Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
กลอุบายในวัง
นางคือ...บุตรีเอกสารพัดพิษลิขิตสวรรค์
787.0K·-หยิ่นซู่ฮั่ว อัจฉริยะคู่ขนานทั้งแพทย์แผนจีนและตะวันตก ข้ามภพไปอยู่ในร่างของบุตรีเอกที่ไม่ได้รับการโปรดปราน แม้แต่งานสมรสก็ยังถูกกลั่นแกล้งขวางอยู่หน้าประตูจวนอ๋อง “อยากก้าวเข้าประตูจวนอ๋อง ก็ต้องตัดสัมพันธ์กับจวนเฉิงเซี่ยงเสียก่อน” “อยากได้มันก็ไม่มา แต่ถ้าซื่อจื่ออยากแต่งงานกับข้า จะมีสนมไม่ได้เด็ดขาดตลอดชีวิต” เข้าจวนเพียงลำพัง แต่งงานเพียงลำพัง เข้าห้องหอเพียงลำพัง หยิ่นซู่ฮั่วแสดงความในใจออกมา มันมีเรื่องดีอย่างนี้เชียวหรือ？ ในมือมีห้องปฏิบัติการทางการแพทย์อยู่ นางยิ้มอย่างร้ายกาจ จัดการกับทาสบริวารที่ร้ายเล่ห์อวดดี พร้อมแผนการที่เด็ดขาดเฉียบแหลม และเขามองดูซื่อจื่อเฟยที่เหมือนเป็นเป็นอีกคนด้วยสายตาเยือกเย็น เพียงแต่ว่าแต่งงานไม่กี่วัน ทั้งตี้ตูก็พูดกันหนาหูว่าซื่อจื่อจวนหนิงอ๋องร่างกายอ่อนแอขี้โรค ในห้องหอมีใจไร้แรง น่าสงสารเยี่ยงนัก แต่หยิ่นซู่ฮั่วผู้ใส่ไฟแต่แรกกลับถูกซื่อจื่อบางคนโอบตัวเอาไว้ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น：ได้ยินว่าซื่อจื่อเฟยพูดว่าข้าเสียๆหายๆกับคนไปทั่วงั้นรึ？
ท่านโปรดตัดใจ เราไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้ว
2.0K·ฝ้ายสีคราม/ ภ.ภิญญ์/ฝออ้ายชาติก่อนนางคือ หลิวเสวี่ยเหมย สตรีที่ถูกคนรักทอดทิ้งโดยการแต่งงานกับสตรีต่างแคว้นตามพระราชโองการ สถานการณ์บีบให้นางต้องแต่งงานกับบุรุษอื่นที่ชั่วช้า สุดท้ายนางต้องตายเพราะฝีมือของน้องสาวของตนเอง วิญญาณที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมได้เกิดใหม่อีกครั้ง หากแต่เป็นในร่างของ ไป๋หลินเยว่ คุณหนูวัยสิบเจ็ดในจวนราชครูที่ถูกหมั้นหมายกับแม่ทัพ แต่แล้วก็เหมือนเงาของอดีตกลับมาซ้ำรอยเดิม คู่หมั้นของนางของนางพาสตรีอื่นกลับมาแต่งงาน และนางก็ถูกบีบให้แต่งงานเป็นภรรยาเท่าเทียมของเขา แต่มีหรือนางจะยอมลดตัวใช้สามีร่วมกับผู้อื่นเช่นนั้น
ชายาผู้มากพรสวรรค์ เป็นหนึ่งในบัลลังก์
1.0M·-ฉู่จิงกั๋วในฐานะผู้นำสูงสุดแพทย์ภาคสนามที่ทะลุมิติมา นางมีฝีมือในการผ่าตัด ทำการผ่าตัดคลอดด้วยตนเอง ราชาสงครามกลับเกลียดชังอย่างสุดขีด：“นังสัตว์ประหลาด！เทียบกับเหลียนเอ๋อไม่ถึงหนึ่งในสิบเลยด้วยซ้ำ！” ฉู่จิงกั๋วยกเท้าเข้าให้：“งั้นข้าก็สมหมายพวกเจ้า ขอให้พวกเจ้า น้องโสฯกับหมาวัด รักกันไปตราบฟ้าจะหาไม่！” นางอุ้มเด็กทารกและจากไปอย่างสง่า นับแต่นี้ไปข้าจะทำให้ใต้หล้าต้องสะเทือนกับความงามและความสามารถอันยิ่งยอด หมอมหัศจรรย์เป็นนางซะได้！เจ้าสัวหญิงวงการค้าอันดับหนึ่งเป็นนางซะได้！นางบรรเลงขิมผู้ลึกลับยังคงเป็นนาง！เทพสงครามหญิงยอดแกร่งก็ยังคงเป็นนางอีก！ ราชาสงครามเสียดายสุดๆ：“กลับมาเถิด มาเป็นพระชายาของข้า” ฉู่จิงกั๋วแสยะยิ้ม：“ขออภัยด้วย ตอนนี้ข้าเป็นฮองเฮา！”พอสิ้นเสียง จักรพรรดิก็อุ้มเด็กน่ารักเยื้องกราย：“ยังไม่เคารพพี่สะใภ้เจ้าอีกรึ？”
เกิดใหม่อีกทีข้าผู้นี้ขอเป็นปลาเค็ม
