อันดับรายสัปดาห์

ชู่ว์...เจ้านาย'เซกส์จืด'แอบย่องหาตอนดึก

26ปีมานี้ สวี่ชิงฮวนไม่เคยมีความรักเลย ถึงตอนที่เธอตัดสินใจที่จะดูหนังผู้ใหญ่ คุณซีอีโอรูปหล่อข้างห้องจะมาจัดจริงให้ดูซะงั้น? คุณซีอีโอที่ปกติแล้วเซกส์จืดมาก ทำมั้ย ทำมัย คืนนี้จัดหนักราวกับสิงห็ร้ายกระหายเหยื่อ! คุณซีอีโอก็จัดแสดงหนังผู้ใหญ่กับสวี่ชิงฮวนไปจริงๆซะเลย สวี่ชิงฮวนนึกว่าตัวเองจะถูกไล่ออก ไม่คาดว่าเขาดูเหมือนจะพอใจความสัมพันธ์ระหว่างเรา ถึงกับขอเธอแต่งงานเลยทีเดียว?!

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

ข้ามภพมาเป็นขวัญตาของท่านอ๋องจอมบ๊อง

753.0K·-

หมอหญิงที่ใครได้ยินชื่อเสียงเรียงนามต่างเกรงกลัว ข้ามภพมาเข้าร่างคุณหนูรองตระกูลต้วนผู้ไร้ประโยชน์ พ่อไม่ถนอม ไม่มีแม่ให้รัก ถูกบังคับให้แต่งงานกับอ๋องจอมบ๊องที่ร่อแร่ใกล้ตาย ไม่คาดว่าอ๋องผู้นี้แสร้งเป็นหมูหลอกกินเสือ ใครกันแน่ที่หลอกลวงใคร?

นิยายรักยังไม่จบ

พลิกโฉมงามภรรยาอ้วนรวยวิชาของท่านโสวฝู่

1.0M·หลงจิ่วจิ่ว

พอลืมตาขึ้นกลายเป็นหญิงอ้วนที่ถูกขายมาล้างซวย เอาหัวชนกำแพงฆ่าตัวตาย คนแค้นหมาเกลียดไม่พอ ซ้ำยังต้องแบกชื่อเสียงเน่าๆที่ไปแย่งพี่เขยมาอีก โดนคนเหยียดหยามอย่างไร้ชิ้นดี เจียงยิ่งหลีอยากจะตายอีกสักครั้ง แต่พอเห็นหน้ารูปงามของสามี เธอก็มีแรงใจขึ้นมา เผชิญกับญาติใจร้าย อันธพาลไร้มนุษยธรรม มาแต่ละทีก็เอาซะให้น่วม เยียวยาให้กับแค้นที่ไม่เลิกราซะหน่อย ยัยอ้วนอัปลักษณ์เจียงยิ่งหลี สะบัดบ๊อบกลายเป็นแม่นางสวยสดงดงาม วิชาแพทย์เป็นหนึ่งวาสนาล้ำ กำลังจะเห็นจุดสูงสุดในชีวิต กลับมาพบว่าสามีรูปงามของตนนั้นเป็นคุณชายตระกูลร่ำรวย! เผชิญกับการตั้งคำถามของเหล่าผู้คน เจียงยิ่งหลีอยากจะสะบัดก้นหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด ไม่คาดว่าสามีรูปงามที่ไม่เคยไยดีนางเลยดันมาดักรอที่ประตูเมือง:เลิกแล้วต่อกันไม่มีทางเสียหรอก นอกเสียจากจะตายจากกัน!

