นามปากกาดาวเหนือ - เรื่องของ นามปากกาดาวเหนือ

นักเขียน

นามปากกาดาวเหนือ

นิยาย

หนี้รักคุณแสนร้าย (ปลัดดนย์:ดาหวัน)

7.0K·นามปากกาดาวเหนือ

หนี้รักคุณแสนร้าย ปลัดดนย์/ดาหวัน เพราะแม่สร้างหนี้ทำให้ดาหวันต้องตามใช้หนี้แทน เสนอตัวเองให้คุณปลัดเพื่อแลกกับเงินหนึ่งแสนบาท ภายใต้สัญญาคู่นอนเป็นเวลาหนึ่งเดือน //ตัวอย่าง// "คะ..คุณปลัดจ๊ะ" "อืมว่า.." พึมพำกับนมสาว หอมหวาน ผิวของดาหวันเนียนนุ่มเหลือเกิน "ดะ..ดาหวันขอทำข้อตกลงกับคุณปลัดก่อนได้ไหมจ๊ะ" "ว่ามาสิ" "คุณปลัดคิดว่าจะนอนกับดาหวันกี่วันดีจ๊ะแลกกับเงินหนึ่งแสนบาท" "เดือนนึง" "เดือนนึงเลยหรือจ๊ะ" ปลัดหนุ่มผละออกมองหน้า "ทำไม สามหมื่นเธอยังทำงานใช้หนี้ตั้งสามเดือน นี่แค่นอนเฉยๆ ให้ฉันกระแทกเดือนเดียวคิดว่าเธอไม่น่ามีปัญหานะ" ดาหวันหน้ามุ่ย แล้วทำไมต้องพูดแรงๆ ด้วยล่ะ "งั้นดาหวันขอให้เรื่องหนึ่งเดือนระหว่างเราเป็นความลับได้ไหมจ๊ะ" "เธอคิดว่าฉันอยากบอกให้ใครรู้ขนาดนั้นเลยว่าฉันมีคู่นอนเป็นเด็กกะโปโลอย่างเธอ" .................. ปลัดหนุ่มหยิบปิ่นโตออกวางบนโต๊ะ แล้วรั้งคนตัวเล็กนั่งคร่อมลงบนตัก ดาหวันทำสีหน้าเลิ่กลั่กพยายามจะลุกออก แต่ธีรดนย์ไม่ให้หญิงสาวได้ลุกไปไหน "คุณปลัดเดี๋ยวใครมาเห็นจ้ะ" "ทำไมขี่รถตากแดด" ผิวสวยๆ เสียหมด เผลอๆ อาจเป็นไข้ด้วยทำไมไม่รู้จักดูแลตัวเอง "ก็แม่ให้มา ถ้าแม่ไม่ใช้ดาหวันก็ไม่มาหรอกจ้ะ" เพราะเขาแหละไปทำคะแนนจากแม่ ต้องโทษเขาไหมตัวต้นเรื่อง "นี่ฉันทำดีขนาดแม่เธอทำอาหารให้มาส่งเลยเหรอ" ปลัดหนุ่มขำในลำคอ ว่าที่แม่ยายเขาเกินเบอร์มาก "ดาหวันว่าคุณปลัดอย่าทำแบบนี้เลยนะจ๊ะ ไม่ต้องไปที่บ้านอย่างที่รับปากแม่ เดี๋ยวก็ครบเดือนแล้วเราต้องแยกย้ายกันอยู่ดี" "แล้วได้ลูกเขยอย่างฉันมันไม่ดีตรงไหนเหรอ ฉันไม่หล่อ ไม่รวย พาเธอสบายไม่ได้ ถึงเงินเดือนฉันไม่เยอะ แต่ธุรกิจที่บ้านฉันเงินดีนะ พร้อมเลี้ยงเธอได้สบาย" "คุณปลัดเลิกพูดเถอะจ้ะ แล้วปล่อยดาหวันลงได้แล้วดาหวันจะกลับบ้าน" "ไม่ปล่อย" แถมยังโอบคนตัวเล็กเอาไว้ไม่ให้ลุกไปไหนได้ จ้องมองอย่างมีเลศนัย ไม่ใช่แค่หน้า แต่ทั้งตัว ที่เขาได้ดูด้วยตาและใช้ทุกสัดส่วนสัมผัสว่าภายใต้ชุดธรรมดาๆ คนตัวเล็กเย้ายวนขนาดไหน "มะ..ไม่ได้นะจ๊ะ" "อะไร" ถามพร้อมอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ก็คุณปลัดมองดาหวันแบบนี้" มันจะหมายความว่าไงล่ะ เธอไม่ใช่เด็กสักหน่อยที่จะอ่านสายตาเขาไม่ออก แต่ตรงนี้ที่ทำงาน "เก่งนะเรา หึหึ" เดาท่าทางเขาออกด้วยว่าเขาคิดอะไร "ดาหวันจะกลับแล้วจ้ะ จะไปนอนนอนเอาแรงสักหน่อย เย็นนี้ดาหวันต้องไปทำงาน" บอกแล้วทำท่าจะลงแต่คนตัวโตไม่ยอม "งานที่ไหน ก็บอกลาออกให้แล้วไง" ถามติดเสียงไม่ค่อยพอใจ ทำไมถึงดื้อนักนะเด็กคนนี้ "ไม่เอาหรอกจ้ะ ดาหวันไม่อยากอยู่เฉยๆ ทำงานก็ได้เงิน" "ถ้าอยากได้เงินก็บอก" ทั้งที่สามารถปอกลอกจากเขาได้ วิธีง่ายๆ กลับไม่ทำ จะไปทำงานให้เหนื่อยทำไมก็ไม่รู้ "ฉันยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ให้กลับไปทำงานอีกแล้ว แต่ฉันจะจ้างให้ไปดูแลทำความสะอาดบ้านให้ได้ไหมไม่มีเวลาทำ" "ไม่จ้ะ ดาหวันไม่อยากตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน" "นี่ชาวบ้านก็รู้หมดแล้ว" "ไม่จ้ะ" หลักๆ ไม่อยากอยู่ใกล้เขาต่างหาก เจอกันแค่เวลาที่เขาต้องการมีอะไรด้วยก็พอ เธอกลัวตัวเองเอาใจลงไปเล่นแล้วถอนตัวไม่ขึ้น เขาหน้าที่การงานดีซะขนาดนี้ มีผู้หญิงเข้าหาเยอะ ไม่อยากเจ็บเพราะคนหลายใจ "นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา" ปลัดหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย ไม่แปลกที่ดาหวันดูยาก ข้ออ้างเป็นสิบ แต่โทษทีเขาได้กินเธอแล้ว "คุณปลัดทานข้าวเถอะนะจ๊ะเดี๋ยวดาหวันนั่งรอเอาปิ่นโตกลับ" รีบตัดบทจะได้รีบกลับบ้าน "ป้อนหน่อยสิ ถ้าอยากให้กินก็ป้อน" ดาหวันหน้าเหวอ "ไม่เอาหรอกจ้ะ ที่นี่ไม่เหมาะ แล้วปล่อยดาหวันลงได้แล้วจ้ะ เดี๋ยวมีคนมาเจอ" "ฉันล็อกห้องแล้ว ตอนนี้พักเที่ยงไม่มีใครเข้ามารบกวน" "แต่มันก็ไม่สมควรนี่จ๊ะ" สถานที่ราชการเขาควรเกรงใจสักหน่อย "ใครๆ ก็คิดว่าเธอเป็นเมียฉันแล้ว แล้วเมียมาหาผัว ป้อนข้าวผัวมันผิดตรงไหน" "ดาหวันยังไม่ใช่เมียคุณสักหน่อย" "แน่ใจ ได้ก็ได้แล้ว หรือต้องจดทะเบียนสมรส" ........................ ฝากผู้ชายแสนร้ายคนที่2ของเซตด้วยนะคะ คุณปลัดร้ายมาก เงียบๆแต่ฟาดเรียบ ปาดหน้าทุกคนที่หมายปองน้อง บอกเลยว่าพี่รวบหัวรวบหางน้องเก่งมากค่ะ //เซตผู้ชายแสนร้าย//(แก๊งคันคายรีสอร์ต) 1.ทวงรักสามีแสนร้าย คุณภาคิน:น้ำหนึ่ง (จบแล้ว ) 2.หนี้รักคุณแสนร้าย คุณปลัดดนย์:ดาหวัน (เรื่องนี้ค่ะ) ทุกเรื่องสามารถอ่านแยกกันได้ไม่งง แต่อยากให้อ่านทุกเรื่อง แล้วจะหลงรักเซตนี้ค่ะ^^

