ข้ากลายมาเป็นนางร้ายที่ถูกฆ่า

25.0K·เด็กน้อยคว้าฝัน

‘สวรรค์หรือโชคชะตาที่เล่นตลก คนอื่นทะลุมิติมามีแต่คนรุมรัก ทว่าตั้งแต่ข้าฟื้นมามีแต่คนอยากจะฆ่า ในเมื่อข้าอยากเป็นเพียงคุณหนูเสพสุขไปวัน ๆ แต่บารมีไม่ถึงวาสนาไม่อำนวย เช่นนั้นข้าจะทำตามลิขิตฟ้า กลายเป็นนางร้ายอย่างที่สวรรค์ต้องการ’

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ยืมเพื่อนมาเป็นผัว (NC20+)

3.0K·สนามอารมณ์

ดาวมหา’ลัยสุดสวยเก็บความบริสุทธิ์ไว้กับตัวจนใกล้เรียนจบ พอกลุ่มเพื่อนสาวเล่าอวดเรื่องบนเตียงเลยเผลอหลุดปากว่าตัวเองก็มีคู่ขาที่เด็ดถึงใจ เดือดร้อนเพื่อนชายคนสนิทที่โตมาด้วยกันต้องรับบทคู่นอนปลอมๆ ให้

25+ยังไม่จบ

ดั่งเล่ห์มายา

21.0K·รินธารา

เมื่อคิดจะมีความสัมพันธ์แบบ FWB (เพื่อนนอนเพื่อเซ็กส์) ก็ให้ทุกอย่างมันจบลงที่เตียงเท่านั้น ห้ามรัก...ห้ามรู้สึก แต่ความผูกพันที่เกิดขึ้นมันก็ยากจะห้ามใจ และมันจะจบลงเช่นไร เมื่อคนหนึ่งเกิดรักขึ้นมา.. การัน วานิชกุลพงษ์ อายุ 32 ปี “การัน” หนุ่มลูกครึ่งอังกฤษ-ไทยที่มีหุ่นล่ำบึกขยี้ใจสาวๆ แต่กลับชอบใช้ชีวิตแบบเงียบๆ และเขาก็เลือกที่จะซื้อผู้หญิงกิน เพื่อปลดปล่อยความต้องการของตัวเองมากกว่ายุ่งเกี่ยวกับพวกดารานางแบบที่พยายามจะเข้าหาเขาเพื่อผลประโยชน์ แต่แล้ว “อนิสา” ก็ทำลายกฏของเขาจนไม่เหลือชิ้นดี ใครจะคิดล่ะว่าเด็กสาวหน้าใสๆซื่อๆอย่างเธอจะมีความต้องการที่รุนแรงมากๆ และมันก็ทำให้เขานั้นยอมคบกับเธอแบบ Friends with benefits (เพื่อนนอน) แบบที่เขาไม่คิดว่าจะคบกับใครแบบนี้มาก่อน เพียงเพื่อจะมีเซ็กส์กับเธอ และเธอก็ทำให้เขาได้เจอกับเซ็กส์ที่แปลกใหม่จนมันกลายเป็นการเสพติดเซ็กส์ของเธอไปโดยไม่รู้ตัว และนั่นก็ทำให้เขาข้ามเส้นของคำว่าเพื่อนนอนกับเธอ เมื่อเขาเกิดชอบเธอขึ้นมาจริงๆ แต่เธอกลับไม่ได้ชอบเขา เธอดันไปชอบผู้ชายอีกคน...แล้วเขาจะทำอย่างไรกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้ เมื่อเขาต้องการที่จะครอบครองเป็นเจ้าของเธอทั้งตัวและหัวใจ อาย อนิสา อรุณตระการ อายุ 22 ปี “อาย อนิสา” สาวน้อยหน้าหวานที่ซ่อนความเร่าร้อนเอาไว้ข้างในจนยากที่ใครจะรู้ได้ เพราะโลกมายาที่เธออยู่นั้นไม่สามารถที่จะแสดงความต้องการของเธอได้ จนกระทั่งเธอก็ได้พบกับ “การัน” ผู้ชายที่มาปลุกความเร่าร้อนและความต้องการของเธอให้มันพลุ่งพล่าน และเธอก็ได้เรียนรู้การมีเซ็กส์สุดเร่าร้อนกับเขา จนเธอนั้นลุ่มหลงมัวเมาในเรื่องเซ็กส์ถึงขั้นยอมตกลงเป็น Friends with benefits (เพื่อนนอน) ของเขาเพื่อและกับการมีเซ็กส์แบบมันๆกับเขาได้ทุกที่..ทุกเวลา..ตามที่เธอต้องการ แต่แล้วความสนุกของเธอก็ต้องจบลงเมื่อเธอรักเขา...ซึ่งมันเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับความสัมพันธ์นี้ ดังนั้นเธอจำเป็นต้องหยุดความสัมพันธ์นี้ก่อนที่เธอจะถลำลึกไปมากกว่านี้ แต่เธอกลับท้องกับเขาขึ้นมา ทำให้เรื่องราวของเธอและเขาไม่สามารถที่จะจบลงได้..และเธอจะไม่ยอมเสียพ่อของลูกไปให้ผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น... เรื่องย่อ “คุณจูบเก่งจัง...อือ...ฉันหายใจแทบไม่ทันเลย...” “ผมไม่ได้เก่งแค่จูบนะ..อย่างอื่นผมก็เก่งเหมือนกัน...” “อย่างอื่นที่คุณบอกนี่อะไรเหรอคะ..บอกฉันหน่อยได้ไหมคะ” “นอกจากผมจะจูบเก่งแล้ว ผมก็ยังเอาเก่งอีกด้วยนะ คุณอยากจะลองไหมล่ะ...” .........โปรดติดตามอ่านในเรื่อง......

