
พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ
นางคืออดีตจอมยุทธ์หญิงฝีมือฉกาจในร่างหญิงสาวอ่อนแอไร้ค่า เขาคือองค์รัชทายาทหนุ่มรูปงาม ในคราบชายอัปลักษณ์ การแต่งงานเกิดขึ้นที่ริมธาร ความเร่าร้อนในค่ำคืนหนึ่งคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

ชายาผู้มากพรสวรรค์ เป็นหนึ่งในบัลลังก์
ฉู่จิงกั๋วในฐานะผู้นำสูงสุดแพทย์ภาคสนามที่ทะลุมิติมา นางมีฝีมือในการผ่าตัด ทำการผ่าตัดคลอดด้วยตนเอง ราชาสงครามกลับเกลียดชังอย่างสุดขีด:“นังสัตว์ประหลาด!เทียบกับเหลียนเอ๋อไม่ถึงหนึ่งในสิบเลยด้วยซ้ำ!” ฉู่จิงกั๋วยกเท้าเข้าให้:“งั้นข้าก็สมหมายพวกเจ้า ขอให้พวกเจ้า น้องโสฯกับหมาวัด รักกันไปตราบฟ้าจะหาไม่!” นางอุ้มเด็กทารกและจากไปอย่างสง่า นับแต่นี้ไปข้าจะทำให้ใต้หล้าต้องสะเทือนกับความงามและความสามารถอันยิ่งยอด หมอมหัศจรรย์เป็นนางซะได้!เจ้าสัวหญิงวงการค้าอันดับหนึ่งเป็นนางซะได้!นางบรรเลงขิมผู้ลึกลับยังคงเป็นนาง!เทพสงครามหญิงยอดแกร่งก็ยังคงเป็นนางอีก! ราชาสงครามเสียดายสุดๆ:“กลับมาเถิด มาเป็นพระชายาของข้า” ฉู่จิงกั๋วแสยะยิ้ม:“ขออภัยด้วย ตอนนี้ข้าเป็นฮองเฮา!”พอสิ้นเสียง จักรพรรดิก็อุ้มเด็กน่ารักเยื้องกราย:“ยังไม่เคารพพี่สะใภ้เจ้าอีกรึ?”

จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ
เว่ยมี่อิงเคยมั่นใจมาโดยตลอดว่าเป็นคนมีความสามารถ โดยเฉพาะทำตัวจืดจางจนถูกลืมเลือนอย่างหมดจดเกลี้ยงเกลา ทำได้ดีมาหลายปีดีดักจวบจนกระทั่งจับพลัดจับผลูเข้าวังก็ยังคงสามารถ ไม่คาดพบพระพักตร์ฮ่องเต้เพียงครั้งแรก....เขาถึงกับเปิดโปงกันอย่างไม่ไว้หน้า ชีวิตในวังหลังที่เคยสงบสุขของนางถึงกับพลิกคว่ำพลิกหงายภายใต้พระหัตถ์นั้น ทั้งถูกเขาลากเข้าสู่วังวนแห่งการแย่งชิงอำนาจอย่างมิอาจขัดขืน ครั้นขัดขืนไม่ได้จึงปล่อยเลยตามเลย เพียงแต่จะเลยเถิดเช่นไรย่อมล้วนต้องอยู่ในความควบคุมของนาง

หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว
หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++โปรย+++ “บอกมาเจ้าเป็นใครกันแน่!” หลินซือเยว่พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ หากไม่บอกความจริงไป เขาคงไม่ปล่อยนางไปง่าย ๆ “นายกองลู่ เจ้าบอกนายท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ทีว่าข้าเป็นใคร” “คุณหนูหลินเป็นนักโทษถูกเนรเทศมาอยู่ที่ค่ายทหารเมืองเหลียง นางออกมาทำงานนอกค่าย ตอนนี้ต้องกลับไปรับโทษที่ค่ายตามเดิม นายท่านโปรดอย่าขวางทางพวกเราเลย” นายกองลู่รู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาจึงเอ่ยอย่างนอบน้อมออกมา “หึ เป็นแค่นักโทษถูกเนรเทศ” นี่มันสายตาอันใดกัน หลินซือเยว่มองเห็นแล้วไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก นางมองดูโหงวเฮ้งของเขา ลองทำนายดูเสียหน่อยจะเป็นไรไป “นายท่านดวงชะตาของท่านช่างลำบากนัก เติบโตมาท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดี สูญเสียมารดาไปแล้วมีบิดาก็เหมือนไม่มี แต่ปราณมังกรของท่านยังพอมีพลังอยู่บ้าง เลยทำให้ท่านมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ ตอนนี้แม้แต่บิดาก็ไม่มีแล้ว จุ๊ ๆ ชะตาดอกท้อยิ่งน่าสงสาร สามปีนี้ท่านคงไม่อาจตบแต่งสตรีเข้าจวนได้ แต่ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง สิ่งของที่ท่านตามหานั้น...อยู่ที่นี่” นางดึงเชือกบังคับม้ากลับคืนไป เซวียนหมิงยู่ไม่รู้ว่าตัวเองปล่อยเชือกในมือไปตอนไหน ราวกับถ้อยคำของนางมีมนต์สะกดตรึงให้เขาอยู่กับที่ เขาหันไปทางองครักษ์คนสนิท “เก็บนางไว้ไม่ได้!”

เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
นางตื่นจากความตาย...ในอ้อมแขนของปีศาจ! จากหญิงสาวยุคใหม่ กลายเป็นสตรีปีนเตียงของอ๋องผู้โหดเหี้ยม... แล้วต้องฝ่าฟันทั้งความรัก ความแค้น และสงครามการเมืองเพื่อปกป้องบ้านเมืองและลูกในท้อง!

วุ่นรักมนตราคำสาปบุปผา
โจวเจ้าเว่ย องค์หญิงแห่งแคว้นเหลียง ทายาทของเผ่าบุปผาขึ้นชื่อว่าเป็นโฉมงามล่มเมือง คนของเผ่าบุปผาเป็นเผ่าที่ถือกำเนิดมาจากเทพเซียนรูปโฉมงดงามแต่ต้องคำสาปเรื่องของความรัก หากพวกเขามีความรักจะไม่สมหวังและตายอย่างอนาถด้วยความรักนั้น ฝูจื่อหรง ฮ่องเต้แคว้นชินที่มีเบื้องหลังการครองอำนาจโดยการสนับสนุนของมหาเสนาบดีฟางอี้จวิ้น รูปโฉมงดงามจนทำให้แข้งขาสตรีอ่อนระทวย เรื่องสตรีสำหรับเขาเป็นเพียงเพื่อมีไว้สนับสนุนบัลลังก์ให้มั่นคงเท่านั้น คนทั่วราชสำนักรู้ดีว่าเขาเป็นเพียงหุ่นเชิดของมหาเสนาบดีฟางอี้จวิ้น กระทั่งวันหนึ่งเขาต้องแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีกับองค์หญิงผู้ลึกลับผู้หนึ่ง ที่เข้ามาพังทะลายกำแพงหัวใจที่เขาตั้งเอาไว้ และ นางผู้นั้นยังทำท่าคล้ายกับว่าไม่อาจอยู่กับเขาได้อีก โจวเจ้าเว่ยเป็นสตรีของเผ่าบุปผาอันลี้ลับ ต้องคำสาปที่ไม่สามารถมีความรักได้ หากนางมีความรักจำเป็นต้องเจ็บปวดจนถึงแก่ความตาย เพราะเหตุนี้โจวเจ้าเว่ยจึงต้องออกเดินทางเพื่อตามหาวิธีแก้คำสาปที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด และไม่อาจเปิดเผยความลับนี้ให้ ฝูจื่อหรงล่วงรู้ได้ ถึงนักอ่านค่ะ เรื่องนี้เป็น 1 ในซีรีส์ชุดต้องมนต์บุปผา นะคะ มี 3 เรื่อง รุ่นพ่อแม่ เรื่อง ต้องมนต์บุปผา รุ่นลูกสาว เรื่อง วุ่นรักมนต์ตราคำสาปบุปผา รุ่นลูกชาย (จบซีรีส์) เรื่อง 100 วันรักฉันต้องมีเธอ ทุกเรื่องลงใน แอพ Hinovel จบแล้วทุกเรื่องค่ะ ขอบคุณค่ะ