1.0K·BigM00Nถูกบิดาจับสมรสเพื่อเกื้อหนุนวงศ์สกุล ถูกสามีหลอกใช้เพื่อการแก้แค้น วาระสุดท้ายของข้าก็คือการจบชีวิตอย่างเดียวดาย เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้งสิ่งแรกที่ข้าทำก็คือจะไม่ยอมเป็นหมากของผู้ใดอีก จะขอเป็นปลาเค็มตากแห้ง ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย กิน นอน ไม่แข่งขัน ไม่แย่งชิง ไม่ทำให้ตนเองต้องเหน็ดเหนื่อยเพื่อผู้อื่นอีก น่าเสียดายที่ตลอดเส้นทางการพยายามเป็นปลาเค็มของข้า มักจะถูกขัดขวางจากคนที่ใช้ข้ออ้างว่าหวังดีต่อข้ามาสร้างเรื่องยุ่งยากให้ข้าอยู่ร่ำไป ยังมีคนในชาติก่อนที่แม้ว่าข้าจะปล่อยวางความแค้นไปแล้ว แต่พวกเขากลับไม่คิดจะปล่อยข้าไป ได้! เช่นนั้นข้าก็จะกำจัดพวกมันทิ้งให้หมดทั้งคนที่คอยขัดขวางเส้นทางเป็นปลาเค็มของข้าและคนที่เคยทำร้ายข้าในชาติที่แล้ว ในเมื่อข้ามีความสุขไม่ได้พวกมันก็อย่าหวังเลยว่าจะได้มีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข
หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว
152.0K·มาชาวีร์หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++โปรย+++ “บอกมาเจ้าเป็นใครกันแน่!” หลินซือเยว่พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ หากไม่บอกความจริงไป เขาคงไม่ปล่อยนางไปง่าย ๆ “นายกองลู่ เจ้าบอกนายท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ทีว่าข้าเป็นใคร” “คุณหนูหลินเป็นนักโทษถูกเนรเทศมาอยู่ที่ค่ายทหารเมืองเหลียง นางออกมาทำงานนอกค่าย ตอนนี้ต้องกลับไปรับโทษที่ค่ายตามเดิม นายท่านโปรดอย่าขวางทางพวกเราเลย” นายกองลู่รู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาจึงเอ่ยอย่างนอบน้อมออกมา “หึ เป็นแค่นักโทษถูกเนรเทศ” นี่มันสายตาอันใดกัน หลินซือเยว่มองเห็นแล้วไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก นางมองดูโหงวเฮ้งของเขา ลองทำนายดูเสียหน่อยจะเป็นไรไป “นายท่านดวงชะตาของท่านช่างลำบากนัก เติบโตมาท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดี สูญเสียมารดาไปแล้วมีบิดาก็เหมือนไม่มี แต่ปราณมังกรของท่านยังพอมีพลังอยู่บ้าง เลยทำให้ท่านมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ ตอนนี้แม้แต่บิดาก็ไม่มีแล้ว จุ๊ ๆ ชะตาดอกท้อยิ่งน่าสงสาร สามปีนี้ท่านคงไม่อาจตบแต่งสตรีเข้าจวนได้ แต่ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง สิ่งของที่ท่านตามหานั้น...อยู่ที่นี่” นางดึงเชือกบังคับม้ากลับคืนไป เซวียนหมิงยู่ไม่รู้ว่าตัวเองปล่อยเชือกในมือไปตอนไหน ราวกับถ้อยคำของนางมีมนต์สะกดตรึงให้เขาอยู่กับที่ เขาหันไปทางองครักษ์คนสนิท “เก็บนางไว้ไม่ได้!”
โหวน้อยท่านเลิกตื๊อข้าเสียที
21.0K·weiweiชั่วชีวิตของเซี่ยเฟิงหรั่นมีความปรารถนาอยู่สามประการ ประการแรก: ขอให้มารดาของนางตาสว่างเสียที เลิกทุ่มเทความรักอย่างมืดบอด แล้วมองให้ชัดว่าบิดาของนางนั้นคือบุรุษสารเลวหาตัวจับยาก! ประการที่สอง: ขอให้ท่านย่าเลิกกังวลเรื่องการออกเรือนของนาง เพื่อให้นางได้เลือกเฟ้นสามีที่ว่าง่ายและเชื่อฟังมาเคียงคู่สักคน ประการที่สาม: ขอให้ ท่านโหวตัวน้อย แห่งจวนองค์หญิงอยู่ห่างจากนางไปไกลๆ ปล่อยให้นางได้หาเงินเก็บสะสมสินเดิมออกเรือนอย่างสงบสุขเสียที ใครบ้างจะไม่รู้ว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่แห่งจวนองค์หญิงผู้นี้ ผิวหน้าหนายิ่งกว่ากำแพงเมือง มีคู่หมายกระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง สตรีทั้วเมืองหลวงต่างหมายปอง กล้ากระทั่งโต้เถียงฮ่องเต้ แย่งชิงสตรีกับเหล่าองค์ชาย ทำเอาอัครเสนาบดีโกรธจนเป็นลม ต่อยตีแม่ทัพจนหมอบราบคาบ ฝีปากกล้าจนเหล่าขุนนางสอดส่องนิ่งอึ้งไร้คำโต้ และทำเอาศาลต้าหลี่สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว! คนแบบนี้นางย่อมมิอาจไปตอแยด้วยได้! แต่ใครจะไปคาดคิดว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่นอกจากจะหน้าหนาแล้ว ความสามารถในการตามตื้อยังเป็นเลิศ มู่ชิงเหยาได้แต่เฝ้ามองตนเองค่อยๆ หลุดจากกำแพงที่วางไว้ หน้ากากที่สวมอยู่ร่วงหล่นลงทีละชั้น จนกระทั่งตกอยู่ในอ้อมกอดของท่านโหวตัวร้าย... และไม่อาจหนีพ้นได้อีกต่อไป! .. นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ
ฮูหยินผู้นี้ขอคืนหนังสือหย่าให้กับท่านแม่ทัพ
600·นงพะงาฮูหยินผู้นี้ขอคืนหนังสือหย่าให้กับท่านแม่ทัพ บทนำ จ้าวฟางเซียนต้องสวมรอยเป็น คุณหนูจ้าวผู้สูงศักดิ์เพื่อแต่งงานกับแม่ทัพฉินจื่อหาน ในวันที่พี่สาวต่างมารดาผู้เป็นเจ้าสาวตัวจริงสิ้นลมเพราะโรคฝีดาษ ในขณะที่ชีวิตของนางกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย นางต้องเลือกระหว่างการรอความตายอยู่ที่จวนหรือหนีออกจากจวนเพื่อติดตามผู้เป็นสามีไปยังชายแดนพร้อมกับ “หนังสือหย่า” ที่เขาเขียนทิ้งไว้ให้นาง “นางสารภาพหรือไม่” “ไม่ขอรับ” เฉิงซีส่ายหน้าไปมา “ท่านแม่ทัพหากนางสารภาพออกมาเองก็จะดีกว่าหรือไม่ แต่ตอนนี้ขอช่วยนางก่อนเถิดขอรับ” แต่จื่อหานกลับไม่เห็นด้วย “หากเจ้าไม่ตอบ เจ้าก็ต้องตาย” แม่ทัพฉินมองฟางเซียนด้วยแววตาแข็งกร้าว มือใหญ่เอื้อมไปกระชากสาบเสื้อของนางอย่างดุดัน “เอาแส้มา” คำสั่งดุเกรี้ยวของแม่ทัพฉินนั้นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทหารหลายนายรอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความกังวลใจว่าสตรีบอบบางผู้นี้จะทนไม่ไหวกับการสอบนักโทษของผู้เป็นแม่ทัพ “ท่านแม่ทัพ ข้าว่าท่านใจเย็น ๆ ก่อนจะได้หรือไม่” “กุนซือหวัง” จื่อหานหันไปตะเบ็งเสียงสั่งกุนซือของกองทัพด้วยท่าทางไม่พอใจที่เฉิงซีคอยเข้ามาขัดขวางอยู่ตลอดเวลา เขาจะปล่อยให้ความเห็นใจของบุรุษอย่างเฉิงซีเกิดขึ้นไม่ได้ อีกทั้งหากจิตใจของเฉิงซีเอนเอียงให้ตรีนางนี้เพียงแรกพบเพราะนางมีใบหน้างดงามก็อาจจะทำให้ตกหลุมพรางของศัตรูได้ “ข้าว่า...” “ถอยไป” กุนซือหวังยังพูดไม่จบประโยคเลยด้วยซ้ำแต่แล้วก็ถูกผลักเข้าที่หน้าอกด้วยความแรงของฝ่ามือใหญ่ จนร่างของเขากระเด็นถอยไปหลายก้าว จื่อหานยกแส้หนังขึ้นสูงแล้วออกแรงเหวี่ยงลำแขนยาวฟาดแส้หนังลงบนหลังของฟางเซียน “เพลี๊ยะ!” เสียงแส้กระทบแผ่นหลังบอบบางของนางดังสนั่นไปทั่วท้ายค่ายในความเงียบงัน ทหารที่เห็นภาพนั้นยังเสียวสันหลังไปตาม ๆ กัน เพราะหากโดนแส้ลงหลังถึงเพียงนั้น พวกเขาก็คงจะเจ็บจนต้องร้องโอดโอยออกมา “อื้อ! อ๊ะ!” นางครางร้องออกมาเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด นี่คือครั้งที่สองที่แส้หนังฟาดลงบนแผ่นหลังของนาง ความเจ็บปวดทรมานจนแทบไม่อาจบรรยายได้ ทั้งหดหู่และสิ้นหวัง