Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
วีรบุรุษสุดโต่ง
971.0K·-เพื่อช่วยรักษาอาการป่วยของคุณย่า เย่เฟิงเป็นแต่งเข้าเป็นเขยตระกูลหลี่ หนึ่งปีต่อมา เขากลายเป็นคนใบ้ สามปีต่อมาณวันนี้ พอเขาเปิดปากพูดก็ให้แม่ยาย......
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
7.0K·เนตรกวี / Natekaveesเพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายังเย...ดุ และหื่u สุดๆ ไปเลย
นางบำเรออุ้มท้องบุตรจอมโฉด
24.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金เจ็บ..ที่ถูกเขากอดแต่ไม่รัก หวังอ้ายซินเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของแม่ทัพหยางไร้ใจ รับใช้ไม่เว้นแม้แต่ปรนเปรอราคะบนเตียง เมื่อหัวใจปริร้าวจึงหนีไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ #พระเอกธงแดงแต่โบ้หนักมาก **** “หะ...หากว่าร่างกายของข้า จะทำให้ท่านแม่ทัพผ่อนคลายจากความเศร้า ขะ...ข้าก็ยินดีเจ้าค่ะ อื้อ...” เรียวปากหนักๆ กดทับเรียวปากอวบอิ่มของหญิงสาวอย่างแรง เขาบดจูบแล้วขยี้แรงจนเรียวปากแตกยับ รับรู้ได้ถึงความเค็มเฝื่อนของคาวเลือด แม้เรียวปากจะบวมช้ำจากแรงบดจูบของคนไม่มีสติ กระนั้นอ้ายซินกลับอ่อนระทวยไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่นางไม่เคยรู้จัก ยิ่งมือหนาหนักลามไล้บีบขยำไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ลมหายใจของนางก็ยิ่งหอบกระชั้นดั่งว่าจะขาดห้วงลง ***** แม้นางจะไม่เคยร่วมหลับนอนกับบุรุษ แม้นางจะไม่เคยมีคนรัก แต่นางก็เคยเรียนรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์บนเตียงระหว่างชายหญิง นางรู้ดีว่าเวลานี้ร่างกายของนางกำลังต้องการการเติมเต็มจากแม่ทัพหยางอย่างน่าละอาย ทั้งๆ ที่เขาเสพสุขกับเรือนร่างของนางโดยปราศจากสติสัมปชัญญะ ทุกการกระทำปราศจากความรัก ปราศจากความอ่อนโยน ดิบเถื่อน รุนแรง ดั่งสัตว์ป่าผสมพันธุ์ที่ดำเนินไปตามสัญชาตญาณ กระนั้นนางกลับมิอาจต้านทานเปลวเพลิงราคะที่กำลังแผดเผานางให้ตายทั้งเป็นได้เลย
โรงเตี๊ยมแห่งนี้ครื้นเครงนัก
1.0K·หลินซีบ้านเก่ามารดาคือสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ต้องใช้หาเงิน คนเกิดใหม่เลยทำเป็นโรงเตี๊ยมในสไตล์ของตัวเองมันเสียเลย ไม่รุ่งก็ร่วงแหละงานนี้ ชานมเย็น ๆ มาแล้วจ้า หม้อไฟมาแล้วคร้าบ!!
ฤาจะไร้ใจ
5.0K·เฌอรามิลการไม่ต้องพบเจอกันเป็นเรื่องดีที่สุด จะได้ไม่ต้องเพิ่มความทรงจำ เพราะคนที่จำ เจ็บเสมอ...
Mr. Cruel ร้ายรัก
69.0K·Phat_saraเขาไม่เคยรู้สึกอะไรกับเธอเลย ไม่เลยจนกระทั่งถึงวันที่ไม่มีเธออยู่ในชีวิตแล้ว...
