รักสามเศร้า

ซีซี นักฆ่าทะลุมิติผู้คุมทั้งแคว้น
ซีซีนักฆ่า ที่ถูกเพื่อนร่วมงานในองค์กรอิจฉาความเก่งและอภิสิทธิ์ที่ได้รับจากองค์กรมอบให้ จนขายข้อมูลให้กับฝั่งตรงข้ามและหน่วยงานของรัฐบาลที่ต้องการจะเก็บเธอ แต่เมื่อตายลงวิญญาณไม่ได้ไปลงนรกอย่างที่คิดเอาไว้ แต่กลับเข้ามาอยู่ร่างของเกาจินซี สาวน้อยวัยสิบสามหนาวเด็กกำพร้าที่ถูกตระกูลเดิมขับไล่ให้มาใช้ชีวิตลำพัง

พระเอกคู่กับนางเอกไป ตัวร้ายขอข้าเอง
ตะวันนักศึกษาสาวที่ถูกกลั่นแกล้งจนจบชีวิตลงไปพร้อมกับหนังสือนิยายเล่มโปรด แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ดันพบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายที่อ่าน ผู้ที่มีจุดจบต้องตายเพราะดันไปรังแกนางเอกสตรีที่พระเอกรัก...ไม่ได้ฉันจะมาตายรอบสองอีกไม่ได้ ในเมื่อพระเอกต้องคู่กับนางเอก ฉันก็จะไม่ยุ่ง หันมาหาตัวร้ายผู้น่าสงสารแทนก็ได้

ภรรยาที่เขาไม่ต้องการ
“นี่คือข้อตกลงระหว่างเรา” เขาพูดพลางโยนซองเอกสารลงบนเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนจะจ้องมองเธอด้วยสายตาว่างเปล่า “ฟังให้ดี... อย่างแรกคือการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นเพียงแค่ในนามเท่านั้น ฉันจะไม่มีวันยกย่องเธอไปมากกว่าคนอาศัยร่วมบ้าน และสอง... ห้ามเธอก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของฉันเป็นอันขาด ฉันจะไปไหน ทำอะไร กับใคร มันไม่ใชธุระของเธอ” โปรดขยับกายลุกขึ้นเดินเข้าหาบัวช้าๆ จนเธอต้องถอยร่น “แล้วข้อสุดท้าย...ห้ามแสดงตัวว่าเป็นภรรยาของฉันต่อหน้าคนอื่น ถ้าฉันไม่ได้สั่ง จำไว้ว่าฉันไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าเธอเป็นอะไรกับฉัน” “พี่โปรด...นี่มัน...” “ทำไมหรือมันน้อยไปสำหรับคนอย่างเธอ” โปรดกวาดสายตาคมกริบมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม “อย่าหวังว่าฉันจะนอนร่วมเตียงกับเธอเหมือนสามีภรรยาทั่วไป บัว...ที่ตรงนี้มีไว้สำหรับคนที่เป็น ‘เมีย’ จริงๆ ไม่ใช่คนที่ถูกยัดเยียดมาแบบเธอ” “บัวทราบค่ะ บัวไม่ได้หวังอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว” บัวตอบเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ “ดี งั้นก็นอนที่โซฟานั่นไป จนกว่าย่าจะเลิกจับตามองเรา แล้วฉันจะหาทางเขี่ยเธอออกไปจากชีวิตฉันเอง” คำพูดของเขาเหมือนคมมีดที่กรีดซ้ำลงบนแผลเดิม บัวพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินไปหยิบหมอนและผ้าห่มมุ่งหน้าไปยังโซฟาตัวยาวที่มุมห้อง

แค่เมียในบ้าน
เขาบอกกับเธอแค่ว่า เธอเป็นแค่ เมียในบ้าน นอกบ้านถ้าเจอกันโดยบังเอิญก็ช่วยทำเป็นคนที้ไม่รู้จักกัน...

