แนะนำจากบก.

เมื่ออดีตสามีมาเฟียของฉัน...เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ

"มุมมองของเบลน่า หลังจากเข้าเวรยาวนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ฉันต้องฝืนทนกับอาการคลื่นไส้ที่หนักหน่วงจนอยากอาเจียนก็ยังอาเจียนไม่ออก ฉันยื่นตัวอย่าง HCG ให้เพื่อนร่วมงานแผนกสูตินรีเวช แล้วขอให้นางช่วยส่งตรวจให้ “อีกสองสามวันค่อยมาฟังผลนะ” นางบอก ฉันลากขาที่อ่อนล้าไปยังโถงด้านหน้า—แล้วในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้ยินเสียงนั้น “ผมจะดูแลให้เธอได้พักผ่อนอย่างดีที่สุด” เสียงของออกัส—เสียงที่อย่างน้อยในความทรงจำของฉัน แทบไม่เคยอ่อนโยนเช่นนี้ ฉันชะงักนิ่ง ราวกับถูกตอกตรึงไว้กับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ผ่านช่องประตูแคบ ๆ ฉันเห็นสามีของฉัน—ออกัส โมเรติ เจ้าพ่อผู้ไร้มงกุฎของเมืองนี้—กำลังฟังแพทย์อย่างตั้งใจ สีหน้าลึกซึ้งเช่นนั้น ฉันแทบไม่เคยได้เห็นจากเขา น้ำเสียงแบบนั้น…ควรเป็นของฉัน ของพวกเรา ของชีวิตใหม่ที่อาจกำลังก่อกำเนิด แต่ยังไม่ทันได้รับการยอมรับ ทว่า ผู้หญิงที่ซบอยู่ข้างแขนเขากลับเป็นลาริสสา รอสซินี และนางก็…กำลังตั้งครรภ์ ความจริงนั้นพุ่งทะลุหัวใจฉันราวกระสุน โดยสัญชาตญาณ ฉันถอยหลัง พยายามหลบเข้าไปในเงามืดของบันได—แต่กลับชนเข้ากับพยาบาลที่กำลังเข็นรถเอกสาร แฟ้มกระจัดกระจายกระแทกพื้น เสียงดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน “โอะ—ขอโทษค่ะ!” ฉันรีบย่อตัวลงเก็บเอกสารอย่างลนลาน แก้มร้อนผ่าว ทั้งจากความอับอาย และความพยายามฝืนประคองตัวเองไม่ให้พังทลาย “เบลน่า?” เสียงของออกัสดังขึ้นเหนือศีรษะ ฉันเงยหน้าขึ้น เขายืนอยู่หน้าห้องตรวจ คิ้วขมวดแน่น “คุณมาทำอะไรที่นี่?” ฉันลุกขึ้น มือกำใบเสร็จตรวจ HCG ในกระเป๋าแน่นโดยไม่รู้ตัว บีบมันจนยับย่น “เพิ่งผ่าตัดเสร็จค่ะ” ฉันตอบ “รู้สึกอ่อนแรงนิดหน่อย เลยมาหาน้ำตาลกลูโคส” น้ำเสียงของฉันนิ่งกว่าที่คิด “ช่วงนี้กระเพาะไม่ค่อยดี เลยมาหายา” แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังแปลกใจ ว่าทำไมถึงสงบได้ถึงเพียงนี้ “เบลน่า?” ลาริสสาเดินเข้ามาข้างกายเขาทันที มือที่ทาเล็บสีแดงสดเกาะแขนเขาแน่น ราวกับงูหรูที่เลื้อยพันเหยื่อ “ออกัสเป็นห่วงคุณนะคะ กลัวคุณทำงานหนักเกินไป ไม่ดูแลตัวเอง” นางพูดด้วยน้ำเสียงหวานละมุน ในมืออีกข้างของนางคือภาพอัลตราซาวด์—ภาพขาวดำเลือนรางภายใต้แสงไฟจ้า ทิ่มแทงเข้าสู่สายตาฉันอย่างจัง สีหน้าของออกัสซีดลง สายตากวาดมองฉันอย่างเฉียบคม ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง “เบลน่า คุณ…” “ออกัส!” ลาริสสาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงลดลงเล็กน้อย แต่ยังดังพอให้ฉันได้ยิน “เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ คุณสัญญากับฉัน…” ฉันเห็นกรามของเขาเกร็งแน่น มือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว—วูบหนึ่งที่เขาดูเหมือนจะลังเลอย่างแท้จริง ลาริสสาแนบแก้มกับต้นแขนของเขา กระซิบบางอย่างเบา ๆ ในชั่วขณะนั้น ความลังเลทั้งหมดในตัวเขาก็สลายหายไป แขนของเขาหย่อนลง ราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงไปสิ้น ก่อนที่ความอ่อนแอของฉันจะเผยออกมา ฉันก็หมุนตัวไปกดปุ่มลิฟต์ลงทันที ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่จ้องแผ่นหลังฉันอย่างหนักหน่วง—แทบได้ยินว่าเขาก้าวตามมา— “ออกัส!” เสียงของลาริสสาแหลมขึ้นทันที “คุณสัญญากับฉันแล้วนะ” ลิฟต์เปิดออกแล้วเลื่อนปิดลง ภาพใบหน้าซีดเผือดของฉันสะท้อนอยู่บนผิวโลหะอย่างพร่าเลือน ตัดขาดสายตาครั้งสุดท้ายของเขาไปโดยสิ้นเชิง ชั้นล่าง ลมหนาวยามค่ำคืนพัดกระแทกใส่ใบหน้าฉันอย่างแรง ราวกับถูกใครฟาดด้วยฝ่ามือ สี่ปี…"

