นิยายสำหรับผู้ชาย

ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เย่เฉินเป็นเขยแต่งเข้าบ้านหญิงที่ใครๆก็ดูถูกเหยียดหยาม แต่ไม่มีใครรู้ว่าฐานะแท้จริงของเขาเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลอันดับต้นๆ พวกที่เคยดูถูกเขาสุดท้ายก็ต้องคุกเข่าต่อหน้าเขาและเรียกเขาด้วยความเกรงกลัวว่าท่านชาย!

The king of War
ห้าปีก่อน หยางเฉินเพื่อให้ตัวเองคู่ควรกับฉินซี เขาจากไปโดยไม่ร่ำลา ห้าปีต่อมา เขาพกความสามารถอันน่าทึ่ง กลับมาอย่างรุ่งโรจน์ เพียงแต่ว่าพอมาถึง กลับพบว่าตนมีลูกสาวเพิ่มขึ้นมาอีกคน

มหายุทธ์ สะท้านภพ
หลัวซิว ชายหนุ่มกำพืดต่ำต้อย มีพรสวรรค์ปานกลาง กลับเกิดปรากฏการณ์ก่อรวมแหล่งกำเนิดกฏแห่งความเป็นความตายกลายเป็นของล้ำค่า จากนี้ต่อไปกายแฝงหลักธรรมการเวียนว่ายตายเกิดเทวสถานของโลกา ควบคุมวงล้อแห่งวัฏจักร กำเนิดอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ขั้นสูงสุด กลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในยุคสมัย ฐานะสูงส่งทระนงตนชั่วกัปชั่วกัลป์ ชายหนุ่มที่มีฐานะยากจนข้นแค้น ได้รับลูกแก้วความเป็นความตายซึ่งเป็นของล้ำค่าต้นตำรับเม็ดหนึ่งมา บัดนี้ไป ผู้ครอบครองพลังวิเศษอย่างเขา จักสำเร็จวรยุทธ์ทั้งหลายแหล่ เย้ยฟ้าท้าดิน จุติตำแหน่งมหาเทพจอมยุทธ์!

ข้านี่แหละ ลูกผู้ชายตัวจริง
เจียงเฉิงเสียชีวิตเพราะยืนหยัดกับสิ่งที่ถูกต้อง มีโชคได้รับมรดกสืบทอดเป็นนักปราชญ์การแพทย์ เกิดใหม่ในร่างเจ้าของร่างเดิม เป็นเขยแต่งเข้าของสาวสวยตระกูลแพทย์ “ยืมร่างเจ้าเกิดใหม่ ข้าจะให้เจ้าสลัดออกจากการที่เป็นเขยแต่งเข้าสวะซึ่งโดนสวมเขา” “ยืมร่างเจ้าเกิดใหม่ ข้าจะช่วยเจ้าดูแลภรรยาผู้สะคราญปานบุปผาเป็นอย่างดี” จากนั้นเป็นต้นมาเจียงเฉิงมีตัวตนใหม่ มีชีวิตใหม่ สาวๆรายล้อมข้างกายมากมาย ทั้งเจ๊ใหญ่สาวเนี๊ยบดาวโรงเรียน คุณหมอคุณครูสาวออฟฟิศ......

เทียบท้ายุทธเวท
ชีวิตบุรุษต้องมีอำนาจเหนือสิ่งใด มีสาวงามเคียงข้างกาย คนเราเกิดมาทั้งที ก็ต้องใช้ชีวิตให้มันเจิดจรัสหน่อยสิ หวังชาว ได้รับการสืบทอดจากเทพเซียนงูลายแดงโดยบังเอิญ แต่นี้ต่อไป เขาจะใช้วิชาหมอท่องไปในยุทธจักร บุกน้ำลุยไปทะยานสู่นคร ครอบครองทรัพย์สมบัติร้อยพันล้าน อำนาจล้นฟ้าเหนือโลกา