รักของเล่น
ความรักสำหรับบางคนคือเรื่องที่ดีและเป็นสิ่งสวยงาม และแน่นอนว่าสำหรับบางคนย่อมเห็นความรักเป็นเรื่องสนุกท้าทายและมักเล่นตลกกับความรู้สึกคนอื่นด้วยคำว่ารัก เพียงเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่แสนเห็นแก่ตัว ซึ่งสุดท้ายแล้วคนเล่นกับมันอาจจะสนุกและลืมมันไปได้อย่างง่ายดายเมื่อทุกอย่างจบลง แต่เขาคงไม่ได้คิดหรือสนใจเลยสักนิด ว่าความรู้สึกของคนถูกเล่นตลกที่มันพังย่อยับนั้น จะต้องจมอยู่กับความรู้สึกเหล่านี้ไปอีกนานแค่ไหนและต้องพยายามเท่าไหร่ ที่จะพาตัวเองหลุดพ้นจากความเจ็บปวดที่ถูกใครอีกคนสร้างขึ้นให้ แต่บางครั้งความพยายามที่ดีที่สุดก็คงไม่พ้น...

เงาพ่ายแสง
คำโบราณกล่าวเอาไว้ว่า แสงสว่างมักคู่กันกับเงา เพียงทว่า ในความเป็นจริงแล้ว หากแสงสว่างนั้นเจิดจ้ามากจนเกินไป เงาเลือนรางย่อมถูกแสงสว่างกลืนกินจนจางหายไปในที่สุด...

กับดักรักคุณพ่อสามี
ในคืนหนึ่ง หลังจากมีนาออกจากโรงพยาบาลเธอเองก็เกิดน้ำนมคัด แถมยังมีไข้อ่อน ๆ มันสร้างความเจ็บปวดและทรมานให้เธอเป็นอย่างมาก แผลผ่าคลอดก็ยังไม่หายดี มีนาไม่มีทางเลือกเมื่อเธอต้องเผชิญกับความทรมานอย่างแสนสาหัส น้ำนมที่คั่งค้างทำให้เต้านมอวบใหญ่ของเธอหนักอึ้ง มันเจ็บปวดราวกับจะระเบิดออกมา ไหนจะพิษไข้ที่รุมเร้าจนร่างกายร้อนรุ่มราวกับเปลวไฟ เด็กสาวพยายามประคองร่างอันอ่อนเพลียเดินไปหน้าห้องนอนของพ่อสามี ก่อนจะเคาะประตูห้องนอนเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา ไม่นานนักเมื่ออินทัชได้ยินเสียงเคาะห้องก็ตื่นขึ้นจากการหลับใหล เขารีบเปิดไฟห้องนอนจนสว่าง ก่อนจะรีบเดินออกมาเปิดประตู แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดและเหงื่อที่ผุดพรายของมีนา ฉับพลันความงัวเงียของเขาก็หายไป “มีนา....หนูเป็นอะไร!!!” อินทัชถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย “หนู... หนูไม่ไหวแล้วค่ะ ไม่รู้เป็นไรมันร้อนหนาว ๆ แล้วก็ปวดเต้านมไปหมดเลย” มีนาพูดเสียงสั่นเครือ อินทัชรีบประคองร่างเด็กสามเข้ามานั่งในห้อง เขารับรู้ได้ถึงความร้อนรุ่มในร่างกายของเธอ ก่อนจะเห็นน้ำตาคลอเบ้าของเด็กสาว และความทรมานที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้า มีนาในชุดในชุดนอนบางเบาที่ไม่มีบราสวมอยู่ด้านใน เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่เต่งตึงหนักอึ้งและหยาดน้ำนมที่ซึมเป็นดวง ๆ กระจายอยู่เต็มเนื้อผ้า ยอดปทุมถันสีชมพูเรื่อที่ชูชันท้าทายสายตาของพ่อสามี จนเขาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “สงสัยหนูจะน้ำนมคัดแล้วล่ะ ดูสิ!!!! มันซึมออกมาเต็มเลย” เขาเอ่ยเสียงพร่า แต่สายตาก็อดไม่ได้ ที่จะจ้องมองไปยังยอดปทุมถันสีชมพูเรื่อของเด็กสาว “ต้องเอาน้ำนมที่คัดออก หนูถึงจะหายปวด” “มันเจ็บไปหมดเลยค่ะ...” มีนาครางบอกเสียงแผ่วเบาพร้อมแสดงสีหน้าเจ็บปวด อินทัชมองเด็กสาวด้วยความสงสาร ก่อนจะตัดสินใจช่วยเหลือมีนาอย่างไม่ลังเล เขาพอจะรู้วิธีบรรเทาความเจ็บปวดที่เธอกำลังเผชิญอยู่ “ไม่เป็นไรนะมีนา เดี๋ยวฉันจะช่วยหนูเอง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่น ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือมาปลดประดุมเสื้อของเธอออก หญิงสาวจับมือเขาเอาไว้แน่น ก่อนจะทำหน้าลังเล “ฉันไม่คิดอะไรกับหนูหรอกน่า แค่จะช่วยเฉย ๆ” อินทัชรีบบอก “แถวนี้เราพอจะหาซื้อที่ปั๊มน้ำได้มั้ยคะ” “กลางดึกเช่นนี้จะไปหาที่ปั๊มนมจากไหนกันล่ะ” “อื้มมม....อย่าค่ะพ่อเลี้ยง อร๊ายย!!! เบาๆ ค่ะ อื้มมม”

องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ
เมื่อองค์หญิงเจ็ด ‘หมิงลี่ถิง’ รวบรวมความกล้าหาญคิดจะเป็นฝ่ายสารภาพรักกับองครักษ์ของตน ‘เสิ่นเฟยโจว’ แต่แล้วนางกลับเห็นเขาบอกคำหวานกับ ‘เมิ่งฟางซิน’ เข้า ความเสียใจทำให้องค์หญิงเจ็ดลิ้มลองสุราเป็นครั้งแรก ทั้งยังบังคับให้คนกรอกสุราแสดงความยินดีกับเสิ่นเฟยโจว จนเป็นเหตุให้ทั้งสองมีความสัมพันธ์เกินเลยกันโดยไม่ตั้งใจ เสิ่นเฟยโจวต้องการรับผิดชอบแต่องค์หญิงเจ็ดรักใคร่ในศักดิ์ศรี หากเขาไม่ได้รัก นางเองก็ไม่ต้องการ หันไปคว้าบุรุษที่เพิ่งเจออย่าง ‘ตงหย่าถง’ โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำเช่นนี้ไม่ต่างอันใดกับการเพิ่มเชื้อไฟให้ทุกอย่างเลวร้ายลง

พี่เลี้ยงซ่อนรัก
ชานนท์ ชายหนุ่มวัย 30 ปี ทำงานเป็นฟรีแลนซ์กราฟิกดีไซเนอร์ ต้องแบกรับภาระงานบ้านและการเลี้ยงดู น้องพะแพง ลูกสาววัยเกือบ 2 ขวบเพียงลำพัง เนื่องจาก วิภาวรรณ ภรรยาสาว เลขาของผู้บริหารระดับสูงบ้างานจนไม่มีเวลาให้ครอบครัว ความเหนื่อยล้าและความเหินห่างทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มแห้งเหือด นนท์จึงตัดสินใจจ้างกวาง เด็กสาววัย 22 ปี หน้าตาน่ารักสดใสเข้ามาช่วยเป็นพี่เลี้ยงเด็ก การก้าวเข้ามาของกวางช่วยคืนชีวิตชีวาให้กับบ้านหลังใหญ่ กวางดูแลน้องพะแพงอย่างเข้าอกเข้าใจจนเด็กน้อยติดเธอมากกว่าแม่แท้ๆ อีกทั้งกวางยังคอยใส่ใจดูแลชทนนท์ด้วยความเห็นอกเห็นใจ ความชิดใกล้ตลอด 24 ชั่วโมงผนวกกับความอ้างว้างในใจของชานนท์ ทำให้ขอบเขตระหว่างเจ้าของบ้านกับพี่เลี้ยงค่อยๆ พังทลายลง จนก้าวข้ามสายสัมพันธ์ไปสู่ความสัมพันธ์เร่าร้อนซ่อนเร้น นับตั้งแต่วันนั้น บ้านหลังเดิมก็กลายเป็นสวรรค์ลับของคนทั้งคู่ กวางคอยสวมบทบาทเป็นทั้งแม่ที่ให้ความอบอุ่นแก่ลูกน้อย และเป็นเมียที่มอบความสุขให้แก่ชานนท์ในยามที่วิภาวรรณออกไปทำงาน จนกระทั่งวิภาวรรณต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ ช่องว่างที่ภรรยาละเลยจึงถูกเติมเต็มด้วยความรักและความปรารถนาของกวางอย่างสมบูรณ์แบบ จนเธอเข้ามาครอบครองทั้งร่างกายและหัวใจของชานนท์ไว้ได้ทั้งหมด