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

I'm Cold Guy รักร้ายของนายเย็นชา

7.0K·Phat_sara

ซีเจย์ : ผมไม่สนหรอกว่าใครจะเป็นยังไง ผมสนใจแค่เธอเดียว ส่วนคนที่ผมจ่ายเงินให้ก็คือลูกจ้างไงวะ จะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง เฟียส : ถ้าไม่ตกอับ ก็คงไม่เลือกทำอะไรแบบนี้หรอก ศักดิ์ศรีใครก็อยากมี แต่มีแล้วทำให้ครอบครัวหลุดพ้นจากความจนได้เหรอ?

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ปราการรักร้าย

1.0K·เค้กมัฟฟิ่นn

ความรัก ความต้องการ ความปรารถนา อันร้อนแรง ที่ซ่อนอยู่ภายในใจ โกสินทร์ ชายหนุ่มที่ ไม่อาจจะ หลุดพ้นไปจากครอบครัว พริสา หญิงสาวที่ต้องเจ็บจนถึงที่สุด จนกว่าจะบอกตัวเองว่าให้พอ เจคอบ ชายหนุ่มที่เดินเข้ามา พร้อมกับ ความในใจ ปราการรักร้าย(3p)

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ราคะร้อนของฮูหยินเหมยอิง

2.0K·ท่านจอมยุทธ์

ฮูหยินเหมยอิงเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้กล้าหาญที่เคยได้รับความชื่นชมจากทุกคนในราชสำนัก แต่โชคชะตากลับพลิกผันอย่างรุนแรงเมื่อท่านแม่ทัพได้รับบาดเจ็บสาหัสในสนามรบสุดท้าย เขากลายเป็นคนปัญญาอ่อนและไม่สามารถตอบสนองต่อความต้องการของเธอได้อีกต่อไป ในขณะที่ราชสำนักมอบการดูแลอย่างดีให้กับฮูหยินและครอบครัว แต่ความสะดวกสบายที่ได้รับกลับไม่สามารถเติมเต็มความต้องการที่ลึกซึ้งของฮูหยินได้ ความอบอุ่นจากเรือนร่างของสามีที่เคยเป็นที่พึ่งกลับกลายเป็นสิ่งที่ขาดหายไป การขาดความใกล้ชิดนี้เริ่มก่อให้เกิดความหื่นกระหายและราคะที่ไม่อาจระงับได้ในใจของเธอ คืนแล้วคืนเล่าที่เงียบสงบ ฮูหยินเหมยอิงต้องเผชิญกับความร้อนแรงที่ไม่อาจหักห้าม ความรู้สึกที่เธอเก็บซ่อนไว้ค่อยๆ โหมกระหน่ำเป็นเปลวไฟที่ไม่อาจดับลง ภายในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความเงียบ เธอเริ่มรู้สึกถึงความปรารถนาและราคะที่กัดกร่อนจิตใจของเธอ ทุกสัมผัสที่เธอจินตนาการ ทุกความต้องการที่เธอไม่สามารถเปิดเผยได้กลายเป็นเชื้อเพลิงที่กระตุ้นความร้อนแรงภายใน การที่ท่านแม่ทัพไม่สามารถตอบสนองเธอได้ทำให้ความต้องการของเธอกลายเป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ข้าไม่เป็นแล้วภรรยาผู้แสนดี