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

มาเฟียจองจำรัก (คุณฟราน:ดาริน)

7.0K·นามปากกาดาวเหนือ

มาเฟียจองจำรัก ฟรานเชสโก/ดาริน //คำโปรย// เพราะเข้าใจว่าดารินเป็นน้องสาวร่วมมารดา คนที่ถูกแม่ทิ้งให้อยู่กับพ่อสองคนและไม่นานท่านก็ฆ่าตัวตายไปกับความรักที่เทิดทูน ฟรานเชสโกต้องนำใครสักคนกลับมาชดใช้ให้เขาอย่างสาสม! //ตัวอย่าง// "อ๊ะ!" ร่างบางถูกกระชากกลับมาเมื่อไม่ได้รับคำตอบ "ฉันถาม!" "ถ้าคุณมีตาและหูไม่ได้หนวกก็น่าจะเห็นและยินว่าฉันอ้วก" "แล้วเธอเป็นอะไรถึงอ้วก!" ".." นั่นสิ เธอเป็นอะไรกัน ความเงียบจากฝั่งของดารินทำให้ฟรานเชสโกเริ่มคิดไปต่างๆ นาๆ เขาไม่ใช่เด็ก ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขากำลังนึกเรื่องที่ดาริน.. "เธอกินยาคุมทุกวันอยู่ใช่ไหม" ฟรานเชสโเค้นถามเสียงเข้มพลางทำสีหน้าจริงจัง เขาซีเรียสเรื่องนี้มากจึงให้ฝั่งของดารินเป็นฝ่ายกินยาคุมทุกวัน ในเมื่อเขาเป็นคนแรกของหญิงสาวไม่จำเป็นต้องใส่ถุงยางอนามัยอยู่แล้วเพราะมันปลอดภัย แต่สิ่งที่จะปล่อยให้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาดก็คือดารินท้อง! หญิงสาวท้องไม่ได้เพราะเธอกับเขาเรามีแม่คนเดียวกัน เขาแค่อยากสนุกและทรมานเธอเล่นๆ พร้อมทั้งทำให้แม่ของเธอกังวลใจที่ลูกสาวหายออกไปจากบ้าน จะได้รู้ว่าความคิดถึงมันทรมานขนาดไหนเมื่อวันที่แม่จากเขาไปแถมพ่อยังมาฆ่าตัวตายตาม! เขาเติบโตขึ้นมาโดยปราศจากคนที่มีสายเลือดเดียวกัน "ว่าไง!" ฟรานเชสโกเขย่าตัวหญิงสาวให้ตอบ "กิน!" "กินแล้วทำไมเป็นแบบนี้! ยาคุมเธออยู่ไหน" ดารินเม้มปากแน่น ฟรานเชสโกรีบปล่อยแขนเรียวลงแล้วรีบเดินไปเปิดลิ้นชัก เขาจะปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่ได้! ชายหนุ่มหยิบแผงยาคุมในลิ้นชักออกมาดูแล้วนับย้อนไปถึงวันแรกที่เขาเริ่มให้เธอกินเพราะดารินกินยาคุมฉุกเฉินทุกวันไม่ได้อยู่แล้ว "ทำไมเธอเพิ่งกินได้เท่านี้!" เขาหันมาเอาเรื่องกับดารินเมื่อเห็นว่ามันเพิ่งถูกแกะไปไม่กี่เม็ด ขณะนั้นน้ำใสๆ ในตาของหญิงสาวกลอกกลิ้ง เธอก็อายุยี่สิบห้าปีแล้วทำไมจะไม่รู้อาการพวกนี้ "ตอบฉันมา!" ฟรานเชสโกเขย่าอีกคนเพื่อคาดคั้นเอาคำตอบ +++++ กึกๆ "ฟรานๆ" "ทำไมดารินต้องล็อกประตู" เขาหันมาขอคำตอบจากแม่ตัวเอง "รินนอนน่ะลูก" "นอนก็นอนไปแต่ทำไมต้องล็อก ยิ่งท้องไส้อยู่ด้วยเผื่อเกิดหกล้มขึ้นมาจะทำยังไง" รู้ว่าไม่ต้องการเขาแต่ไม่ต้องแสดงออกมากมายอย่างนี้ก็ได้ หรือจงใจทำให้ตัวเองแท้งจะได้จบๆ ไป พวกใจดำ! แอรด.. ประตูห้องถูกเปิดออกจากคนด้านในก่อนที่ดารินจะมองหน้าแม่ตัวเอง ฟรานเชสโกมองใบหน้าซีดเซียวของดารินแล้วเกิดหงุดหงิด สภาพนี้ลูกเขาจะรอดไหมทำไมไม่รู้จักดูแลตัวเองให้ดีอยู่กันภาษาอะไร "เป็นอะไร!" ฟรานเชสโกถามเสียงเข้ม ดารินไม่ตอบ "ฉันถาม!" ชายหนุ่มเข้าไปประชิดตัวหญิงสาวหมายจะคาดคั้นเอาอาการที่ดารินเป็นให้ได้ แต่อะไรบางอย่างทำให้ขายาวต้องหยุดชะงักเมื่อดารินเอามือปิดปากปิดจมูกตัวเองแล้วรีบวิ่งไปทางห้องน้ำ ด้วยความที่เห็นคุณแม่ตั้งครรภ์วิ่งเขานึกโมโหสุดๆ จะฆ่าลูกเขาให้ตายจริงๆ ใช่ไหมถึงได้วิ่งเร็วขนาดนี้ ไม่รู้เหรอว่าคนท้องเขาห้ามวิ่ง จงใจทำให้ตัวเองแท้งหรือไง เดินตามเข้าไปหมายจะไปคาดโทษดารินเสียให้เข็ดแต่คนเป็นแม่กลับห้ามไว้ "ฟรานหยุดก่อนลูกหยุดก่อน" "ทำไมถึงปล่อยให้ดารินวิ่ง นี่อยู่กันภาษาอะไร แล้วใบหน้าซีดนั่นอีก ถ้าเป็นขนาดนี้ทำไมไม่บอกให้คนพาไปหาหมอ หรือให้คนในบ้านโทรหาผมสิ! นี่รวมหัวกันไม่อยากให้ลูกผมเกิดมาใช่ไหม!" เขาตวาดแม่ตัวเอง คนเป็นแม่เสียใจที่ลูกคิดแบบนั้น ทว่าเข้าใจอาการดี ฟรานเชสโกคงเป็นห่วงลูกในท้องของดาริน "คืออย่างนี้นะฟราน" โซเฟียดันตัวลูกชายออกนอกห้องก่อนจะปิดประตูลง ท่ามกลางฟรานเชสโกที่มองด้วยความไม่พอใจ "ฟราน..ดารินแพ้ท้องลูก" "แพ้ท้องแล้วไง แบบนี้ยิ่งต้องดูแลใกล้ชิดสิไม่ใช่ปล่อยให้นอนคนเดียว ลุกได้ก็วิ่งสี่คูณร้อยเมตรแบบนี้!" "ดาริน..เหม็นลูก" ".." มาม่าจึ๋งนึงเพราะความเข้าใจผิดของตัวเอง นอกนั้นมีแต่ความประสาทแหลกของอิพ่อล้วนๆค่ะ