พันธะร้ายรักเมียเก็บ
เธอยินยอมอยู่ในสถานะเมียเก็บเพราะคำว่ารัก...แต่ในสายตาของผู้ชายคนนั้นช่างเต็มไปด้วยแรงเกลียดชัง ดูถูกเหยียดหยามสารพัดเพียงคิดว่าเธอมันเน่าเฟะจนยอมขายศักดิ์ศรีนอนกับอื่นที่เพิ่งรู้จักกันเพื่อแลกเงิน

แม่ลูกอ่อนซ่อนชู้
“อ๊ะ… อู้วววว… ” หญิงสาวคราง หลงลีลาลงลิ้นของชู้รัก เพราะว่าไอ้เล็กสามีหล่อนทำแบบนี้ไม่เป็น โดนลิ้นเสี่ยเบิ้มเข้าไปถึงกับต้องส่ายตูด สองมือจิกเกร็งเกาะพนักโซฟา ก้นแอ่นขึ้นมาสู้การจู่โจมของลิ้นทะลวงเลียกลีบสาวจากทางด้านหลัง เสียวมากจนต้องสะบัดใบหน้าไปมา “มะ… ไม่ไหวแล้วเสี่ยจ๋า กระแทกให้ทีเถอะ เดี๋ยวพี่เล็กตื่นมาเห็น” น้ำอ้อยเร่งเร้าเสียงกระเส่า “ไม่ต้องกลัว… ไอ้เล็กมันเมาหลับเป็นตาย เราเอากันถึงเช้ามันก็คงไม่รู้” เสี่ยเบิ้มจอมเจ้าเล่ห์รู้ดี หลังจากแอบวางแผนซื้อเหล้าราคาแพงมามอมไอ้เล็กจนหลับ เพื่อจะแอบจับเมียมันมากระแทกอย่างในเวลานี้ “ซี้ดดด… ไม่ไหวแล้วเสี่ยจ๋า เอาเถอะหนูอยากสุดๆ แล้ว” “ได้เลยเมียจ๋า ผัวก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน วันนี้อยากกระแทกเมียสุดๆ” เสี่ยหื่นลุกขึ้นยืน จับขาข้างหนึ่งของแม่ลูกอ่อนขยับขึ้นมาตะแคงคร่อมพนักโซฟา ตาวาวมองกลีบสวาทปลิ้นอ้าเป็นยวงออกมาระหว่างกลีบก้นด้านหลัง

ปราการรักร้าย
ความรัก ความต้องการ ความปรารถนา อันร้อนแรง ที่ซ่อนอยู่ภายในใจ โกสินทร์ ชายหนุ่มที่ ไม่อาจจะ หลุดพ้นไปจากครอบครัว พริสา หญิงสาวที่ต้องเจ็บจนถึงที่สุด จนกว่าจะบอกตัวเองว่าให้พอ เจคอบ ชายหนุ่มที่เดินเข้ามา พร้อมกับ ความในใจ ปราการรักร้าย(3p)

Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร
"นายบอกว่าเรื่องของเราห้ามบอกใครไม่ใช่เหรอ? แต่สิ่งที่นายกำลังทำอยู่ คือการเปิดเผยความสัมพันธ์ของเราให้คนอื่นรู้นะโชน! "ใครใช้ให้เธอแรดไปอ่อยไอ้ซันมันล่ะ ถ้าเธอคันมากนักเดี๋ยวฉันจะสนองให้เธอเอง! ตัวละคร คาแรคเตอร์พระเอก : โชน โชติวัตร วรรณโชติวานิช อายุ 21 ปี หนุ่มวิศวกรรมปี3สุดฮอตที่สาวๆพากันคลั่งไคล้ แต่ว่าเขากลับไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาตกลงปลงใจคบแบบจริงจังเลยสักคน เพราะสำหรับเขามันก็แค่เซ็กส์ แค่ความสนุกเท่านั้น เขาจึงแอบแซ่บกับสาวๆแบบเงียบๆไม่มีการเปิดเผยกับใครและก็ควบคุมสาวๆของเขาได้ทุกคน จนกระทั่งเจอกับ “บิว” เพื่อนร่วมรุ่นที่ทำให้เขารู้สึกท้าทายและอยากจะครอบครองเธอ แต่เธอกลับชอบเพื่อนของเขา แต่คนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ เขาจึงหาวิธีครอบครองร่างกายของเธอ และบังคับให้เธอเป็นผู้หญิงของเขาแบบเงียบๆห้ามไม่ให้ใครรู้ แต่พอเขาเห็นเธอใกล้ชิดกับเพื่อนสนิทของเขา จากความสัมพันธ์ลับๆที่เขาต้องการปกปิด เขาก็ไม่อยากจะปิดมันอีกต่อไป....เพราะเธอคือผู้หญิงของเขา! คาแรคเตอร์นางเอง : บิว ปภาดา คีราภัทรกร อายุ 21 ปี สาวหมวยสุดน่ารักที่แอบมีความสัมพันธ์ลับๆกับหนุ่มสุดฮอตอย่าง “โชน” เดือนคณะสุดหล่อในรุ่นที่สาวๆอยากขึ้นเตียงกับเขา แต่เธอกลับไม่ใช่เพราะถูกเขาใช้วิธีสกปรกบังคับให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา และเธอก็ปกปิดความสัมพันธ์นี้แบบลับๆตามที่เขาต้องการ แล้วก็คอยเอาอกเอาใจเขาเพื่อแลกกับสิ่งที่เขาใช้เหนี่ยวรั้งเธอให้ยอมตกเป็นเบี้ยล่างของเขา แต่ยิ่งเธออยู่กับเขามากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งมองไม่เห็นอิสระที่เขาจะปล่อยเธอไป และเขาเกิดความหึงหวงเธอหนักมาก จนความสัมพันธ์ที่เขาและเธอพยายามปกปิดนั้น เริ่มจะปิดไม่แล้วเพราะการกระทำของแอง เรื่องราวของเขาและเธอจะเป็นเช่นไร โปรดติดตามอ่านต่อ..... คำโปรย..... “โชน! นายจะทำอะไรน่ะ เอามือของนายออกไปนะ...” บิวพูดด้วยสีหน้าตกใจเมื่อโชนเอามือของเขาล้วงใต้กระโปรงของเธอ “ก็จะทำอะไรสนุกๆที่เธอชอบให้ฉันทำไง...เธอว่าทำตรงนี้มันน่าตื่นเต้นดีไหมล่ะ” โชนยิ้มแบบเจ้าเล่ห์แล้วพูดบอกไป พร้อมกับมือของเขาที่สอดใต้กระโปรงทรงเอของเธอจนมันรนขึ้นไปที่เนินสาว “ไม่นะ...เดี๋ยวมีคนมาเห็น...เอามือออกไปนะโชน อย่ามาลามกตรงนี้ได้ไหม ฉันขอร้อง...ไว้กลับหอแล้วค่อยทำเถอะนะ” บิวห้ามเขาอย่างหวาดกลัวว่าจะมีคนมาเห็น เพราะถึงเธอและเขาจะอยู่ในมุมลับ แต่มันก็สามรถมีคนผ่านมาได้ทุกเมื่อ “หึ..ทำที่หอมันไม่สนุกเท่ากับทำตรงนี้หรอก...เมื่อกี้ฉันเห็นเธอมองไอ้ซัน เธออย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าเธอยังชอบมันอยู่...” โชนถามบิวด้วยเสียงเข้ม “ฉันจะชอบซันอยู่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย...อย่าลืมสิว่าเราก็แค่เอากันสนุกๆ...ไม่ได้จริงจังอะไร” บิวได้ยินแบบนั้นก็พูดประชดโชนไปแบบตอกย้ำความสัมพันธ์ของเธอและเขา “หึ..เห็นใสๆซื่อๆเธอก็ร่านไม่เบาเลยนะ เอากับฉันจนหอยแทบพังแต่กลับชอบผู้ชายอีกคน...” โชนมองหน้าสวยแบบจดจ้องแล้วพูดถามไปแบบโกรธๆ “เรื่องความชอบกับเรื่องเซ็กส์มันคนล่ะเรื่องกัน เซ็กส์ก็ใช้แค่หอยนำทางจะเอากับใครก็ได้ แต่เรื่องความชอบฉันใช้หัวใจใช้ความรู้สึก ซึ่งคนอย่างนายไม่มีวันรู้สึกได้หรอก เพราะนายมันไม่เคยรักใคร” บิวตอบเขาไปแบบอดไม่ได้