จีบเมียเก่าจบแล้ว

คุณไม่คู่ควรกับการให้อภัย

0·-

"ในวันครบรอบการจากไปของลูกชายฉัน น้องสาวต่างมารดาของฉัน—ลลิตา—เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อปลอบให้เธอสงบลง สามีของฉัน—นัทธพงศ์—กลับเมินเฉยต่อฉันที่คุกเข่าลงกับพื้น ก้มกราบถึงเก้าสิบเก้าครั้ง อ้อนวอนให้เขาหยุดเธอจากการทุบโกศที่บรรจุอัฐิของลูกชายฉัน—ลูกที่จากไปแล้วหนึ่งปีเต็ม เสียงแตกดังแหลมเสียดแทง อัฐิกระจัดกระจายไปทั่วพื้นดั่งหิมะสีเทา ฉันจ้องมองซากตรงหน้า รู้สึกราวกับมีบางสิ่งถูกควักออกไปจากภายใน เหลือไว้เพียงเปลือกว่างเปล่า แต่เขากลับหันมาต่อว่าฉัน “ก็ตายไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังต้องเก็บอัฐิไว้ในบ้านให้คุณทรมานแบบนี้ คุณกำลังจะบีบคั้นให้ลลิตาฆ่าตัวตายหรือยังไง” แต่เขาลืมไปแล้ว—ว่าคนที่ทำให้ลูกของเราตาย ก็คือลลิตาตั้งแต่แรก ฉันมองเศษซากบนพื้น หัวใจชาเสียจนไม่รู้สึกอะไรอีก คืนนั้น ฉันไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน ฉันเพียงทำความสะอาดพื้นจนสะอาดเอี่ยม แล้วก็ทำสามสิ่ง นับจากวันนั้นเป็นต้นไป ระหว่างฉันกับนัทธพงศ์ ต่อให้โลกกว้างไกลเพียงใด ก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าต่อกัน"

ฟินๆจบแล้ว

สัญญารักของเจ้าพ่อมาเฟีย

0·-

"ฉันเป็นเพียงของเล่นเพื่อการแก้แค้นของเอเดรียน ครอส เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขาบังคับให้ฉันเซ็นสัญญาอัปยศเป็นเวลาสามปี บังคับให้ฉันสาบานด้วยเลือดต่อหน้าฝูงชน และบีบให้ฉันต้องทนดูเขาเริงร่ากับหญิงอื่น เขาคิดว่าวิธีนี้จะทำลายศักดิ์ศรีของฉันเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา ฉันจำต้องกล้ำกลืนฝืนทนต่อความเย็นชาป่าเถื่อนของเขา รวมถึงการเหยียดหยามจากอดีตเพื่อนรักที่เป็น ""คู่หมั้น"" ของเขา เพื่อแอบสืบหาความจริงในเงามืด จนกระทั่งเสียงนับถอยหลังของระเบิดดังขึ้น เขาผลักฉันออกนอกหน้าต่าง ส่วนตัวเขานั้นหายไปในกองเพลิง พร้อมกับการเปิดโปงแผนสมคบคิดที่ยาวนานกว่าสิบปี หนึ่งเดือนต่อมา... ฉันกลับมาพร้อมตัวตนใหม่ ยื่นสัญญาคนรักฉบับใหม่ไปตรงหน้าเขาพร้อมรอยยิ้ม “ท่านเจ้าพ่อคะ... ข้อตกลงครั้งนี้ ฉันเป็นคนคุมเกม”"