11.0K·l3oonm@

หลิวเยว่ชิง สาวงามของเมืองหลวง บุตรสาวของท่านหมอหลวงหลิว ความงามของนางเป็นที่ประจักษ์ ทั้งเรื่องความสามารถเรื่องการรักษานางก็เก่งไม่แพ้ผู้เป็นบิดา แต่เพราะด้วยที่นางเป็นสตรี นางจึงมิอาจเดินตามรอยเท้าของบิดาได้ ทำได้เพียงรักษาให้กับสตรีที่ต้องการความช่วยเหลือจากนาง นางยังคิดจะเปิดโรงหมอ เพื่อรักษาให้กับสตรีโดยเฉพาะ แต่เพราะคู่หมั้นของนาง กงหลี่เฉียงมิเห็นด้วย นางจึงได้เลิกล้มไปเสีย นางแต่งให้กงหลี่เฉียงท่ามกลางความเสียดายของบุรุษมากมายในเมืองหลวง งานมงคลของนางเป็นที่พูดถึงนานหลายเดือน เพราะสินเดิมที่บิดาจัดเตรียมให้ เรียกได้มามากมายจนไม่ต้องทำสิ่งใดอีกแล้ว นางใช้ชีวิตเป็นฮูหยินของกงหลี่เฉียง ดูแลจวน ทั้งยังดูแลแม่สามีที่เจ็บป่วยอยู่เสมอ จนมีแต่คนเอ่ยชมกงหลี่เฉียงที่ได้ภรรยาเช่นนางไปครอบครอง ในวันแต่งงาน เรื่องที่ไม่อาจไม่พูดถึงไม่ได้คือเรื่องคำสาบานของกงหลี่เฉียง “ข้ากงหลี่เฉียง ขอสาบานต่อฟ้าดิน ว่าชีวิตนี้จะมีเพียง หลิวเยว่ชิงเป็นภรรยาเพียงผู้เดียว” เรื่องนี้ยังสร้างความอิจฉาให้กับเหล่าสตรีในเมืองหลวงอยู่นานหลายเดือน หากบุรุษบ้านใดที่รับอนุเพิ่ม จะถูกเปรียบเทียบกับกงหลี่เฉียงในยามนั้นทันที แต่แล้วความสุขของนางก็อยู่ได้ไม่นาน หลังแต่งงานได้เพียงสองปี กงหลี่เฉียงที่เพิ่งจะได้รับตำแหน่ง รององครักษ์เสื้อแพรมาหมาดๆ ก็พาญาติผู้น้องของเขา ตู้ซิงเยียน เข้าจวนในตำแหน่งฮูหยินรอง เรื่องนี้สร้างข่าวลือไปทั่วเมืองหลวง เพราะไม่คิดว่า กงหลี่เฉียงที่กล้าเอ่ยคำสาบานในวันงานแต่งเช่นนั้น จะกล้ารับสตรีเข้าจวนได้อีก “ท่านทำกับข้าเช่นนี้ได้อย่างไร” หลิวเยว่ชิงดวงตาแดงก่ำ มองกงหลี่เฉียงประคองตู้ซิงเยียนอยู่หน้าเรือนของนาง น้ำตาค่อยๆ ไหลออกมาจากดวงตาคู่งามของนาง บ่าวไพร่ที่รู้จักฮูหยินน้อยว่านางแสนดีเพียงใด ก็อดจะเห็นใจนางไม่ได้ “บุรุษใดเล่าในเมืองหลวงที่ไม่มีสามภรรยา สี่อนุ” กงหลี่เฉียงเอ่ยออกมาอย่างหน้าด้านๆ โดยที่ตัวเขาก็หลงลืมเรื่องคำสาบานในวันแต่งงานไปแล้ว “หึ เช่นนั้นรึ ท่านคงหลงลืมไปแล้วกระมังเรื่องคำสาบาน” “แล้วอย่างไรเล่า ชิงชิง เจ้าแต่งเข้าจวนข้ามาสองปี ท้องเจ้ายังมิได้เรื่อง หากข้ารับเยียนเออร์เข้าจวนจะผิดอันใดเล่า” “อ้อ เพราะเรื่องนี้อย่างนั้นรึ” นางยิ้มเยาะตนเอง เป็นนางที่คิดแทนผู้เป็นสามี ไหนจะเรื่องภายในจวน ที่ค่าใช้จ่ายทั้งหมดล้วนต้องควักมาจากสินเดิมของนาง ไหนจะเรื่องของอาการป่วยของแม่สามีที่แทบจะเรียกหานางทุกหนึ่งชั่วยาม นางและเขาจึงคิดตรงกันเรื่องที่ยังไม่อยากมีบุตร ทุกครั้งที่ร่วมรักกันนางจึงกินยาห้ามครรภ์มาตลอด แต่การที่หวังดีต่อเขาเช่นนี้ ไม่คิดเลยว่าเขาจะกล้าหักหาญน้ำใจของนาง “หากท่านดึงดันจะรับนางเข้าจวน เช่นนั้นก็หย่าขาดจากข้าเสีย” “เพ้ย ไม่หย่า เจ้าอย่าได้ใจแคบนักเลย เยียนเออร์ย่อมเชื่อฟังเจ้าอย่างดี ไม่ดีหรือที่จะมีคนมาช่วยดูแลเรือนเพิ่มอีกคน” “วาจาของท่านช่างน่าขันนัก หากข้าไม่รับน้ำชาของนาง นางรึจะเข้ามาอยู่ในจวนได้” “หึ ต่อให้เจ้าไม่รับน้ำชาของนาง นางก็เข้ามาอยู่ในจวนได้ เพราะเยียนเออร์นางตั้งครรภ์แล้ว” คำพูดของกงหลี่เฉียง เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางศีรษะของเยว่ชิง นางเกือบจะล้มไปกองกับพื้น ยังดีที่สาวใช้ของนางเข้ามาประคองนางไว้เสียก่อน เขาให้นางกินยาห้ามครรภ์มาโดยตลอด แต่กลับพาญาติผู้น้องที่ตั้งครรภ์กลับเข้ามาในจวน นางจะทนฟังเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร “อาอิง เจ้าไปเก็บของข้าจะกลับจวนตระกูลหลิว” นางเอ่ยสั่งสาวใช้ที่ติดตามนางมาจากบ้านเดิม “หยุด!!! หากเจ้าจะไปก็กลายเป็นศพออกไปเสีย แต่งเข้าตระกูลกงแล้ว ถึงตายก็ต้องเป็นผีตระกูลกง” กงหลี่เฉียงตวาดออกมาเสียงดัง แต่ที่น่าขันที่สุดเห็นจะเป็นแม่สามีของนาง กลับลุกออกมาจากเรือนของนางได้ ทั้งๆ ที่ในแต่ละวันล้วนแต่นอนป่วยอยู่บนเตียง “ใช่แล้ว อาเฉียงพูดถูก หากเจ้าจะออกไปก็ต้องกลายเป็นวิญญาณเท่านั้น” นางเดินเข้าไปจับมือของซิงเยียนราวกับปลอบใจนางที่ได้รับความไม่ยุติธรรม "หึหึ ท่านแม่ ท่านหายป่วยแล้วรึเจ้าคะ” นางจ้องมองพวกเขาอย่างโกรธแค้น ไม่ว่ายาดีอันใดที่นางเพียรหามารักษา สมุนไพรราคาแพงนางก็ยอมจ่ายเงินซื้อ ก็ไม่อาจทำให้แม่สามีของนางลุกขึ้นมาจากเตียงได้ เห็นทีคงเป็นเพียงละครงิ้วบทหนึ่งเท่านั้น “ข้าเป็นอันใดอย่างงั้นรึ” นางมองเยว่ชิงด้วยใบหน้าที่ใสซื่อ ราวกับว่ากำลังถูกเยว่ชิงใส่ร้าย “ข้าเข้าใจแล้ว เป็นข้าที่โง่เขลามาตลอด ทั้งเรื่องค่าใช้จ่ายในจวนที่มาจากสินเดิมของข้า และเรื่องรักษาท่าน เพื่อให้หลี่เฉียงมีเวลาไปอยู่กับแม่นางตู้ หึหึ ตัวข้าช่างน่าขันนัก” ใบหน้าของสองแม่ลูกเบ้อย่างไม่น่ามอง เมื่อถูกเยว่ชิงเปิดโปงเรื่องที่พวกเขานำสินเดิมของนางมาใช้จ่าย นางหัวเราะออกมาราวกับคนเสียสติ ก่อนจะกระซิบสั่งสาวใช้ที่อยู่ข้างกาย “ฮูหยิน” นางเอ่ยเรียกเสียงสั่น “ไปเอามา” นางเอ่ยเสียงเบา พร้อมกับผลักสาวใช้เบาๆ อาอิงรู้ดีว่าคุณหนูของนางใจกล้าเพียงใด แต่ไม่คิดว่านางจะเลือกหนทางนี้ แต่ก็ยังไปทำตามคำสั่งอยู่ดี ทั้งสามไม่รู้ว่า สองนายบ่าวกระซิบกระซาบอันใดกัน ได้แต่มองอาอิงหมุนตัวกลับเข้าไปในเรือนอย่างสงสัย เมื่อนางกลับมาพร้อมมีดสั้นในมือ ทั้งสามก็มีใบหน้าที่ซีดขาวอย่างเห็นได้ชัด “เจ้าจะทำอันใด” กงหลี่เฉียงดันตัว">ตู้ซิงเยียนไปไว้ด้านหลัง ยิ่งทำให้เยว่ชิงปวดใจมากกว่าเดิม บุรุษที่นางเลือกเองกับมือ กล้าทำร้ายจิตใจของนางมากถึงเพียงนี้ แต่เรื่องนี้จะโทษใครได้ หากเขาไม่เอาใจใส่นางตลอดหลายปีก่อนที่จะแต่งงาน นางจะเลือกเขาได้อย่างไร ทั้งหน้ากากบุรุษแสนดีที่เขาสวมไว้ ทำให้นางเชื่อหมดใจว่าเขารักนางมากจริงๆ เยว่ชิงเดินเข้าไปหาทั้งสามคนช้าๆ พร้อมทั้งกำมีดในมือแน่น “กง หลี่ เฉียง ท่านฟังคำข้าให้ดี” นางยิ้มเย็นออกมาอย่างน่ากลัว “เจ้า เจ้า อย่าได้คิดบ้าๆ เด็ดขาด” ต่อให้เขาจะได้เป็นรององครักษ์เสื้อแพร แต่ทั้งหมดก็เป็นเพราะบารมีของพ่อภรรยา เรื่องวรยุทธ์ของเขาก็เรียนรู้มาเพียงงูๆ ปลาๆ เท่านั้นจะไปสู้ผู้ใดได้ “ข้า หลิวเยว่ชิง ชาตินี้คิดผิดที่เลือกบุรุษเช่นท่านเป็นสามี หากมีชาติหน้าจริง ขออย่าได้พบเจอท่านอีก หากพบเจอก็ให้นึกรังเกียจราวกับพบเดรัจฉาน ข้าขอให้ท่านมิได้สิ่งใดหรือสมหวังเรื่องใดอีกเลย” เยว่ชิงใช้มีดสั้นในมือของนางปักเข้าที่หัวใจของนางทันที เลือดจำนวนมากพุ่งเข้าไปโดนใบหน้าและลำตัวของคนทั้งสามที่ยื่นตกตะลึงอยู่กับที่ เสียงกรีดร้องของบ่าวในจวนดังกึกก้องไปทั่วจวนตระกูลกง เยว่ชิงล้มทรุดตัวลงช้าๆ ก่อนที่นางจะจบชีวิตลง ได้ยินเสียงร้องเรียกราวกับจะขาดใจของผู้เป็นบิดา ที่รู้เรื่องกงหลี่เฉียงรับสตรีเข้าจวน จึงได้รีบเร่งรุดมาหาบุตรสาว และอีกเสียงที่นางได้ยินไม่ชัดเจน เขากำลังจัดการกับกงหลี่เฉียง นางรับรู้เพียงเท่านั้น ก่อนที่ทุกอย่างจะจบสิ้นลง

