กลอุบายในวัง

นางคือ...บุตรีเอกสารพัดพิษลิขิตสวรรค์

หยิ่นซู่ฮั่ว อัจฉริยะคู่ขนานทั้งแพทย์แผนจีนและตะวันตก ข้ามภพไปอยู่ในร่างของบุตรีเอกที่ไม่ได้รับการโปรดปราน แม้แต่งานสมรสก็ยังถูกกลั่นแกล้งขวางอยู่หน้าประตูจวนอ๋อง “อยากก้าวเข้าประตูจวนอ๋อง ก็ต้องตัดสัมพันธ์กับจวนเฉิงเซี่ยงเสียก่อน” “อยากได้มันก็ไม่มา แต่ถ้าซื่อจื่ออยากแต่งงานกับข้า จะมีสนมไม่ได้เด็ดขาดตลอดชีวิต” เข้าจวนเพียงลำพัง แต่งงานเพียงลำพัง เข้าห้องหอเพียงลำพัง หยิ่นซู่ฮั่วแสดงความในใจออกมา มันมีเรื่องดีอย่างนี้เชียวหรือ？ ในมือมีห้องปฏิบัติการทางการแพทย์อยู่ นางยิ้มอย่างร้ายกาจ จัดการกับทาสบริวารที่ร้ายเล่ห์อวดดี พร้อมแผนการที่เด็ดขาดเฉียบแหลม และเขามองดูซื่อจื่อเฟยที่เหมือนเป็นเป็นอีกคนด้วยสายตาเยือกเย็น เพียงแต่ว่าแต่งงานไม่กี่วัน ทั้งตี้ตูก็พูดกันหนาหูว่าซื่อจื่อจวนหนิงอ๋องร่างกายอ่อนแอขี้โรค ในห้องหอมีใจไร้แรง น่าสงสารเยี่ยงนัก แต่หยิ่นซู่ฮั่วผู้ใส่ไฟแต่แรกกลับถูกซื่อจื่อบางคนโอบตัวเอาไว้ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น：ได้ยินว่าซื่อจื่อเฟยพูดว่าข้าเสียๆหายๆกับคนไปทั่วงั้นรึ？

นิยายย้อนยุคยังไม่จบ

ท่านโปรดตัดใจ เราไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้ว

3.0K·ฝ้ายสีคราม/ ภ.ภิญญ์/ฝออ้าย

ชาติก่อนนางคือ หลิวเสวี่ยเหมย สตรีที่ถูกคนรักทอดทิ้งโดยการแต่งงานกับสตรีต่างแคว้นตามพระราชโองการ สถานการณ์บีบให้นางต้องแต่งงานกับบุรุษอื่นที่ชั่วช้า สุดท้ายนางต้องตายเพราะฝีมือของน้องสาวของตนเอง วิญญาณที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมได้เกิดใหม่อีกครั้ง หากแต่เป็นในร่างของ ไป๋หลินเยว่ คุณหนูวัยสิบเจ็ดในจวนราชครูที่ถูกหมั้นหมายกับแม่ทัพ แต่แล้วก็เหมือนเงาของอดีตกลับมาซ้ำรอยเดิม คู่หมั้นของนางของนางพาสตรีอื่นกลับมาแต่งงาน และนางก็ถูกบีบให้แต่งงานเป็นภรรยาเท่าเทียมของเขา แต่มีหรือนางจะยอมลดตัวใช้สามีร่วมกับผู้อื่นเช่นนั้น

นิยายย้อนยุคยังไม่จบ

เกิดใหม่อีกทีข้าผู้นี้ขอเป็นปลาเค็ม

2.0K·BigM00N

ถูกบิดาจับสมรสเพื่อเกื้อหนุนวงศ์สกุล ถูกสามีหลอกใช้เพื่อการแก้แค้น วาระสุดท้ายของข้าก็คือการจบชีวิตอย่างเดียวดาย เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้งสิ่งแรกที่ข้าทำก็คือจะไม่ยอมเป็นหมากของผู้ใดอีก จะขอเป็นปลาเค็มตากแห้ง ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย กิน นอน ไม่แข่งขัน ไม่แย่งชิง ไม่ทำให้ตนเองต้องเหน็ดเหนื่อยเพื่อผู้อื่นอีก น่าเสียดายที่ตลอดเส้นทางการพยายามเป็นปลาเค็มของข้า มักจะถูกขัดขวางจากคนที่ใช้ข้ออ้างว่าหวังดีต่อข้ามาสร้างเรื่องยุ่งยากให้ข้าอยู่ร่ำไป ยังมีคนในชาติก่อนที่แม้ว่าข้าจะปล่อยวางความแค้นไปแล้ว แต่พวกเขากลับไม่คิดจะปล่อยข้าไป ได้! เช่นนั้นข้าก็จะกำจัดพวกมันทิ้งให้หมดทั้งคนที่คอยขัดขวางเส้นทางเป็นปลาเค็มของข้าและคนที่เคยทำร้ายข้าในชาติที่แล้ว ในเมื่อข้ามีความสุขไม่ได้พวกมันก็อย่าหวังเลยว่าจะได้มีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ชายาผู้มากพรสวรรค์ เป็นหนึ่งในบัลลังก์