นิยายรักจบแล้ว

เพื่อเด็กฝึกงาน สามีเลื่อนฮันนีมูนออกไปสามปี

0·-

"ตลอดสามปีที่แต่งงานกันมา สามีที่เป็นหมอของฉันยกเลิกทริปฮันนีมูนมาแล้วถึงสิบครั้ง ครั้งแรก... เด็กฝึกงานหญิงของเขาไปมีเรื่องทะเลาะกับคนไข้ เขาจึงทิ้งฉันไว้ลำพังในเมืองที่แสนแปลกถิ่น ครั้งที่สอง... เด็กฝึกงานหญิงคนเดิมวินิจฉัยโรคไม่ได้ เขาจึงรีบบึ่งรถกลับไปช่วย ทิ้งฉันไว้กลางป่าในเวลาเที่ยงคืน หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทันทีที่ฉันเอ่ยปากเรื่องไปเที่ยวฮันนีมูน เด็กฝึกงานหญิงคนนั้นก็มักจะมีเรื่องด่วนเข้ามาเสมอ จนกระทั่งวันที่ฉันตัดสินใจสมัครเป็นหมอไร้พรมแดนเพื่อไปจากที่นี่ สามีกลับมาร้องไห้อ้อนวอนขอให้ฉันกลับไป..."

นิยายรักจบแล้ว

ย้อนชะตาหมอยาแม่ลูกอ่อน

9.0K·จิ๋วโหย่ว

เมื่อเยี่ยหลันก็ต้องลาโลกเก่าอย่างไม่ทันตั้งตัว วิญญาณบรรพบุรุษบอกว่าจะช่วยให้เกิดใหม่ ได้เกิดใหม่ทั้งทีดันเกิดในยุคโบราณแถมมาอยู่ในร่างของคนที่กำลังถูกจับถ่วงน้ำ ข้อหาหญิงงามเมืองท้องไม่มีพ่อ !!

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

ผูกรักมาเฟียร้าย

830· นามปากกา แสงเทียน

เธอยอมพาตัวเองเดินเข้าสู่กับดักที่เขาวางไว้ เพราะหวังว่าสักวันเมื่อทุกอย่างจบลง เขาจะปล่อยเธอไป

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ซีรีส์ชุดสามีเย็นชาเราหย่ากันเถอะ

728·B.J.

เล่ม 1 สามีเย็นชาเราหย่ากันเถอะ เพราะถูกวางให้เป็นหมากในวังหลวง นางจึงแต่งงานกับบุรุษผู้เย็นชา ในฐานะ พระชายาที่ไม่มีใครต้องการ สามปีแห่งการอดทน สามปีแห่งการถูกเมิน ถูกเหยียบย่ำ แม้แต่ครอบครัวแท้ ๆ ก็ยังใช้ชีวิตของนางเป็นเครื่องต่อรอง เมื่อมารดาจากไป นางจึงเลือก ไม่ทนอีกต่อไป จากพระชายาที่ไร้ค่า นางลุกขึ้นค้าขาย ยืนด้วยลำแข้งของตนเอง ตัดขาดอดีต และใช้กฎหมายล้างแค้นคนที่เคยทำร้าย ส่วนเขา… รัชทายาทผู้ไม่เคยรักใคร กลับเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างนาง ปกป้อง สนับสนุน และเลือกนางเหนือทุกอำนาจในวังหลวง เมื่อเกมการเมืองจบลง ศัตรูถูกกวาดล้าง ความรักจึงผลิบานท่ามกลางซากอำนาจ จากการแต่งงานที่ไร้หัวใจ สู่ครอบครัวที่อบอุ่นที่สุดในแผ่นดิน เล่ม 2 ข้าคือชายาบ้าขององค์ชายแปด จากหญิงบ้าไร้ค่าในสายตาโลก สู่สตรีผู้พลิกบัลลังก์มังกร เมื่อเล่ห์กล อำนาจ และความรักเดินเคียงกัน ใครกันแน่คือผู้ที่เหมาะสมจะครองแผ่นดิน นางถูกส่งมาเพื่อให้เขาตาย แต่กลับกลายเป็นสตรีที่ช่วยเขาขึ้นครองราชย์ เมื่อ "คนไม่เอาไหน" เลิกซ่อนคม และ "หญิงบ้า" เปิดเผยปัญญา แผ่นดินทั้งผืน ต้องเปลี่ยนเจ้าของ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ซีรีส์ทายาทแม่ทัพ