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ชู้รักของสามีคือเพื่อนสนิทฉัน

623·ลันดา

ในค่ำคืนที่พายุฝนกระหน่ำกรุง ราวกับฟากฟ้ากำลังพิโรธให้กับความอัปยศที่กำลังเกิดขึ้นภายในคฤหาสน์หรูหลังงาม รินรดา ยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถงที่มืดมิด มีเพียงแสงฟ้าแลบที่สาดกระทบใบหน้าสวยคมที่บัดนี้เรียบเฉยจนน่ากลัว ในมือของเธอถือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ภายในบรรจุ "ความตาย" ทางสังคมและธุรกิจของคนที่เธอรักที่สุดเอาไว้ บนชั้นสองของบ้าน... เสียงหัวเราะกระซิกอย่างมีความสุขของ ภีม สามีที่เธอเทิดทูน และ แพรว เพื่อนรักที่เธอชุบเลี้ยงมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ดันลอดออกมาจากห้องนอนที่เธอและเขาเคยใช้ร่วมกัน “รินรดามันโง่จะตายไปภีม... มันคิดว่าที่แพรวมาหาบ่อยๆ เพราะเหงา ที่ไหนได้ แพรวมาหา 'ผัว' มันต่างหาก”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

คลั่งรักน้องเมีย (NC20+)

14.0K·สนามอารมณ์

"บอส" เป็นแฟนกับ "มิน" ได้ไม่นานก็ถูกพาไปแนะนำให้รู้จักกับน้องสาวแสนสวย "นุช" ผู้ที่เคยมีความลับอันแสนสนุกกับเขามาก่อน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ไม่รักก็อย่าร้าย