LUV My Demon สยบหัวใจคุณชายปีศาจ
เขาคนนั้นที่เคยขอกินตับเธอกลายเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของพี่ชาย แล้วก็กลายเป็นสุดที่รักที่เธอ...ไม่ได้รัก

พิศวาสลับกับพ่อผัว (3P)
“หนู… มะ… ไม่นะ… ” สติที่กลับคืนมาในช่วงสั้นๆ รุตย์พยายามจะบอกว่าพ่อไม่ใช่ผัวของหนู แต่นาทีนี้สะใภ้ที่กำลังตกอยู่ในอาการอยากจนงุ่นง่าน ไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น รีบเอามือแกะกระดุมของเสื้อของเขาลนลาน แบะออกไปจากอก วาบหนึ่งสีหน้าของหล่อนมีอาการตกใจ… เมื่อเห็นแผงอกใหญ่ กว้าง แน่นนูนไปด้วยมัดกล้าม มีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายสุดเซ็กซี่ต่างไปจากของสามีตัวเองอย่างสิ้นเชิง

กับดักเงารัก
"กับพี่แกน่ะนะ ฉันเกลียดยิ่งกว่าแมลงสาบที่บินได้อีก!"

รักซ่อนเร้น
ความสัมพันธ์ที่ยาวนานเริ่มต้นจากพี่น้องที่สนิทและพัฒนาตามวันเวลาและช่วงวัย กลายเป็นความรักที่มั่นคงเสมอต้นเสมอปลาย ยาวนานถึงฤกษ์แต่งงานของเรา แต่ความรักที่หอมหวาน กับชีวิตที่มั่นคง... มันจะมีชีวิตใครราบรื่นได้อย่างไม่มีปัญหาเลยจริง ๆ เหรอ? ไม่จริงเลยสักนิด เมื่อชีวิตเรามีตัวแปรมากมายที่คอยจ้องจะเล่นงานและฉวยโอกาสจากเรา ยิ่งมาในรูปแบบของคนที่เราไว้ใจ สุดท้ายกลายเป็นคนที่ร้ายที่สุดทำลายทุกอย่างไม่สนความสัมพันธ์ใด เหมือนกับที่เธอถูกหลอกลวงจากชายคนรักและเพื่อนสนิทตัวเอง...

RomRanคนเลว
จำไว้นะว่าวันนี้เธอตบฉันไปกี่ที อย่าให้ถึงคราวของฉันบ้างก็แล้วกัน" "กูจะทบต้นทบดอกเอาให้มึงเดินไม่ได้เลยอิงฟ้า คอยดูก็แล้วกัน"

