เมียพลาดรัก (อคิราห์:เมยาวี)

อคิราห์ในชุดสูททำงานสีเข้ม พาส่วนสูงที่มีถึงร้อยแปดสิบเซนติเมตรเดินออกจากบริษัทมุ่งมายังที่จอดรถประจำตำแหน่งที่เจ้าตัวเพิ่งได้เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นรองประธานบริษัทเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ขณะนี้บ่ายสี่โมงกว่าเขากำลังจะกลับคอนโด

วันนี้เคลียร์งานเสร็จเร็วจึงอยากกลับไปพักผ่อน หลายเดือนที่ผ่านมากับการพิสูจน์ตัวเองให้พ่อเห็นว่าเขาเหมาะสมกับตำแหน่งรองประธานบริษัทขนาดไหน

หากพ่อจะมองแค่เรื่องที่เขาไม่มีเมียมีหลานให้แล้วจะเอาข้อนี้มาบังคับ เขาว่ามันดูไม่สมเหตุสมผลเกินไป แล้วยิ่งได้เสียงส่วนใหญ่จากผู้อาวุโสในที่ทำงานเห็นดีด้วยว่าเขาเหมาะกับตำแหน่งนี้เป็นที่สุด นั่นจึงทำให้เขาได้รับตำแหน่งนี้มาโดยโปร่งใส

เข้ามาอยู่ในรถได้ คาดเข็มขัดนิรภัย กดสตาร์ตรถพร้อมเปิดแอร์เย็นฉ่ำจนถึงใจ ทำให้คนที่เพิ่งเลิกงานมาเมื่อกี้ดูผ่อนคลายลง เข้าไปในโหมดฟังเพลงสบายๆ ก่อนขับเคลื่อนรถไปตามท้องถนน

อคิราห์ใช้เวลาสามสิบนาทีกลับมาถึงที่คอนโด กดล็อกรถเดินล้วงกระเป๋าด้วยมือข้างหนึ่ง ก่อนค่อยๆ ชะลอความเร็วลงเมื่อเจอผู้หญิงผมสั้นคนหนึ่งในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนขายาวเข้ารูปสีซีด ในมือเธอมีนิ้วมือของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อวบๆ วัยประมาณสี่ห้าขวบในชุดนักเรียนอนุบาลยืนมองมาทางเขาตาแป๋ว

กระทั่งเธอจูงมือเด็กน้อยคนนั้นเดินเข้ามาหาเขาแล้วหยุดลงตรงหน้า เขาจึงได้เห็นใบหน้าคนที่โตกว่าชัดขึ้นว่าเธอน่ารักขนาดไหน

ถ้าไม่ใช่ว่าในมือเธอมีเด็กคนนี้แล้ว เขาคงโดนผู้หญิงคนนี้สะกดด้วยใบหน้าและทรวดทรงที่ถูกใจ เหมือนสาวญี่ปุ่นในหนังเอวีไม่มีผิดเพี้ยน

พอมองลงด้านล่าง สายตาไร้เดียงสาคู่นั้นกลับทำให้เขารู้สึกไขว้เขวในใจแปลกๆ ไม่รู้เพราะเหตุใด

"สวัสดีค่ะ" เมยาวียกมือไหว้อีกฝ่ายด้วยความประหม่า เธอรวบรวมเอาความกล้าอยู่ตั้งนาน กระทั่งมันขาดสะบั้นลงเมื่อหาหนทางไปไม่เจอจริงๆ

"คุณซันใช่ไหมคะ" เมยาวีทักทายเขาอย่างมีความหวัง

อคิราห์มองสบตากับเธอนิ่ง พยายามนึกใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ว่าเป็นใคร เขาเคยเจอที่ไหนมาก่อนไหม เพราะเหมือนเธอรู้จักเขาดี

รูปร่างสมส่วนผิวขาวหุ่นดีแบบนี้ ผมสั้นประบ่าเข้ากับกรอบใบหน้าจิ้มลิ้ม ริมฝีปากอวบอิ่มรับกับจมูกเรียวเล็กและดวงตากลมโต

เขาเคยรู้จักเธอมาก่อนเหรอ แต่คิดว่าไม่ หรือจะเป็นผู้หญิงที่เขาเคยซื้อกินเพราะไม่เคยควงใคร แต่จำได้ว่าเขาไม่เคยคว้าผู้หญิงผมสั้นคนไหนเลยเพราะเขาโปรดปรานผู้หญิงผมยาวมากกว่า

"มีอะไรครับ" อคิราห์ถามกลับด้วยความสุภาพ ในเมื่อไม่อยากสงสัยนาน แล้วคนที่ยืนจับมือเธออยู่เริ่มไม่นิ่งตามประสาเด็กน้อย

"นี่น้องมายด์..เป็นลูกของคุณค่ะ" เมยาวีเอ่ยออกไปแล้วรีบเม้มปากเอาไว้ ไม่รู้ว่าปฏิกิริยาโต้ตอบมันจะเป็นอย่างที่คาดหวังไหม แต่เธอภาวนาให้มันดี

แล้วสิ่งที่ได้ยินทำเอาอคิราห์ชาไปทั้งตัว "เธอ..ว่าไงนะ" ตอนนี้เขาตื้อไปหมด หากเข้าใจโมเมนต์ของผู้ชายชอบเที่ยวนั่นแหละสิ่งที่เขากำลังเป็น คือเผลอไปทำใครท้องขึ้นมาทั้งที่รู้ว่าตัวเองป้องกันเป็นอย่างดี

แต่ยังไงก็มั่นใจว่าตัวเองไม่พลาดแน่นอน

"เขา..เป็นลูกของคุณค่ะ ฉันท้องกับคุณเมื่อห้าปีก่อน"