นิยายรักยังไม่จบ

ชายาผู้มากพรสวรรค์ เป็นหนึ่งในบัลลังก์

1.0M·-

ฉู่จิงกั๋วในฐานะผู้นำสูงสุดแพทย์ภาคสนามที่ทะลุมิติมา นางมีฝีมือในการผ่าตัด ทำการผ่าตัดคลอดด้วยตนเอง ราชาสงครามกลับเกลียดชังอย่างสุดขีด：“นังสัตว์ประหลาด！เทียบกับเหลียนเอ๋อไม่ถึงหนึ่งในสิบเลยด้วยซ้ำ！” ฉู่จิงกั๋วยกเท้าเข้าให้：“งั้นข้าก็สมหมายพวกเจ้า ขอให้พวกเจ้า น้องโสฯกับหมาวัด รักกันไปตราบฟ้าจะหาไม่！” นางอุ้มเด็กทารกและจากไปอย่างสง่า นับแต่นี้ไปข้าจะทำให้ใต้หล้าต้องสะเทือนกับความงามและความสามารถอันยิ่งยอด หมอมหัศจรรย์เป็นนางซะได้！เจ้าสัวหญิงวงการค้าอันดับหนึ่งเป็นนางซะได้！นางบรรเลงขิมผู้ลึกลับยังคงเป็นนาง！เทพสงครามหญิงยอดแกร่งก็ยังคงเป็นนางอีก！ ราชาสงครามเสียดายสุดๆ：“กลับมาเถิด มาเป็นพระชายาของข้า” ฉู่จิงกั๋วแสยะยิ้ม：“ขออภัยด้วย ตอนนี้ข้าเป็นฮองเฮา！”พอสิ้นเสียง จักรพรรดิก็อุ้มเด็กน่ารักเยื้องกราย：“ยังไม่เคารพพี่สะใภ้เจ้าอีกรึ？”

นิยายย้อนยุคยังไม่จบ

นางคือ...บุตรีเอกสารพัดพิษลิขิตสวรรค์

764.0K·-

หยิ่นซู่ฮั่ว อัจฉริยะคู่ขนานทั้งแพทย์แผนจีนและตะวันตก ข้ามภพไปอยู่ในร่างของบุตรีเอกที่ไม่ได้รับการโปรดปราน แม้แต่งานสมรสก็ยังถูกกลั่นแกล้งขวางอยู่หน้าประตูจวนอ๋อง “อยากก้าวเข้าประตูจวนอ๋อง ก็ต้องตัดสัมพันธ์กับจวนเฉิงเซี่ยงเสียก่อน” “อยากได้มันก็ไม่มา แต่ถ้าซื่อจื่ออยากแต่งงานกับข้า จะมีสนมไม่ได้เด็ดขาดตลอดชีวิต” เข้าจวนเพียงลำพัง แต่งงานเพียงลำพัง เข้าห้องหอเพียงลำพัง หยิ่นซู่ฮั่วแสดงความในใจออกมา มันมีเรื่องดีอย่างนี้เชียวหรือ？ ในมือมีห้องปฏิบัติการทางการแพทย์อยู่ นางยิ้มอย่างร้ายกาจ จัดการกับทาสบริวารที่ร้ายเล่ห์อวดดี พร้อมแผนการที่เด็ดขาดเฉียบแหลม และเขามองดูซื่อจื่อเฟยที่เหมือนเป็นเป็นอีกคนด้วยสายตาเยือกเย็น เพียงแต่ว่าแต่งงานไม่กี่วัน ทั้งตี้ตูก็พูดกันหนาหูว่าซื่อจื่อจวนหนิงอ๋องร่างกายอ่อนแอขี้โรค ในห้องหอมีใจไร้แรง น่าสงสารเยี่ยงนัก แต่หยิ่นซู่ฮั่วผู้ใส่ไฟแต่แรกกลับถูกซื่อจื่อบางคนโอบตัวเอาไว้ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น：ได้ยินว่าซื่อจื่อเฟยพูดว่าข้าเสียๆหายๆกับคนไปทั่วงั้นรึ？