1.0M·-

ฉู่จิงกั๋วในฐานะผู้นำสูงสุดแพทย์ภาคสนามที่ทะลุมิติมา นางมีฝีมือในการผ่าตัด ทำการผ่าตัดคลอดด้วยตนเอง ราชาสงครามกลับเกลียดชังอย่างสุดขีด：“นังสัตว์ประหลาด！เทียบกับเหลียนเอ๋อไม่ถึงหนึ่งในสิบเลยด้วยซ้ำ！” ฉู่จิงกั๋วยกเท้าเข้าให้：“งั้นข้าก็สมหมายพวกเจ้า ขอให้พวกเจ้า น้องโสฯกับหมาวัด รักกันไปตราบฟ้าจะหาไม่！” นางอุ้มเด็กทารกและจากไปอย่างสง่า นับแต่นี้ไปข้าจะทำให้ใต้หล้าต้องสะเทือนกับความงามและความสามารถอันยิ่งยอด หมอมหัศจรรย์เป็นนางซะได้！เจ้าสัวหญิงวงการค้าอันดับหนึ่งเป็นนางซะได้！นางบรรเลงขิมผู้ลึกลับยังคงเป็นนาง！เทพสงครามหญิงยอดแกร่งก็ยังคงเป็นนางอีก！ ราชาสงครามเสียดายสุดๆ：“กลับมาเถิด มาเป็นพระชายาของข้า” ฉู่จิงกั๋วแสยะยิ้ม：“ขออภัยด้วย ตอนนี้ข้าเป็นฮองเฮา！”พอสิ้นเสียง จักรพรรดิก็อุ้มเด็กน่ารักเยื้องกราย：“ยังไม่เคารพพี่สะใภ้เจ้าอีกรึ？”

นิยายย้อนยุคจบแล้ว

โหวน้อยท่านเลิกตื๊อข้าเสียที

23.0K·weiwei

ชั่วชีวิตของเซี่ยเฟิงหรั่นมีความปรารถนาอยู่สามประการ ประการแรก: ขอให้มารดาของนางตาสว่างเสียที เลิกทุ่มเทความรักอย่างมืดบอด แล้วมองให้ชัดว่าบิดาของนางนั้นคือบุรุษสารเลวหาตัวจับยาก! ประการที่สอง: ขอให้ท่านย่าเลิกกังวลเรื่องการออกเรือนของนาง เพื่อให้นางได้เลือกเฟ้นสามีที่ว่าง่ายและเชื่อฟังมาเคียงคู่สักคน ประการที่สาม: ขอให้ ท่านโหวตัวน้อย แห่งจวนองค์หญิงอยู่ห่างจากนางไปไกลๆ ปล่อยให้นางได้หาเงินเก็บสะสมสินเดิมออกเรือนอย่างสงบสุขเสียที ใครบ้างจะไม่รู้ว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่แห่งจวนองค์หญิงผู้นี้ ผิวหน้าหนายิ่งกว่ากำแพงเมือง มีคู่หมายกระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง สตรีทั้วเมืองหลวงต่างหมายปอง กล้ากระทั่งโต้เถียงฮ่องเต้ แย่งชิงสตรีกับเหล่าองค์ชาย ทำเอาอัครเสนาบดีโกรธจนเป็นลม ต่อยตีแม่ทัพจนหมอบราบคาบ ฝีปากกล้าจนเหล่าขุนนางสอดส่องนิ่งอึ้งไร้คำโต้ และทำเอาศาลต้าหลี่สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว! คนแบบนี้นางย่อมมิอาจไปตอแยด้วยได้! แต่ใครจะไปคาดคิดว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่นอกจากจะหน้าหนาแล้ว ความสามารถในการตามตื้อยังเป็นเลิศ มู่ชิงเหยาได้แต่เฝ้ามองตนเองค่อยๆ หลุดจากกำแพงที่วางไว้ หน้ากากที่สวมอยู่ร่วงหล่นลงทีละชั้น จนกระทั่งตกอยู่ในอ้อมกอดของท่านโหวตัวร้าย... และไม่อาจหนีพ้นได้อีกต่อไป! .. นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