2.0K·กชภาภัค

ตึกตักตึกตัก เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นสนั่นทันทีที่สาวมั่นอย่าง ควีน ลดา มาเยือนยังอู่ซ่อมรถของเพื่อนชายคนสนิทอย่าง คิงส์หรือราชา หญิงสาวเดินเข้ามาทิ้งสะโพกกับรถด้วยความมาดมั่น ทอดสายตามองราชาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน อวดใคร คิดว่าน่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ สมองคิดอย่างนั้นแต่สายตาของสาวมั่นกลับจ้องหน้าท้องของเพื่อนไม่วางตา “โอ้ย” ก่อนเสียงร้องลั่นจะดังตามขึ้นมาติด ๆ เมื่อเพื่อนชายคนสนิทยื่นมือมาผลักศีรษะกันอย่างแรง “อย่าลามก” ราชาเอ่ยเสียงเย็นชาพลันสั่นศีรษะอย่างระอาให้กับควีน เห็นหน้ายัยนี่ทีไร ราชาก็รู้สึกหงุดหงิดเมื่อนั้น ตามวอแวอยู่ได้ทุกวันน่ารำคาญฉิบหาย “น่ามองตายแหละ” ควีนเบะปากใส่ราชาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนเดินตามชายหนุ่มเข้ามาในออฟฟิคที่มีเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ นั่งอยู่ “คนสวยมาแล้ว” ควีนโผล่หน้ามาจากด้านหลังราชาส่งเสียงให้เพื่อน ๆ ได้ยินถึงการมาเยือนของตน “รอคนสวยนานไหมคะ” “ไม่เคยรอเลยว่ะ” ชิริวว่าอย่างเล่นที “เดี๋ยวตบปากแตก” ควีนตอกกลับอย่างเล่นทีเหมือนกัน หากแต่สายตาของเธอที่มองชิริวนั้นโคตรเอาจริง ชิริวยิ้มแหย เสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที ยัยนี่นางมารร้ายชัด ๆ ใครได้เป็นเมียคงคิดหนัก ตกนรกไปทั้งชาติแน่ “รำคาญ” เสียงเย็นยะเยือกของราชาหยุดบทสนทนาของควีนกับชิริวแทบทันที ไม่มีใครกล้าเอื้อนเอ่ยประโยคใดออกมาอีกเพราะกลัวว่าจะโดนเจ้าพ่อน้ำแข็งกินหัวเข้า ควีนเดินมานั่งเก้าอี้ข้าง ๆ ราชาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวระหว่างนั้นก็คอยส่งสายตาพิฆาตให้ชิริวเป็นระยะ นั่งรวมกลุ่มกับคนพวกนี้ทีไร ควีนก็รู้สึกได้ถึงความเปล่งประกายในตัวเธอเมื่อนั้น ราวกับว่าเธอเป็นนางฟ้านางสวรรค์ลงมาเกิดยังไงอย่างนั้นแหละ สวยมาก สวยที่สุด แต่ก็แหงแหละเธอไม่สวยแล้วใครจะสวยล่ะ ในเมื่อกลุ่มเพื่อนมีควีนเป็นผู้หญิงแค่คนเดียว ยิ่งได้อยู่ท่ามกลางผู้ชายดิบเถื่อนทั้งห้าคนที่ไม่เคยพูดจาดี ๆ กับเธอสักครั้งแบบนี้ เธอช่างดูเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร ฮึ เธอดูน่าหมั่นไส้มากกว่าต่างหาก แต่คนอย่างควีนลดาเคยแคร์สายตาใครที่ไหน ไม่แคร์อยู่แล้ว คนอื่นไม่ได้ให้ข้าว ให้น้ำเธอสักหน่อยจะแคร์ทำไม เธอเป็นคนยังไงเธอรู้ดีอยู่แก่ใจและเพื่อนทั้งห้าคนก็รู้จักเธอดีเพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ควีนรู้จักกับเพื่อนกลุ่มนี้ตอนเรียนมหาลัย เธอโดนฉุดแล้วเพื่อนกลุ่มนี้ก็เข้ามาช่วย เป็นชิริวนั่นแหละที่เห็นว่าเธอไม่มีเพื่อนจึงชวนเข้ามาอยู่ในกลุ่ม จากวันนั้นถึงวันนี้เราก็เป็นเพื่อนกันมาเจ็ดปีแล้ว ในกลุ่มมีกันทั้งหมดหกคนประกอบไปด้วยเธอ ราชา ชิริว จาคอป กราฟ และยูจิ ควีนสนิทกับเพื่อนทุกคนเท่ากันหมด แต่ตัวติดกับราชาเป็นพิเศษ เนื่องจากเขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ส่วนเธอนั่นชอบกวนประสาทจึงชอบอยู่ใกล้ราชามากกว่า เพื่อนทุกคนในกลุ่มมีการมีงานทำหมด ยกเว้นควีนคนเดียวที่ใช้ชีวิตสาวโสดไปวัน ๆ ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ใช้ชีวิตแบบวันต่อวัน ดีที่บ้านควีนรวย ลูกคุณหนูเอาแต่ใจทำนองนั้น ที่บ้านค่อนข้างมีปัญหานิดหนึ่งเนื่องจากพ่อมีเมียน้อย จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนของเราเริ่มมาจากตอนนั้น และความเป็นเพื่อนของพวกเรานั้นก็ไม่มีทางจบลง “นั่งดี ๆ” ควีนเลิกคิ้วใส่ราชาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรเธอได้ยินไม่ชัด เนื่องจากเพื่อนคนอื่นค่อนข้างพูดกันเสียงดัง ส่วนราชานั้นเป็นคนพูดเสียงเบา ทำให้ควีนฟังสิ่งที่ราชาพูดไม่ถนัด “ไม่ได้ยิน” “บอกให้นั่งดี ๆ” ควีนก้มมองท่านั่งตัวเองทันที เธอก็นั่งดีอยู่นะไม่ได้นั่งแหกแข้งแหกขาสักหน่อย อาจเพราะใส่กระโปรงยีนส์สั้นมาจึงทำให้ขาขาว ๆ ออกมาอวดสายตาคนอื่นมากไปหน่อย “ก็นั่งดีอยู่” “ควีน” กดเสียงต่ำ ทำตาดุดันใส่ทำไม ขาก็ไม่ได้ดำอวดบ้างไม่ได้หรือไง หวงประหนึ่งว่าเป็นผัว บักอันนี้เป็นอะไร ดูมีอาการนะ “เอาไปคลุมไว้” โยนเสื้อแขนยาวมาให้ “ดูหึงกันนะ” ควีนพูดอย่างเล่นที “ทุเรศสายตาต่างหาก” ราชาตอบทันควัน ทำควีนกำหมัดตัวสั่นพลันก่นด่าราชาในใจ “ทุเรศหน้านายน่ะสิ”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เงาซ่อนรัก (ศิรา-โลมา)