289·B.J.

เล่ม 1 ข้าคือทายาทแม่ทัพ จากคุณหนูแม่ทัพผู้ถูกคู่หมั้นทรยศในวันแต่งงาน สู่การแต่งงานสายฟ้าแลบกับ "ยาจกไร้นาม" ที่แท้จริงคืออ๋องผู้สาบสูญ เทพแห่งสงครามที่ทั้งแผ่นดินเกรงกลัว เซียวหลานเยว่ ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แม้ต้องถือทวนฟาดเจ้าบ่าวกลางจวนกั๋วกง นางก็เลือกศักดิ์ศรีเหนือคำดูหมิ่น ส่วนเยี่ยนหานโจว บุรุษความจำเสื่อมที่นางดึงขึ้นจากพื้นถนน กลับกลายเป็นกุญแจสู่พายุการเมืองครั้งใหญ่ เมื่อความทรงจำคืนกลับ เขาคือฉินอ๋องผู้ถูกหักหลัง และผู้เดียวที่สามารถสั่นคลอนบัลลังก์มังกร ท่ามกลางแผนใส่ร้าย การหักหลัง และเกมอำนาจในราชสำนัก ความรักที่เริ่มต้นจากการแต่งงานหลอกลวง จะพาทั้งสองก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของแผ่นดิน เมื่อทวนแห่งแม่ทัพเคียงคู่มังกรดำ ยุคทองของราชวงศ์ จึงเริ่มต้นขึ้น เล่ม 2 ฉันเป็นเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวหม่าล่าที่รวยที่สุดในยุค 70s จากเจ้าของอาณาจักรร้านอาหารอันดับหนึ่งในยุคปัจจุบัน หลินซือเยว่ กลับต้องจบชีวิตลงเพราะทำงานหนักเกินไป ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง…ในร่างหญิงสาวขี้เกียจแห่งชนบทจีนยุค 70s ที่ทั้งหมู่บ้านดูถูก ครอบครัวยากจน หนี้สินท่วมตัว และชื่อเสียงย่ำแย่ สิ่งเดียวที่เธอมีคือ "ฝีมือทำอาหาร" และความทรงจำจากโลกเดิม จากหาบเล็กหน้าตลาด สู่ร้านหม่าล่าที่ทั้งเมืองต้องต่อคิว เธอสร้างแบรนด์ด้วยระบบคิดแบบคนยุคใหม่ ท่ามกลางข่าวลือ การใส่ร้าย และศึกธุรกิจที่ไม่เคยง่าย แต่ในเส้นทางที่เต็มไปด้วยไฟร้อนแรงนั้น ชายผู้ลึกลับอย่าง เซียวอวิ๋นเฉิง ก็ปรากฏตัวขึ้น จากคู่กัด…สู่คนที่ยืนเคียงข้างเธอในวันที่ทั้งโลกตั้งคำถาม นี่คือเรื่องราวของหญิงสาวที่พลิกชะตาครอบครัว และสร้างตำนานหม่าล่าที่รวยที่สุดในยุค 70s ด้วยมือของตัวเอง…และหัวใจที่ไม่เคยยอมแพ้ เล่ม 3 แค้นนี้ต้องชำระ ชาติก่อน หลินซูเหยา ถูกพี่สาวใส่ร้าย ถูกบังคับแต่งงานกับชายชั่ว ครอบครัวล่มสลาย สาวใช้ถูกฆ่า สุดท้าย…นางตายอย่างโดดเดี่ยว แต่เมื่อสวรรค์ให้โอกาสอีกครั้ง นางย้อนกลับมาในวันที่ทุกอย่างยังไม่เกิด ครั้งนี้ นางจะไม่ยอมเป็นหมากของใครอีก พี่สาวที่เคยผลักนางลงนรก นางจะส่งคืนชะตานั้นให้ ตระกูลที่เคยถูกทำลาย นางจะปกป้องไว้ด้วยมือของตนเอง และชายผู้เย็นชาที่ทั้งราชสำนักเกรงกลัว เซียวจิ่นอ๋อง กลับเป็นคนเดียว ที่ยืนอยู่ข้างนาง เมื่อเกมการเมืองเริ่มขึ้น และศัตรูตัวจริงค่อย ๆ เผยตัว ครั้งนี้ นางจะล้างแค้นให้สิ้น และเขียนชะตาของตนใหม่