ชาตินี้ไม่ขอเป็นฮองเฮาอีก
เขาปล่อยให้นางฆ่าสตรีวังหลังมากมายโดยไม่เคยถามไถ่หรือลงโทษ เขาปล่อยให้นางหมกมุ่นอยู่กับความรัก อำนาจ ราคะ จนหลงลืมว่าตนเองเคยเป็นแม่ทัพผู้เก่งกาจ จากนั้นก็ค่อยๆ ยึดอำนาจทหารในมือของนาง และที่โหดร้ายที่สุด คือเขาซ่อนสตรีอันเป็นที่รักไว้อย่างมิดชิด ทั้งยังแอบให้กำเนิดโอรส รอจนวันที่เสวียนฮองเฮาไม่เหลืออำนาจ เขาถึงได้แต่งตั้งสตรีนางนั้นเป็นหวงกุ้ยเฟย พร้อมทั้งแต่งตั้งลูกของนางเป็นองค์รัชทายาท แต่เสวียนฮองเฮามีหรือจะยอมให้ผู้ใดมาเสวยสุขบนหยาดเหงื่อของตัวเอง นางวางยาจนหวงกุ้ยเฟยมิอาจตั้งครรภ์ได้อีกชั่วชีวิต ทั้งยังสังหารโอรสเพียงคนเดียวของเขา สุดท้ายเขาก็มอบสุราจอกนั้นให้นาง

ซือซือฮองเฮาพันโฉม(Ebook3เล่มจบ)
หงซือซือเจ้าของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟรับงานจ้างจากฮ่องเต้หมิงให้แปลงโฉมเป็นหลวนฮองเฮาเพื่อสืบคดีการเสียชีวิตลึกลับขององค์ชาย ทว่ากลับต้องร่วมเตียงกับเขาโดยที่นางไม่รู้ว่านี่คือแผนของมังกรขาวเจ้าเล่ห์ที่หวังจะให้นางช่วยทั้งเรื่องคดีความและเป็นฮองเฮาตัวจริง!

ข้าคือฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่รัก
“เจ้ามีอันใดจะกล่าวหรือไม่... สนมหลี่กุ้ยเฟย” น้ำเสียงราบเรียบก่อนจะเน้นที่ละคำในประโยคท้ายอย่างหนักแน่น “ฮองเฮาแน่ใจแล้วหรือเพคะ ว่าจะให้หม่อมฉันทูลทุกอย่างต่อหน้าข้าราชบริพารเหล่านี้ หากมีข่าวแพร่ออกไปอีก ฮองเฮาทรงทนฟังคำนินทาเหล่านั้นได้หรือไม่” หลี่ฟางซินกล่าวพร้อมยิ้มอ่อนๆ หลี่ฟางซินย่อมรู้ดีว่าเย่วลี่อิงคงได้ยินคำนินทาเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแล้วจึงได้พูดเน้นย้ำ หวังจะกระตุ้นให้นางลงมือทำร้ายตน “คำนินทาเรื่องใดกัน เรื่องที่เจ้าเป็นนางอสรพิษนะหรือ เหตุใดเราจะทนฟังไม่ได้เล่า” เย่วลี่อิงตรัสพร้อมยักไหล่อย่าไม่แยแส มีหรือเย่วลี่อิงจะดูไม่ออกว่า ข่าวลือที่แพร่ออกไปนั้นมาจากผู้ใด หากเป็นแต่ก่อนนางย่อมไม่คิดว่าเป็นสหายคนสนิทของนางเป็นแน่ แต่บัดนี้นางรู้แล้วว่าหญิงที่ยืนตรงหน้านางหาใช่สตรีอ่อนหวานแสนดีอย่างที่นางรู้จักไม่ “หม่อมฉันเป็นนางอสรพิษตั้งแต่เมื่อใดกันเพคะ หม่อมฉันและฝ่าบาทมีใจรักใคร่กันมาเนิ่นนาน หากไม่ใช่เพราะฮองเฮาใช้ความดีของท่านแม่ทัพทูลขอให้ฮ่องเต้องค์ก่อนพระราชทานงานแต่ง วันนี้ตำแหน่งฮองเฮาก็ไม่แน่ว่าจะเป็นของใคร” “เจ้านางแพศยา หากเจ้ามีใจให้ฝ่าบาท แล้วทำไมไม่บอกข้า ยังแสดงแกล้งเป็นแม่สื่อนำของที่ข้ามอบให้ฝ่าบาท ฝากผ่านพี่ชายเจ้าช่วยมอบของให้ฝ่าบาทแทนข้า” เย่วลี่อิงเริ่มพูดด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง “ของอันใดกันเพคะ หม่อมฉันไม่เคยนำของ ของพระองค์มอบให้ฝ่าบาทเลยนะเพคะ ยิ่งให้พี่ชายช่วยส่งแทนให้ยิ่งมิเคย” น้ำเสียงเยาะเย้ยบวกกับรอยยิ้มยียวนของหลี่ฟางซินทำให้เย่วลี่อิงหัวเสียมากขึ้น “นี้เจ้าเอาของของ เราไปทิ้งอย่างนั้นหรือ” “ฮองเฮาพูดถึงเรื่องอะไรเพคะ หม่อมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย พระองค์อย่าได้ใส่ความหม่อมฉันสิเพคะ” “นี้เจ้า”