ความรู้สึกนั้นฉายประกายชัดเจนในแววตาของนาง ความเจ็บปวดสุดแสนทรมานที่นางเพิ่งเคยได้รับมากที่สุดในชีวิตก็ครั้งนี้ ที่ผู้เป็นสามีเป็นคนลงมือฟาดแส้หนังลงที่แผ่นหลังของนางเอง มือเรียวกำเข้าหากันแน่นด้วยความเจ็บปวด น้ำตาของนางรินไหลดุจหยาดฝนที่ตกกระทบพื้นทรายอันแห้งผาก ความเสียใจสุดซึ้งถาโถมเข้ากระแทกดวงใจเล็ก ๆ กุนซือหวังที่ยืนอยู่ไม่ไกลนั้นกลับกัดฟันแน่นด้วยไม่รู้จะช่วยอย่างไร สายฝนเริ่มค่อย ๆ โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าเหมือนกับกำลังจะร้องไห้ไปกับนาง แสงขาวจากสายฟ้าฟาดลงยังเชิงเขาป่าสนที่อยู่ไม่ไกลที่ตั้งค่าย “เปรี้ยง!” แสงประกายวูบวาบสะท้อนใบหน้าขาวผ่องที่ทุกข์ทรมานกับความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ขาเรียวทั้งสองข้างกลับไม่มีแรงพยุงร่างกายที่บอบช้ำอีกแล้ว นางทรุดเข่าลงกับพื้นโดยไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป “ฝนจะตกแล้วนะท่านแม่ทัพ” กุนซือหนุ่มที่ร้อนใจจนอยู่ไม่ติด “อยู่ใต้ฟ้า เจ้าจะกลัวอะไรกับฝน” ผู้เป็นแม่ทัพหนุ่มหันไปถลึงตาใส่กุนซือที่เริ่มจะตั้งตัวเป็นปรปักษ์กับเขาอยู่ในขณะนี้ “ฝนตกลงมาก็ดีให้นางตากฝนอยู่ตรงนี้จนกว่านางจะยอมเอ่ยปาก ว่านางเป็นผู้ใด เข้ามาในค่ายทหารด้วยเหตุใด” ช่างเป็นการทรมานนางยิ่งนัก “จะดีหรือท่านแม่ทัพ ข้าว่าแค่ท่านเฆี่ยนนางด้วยแส้หนังสองครั้ง อาการของนางก็ปางตายแล้วนะ หากจะให้นางยืนตากฝนอยู่อย่างนี้ ข้าว่านางคงจะสิ้นใจคืนนี้เป็นแน่” “นางเองที่เป็นผู้เรียกร้อง ผิดอันใดเล่าที่ข้าจะทำตามความต้องการของนาง” ฟางเซียนเงยหน้ามองผู้เป็นสามีที่อยู่ตรงหน้า จิตใจของเขาช่างโหดร้ายยิ่งนัก ถึงว่าเขาจึงได้เขียนจดหมายหย่าให้นางก่อนออกเดินทาง นางเข้าใจแล้วกับความคิดของผู้เป็นสามี นางเข้าใจอย่างลึกซึ้งในความคิดของเขาก็วันนี้วันที่เขาไม่เคยมีความเมตตาสงสารผู้อื่นเลยแม้แต่น้อย นี่หรือสามีที่นางเฝ้าโหยหาคิดถึงอยู่ในทุกย่างก้าวที่นางรอนแรมมาจนถึงชายแดน ฉินจื่อหานเห็นดวงตาตัดพ้อในแววตาของนางก็ทำให้เขาชะงักขึ้นมา ไม่นึกว่าสตรีนางจะใช้สายตาแบบนั้นจ้องมองเขาเหมือนกับว่านางรู้จักเขามาก่อนและกำลังอยากจะตัดพ้อเรื่องบางอย่าง
จอมทัพข้ามภพลิขิตรักบุตรสาวกังฉิน
160·ท่านจอมยุทธ์กลางสมรภูมิอันแหลกสลาย กลิ่นดินปืนและเสียงระเบิดคำรามดั่งฟ้าร้อง เสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาดังประสานกับเสียงฝีเท้าของเหล่าทหารราบที่พุ่งทะยานสู่แดนศัตรู ท่ามกลางความวุ่นวายและกลิ่นคาวเลือดที่ลอยคลุ้งในอากาศ ร่างของชายหนุ่มในชุดทหารภาคสนามยืนหยัดดั่งขุนเขา ร้อยเอกหลู่หานเฟิง บุรุษผู้เป็นเสมือนอัญมณีแห่งกองทัพ ผู้เป็นดั่งดวงใจของเหล่าพลทหารและเป็นผู้นำที่แม้แต่นายพลยังให้ความนับถือ ด้วยสายตาเยือกเย็นแต่เด็ดขาด เขานำพาชัยชนะกลับมาในทุกสมรภูมิ นามของเขาคือความหวังของชาติ… แต่แล้ว ในเสี้ยววินาทีที่สงครามยังไม่จบสิ้นแสงจากฟากฟ้า พายุคลั่งโหมกระหน่ำปานสวรรค์พิโรธ ท้องฟ้ากลับมืดครึ้มเกินกว่าที่ใครเคยพบเจอ และในชั่วพริบตานั้น... หลู่หานเฟิงก็หายไปจากสนามรบ ราวกับไม่เคยมีอยู่ เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบตนเองนอนอยู่กลางทุ่งหญ้าเขียวขจี