จอมทัพข้ามภพลิขิตรักบุตรสาวกังฉิน

256·ท่านจอมยุทธ์

กลางสมรภูมิอันแหลกสลาย กลิ่นดินปืนและเสียงระเบิดคำรามดั่งฟ้าร้อง เสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาดังประสานกับเสียงฝีเท้าของเหล่าทหารราบที่พุ่งทะยานสู่แดนศัตรู ท่ามกลางความวุ่นวายและกลิ่นคาวเลือดที่ลอยคลุ้งในอากาศ ร่างของชายหนุ่มในชุดทหารภาคสนามยืนหยัดดั่งขุนเขา ร้อยเอกหลู่หานเฟิง บุรุษผู้เป็นเสมือนอัญมณีแห่งกองทัพ ผู้เป็นดั่งดวงใจของเหล่าพลทหารและเป็นผู้นำที่แม้แต่นายพลยังให้ความนับถือ ด้วยสายตาเยือกเย็นแต่เด็ดขาด เขานำพาชัยชนะกลับมาในทุกสมรภูมิ นามของเขาคือความหวังของชาติ… แต่แล้ว ในเสี้ยววินาทีที่สงครามยังไม่จบสิ้นแสงจากฟากฟ้า พายุคลั่งโหมกระหน่ำปานสวรรค์พิโรธ ท้องฟ้ากลับมืดครึ้มเกินกว่าที่ใครเคยพบเจอ และในชั่วพริบตานั้น... หลู่หานเฟิงก็หายไปจากสนามรบ ราวกับไม่เคยมีอยู่ เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบตนเองนอนอยู่กลางทุ่งหญ้าเขียวขจี ลมอ่อนพัดพาเสียงจิ้งหรีดเรไร ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เงากระสุน โลกที่เขาเห็นไม่ใช่สิ่งที่คุ้นเคยอีกต่อไป ผู้คนรอบตัวแต่งกายแปลกตา บ้านเรือนเรียบง่ายราวกับหลุดมาจากนิทานประวัติศาสตร์ เขา... ถูกดึงข้ามกาลเวลามายังยุคอดีต ห่างออกไปในอีกแคว้นหนึ่ง... ในจวนแม่ทัพใหญ่ แว่วเสียงขลุกขลักของสาวใช้อย่างวุ่นวาย ท่ามกลางความงามอันล่มเมืองของสตรีหนึ่ง นางนั่งเงียบงันอยู่ริมหน้าต่างที่ไร้แสงอาทิตย์ เว่ยจิ้งซินโฉมงามผู้เปี่ยมด้วยเมตตาและสติปัญญา นางคือดอกไม้ในเงามืด งดงามจับใจดั่งภาพวาดจากสรวงสวรรค์ แต่ชีวิตของนางกลับไม่เคยงดงามเช่นนั้น นางเกิดเป็นบุตรสาวของแม่ทัพเว่ย ขุนศึกผู้โหดเหี้ยม มือเปื้อนเลือดและเต็มไปด้วยเล่ห์กล ผู้คนต่างหวาดกลัวและสาปแช่งนามของเขา และแม้นางจะเป็นดั่งไข่มุกในเปลือกหอยแห่งตระกูล แต่ไข่มุกนั้นกลับถูกจองจำไว้ในเงามืดที่นางมิอาจหลีกหนี ร่างกายของเว่ยจิ้งซินอ่อนแอตั้งแต่แรกเกิด นางเติบโตในห้องที่เต็มไปด้วยยาสมุนไพรและเสียงถอนหายใจของหมอหลวง ใฝ่ฝันถึงอิสรภาพที่ไม่เคยเอื้อมถึง และแม้บิดาของนางจะรักและหวงแหนเพียงใด... ท้ายที่สุด นางก็ยังถูกใช้เป็นเครื่องมือ เมื่อคำสั่งให้แต่งงานกับบุตรชายของแม่ทัพใหญ่อีกตระกูลหนึ่งถูกประกาศ เว่ยจิ้งซินมิอาจขัดขืน นางเฝ้ารอวันแต่งงานราวนักโทษ แต่แล้ว... เทวดาฟ้าดินกลับยังไม่ละเมตตา การทรยศอันไม่คาดฝันเกิดขึ้น การแต่งงานซึ่งเป็นเส้นทางสู่พันธนาการนิรันดร์จึงถูกยกเลิกกลางคัน และในห้วงเวลานั้นเองนางได้รับสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน… โอกาสที่จะได้ก้าวออกจากจวน โอกาสที่จะได้เผชิญโลกภายนอกด้วยหัวใจของตนเองเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ในฐานะบุตรสาวของแม่ทัพผู้โหดเหี้ยม แต่ในฐานะตัวของเว่ยจิ้งซินหญิงสาวที่ยังไม่รู้ว่าตนเองมีค่ามากเพียงใด ในห้วงเวลาเดียวกันนั้นเองชายหนึ่งจากอีกฟากของกาลเวลา ก็กำลังตื่นขึ้นในโลกที่เขาไม่รู้จัก... โชคชะตาเริ่มขีดเส้นแล้ว และหนทางของเขาและนางกำลังจะมาบรรจบกัน

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ลิขิตฟ้าฤาจะฝืนพันธนาการรัก

1.0K·จันทร์ส่องแสง

ด้ายชะตาของข้าผูกกับท่านแต่นางคู่ควรยิ่งยอมเจ็บเพื่อให้ท่านสมหวัง ตัดด้ายชะตารักใคร่เสียเราอย่าได้พบเจอกันอีกเลย

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เสน่หานางมารหน้าใส

7.0K·จันทร์ส่องแสง

“พี่สาวข้าไม่อยากแต่งกับไท่จือ”หลินเสี่ยวหลิน ทำสีหน้าเศร้าสร้อย เหมือนกับจะตายดับลงตรงหน้า “ ท่านพ่อหมายมั่นให้เจ้าจะต้องแต่งกับไท่จือ”หลินเจี้ยนหลิงเอ่ยเรื่องจริงที่ถูกวางไว้แล้วไม่มีทางเป็นอื่น “ท่านพ่อคงเห็นว่าข้าไร้ซึ่งปากเสียง ต่างจากท่านที่มักจะเก่งกาจเกินหญิง ท่านมีความสามารถรอบด้าน มีคนนับหน้าถือตามากมายอีกทั้งยังกล้าที่จะต่อคำท่านพ่อ ชีวิตท่านจึงไม่ต้องถูก ….กดดันเช่นข้า”

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

หงส์กลางใจอสุรา

6.0K·จิ๋วโหย่ว

เพราะความรักมันบังตา เพราะความดีมันจอมปลอม เพราะเกิดมาบนกองเงินกองทอง นอนอยู่บนตั่งแห่งอำนาจ นางถึงไม่เคยคิดว่าตัวเองจะถูกล่อลวงและหักหลังจากคนที่นางทุ่มเททั้งชีวิต ทั้งอำนาจเพื่อส่งเขาถึงจุดสูงสุด