เนี่ยซูซินชายาสองภพ
เรื่องราวสตรีนางหนึ่งที่เกิดมาพร้อมปานบนใบหน้าข้างหนึ่งซึ่งใครพบเห็นต่างก็หวาดกลัว นางเกิดมาอัปลักษณ์แล้วอย่างไร? ความดีต่างหากที่ตายแล้วเอาไปด้วย หาใช่ความงดงามไม่ นางผู้อัปลักษณ์อยู่ๆ ก็มีราชโองการให้แต่งงานกับรุ่ยอ๋องบุรุษที่หล่อเหลาที่สุดในใต้หล้า บุรุษผู้นี้จำใจแต่งกับนางเพราะราชโองการหาได้รักนาง กระนั้นนางผู้อัปลักษณ์จำต้องทำความดีเพื่อให้เขาหันมามองนางบ้างเอาใจช่วยนางนะคะว่าจะเอาชนะใจรุ่ยอ๋องได้หรือไม่

พระชายา ตำหนักเย็น
“ย่ำยีข้าจนพอใจแล้ว ก็ปล่อยข้าเสียที ข้าขยะแขยงคนอย่างเจ้า!” “ขยะแขยงคนอย่างข้ารึ เมื่อคืนข้าได้ยินเจ้าร้องครวญครางอยู่ในอ้อมกอดของข้า เป็นข้าเสียมากกว่าที่ต้องสะอิดสะเอียดนางปีศาจเยี่ยงเจ้า” เรื่องย่อ ซ่งฟางหรูถูกส่งตัวมาอภิเษกยังแคว้นเหลียน เพื่อเป็นพระชายาของอันอ๋อง เพราะครานั้นอันอ๋องเสด็จมาเยือนแคว้นซ่งร่วมกับคณะราชทูต ร่วมด้วยหวังเช่อเฟยและกงจู่เพื่อเจรจาสงบศึก แต่กลับเกิดเรื่องร้ายแรงกับชายารองของอันอ๋อง ซึ่งมาจากซ่งฟางหรูจวิ้นจู่ เป็นต้นเหตุ ตามคำกล่าวอ้างของหวังเหมยฮัว ชายาในอันอ๋องแห่งแคว้นเหลียน เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น แม้ว่าจวิ้นจู่ปฏิเสธแล้วว่านางมิใช่คนกระทำ หากแต่อันอ๋องผู้นั้นไม่ยอมฟังความจากนางสักครึ่งคำ ซ้ำยังปรักปรำนางมิหยุดหย่อน ถ้าหากไม่ส่งตัวเชลยผู้นี้ไปยังแคว้นเหลียนเพื่ออภิเษกเป็นชายาของเขาแล้วละก็ จะยกทัพทำศึก ล้างแค้นแคว้นซ่งให้จงได้ ด้วยความจำใจนางจึงยอมเดินทางไปแคว้นเหลียน เพื่อทวงหาความเป็นธรรม ทว่าเรื่องราวนี้มิได้เป็นดั่งที่ใจนางปรารถนา ถูกเช่อเฟยวางแผนร้าย จนทำให้เจิ้งเฟยต่างแคว้นเช่นนาง ถูกจองจำอยู่ในตำหนักเย็น เรื่องราววุ่นวายไม่จบเพียงเท่านี้ ยังมีเมียอนุของเขาที่ร้ายกาจยิ่งกว่านางปีศาจหวังเหมยฮัวเสียอีก ปีศาจนางนั้นมีนามว่า...สวีอิงลั่ว

เปิ่นหวาง ขอทวงรัก (จีนโบราณ)
“ใจของท่านยามนี้มีข้าอยู่หรือไม่ หรือว่าแท้จริงแล้วท่านเห็นข้าเป็นแค่เครื่องมือสนองความใคร่ จินจื่อหยาง ข้าถามไม่ได้ยินหรืออย่างไร ตอบข้ามา!”