477·Peach Poyy

“พี่ไม่ได้รักเธอ.....แต่พี่รักพี่สาวของเธอ” ……………………….    "พี่ศิราไม่เคยยิ้มให้โลมาแบบนี้บ้างเลย" "เอะอะอะไรก็พี่ดาวตลอด"   "เลิกหาเรื่องดาวได้แล้ว" "เธอโชคดีกว่าดาวทุกอย่าง มีแต่คนตามใจ อยากได้อะไรก็ได้ แม้แต่ชื่อก็ยังดีกว่า แล้วยังจะเอาอะไรอีก"    "มันผิดหรอที่แม่กับพ่อตั้งชื่อให้โลมาว่าโลมา แล้วตั้งชื่อให้พี่ดาวว่าดาวทะเล" "มันคือความผิดของโลมางั้นหรอ" "ถ้าโลมาเกิดก่อน หรือ โลมา ชื่อว่าดาวทะเล พี่ศิรายังจะทำกับโลมาแบบนี้ไหม" "มันผิดที่ชื่อ หรือ.....แค่เพราะเป็นโลมาก็ผิดแล้ว" ………………………. ศิรา -นักศึกษาคณะวิศวะโยธา ชั้นปีสี่ มหาวิทยาลัยยู -อายุ 22 ปี -ส่วนสูง 187 เซนติเมตร -นิสัยเป็นคนพูดน้อย ต่อยหนัก ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่ตัวเองคิด นิสัยเสียที่แก้ไม่หายคือความยึดติดจนน่ากลัว ศิรามีรักแรกที่ไม่อาจสมหวัง เพราะถูกครอบครัวบังคับให้หมั้นกับน้องสาวฝาแฝดของรักแรก ด้วยเหตุผลที่ว่าอีกฝ่ายแอบหลงรักตนมาตั้งแต่เด็ก และ ที่สำคัญหัวใจของเธอดันไม่แข็งแรง จึงถูกขอร้องแกมบังคับให้ต้องหมั้นหมายกันด้วยความไม่เต็มใจ เขาต้องกล้ำกลืนหมั้นกับแฝดคนน้อง ทั้งที่หัวใจมีแต่แฝดคนพี่ทั้งดวง เขาต้องอยู่กับอีกคนเพราะหน้าที่ แต่ไม่สามารถให้ความรัก เพราะอย่างนั้นเขาจึงมักเอาความไม่พอใจทุกอย่างไปลงกับคู่หมั้นของเขาเสมอ โดยไม่ทันรู้เลยว่าสิ่งเหล่านั้นมันจะค่อย ๆ กัดกินใจ และ ทำให้หัวใจของคู่หมั้นสาวค่อย ๆ เต้นช้าลงไปทุกที   โลมา -นักศึกษาคณะดนตรี ชั้นปีที่หนึ่ง มหาวิทยาลัยยู (เข้าเรียนช้าไปหนึ่งปี เพราะไปรักษาตัวโรคหัวใจที่ต่างประเทศ) -อายุ 20 ปี -ส่วนสูง 165 เซนติเมตร -มีพี่น้องฝาแฝดชื่อดาวทะเล ที่เกิดห่างกันเพียงหนึ่งนาที และ เพราะแบบนั้น เธอมักจะคิดว่า หากคนที่เกิดก่อนเป็นเธอละก็ เธอก็อาจจะได้เป็นคนที่อยู่ในใจของพี่ชายข้างบ้างที่แอบรักมานานแน่ๆ โลมาที่แสนร่าเริง ถึงแม้หัวใจจะไม่ค่อยแข็งแรงก็ตาม แอบรักพี่ชายข้างบ้านมานานตั้งแต่จำความได้ และ ก็จดจ่ออยู่กับการตามตื๊อเพื่อให้ได้หัวใจของเขามาเนิ่นนาน ถึงแม้จะรู้ดี ว่าไม่มีวันได้เป็นคนในหัวใจ ความปรารถนาสูงสุดของเจ้าโลมา คือได้เห็นรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นจากพี่ชายข้างบ้านบ้าง ไม่ใช่สายตาที่แสดงออกถึงความรำคาญ และ ท่าทางที่แสนเย็นชา แต่ทว่าเธอกลับไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านั้นเลย คนเดียวที่ได้อภิสิทธิ์นั้น กลับเป็นพี่สาวฝาแฝดของเธอ   ดาวทะเล -นักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ ชั้นปีที่สอง มหาวิทยาลัยยู -อายุ 20 ปี -ส่วนสูง 165 เซนติเมตร -เป็นพี่สาวฝาแฝดของโลมา เกิดก่อนโลมาเพียงหนึ่งนาที -นิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน รักน้องสาวที่หัวใจไม่แข็งแรง แต่ทว่าในใจก็แอบอิจฉาน้องสาวอยู่นิด ๆ เพราะคิดว่าพ่อแม่รักน้องมากกว่า เพราะอย่างนั้นจึงทั้งรัก และ เกลียดน้องในเวลาเดียวกัน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