ไม่รักก็อย่าร้าย
ตึกตักตึกตัก เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นสนั่นทันทีที่สาวมั่นอย่าง ควีน ลดา มาเยือนยังอู่ซ่อมรถของเพื่อนชายคนสนิทอย่าง คิงส์หรือราชา หญิงสาวเดินเข้ามาทิ้งสะโพกกับรถด้วยความมาดมั่น ทอดสายตามองราชาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน อวดใคร คิดว่าน่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ สมองคิดอย่างนั้นแต่สายตาของสาวมั่นกลับจ้องหน้าท้องของเพื่อนไม่วางตา “โอ้ย” ก่อนเสียงร้องลั่นจะดังตามขึ้นมาติด ๆ เมื่อเพื่อนชายคนสนิทยื่นมือมาผลักศีรษะกันอย่างแรง “อย่าลามก” ราชาเอ่ยเสียงเย็นชาพลันสั่นศีรษะอย่างระอาให้กับควีน เห็นหน้ายัยนี่ทีไร ราชาก็รู้สึกหงุดหงิดเมื่อนั้น ตามวอแวอยู่ได้ทุกวันน่ารำคาญฉิบหาย “น่ามองตายแหละ” ควีนเบะปากใส่ราชาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนเดินตามชายหนุ่มเข้ามาในออฟฟิคที่มีเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ นั่งอยู่ “คนสวยมาแล้ว” ควีนโผล่หน้ามาจากด้านหลังราชาส่งเสียงให้เพื่อน ๆ ได้ยินถึงการมาเยือนของตน “รอคนสวยนานไหมคะ” “ไม่เคยรอเลยว่ะ” ชิริวว่าอย่างเล่นที “เดี๋ยวตบปากแตก” ควีนตอกกลับอย่างเล่นทีเหมือนกัน หากแต่สายตาของเธอที่มองชิริวนั้นโคตรเอาจริง ชิริวยิ้มแหย เสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที ยัยนี่นางมารร้ายชัด ๆ ใครได้เป็นเมียคงคิดหนัก ตกนรกไปทั้งชาติแน่ “รำคาญ” เสียงเย็นยะเยือกของราชาหยุดบทสนทนาของควีนกับชิริวแทบทันที ไม่มีใครกล้าเอื้อนเอ่ยประโยคใดออกมาอีกเพราะกลัวว่าจะโดนเจ้าพ่อน้ำแข็งกินหัวเข้า ควีนเดินมานั่งเก้าอี้ข้าง ๆ ราชาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวระหว่างนั้นก็คอยส่งสายตาพิฆาตให้ชิริวเป็นระยะ นั่งรวมกลุ่มกับคนพวกนี้ทีไร ควีนก็รู้สึกได้ถึงความเปล่งประกายในตัวเธอเมื่อนั้น ราวกับว่าเธอเป็นนางฟ้านางสวรรค์ลงมาเกิดยังไงอย่างนั้นแหละ สวยมาก สวยที่สุด แต่ก็แหงแหละเธอไม่สวยแล้วใครจะสวยล่ะ ในเมื่อกลุ่มเพื่อนมีควีนเป็นผู้หญิงแค่คนเดียว ยิ่งได้อยู่ท่ามกลางผู้ชายดิบเถื่อนทั้งห้าคนที่ไม่เคยพูดจาดี ๆ กับเธอสักครั้งแบบนี้ เธอช่างดูเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร ฮึ เธอดูน่าหมั่นไส้มากกว่าต่างหาก แต่คนอย่างควีนลดาเคยแคร์สายตาใครที่ไหน ไม่แคร์อยู่แล้ว คนอื่นไม่ได้ให้ข้าว ให้น้ำเธอสักหน่อยจะแคร์ทำไม เธอเป็นคนยังไงเธอรู้ดีอยู่แก่ใจและเพื่อนทั้งห้าคนก็รู้จักเธอดีเพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ควีนรู้จักกับเพื่อนกลุ่มนี้ตอนเรียนมหาลัย เธอโดนฉุดแล้วเพื่อนกลุ่มนี้ก็เข้ามาช่วย เป็นชิริวนั่นแหละที่เห็นว่าเธอไม่มีเพื่อนจึงชวนเข้ามาอยู่ในกลุ่ม จากวันนั้นถึงวันนี้เราก็เป็นเพื่อนกันมาเจ็ดปีแล้ว ในกลุ่มมีกันทั้งหมดหกคนประกอบไปด้วยเธอ ราชา ชิริว จาคอป กราฟ และยูจิ ควีนสนิทกับเพื่อนทุกคนเท่ากันหมด แต่ตัวติดกับราชาเป็นพิเศษ เนื่องจากเขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ส่วนเธอนั่นชอบกวนประสาทจึงชอบอยู่ใกล้ราชามากกว่า เพื่อนทุกคนในกลุ่มมีการมีงานทำหมด ยกเว้นควีนคนเดียวที่ใช้ชีวิตสาวโสดไปวัน ๆ ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ใช้ชีวิตแบบวันต่อวัน ดีที่บ้านควีนรวย ลูกคุณหนูเอาแต่ใจทำนองนั้น ที่บ้านค่อนข้างมีปัญหานิดหนึ่งเนื่องจากพ่อมีเมียน้อย จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนของเราเริ่มมาจากตอนนั้น และความเป็นเพื่อนของพวกเรานั้นก็ไม่มีทางจบลง “นั่งดี ๆ” ควีนเลิกคิ้วใส่ราชาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรเธอได้ยินไม่ชัด เนื่องจากเพื่อนคนอื่นค่อนข้างพูดกันเสียงดัง ส่วนราชานั้นเป็นคนพูดเสียงเบา ทำให้ควีนฟังสิ่งที่ราชาพูดไม่ถนัด “ไม่ได้ยิน” “บอกให้นั่งดี ๆ” ควีนก้มมองท่านั่งตัวเองทันที เธอก็นั่งดีอยู่นะไม่ได้นั่งแหกแข้งแหกขาสักหน่อย อาจเพราะใส่กระโปรงยีนส์สั้นมาจึงทำให้ขาขาว ๆ ออกมาอวดสายตาคนอื่นมากไปหน่อย “ก็นั่งดีอยู่” “ควีน” กดเสียงต่ำ ทำตาดุดันใส่ทำไม ขาก็ไม่ได้ดำอวดบ้างไม่ได้หรือไง หวงประหนึ่งว่าเป็นผัว บักอันนี้เป็นอะไร ดูมีอาการนะ “เอาไปคลุมไว้” โยนเสื้อแขนยาวมาให้ “ดูหึงกันนะ” ควีนพูดอย่างเล่นที “ทุเรศสายตาต่างหาก” ราชาตอบทันควัน ทำควีนกำหมัดตัวสั่นพลันก่นด่าราชาในใจ “ทุเรศหน้านายน่ะสิ”