พระสนมนำเข้า
จากเด็กสาวบ้านนอกธรรมดาๆ กลายมาเป็นมนุษย์เงินเดือนในเมืองหลวง จากมนุษย์เงินเดือนในเมืองหลวงกลายมาเป็นพระสนม? "สิ่งที่หม่อมฉันต้องการคือความตาย" "ได้! เช่นนั้นก็มาตายคาอกเราเป็นอย่างไร?"

เชลยสวาทเจ้าทะเลทราย
เมื่อชุดไพลินล้อมเพชรของพระมารดาถูกขโมยไป พันเอกจาฮัสด์ คาซิน ฮารีมม์ จึงได้รับคำสั่งจาก ชีคฮาซัน คาซิน ฮารีมม์ ผู้เป็นเชษฐา ให้ตามหาสมบัติล้ำค่าของราชวงศ์กลับคืนมา และรับสั่งให้ ฆ่า ผู้หญิงคนทรยศซึ่งเป็นคนขโมยชุดไพลินล้อมเพชรไป ในทันทีที่พบหน้ากัน

สิ้นสุดทางรัก The End of Love
เขาและนางเป็นศัตรูต่างแคว้น ไม่มีทางที่จะลงเอยกันได้แม้แต่น้อย ทว่าชะตาชีวิตพลิกผันทำให้นางต้องมาอยู่ในเงื้อมมือของเขาและต้องตกเป็นทาสรับใช้เขาไปตลอดกาล

กลับมาครั้งนี้ ข้าขอเพียงชีวิตที่สงบสุข
เหอหลันฮวา คุณหนูใหญ่ตระกูลเหอ ชาติที่แล้วตกตายเพราะความริษยาของน้องสาวต่างมารดา แต่ที่นางกลับมา ไม่ได้อยากล้างแค้นใคร ขอให้ข้าได้ใช้ชีวิตกับสามีอย่างสงบสุขได้หรือไม่ แนะนำเรื่อง เหอหลันฮวาคุณหนูใหญ่ของตระกูลเสนาบดี ผู้มีหน้าตาในราชสำนัก นางมีตำแหน่งเป็นถึงว่าที่พระชายาขององค์ชายรอง เพียงแต่ ชีวิตของนางกลับตกต่ำเพราะความริษยาของน้องสาวต่างมารดา เหอชิงลี่ มีใจรักองค์ชายรองเฉกเช่นเดียวกับนาง จึงวางแผนใส่ร้ายพี่สาวอย่างเลือดเย็น เหอหลันฮวาตื่นขึ้นมาพบว่าตนนอนอยู่กับชายตัดฟืนหลังจวน บิดามาพบเข้าก็โกรธหนักที่นางทำเรื่องน่าอายให้เขาเสียแล้ว เขาขับไล่นางและสามีตัดฟื้นออกจากจวน เหอชิงลี่คิดว่าตนกำลังจะสมหวัง แต่องค์ชายรองกลับประกาศตัดความสัมพันธ์กับนางเช่นกัน นางจึงทำเรื่องที่ร้ายแรงขึ้นเพราะความโกรธแค้น วางยาพี่สาวต่างมารดาให้ตกตายด้วยความเลือดเย็น แต่ทว่าเหอหลันฮวากลับตื่นขึ้นมาอีกครั้ง นางกลับมาเพื่อใช้ชีวิตเป็นภรรยาที่ดีของชายตัดฟืนแต่ทำไมคนอื่นไม่เข้าใจกันนะ ทั้งองค์ชายรองที่มาตามวอแว น้องสาวต่างมารดาที่ตามมารังควาญ แล้วชีวิตสงบสุขที่นางต้องการเล่า!! ยังมีชาติกำเนิดของสามีที่นางคิดว่าเป็นเพียงชายตัดฟืนนี่อีก

ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์
โปรย: นางเป็นหมอที่ไม่เคยรักษาคนมาก่อน แต่กลับหลอมยาได้นิดหน่อย ส่วนเขามีรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิด อีกทั้งยังมีดวงกินภรรยา แล้วนางผู้เป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนเขาได้สักกี่สิบวัน ไรต์มีนิยายมาฝากอีกแล้วค่ะ เรื่องนี้เป็นจีนโบราณที่ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ใด ๆ ทั้งสิ้นนะคะ เนื้อหาเกิดจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากมีข้อผิดพลาดประการใดไรต์ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ซินเหยียนหมอทหารจากยุคปัจจุบันเผลอหลับไปบนโต๊ะทำงาน พ่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในร่างของเด็กหญิงอายุเก้าขวบแล้ว ที่สำคัญนางสามารถเดินลมปราณได้ทั้งยามหลับและยามตื่น อีกทั้งนางยังสามารถหลอมยาได้เล็กน้อย ส่วนเขาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิดไม่สามารถแข่งขันกับพี่น้องเพื่อชิงบัลลังก์มังกรได้ อีกทั้งยังถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวกาลกินีของแผ่นดิน จึงถูกเนรเทศไปอยู่ไกลสุดถึงชายแดนเหนือตั้งแต่ยังเยาว์ แต่โชคชะตาก็ทำให้เขากับนางได้มาอยู่เคียงคู่กันโดยไม่เต็มใจทั้งสองฝ่าย อีกทั้งคนยังเล่าลือว่าเขาเป็นบุรุษที่มีดวงกินภรรยา เว่ยซินเหยียนซึ่งเป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนของเขาได้กี่สิบวัน ฝากกดหัวใจกดติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกคนมาก ๆ ค่ะ ตัวอย่างบางตอน “ขอรับ” ซ่งฉือรับคำ หลายลมหายใจจึงเอ่ยต่อ “เหตุใดฝ่าบาทถึงพระราชทานสมรสให้กับท่านอ๋องอีกเล่า ตอนนี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องป่นปี้ไปหมดแล้วนะขอรับ” ไม่รู้ว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ พอคนพูดกันปากต่อปากก็รวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง ตอนนี้สตรีทุกคนที่อยู่ในวัยออกเรือนไม่ว่าอยู่ทางทิศไหนของแคว้นฉินย่อมหวาดกลัวเจิ้นเสิ่นอ๋องกันทั้งนั้น ริมฝีปากที่ลอดผ่านหน้ากากออกมายิ้มเย็น เอ่ยว่า “หากพวกนางอยากตายก็ปล่อยให้พวกนางมาเถิด” “แต่แค่นี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องก็…” “ข้าไม่สนใจชื่อเสียง ข้าไม่สนว่าใครจะคิดกับข้าอย่างไร ถ้าเสด็จพ่ออยากให้ข้าแต่งงานข้าก็จะแต่ง แต่ใครจะตายนั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับข้า” ว่าจบร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้พลางสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่งแล้วเดินออกจากห้องหนังสือไป ที่ผ่านมาเขาไม่เคยขัดราชโองการสักครั้ง เพราะรู้ว่าเสด็จพ่อทรงหวังดี อยากให้เขาแต่งงานมีบุตรมีภรรยาที่ดี แต่เสด็จพ่อไม่เคยถามเขาสักคำว่าเขาอยากมีใครหรือไม่ แล้วสตรีคนใดกันจะยอมมีสามีหน้าตาอัปลักษณ์เช่นเขา

ตำแหน่งฮองเฮานี้ข้าครอง
เมื่อน้องสาวฝาแฝดแสนอ่อนแอต้องแต่งเข้ามาเป็นฮองเฮาเพื่อมาสืบเรื่องราวการตายของวงศ์ตระกูลที่แท้จริง และได้มาเจอกับฮ่องเต้ที่มีปมฝังใจจนกลายเป็นคนขี้ระแวง แฝดผู้พี่จึงต้องปลอมตัวเป็นน้องสาวเพื่อมาจัดการกับสนมที่ข่มเหงน้องสาวฝาแฝดของนางและต่อกรกับฮ่องเต้ที่ไม่สนใจใยดีฮองเฮาของตนเอง แถมยังต้องตามสืบหาความจริง แต่นางจะสามารถทำได้สำเร็จดั่งที่ตั้งใจไว้จริงหรือ?