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เชลยรักของฮองเฮาตัวร้าย

4.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่

องค์หญิงน้อยซึ่งจำต้องก้าวขึ้นเป็นฮองเฮา นางจะหลอกล่อชายหนุ่มให้เป็นเชลยรักและส่งเสริมนางได้อย่างไร นางอยากเป็นฮองเฮาแสนดีมิใช่ฮองเฮาตัวร้ายสักหน่อย ฟากฟ้า ผู้ช่วยผู้จัดการกองถ่ายตื่นขึ้นมาในร่างขององค์หญิงน้อยทายาทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่และจำต้องก้าวขึ้นเป็นฮองเฮา แต่นางจะเป็นฮองเฮาเพียงเพื่อแต่งสวามีขึ้นเป็นฮ่องเต้และคอยปกครองวังหลังไล่ตบตีกับเหล่าสนม หรือจะขึ้นนั่งบัลลังค์ปกครองบ้านเมืองเสียเอง นางไม่ยอมเดินตามที่ผู้อื่นกดดันแน่ เธอจะควบตำแหน่งทั้งผู้เขียนบท ตัวแสดงในบทนางเอก และผู้กำกับ และจะเปลี่ยนบทของแต่ละตัวละครให้เป็นอย่างที่เธอต้องการ นับจากนี้ พวกตัวละครทั้งหลาย จงโลดแล่นไปตามที่ผู้กำกับฟากฟ้าได้สั่งการเถอะ นางจะหลอกล่อชายหนุ่มให้เป็นเชลยรักและส่งเสริมนาง สตรีงดงามเช่นนางควรจะเป็นฮองเฮาแสนดีมีคุณธรรม มิใช่ฮองเฮาตัวร้ายมีแต่เสียงผู้คนประนาม

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

แต่งเข้าวังศัตรูคืนเดียว …ข้าได้กองทัพมาครึ่งแคว้น

4.0K·มาตารดา.

"ผู้คนทั่วหล้าต่างไว้อาลัย... คิดว่าองค์หญิงบรรณาการผู้นี้คงมีชีวิตรอดไม่พ้นรุ่งสาง" ทว่าเมื่อแสงตะวันสาดส่อง 'หลี่ชิงเกอ' เดินออกจากห้องหอด้วยรอยยิ้มอาบยาพิษ ในมือไม่ใช่ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา แต่เป็น 'ตราพยัคฆ์ทมิฬ' ที่สั่งการทหารได้สามแสนนาย! ท่านอ๋องปีศาจผู้เป็นสามีทำได้เพียงมองดูนางกวาดต้อนกองทัพของเขาไปต่อหน้าต่อตา แทนที่จะโกรธเกรี้ยว เขากลับแสยะยิ้มมุมปากอย่างถูกใจ "ข้าต้องการสตรีที่เคียงบ่าเคียงไหล่... แต่ดูเหมือนสวรรค์จะส่ง 'นางมาร' ที่เหนือกว่าข้ามาให้แทน!" วิวาห์ครั้งนี้ไม่มีคำว่าจำยอม มีแต่เกมกระดานที่เดิมพันด้วยบัลลังก์และหัวใจ!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ประตูทราย สู่หัวใจสุลต่าน

3.0K·วาฬราตรีสีคราม

"เมื่อประตูทรายถูกเปิด หญิงต่างแดนจะเป็นทั้งคำทำนาย…และดวงใจของผู้ครองนคร" หญิงสาวจากโลกปัจจุบันหลงเข้าไปในอาณาจักรทะเลทรายผ่าน “ประตูทราย” โบราณ ที่นั่น นางถูกสุลต่านผู้ทรงอำนาจจับตามอง เขาเชื่อว่านางคือกุญแจของคำทำนาย แต่ยิ่งใกล้…เขากลับไม่ยอมปล่อยนางไปจากอ้อมแขน ท่ามกลางผืนทรายที่ร้อนระอุและไร้ที่สิ้นสุด “อันธิยา” หญิงสาวจากต่างมิติได้ก้าวข้ามขอบเขตแห่งกาลเวลามาด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เธอตื่นขึ้นมาในดินแดนที่ปกครองด้วยคมดาบและกฎเกณฑ์ที่เธอไม่รู้จัก ก่อนจะถูกจับตัวโดยกลุ่มโจรทะเลทรายที่ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิต ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทและดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้าย คือ “ซาอีด” ชายลึกลับผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้ แต่สิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้คือ ภายใต้คราบโจรผู้มั่งคั่ง เขาคือ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรคาลิม ผู้ถูกหักหลังโดยสายเลือดเดียวกัน ถูกใส่ร้ายจนต้องระเห็จออกจากวัง และต้องกลายเป็นโจรเพื่อซ่องสุมกำลังรอวันทวงคืนความยุติธรรม เมื่อสุลต่านองค์ปัจจุบันเริ่มระแวงในรัชทายาทที่หายสาบสูญ และกองทัพหลวงเริ่มออกไล่ล่าหัวโจรทะเลทรายอย่างบ้าคลั่ง หญิงสาวที่หลงทางมาอย่างบังเอิญกลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่จะชี้ชะตาว่า... ซาอีดจะได้กลับคืนสู่บัลลังก์ในฐานะกษัตริย์ หรือจะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อรักษาดวงใจเพียงดวงเดียวไว้ในอ้อมกอดแห่งผืนทราย