เด็กเลี้ยง
1.0K·Dark Memoriesเพราะความจำเป็นที่ต้องใช้เงินเพื่อต่อชีวิตคนที่เธอรัก ทำให้เธอก้าวเข้าสู่วงจรการเป็นเด็กเลี้ยงของเขา แน่นอนเรื่องของความใกล้ชิด ความรู้สึก และหัวใจ เป็นสิ่งที่ยากจะควบคุม สุดท้ายก็ก่อให้เกิดความรัก และยิ่งโลภกว่านั้นเมื่อต้องการให้เขารักเธอกลับเช่นกัน แต่ผู้ชายที่แต่งงานมีเมียอยู่ที่บ้านอยู่แล้ว อีกทั้งเลี้ยงผู้หญิงไว้มากมาย จะมีใจรักผู้หญิงที่แลกมาด้วยเงินอย่างเธอได้อย่างนั้นเหรอ...
เจ้าบ่าวหลุดจอง
774·เฌอเลียร์เจ้าบ่าวหลุดจองเป็นเรื่องของคุณกระทิงกับหมี่ที่ต้องตกกระไดพลอยโจนเป็นคู่บ่าวสาวกัน เหตุผลก็เพราะเงินตัวเดียว มาตามอ่านกันค่ะ ว่าการแต่งงานปลอมๆ จะนำรักแท้มาสู่ทั้งสองหรือไม่ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ มัญชุพรเลือกชุดไทยศิวาลัยสีงาช้าง ต่อมาคือชุดเจ้าสาว เว็ดดิ้งแพลนเนอร์แนะนำชุดแบบเรียบหรู ทิ้งชายหางปลานิด ๆ ไม่ฟูฟ่องมาก หญิงสาวใส่แล้วอึดอัดที่อกนิดหน่อย คิดว่าน่าจะพอดีกับอกน้องสาว “ลองเดินดูนะคะ” เธอถูกจูงมาจนถึงห้องโถง พงศพัศในชุดสูทยืนอยู่ตรงนั้น แม้เสื้อผ้าเรียบโก้ แต่ไม่อาจกลบความดุดันของเขาลงได้ มัญชุพรเห็นแล้วคิดว่าเขาเป็นเจ้าบ่าวที่ ‘แนว’ ใช้ได้ “มีชุดที่โชว์อกน้อยกว่านี้ไหม เห็นนมเจ้าสาวตั้งขนาดนี้ เดี๋ยวฉันใจแตก ไม่ได้เข้าหอกันพอดี” พงศพัศมีความสามารถพิเศษเรื่องปากเสียหรืออย่างไร เขาว่าจนทำหน้ามัญชุพรซับสีเลือด “เดี๋ยวแก้ตรงอกให้นะคะ” “เอาแบบคลุมยาวถึงคอหอยไปเลย” เขาเพิ่งรู้สึกสนุกก็ตอนนี้ เมื่อเห็นเธอตอบโต้อะไรไม่ได้ หนุ่มชาวไร่ค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย “ฉันเอาแบบนี้แหละค่ะ” ชักเข้าใจความรู้สึกอยากหนีของพรสรวงแล้ว นายตัวโตคนนี้ไม่เหมาะกับการเป็นเจ้าบ่าวใครเลย นอกจากหน้าดุแล้วยังไร้มารยาท “เปลี่ยนซะ ฉันไม่ชอบ” พงศพัศเห็นเธอเงียบหงิม ไม่คิดว่าจะแผลงฤทธิ์ได้ “เอาตัวนี้เลยค่ะ” “น้องสาวเธอเป็นคนใส่ในงานแต่งนะ ไม่ใช่เธอ เจ้าบ่าวอย่างฉันต้องออกความเห็นได้สิ” มัญชุพรสบตาคมดุ “มุกให้สิทธิ์ขาดฉันเลือกแทนแล้ว ชุดไหนที่ฉันชอบ น้องก็ต้องชอบด้วย ถ้าคุณไม่ชอบก็อย่ามองสิคะ” +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
แค้นรักพีรญา
669·ฝ้ายสีคราม/ ภ.ภิญญ์/ฝออ้าย‘พีรญา’ ทิ้งเขาไปเมื่อสามปีที่แล้วและกลับมาขอความช่วยเหลือให้แก่ลูกชาย ‘ศานต์’ จึงยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือโดยแลกกับสัญญาทาสเพื่อเอาคืนผู้หญิงที่นอกใจตนอย่างสาสม
ของเล่นชัชรัณ
607·เรือนไผ่เขาจะลากเธอมาเป็น 'ของเล่นแก้เหงา' เบื่อเมื่อไหร่ก็แค่เขี่ยทิ้ง! แต่ยิ่ง 'ขย้ำ' เขากลับยิ่ง 'คลั่ง' ยิ่ง 'ใจร้าย' เขากลับยิ่ง 'รัก' จนถอนตัวไม่ขึ้น!!