ลมอ่อนพัดพาเสียงจิ้งหรีดเรไร ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เงากระสุน โลกที่เขาเห็นไม่ใช่สิ่งที่คุ้นเคยอีกต่อไป ผู้คนรอบตัวแต่งกายแปลกตา บ้านเรือนเรียบง่ายราวกับหลุดมาจากนิทานประวัติศาสตร์ เขา... ถูกดึงข้ามกาลเวลามายังยุคอดีต ห่างออกไปในอีกแคว้นหนึ่ง... ในจวนแม่ทัพใหญ่ แว่วเสียงขลุกขลักของสาวใช้อย่างวุ่นวาย ท่ามกลางความงามอันล่มเมืองของสตรีหนึ่ง นางนั่งเงียบงันอยู่ริมหน้าต่างที่ไร้แสงอาทิตย์ เว่ยจิ้งซินโฉมงามผู้เปี่ยมด้วยเมตตาและสติปัญญา นางคือดอกไม้ในเงามืด งดงามจับใจดั่งภาพวาดจากสรวงสวรรค์ แต่ชีวิตของนางกลับไม่เคยงดงามเช่นนั้น นางเกิดเป็นบุตรสาวของแม่ทัพเว่ย ขุนศึกผู้โหดเหี้ยม มือเปื้อนเลือดและเต็มไปด้วยเล่ห์กล ผู้คนต่างหวาดกลัวและสาปแช่งนามของเขา และแม้นางจะเป็นดั่งไข่มุกในเปลือกหอยแห่งตระกูล แต่ไข่มุกนั้นกลับถูกจองจำไว้ในเงามืดที่นางมิอาจหลีกหนี ร่างกายของเว่ยจิ้งซินอ่อนแอตั้งแต่แรกเกิด นางเติบโตในห้องที่เต็มไปด้วยยาสมุนไพรและเสียงถอนหายใจของหมอหลวง ใฝ่ฝันถึงอิสรภาพที่ไม่เคยเอื้อมถึง และแม้บิดาของนางจะรักและหวงแหนเพียงใด... ท้ายที่สุด นางก็ยังถูกใช้เป็นเครื่องมือ เมื่อคำสั่งให้แต่งงานกับบุตรชายของแม่ทัพใหญ่อีกตระกูลหนึ่งถูกประกาศ เว่ยจิ้งซินมิอาจขัดขืน นางเฝ้ารอวันแต่งงานราวนักโทษ แต่แล้ว... เทวดาฟ้าดินกลับยังไม่ละเมตตา การทรยศอันไม่คาดฝันเกิดขึ้น การแต่งงานซึ่งเป็นเส้นทางสู่พันธนาการนิรันดร์จึงถูกยกเลิกกลางคัน และในห้วงเวลานั้นเองนางได้รับสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน… โอกาสที่จะได้ก้าวออกจากจวน โอกาสที่จะได้เผชิญโลกภายนอกด้วยหัวใจของตนเองเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ในฐานะบุตรสาวของแม่ทัพผู้โหดเหี้ยม แต่ในฐานะตัวของเว่ยจิ้งซินหญิงสาวที่ยังไม่รู้ว่าตนเองมีค่ามากเพียงใด ในห้วงเวลาเดียวกันนั้นเองชายหนึ่งจากอีกฟากของกาลเวลา ก็กำลังตื่นขึ้นในโลกที่เขาไม่รู้จัก... โชคชะตาเริ่มขีดเส้นแล้ว และหนทางของเขาและนางกำลังจะมาบรรจบกัน
ชะตาลิขิตหวนคืน
9.0K·Moonlight-mini เมื่อความรักแปรเปลี่ยนเป็นหายนะ และความไว้ใจกลายเป็นคมมีดที่แทงกลางใจ… ในช่วงสุดท้ายของลมหายใจ นางยอมดื่มยาพิษเพื่อปลิดชีพตนเอง… ทว่ากลับลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลาย ฟ้าประทานโอกาสให้นางกลับมาแก้ไขสิ่งที่เคยผิดพลาด
บุตรสาวของทรราชจะขอพลิกชะตา
26.0K·หย่งเอ๋อร์ถูกทรยศหักหลังจากคนไว้ใจ นางสิ้นใจอย่างทรมาน เป็นวิญญาณล่องลอยอยู่นานหลายปี ทว่าสวรรค์ให้โอกาส เข้ามาอยู่ในร่างบุตรสาวของหมอหลวง นางจึงขอเปิดบัญชีแค้น เอาคืนผู้ที่กระทำผิดต่อครอบครัวนางอย่างสาสม!
ตำแหน่งฮองเฮานี้ข้าครอง
28.0K·เด็กน้อยคว้าฝันเมื่อน้องสาวฝาแฝดแสนอ่อนแอต้องแต่งเข้ามาเป็นฮองเฮาเพื่อมาสืบเรื่องราวการตายของวงศ์ตระกูลที่แท้จริง และได้มาเจอกับฮ่องเต้ที่มีปมฝังใจจนกลายเป็นคนขี้ระแวง แฝดผู้พี่จึงต้องปลอมตัวเป็นน้องสาวเพื่อมาจัดการกับสนมที่ข่มเหงน้องสาวฝาแฝดของนางและต่อกรกับฮ่องเต้ที่ไม่สนใจใยดีฮองเฮาของตนเอง แถมยังต้องตามสืบหาความจริง แต่นางจะสามารถทำได้สำเร็จดั่งที่ตั้งใจไว้จริงหรือ?