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ซู่ซู่ย้อนเวลามาแก้แค้น

332·B.J.

ชาติก่อน… นางยอมตายกลางสนามรบ เพื่อแลกความรักจากครอบครัวที่ไม่เคยมองเห็นค่า แต่สิ่งที่ ซู่ซู่ ได้รับหลังความตายคือคำดูถูก "เด็กบ้านนอกอย่างนาง จะเทียบเสวี่ยเอ๋อร์ได้อย่างไร" หัวใจที่แตกสลาย กลับได้รับโอกาสอีกครั้ง เมื่อนางย้อนเวลากลับมา ชาตินี้ นางจะไม่เป็นคนโง่ที่ยอมให้ใครเหยียบย่ำอีก

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ผัวชั่วข้าจะจัดการท่านเอง

316·B.J.

ถูกหลอกแต่งงาน ถูกเหยียบย่ำกลางงานวิวาห์ พวกเขาคิดว่านางเป็นเพียงลูกพ่อค้า แต่ไม่รู้เลยว่า ผู้หญิงคนนี้สามารถใช้เงิน ทำให้ทั้งตระกูลพินาศได้ในพริบตา

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ภพรักชั่วนิรันดร์

1.0K·หรงเย่า/นาย่า/สุราพันจอก

เพื่อเอาตัวรอดในยุคอันไม่คุ้นเคย 'ซือถูชิงหลิง' ไม่มีทางเลือกนอกจากสวมรอยเป็นผู้อื่น ถึงอย่างนั่นสวรรค์เมตตาให้นางได้มีชีวิต แต่เหตุใดกลับให้นางเข้ามาอยู่ในร่างของ 'หยวนหรู' คุณหนูเจ็ดที่แม้เป็นทายาทตระกูลใหญ่ แต่กลับถูกคนทั้งตระกูลทอดทิ้ง!!! เอาละ...ได้เวลาทวงบัลลังก์ความร้ายกาจคืน นางจะแสดงให้ผู้คนยุคนี้เห็นว่าความร้ายกาจที่แท้จริงเป็นอย่างไร ถึงอย่างนั้น...ทำไมพ่อหนุ่มน้อยผู้นั้นจึงเอาแต่จับผิดนางเล่า ไม่ได้ๆ นางจะวอกแวกไม่ได้ พวกเขาเป็นคนรุ่นหลังนางถึงห้าร้อยปี หากยังมัวน้ำลายหกเพราะบุรุษหล่อเหลา เช่นนี้นางมิถูกตราหน้าว่าเป็นผู้อาวุโสที่กำลังกินเด็กหรอกหรือไร!!!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ชาตินี้ข้าขออยู่ห่างจากคนไร้ใจเช่นท่าน

3.0K·คุณยายจิ้งจอก

นางไม่เชื่อว่าเขาจะไม่รักนางจวบจนวันที่นางต้องตายอย่างอนาถถึงคิดได้ เขาไม่รักคือไม่รัก ซูเหมยหลันรักและทุ่มเทให้ญาติผู้พี่ของนาง ความปราถรนาเดียวของนางคือการได้แต่งงานกับเขา และในที่สุดความฝันก็เป็นจริง นางได้แต่งงานแถมยังเป็นภรรยาเอกของเขา แต่หลังจากนั้นสิ่งที่นางได้รับคือ ความเย็นชาจากเขา นางไม่เข้าใจและไม่ยอมเข้าใจจนได้เห็นกับตาว่าเขานั้นมีคนที่รักอยู่แล้ว แล้วคนนั้นก็ไม่ใช่นาง แต่ทุกอย่างก็สายไปแล้ว นางสูญเสียสิ้นทุกอย่างรวมถึงชีวิตที่น่าอนาถของตัวเอง เมื่อสวรรค์มีเมตตาให้นางย้อนกลับมาอีกครา ครานี้นางจะไม่แต่งกับเขาอีกและจะอยู่ให้ห่าง ๆ จากคนไร้ใจเช่นเขา แต่เหตุใดชาตินี้เขากลับตามนางไม่เลิก ถึงกับร้องไห้ขอร้องนางให้อย่าทิ้งเขาไป! ….