จุติสิงห์ร้ายดินแดนมืด
5ปีก่อน ครอบครัวพ่อเลี้ยงถูกคนทำลายล้าง ฉินหยูซินช่วยชีวิตเขารอดมาได้อย่างหวุดหวิด หลังจากนั้นก็ถูกบุคคลลึกลับพาตัวไป 5ปีต่อมา ข้อความจากลูกสาวทำให้คนที่หัวร่อยุทธภพอย่างเขากลับมาใช้ชีวิตธรรมดาอย่างคนทั่วไป

จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ
ไร้เทียมทาน+ระบบ+ตลก+ผ่อนคลาย+เฉียบขาด+ไม่พ่อพระ จงชิงทะลุมิติไปเป็นประมุขแห่งเจ็ดยอดภูแห่งสำนักเซียนเจียง เดิมอยากจะนั่งกินนอนกินไปวัน ใช้ชีวิตแบบรอตายอย่างเดียว ฝืนใจเปิดใช้งานระบบพันธนาการที่แข็งแกร่งที่สุด รับศิษย์ผู้แพ้มาสองรายรีรันพันธนาการผู้แพ้ ศิษย์ผู้แพ้กลายเป็นอัจฉริยะ ผลการฝึกตนตีกลับให้พระเอกเป็นหมื่นเท่า รับศิษย์นางจิ้งจอกแมวรีรันพันธนาการสิเน่หา ค่าเสน่ห์โฮสต์เต็มแมกซ์ ยอดผู้กล้าเทพีพอได้เห็นถึงกับตกอยู่ใจภวังค์ รับศิษย์ปลาหลีฮื้อน้อยรีรันพันธนาการหลีฮื้อ ได้รับโชคใหญ่หมื่นเท่า จะเบนไปทางไหนก็เก็บแหวนเอลเดนได้เป็นสิบ ออกไปไหนไกลๆก็ได้เต๋าสวรรค์มาครอง

เขยไม่เอาถ่าน ผู้เป็นอมตะ
เย่ฝาน หนุ่มเขยแต่งเข้าผู้ไร้ประโยชน์ แต่มาได้รับการสืบทอดคัมภีร์ไท้เก๊กและหยกชีวิตโดยบังเอิญ แต่นี้ไปชีวิตเขาก็เริ่มไม่เหมือนเดิม เขาใช้วิชาหมอเป็นฮีโร่พิทักษ์สาว ใช้วิทยายุทธต่อสู้กับศัตรู ไม่เพียงจัดการกับหมู่คนที่ดูถูกเหยียดหยามเขา ซ้ำยังได้หัวใจภรรยาตัวน้อยแสนสวยมาครอบครอง ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถยืนอยู่บนจุดยอดของโลก มีอำนาจเหนือกว่าทุกคน

ราชันย์ผู้ชนะ หลังหย่าอยู่กินกับ ซีอีโอสาวสวย...
ราชันย์ผู้ชนะแห่งยุทธภพกลับมาสู่ความสงบ กลับถูกภรรยาไล่ออกจากบ้านเพราะรังเกียจที่เขาจน ภายใต้ความโกรธเขาเผยตัวตนที่แท้จริง ซีอีโอสาวสวยนับไม่ถ้วนรุมล้อมเข้าหาเขา ร้องโวยอยากอยู่กินกับเขา ทำเอาภรรยางงเป็นไก่ตาแตกเลยทีเดียว!