นิยายย้อนยุคยังไม่จบ

หลังเกิดใหม่ ฉันจะล้างแค้นให้ลูกสาวที่เสียชีวิต

458.0K·-

หลังจากปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกวีวัธน์ น้องชายสามีในนามในคืนนั้น ขวัญรัตน์ทนทุกข์ทรมานมานานถึง8ปี ตอนที่เขากอดอัฐิลูกสาวไว้พร้อมจะฆ่าตัวตาย กวีวัธน์กลับไปจัดงานฉลองวันเกิดยิ่งใหญ่ของลูกชายหญิงในใจ ไม่เหลียวแลเธอเลยสักนิด พอลืมตาขึ้นอักครั้ง เธอที่เกิดใหม่อีกครั้ง จะทำให้กวีวัธน์ต้องได้ชดใช้อย่างสาสม! ชาติที่แล้ว เธอได้อธิบายอย่างหนักแน่น กวีวัธน์ว่าเธอมีเจตนาแอบแฝงคิดจะจับเขา ชาตินี้เธอได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ให้ชัดเจนต่อหน้าทุกคน! ชาติที่แล้ว หญิงในใจขโมยผลงานของเธอไปหน้าด้านๆ กวีวัธน์ว่าเธออิจฉาริษยาเป็นนิสัย ชาตินี้เธอจะเหยียบหญิงในใจของเขาขึ้นไปรับรางวัลให้ดู! ชาติที่แล้ว เธอถูกเจาะจงใส่ร้ายป้ายสีมาตลอด กวีวัธน์ก็เอาแต่เข้าข้างหญิงในใจอยู่เรื่อยไป ชาตินี้ เธอจะตบๆๆนังผู้หญิงคนนั้นให้คว่ำไปซะ! กวีวัธน์นึกว่าขวัญรัตน์จะรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ถึงตอนที่ขวัญรัตน์จากไปโเยไม่หันกลับมา เขาใจลนลานอย่างแปลกๆ กวีวัธน์ผู้หยิ่งยโสคนนั้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธและเศร้าใจปะปนกัน ดึงเธอไว้:"ขวัญ อย่าทิ้งผมไป ให้ผมไปกับคุณด้วยได้มั้ย"

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

ร้อยแค้นอดีต ภพนี้ขอทวงคืน คุณหนูสวมรอย

219.0K·-

หลี่ชิงลั่ว คุณหนูตัวจริงที่พลัดหลงเร่ร่อนอยู่นอกจวนแม่ทัพ พอถึงวันที่นางถูกตามหาตัวกลับจวนนั้น หลี่ชิงจู คุณหนูสวมรอย เขียนหนังสือลาตายไว้ จุดไฟเผาจบชีวิตตัวเองลง พี่ชายกล่าวว่า:เพราะเจ้าเลยคนเดียว!หากเจ้าไม่กลับมา จูเอ๋อร์ก็ไม่คิดสั้นเช่นนี้!" พ่อแม่มองดูสายตาของนาง ปนเปไปด้วยความลังเล ถึงขนาดเจ็บปวดเหลือทน หลี่ชิงลั่วถึงเข้าใจว่า พวกเขามาเสียใจทีหลังที่นางกลับมา ว่าที่สามีที่ผู้ใหญ่หมั้นหมายให้แต่ยังไม่เกิด:"หญิงอสรพิษที่บีบให้คนไปตาย ตลอดชั่วชีวิตข้าไม่มีวันแต่งงานกับเจ้า ไม่มีวันให้เจ้ามาเป็นเมียข้าเด็ดขาด!" คุณหนูสวมรอยกลายเป็นหญิงผู้งดงามในใจขิงครอบครัวไปแล้ว หลี่ชิงลั่วที่ทุกข์ทรมานและพยายามอย่างหนักเพื่อเอาใจพวกเขา สุดท้ายก็กลายเป็นได้แค่โคลนเลนไม่มีใครใยดี หลี่ชิงลั่วตัวแข็งตายอยู่ในบ้านเก่าทรุดข้างคอกม้าในค่ำคืนหิมะตกหนักอันแสนเหน็บหนาว และ คุณหนูสวมรอยก็กลับมาในเวลานี้พอดี ในช่วงเวลาที่ครอบครัวกำลังปิติยินดีอยู่นั้น ข่าวการตายของหลี่ชิงลั่วก็ส่งมาถึงเรือนหน้าพวกเขากลับเอ่ยว่า:"นางมาไม้นี้ด้วยรึ ทำมาเป็นแกล้งตาย จับซากมันโยนทิ้งให้หมากินประไร!" คราลืมตาขึ้น หลี่ชิงลั่วเกิดใหม่อีกครั้ง

เกิดใหม่ยังไม่จบ

เมื่ออดีตสามีมาเฟียของฉัน...เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ

0·-

"มุมมองของเบลน่า หลังจากเข้าเวรยาวนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ฉันต้องฝืนทนกับอาการคลื่นไส้ที่หนักหน่วงจนอยากอาเจียนก็ยังอาเจียนไม่ออก ฉันยื่นตัวอย่าง HCG ให้เพื่อนร่วมงานแผนกสูตินรีเวช แล้วขอให้นางช่วยส่งตรวจให้ “อีกสองสามวันค่อยมาฟังผลนะ” นางบอก ฉันลากขาที่อ่อนล้าไปยังโถงด้านหน้า—แล้วในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้ยินเสียงนั้น “ผมจะดูแลให้เธอได้พักผ่อนอย่างดีที่สุด” เสียงของออกัส—เสียงที่อย่างน้อยในความทรงจำของฉัน แทบไม่เคยอ่อนโยนเช่นนี้ ฉันชะงักนิ่ง ราวกับถูกตอกตรึงไว้กับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ผ่านช่องประตูแคบ ๆ ฉันเห็นสามีของฉัน—ออกัส โมเรติ เจ้าพ่อผู้ไร้มงกุฎของเมืองนี้—กำลังฟังแพทย์อย่างตั้งใจ สีหน้าลึกซึ้งเช่นนั้น ฉันแทบไม่เคยได้เห็นจากเขา น้ำเสียงแบบนั้น…ควรเป็นของฉัน ของพวกเรา ของชีวิตใหม่ที่อาจกำลังก่อกำเนิด แต่ยังไม่ทันได้รับการยอมรับ ทว่า ผู้หญิงที่ซบอยู่ข้างแขนเขากลับเป็นลาริสสา รอสซินี และนางก็…กำลังตั้งครรภ์ ความจริงนั้นพุ่งทะลุหัวใจฉันราวกระสุน โดยสัญชาตญาณ ฉันถอยหลัง พยายามหลบเข้าไปในเงามืดของบันได—แต่กลับชนเข้ากับพยาบาลที่กำลังเข็นรถเอกสาร แฟ้มกระจัดกระจายกระแทกพื้น เสียงดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน “โอะ—ขอโทษค่ะ!” ฉันรีบย่อตัวลงเก็บเอกสารอย่างลนลาน แก้มร้อนผ่าว ทั้งจากความอับอาย และความพยายามฝืนประคองตัวเองไม่ให้พังทลาย “เบลน่า?” เสียงของออกัสดังขึ้นเหนือศีรษะ ฉันเงยหน้าขึ้น เขายืนอยู่หน้าห้องตรวจ คิ้วขมวดแน่น “คุณมาทำอะไรที่นี่?” ฉันลุกขึ้น มือกำใบเสร็จตรวจ HCG ในกระเป๋าแน่นโดยไม่รู้ตัว บีบมันจนยับย่น “เพิ่งผ่าตัดเสร็จค่ะ” ฉันตอบ “รู้สึกอ่อนแรงนิดหน่อย เลยมาหาน้ำตาลกลูโคส” น้ำเสียงของฉันนิ่งกว่าที่คิด “ช่วงนี้กระเพาะไม่ค่อยดี เลยมาหายา” แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังแปลกใจ ว่าทำไมถึงสงบได้ถึงเพียงนี้ “เบลน่า?” ลาริสสาเดินเข้ามาข้างกายเขาทันที มือที่ทาเล็บสีแดงสดเกาะแขนเขาแน่น ราวกับงูหรูที่เลื้อยพันเหยื่อ “ออกัสเป็นห่วงคุณนะคะ กลัวคุณทำงานหนักเกินไป ไม่ดูแลตัวเอง” นางพูดด้วยน้ำเสียงหวานละมุน ในมืออีกข้างของนางคือภาพอัลตราซาวด์—ภาพขาวดำเลือนรางภายใต้แสงไฟจ้า ทิ่มแทงเข้าสู่สายตาฉันอย่างจัง สีหน้าของออกัสซีดลง สายตากวาดมองฉันอย่างเฉียบคม ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง “เบลน่า คุณ…” “ออกัส!” ลาริสสาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงลดลงเล็กน้อย แต่ยังดังพอให้ฉันได้ยิน “เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ คุณสัญญากับฉัน…” ฉันเห็นกรามของเขาเกร็งแน่น มือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว—วูบหนึ่งที่เขาดูเหมือนจะลังเลอย่างแท้จริง ลาริสสาแนบแก้มกับต้นแขนของเขา กระซิบบางอย่างเบา ๆ ในชั่วขณะนั้น ความลังเลทั้งหมดในตัวเขาก็สลายหายไป แขนของเขาหย่อนลง ราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงไปสิ้น ก่อนที่ความอ่อนแอของฉันจะเผยออกมา ฉันก็หมุนตัวไปกดปุ่มลิฟต์ลงทันที ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่จ้องแผ่นหลังฉันอย่างหนักหน่วง—แทบได้ยินว่าเขาก้าวตามมา— “ออกัส!” เสียงของลาริสสาแหลมขึ้นทันที “คุณสัญญากับฉันแล้วนะ” ลิฟต์เปิดออกแล้วเลื่อนปิดลง ภาพใบหน้าซีดเผือดของฉันสะท้อนอยู่บนผิวโลหะอย่างพร่าเลือน ตัดขาดสายตาครั้งสุดท้ายของเขาไปโดยสิ้นเชิง ชั้นล่าง ลมหนาวยามค่ำคืนพัดกระแทกใส่ใบหน้าฉันอย่างแรง ราวกับถูกใครฟาดด้วยฝ่ามือ สี่ปี…"