ชู้รักฮูหยินหม้าย
2.0K·เขมปัณณ์ นางคือสตรีหม้ายไร้ยางอาย ที่ขวัญกล้าเทียมฟ้า สวมหมวกเขียวสองใบ ให้กับป้ายวิญญาณสามี ***************** หญิงหม้ายย่อมจำได้ขึ้นใจ มือปราบเหวินมักเริ่มต้นบทรักด้วยการขบเม้ม กัดเบาๆ แล้วจุมพิตอย่างเร่าร้อน พร้อมใช้นิ้วเล่นซุกซนกับความหวานฉ่ำ ฝ่ายใต้เท้าเซี่ยคลั่งไคล้ให้นางออกคำสั่ง เป็นฝ่ายรุกเร้าเขา ด้วยลิ้นร้อน สองมือ และเต้าอวบคู่งาม โอ้ แล้วตอนนี้เป็นใครกันที่แทรกความเร่าร้อนเข้าไปอยู่ในร่างกายของนาง... และมันเริ่มกระตุกอย่างบ้าคลั่ง ***** แถมพิเศษ เรื่อง #ร่านราคะ
ราคะร้อนของฮูหยินเหมยอิง
6.0K·ท่านจอมยุทธ์ฮูหยินเหมยอิงเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้กล้าหาญที่เคยได้รับความชื่นชมจากทุกคนในราชสำนัก แต่โชคชะตากลับพลิกผันอย่างรุนแรงเมื่อท่านแม่ทัพได้รับบาดเจ็บสาหัสในสนามรบสุดท้าย เขากลายเป็นคนปัญญาอ่อนและไม่สามารถตอบสนองต่อความต้องการของเธอได้อีกต่อไป ในขณะที่ราชสำนักมอบการดูแลอย่างดีให้กับฮูหยินและครอบครัว แต่ความสะดวกสบายที่ได้รับกลับไม่สามารถเติมเต็มความต้องการที่ลึกซึ้งของฮูหยินได้ ความอบอุ่นจากเรือนร่างของสามีที่เคยเป็นที่พึ่งกลับกลายเป็นสิ่งที่ขาดหายไป การขาดความใกล้ชิดนี้เริ่มก่อให้เกิดความหื่นกระหายและราคะที่ไม่อาจระงับได้ในใจของเธอ คืนแล้วคืนเล่าที่เงียบสงบ ฮูหยินเหมยอิงต้องเผชิญกับความร้อนแรงที่ไม่อาจหักห้าม ความรู้สึกที่เธอเก็บซ่อนไว้ค่อยๆ โหมกระหน่ำเป็นเปลวไฟที่ไม่อาจดับลง ภายในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความเงียบ เธอเริ่มรู้สึกถึงความปรารถนาและราคะที่กัดกร่อนจิตใจของเธอ ทุกสัมผัสที่เธอจินตนาการ ทุกความต้องการที่เธอไม่สามารถเปิดเผยได้กลายเป็นเชื้อเพลิงที่กระตุ้นความร้อนแรงภายใน การที่ท่านแม่ทัพไม่สามารถตอบสนองเธอได้ทำให้ความต้องการของเธอกลายเป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
ยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ
33.0K·ท่านจอมยุทธ์นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง
ท่านประธานยอดรัก ชุด One Night Stand