ฝึกตนในนิมิต ตื่นมาเป็นยอดเซียนคงกระพัน
หลินไป๋เพิ่งเรียนจบมหาลัยหมาดๆ ประสบอุบัติเหตุรถคว่ำสลบไปสามปี เขาฝันว่าตัวเองทะลุมิติไปยังโลกสวรรค์ ฝึกบำเพ็ญตนพันปี ไม่เพียงกลายเป็นผู้ฝึกอันดับหนึ่งแห่งโลกสวรรค์ แถมยังสัมพันธ์เป็นสหายเต๋าของเทพธิดาทั้งเก้าแห่งโลกสวรรค์ทั้งหลาย ครั้นเคราะห์กรรมสวรรค์มาจุติ เขากับเทพธิดาทั้งเก้าโดนเคราะห์กรรมสวรรค์โจมตีทลาย จิตวิญญาณหลุดล่องลอยไป และเขาก็ตื่นขึ้นมาในโรงพยายาบาลครานี้ หลินไป๋ที่ฟื้นขึ้นมา รู้สึกประหลาดใจเมื่อพบว่าฉินเสวี่ยเหยาดาวมหาลัยและอัจฉริยะแห่งมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง กลายเป็นแฟนสาวของเขาซะได้ แต่ที่เขาไม่รู้ก็คือ สหายเต๋าเทพธิดาทั้งเก้าของเขา ก็ตื่นมาพร้อมๆกัน เวลาเดียวกันของทุกมุมโลก......

ยอดหนุ่มเจ้าสำราญ เหนือนคร
ชางหลง ปรมาจารย์“ผู้ครองกฏ” ของหน่วยพิเสษที่แข็งแกร่งที่สุดในหวาเซี่ย ถูกคนให้ร้ายจนตัวตาย ดวงวิญญาณเกิดใหม่ในร่างหนุ่มเจ้าสำราญเสเพลไปวันๆคนหนึ่ง นับแต่นี้ไป กำลังจะเปิดฉากการเดินทางในนครที่ไม่เหมือนใคร ชีวิตร่ำรวยสุขสำราญ!สาวสวยอยู่ในอ้อมอก!ครอบกุมใต้หล้า!

ข้ามภพมาเป็นคุณชายเจ้าสำราญ ยอดวีรบุรุษในตำนาน
หนิงเฉินทะลุมิติมายังยุคสมัยที่ยังไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์ เดิมคิดอยากทำเงินเยอะๆ เป็นเศรษฐีหนุ่มเจ้าสำราญผู้สุขสบาย มีภรรยาสามอนุสี่ ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบ......แต่ปรากฏว่าชื่อเสียงดันเป็นที่รู้จักขึ้นมา โด่งดังไปทั่วราชวงศ์ต้าเสวียน ชายหนุ่มยกดาบขี้น กำจัดขุนนางกบฏทรยศชาติ รักษาความปลอดภัยของประเทศ และความมั่งคงอนารยชน รบเหนือยันใต้ พอหันกลับมาเป็น‘วีรบุรุษยอดยศศักดิ์’ที่โด่งดังทั่วใต้หล้า

รักไร้ขอบเขตของเขา
"ในฤดูหนาวปีที่ห้าที่ฉันคบหากับลูก้า ฉันตรวจพบว่าเป็นมะเร็ง ส่วนเขา กลับไปรับแฟนเก่ารักแรกของเขากลับมา ฉันไม่ได้ปิดบังอะไร ยื่นผลวินิจฉัยให้เขาตรงๆ ลูก้าสูบบุหรี่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ฉันจะให้เธอสิบล้านบาท สำหรับรักษามะเร็งเต้านมระยะกลางก็น่าจะพอแล้ว” เขาหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนพูดต่อว่า “หลังจากนี้พวกเราอย่าได้เจอกันอีกเลย คู่หมั้นของฉันเป็นคนดีมาก ฉันไม่อยากให้เธอต้องได้รับความน้อยใจแม้แต่นิดเดียว” ฉันไม่พูดอะไร ได้แต่มองเขาเงียบๆ ขณะย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์ที่เราอยู่ด้วยกัน แล้วเริ่มเตรียมงานแต่งของตัวเอง ส่วนฉัน โกนผมจนเกลี้ยง รับเคมีบำบัดอยู่คนเดียว เพื่อเอาชีวิตรอด หนึ่งปีต่อมา ฉันหายดีเป็นปลิดทิ้ง แล้วบังเอิญเจอลูก้าในงานอีเวนต์หนึ่ง เขาคว้ามือฉันไว้แน่น ดวงตาแดงก่ำ “แซลลี่ เธอไปอยู่ที่ไหนมา? ฉันตามหาเธอตั้งนาน” เขาบอกว่าเรื่องระหว่างเขากับแฟนเก่าคนนั้นเป็นแค่ความเข้าใจผิด แล้วถามฉันว่าเราจะเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม ฉันค่อยๆ แต่มั่นคง สะบัดมือเขาออก “ขอโทษนะคะ คุณลูก้า ฉันแต่งงานแล้ว แล้วก็เพิ่งมีลูก”"