นิยายรักจบแล้ว

มาเฟียขังรัก (คุณนาธาน:ไอมิ)

13.0K·นามปากกาดาวเหนือ

มาเฟียขังรัก (นาธาน:ไอมิ) //คำโปรย// เพราะสัญญาบ้าๆ ระหว่างแม่เลี้ยงและนักธุรกิจหนุ่มวัยสามสิบเจ็ดปีอย่างนาธาน ทำให้ไอมิต้องตกเป็นผู้หญิงของเขาอย่างปฏิเสธไม่ได้ กังขังชีวิตเธอไม่พอ ปรารถนากักขังหัวใจเธอด้วยให้รักเขาได้แต่อีกฝ่ายจะไม่มีวันรักเธอ _____________ "เธอหึงฉันเหรอ" "ในฐานะอะไรเหรอคะ แล้วทำไมไอมิต้องหึงคุณด้วย" "ฐานะผู้หญิงของฉันไง ปกติแล้วผู้หญิงของฉันทุกคนรู้สึกกับฉันได้ แล้วทุกคนก็เป็นแบบนั้นมาตลอด" "แต่คุณจะไม่มีทางรู้สึกกับผู้หญิงทุกคนใช่ไหมคะ" "แน่นอน" เพราะเขาปรารถนาความจงรักภักดี แลกกับเงินทองที่เขามีให้ ส่วนใครอยากรักเขามากมายก็รักไปแต่เขาจะไม่มีวันรักพวกเธอเหล่านั้น "งั้นคุณก็ไม่ต้องถามหรอกค่ะ เพราะไอมิไม่มีอะไรจะตอบ" "ทำไมหืม แต่ละคนบอกรักฉันกันทั้งนั้น ฉันดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ ทุกคนปฏิบัติต่อฉันดี ทำไมเธอไม่ทำบ้าง" "บอกรักแล้วได้อะไรคะ" "ก็ได้ทุกสิ่งที่เธอต้องการ บ้าน รถ ได้เงินเลี้ยงพ่อแม่" "แต่คุณก็รู้ว่าไอมิไม่มีพ่อแม่ ไอมิจะทำแบบนั้นไปทำไมกัน" "แล้วเธออยากได้อะไรจากฉันล่ะ" เขามีน้ำเสียงที่อ่อนลง "อิสระไงคะ คุณให้ไอมิได้ไหม พูดมาเลยว่ากี่วัน กี่เดือน กี่ปี ไอมิจะได้นับวันรอ" "เรื่องนั้นฉันจะเป็นคนบอกเอง" ++++++ "แล้วคืนนี้ฉันจะไปหา" นาธานเอ่ยขึ้นตามหลังทำให้คนตัวเล็กหยุดเดิน "คืนนั้นก็มาแล้วนี่คะ ไม่คิดจะชดเชยให้คนที่ไอมิเอาคิวเขามาเหรอ" "คืนนี้คิวเธอ" ไม่มีนอกกายนอกใจค่ะ //เซตมาเฟียร้าย// 1.มาเฟียพันธนาการร้าย (คุณลอฟท์:พลอยไพลิน) 2.มาเฟียขังรัก (คุณนาธาน:ไอมิ) 3.มาเฟียจองจำรัก (คุณฟราน:ดาริน) อ่านแยกได้ไม่งงค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

มาเฟียพันธนาการร้าย (คุณลอฟท์:พลอยไพลิน)