แม่ทัพจบแล้ว

ฉันจะพลิกชะตาเฉินลั่วตัวประกอบนิยายผู้แสนจืดจางในปี1985

273·Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง周伟芳

ลูกสาวคนกลางที่น่าสงสารของบ้านตระกูลเฉิน ตัวประกอบนิยายผู้แสนจืดจาง ชีวิตอนาถาที่เคยได้รับถูกเปลี่ยนไปเพราะเธอคือผู้พลิกชะตาของ “เฉินลั่ว”

เกิดใหม่ในนิยายยังไม่จบ

แผนรัก มังกรร้าย

285·dragonred24

คำสัญญาในวัยเด็กที่ทั้งคู่สัญญาว่าจะแต่งงานกัน เมื่อเวลาผันผ่านไปทั้งคู่กับลืมสัญญาที่ให้กันไว้ไปจนหมด การหวนกลับมาเจอกันอีกครั้งเขาและเธอจะมีใครที่มีความคิดเหมือนกับวัยเด็กอีกไหม **มังกร ดราก้อน อังเดรฟิโก้ อายุ 22 ปี วิศวะปี 4 สูง 187 เซนติเมตร รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ลูกชายคนโตของตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพล เขาเริ่มสืบทอดธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย นิสัย เจ้าชู้ เอาแต่ใจ อยากได้สิ่งไหนก็ต้องได้ **เอลล่า อาริษา อัครเดช อายุ 20ปี คณะบริหารธุรกิจปี2 สูง 168 เซนติเมตร ใบหน้าสวยนางพญา ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นงามระหงขยี้ใจชาย

นิยายรักยังไม่จบ

หลินเสวี่ย จุติใหม่เป็นคุณหนูตกยาก พลิกชะตาเป็นดาวนำโชค

6.0K·ฮูหยินน้อย

"ท่านพ่อ ท่านบอกว่าข้าเป็นตัวซวยงั้นหรือ? เช่นนั้นทองคำท่วมหัวกับโสมพันปีในมือข้านี้ ท่านก็อย่าหวังจะได้เห็นมันแม้แต่เงา"

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

อวลกลิ่นจันทน์

92·Kheiynrakniran

อวลกลิ่นจันทน์ โดย สร้ายระย้า . เพราะอุบัติเหตุที่ไม่รู้ว่าเกิดจากพรหมลิขิตหรือปาฏิหาริย์ทำให้นางเอกสาวกลิ่นจันทน์กับคุณหมอหนุ่มได้มาเจอกัน ปรินทรรู้แค่ว่าเขาไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้อีกตลอดไป

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ลูกหนี้ที่รัก

77·ปิ่นปภัส

“ผมทำธุรกิจนะไม่ใช่มูลนิธิหรือสถานสงเคราะห์ คุณคงเข้าใจนะว่าไม่ใช่เงินแค่บาทสองบาท...ในเมื่อไม่มีเงินคืน แล้วคุณคิดว่าจะทำอะไรให้ผมพอใจได้?"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