ราคะร้อนของฮูหยินเหมยอิง
ฮูหยินเหมยอิงเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้กล้าหาญที่เคยได้รับความชื่นชมจากทุกคนในราชสำนัก แต่โชคชะตากลับพลิกผันอย่างรุนแรงเมื่อท่านแม่ทัพได้รับบาดเจ็บสาหัสในสนามรบสุดท้าย เขากลายเป็นคนปัญญาอ่อนและไม่สามารถตอบสนองต่อความต้องการของเธอได้อีกต่อไป ในขณะที่ราชสำนักมอบการดูแลอย่างดีให้กับฮูหยินและครอบครัว แต่ความสะดวกสบายที่ได้รับกลับไม่สามารถเติมเต็มความต้องการที่ลึกซึ้งของฮูหยินได้ ความอบอุ่นจากเรือนร่างของสามีที่เคยเป็นที่พึ่งกลับกลายเป็นสิ่งที่ขาดหายไป การขาดความใกล้ชิดนี้เริ่มก่อให้เกิดความหื่นกระหายและราคะที่ไม่อาจระงับได้ในใจของเธอ คืนแล้วคืนเล่าที่เงียบสงบ ฮูหยินเหมยอิงต้องเผชิญกับความร้อนแรงที่ไม่อาจหักห้าม ความรู้สึกที่เธอเก็บซ่อนไว้ค่อยๆ โหมกระหน่ำเป็นเปลวไฟที่ไม่อาจดับลง ภายในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความเงียบ เธอเริ่มรู้สึกถึงความปรารถนาและราคะที่กัดกร่อนจิตใจของเธอ ทุกสัมผัสที่เธอจินตนาการ ทุกความต้องการที่เธอไม่สามารถเปิดเผยได้กลายเป็นเชื้อเพลิงที่กระตุ้นความร้อนแรงภายใน การที่ท่านแม่ทัพไม่สามารถตอบสนองเธอได้ทำให้ความต้องการของเธอกลายเป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