10.0K·นามปากกาดาวเหนือ

มาเฟียพันธนาการร้าย คุณลอฟท์/พลอยไพลิน __________________ //โปรย// เพราะความสะเพร่าของผู้จัดการส่วนตัว 'พลอยไพลิน' จึงต้องมาตกอยู่ในเงื้อมมือมาเฟียเจ้าเล่ห์อย่าง 'ลอฟท์' __________________ //ตัวอย่าง// "คุณไม่จูบผมก่อนเหรอ ทำไมบกพร่องจังหื้ม" "คนแปลกหน้าต้องจูบกันด้วยเหรอคะ" "คุณกลัวผมเหรอ" "กลัวสิคะ คุณจูบกับใครมา.." "ผมไม่เคยจูบกับใครมาก่อนเชื่อมั้ย" พลอยไพลินแค่นหัวเราะออกมา น่าเชื่อตายเลย "คุณไม่ต้องเชื่อก็ได้ แต่ถ้าผมอยากให้คุณจูบล่ะต้องจ่ายเพิ่มเท่าไหร่ สามารถตีเป็นตัวเงินเลยได้ไหมลองว่ามาดู" สิบล้านก็ตั้งเอาไว้แล้ว เพิ่มอีกสักล้านสองล้านเขาคงยอม หรือจะเอาเพิ่มอีกสักยี่สิบล้าน ถ้ามันเร่าร้อนเขายอมแลก บอกแล้วเพื่อดาราในดวงใจโดยเฉพาะ หรือหากอยากให้เขาจ่ายเพื่อจูบกับเธอไปตลอดก็คงยอมอีกเหมือนกัน พลอยไพลินกลับเบนหน้าหนีไม่ตอบ เขารู้ว่าเธอกำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน "ผมจ่ายให้คุณอีกครึ่ง" คราวนี้ลอฟท์เป็นฝ่ายรั้งใบหน้าเรียวให้กลับมารับจูบเขาเสียเอง ___________________ "นี่ผู้จัดการคุณไม่ได้บอกหรอกเหรอ ว่าผมมาประชุมที่นี่สามคืนสี่วัน" "สามคืนสี่วันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน" "งั้นฟังผมดีๆ" เขารวบเธอเข้ามากอดเอาไว้ พลอยไพลินพยายามแกะแขนเขาที่รัดเธอออก ตอนนี้เธอเริ่มรังเกียจวิธีที่เขาใช้ทำมาก แล้วยิ่งเกลียดมากเมื่อเขามาทำเป็นพูดดีแต่การกระทำสวนทาง "ในสัญญาก็คือคนที่จะมาเป็นพรีเซนเตอร์สินค้าตัวนี้ให้ผม ไม่ใช่แค่คุณมาถ่ายรูปกับผลิตภัณฑ์หรือถ่ายภาพเคลื่อนไหว จบงานแล้วรับเงินสิบล้านบาทไปแบบนี้มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ ผมว่าคุณควรเอะใจตั้งแต่แรกว่าทำไมผมถึงจ้างคุณราคาสูงขนาดนี้ ทั้งที่เศรษฐกิจแบบนี้ไม่มีใครเขาทำกัน อีกอย่างคุณก็ไม่ใช่นางเอกดังของช่องขนาดนั้นแต่ผมกลับเลือกคุณ" เขาสะดุดตากับใบหน้าของเธอจนคิดว่าตัวเองต้องสนใจเธออย่างแน่นอน "ซึ่งมันรวมไปถึงตัวของคุณด้วยที่ต้องนอนกับผมเท่ากับจำนวนวันในสัญญา" "วะ..ว่าไงนะ" พลอยไพลินชาไปทั้งตัว ทำไมเธอไม่เคยรู้มาก่อนเลย พี่วิไม่เคยพูดอะไรเลย "เพราะฉะนั้น..คุณเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์ครีมอาบน้ำหนึ่งเดือน นั่นก็เท่ากับว่าคุณต้องนอนกับผมหนึ่งเดือนอีกเหมือนกัน!" "คุณโกงฉัน!" __________________ "หนึ่งเดือน" พลอยไพลินข่มใจเอ่ยออกมา "หนึ่งเดือนเท่านั้นที่คุณจะทำแบบนี้กับฉันได้ แต่หลังจากนั้นคุณห้ามมายุ่งเกี่ยวกับฉันอีก ไม่ต้องมาทาบทาม ไม่ต้องมาจ้างงาน ไม่ต้องมาเข้าใกล้ผู้จัดการฉัน ฉันจะยอมคุณแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น!" "แน่นอน เพราะกว่าจะถึงวันนั้นผมคง..เบื่อคุณแล้ว" ลอฟท์เน้นประโยคท้ายให้หญิงสาวฟังชัดแล้วหันหลังเดินไปนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว กอดอกรอพลอยไพลินเดินออกมา คิดหรือว่าเขาจะพิศวาสเธอนานขนาดนั้น เดือนหนึ่งเขาก็คิดเหมือนกันว่าตัวเองคงตักตวงจากพลอยไพลินจนช้ำไปหมดแล้ว หลังจากนั้นไม่น่ามีอะไรให้น่าตื่นเต้น สู้เขาไปลงเงินกับคนสดๆ ซิงๆ คนอื่นอีกไม่ดีกว่าหรือไง _________________ เป็นเรื่องราวของการผูกมัดด้วยสัญญา มาดูกันว่าคุณลอฟท์คนเจ้าเล่ห์แต่ปากหวานคนนี้ จะทำวิธีไหนเพื่อให้ได้ดาราในดวงใจมาขึ้นเตียงด้วย แล้วทำไมถึงอยากได้น้องมากขนาดนี้ นางเอกเรามีอะไรดี แล้วระหว่างสองข้างทาง จะเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นกับคู่นี้บ้าง และหากถึงเวลานั้น..วันที่หมดสัญญา จะเบื่อน้องจริงๆอย่างที่พูดหรือเปล่า จะยอมปล่อยน้องไปจริงๆไหม หรือจะมีแผนไม่ชอบมาพากลอะไรอีก //เซตมาเฟียร้าย// 1.มาเฟียพันธนาการร้าย (คุณลอฟท์:พลอยไพลิน) 2.มาเฟียขังรัก (คุณนาธาน:ไอมิ) 3.มาเฟียจองจำรัก (คุณฟราน:ดาริน) อ่านแยกได้ไม่งงค่ะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เซตเมียรัก