คุณนายสายลับดวงปลาคาร์ปยุค 70
1.0K·Ocean Booksคำโปรย ภารกิจสังหารสามีในคืนเข้าหองั้นเหรอ? ไร้สาระ! สำหรับอดีต CEO ที่เพิ่งตายเพราะทำงานหนักอย่าง ‘หลินซิงเยียน’ ภารกิจเดียวที่เธอต้องการคือ “การนอนเป็นแมวบนฟูกนุ่ม ๆ” ส่วนสามีพลตรีผู้แสนขี้ระแวงคนนั้นน่ะเหรอ... ถ้าจ่ายหนักพอก็เอา "เช็คเปล่า" มาแลกกับการมีชีวิตรอดไปก็แล้วกัน เรื่องย่อ เมื่อ 'หลินซิงเยียน' CEO สาวผู้บ้างานแห่งศตวรรษที่ 21 วูบตายคาโต๊ะทำงานแล้วตื่นขึ้นมาในร่างของสายลับสาวรหัส 'กุหลาบดำ' ปี 1975 เธอพบว่าตัวเองกำลังถือมีดเตรียมปลิดชีพ 'โจวหยางเฟิง' นายทหารหนุ่มอนาคตไกลในคืนแต่งงาน! แต่กุหลาบดำคนใหม่นี้ไม่ใช่เครื่องมือสังหารของใครอีกต่อไป เธอตัดสินใจโยนมีดทิ้งลงถังขยะและยื่นข้อเสนอ "หน้าเงิน" ให้สามีเพื่อแลกกับความสบาย ท่ามกลางความหวาดระแวงของสามีหนุ่มผู้กุมอำนาจข่าวกรอง และการไล่ล่าจากองค์กรลับที่เธอทรยศ ทว่าด้วย 'ดวงปลาคาร์ป' สุดเฮงที่ติดตัวมาแต่ชาติปางก่อน ผสมกับ 'ตรรกะ CEO' ที่มองทุกวิกฤตเป็นโอกาส หลินซิงเยียนจึงเริ่มปั่นป่วนวงการเศรษฐกิจและกองทัพจีนจนกลับตาลปัตร จากเมียในนามที่เขาเกลียดเข้าไส้ กลายเป็นคู่หูทางธุรกิจ (และหัวใจ) ที่มีมูลค่ามหาศาลจนพลตรีจอมเปย์ต้องยอมสยบให้แต่เพียงผู้เดียว Writer's Talk (บันทึกจากนักเขียน) สวัสดีค่ะนักอ่านที่รักทุกท่าน “มนพระจันทร์” ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่โลกของ หลินซิงเยียน คุณนายสายลับผู้มีดวงปลาคาร์ปทองคำเหนือใคร ก่อนจะเริ่มดำดิ่งไปกับภารกิจสุดป่วนและแผนการเงินสุดล้ำ ไรต์มีข้อชี้แจงเล็กน้อยเพื่ออรรถรสในการอ่านดังนี้ค่ะ: 1.โลกคู่ขนาน: นิยายเรื่องนี้เซตติงอยู่ในยุค 70 ของจีนในรูปแบบ "โลกคู่ขนาน" เนื้อหาทั้งหมดไม่ได้อ้างอิงข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ตรรกะ หรือความสมเหตุสมผลในชีวิตจริงแบบ 100% ค่ะ 2.เน้นความเว่อร์วังและสุขนิยม: เตรียมพบกับความรวยระดับมหาศาลของนางเอก ความสายเปย์และคลั่งรักแบบไม่มีที่สิ้นสุดของพระเอก รวมถึงจำนวนเงินที่เวอร์วังอลังการ ซึ่งในประวัติศาสตร์จริงอาจเป็นไปได้ยาก แต่ในโลกของหลินซิงเยียน... อะไรก็เกิดขึ้นได้ค่ะ 3.สไตล์การใช้ภาษา: เนื่องจากนางเอกของเราคืออดีต CEO สาวผู้คล่องแคล่วจากศตวรรษที่ 21 ในเนื้อหาอาจมีการใช้คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษปะปนอยู่บ้าง เพื่ออรรถรส ความทันสมัย และเพื่อให้เข้ากับคาแรกเตอร์นักธุรกิจหญิงรุ่นใหม่ (เราจะได้รับความรู้สึกถึงความ Professional และความคุ้นชินในวงการธุรกิจได้ชัดเจนขึ้นค่ะ) 4.อ่านเพื่อความบันเทิง: จุดประสงค์หลักของนิยายเรื่องนี้คือความสนุก เบาสมอง และความสะใจ ไรต์อยากให้ทุกท่านได้พักผ่อนหย่อนใจไปกับความโชคดีของน้อง กติกาการอยู่ร่วมกัน: หากนักอ่านท่านใดรู้สึกว่าเนื้อหาไม่ถูกจริตหรือไม่ใช่แนวที่ชอบ ขอความกรุณากดออกเงียบ ๆ เพื่อความสบายใจของทุกฝ่ายนะคะ รบกวนงดคอมเมนต์ที่สร้างมลพิษหรือบั่นทอนกำลังใจกันน้า คอมมูนิตี้นี้เราเน้นความรักและความสนุกค่ะ สุดท้ายนี้ มาร่วมเป็นกำลังใจให้คุณนายสายลับ หลินซิงเยียน ของเราทำภารกิจ "นอนเป็นแมว" ให้สำเร็จกันด้วยนะคะ! Enjoy Reading ค่ะ รัก, มนพระจันทร์
เมื่อข้าเกิดใหม่กลายเป็นฮองเฮาไร้ประโยชน์ของฮ่องเต้ไร้ใจ
17.0K·หย่งเอ๋อร์จากนางระบำต่ำต้อยสู่สตรีอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเฟิ่ง ทว่าความจริงแล้วฮองเฮาเป็นเพียงสตรีที่พระสวามีชิงชัง... เขาจะชิงชังนางก็ช่างศีรษะเขาเถิด นางจะขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเป็นฮองเฮาไร้ประโยชน์ไปวันๆก็พอแล้ว
บทนางรองไร้ตัวตนในนิยาย ข้าไม่ได้ต้องการเสียหน่อย!