ต่างโลกจบแล้ว

เซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต

78.0K·Zuey

หลายปีที่ใช้ชีวิตเป็นสายลับ หลังจากตายเซี่ยชิงหลีได้เข้าไปอยู่ในร่างหญิงใบ้ในยุคโบราณ ทั้งชีวิตไม่เคยได้อยู่ดีๆ หลังจากนี้เธอจะทำให้ครอบครัวใหม่มีแต่ความสุข เซี่ยชิงหลี สายลับที่แฝงตัวในนามหมอเถื่อนได้รับมอบหมายให้เจาะเอาข้อมูลลับของกลุ่มวิจัยมนุษย์ จากสถาบันวิจัยเถื่อน ทว่าเกิดการทรยศขึ้นภายในองค์กรทำให้สถานะตนเองถูกเปิดโปง การทรมานทุกรูปแบบได้เริ่มขึ้นเพื่อรีดเค้นเอาความลับ กว่าครึ่งปีที่ต้องทนทุกข์ทรมาน ทว่าฝ่ายศัตรูก็มิได้สิ่งใดจากปากของตน สองศูนย์แปด คือรหัสของเซี่ยชิงหลี พวกมันได้ไปเพียงเท่านั้น ทว่าต่อมาเธอได้ถูกส่งตัวไปยังห้องทดลองวิจัยเพื่อทดลองยาพิษ สามปีที่ติดอยู่ที่นั่นกว่าจะหลบหนีออกมาได้ ภายหลังจากส่งข้อมูลลับให้กับทางองค์กร ที่อยู่ของตนกลับถูกถล่มด้วยละเบิดนาปาล์มลูกใหญ่ เสียงสุดท้ายที่เซี่ยชิงหลีได้ยินคือคำบอกลาจากหัวหน้าครูฝึกของเธอ ตนถูกทิ้งแล้วสินะ... ********************************************* ม่านหมอกยามเช้าลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือพื้นดินและยอดไม้ ละอองน้ำค้างยัง เกาะพราวอยู่บนใบหญ้า เปล่งประกายระยิบระยับเมื่อกระทบกับแสงอาทิตย์ดวงน้อยที่กำลังคลี่แสงออก แม้รอบกายจะดูสวยงามจนมิอาจละสายตา ทว่า...ที่นี่คือที่ไหน! ดวงตาดำขลับสำรวจรอบกายอย่างระมัดระวังตามความเคยชินที่ฝึกเป็นประจำ ทำให้ร่างกายจดจำและกลายเป็นสัญชาตญาณ ไร้แผ่นดินที่แห้งแล้ง ไร้การต่อสู้ ไร้เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ไร้เสียงปืนและระเบิด ************************************************* ร่างบางพึมพำเสียงเบา สมองยังไม่ทันได้ประมวลผลว่าเหตุใดตนเองยังคงมีชีวิตอยู่ วินาทีต่อมากลับมีผู้หญิงคนหนึ่งพุ่งตัวเข้าหาอย่างรวดเร็วจนไม่อาจหลบได้ทัน เซี่ยชิงหลีตกอยู่ภายใต้อ้อมแขนของหญิงสาวแปลกหน้า ท่าทางที่ดูเป็นกังวลและซุ่มเสียงที่เหมือนกำลังตำหนิตนเองทำให้คนพูดไม่ออก ดวงตากลมโตจดจ้องใบหน้าของหญิงสาวผู้นั้นด้วยท่าทีงงงัน พลันเสียงอื้ออึงก็ดังขึ้นในหัวราวกับประทัดแตก ความเจ็บปวดบางอย่างกรีดแทงเข้าไปในส่วนลึกของประสาท เซี่ยชิงหลียกมือขึ้นกุมหัวของตนด้วยสีหน้าเจ็บปวด แต่แล้วเสียงนั้นก็หายไป ความโล่งสบายเกิดขึ้นในชั่วขณะ ในหัวราวกับถูกกระชากบางอย่างออกไป “....เจ้าได้ยินที่แม่พูดหรือไม่!! หลีเอ๋อ!! เกิดอะไรขึ้น ลูกไม่สบายหรือเจ็บตรงไหนบอกแม่มา” ฟังออกแล้ว!! ในที่สุดตนเองก็สามารถฟังผู้หญิงตรงหน้าเข้าใจ มหัศจรรย์จริงๆ “ชิ! คนก็หาเจอแล้วยังต้องร้องไห้คร่ำครวญอันใดอีก” จางซุนโหรวที่ตามขึ้นเขาในตอนเช้าเพื่อดูลาดเลาเอ่ยเหน็บแนม หญิงสาวหันขวับไปในทันที ความทรงจำหนึ่งพลันแล่นเข้ามาในหัว ทว่าครั้งนี้กลับต่างออกไปเพราะมันคือความทรงจำของคนอื่น และนั่นทำให้ร่างกายของเซี่ยชิงหลีทำไปตามสัญชาตญาณเดิม หญิงสาวพุ่งเข้าคว้าลำคอสตรีนางนั้นด้วยใบหน้าสงบนิ่ง ดวงตาเย็นชาจ้องมองไปยังนางราวกับกำลังมองคนตาย หลายปีที่ต้องคุกคลีอยู่กับความตาย ทำให้กลิ่นอายที่แผ่ออกมาดูน่าพลั่นพรึง บัดนี้เซี่ยชิงหลีรู้แน่ชัดแล้วว่าตนไม่ได้อยู่ที่โลกเดิมที่คุ้นเคย และร่างที่ตนมาอาศัยอยู่เจ้าของเดิมถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมจากคนในครอบครัว ชีวิตที่สองนี้ต้องมาอยู่ในยุคโบราณที่แสนแปลกประหลาด แต่นางก็สามารถยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ทว่า...หากไม่แก้แค้นใจดวงนี้คงมิอาจสงบได้ หญิงสาวออกแรงอีกครั้งใบหน้าของคนที่ตกอยู่ภายใต้กรงเล็บของเธอ เริ่มบิดเบี้ยวเขียวคล้ำเพราะขาดอากาศหายใจ เซี่ยชิงหลีรู้ดีว่าหากออกแรงเพิ่มอีกเล็กน้อย คอเล็กๆ ที่แสนบอบบางคงจะหักอย่างง่ายดาย “หลี่เอ๋อ!! หยุดเดี๋ยวนี้!! ปล่อยป้าสะใภ้ของลูกเร็วเข้า!!” ราวกับได้รับคำสั่งจากผู้บัญชาการ หญิงสาวปล่อยมือโดยอัตโนมัติ แม้จะรู้สึกมึนงงในปฏิกิริยาของตนและเหมือนการควบคุมร่างกายนี้ช่างเป็นไปอย่างยากลำบาก เห็นทีในอนาคตต้องฝึกฝนให้ร่างกายนี้สามารถตามทันความเร็วที่เคยฝึกในชีวิตก่อน “แค่ก!! แค่ก!! แค่ก!!” หญิงผู้เคราะห์ร้ายรีบสูดอากาศเข้าปอดเพื่อให้ตนเองมีชีวิตอยู่ แม้จะถูกทำให้เกือบตายทว่าก็ยังไม่รู้สึกสลด นางชีนิ้วมายังเซี่ยชิงหลีด้วยท่าทางเอาเรื่อง หลังจากกลับมาเป็นปกติจึงร้องโวยวายด้วยสีหน้าเดือดดาล