จีบเมียเก่าจบแล้ว

คุณไม่คู่ควรกับการให้อภัย

0·-

"ในวันครบรอบการจากไปของลูกชายฉัน น้องสาวต่างมารดาของฉัน—ลลิตา—เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อปลอบให้เธอสงบลง สามีของฉัน—นัทธพงศ์—กลับเมินเฉยต่อฉันที่คุกเข่าลงกับพื้น ก้มกราบถึงเก้าสิบเก้าครั้ง อ้อนวอนให้เขาหยุดเธอจากการทุบโกศที่บรรจุอัฐิของลูกชายฉัน—ลูกที่จากไปแล้วหนึ่งปีเต็ม เสียงแตกดังแหลมเสียดแทง อัฐิกระจัดกระจายไปทั่วพื้นดั่งหิมะสีเทา ฉันจ้องมองซากตรงหน้า รู้สึกราวกับมีบางสิ่งถูกควักออกไปจากภายใน เหลือไว้เพียงเปลือกว่างเปล่า แต่เขากลับหันมาต่อว่าฉัน “ก็ตายไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังต้องเก็บอัฐิไว้ในบ้านให้คุณทรมานแบบนี้ คุณกำลังจะบีบคั้นให้ลลิตาฆ่าตัวตายหรือยังไง” แต่เขาลืมไปแล้ว—ว่าคนที่ทำให้ลูกของเราตาย ก็คือลลิตาตั้งแต่แรก ฉันมองเศษซากบนพื้น หัวใจชาเสียจนไม่รู้สึกอะไรอีก คืนนั้น ฉันไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน ฉันเพียงทำความสะอาดพื้นจนสะอาดเอี่ยม แล้วก็ทำสามสิ่ง นับจากวันนั้นเป็นต้นไป ระหว่างฉันกับนัทธพงศ์ ต่อให้โลกกว้างไกลเพียงใด ก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าต่อกัน"

ฟินๆจบแล้ว

สัญญารักของเจ้าพ่อมาเฟีย

0·-

"ฉันเป็นเพียงของเล่นเพื่อการแก้แค้นของเอเดรียน ครอส เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขาบังคับให้ฉันเซ็นสัญญาอัปยศเป็นเวลาสามปี บังคับให้ฉันสาบานด้วยเลือดต่อหน้าฝูงชน และบีบให้ฉันต้องทนดูเขาเริงร่ากับหญิงอื่น เขาคิดว่าวิธีนี้จะทำลายศักดิ์ศรีของฉันเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา ฉันจำต้องกล้ำกลืนฝืนทนต่อความเย็นชาป่าเถื่อนของเขา รวมถึงการเหยียดหยามจากอดีตเพื่อนรักที่เป็น ""คู่หมั้น"" ของเขา เพื่อแอบสืบหาความจริงในเงามืด จนกระทั่งเสียงนับถอยหลังของระเบิดดังขึ้น เขาผลักฉันออกนอกหน้าต่าง ส่วนตัวเขานั้นหายไปในกองเพลิง พร้อมกับการเปิดโปงแผนสมคบคิดที่ยาวนานกว่าสิบปี หนึ่งเดือนต่อมา... ฉันกลับมาพร้อมตัวตนใหม่ ยื่นสัญญาคนรักฉบับใหม่ไปตรงหน้าเขาพร้อมรอยยิ้ม “ท่านเจ้าพ่อคะ... ข้อตกลงครั้งนี้ ฉันเป็นคนคุมเกม”"

นิยายรักจบแล้ว

เพื่อเด็กฝึกงาน สามีเลื่อนฮันนีมูนออกไปสามปี

0·-

"ตลอดสามปีที่แต่งงานกันมา สามีที่เป็นหมอของฉันยกเลิกทริปฮันนีมูนมาแล้วถึงสิบครั้ง ครั้งแรก... เด็กฝึกงานหญิงของเขาไปมีเรื่องทะเลาะกับคนไข้ เขาจึงทิ้งฉันไว้ลำพังในเมืองที่แสนแปลกถิ่น ครั้งที่สอง... เด็กฝึกงานหญิงคนเดิมวินิจฉัยโรคไม่ได้ เขาจึงรีบบึ่งรถกลับไปช่วย ทิ้งฉันไว้กลางป่าในเวลาเที่ยงคืน หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทันทีที่ฉันเอ่ยปากเรื่องไปเที่ยวฮันนีมูน เด็กฝึกงานหญิงคนนั้นก็มักจะมีเรื่องด่วนเข้ามาเสมอ จนกระทั่งวันที่ฉันตัดสินใจสมัครเป็นหมอไร้พรมแดนเพื่อไปจากที่นี่ สามีกลับมาร้องไห้อ้อนวอนขอให้ฉันกลับไป..."

นิยายรักจบแล้ว

หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม

16.0K·ไหล่ซ่า

ฝูหนิงเอ๋อเป็นอาสาสมัครองค์กรช่วยเหลือผู้ยากไร้ต้องมาถูกลูกหลงจากเหตุผู้ก่อการร้ายวางระเบิด แต่แทนที่เธอจะตายแล้วไปเข้าแถวรอดื่มน้ำแกงเมิ่ง วิญญาณกับไปเข้าร่างเด็กน้อยที่อยู่ในช่วงหนีสงคราม

นิยายผจญภัยยังไม่จบ

ทะลุมิติมาเป็นมารดาอันดับหนึ่ง

15.0K·มาตารดา.

เรื่องราวของสตรีล้ำยุค ผู้เชี่ยวชาญด้านการบำบัดและอาวุธคลื่นความถี่ ที่จับพลัดจับผลูทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ 'เหวินซิงอี้' ฮูหยินแห่งจวนแม่ทัพโยวผู้ถูกทอดทิ้ง และเป็นมารดาของเด็กน้อยสามคน ได้แก่ 'โยวเทียนซา' (ผู้มีพรสวรรค์ด้านยุทธ์), 'โยวอี้เฉิน' (อัจฉริยะด้านการคำนวณ), และ 'โยวจื่อหลิง' (ดรุณีน้อยผู้หลงใหลยาพิษ) ซึ่งตามชะตากรรมเดิม เด็กทั้งสามจะต้องเติบโตไปเป็นมหาจอมวายร้ายที่สร้างความวิบัติให้แก่แผ่นดิน เพื่อเปลี่ยนชะตากรรมอันเลวร้าย เหวินซิงอี้จึงลุกขึ้นมาปฏิวัติการเลี้ยงดูเด็กๆ ใหม่ทั้งหมด นางไม่ได้ใช้วิชาลมปราณเหนือธรรมชาติ แต่ใช้ความรู้ด้าน 'ฟิสิกส์และคลื่นความถี่เสียง' มาประยุกต์เป็นวิชาแขนงใหม่ที่ไม่มีใครในยุคโบราณทัดเทียมได้ นางกอบกู้ความสัมพันธ์ในครอบครัว เปลี่ยนสามก้อนแป้งให้กลายเป็นยอดอัจฉริยะผู้ผดุงคุณธรรม และที่สำคัญที่สุด... นางได้ละลายหัวใจอันแข็งกระด้างของ 'โยวอู๋จี้' แม่ทัพใหญ่ผู้สยบแดนอุดร ให้กลายเป็นสามีผู้แสนอบอุ่นและคลั่งรักภรรยาขั้นสุด เมื่อครอบครัวเป็นปึกแผ่น พวกเขาได้ร่วมกันก่อตั้ง 'หอโอสถเทียนซิง' ขยายเครือข่ายการค้าและการแพทย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เผชิญหน้ากับศัตรูทางการเมือง นักฆ่าหอหมื่นโลหิต ปรมาจารย์เสียงมาร และความวุ่นวายระดับแคว้น นำไปสู่การผจญภัยที่เต็มไปด้วยฉากบู๊สุดมันส์ การชิงไหวชิงพริบทางการค้า เสียงหัวเราะ และการนำวัฒนธรรมยุคใหม่ ไปปั่นป่วนยุคโบราณอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

นิติเวชสาวทะลุมิติ

5.0K·weiwei

เฉินชิงฉือ ดอกเตอร์สาวด้านนิติวิทยาศาสตร์ ข้ามภพมาอยู่ในร่างของนักโทษประหารที่กำลังจะถูกนำตัวไปกุดหัว ท่ามกลางหลักฐานมัดตัวแน่นหนาราวขุนเขา เธอกลับยกยิ้มเย็นชา "พิษอาร์เซนิกมิได้ทำให้เล็บคล้ำม่วง ที่ลำคอผู้ตายยังมีร่องรอยถูกบีบคั้น—ใต้เท้า คดีที่ท่านทำ... ช่างหยาบโลนสิ้นดี!" ลู่เป่ยเฉิน เจ้ายมทูตหน้าเหล็ก ถูกสบประมาทต่อหน้าสาธารณชนเป็นครั้งแรก ทว่าเขากลับได้เห็นนางผ่าศพพิสูจน์กระดูก ไขคดีพิศวงที่มืดแปดด้านให้กระจ่างแจ้ง * คดีฆาตกรรมต่อเนื่องเขย่าเมืองหลวง: นางใช้ความรู้ชันสูตรศพสมัยใหม่ บังคับให้คนตายลุกขึ้นมาพูดได้! * คดีลักลอบค้าของเถื่อนสะเทือนราชสำนัก: นางใช้จิตวิทยาอาชญากรรม ลากตัวบงการหลังม่านออกมาอย่างไร้ร่องรอย! ลู่เป่ยเฉินต้อนนางจนชิดแท่นทรมานในคุกใต้ดินประจิม: "เจ้าเป็นใครกันแน่?" เฉินชิงฉือใช้นิ้วเรียวงามลูบไล้ลวดลายบนชุดเฟยอวี๋ของเขาเบาๆ : "ข้าคือผู้ที่จะช่วยท่านกวาดล้างขั้วอำนาจชั่วร้าย... และเป็นผู้ที่สั่นคลอนหัวใจท่านอย่างไรเล่า" ยามเมื่อคมดาบแห่งหน่วยมรณะและกลอุบายชิงบัลลังก์ฟาดฟันลงมาพร้อมกัน เขาผู้เคยยึดมั่นในอุดมการณ์กลับยอมขัดโองการสวรรค์เพื่อนาง กระชับดาบชี้ไปที่บัลลังก์มังกร: "กฎหมายที่ข้าปกป้อง หากมีนางอยู่ด้วย... จึงจะนับว่าเป็นกฎหมาย!" > "หนึ่งสืบคดี หนึ่งใจเต้นรัว... นางรับหน้าที่บดขยี้ด้วยมันสมอง ส่วนเขาคอยปกป้องด้วยกำลังวรยุทธ์ เมื่อคู่สามีภรรยาจับมือกัน ทั้งราชสำนักก็ไม่ต้องหลับต้องนอน!" .... นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

เกิดใหม่ครานี้ ข้ากลายเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่ง

3.0K·หย่งเอ๋อร์

ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่งที่มีบทต้องตาย นางหวังว่าชีวิตใหม่จะอยู่อย่างสงบสุข ถ้าไม่ต้องรับมือกับสามีเย็นชา แม่สามีจ้องเล่นงาน แถมเรื่องวุ่นวายไม่หยุด สุดท้ายชีวิตใหม่ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย!

