAN: กูลืมบอก คนนี้บิทละหนึ่งล้าน ใครไม่สู้หลบไป เกะกะลูกตากู] [XX: เชรด! เพชรน้ำงามแน่นอน] [YY: 4,000,000 คอนโด (กูจริงจัง)] [ALAN: ใจเย็นไอ้สอง! น้องมะนาว แนะนำตัวและบอกสัดส่วนครับ ] [MANOW: สวัสดีค่ะ ชื่อมะนาวนะคะ นักศึกษาแพทย์มหาวิทยาลัย XX ปีหก สัดส่วน 36-24-40 สูง168 น้ำหนัก 50 ไม่เคยมีแฟน แต่พร้อมนอนหนุนแขนพี่ ๆ ค่ะ] [XX: กูชอบเอาไป 5,000,000] [YY: 6,000,000 กูขอ] [GG: 7,000,000] [HH: 8,000,000 กูต้องได้] [ZZ: 10,000,000] ที่เงียบ คือฉันตอบไม่ทัน และตกใจกับราคาที่สูงลิ่ว และคนสุดท้าย ZZเนี่ย เขาลงบิทละสองล้านเลยทีเดียว ซึ่งหนี้ฉันน่ะ มันหมดตั้งแต่พี่อลันตั้งราคาเปิดแล้ว ที่เหลือกำไรเน้น ๆ [ALAN: มาโหดว่ะเฮ้ย!] [XX: กูโหดกว่า 11,000,000] [ZZ: 15,000,000] [YY: 16,000,000 ให้กูเถอะ เงินกูจะหมดบัญชีแล้ว] [ZZ: 19,000,000] กรี๊ด... มันต้องหยุดที่สิบเก้าล้านแน่ ๆ เพราะหลังจากผู้ชายชื่อ ZZ ลงราคาไป ก็ไม่มีใครตอบอะไรมาอีกเลย จนพี่อลันพิมพ์ขึ้นมาว่า… [ALAN: ฮ่า ๆ ๆ เอาเรื่องว่ะ กูจะนับแล้วนะ หนึ่ง] [ALAN: สอง] [ALAN: สาม! ZZ มึงได้ มีอะไรจะคุยกับน้องมั้ย?] [ZZ: ไม่] [ALAN: งั้นกูส่งน้องออกนะ ขอบคุณที่ร่วมสนุกครับเพื่อน ๆ] ฉันอ่านข้อความนั้นจบ ก็ถูกเตะออกจากกลุ่มทันที ก่อนที่พี่อลันจะทักไลน์ส่วนตัวมา เขาบอกฉันว่าคุณ ZZ จะติดต่อมาหาฉันเอง ให้ฉันเตรียมตัวให้พร้อม และคุณอลันก็กำชับ ว่าห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด ซึ่งฉันรับคำ ตกลงหมด! ใครจะบอกให้ตัวเองอับอายขายขี้หน้าล่ะจ๊ะ แล้วดูเงินที่ได้สิบเก้าล้านสิ โอ้ย! ฉันต้องทำงานอีกกี่ปีกี่ชาติเนี่ยถึงจะได้ขนาดนี้ ฉันยอมรับนะ ว่ารู้สึกภูมิใจในพรหมจรรย์ของตัวเอง จนตอนนี้อยากจะมีน้องน้อยหลาย ๆ อัน และเยื่อพรหมจรรย์หลาย ๆ เส้น โรงพยาบาลรัฐ XX “ยิ้มหน้าบานมาเลยนะมะนาว” ฉันยิ้มหน้าบานจริง ๆ ค่ะ วันนี้โรงพยาบาลแห่งนี้ มันโล่งโปร่งและสบายตา แถมในหัวฉันไม่มีอะไรอยู่เลย มันเบาหวิว สบายใจสุด ๆ “ก็นิดหน่อย ว่าแต่วันนี้เป็นไง ของแกราวน์วอร์ดไหน?” “ราวน์ Med (อายุรกรรม) แต่วันนี้แกได้ไปตึกเด็กกับพี่เกมส์นี่ พี่เกมส์บอกฉันมา” ฉันใจหล่นตุ๊บและหุบยิ้มทันที ฉันไม่ชอบพี่ Intern คนนี้เลย ดุมาก ๆ ถึงมากที่สุด เฮ้อ... อารมณ์สะดุดเลยฉัน อุตส่าห์แฮบปี้มาแล้วเชียว “ทำไมทำหน้าแบบนั้น ยังไม่เคยราวน์กับพี่เกมส์อีกเหรอ?” “ยังน่ะสิ!” “งั้นก็เตรียมรับมือซะนะ เพื่อนรัก อิอิ” อันติงตบไหล่ฉันเบา ๆ ให้กำลังใจ ก่อนจะเดินยิ้มไปที่ตึกอายุรกรรมที่อยู่ฝั่งซ้ายมือ ส่วนฉันไปฝั่งขวา เข้าไปในห้องพักบุคลากรจนไปเจอกับพี่เกมส์ ที่ยืนถือชาร์ตหน้าตึงอยู่ “คุณมาสายนะ สรสุภางค์” เรียกชื่อจริงกูด้วย ดาเมจรุนแรง พลังทำลายล้างสูงมาก แต่ใจเย็น ๆ นะมะนาว นี่แค่ขั้นแรกของการเป็นหมอ แกยังต้องเจอเรื่องกดดันอีกเยอะ “ขอโทษค่ะ พอดีรถติด” ฉันบอกไปแบบนั้นแล้วยิ้มจนตาหยี “เหตุผลเดิม ๆ คุณมันไม่ได้เรื่อง ปล่อยให้เด็กรอได้ยังไง มากับผม” “ค่าพี่ Intern” หลังจากนั้นฉันก็รีบไปราวน์ จดทุกอย่าง จำทุกขั้นตอน เพราะเวลาสอบ OSCE ฉันต้องปฏิบัติด้วย ฉันจึงละสายตาไม่ได้เลย ว่าพี่ Intern สอนทำอะไรบ้าง ‘ติ้ง’ “ขออนุญาตนะคะพี่ Intern” ทุกคนที่อยู่ข้างเตียงผู้ป่วยหยุดชะงักและหันมองฉันพร้อมกัน เพราะเมื่อฉันได้ยินเสียงไลน์ดังขึ้นปั๊บ ฉันก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเช็คทันที ต้องเป็นคน ZZ แน่เลย! “คุณควรรู้ว่าเวลา ว่าไหนเวลางานและเวลาไหนเล่นมือถือ” พี่ Intern เอ็ด แต่ตอนนี้ฉันไม่สนใจ ฉันรีบเลื่อนหน้าจอหาไลน์ที่แอดมาใหม่ ก่อนที่สุดท้ายจะเงยขึ้นไปบอกว่า “มะนาวขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะคะ แค่ห้านาทีค่ะ” ใช่แล้วค่ะ ใช่! มีไลน์แปลกแอดฉันมา และไลน์นั้นก็ส่งข้อมูลบางอย่างมาให้ฉันเป็นไฟล์ PDF เลย ใจฉันเต้นแรงมาก ลุ้นสุด ๆ ว่าเอกสารที่เป็นไฟล์ขนาดนั้น มันจะข้อตกลงจากว่าที่นายท่านยังไง แล้วเมื่อฉันหลุดจากผู้คน เข้ามาปลีกวิเวกในห้องน้ำได้ ฉันก็รีบเปิดไฟล์นั้นอ่านทันที ลับเฉพาะ รายงานตัววันที่ 14 กรกฎาคม ที่ตึก ZER (V2) และเมื่ออ่านข้อตกลงเหล่านี้แล้ว กรุณาพิมพ์ตอบกลับมาแค่ ‘ยินยอม’ และ ‘ไม่ยินยอม’ เท่านั้น *หมายเหตุ หากไม่ยินยอม การประมูลครั้งนี้จะเป็นโมฆะทันที และหากเรื่องนี้หลุดออกไปสู่สาธารณะ คุณต้องรับผิดชอบความเสียหายทั้งหมดเพียงผู้เดียว -รายงานตัวพร้อมผลตรวจ โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และใบตรวจร่างกายที่ไม่ทุพพลภาพ -ไม่มีสิทธิ์ร้องขอทุกกรณี มีหน้าที่รอรับคำสั่ง -ยอมรับการกระทำรุนแรงขณะร่วมรัก เช่น Master and Slave (นายกับทาส) / Sadism and Masochism ฉันละจากข้อความ เงยขึ้นฉุกคิด ซึ่งเท่าที่เคยรู้และเรียนมาคร่าว ๆ นี่คือรสนิยมทางเพศอีกอย่างนึง Sadism (ซาดิสม์) คือ ชอบทำรุนแรงกับอีกฝ่าย Masochism (มาโซคิสม์) คือ ชอบให้อีกฝ่ายทำรุนแรงด้วย ฉะนั้นสิ่งที่เขากล่าวมา คือฉันต้องสนองความต้องการเขา ไม่ว่าเขาจะชอบทำรุนแรงหรือออกคำสั่ง และคำว่ามาโซคิสม์นั้น ฉันต้องชอบให้เขากระทำด้วย! พอทำความเข้าใจข้อตกลง ฉันก็ก้มลงอ่านมันอีกครั้ง จนเห็นหมายเหตุเล็ก ๆ หลังดอกจันทน์ *ทั้งหมดที่กล่าวมา เราคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นหลัก เอายังไงดี? แฟนไม่เคยมี เซ็กส์ไม่เคยลอง แต่คนแรกที่ประเดิมปากช่องคลอด ก็มีรสนิยมอย่างว่าแล้ว ฉันล็อคหน้าจอโทรศัพท์นั่งคิด คิดจนนึกได้ว่าหัวข้อใหญ่มีคำว่า ZER อยู่นี่หว่า ตึก ZER (V2)

ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด
เมื่อนักเขียนนิยายสาวโสดสุดดวงดี ตายเพราะลื่นเปลือกกล้วยหัวฟาดพื้น ตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองได้ทะลุมิติมาเป็นคนแม่ลูกติด ในยุคจีนโบราณ อ้อมแอ้มนักเขียนสาวโสดดวงดีถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่ เธอจึงให้รางวัลตัวเองบินลัดฟ้าไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์สานฝันวัยเด็ก ใช้จ่ายสนุกสุดเหวี่ยงให้สมกับเป็นนักเขียนไส้แห้งมานานนับปี แต่แล้วเมื่อชีวิตถึงฆาตดันล้มหัวฟาดถังขยะเพราะลื่นเปลือกกล้วย ตื่นมาอีกทีกลายเป็นว่าตัวเองนอนอยู่ในกระท่อมผุพังท้ายหมู่บ้านในยุคจีนโบราณ ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือ เธอดันเข้ามาอยู่ในร่างของคุณแม่ลูกติดนี่สิ โลกเก่าเป็นนักเขียนไส้แห้งไม่พอ สวรรค์ดันส่งมาเป็นคนแม่ลูกติดไส้แห้งอีก