16.0K·เนื้อนวล/baiboau“ต้องให้พี่ไปเปลี่ยนชื่อในบัตรประชาชนหรือไง หวันถึงจะยอมรับว่าทั้งสมชาย และราเชนคือคนๆ เดียวกัน และเขาทั้งสองคนก็รักหวันไม่ต่างกัน” “พี่สมชายเป็นแค่เชฟธรรมดา เป็นผู้ชายจนๆ ที่รัก หวันด้วยใจจริง” “หมอนั่นมันก็คือพี่นั่นแหละ” “ไม่ใช่... คุณ... คุณคือคนหลอกลวง ที่ปลอมตัวมาหลอกให้หวันรัก เพื่อ... เพื่อจะ...” “เพื่ออะไรหรือ” “เพื่อ... ที่จะทำให้หวันมีมลทินยังไงล่ะ” “นี่หวันตีความจริงใจของพี่เลวร้ายขนาดนั้นเชียวหรือ” “ก็ดี... ถ้าหวันคิดว่าพี่เลว... พี่ก็จะเลวให้สุดๆ ไปเลย บางทีการได้ตัวหวัน อาจจะทำให้พี่เลิกคิดถึงหวัน อย่างที่หวันต้องการให้เป็นก็ได้
ทาสรักสามี(เก่า)
5.0K·ลูกแมวขี้อ้อนครั้งหนึ่งฉันเคยหลงเธอมาก เธอมันมารยาสาไถ แต่ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้ว เธอมันน่ารังเกียจ / ฉันก็ไม่มีความจำเป็นต้องมานั่งอธิบายในสิ่งที่คุณไม่อยากฟังมันตั้งแต่แรก จะทำอะไรก็เชิญ! เธอท้าทายผิดคนแล้วสาวน้อย!
Mr. Brother รักร้ายพี่ชายแสนดี
29.0K·Phat_sara(เมฆอยู่ไหนครับ) “...ผมสบายดีครับมี๊” (มี๊ถามว่าเมฆอยู่ที่ไหน) “...” (ก้อนเมฆ) “...ฝากดูแลเขาด้วย ผมรักมี๊ รักป๊า แล้วก็...รักลูกสาวมี๊กับป๊ามากนะครับ” (เมฆาอย่าคิดจะ...) ตื๊ด ๆๆๆ “...” แบบนี้ล่ะไอ้เมฆ ...แบบนี้มันดีที่สุดแล้ว ________________ ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดด ...น้องผิง ติ๊ด! “ครับ” (ไม่ต้องเฝ้า) “พี่มาดื่ม” (ไปดื่มร้านอื่น อย่ามาดื่มร้านเดียวกัน) “น้องผิง พี่มาดื่มกับเพื่อน” (ดื่มกับเพื่อนแล้วนั่งจ้องผิงกับแฟนผิงทำไมคะ?) “...” ผมได้แต่กำมือตัวเองแน่นเพราะคำถามของเธอ (ผิงโตแล้วนะพี่เมฆ) “...อื้ม พี่รู้ แต่แม่เป็นห่วงพี่บังเอิญเห็นน้องผิงที่นี่พี่ก็แค่มองดูเพราะห่วงแทนแม่” (หึ! ผิงรู้ค่ะว่าแม่เป็นห่วง แต่แม่ไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวคนอื่นก็ไม่ควรยุ่งนะ) ...คนอื่น หึ! หึ ๆๆ “โอเค ถ้างั้นก็เที่ยวต่อเถอะเดี๋ยวพี่ก็กลับ” (ดีค่ะ) ติ๊ด! “...” “เป็นไร” “...เปล่า” “หึ ๆๆ กูรู้ว่าเรื่องอะไร” “ช่างเถอะ” ผมวางโทรศัพท์ลง ตัดบทแล้วดื่มต่อเงียบ ๆ มองตรงไปข้างหน้าไอ้เมฆ มองตรงไปอย่าหันไปมองทางเดิมเด็ดขาด “ไอ้เมฆ” “อืม” “มึงจะทำแบบนี้อีกนานแค่ไหน” “...”