เกิดใหม่ในนิยายจบแล้ว

เมื่อต้องสวมบทเป็นนางร้ายอุ่นเตียง

5.0K·น้องเหม่ยเหมย

เมื่อฉันทะลุมิติมาเข้ามาในนิยายบทบาทนางร้ายที่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงให้พระเอก แน่นอนว่าหน้าที่ที่ได้รับจากมารดาพระเอกคือการสอนบทเรียนผู้ใหญ่ให้กับพระเอกนิยายเพื่อเตรียมพร้อมไปแต่งงานกับนางเอกนิยายนั่นเอง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทะลุมิติไปก็หนีไม่พ้นท่านอ๋องทรราช

3.0K·น้องเหม่ยเหมย

ที่แท้ท่านอ๋องก็เป็นเกย์นี่เอง,เกย์คือสิ่งใด, ยุคนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ ประมาณว่าไม่ชอบสตรีมั้งเพคะ, เช่นนั้นข้าเป็นเกย์, คืนนี้พระองค์คงต้องลำบากใจหน่อยแล้ว ท่านนอนเฉย ๆเดี๋ยวที่เหลือหม่อมฉันจัดการเอง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ข้าคือนางร้ายที่หมายปอง(เตียง)ของพระรอง

2.0K·แคลร์ออสติน

ทะลุมิติมาทั้งที ดันมาอยู่ในร่าง 'เสิ่นเจียวเจียว' นางร้ายที่กำลังถูกตวาดด่ากลางหอสุรา เพราะเอาแต่ตามตื๊อรัชทายาทจ้าวเย่จนเสียสติ ซ้ำร้ายยังรู้ล่วงหน้าว่าอีกสามปีตระกูลเสิ่นจะต้องถูกใส่ร้ายและต้องโทษประหารล้างตระกูล! เพื่อหนีจากลานประหาร นางจึงตัดสินใจเปลี่ยนเป้าหมายด่วน ทิ้งตี้จวินเฮงซวย แล้วหันไปล็อกเป้าหมายใหม่เพื่อเอาชีวิตรอด นั่นคือ 'ลู่หวูเหยียน' หัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการลับ ฉายายมทูตหน้าน้ำแข็ง ผู้กุมอำนาจล้นฟ้า และเป็นคนที่จะสั่งประหารชีวิตครอบครัวนางในอนาคต! ยุทธการ 'อ่อยเพื่อรอดตาย' จึงถูกงัดออกมาใช้อย่างฉับพลัน! นางลงทุนปาของแทนใจทอดสะพานให้เขาถึงกลางถนน ต่อให้ยมทูตหน้าน้ำแข็งจะขู่จับนางโยนเข้าคุกหลวง สตรีหน้าหนาอย่างนางก็ไม่หวั่น! "หากคุกหลวงมีใต้เท้าลู่คอยเฝ้า... ต่อให้ต้องติดคุกไปตลอดชีวิต ข้าก็ยินดีเจ้าค่ะ!" เมื่อเป้าหมายคือการทำให้ยมทูตผู้นี้ยอมมาเป็นสามี ปฏิบัติการหน้ามึนตามจีบพระรองเพื่อหนีตายจึงเริ่มต้นขึ้น!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ย้อนอดีตกลับมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดแกร่งในปี 1988

1.0K·ฝ้ายสีคราม/ ภ.ภิญญ์/ฝออ้าย

ชาติก่อน หลังหย่าจึงยกลูกสาวให้สามีเพราะกลัวลูกลำบาก แต่ลูกสาวตัวน้อยกลับถูกกดขี่จากแม่เลี้ยงจนทนไม่ไหว อายุสิบหกก็ต้องจมน้ำตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ ชาตินี้ย้อนเวลากลับมาใหม่ เธอจะไม่ยกลูกสาวคนเดียวให้ต้องเผชิญชะตาชีวิตแบบเดิม เลี้ยงดูลูกสาวสุดที่รักด้วยความสามารถของตนเอง

พลิกชีวิตยังไม่จบ

ยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ

8·ท่านจอมยุทธ์

นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง

นิยายจีนโบราณจบแล้ว