3.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เซตเมียรักประกอบไปด้วยนิยายทั้งหมด4เรื่อง พระเอกไรท์แต่ละคนคลั่งรักและกินเมียกันเก่งมาก สายหื่นกันยกแก๊ง ตบมุขกันกระจาย สามารถอ่านเรื่องไหนก่อนก็ได้ไม่งงค่ะ ไรท์แนะนำให้อ่านทั้งหมดเลยน้าเพราะเนื้อหาเชื่อมโยงกันค่ะ รับประกันความฟินระดับสิบ ด้านล่างคือคำโปรยและตัวอย่างคร่าวๆ ของแต่ละเรื่องนะคะ แต่ในเนื้อหามีอะไรมากกว่านี้ค่า ไม่มีนอกกายนอกใจงับ ^^ 1.เมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์) คำโปรย.. เพราะความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้อคิราห์และเมยาวีมีบ่วงผูกมัดกันในวันนี้ แต่เขา..กลับจำเธอไม่ได้ "ฉันอยากรู้เหตุการณ์ตั้งแต่คืนนั้น สารภาพตามตรงว่าฉันจำเธอไม่ได้" *************** "ลูกได้กินนมแม่บ้างหรือเปล่า" อคิราห์ถามออกมานิ่งๆ ไม่ปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่คนพูดดี คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น "คุณหมายถึงอะไรคะ" เมยาวีทำหน้างง "ก็ไอ้ที่มันดันฉันอยู่นี่ไง ลูกได้กินบ้างหรือเปล่า หรือมีแค่ใครที่ได้ดูดมัน" เมยาวีไม่รู้จะควันออกหูเรื่องไหนก่อนดี "กินค่ะ" น้ำนมเธอเยอะขนาดนี้ลูกต้องได้กินอยู่แล้วมั้ย "แต่ทำไมมันยังสวย..ไม่หย่อนยานเลยล่ะ" -------------------- 2.เมียจ้าง ว่าจะไม่รัก (อ.กฤษ:พีรดา) คำโปรย.. เพราะเป็นลูกชายคนเดียวของที่บ้านแต่ไม่มีแฟนสักที กฤษณะวัยสามสิบหกปีจึงถูกผู้เป็นแม่หาผู้หญิงมาให้ไม่เว้นแต่ละวัน อาจารย์หนุ่มจึงเกิดความคิดอยากจ้างใครสักคนมาเป็นแฟนปลอมๆ ตบตาแม่เขาเท่านั้น เลยไปคว้าเอาคนที่มายืมเงินเขาไปจ่ายค่าเทอมเมื่อตอนเย็นอย่างไม่ต้องคิดให้มากความ แต่มันจะไม่แปลกอะไรเลย หากเธอคนนั้นไม่ใช่นักศึกษาที่เขาสอน และความน่ารักของเจ้าหล่อนอีกนั่นแหละจึงทำให้เขาถลำลึกยากจนเกินหักห้ามใจ (หรือแท้จริงเขาไม่เคยห้ามใจตัวเองเลย) อยู่ดีๆ กลับอยากใกล้ชิดกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆแทนการถอยห่าง อยากเอาตัวเองเข้าไปแทรกกลางอยู่ในชีวิตประจำวันของเธอ แต่เขาจะทำอย่างไรดี ในเมื่อสถานะของเราทั้งคู่ตอนนี้มันไม่ควรเกิดเรื่องเลยเถิดขึ้น เขาจะเลือกอาชีพที่ (แม่) รัก หรือเลือกหัวใจตัวเองดี //ตัวอย่าง// "อาจารย์เรียกหนูมามีอะไรเหรอคะ" "แกล้งเป็นแฟนให้ผมหน่อย" "คะ" "ผมมีความจำเป็นต้องมีแฟน เดี๋ยวนี้" ************* "จะมีหลานให้ฉันตอนไหนเหรอ" นั่นทำให้พีรดาแทบสำลักทุบหน้าอกตัวเองเบาๆ นี่เธอยังไม่ได้แต่งงานกับลูกชายท่านนะ ทำไมถามถึงหลานแล้วล่ะ "ใจเย็นๆ ครับแม่ แม่ได้อุ้มหลานแน่นอนคราวนี้ผมสัญญา" พีรดาตาโต ทำไมเขาบอกแม่ตัวเองว่าอย่างนั้นไม่เข้าใจ ไหนว่าแค่ให้เธอมาปรากฏตัวในฐานะแฟนไง ซึ่งหมายถึงอาจคบกันต่อหรือเลิกหลังจากนี้ก็ได้ ------------------------- 3.เมียอุปถัมภ์รัก (คุณเคน:นารา) คำโปรย.. เมื่อเขาต้องมารับอุปการะเลี้ยงดูเด็กสาวที่เพิ่งเสียแม่ไปได้ไม่นาน ทว่าเขาหวงเธอยิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก ความรู้สึกแบบนี้ยังเรียกว่าผู้ปกครองเพียงอย่างเดียวได้หรือไม่ //ตัวอย่าง// "จะเอาอะไรให้ผู้ใหญ่ดูก็ควรยื่นใส่ในมือ ไม่ใช่เอาไปวางไว้ตรงนั้น แบบนี้เขาเรียกว่าไม่มีมารยาท!" เขาแค่อยากเอาคืนคนที่จะตีตัวออกหาก แล้วอีกอย่าง วันนี้เดินเข้าห้องนอนเขาเองนะช่วยไม่ได้ ************** "มีอะไรมาแลก" เคนเอ่ยทั้งๆ ที่พลิกกระดาษแผ่นเดียวกลับไปกลับมา โดยไม่ได้ไล่สายตาอ่านอย่างที่นาราเข้าใจ "คุณ..หมายถึงอะไรคะ" "ในเมื่ออยากไปฝึกงานที่ไกลๆ ทั้งที่รู้ดีว่าบริษัทของที่บ้านมี อยากทำตัวเหินห่างกับฉันแบบนี้มีอะไรมาแลก" "นาราจะไปฝึกงานนะคะคุณเคน..ไม่ได้ว่าจะทำตัวเหินห่างค่ะ" "ตอบไม่ตรงคำถาม!" นาราหน้ามุ่ยเมื่อได้ฟังดังนั้น "เกรดค่ะ นารามีเกรดมาแลก" ก็เธอเป็นนักศึกษานี่ การฝึกงานครั้งนี้ก็ต้องแลกเกรดว่าผ่านหรือไม่ผ่าน แต่เธอมั่นใจว่าผ่านอยู่แล้ว "ฉันไม่ได้สนใจในข้อนั้น เพราะยังไงเธอก็ต้องเรียนให้จบอยู่แล้ว แต่ที่ฉันอยากถามก็คือ..ในตัวเธอมีอะไรมาแลก" ---------------------------- 4. เมียห้ามรัก (ภูผา:น้องนิด) เขาถูกใจเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้า "เอาอย่างนี้ดีกว่า ผมมีข้อเสนอที่ดีกว่าการเป็นผู้ช่วยเลขาผม คุณไม่ต้องมาเหนื่อยทำงานแบบนี้ ไม่ต้องมาเสี่ยงชีวิตว่าจะตายวันตายพรุ่ง" "ยังไงคะ" "มาเป็นเด็กผมสิ ผมให้มากกว่าเงินเดือนที่คุณขอมาอีก อยากได้เท่าไหร่ผมจ่ายไม่อั้นเลย" "ฉัน ไม่ ได้ ขาย ตัว!" ************ ไม่อยากเชื่อว่าจะมีใครที่โง่ได้อย่างนิชาดา แต่บอกเอาไว้ก่อนว่า ในเมื่อไม่อยากเป็นคู่นอนของเขา เพราะฉะนั้น...'อย่าให้เจอตัวที่ข้างนอกนะ จะจำทำเมียซะให้เข็ดเลยคอยดู' ************* อะ..อ้าว คนสวย! เห็นไหม นิชาดาจะไปไหนรอด หึ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทวงรักสามีแสนร้าย (ภาคิน:น้ำหนึ่ง)