คำถามนี้ดังออกมาจากปากเพื่อนสนิท คำถามที่ทำให้ผมกำมือที่ถือแก้วแน่น “เขามีแฟน” “...อืม” “เขามีมาหลายคนแล้ว” “...พอ” “กูรู้ว่ามึงไม่อยากฟัง แต่มึงต้องฟัง” “...” ผมพยายามที่จะนิ่ง นิ่งให้ได้มากที่สุดทั้งที่ใจแทบกระอักตั้งแต่คำว่า เขามีแฟน “ไอ้เมฆ ต่อให้เขาเลิกกับคนนี้หรือคนไหนมึงก็เป็นแค่พี่ชาย” “...” “ขอโทษที่กูต้องพูดคำที่มึงไม่อยากได้ยิน แต่ถ้าไม่พูดเมื่อไหร่มึงจะหลุดออกมาวะ” “กูรู้” “ถ้ามึงรู้แล้วทำไมมึงไม่เดินออกมาสักทีวะ” “...เพราะเป็นกูไง” “อ่าส์~ กูแม่งไม่เข้าใจมึงเลย มึงเก่งทุกอย่างแต่ทำไมเรื่องนี้มึงถึงได้โง่ขนาดนี้วะ” ผมมองแก้วที่มีเหล้าสีอำพันอยู่ข้างในในขณะที่หูก็ฟังคำพูดที่เต็มไปด้วยความหวังดีของเพื่อนรัก มองเหล้าในมืออยู่อย่างนั้น “มึงเคยรักใครไหม รักตั้งแต่เห็นวันแรกที่เห็นเขา” “ถ้างั้นกูขอถามอะไรมึงสักอย่างหน่อย” “อืม” ผมพยักหน้ารับช้า ๆ ทั้งที่ใจก็รู้ดีว่าคำถามต้องทำร้ายหัวใจของตัวผมเอง “เขาเป็นความรักของมึง แล้วมึงล่ะไอ้เมฆ...มึงเป็นอะไรสำหรับเขา?” “...” หึ! หึ ๆๆ ทั้งที่รู้ล่วงหน้าว่าคำถามจะทำให้เจ็บปวดแต่ก็ยังเจ็บปวดมากอยู่ดี ผมตั้งรับคำถามพวกนี้ไม่เคยไหวหรอก “ว่าไง มึงตอบกูได้ไหมไอ้เมฆ มึงเป็นอะไรสำหรับ... / เงา” มันยังพูดไม่จบผมก็พูดแทรกออกมา มองแก้วแล้วตอบช้า ๆ ก่อนจะหันไปมองในจุดที่ผมไม่สมควรมอง “...กูเป็นแค่เงา” แค่เงา ผมเป็นแค่เงาของคนคนหนึ่งมานานแล้ว เป็นเงาตามติดตัว แถมยังเป็นเงาตอนเที่ยงตรงที่ต้องก้มลงต่ำถึงจะพอมองเห็น แต่ก็น่าเสียดายที่เจ้าของเงา...ไม่เคยคิดจะก้มมองลงมาเลย
RomRanคนเลว
531·นิยายของ อิแย้ม
จำไว้นะว่าวันนี้เธอตบฉันไปกี่ที อย่าให้ถึงคราวของฉันบ้างก็แล้วกัน" "กูจะทบต้นทบดอกเอาให้มึงเดินไม่ได้เลยอิงฟ้า คอยดูก็แล้วกัน"
แรกแย้ม
35.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金นิยาย แรกแย้ม นามปากกา ลออจันทร์ *** “อุ๊ย คุณท่าน อย่า... อะ อา...” ปากบอกอย่า แต่เมื่อเขาเลื่อนรีโมทเสียดสีดอกไม้แสนสวย หล่อนก็หอบแฮ่ก น้ำหวานจากเกสรไหลพลั่กจนมือของทีปต์เปียกเหนียวไปหมด ทีปต์ยิ้มมุมปาก ทั้งเอ๊าะ ทั้งร่านแบบนี้สิดี ทั้งเต่งตึงฟิตแน่น แถมยังไม่ต้องสอนอะไรกันมาก ดูท่าคงมีผัวมาตั้งแต่อายุสิบสามสิบสี่นู่นแล้วล่ะสิ!!!