คำว่าไม่รักที่ท่านมีต่อข้า ยิ่งจืดจางยิ่งชัดเจน

3.0K·Moonlight-mini

ความสัมพันธ์ของเราก็เหมือนน้ำหมึกบนผ้าไหม ยิ่งจืดจาง ยิ่งชัดเจน… เห็นทุกสิ่งที่เคยมองข้าม ไม่รักแล้วอย่างไร รักแล้วอย่างไร

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พันธะลวงรัก

1.0K·เค้กมัฟฟิ่นn

" จำเอาไว้ให้ขึ้นใจ ว่าเธอเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ ในฐานะอะไร อรวีร์ " เพราะเธอคือ คนที่ถูกเลือก หรือ เพราะว่าเธอ คือ คนที่เขาต้องการ พันธะสัญญา ที่เราสามคน ทำร่วมกัน พันธะลวง ที่ห้ามรัก พันธะที่มีเพียง ความต้องการ เพียงอย่างเดียว พันธะรัก ที่ต้องห้ามรัก เด็ดขาด อรวีร์ จะทำอย่างไร ในเมื่อเธอ ต้องห้ามรักเขา ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่า เป็นพ่อของลูกเธอ

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

เหตุรักเหตุด่วน

349·Feel The Sun

ความระแวงของเธอในวันนั้น กลายเป็นความไม่น่ารักสำหรับเขาได้อย่างง่ายดาย และใครอีกคนที่เธอเคยสงสัยและร้องขอให้เขาออกห่าง กลับเป็นอีกคนที่น่าคบสำหรับเขามากกว่าในวันนี้ สุดท้ายคำขอของเธอก็เป็นเพียงเรื่องงี่เง่าไร้สาระที่เขาทำให้ไม่ได้ สุดท้ายความไม่สบายใจของเธอ มันก็เป็นภาพจำที่น่ารำคาญและเบื่อหน่ายสำหรับเขา และสุดท้ายคนที่เขาเคยบอกว่าไม่มีอะไรและเป็นแค่เพื่อน กลับเป็นแฟนใหม่ของเขาในวันนี้ที่เธอถูกทิ้งอย่างไม่ลังเล แม้แต่คำร้องขอจากเธอที่ไม่ได้ผิดอะไร น้ำตาของคนที่รักเขาอย่างเธอ มันก็ไม่สามารถรั้งเขากลับมาได้อีก

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ชู้รักท่านประธานคือฉัน

206·ลันดา

มนต์นภา เลขาสาวสวยที่ยอมลดตัวลงมาอยู่ในฐานะ "ของลับ" ของ พงศ์ระพี ท่านประธานหนุ่มผู้เพียบพร้อม เธออ่อยเขาด้วยความอ่อนหวานและเสน่ห์ที่ภรรยาหลวงอย่าง คุณหญิงกิ่งแก้ว ไม่มี พงศ์ระพีหลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้น เขาสัญญาว่าจะหย่า แต่คำว่า "รอ" ของเขามันกินเวลาเนิ่นนานจนมนต์นภาเริ่มอยากทวงสิทธิ์ที่ควรเป็นของเธอ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เป็นนางร้ายสวมรอยที่ท่านไม่รัก

224·อาภาลดา

ข้าลุ่มหลงมัวเมาต่อท่าน ถูกท่านด่าว่าสวมรอยเป็นคนที่ท่านรัก..ข้าช่างโง่งมสิ้นดี!