อวี้จื่อลู่ ณ หมู่บ้านม่านหมอก

411·Solaris Libra / คุณมะนาวหวาน

ข้อมูลเบื้องต้น องุ่นก็แค่หญิงสาวกำพร้าคนหนึ่ง ที่หาปลา ปลูกผักข้างบ้าน รับจ้างล้างจาน ทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงปากท้อง แล้วทำไมคนเห็นแก่ตัวเหล่านั้นต้องมาแย่งเงินและทำให้เธอตายด้วย คิดแล้วเจ็บใจจริง ๆ หลังจากเธอเสียพ่อและแม่ไปในอุบัติเหตุครั้งนั้น ทุกคนที่เคยรู้จักต่างเริ่มห่างหายไปทีละคนสองคน ราวกับว่าไม่มีเคยมีตัวตนอยู่ในชีวิต ทรัพย์สินเงินทองอย่าได้ถามหา ทุกอย่างล้วนถูกลุงและป้า ๆ เอาไปจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้ให้เพียงแค่กระท่อมหลังหนึ่งติดริมคลองพร้อมกับเรือพายคู่ใจของเธอและจักรยานคันเก่า ที่พอจะช่วยให้ทำมาหากินได้ในตอนนี้ แต่จะไปโทษพวกเขาทั้งหมดก็ไม่ได้ ถ้าหากเธอไม่โง่เอง ทั้งยังไว้ใจลุงกับป้าจนเกินไป สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าเธอโดนหลอกจนแทบหมดตัว มิหนำซ้ำยังโดนลุงเขยและป้ารังแกจนตัวตาย องุ่นค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา หันไปมองสิ่งรอบข้างก็ต้องแปลกใจ นี่เธอตายไปแล้วไม่ใช่เหรอแล้วทำไมถึงยังหายใจอยู่ สถานที่พวกนี้ก็แปลกตาช่างไม่คุ้นเคยเอาซะเลย ทว่าความคิดเหล่านั้นเป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่อความทรงจำต่าง ๆ ที่เธอไม่รู้จักของเด็กสาวคนหนึ่งต่างไหลทะลักเข้ามาในหัว ทำให้องุ่นรู้ว่าเด็กหญิงคนนี้มีชื่อ อวี้จื่อลู่ อายุสิบหนาว มีพี่ชายสองคน คนโตมีนามว่า อวี้เหิงเยว่ อายุสิบสามหนาว และคนรองชื่อ อวี้เฉิงรุ่ย อายุสิบเอ็ดหนาว ส่วนบิดามารดาได้เสียชีวิตไปตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน เมื่อไม่มีบิดามารดาคอยปกป้อง สามพี่น้องอวี้จึงโดนลุงและป้าสะใภ้ขับออกจากตระกูล จากนั้นก็พาพวกเขาทั้งสามไปทิ้งไว้ยังบ้านเดิมของมารดา และที่นั่นก็คือ หมู่บ้านม่านหมอก สาเหตุที่องุ่นเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กคนนี้ ก็เพราะอวี้จื่อลู่เดินเข้าไปยังป่าด้านในเพื่อหาผักและผลไม้ป่าให้พี่ชายทั้งสองได้กิน แต่ก็โชคร้ายนักเมื่อนางเจอเข้ากับหมีที่ออกมาจากป่าชั้นใน จึงโดนหมีทำร้ายอาการสาหัส เมื่อเห็นความทรงจำของร่างนี้ องุ่นก็ไม่รู้ว่าจะขำหรือสงสารเด็กตรงหน้าดี “มีอย่างที่ไหนหนีหมีขึ้นต้นไม้ ใครสั่งใครสอนกัน” ...................................................... *นิยายเป็นแนวฝึกยุทธ ฝึกลมปราณ นะคะ* ระดับผู้ฝึกยุทธ ลมปราณนั้นมี 7 ขั้น และมี 9 ระดับ ได้แก่ - ขั้นปราณก่อเกิด - ขั้นปราณกำเนิด - ขั้นปราณปฐพี - ขั้นปราณนภา - ขั้นปราณเทวะ - ขั้นปราณบรรพกาล - ขั้นล้ำลึก (ไม่มีจุดสิ้นสุด) โปรดอ่านสักนิด อ่านเพื่อความเพลิดเพลิน เพื่อความบันเทิง อาจจะขัดหูขัดตาบ้างบางฉากบางตอน กรุณาอ่านอย่างมีสติเพราะนี่คือนิยายหาใช่ชีวิตจริงไม่ ทุกอย่างอาจจะไม่สมเหตุสมผล เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์จีน ทุกอย่างในนิยายคือเรื่องที่ไม่มีอยู่จริง สนองความต้องการของไรต์ล้วนๆ หากอ่านไปแล้วคิดว่าไม่ใช่แนวที่ชอบก็กดออกไปได้เลยค่ะ อย่าบั่นทอนด้วยคำพูดแรงๆ หากชอบก็อย่าลืมสนับสนุนกันด้วยนะคะ หากมีคำผิด หรือข้อผิดพลาดตรงไหนสามารถติเตือนกันได้ค่ะ รบกวน ติ ชม ตักเตือน ด้วยความสุภาพนะคะ ขอบคุณค่ะ สามารถเข้ามาพูดคุยกันได้ที่ Facebook : นามปากกา คุณมะนาวหวาน โปรดอ่านอีกนิดนึงนะเจ้าคะ นิยายเรื่อง อวี้จื่อลู่ ณ หมู่บ้านม่านหมอก เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา คุณมะนาวหวาน / Solaris Libra ห้ามมิให้ผู้ใดนำไปดัดแปลง คัดลอก ปลอมแปลง จัดเผยแพร่จำหน่าย ทำซ้ำ หรือการกระทำใดๆ เกี่ยวกับสิทธิและทรัพย์สินทางปัญญาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงานนามปากกา คุณมะนาวหวาน / Solaris Libra