5.0K·นามปากกาดาวเหนือ

ทวงรักสามีแสนร้าย ภาคิน/น้ำหนึ่ง 'ภาคิน' ลูกชายคนเดียวของเถ้าแก่ร้านค้าวัสดุก่อสร้างที่เพิ่งแต่งงานไปได้ไม่นานเมียก็หอบเสื้อผ้าหนีกลับบ้าน หนึ่งปีผ่านไปคนที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจกลับหิ้วกระเป๋ากลับคืน ประกาศปาวๆว่าจะกลับมาทำหน้าที่เมีย เดินหน้าง้อจนกว่าผัวจะหายโกรธ ตอนจากไปโคตรง่าย พอกลับมาคิดว่าจะง่ายงั้นเหรอ เอาสมองส่วนไหนคิด! "มึงยังโกรธเขาอยู่?" "เกลียด" ภาคินเอ่ยออกมาตรงๆ "ขนาดนั้นเลย" "ลองมึงโดนบ้างสิ" คราวนี้ธีรดนย์เงียบ หากเขาเจอแบบภาคินมันก็ต้องตายกันไปข้างล่ะ "ถ้าคุณน้ำหนึ่งแก้ผ้าง้อ คิดว่าจะใจอ่อนมั้ย" ธนาลองถามขึ้น อันนี้อยากรู้เป็นการส่วนตัว ภาคินส่ายหัว อย่าหวังเลย ไม่แจ้งตำรวจมาจับก็บุญ "ไม่เลยเหรอวะ" "ทำไมกูต้องใจอ่อนล่ะ กูไม่ยอมกลับมามีอะไรกับคนที่ทิ้งกูไปหรอกนะ" "แล้วถ้าเขาอมหัวให้มึงล่ะ" ธนาถามยิ้มๆ เรื่องแบบนี้ว่าไม่ได้นะ ของชอบผู้ชายเราซะด้วยสิ กดหัวนิด อมลึกหน่อยก็ยอมอ่อนข้อให้แล้ว "ต่อให้อ.ม.ตี.นกูก็ไม่ให้อภัย!" ****************** "ชุดดีๆ กว่านี้ไม่มีใส่หรือไง!" น้ำหนึ่งเลิกคิ้วแล้วก้มลงสำรวจตัวเอง ก็ปกติของเธอ ชุดนอนน้อยชิ้น ผ้าเนื้อบางใส่นอนแล้วสบ๊ายสบาย หรือ..น้ำหนึ่งนิ่งคิดแล้วอมยิ้มในใจ อย่าบอกนะว่าหวั่นไหวกับร่างกายของเธอ "แบบไหนคะ" ถามแล้วเอียงหูรอฟัง "ก็ที่คนทั่วไปเขาใส่กัน ถ้าใส่แบบนี้แก้ผ้านอนไปเลยมั้ย" "หนึ่งไม่ติดนะคะถ้าต้องแก้ผ้านอน" เมื่อก่อนยังทำเลย ก็เขาแหละชอบแก้ผ้าเธอ ถามแต่ใส่ทำไมๆ "แต่ฉันติด!" "ติดตรงไหนคะ เมื่อก่อนคุณไม่เห็นว่านี่นา" เดินอมยิ้มออกไปตากผ้าเช็ดตัวตรงระเบียงแล้วกลับเข้ามาฟังว่าเขาจะว่ายังไง จะให้ใส่น้อยชิ้นนอนหรือให้ถอดดี "ตอนนี้ฉันต้องการให้เธอแต่งตัวเรียบร้อยกว่านี้ เธอควรให้เกียรติเจ้าของห้องบ้างนะ" "หนึ่งก็มีแต่แบบนี้สิคะ หรือว่าคุณหวั่นไหว" "ไม่ใช่ ต่อให้เธอเดินแก้ผ้าฉันยังไม่รู้สึกเลย" ภาคินลุกไปปิดไฟในห้องตัดความรำคาญ ภายในห้องจึงมีแต่ความเงียบ น้ำหนึ่งขำในลำคอ เดินฝ่าความมืดลงมานอนบนฟูก คืนนี้ไม่รู้สึกหนาวแล้ว แถมยังรู้สึกดีที่สัมผัสอะไรบางอย่างได้จากสามี ถึงปากเขาบอกว่าไม่ แต่เธอไม่ใช่เด็ก แค่วันนี้กำแพงในใจเขายังมีอยู่ แต่อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าการที่เธอลงทุนทำอะไรแบบนี้มันส่งผล ความจริงเธอก็ตั้งใจใส่ชุดยั่วเขานั่นแหละ ดูว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ ฝากผัวเมียคู่นี้ด้วยนะคะ ความสัมพันธ์แบบหยุมหัว 'เมียขยันยั่ว ผัวขยันไล่' ไม่มีนอกกายนอกใจ จบสุขนิยมค่ะ^^

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

บ่วงกันต์ธร (หมอกันต์:เกศ)

21.0K·นามปากกาดาวเหนือ

บ่วงกันต์ธร กันต์ธร/หมอกันต์ แพทย์หนุ่มวัย35ปี เพราะความผิดพลาดในอดีตทำให้เขาได้มาซึ่งลูก เกศรา วัย23ปี เพราะเหตุการณ์ในอดีตทำให้เธอกลายมาเป็นแม่ของลูกเขา ______ "ก็ได้ เธอจะได้อยู่กับลูกทุกวัน แต่เพียงหน้าที่แม่ของลูกเท่านั้นอย่าคิดเป็นอย่างอื่น อย่าคิดเข้าข้างตัวเองว่าฉันจะพิศวาสเอาเธอมาทำเมีย และไม่ว่านานเท่าไหร่ เธอไม่มีทางที่จะได้เป็นเมียฉันจำเอาไว้!" ______ "คุณย่าขา..ห้องคุณพ่อมียุง กัดคอคุณแม่เต็มเลยค่ะ" "คุณย่าให้พี่แม่บ้านไปจัดการเลยนะคะ ยุงมันร้ายนัก!" ข้างบนก็มั่นมาก ปากแซ่บใส่เมียซะด้วยสิ แต่ทำไมข้างล่างลูกสาวถึงมาฟ้องย่าแบบนี้ล่ะอิพ่อ แสดงว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่นอน แต่ผิดพลาดตรงไหนนั้นต้องมาอ่านดูนะคะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ร้ายรักปรเมศวร์ (คุณใหญ่:เอย)