เมื่ออดีตสามีมาเฟียของฉัน...เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ
"มุมมองของเบลน่า หลังจากเข้าเวรยาวนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ฉันต้องฝืนทนกับอาการคลื่นไส้ที่หนักหน่วงจนอยากอาเจียนก็ยังอาเจียนไม่ออก ฉันยื่นตัวอย่าง HCG ให้เพื่อนร่วมงานแผนกสูตินรีเวช แล้วขอให้นางช่วยส่งตรวจให้ “อีกสองสามวันค่อยมาฟังผลนะ” นางบอก ฉันลากขาที่อ่อนล้าไปยังโถงด้านหน้า—แล้วในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้ยินเสียงนั้น “ผมจะดูแลให้เธอได้พักผ่อนอย่างดีที่สุด” เสียงของออกัส—เสียงที่อย่างน้อยในความทรงจำของฉัน แทบไม่เคยอ่อนโยนเช่นนี้ ฉันชะงักนิ่ง ราวกับถูกตอกตรึงไว้กับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ผ่านช่องประตูแคบ ๆ ฉันเห็นสามีของฉัน—ออกัส โมเรติ เจ้าพ่อผู้ไร้มงกุฎของเมืองนี้—กำลังฟังแพทย์อย่างตั้งใจ สีหน้าลึกซึ้งเช่นนั้น ฉันแทบไม่เคยได้เห็นจากเขา น้ำเสียงแบบนั้น…ควรเป็นของฉัน ของพวกเรา ของชีวิตใหม่ที่อาจกำลังก่อกำเนิด แต่ยังไม่ทันได้รับการยอมรับ ทว่า ผู้หญิงที่ซบอยู่ข้างแขนเขากลับเป็นลาริสสา รอสซินี และนางก็…กำลังตั้งครรภ์ ความจริงนั้นพุ่งทะลุหัวใจฉันราวกระสุน โดยสัญชาตญาณ ฉันถอยหลัง พยายามหลบเข้าไปในเงามืดของบันได—แต่กลับชนเข้ากับพยาบาลที่กำลังเข็นรถเอกสาร แฟ้มกระจัดกระจายกระแทกพื้น เสียงดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน “โอะ—ขอโทษค่ะ!” ฉันรีบย่อตัวลงเก็บเอกสารอย่างลนลาน แก้มร้อนผ่าว ทั้งจากความอับอาย และความพยายามฝืนประคองตัวเองไม่ให้พังทลาย “เบลน่า?” เสียงของออกัสดังขึ้นเหนือศีรษะ ฉันเงยหน้าขึ้น เขายืนอยู่หน้าห้องตรวจ คิ้วขมวดแน่น “คุณมาทำอะไรที่นี่?” ฉันลุกขึ้น มือกำใบเสร็จตรวจ HCG ในกระเป๋าแน่นโดยไม่รู้ตัว บีบมันจนยับย่น “เพิ่งผ่าตัดเสร็จค่ะ” ฉันตอบ “รู้สึกอ่อนแรงนิดหน่อย เลยมาหาน้ำตาลกลูโคส” น้ำเสียงของฉันนิ่งกว่าที่คิด “ช่วงนี้กระเพาะไม่ค่อยดี เลยมาหายา” แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังแปลกใจ ว่าทำไมถึงสงบได้ถึงเพียงนี้ “เบลน่า?” ลาริสสาเดินเข้ามาข้างกายเขาทันที มือที่ทาเล็บสีแดงสดเกาะแขนเขาแน่น ราวกับงูหรูที่เลื้อยพันเหยื่อ “ออกัสเป็นห่วงคุณนะคะ กลัวคุณทำงานหนักเกินไป ไม่ดูแลตัวเอง” นางพูดด้วยน้ำเสียงหวานละมุน ในมืออีกข้างของนางคือภาพอัลตราซาวด์—ภาพขาวดำเลือนรางภายใต้แสงไฟจ้า ทิ่มแทงเข้าสู่สายตาฉันอย่างจัง สีหน้าของออกัสซีดลง สายตากวาดมองฉันอย่างเฉียบคม ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง “เบลน่า คุณ…” “ออกัส!” ลาริสสาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงลดลงเล็กน้อย แต่ยังดังพอให้ฉันได้ยิน “เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ คุณสัญญากับฉัน…” ฉันเห็นกรามของเขาเกร็งแน่น มือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว—วูบหนึ่งที่เขาดูเหมือนจะลังเลอย่างแท้จริง ลาริสสาแนบแก้มกับต้นแขนของเขา กระซิบบางอย่างเบา ๆ ในชั่วขณะนั้น ความลังเลทั้งหมดในตัวเขาก็สลายหายไป แขนของเขาหย่อนลง ราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงไปสิ้น ก่อนที่ความอ่อนแอของฉันจะเผยออกมา ฉันก็หมุนตัวไปกดปุ่มลิฟต์ลงทันที ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่จ้องแผ่นหลังฉันอย่างหนักหน่วง—แทบได้ยินว่าเขาก้าวตามมา— “ออกัส!” เสียงของลาริสสาแหลมขึ้นทันที “คุณสัญญากับฉันแล้วนะ” ลิฟต์เปิดออกแล้วเลื่อนปิดลง ภาพใบหน้าซีดเผือดของฉันสะท้อนอยู่บนผิวโลหะอย่างพร่าเลือน ตัดขาดสายตาครั้งสุดท้ายของเขาไปโดยสิ้นเชิง ชั้นล่าง ลมหนาวยามค่ำคืนพัดกระแทกใส่ใบหน้าฉันอย่างแรง ราวกับถูกใครฟาดด้วยฝ่ามือ สี่ปี…"