21.0K·หย่งเอ๋อร์จากเดิมตั้งใจใช้ชีวิตคู่ไปอย่างไม่มีแบบแผนเพื่อรอวันหย่า ทุกอย่างกลับผิดคาดไปเสียได้ ไยเขาชอบยุแหย่ เห็นนางโกรธ เขายิ่งชอบ เห็นนางหนี เขายิ่งแกล้ง ก็แค่นางรองไร้ตัวตนในนิยาย เขาจะมาสนใจอะไรนักหนากัน!
บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร
2.0K·爱飛 อ้ายเฟย ชางฉี โฉมสะคราญล่มปฐพี หวังเพียงจะมีรักดีแค่รักเดียว แต่ไฉน ไยต้องได้แต่งงานกับสามีบ้าตัณหาราคะอย่างหนัก ถึงสองคนนี้กันด้วยเล่า!!?
ฟู่หยวนเพ่ย
3.0K·lianlianจากสาวสายแพทย์แผนไทยที่เสียชีวิตอย่างกะทันหันมาเข้าร่างของ ฟู่หยวนเพ่ย ญาติผู้น้องของสนมคนโปรดของหวงตี้ นางมิอยากถูกตระกูลหลักบงการชีวิตดั่งหุ่นกระบอกตัวหนึ่ง จึงตัดสินใจเสนอนวดถวายแทนการถวายตัว “เดี๋ยว เรามีคำถามอีกข้อ” พระองค์ทรงยกนิ้วพระหัตถ์ขึ้นประกอบ “เพคะ?” “เราสงสัยเรื่องที่เจ้าสวด เจ้าบอกได้ไหมว่าสวดอะไร” “...พระองค์อยากทราบจริงๆ หรือเพคะ” พระองค์พยักพักตร์ “บอกเราหน่อย แล้วสัญญาว่าจะเข้านอนแต่โดยดี” “...เพคะ” ฟู่หยวนเพ่ยสูดลมหายใจลึกก่อนเอ่ย “กรรมใดๆ ไม่ว่าจะเป็นกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ที่ข้าพเจ้าได้ทำล่วงเกินแก่ผู้ใด ทั้งโดยตั้งใจก็ดี ไม่ได้ตั้งใจก็ดี ขอโปรดยกโทษอโหสิกรรมแก่ข้าพเจ้า อย่าได้จองเวรจองกรรมต่อกันเลย แม้แต่กรรมใดที่ใครๆ ทำแก่ข้าพเจ้าก็ตาม ข้าพเจ้าขออโหสิกรรมให้ทั้งสิ้น ยกถวายพระพุทธเจ้าเป็นอภัยทาน” หวงตี้ทรงกะพริบตาปริบๆ หนึ่ง เป็นนางพูดรัวเร็วจนฟังไม่ถนัด สอง เป็นภาษาที่พระองค์ไม่รู้จัก “เจ้าช่วย อธิบายให้ข้าเข้าใจได้ไหม” “ถ้าจะให้เปรียบก็คงเป็นคาถาวัชสัตว์หฤทัยธารณี กระมังเพคะ” หวงตี้ขนลุกชันทั่ววรกาย พลางลุกพรวดมองเด็กสาวที่ยังคงยิ้มโง่งมไร้เดียงสา “...ฟู่หยวนเพ่ย เจ้าบอกเรามาตามตรง เจ้าเคยนวดใครตายคามือหรือไม่!?” หยวนเพ่ยอมยิ้ม พลางเอ่ยตอบไปอย่างสบายๆ ว่า “เท่าที่จำได้...ไม่มีเพคะ”
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
795·ศิรารัยเสน่ห์รักข้ามศตวรรษ...นิยายรักโรแมนติกที่นางเอกย้อนอดีตกลับไปในศตวรรษที่ 18 เพื่อช่วยเจ้าชายรัชทายาทแห่งชัยปุระได้รับสถาปนาเป็นรัชทายาทสืบต่อมหาราชา มีความพิเศษที่ผู้เขียนได้หยิบยกเอาอาหารอินเดียที่มีวัฒนธรรมหลากหลายและจุดเด่นเรื่องเครื่องเทศที่มีมานานกว่า 7,000 ปี มาเป็นตัวเชื่อมโยงการดำเนินเรื่องไปกับความรักซาบซึ้งของพระเอกในโลกอดีตและโลกปัจจุบัน และขาดไม่ได้ คือ...ดอกบัวหลวง...ดอกไม้ประจำชาติของประเทศอินเดียที่ผู้เขียนนำมาเป็นสื่อรักสร้างความประทับใจ แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้ในนิยายโรมานซ์ คือ บทโรมานซ์ที่จัดให้แบบซ่านซึ้งตรึงใจ @@...การได้สัมผัสรสรักจากพระสวามีเป็นบทเรียนให้รู้ว่าไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด คู่ครองสามารถเสพสุขได้ตามใจปรารถนาและพระสวามีที่รักก็มอบความสุขแก่เธอมากมายเหลือจะพรรณนา...เสน่ห์รักไร้พรหมแดนขวางกั้น แม้นานข้ามศตวรรษรักนั้นมิเลือนหาย ดั่งสัญญาจดจำรักเสน่หาไม่รู้คลาย ตราบฟ้าดินมลายไม่สิ้นรักเสน่หาในตัวเธอ....@@