เกิดใหม่ในนิยายจบแล้ว

ไป๋หลัน ทะลุมิติมายุคจีนโบราณ

450·Solaris Libra / คุณมะนาวหวาน

เรื่องย่อ “มาเถอะหลันหลันน้อย ตาทำอาหารเสร็จแล้วมารีบกินเสีย ประเดี๋ยวจะได้ดื่มยา” พอได้ยินว่าดื่มยาเด็กน้อยถึงกับเบ้หน้าขยาดในรสชาติของมัน บัดซบ! ยาอะไรขมจนฆ่าคนตายได้เลย คนเป็นหมอนี่ได้ชิมรสชาติของมันบ้างหรือเปล่า หากถามว่านางรู้ได้อย่างไรนะหรือ ก็จากความทรงของร่างนี้ไงล่ะ ความรู้สึกขมยังตรึงอยู่ในปากนางอยู่เลย ชาติก่อนว่าเจอยาขมแล้วนะ มาชาตินี้ขมยิ่งกว่าเข้าไปอีก “มิกินอีกมิได้หรือเจ้าคะท่านตามันขมยิ่งนัก และที่สำคัญนะหลันเอ๋อร์หายแล้วจริง ๆ” ดวงตากลมโตช้อนมองขึ้นอย่างอ้อน ๆ เชื่อข้าเถอะ เชื่อข้านะ ข้าพูดจริง “ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องกินจนกว่าจะหมดเทียบยานั่นละ” เขาพยายามไม่มองตาหลานสาวตัวน้อย เกรงว่าหากไปสบตาเข้าจะพลันใจอ่อนเผลอรับปากโดยไม่รู้ตัว เพราะฉะนั้นต้องท่องไว้อย่าได้ใจอ่อนเป็นอันขาด อย่าสบตาและอย่ามองใบหน้ากลมน่ารักนั่น “ไม่ได้จริง ๆ หรือเจ้าคะ” เด็กน้อยช้อนตามองปริบ ๆ เลี้ยงน้ำตาไว้อย่าให้ร่วง ฮึบไว้อย่าไหลเชียวนะ ตาต้องแดงเข้าไว้เบะปากเล็กน้อย นั่นแหละ ๆ อ้อนเข้าไว้ท่านตาจะได้ใจอ่อน “โธ่หลันหลันน้อย เจ้าอย่าได้บีบบังคับตาเช่นนี้เลยเลยหนา” ยิ่งเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มน้ำตารื้น ดวงตาแดงช้ำก็พาลปวดใจ “หลันเอ๋อร์เปล่าทำ ท่านตาให้ร้ายหลานแล้ว” น้ำตาคลอหน่วยใกล้จะร่วงหมิ่นแหม่ ปากเบะเล็กน้อย ทำเอาชายชราใจอ่อนยวบพ่ายแพ้อย่างราบคาบ “เฮ้อ ครึ่งถ้วย” ไป๋หลันดีดนิ้วเปาะดีใจด้วยความลืมตัว “ดีล! เจ้าค่ะ” “ห๊ะ! เมื่อครู่เจ้าว่ากระไรนะ” ************************************************** นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยาย ไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำละเมิดอย่างเด็ดขาด โดยไม่มีการยกเว้น ***** เรื่อง ไป๋หลัน ทะลุมิติมายุคจีนโบราณ ผู้แต่ง คุณมะนาวหวาน : Solaris Libra นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา คุณมะนาวหวาน : Solaris Libra

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ

8·ท่านจอมยุทธ์

นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง

นิยายจีนโบราณจบแล้ว