บุปผาไร้ใจแห่งตำหนักทิศประจิม
ข้ามิหมายหมั่นเป็นหนึ่งเหนือสตรีใดในตำหนักบูรพา หวังเพียงชั่วชีวิตที่มิอาจเลือกชะตาตนเองนี้ ตัวข้าที่มิอาจหลุดพ้นกรงทอง ใจแท้จริงจะหลุดพ้นเป็นอิสระชั่วกาล ***************************************************************** เพราะความฝันบอกเหตุร้ายที่กำลังกล้ำกลายถึงชีวิต นางจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาชีวิตตนไว้ ซ้ำร้ายนางยังถูกราชโองการโยนเข้าตำหนักบูรพาที่มีแต่การแย่งชิง ทำให้ต้องระแวดระวังยิ่งขึ้นทุกฝีก้าว สงครามการแย่งชิงความโปรดปรานจากองค์ไท่จื่อ ใครอยากจะเข้าร่วมก็ตามสบาย นางของนั่งจิบชาดูเฉย ๆ ดีกว่า จะไม่ขอแกว่งเท้าหาเสี้ยนเร่งเวลาตายให้ตนเองเป็นเด็ดขาด แต่ดูเหมือน องค์ไท่จื่อ ผู้ชื่นชมความครื้นเครงนั้นจะไม่อยากปล่อยให้นางได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขยืนยาวนี่สิ ***************************************************************** “เจ้า…กำลังทำสิ่งใด” นางนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอ้างตอบกลับไป “อุ่นผ้าห่มให้พระองค์ไงเพคะ” “พระชายารองของข้าช่างใส่ใจนัก” “เป็นเรื่องที่หม่อมฉันควรใส่ใจเพคะ” “ได้ยินเจ้าเอ่ยเช่นนี้ก็แสดงว่าเป็นผู้ที่รู้จักหน้าที่ของตนเองเป็นอย่างดีใช่หรือไม่” คราวนี้ชายหนุ่มตรัสออกมาด้วยพระสุรเสียงที่จริงจัง พระพักตร์คมเข้มน่ามองยามนี้ดูเจ้าเล่ห์เล็กน้อย “หม่อมฉันไหนเลยจะกล้าเอ่ยว่ารู้ชัดเจนทุกเรื่อง” “เช่นนั้นในฐานะที่เจ้าเป็นชายารองของข้าหน้าที่สำคัญหลัก ของเจ้าคือสิ่งใด” โม่หลงอวี้ตรัสถาม สายพระพักตร์ยังคงจับจ้องไปที่เจ้าของร่างบางที่ยามนี้ยังคงนั่งห่อตัวเป็นเม่นน้อยอยู่ด้านในเตียงใหญ่ “หน้าที่ของหม่อมฉัน แน่นอนว่าย่อมต้องเป็นการตั้งใจดูแล ปรนนิบัติพระองค์เพคะ” เจ้าของใบหน้าอ่อนหวานเอ่ยตอบกลับไป “ปรนนิบัติอย่างไร” “เวลาเสวยหม่อมฉันคอยดูแล ยามพระองค์อ่านหนังสือหม่อม ฉันก็ควรคอยรินชาแก้กระหาย หากทรงอักษรหม่อมก็ควรคอยฝนหมึก เพคะ” “ที่เจ้าเอ่ยมาล้วนเป็นการปรนนิบัติข้าก็จริง แต่กลับเป็นเพียง การปรนนิบัติบนโต๊ะ การปรนนิบัติจริง ๆ กลับยังขาดอยู่”

พานพบ อีกครา (จีนโบราณ)
“เจ้า...สวมหมวกเขียวให้ข้า! ฟางเจียวเหมยไสหัวออกไปซะ ข้าจะลงนามหย่าให้เจ้าได้สมหวังกับชายผู้นั้น” “หากปักใจเชื่อเช่นนั้น เหตุใดท่านจึงไม่ถามหาเหตุผล สามปีมานี้เคยเหลียวแลข้าบ้างหรือไม่ หลี่ฮั่วตอบข้ามาสิ!”