ย้อนเวลามาเป็นพระชายาของท่านอ๋องตาบอด
231.0K·ซีไซต์เมื่อย้อนเวลามาอยู่ในยุคโบราณที่ผู้ชายล้วนมีสามภรรยาสี่อนุ จื่อรั่วอิงจึงมองหาบุรุษที่จะทำให้นางใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและได้รู้ว่ามีอ๋องผู้หนึ่งไร้ภรรยาและตาบอดเขาคือคนไม่มีใครเอา"สวรรค์ให้ทางรอดข้าแล้ว"
ผืนทราย ร่ายมนต์รัก
8.0K·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อมเมื่อสาวผู้พลัดถิ่นจากเมืองไทย ต้องพบเจอกับเจ้านายหนุ่มสุดหล่อหน้าคมที่หมายมาดเธอตั้งแต่แรกเห็นหน้า ว่าจะมอบหมายหน้าที่ให้มากกว่าเลขานุการ คำตอบรับจากเธอคือการปฏิเสธ ที่สุดแสนจะหยามหน้ากัน เสือร้ายจึงไล่ตาม ไล่ต้อน แม่สาวตัวเล้กพริกขี้หนู เข้ามาในอ้อมกอดให้จงได้! มนต์แห่งผืนทราย กำลังร่ายดลมนต์แห่งรัก อัสลานชายหนุ่มผู้มีปูมหลังเป็นปริศนา และ จันทร์กระจ่าง เลขานุการสาวชาวไทย ให้ติดกับด้ายแดงแห่งพรหมลิขิต เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายไปด้วยกัน จนกว่าจะพบรัก ก็ต้องฟาดฟันกับชะตากรรมที่โถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว “ขอบคุณนะครับ ที่ทำให้ผมรู้สึกคลายเครียดขึ้นบ้าง คาไลลา” อัสลานพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อหยุดหัวเราะได้แล้ว อารมณ์ปรับเปลี่ยนกะทันหันของเขาทำให้เธอค่อนข้างจะงงๆ อยู่สักหน่อย แต่ก็ยิ้มรับ พร้อมกับส่งมือให้เขาจับแถมท้ายอีกด้วย “ไม่เป็นไรหรอกค่ะเจ้านาย เราก็มาช่วยๆ กันไหนๆ เราก็ร่วมหัวจมท้ายกันแล้ว เฮ้อ...เรามาจับมือกันเป็นเพื่อนชั่วคราวดีไหมคะเจ้านาย เพื่อนตายกันเลยก็ได้นะคะเจ้านาย เพราะเราเฉียดตายด้วยกันมาแล้วทั้งคู่” คำพูดของเธอทำให้เขายิ่งยิ้มมากยิ่งขึ้น และยื่นมือของตนเองออกมาจับกับมือเธอแล้วบีบแน่น พลางเอ่ยเสียงทุ้ม “นั่นสิครับ เราเป็นเพื่อนตายกันแล้ว คุณอย่าทิ้งผมไปเสียกลางทางนะครับคาไลลา เราเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกันมาแล้วแบบนี้ ห้ามทิ้งกันเด็ดขาด” “ค่ะ เราเป็นเพื่อนตายกันแล้ว แล้วเจ้านาย เอ่อ...” คนพูดแก้มแดงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง “เพื่อนตายกันน่ะ เค้าห้ามลวนลามเพื่อนนะคะ แล้วก็ห้ามคิดร้ายกับเพื่อนด้วย” “หึๆ ครับ” ชายหนุ่มอมยิ้ม ก่อนจะพยักหน้ารับ นัยน์ตาคมกริบมองใบหน้าหวานด้วยประกายตาระยับยิ้ม เขาไม่เคยมีเพื่อนเพศหญิง ที่เรียกตัวเองว่าจะเป็นเพื่อนตายของเขามาก่อนเลยจริงๆ มีเธอเป็นคนแรก และเขาก็อยากให้เป็นเธอไปตลอดเสียด้วยสิ กับตำแหน่งเพื่อนหญิงคนเดียวของเขาแบบนี้
จารใจ
7.0K·ไป๋ชิงหง-เกียร์สายฟ้าครั้งหนึ่งนางเคยรัก จนกระทำเรื่องโง่งม ครั้งหนึ่งเขาเคย ละเลย จนเสียคนที่รักยิ่งไป --- บุตรีจวนแม่ทัพที่ในใจเต็มไปด้วยปณิธานอันแรงกล้า หวังให้แผ่นดินนี้กลายเป็นดินแดนในอุดมคติ ทว่านางกลับถูกคนผู้หนึ่งบังคับหมั้นหมาย เพียงเพราะหยกสลักลายมังกรชิ้นหนึ่ง องค์ชายผู้ไร้ฐานอำนาจ บุรุษไร้ยางอายที่นาง...จำไม่ได้