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ

795·ศิรารัย

เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ...นิยายรักโรแมนติกที่นางเอกย้อนอดีตกลับไปในศตวรรษที่ 18 เพื่อช่วยเจ้าชายรัชทายาทแห่งชัยปุระได้รับสถาปนาเป็นรัชทายาทสืบต่อมหาราชา มีความพิเศษที่ผู้เขียนได้หยิบยกเอาอาหารอินเดียที่มีวัฒนธรรมหลากหลายและจุดเด่นเรื่องเครื่องเทศที่มีมานานกว่า 7,000 ปี มาเป็นตัวเชื่อมโยงการดำเนินเรื่องไปกับความรักซาบซึ้งของพระเอกในโลกอดีตและโลกปัจจุบัน และขาดไม่ได้ คือ...ดอกบัวหลวง...ดอกไม้ประจำชาติของประเทศอินเดียที่ผู้เขียนนำมาเป็นสื่อรักสร้างความประทับใจ แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้ในนิยายโรมานซ์ คือ บทโรมานซ์ที่จัดให้แบบซ่านซึ้งตรึงใจ @@...การได้สัมผัสรสรักจากพระสวามีเป็นบทเรียนให้รู้ว่าไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด คู่ครองสามารถเสพสุขได้ตามใจปรารถนาและพระสวามีที่รักก็มอบความสุขแก่เธอมากมายเหลือจะพรรณนา...เสน่ห์รักไร้พรหมแดนขวางกั้น แม้นานข้ามศตวรรษรักนั้นมิเลือนหาย ดั่งสัญญาจดจำรักเสน่หาไม่รู้คลาย ตราบฟ้าดินมลายไม่สิ้นรักเสน่หาในตัวเธอ....@@

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ย้อนเวลามาเป็นพระชายาของท่านอ๋องตาบอด

231.0K·ซีไซต์

เมื่อย้อนเวลามาอยู่ในยุคโบราณที่ผู้ชายล้วนมีสามภรรยาสี่อนุ จื่อรั่วอิงจึงมองหาบุรุษที่จะทำให้นางใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและได้รู้ว่ามีอ๋องผู้หนึ่งไร้ภรรยาและตาบอดเขาคือคนไม่มีใครเอา"สวรรค์ให้ทางรอดข้าแล้ว"

นิยายย้อนยุคจบแล้ว

ผืนทราย ร่ายมนต์รัก

8.0K·โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อม

เมื่อสาวผู้พลัดถิ่นจากเมืองไทย ต้องพบเจอกับเจ้านายหนุ่มสุดหล่อหน้าคมที่หมายมาดเธอตั้งแต่แรกเห็นหน้า ว่าจะมอบหมายหน้าที่ให้มากกว่าเลขานุการ คำตอบรับจากเธอคือการปฏิเสธ ที่สุดแสนจะหยามหน้ากัน เสือร้ายจึงไล่ตาม ไล่ต้อน แม่สาวตัวเล้กพริกขี้หนู เข้ามาในอ้อมกอดให้จงได้! มนต์แห่งผืนทราย กำลังร่ายดลมนต์แห่งรัก อัสลานชายหนุ่มผู้มีปูมหลังเป็นปริศนา และ จันทร์กระจ่าง เลขานุการสาวชาวไทย ให้ติดกับด้ายแดงแห่งพรหมลิขิต เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายไปด้วยกัน จนกว่าจะพบรัก ก็ต้องฟาดฟันกับชะตากรรมที่โถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว “ขอบคุณนะครับ ที่ทำให้ผมรู้สึกคลายเครียดขึ้นบ้าง คาไลลา” อัสลานพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อหยุดหัวเราะได้แล้ว อารมณ์ปรับเปลี่ยนกะทันหันของเขาทำให้เธอค่อนข้างจะงงๆ อยู่สักหน่อย แต่ก็ยิ้มรับ พร้อมกับส่งมือให้เขาจับแถมท้ายอีกด้วย “ไม่เป็นไรหรอกค่ะเจ้านาย เราก็มาช่วยๆ กันไหนๆ เราก็ร่วมหัวจมท้ายกันแล้ว เฮ้อ...เรามาจับมือกันเป็นเพื่อนชั่วคราวดีไหมคะเจ้านาย เพื่อนตายกันเลยก็ได้นะคะเจ้านาย เพราะเราเฉียดตายด้วยกันมาแล้วทั้งคู่” คำพูดของเธอทำให้เขายิ่งยิ้มมากยิ่งขึ้น และยื่นมือของตนเองออกมาจับกับมือเธอแล้วบีบแน่น พลางเอ่ยเสียงทุ้ม “นั่นสิครับ เราเป็นเพื่อนตายกันแล้ว คุณอย่าทิ้งผมไปเสียกลางทางนะครับคาไลลา เราเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกันมาแล้วแบบนี้ ห้ามทิ้งกันเด็ดขาด” “ค่ะ เราเป็นเพื่อนตายกันแล้ว แล้วเจ้านาย เอ่อ...” คนพูดแก้มแดงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง “เพื่อนตายกันน่ะ เค้าห้ามลวนลามเพื่อนนะคะ แล้วก็ห้ามคิดร้ายกับเพื่อนด้วย” “หึๆ ครับ” ชายหนุ่มอมยิ้ม ก่อนจะพยักหน้ารับ นัยน์ตาคมกริบมองใบหน้าหวานด้วยประกายตาระยับยิ้ม เขาไม่เคยมีเพื่อนเพศหญิง ที่เรียกตัวเองว่าจะเป็นเพื่อนตายของเขามาก่อนเลยจริงๆ มีเธอเป็นคนแรก และเขาก็อยากให้เป็นเธอไปตลอดเสียด้วยสิ กับตำแหน่งเพื่อนหญิงคนเดียวของเขาแบบนี้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