22.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เรื่องราวของลูกสาวอดีตคนใช้อย่าง 'เอย' และ 'คุณใหญ่' ลูกชายคนโตของบ้าน เริ่มด้วยคุณใหญ่ไม่ชอบพฤติกรรมของเอยมากๆ ที่ชอบใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น (ไม้เว้นแม้แต่น้องชายตัวเอง) อยู่ดีๆ ก็เกิดหวงแหนขึ้นมา แล้วยิ่งได้ยินจากปากว่าเอยว่ากำลังมีแฟน คนที่ซุ่มดูมานาน รอวันจะขย้ำเธออย่างจังจะทนดูอยู่นิ่งๆ ได้เหรอ.. ปฏิบัติการยัดเยียดความเป็น 'ผัว' จึงเริ่มขึ้น ____________ "ถ้าคุณทำเอยจะเกลียดคุณ จะไม่นั่งรถไปเรียนด้วย ตอนเย็นจะไม่มาทำความสะอาดให้ และก่อนนอนจะไม่เอานมอุ่นขึ้นมาส่ง" "แต่ถ้าทำวันนี้มันก็คุ้มนะว่ามั้ย เอยสวยไปทั้งตัวขนาดนี้" พัทธมนนึกโมโหคนที่ไม่สะทกสะท้าน เขาไม่หวั่นใจสักนิดในสิ่งที่เธอพูดเลย "ยังไม่ลองเฉยๆ เอย ถ้าได้ลองรับรองติดใจแน่" เอ่ยจบเขาจูบปิดปากหญิงสาว ไม่ต้องการให้เราทั้งคู่ได้เอ่ยอะไรกันต่อ ขณะที่เขาจูบมือก็ร่นกางเกงตัวเองลงจนท่อนเอ็นดีดผึ่งออกมา ____________ ใครชื่นชอบพระเอกสายจับกดต้องมาอ่านเรื่องนี้ค่า

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

รักร้ายของนายรุ่นพี่ (พายุ:เมล)

19.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เป็นพรหมลิขิตหรือเพื่อนลิขิตก็ไม่รู้ แค่ถูกจับมายืนอยู่ตรงหน้าอดีตเดือนมหาลัยก็ได้เขามาเป็นสามีแบบงงๆ ___________ "เลิกเรียนมารอฉันตรงนี้เดี๋ยวมารับ" "มะ..ไม่ต้องค่ะเดี๋ยวเมลกลับเอง" "ทำไม หรือไอ้หน้าไหนมันจะไปส่งอีกวันนี้" พายุถามเสียงเข้ม เขามาส่งแล้วก็จะมารับเองทำไมต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก "ไม่ใช่นะคะ!" เธอไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย แค่เธอยังไม่ชินกับการที่ต้องมามีใครทำตัวติดกันกับเธอแบบนี้ ปกติแล้วเธอเป็นคนชอบอิสระอยากไปไหนทำอะไรก็ไป แต่นี่เขาทำเหมือนอยากตามติดกับเธอ ซึ่งเมลมองว่ามันไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ "อย่าแม้แต่จะคิดเพราะที่ผ่านมาฉันแค่ปรานี" อึก! นี่เขาปรานีแล้วอย่างงั้นเหรอ คราวที่แล้วก็ทำเอาเธอมาเรียนไม่ได้ เมื่อคืนก็ทำเอาเธอขาสั่น ถ้าได้ลาอาจารย์บ่อยๆแตงกวาต้องสงสัยแน่ๆว่าเธอเป็นอะไร __________ รักร้ายของนายรุ่นพี่ พายุ:เมล (พี่พายุดุมาก!)

ดราม่าจบแล้ว

แพ้ทางหัวใจ (อเล็กซ์:นับดาว)

22.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เพราะถูกผู้มีพระคุณหลอกมาขายตัว นับดาวจึงต้องมาอาศัยอยู่กับใครบางคนเพราะไม่กล้ากลับบ้าน คนที่ช่วยเธอในวันนั้น เป็นคนๆเดียวกันกับที่ผลักไสเธอออกจากชีวิตตลอดเวลา เพราะเขาไม่ได้เต็มใจให้เธอมาอยู่ด้วยแต่แรก ______ "นะ..นับสัญญาว่าหากมีที่ไปนับจะรีบออกไปจากที่นี่ทันทีเลยค่ะ" "ดี พรุ่งนี้เลยยิ่งดี!" _____________ "ดูท่ามึงจะไม่ชอบน้องมันมากๆ เลยนะ น้องมีอะไรเสียหายเหรอ" "มีใครที่ไหนชอบให้ใครก็ไม่รู้มาอยู่ด้วยบ้าง กูไม่จับโยนทิ้งลงระเบียงก็บุญ" "ไอ้ห่า...ดูพูดเข้า" คิมหันต์เอ่ยติดตลก ขณะเดียวกันสายตาหันไปเห็นว่าคนตัวเล็กออกมาจากห้องน้ำแล้ว นับดาวยิ้มให้คิมหันต์บางๆ ราวกับว่าไม่ได้ยินเรื่องที่ทั้งสองคนพูดคุยกัน ทั้งที่มันเต็มสองรูหู ____________ "มึงจะพาน้องกลับเลยไหม เพราะยังไงวันนี้ก็เวรกู" "กูไม่ได้เป็นคนพามา มาเองก็กลับเองสิ" "งั้นกูคงต้องให้น้องนอนกับกูที่นี่แล้วล่ะ" เอ่ยจบคิมหันต์พาอีกคนกลับห้อง ท่ามกลางอเล็กซ์ที่ขบกรามตัวเองแน่น กินจนเมา ไม่รู้จักดูแลตัวเอง ผู้ชายก็มีคู่หมั้นอยู่แล้วไม่คิดหน่อยหรือไงว่ามันไม่สมควร __________________ "พี่คิม อ๊ะ!" ยังไม่ทันได้พูด โทรศัพท์กลับถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตา (นับอยู่ไหน?) "อยู่กับกู!" คิมหันต์ชะงัก เขาไม่เจอนับดาวจึงคิดว่าอีกฝ่ายไปห้องน้ำ แต่ผ่านมาห้านาทีนับดาวยังไม่กลับออกมา อดคิดไม่ได้ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดี สิ่งที่เขากังวลคือพนักงานผู้ชายในร้าน แล้วนับดาวก็น่ารักขนาดนี้ แต่เขาลืมคิดไปว่าเพื่อนตัวเองก็อันตราย ทำตัวเป็นขโมยเสียเอง (กูเชื่อว่านับดาวไม่ได้สมยอม?) "สมยอมไม่สมยอมเดี๋ยวก็รู้" ติดต่อสอบถามได้ที่เฟสบุ๊ค นามปากกาดาวเหนือ นะคะ

โรงแรม/มหาลัยจบแล้ว

เมียห้ามรัก (คุณภูผา:นิชาดา)

11.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เขาถูกใจเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้า "เอาอย่างนี้ดีกว่า ผมมีข้อเสนอที่ดีกว่าการเป็นผู้ช่วยเลขาผม คุณไม่ต้องมาเหนื่อยทำงานแบบนี้ ไม่ต้องมาเสี่ยงชีวิตว่าจะตายวันตายพรุ่ง" "ยังไงคะ" "มาเป็นเด็กผมสิ ผมให้มากกว่าเงินเดือนที่คุณขอมาอีก อยากได้เท่าไหร่ผมจ่ายไม่อั้นเลย" "ฉัน ไม่ ได้ ขาย ตัว!" _____________________ ไม่อยากเชื่อว่าจะมีใครที่โง่ได้อย่างนิชาดา แต่บอกเอาไว้ก่อนว่า ในเมื่อไม่อยากเป็นคู่นอนของเขา เพราะฉะนั้น...'อย่าให้เจอตัวที่ข้างนอกนะ จะจำทำเมียซะให้เข็ดเลยคอยดู' _____________________ อะ..อ้าว คนสวย! เห็นไหม นิชาดาจะไปไหนรอด หึ เมียห้ามรัก ภูผา / นิด นิชาดา