คุณไม่คู่ควรกับการให้อภัย
"ในวันครบรอบการจากไปของลูกชายฉัน น้องสาวต่างมารดาของฉัน—ลลิตา—เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อปลอบให้เธอสงบลง สามีของฉัน—นัทธพงศ์—กลับเมินเฉยต่อฉันที่คุกเข่าลงกับพื้น ก้มกราบถึงเก้าสิบเก้าครั้ง อ้อนวอนให้เขาหยุดเธอจากการทุบโกศที่บรรจุอัฐิของลูกชายฉัน—ลูกที่จากไปแล้วหนึ่งปีเต็ม เสียงแตกดังแหลมเสียดแทง อัฐิกระจัดกระจายไปทั่วพื้นดั่งหิมะสีเทา ฉันจ้องมองซากตรงหน้า รู้สึกราวกับมีบางสิ่งถูกควักออกไปจากภายใน เหลือไว้เพียงเปลือกว่างเปล่า แต่เขากลับหันมาต่อว่าฉัน “ก็ตายไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังต้องเก็บอัฐิไว้ในบ้านให้คุณทรมานแบบนี้ คุณกำลังจะบีบคั้นให้ลลิตาฆ่าตัวตายหรือยังไง” แต่เขาลืมไปแล้ว—ว่าคนที่ทำให้ลูกของเราตาย ก็คือลลิตาตั้งแต่แรก ฉันมองเศษซากบนพื้น หัวใจชาเสียจนไม่รู้สึกอะไรอีก คืนนั้น ฉันไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน ฉันเพียงทำความสะอาดพื้นจนสะอาดเอี่ยม แล้วก็ทำสามสิ่ง นับจากวันนั้นเป็นต้นไป ระหว่างฉันกับนัทธพงศ์ ต่อให้โลกกว้างไกลเพียงใด ก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าต่อกัน"