จารใจ

7.0K·ไป๋ชิงหง-เกียร์สายฟ้า

ครั้งหนึ่งนางเคยรัก จนกระทำเรื่องโง่งม ครั้งหนึ่งเขาเคย ละเลย จนเสียคนที่รักยิ่งไป --- บุตรีจวนแม่ทัพที่ในใจเต็มไปด้วยปณิธานอันแรงกล้า หวังให้แผ่นดินนี้กลายเป็นดินแดนในอุดมคติ ทว่านางกลับถูกคนผู้หนึ่งบังคับหมั้นหมาย เพียงเพราะหยกสลักลายมังกรชิ้นหนึ่ง องค์ชายผู้ไร้ฐานอำนาจ บุรุษไร้ยางอายที่นาง...จำไม่ได้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เฟิ่งหวง

12.0K·ไป๋ชิงหง-เกียร์สายฟ้า

นางรับงานสังหารรัชทายาทต้าฉินเพราะรู้มาว่าเขาเป็นชายรักชาย แม้จะเปลือยเปล่าต่อหน้าเขานางก็ได้หาอับอายไม่ แล้วไฉนเขาถึงทำราวกับว่ารู้จักสนิทสนมกับพี่ชายนางดีเช่นนี้

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ (ซีรี่ส์ชุด บุปผาสะท้านรัก)

10.0K·บุษบาบัณ/นศามณี

เต้าเฟย ธิดาสายรองหัวหน้าเผ่าเออเค่อร์ซิน ถูกบิดาส่งมาเป็นสตรีบรรณาการแด่องค์จักรพรรดิแห่งต้าชิง ความฝันของบิดาที่อยากเห็นธิดาเป็นพระสนมต้องพังทลายเมื่อนางถูกส่งต่อให้เป็นฮูหยินพระราชทานแก่ ลู่เคอตัว แม่ทัพไร้พ่ายคู่พระทัย ก่อนวันแต่งงาน นางขอคำมั่นจากองค์จักรพรรดิ หากนางมีลูกชายเมื่อไร ขอให้นางมีสิทธิ์พาสายเลือดของนางกลับไปยังบ้านเกิด เป็นการสิ้นสุดพันธนาการที่มีต่อกัน ‘ลูกชายเท่านั้น!’ แต่บุรุษผู้ช่ำชองในสนามรบกลับหนีการเข้าหอตั้งแต่วันแรก ในเมื่อท่านแม่ทัพใหญ่ใจเสาะไม่ยอมยกทัพมาประชิด นางก็จะยกทัพออกไล่ล่าสู้ศึกกับแม่ทัพใหญ่ไปจนสุดขอบเตียง! ไร้ยางอาย ปีศาจตนใดเสกคาถาใส่ สติเจ้าถึงได้ฟั่นเฟือนถึงเพียงนี้" "ท่านแม่ทัพ ท่านเปลี่ยนใจยอมร่วมเตียงกับข้าแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ" เต้าเฟยร้องถามด้วยน้ำเสียงมีจริตจะก้านกว่าเคย "เจ้าใจกล้าเทียมฟ้าจริงๆ ถึงได้คิดจะปล้ำข้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำสำเร็จหรือไงกัน" "ทำสำเร็จหรือไม่ข้าไม่รู้ แต่ท่านเป็นสามีของข้า ในเมื่อท่านไม่ไปหาข้า ข้าก็จะมาหาท่านเอง ผิดตรงไหน ท่านต่างหากที่ไม่ยอมทำหน้าที่สามีแก่ข้า" ตอนนี้นี่เองที่ลู่เคอตัวไม่รู้แล้วว่า ที่นางเป็นอยู่ตอนนี้คือจิตสำนึกของนางเอง หรือเพราะมนตร์สะกดใดครอบงำอยู่กันแน่ "นี่เจ้า" ลู่เคอตัวเปล่งเสียงออกมาได้แค่นั้น คาถาที่เขาเคยเล่าเรียนมาจากอาจารย์ถูกลืมเลือนไปชั่วขณะ แล้วใช้พละกำลังที่เหนือกว่าพลิกร่างเต้าเฟยที่ไม่ทันตั้งตัวให้นอนลงกับเตียง นางหวีดร้องออกมาคำหนึ่ง "โอ้ย!" จากนั้นร่างบอบบางที่มีเพียงแค่เอี๊ยมกับกางเกงนอนก็เป็นฝ่ายเสียท่านอนหงาย สายตาประสานกัน เป็นนางที่ถูกเขาทาบทับไว้จนหมดตัว "เจ้าทำให้ข้าลืมคาถา แล้วข้าจะช่วยเจ้าได้เยี่ยงไร" "ท่านลืมคาถาก็ไม่ต้องท่องสิเจ้าคะ แค่ทับขึ้นมาบนร่างของข้าก็พอ" "ไร้ยางอาย ปีศาจตนใดเสกคาถาใส่เจ้า สติเจ้าถึงได้ฟั่นเฟือนเพียงนี้" "ท่านแม่ทัพ ท่านเปลี่ยนใจยอมร่วมเตียงกับข้าแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ" เต้าเฟยร้องถามด้วยน้ำเสียงมีจริตจะก้านกว่าเคย "เจ้าใจกล้าเทียมฟ้าจริงๆ ถึงได้คิดจะปล้ำข้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำสำเร็จหรือไรกัน" "ทำสำเร็จหรือไม่ข้าไม่รู้ แต่ท่านเป็นสามีของข้า ในเมื่อท่านไม่ไปหาข้า ข้าก็จะมาหาท่านเอง ผิดตรงไหน ท่านต่างหากทีไม่ยอมทำหน้าที่สามีแก่ข้า" (เรื่องนี้เคยตีพิมพ์กับ สนพ ไลต์ออฟเลิฟ)