ยามกลัดมัน! (ภาคลูกชายของคนสวนชวนแซ่บ)
125.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金นิยาย ยามกลัดมัน! นามปากกา ตะวันรอน *** เกิดเป็นลูกชายโสเภณี ก็ใช่ว่าจะ ‘เอาดี’ ไม่ได้! ชนะพล ชายหนุ่มหล่อเหลา ผิวสีแทนมะเมื่อม ทำงานจับกังจนกล้ามแน่นเป็นมัด ถูกหมายตาโดยสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งตลาด ทว่าเขายังครองพรหมจรรย์! ใครกันจะสอนวิชาเสียวให้ ใครกันจะมีชัยได้พาชายหนุ่มไป ‘ขึ้นครู’ ! --------- บันไดบ้านของเถ้าแก่หมงเป็นบันไดไม้เช่นเดียวกับห้องแถวเรียงติดกันเป็นพรืดห้องอื่นๆ ในตลาด เมื่อฝ่าเท้าหนาใหญ่เหยียบลงไปก็เกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าด หมวยใหญ่ที่นอนรอบนเตียงถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำ ไม่คิดเลยว่าพ่อหนุ่มหน้าซื่อนามว่าชนะพล จะมาตามคำชวนของเธอจริงๆ! ไม่นานนัก ประตูห้องสาวสวยก็ถูกบิดลูกบิดดังคลิ๊ก ก่อนดันเปิดเข้ามา เงาของชายหนุ่มมีกล้ามทาบเข้ามาในห้องเพราะแสงไฟจากด้านนอกที่เปิดทิ้งไว้ เขาก้าวเข้ามาในห้อง ก่อนดันประตูปิดไป ท่ามกลางความมืด ชายหนุ่มเดินย่องมาหาเธอจากทางด้านหลัง เขาซุกตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนเดียวกัน เขามีกลิ่นเหล้าจางๆ… ฝ่ามือหยาบระคายสมกับที่ทำงานหนักมาหลายปีวางลงบนต้นแขนเนียนนุ่ม ชายหนุ่มโน้มลงสูดดมความหอมที่ซอกคอสาวจนหมวยใหญ่สะท้านถึงทรวง สาวน้อยวัยขบเผาะปิดเปลือกตา ปล่อยตัวปล่อยใจในอ้อมแขนกำยำ เขาถลกผ้าห่มออก เธอก็นอนตะแคงหันหลังเหมือนเดิม แต่หลับตาแน่นด้วยความอาย เพราะตอนนี้หมวยใหญ่ไม่ได้สวมใส่อะไรเลย!
หนี้รักวิศวะโหด
6.0K·Re-match“พี่ช่วยฉันได้ไหมคะ?”ก่อนจะขึ้นรถเธอถามเขาย้ำอีกครั้งพร้อมกับจับแขนเขาแน่น เธออยากได้ความมั่นใจว่าเขาจะช่วยและไม่ทิ้งเธอไปกลางคัน“ช่วยให้ยายฉันปลอดภัยจากคนพวกนั้น แล้วพี่ต้องการอะไรจากฉัน ฉันจะให้พี่ทุกอย่าง” “หมายความว่าไง?”คาเตอร์หรี่ตามองเธอเหมือนสงสัยคำพูดของเธอ มองก็รู้ว่าเธอไม่มีอะไรจะให้เขา ผู้หญิงที่ทำงานตัวเป็นเกรียวหัวเป็นน็อตขนาดนี้จะมีปัญญาอะไรมาชดใช้อะไรให้เขาได้นอกเสียจากว่า… “ตัวฉันค่ะ พี่เอาไปได้เลย ฉันจะยอมพี่ทุกอย่างขอแค่รับปากว่าจะช่วยฉันและยายให้ปลอดภัยไปตลอด” คาเตอร์เหยียดยิ้มออกมาอย่างไม่เชื่อว่าผู้หญิงแบบเธอจะเสนอตัวเองให้เขาเพื่อแลกกับความปลอดภัยของตัวเอง แต่ทว่ามันคงเป็นอย่างเดียวที่เธอจะให้เขาได้“เธอแน่ใจนะที่พูดออกมา”