สัญญารักของเจ้าพ่อมาเฟีย
"ฉันเป็นเพียงของเล่นเพื่อการแก้แค้นของเอเดรียน ครอส เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขาบังคับให้ฉันเซ็นสัญญาอัปยศเป็นเวลาสามปี บังคับให้ฉันสาบานด้วยเลือดต่อหน้าฝูงชน และบีบให้ฉันต้องทนดูเขาเริงร่ากับหญิงอื่น เขาคิดว่าวิธีนี้จะทำลายศักดิ์ศรีของฉันเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา ฉันจำต้องกล้ำกลืนฝืนทนต่อความเย็นชาป่าเถื่อนของเขา รวมถึงการเหยียดหยามจากอดีตเพื่อนรักที่เป็น ""คู่หมั้น"" ของเขา เพื่อแอบสืบหาความจริงในเงามืด จนกระทั่งเสียงนับถอยหลังของระเบิดดังขึ้น เขาผลักฉันออกนอกหน้าต่าง ส่วนตัวเขานั้นหายไปในกองเพลิง พร้อมกับการเปิดโปงแผนสมคบคิดที่ยาวนานกว่าสิบปี หนึ่งเดือนต่อมา... ฉันกลับมาพร้อมตัวตนใหม่ ยื่นสัญญาคนรักฉบับใหม่ไปตรงหน้าเขาพร้อมรอยยิ้ม “ท่านเจ้าพ่อคะ... ข้อตกลงครั้งนี้ ฉันเป็นคนคุมเกม”"

เพื่อเด็กฝึกงาน สามีเลื่อนฮันนีมูนออกไปสามปี
"ตลอดสามปีที่แต่งงานกันมา สามีที่เป็นหมอของฉันยกเลิกทริปฮันนีมูนมาแล้วถึงสิบครั้ง ครั้งแรก... เด็กฝึกงานหญิงของเขาไปมีเรื่องทะเลาะกับคนไข้ เขาจึงทิ้งฉันไว้ลำพังในเมืองที่แสนแปลกถิ่น ครั้งที่สอง... เด็กฝึกงานหญิงคนเดิมวินิจฉัยโรคไม่ได้ เขาจึงรีบบึ่งรถกลับไปช่วย ทิ้งฉันไว้กลางป่าในเวลาเที่ยงคืน หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทันทีที่ฉันเอ่ยปากเรื่องไปเที่ยวฮันนีมูน เด็กฝึกงานหญิงคนนั้นก็มักจะมีเรื่องด่วนเข้ามาเสมอ จนกระทั่งวันที่ฉันตัดสินใจสมัครเป็นหมอไร้พรมแดนเพื่อไปจากที่นี่ สามีกลับมาร้องไห้อ้อนวอนขอให้ฉันกลับไป..."

โรงเตี๊ยมแห่งนี้ครื้นเครงนัก
บ้านเก่ามารดาคือสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ต้องใช้หาเงิน คนเกิดใหม่เลยทำเป็นโรงเตี๊ยมในสไตล์ของตัวเองมันเสียเลย ไม่รุ่งก็ร่วงแหละงานนี้ ชานมเย็น ๆ มาแล้วจ้า หม้อไฟมาแล้วคร้าบ!!

หลงเสน่ห์ยัยเด็กเฉิ่ม
คำโปรย : “ให้กูชอบยัยเฉิ่มนั่น ให้กูแดกข้าวหมายังดีซะกว่า” เพื่อนไม่เชื่อ งั้นเขาเสริมให้อีก “กูบอกแล้วไง ว่าถ้าให้ชอบยัยเฉิ่มนั่นกูยอมแดกข้าวหมา จูบหมาโชว์ด้วยเลยก็ได้”

ยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ
นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง