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ตัวร้ายอย่างข้าไม่ขอเป็นฮองเฮา

15.0K·บุษบาบัณ/นศามณี

‘บิดาของนางต้องพรากจากมารดา ก็เพราะฮั่นหลิวตี้ ฮ่องเต้อันธพาล’ ‘ท่านอาที่นางรักเคารพประดุจมารดาแท้ๆ หายสาบสูญไป ก็เพราะฮั่นหลิวตี้ ฮ่องเต้อันธพาล’ ‘ซารังน้อย เด็กในปกครองของนางต้องพลัดพรากจากพ่อแม่ ก็เพราะฮั่นหลิวตี้ ฮ่องเต้อันธพาล’ จางหยูเฟย รังเกียจฮ่องเต้อันธพาลผู้นี้ยิ่งนัก จนไม่อยากเฉียดกายเข้าใกล้ นางถึงขั้นหลอกลวงเบื้องสูงหนีการคัดเลือกนางในก็ทำมาแล้ว แต่เหตุไฉนฮ่องเต้อันธพาลนั่นกลับกล้าปลอมตัวมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กอยู่ข้างกายนาง แล้วยังใช้เล่ห์กลวางหมากหลอกนางเข้ามาในวังแล้วยัดเยียดตำแหน่ง ‘หลานสาวฮองเฮา’ ให้ ตำแหน่งอะไร! ไม่เคยปรากฏในหน้าประวัติศาสตร์มาก่อน แต่เชื่อเถอะ ฮั่นหลิวตี้ โอรสสวรรค์ผู้นี้ทำได้ทุกอย่างโดยไม่สนกฎหรือธรรมเนียมใดๆ “เอาหูมานี่” คุณหนูจางหยูเฟยกระดิกนิ้ว ลี่ถิงเอียงหูมาใกล้นาง จากนั้นริมฝีปากแดงระเรื่อก็ขยับเอื้อนเอ่ยให้ได้ยินกันเพียงสองคน “ฮ่องเต้ไร้คุณธรรมผู้นั้นรูปงามเสียที่ไหน อ้วนลงพุง คนขายหมั่นโถวที่ตลาดยังรูปงามกว่าหลายเท่า เจ้าไม่เคยเข้าวังคงยังไม่รู้” คุณหนูคนงามไม่คิดว่าคนที่นางกำลังนินทาจะได้ยินบทสนทนานี้ ‘ข้าลงพุงหรือ ข้าขี้เหร่กว่าคนขายหมั่นโถวที่ตลาดงั้นหรือ ดีละ พรุ่งนี้ข้าจะส่งทหารไปลากตัวคนขายหมั่นโถวไปประหาร โทษฐานที่หล่อกว่าข้า’ ฮั่นหลิวตี้ลอบมองจางหยูเฟย พอนางบอกเสร็จก็มองออกไปนอกหน้าต่างขณะที่รถม้ากำลังเคลื่อนไปข้างหน้า ‘ข้าว่าที่เจ้าไม่เข้าวัง คงเพราะคิดว่าข้าอ้วนลงพุงและไม่หล่อ’ “แล้วคุณหนูเคยเห็นพระพักตร์ฮ่องเต้แล้วหรือเจ้าคะ” “ใช่ ข้าเคยเห็นครั้งหนึ่ง ท่านอาวาดภาพฮ่องเต้พอดี อาสาวของข้ามีฝีมือการวาดภาพยอดเยี่ยม เห็นจากภาพก็เหมือนเห็นจากพระองค์จริงนั่นแหละ แล้วอย่าปากมากเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเล่า ถึงหูฮ่องเต้โฉดเมื่อใด ข้ากับเจ้าอาจไร้เงาหัว” ‘ไม่ต้องห่วงแค่หัว ตัวเจ้าข้าก็จะฉีกเป็นชิ้นๆ’ ‘บังอาจเกินไปแล้วนังหนู

นิยายจีนโบราณจบแล้ว