ประธานจบแล้ว

เมียจ้าง ว่าจะไม่รัก (อ.กฤษ:พีรดา)

19.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เพราะเป็นลูกชายคนเดียวของที่บ้านแต่ไม่มีแฟนสักที กฤษณะวัยสามสิบหกปีจึงถูกผู้เป็นแม่หาผู้หญิงมาให้ไม่เว้นแต่ละวัน อาจารย์หนุ่มจึงเกิดความคิดอยากจ้างใครสักคนมาเป็นแฟนปลอมๆ ตบตาแม่เขาเท่านั้น เลยไปคว้าเอาคนที่มายืมเงินเขาไปจ่ายค่าเทอมเมื่อตอนเย็นอย่างไม่ต้องคิดให้มากความ แต่มันจะไม่แปลกอะไรเลย หากเธอคนนั้นไม่ใช่นักศึกษาที่เขาสอน และความน่ารักของเจ้าหล่อนอีกนั่นแหละจึงทำให้เขาถลำลึกยากจนเกินหักห้ามใจ (หรือแท้จริงเขาไม่เคยห้ามใจตัวเองเลย) อยู่ดีๆ กลับอยากใกล้ชิดกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆแทนการถอยห่าง อยากเอาตัวเองเข้าไปแทรกกลางอยู่ในชีวิตประจำวันของเธอ แต่เขาจะทำอย่างไรดี ในเมื่อสถานะของเราทั้งคู่ตอนนี้มันไม่ควรเกิดเรื่องเลยเถิดขึ้น เขาจะเลือกอาชีพที่ (แม่) รัก หรือเลือกหัวใจตัวเองดี __________ "อาจารย์เรียกหนูมามีอะไรเหรอคะ" "แกล้งเป็นแฟนให้ผมหน่อย" "คะ" "ผมมีความจำเป็นต้องมีแฟน เดี๋ยวนี้" _____________ "จะมีหลานให้ฉันตอนไหนเหรอ" นั่นทำให้พีรดาแทบสำลักทุบหน้าอกตัวเองเบาๆ นี่เธอยังไม่ได้แต่งงานกับลูกชายท่านนะ ทำไมถามถึงหลานแล้วล่ะ "ใจเย็นๆ ครับแม่ แม่ได้อุ้มหลานแน่นอนคราวนี้ผมสัญญา" พีรดาตาโต ทำไมเขาบอกแม่ตัวเองว่าอย่างนั้นไม่เข้าใจ ไหนว่าแค่ให้เธอมาปรากฏตัวในฐานะแฟนไง ซึ่งหมายถึงอาจคบกันต่อหรือเลิกหลังจากนี้ก็ได้ เมียจ้าง ว่าจะไม่รัก อ.กฤษ กฤษณะ/ ดา พีรดา

โรงแรม/มหาลัยจบแล้ว

เมียอุปถัมภ์รัก (คุณเคน:นารา)

13.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เมื่อเขาต้องมารับอุปการะเลี้ยงดูเด็กสาวที่เพิ่งเสียแม่ไปได้ไม่นาน ทว่าเขาหวงเธอยิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก ความรู้สึกแบบนี้ยังเรียกว่าผู้ปกครองเพียงอย่างเดียวได้หรือไม่ //ตัวอย่าง// "จะเอาอะไรให้ผู้ใหญ่ดูก็ควรยื่นใส่ในมือ ไม่ใช่เอาไปวางไว้ตรงนั้น แบบนี้เขาเรียกว่าไม่มีมารยาท!" เขาแค่อยากเอาคืนคนที่จะตีตัวออกหาก แล้วอีกอย่าง วันนี้เดินเข้าห้องนอนเขาเองนะช่วยไม่ได้ ______________ "มีอะไรมาแลก" เคนเอ่ยทั้งๆ ที่พลิกกระดาษแผ่นเดียวกลับไปกลับมา โดยไม่ได้ไล่สายตาอ่านอย่างที่นาราเข้าใจ "คุณ..หมายถึงอะไรคะ" "ในเมื่ออยากไปฝึกงานที่ไกลๆ ทั้งที่รู้ดีว่าบริษัทของที่บ้านมี อยากทำตัวเหินห่างกับฉันแบบนี้มีอะไรมาแลก" "นาราจะไปฝึกงานนะคะคุณเคน..ไม่ได้ว่าจะทำตัวเหินห่างค่ะ" "ตอบไม่ตรงคำถาม!" นาราหน้ามุ่ยเมื่อได้ฟังดังนั้น "เกรดค่ะ นารามีเกรดมาแลก" ก็เธอเป็นนักศึกษานี่ การฝึกงานครั้งนี้ก็ต้องแลกเกรดว่าผ่านหรือไม่ผ่าน แต่เธอมั่นใจว่าผ่านอยู่แล้ว "ฉันไม่ได้สนใจในข้อนั้น เพราะยังไงเธอก็ต้องเรียนให้จบอยู่แล้ว แต่ที่ฉันอยากถามก็คือ..ในตัวเธอมีอะไรมาแลก" เมียอุปถัมภ์รัก คุณเคน/นารา

ประธานจบแล้ว

เมียพลาดรัก (อคิราห์:เมยาวี)

23.0K·นามปากกาดาวเหนือ

เพราะความผิดพลาดในคืนนั้น ทำให้อคิราห์และเมยาวีมีบ่วงผูกมัดกันในวันนี้ แต่เขา..กลับจำเธอไม่ได้ "ฉันอยากรู้เหตุการณ์ตั้งแต่คืนนั้น สารภาพตามตรงว่าฉันจำเธอไม่ได้" __________________ "ลูกได้กินนมแม่บ้างหรือเปล่า" อคิราห์ถามออกมานิ่งๆ ไม่ปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่คนพูดดี คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น "คุณหมายถึงอะไรคะ" เมยาวีทำหน้างง "ก็ไอ้ที่มันดันฉันอยู่นี่ไง ลูกได้กินบ้างหรือเปล่า หรือมีแค่ใครที่ได้ดูดมัน" เมยาวีไม่รู้จะควันออกหูเรื่องไหนก่อนดี "กินค่ะ" น้ำนมเธอเยอะขนาดนี้ลูกต้องได้กินอยู่แล้วมั้ย "แต่ทำไมมันยังสวย..ไม่หย่อนยานเลยล่ะ" เมียพลาดรัก ซัน:อคิราห์/ เมย์:เมยาวี

ประธานจบแล้ว