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

กลับมาครานี้ขอใช้ชีวิตแบบสงบ

42.0K·l3oonm@

ซูเหมยฮวา ใช้อำนาจของบิดาเสนาบดีซูเหลียง ขอพระราชทานสมรสระหว่างแม่ทัพใหญ่เซี่ยซีฮั่น ด้วยความรักที่นางมีคิดว่าแต่งไปแล้วท่านแม่ทัพจะสนใจตัวนางบ้าง แต่นางคิดผิด ท่านแม่ทัพไม่แม้แต่จะเข้าหอ ไม่เคยก้าวเท้าไปที่เรือนของนางเลย เพราะท่านแม่ทัพมีหญิงในดวงใจอยู่แล้วคือ แม่นาง หลันเฟยหย่า สาวงามผู้เพียบพร้อมแห่งเมืองหลวง หลันเฟยหย่ามักจะตั้งโรงทานบ่อยครั้ง จนชาวบ้านทั่วเมืองเรียกขานว่าคุณหนูใหญ่หลันผู้ใจบุญ ซูเหมยฮวา แต่งเข้าจวนท่านแม่ทัพได้เพียงเดือนเดียว เซี่ยซีฮั่นก็แต่งหลันเฟยหย่ามาเป็นฮูหยินรองที่ใช้เกี้ยวแปดคนหามเทียบเท่าซูเหมยฮวา งานแต่งครั้งนี้เป็นการตบหน้าจวนเสนาบดีซูอย่างแรง ซูเหมยฮวา ได้แต่เก็บความเจ็บช้ำเพราะทุกสิ่งที่นางได้รับนางเป็นคนเลือกเอง ในเมื่อไม่เป็นที่โปรดปรานของท่านแม่ทัพบ่าวไพร่ก็ไร้การเหลียวแล มีแค่บ่าวที่มาจากบ้านเดิมสองคน อาหารการกินก็โดนกลั่นแกล้งจากหลันเฟยหย่า ข้าวของที่ฮูหยินเอกสมควรได้ก็ไม่เคยมาถึง ซูเหมยฮวาโดนหลันเฟยหย่าส่งมาอยู่ท้ายจวน หลันเฟยหย่าแจ้งท่านแม่ทัพว่าซูเหมยหย่าอยากอยู่สงบๆ ท่านแม่ทัพไม่เคยสนใจเลยให้ทุกอย่างในจวนขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหลันเฟยหย่าทั้งหมด ทุกครั้งที่ซูเหมยฮวาพบหน้าท่านแม่ทัพ หลันเฟยหย่าจะหาเรื่องบ่าวทั้งสองคนของซูเหมยฮวาต้องเจ็บตัวทุกครั้งและไม่ให้ทางห้องครัวส่งข้าวมาให้ บ่าวในจวนไม่มีคนใดกล้าปากมากบอกท่านแม่ทัพเพราะจะโดนโบยแล้วขายออกไป ตั้งแต่แต่งเข้าจวนแม่ทัพ ซูเหมยฮวาได้พบหน้าท่านแม่ทัพแค่เพียงนิ้วมือนับได้ หลังจากแต่งเข้ามาสองปี ชีวิตของซูเหมยฮวามีแต่ความทุกข์นางร้องไห้จนไม่มีน้ำตาให้ไหลอีกแล้ว วันหนึ่งได้ข่าวร้ายของจวนเสนาบดีซูถูกกล่าวหาเข้าร่วมกบฏกับเฉิงอ๋อง โดนโทษประหารทั้งตระกูล ระหว่างที่นางเสียใจ หลันเฟยหย่า มาหาที่เรือน กล่าวว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเพราะความโง่ของซูเหมยฮวาที่คิดอยากจะแย่งท่านแม่ทัพจากนาง การที่จวนเสนาบดีซูโดนโทษประหารเพราะถูกใส่ร้ายจากเสนาบดีหลัน บิดาของ หลันเฟยหย่า หลังจากจวนเสนาบดีซูถูกประหารได้ สามวัน หลันเฟยหย่าให้มือสังหารมาจัดการกับซูเหมยฮวา จิตสุดท้ายก่อนตายซูเหมยฮวา วิงวอนต่อสวรรค์ขอโอกาสกลับมาอีกครั้งนางจะไม่โง่เลือกเซี่ยซีฮั่นแน่นอน ซูเหมยฮวา "ข้าแต่สวรรค์ ข้าขอโอกาสอีกสักครั้ง ข้าทำผิดต่อตระกูลซูนัก ผิดต่อท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ทั้งสอง ข้าผิดที่เลือกเซี่ยซีฮั่น ข้าขอโอกาส" "เซี่ยซีฮั่น แม้กระทั่งเกิดเรื่องกับตระกูลข้า ท่านไม่เคยถามความรู้สึกข้าสักคำ จนวันที่ข้าจะตายหน้าท่านข้าก็ไม่ได้พบ ถ้าได้โอกาสกลับมาอีกครั้ง ขออย่าได้พบกันอีกเลย" "หลันเฟยหย่าผู้ใจบุญ ถ้าขอได้โอกาสกลับมา ขอสาบานว่าข้าจะฉีกหน้ากากใจบุญของเจ้าออกมาให้คนทั้งแคว้นฉีได้รู้"

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

พิศวาสลับกับพ่อผัว (3P)

7.0K·กาสะลอง

“หนู… มะ… ไม่นะ… ” สติที่กลับคืนมาในช่วงสั้นๆ รุตย์พยายามจะบอกว่าพ่อไม่ใช่ผัวของหนู แต่นาทีนี้สะใภ้ที่กำลังตกอยู่ในอาการอยากจนงุ่นง่าน ไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น รีบเอามือแกะกระดุมของเสื้อของเขาลนลาน แบะออกไปจากอก วาบหนึ่งสีหน้าของหล่อนมีอาการตกใจ… เมื่อเห็นแผงอกใหญ่ กว้าง แน่นนูนไปด้วยมัดกล้าม มีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายสุดเซ็กซี่ต่างไปจากของสามีตัวเองอย่างสิ้นเชิง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ปล่อยมือจากรัก

7.0K·ม่านซู/มาดาฬา/พร้อมพิลาส

เสียงขลุ่ยแสนเศร้าดังล่องลอยตามสายลมมา พร้อมกับหัวใจของนางที่ขาดสะบั้นจนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อได้รู้ว่าบุรุษที่ตนรักจะหมั้นหมายกับสตรีอื่นที่ไม่ใช่นาง อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่เคยได้รับจากเขา ทว่าวันนี้พึ่งเข้าใจว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางตั้งแต่แรก เมื่อเขาไม่รักคงถึงเวลาที่นางต้อง 'ปล่อยมือ'

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

บ่วงบริสุทธิ์

181·Feel The Sun

ชีวิตคนเรามักถูกเล่นตลกอย่างไม่น่าเชื่อ เหมือนกับชีวิตของเธอที่ถูกลูกชายของแฟนเก่าเข้าใจว่าเธอเป็นแม่ของเขาจากความเข้าใจผิดบางอย่าง และดันเป็นความเข้าใจผิดที่เด็กน้อยที่ต้องการความรักและโหยหาอ้อมกอดของแม่ไม่ยอมรับฟังง่าย ๆ จนเรียกร้องหาแม่อย่างเธอโดยไม่สนใจสิ่งใด แต่เพราะความสงสารและความจำเป็นของตัวเธอเองเหมือนกัน นั่นจึงทำให้ชีวิตของเธอได้วนกลับเข้าไปพัวพันกับคนรักเก่าที่เขาเคยทิ้งเธอไปอย่างเห็นแก่ตัวอย่างเลี่ยงไม่ได้อีกครั้ง แต่นี่มันก็แค่จุดเริ่มต้นของเขาและเธอเท่านั้น เพราะจุดจบของเรื่องนี้ มันไม่ได้มีแค่เธอกับเขา แต่กลับมีผู้หญิงอีกคนที่วนกลับมา...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว