ระบบ

จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ

ไร้เทียมทาน+ระบบ+ตลก+ผ่อนคลาย+เฉียบขาด+ไม่พ่อพระ จงชิงทะลุมิติไปเป็นประมุขแห่งเจ็ดยอดภูแห่งสำนักเซียนเจียง เดิมอยากจะนั่งกินนอนกินไปวัน ใช้ชีวิตแบบรอตายอย่างเดียว ฝืนใจเปิดใช้งานระบบพันธนาการที่แข็งแกร่งที่สุด รับศิษย์ผู้แพ้มาสองรายรีรันพันธนาการผู้แพ้ ศิษย์ผู้แพ้กลายเป็นอัจฉริยะ ผลการฝึกตนตีกลับให้พระเอกเป็นหมื่นเท่า รับศิษย์นางจิ้งจอกแมวรีรันพันธนาการสิเน่หา ค่าเสน่ห์โฮสต์เต็มแมกซ์ ยอดผู้กล้าเทพีพอได้เห็นถึงกับตกอยู่ใจภวังค์ รับศิษย์ปลาหลีฮื้อน้อยรีรันพันธนาการหลีฮื้อ ได้รับโชคใหญ่หมื่นเท่า จะเบนไปทางไหนก็เก็บแหวนเอลเดนได้เป็นสิบ ออกไปไหนไกลๆก็ได้เต๋าสวรรค์มาครอง

นิยายกำลังภายในยังไม่จบ

แต้มบุญหนุนรัก

36.0K·วาริ

ชาติที่แล้ว “ลู่อวิ๋นเซียง” ถูกลูกพี่ลูกน้อง “หยางชิงเสวี่ย” หลอกใช้และทำลายชีวิตมาทั้งชาติ เมื่อเธอร้องไห้ด้วยความอัดอั้น สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำเยาะเย้ย "การได้ช่วยเหลือคนอื่นคือเกียรติของเธอนะ เธอควรจะขอบคุณฉันสิ" จนกระทั่งวัยกลางคน เธอถึงได้รู้ว่าหยางชิงเสวี่ยแอบกินตับกับสามีตัวเอง แถมยังมีลูกนอกสมรสอายุ 20 ปีด้วยกันอีก! "เธอมีลูกไม่ได้ ตระกูลใหญ่โตแบบนี้จะขาดทายาทไม่ได้นะ ฉันกำลังช่วยเธออยู่ เธอควรขอบคุณฉันสิ" ส่วนสามีก็ปกป้องหยางชิงเสวี่ย แต่มองเธอด้วยความรังเกียจ ลู่อวิ๋นเซียงโกรธจนกระอักเลือดตาย... เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในชาตินี้ เธอจะเอาคืนให้หมด! ในเมื่อชอบทำตัวแบบนี้ เธอก็จะจัดให้! ไอ้ผู้ชายเฮงซวยกับยัยผู้หญิงแพศยา ไปลงนรกซะให้หมด! เพราะ "ระบบแต้มบุญ" เธอจึงได้ช่วยชีวิตทหารหนุ่มสุดหล่อ แถมยังมีมาดนิ่งขรึมเย็นชาเอาไว้ จี้หมิงจิ่ง "แต่งงานกับผมเถอะ ผมจะให้เงินเดือนคุณทั้งหมดเลย" ลู่อวิ๋นเซียง "ไม่จำเป็น..." จี้หมิงจิ่งถอดเสื้อออกทันที เผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นมัด ๆ สุดเซ็กซี่ จี้หมิงจิ่ง "ผมให้คุณกินเนื้อได้ทุกวันเลยนะ" ลู่อวิ๋นเซียง "แต่งค่ะ!"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

อิ่มท้องครองใต้หล้า

32.0K·Primพริมโรส

เรื่องย่อ มู่หลัน ผู้จัดการสาวแกร่งระดับบริหารจากห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลเชฟหลวงชื่อดังที่สืบทอดเสน่ห์ปลายจวักมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ประสบอุบัติเหตุจนวิญญาณหลุดลอยข้ามภพ ในจังหวะที่วิญญาณกำลังจะเข้าสู่ร่างใหม่ นางได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือดวงวิญญาณชายชราผู้หนึ่งที่ประสบอุบัติเหตุและกำลังถูกวิญญาณร้ายบีบบังคับให้กลายเป็นตัวตายตัวแทนอย่างไม่เป็นธรรม ด้วยจิตใจที่กล้าหาญและเมตตา มู่หลันจึงเข้าขัดขวางจนสามารถช่วยชายชราผู้นั้นได้สำเร็จ เพื่อเป็นการตอบแทน ชายชราลึกลับจึงได้มอบ ระบบห้างสรรพสินค้า และถ่ายทอด พลังเต๋าพฤกษาวิญญาณที่เจริญรุ่งเรือง ให้แก่นาง ก่อนที่นางจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาในร่างของหญิงหม้ายในหมู่บ้านห่างไกลติดชายแดน แผ่นดินที่นางมาอยู่นั้นแห้งแล้งจนนกยังไม่กล้าบินผ่าน ชาวบ้านถูกกดขี่จากขุนนางชั่วจนต้องกินดินกินทรายเพื่อประทังชีวิต มู่หลันจำต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือชาวบ้านที่สิ้นหวัง ด้วยทักษะการบริหารระดับมือโปรและความรู้กสิกรรมสมัยใหม่ นางสอนให้ชาวบ้านทำปุ๋ยคุณภาพสูงไว้ใช้เองและวิธีการปลูกพืชที่ได้ผลผลิตมหาศาลเพื่อพลิกฟื้นแผ่นดินที่ตายด้านให้กลับมาเขียวขจี ขณะเดียวกันเธอก็ต้องรับมือกับ เสี่ยวเปาเปา ลูกสาวจอมพูดมากที่พูดไม่หยุด แต่ดั้นพูดไม่ชัด! เพราะทุกตัวอักษรที่ผ่านหัวของนางจะถูกกลั่นออกมาเป็นเสียง 'ต' (ต เต่า) ไปเสียหมด ไม่ว่าเด็กน้อยจะพยายามเพียงใดแม่จ๋าก็ยังคงเป็นแม่ต๋าเสมอ เมื่อความอุดมสมบูรณ์กลับมา ชื่อเสียงของนางจึงลือไปถึงหูขุนนางชั่ว พวกเขารายงานเท็จถึงฮ่องเต้ว่ามีกลุ่มกบฏแม่ครัวกำลังซ่องสุมกำลัง! เว่ยหลง แม่ทัพอุดรผู้เลือดเย็นและเย่อหยิ่งถูกส่งมาปราบกบฏ เขาจำอดีตไม่ได้และมองมู่หลันด้วยสายตาดูแคลน คิดว่านางคือสตรีเจ้าแผนการที่ใช้ลูกน้อยมาแอบอ้างเป็นลูกเขาเพื่อหวังลาภยศ เขาประกาศกร้าวว่าสตรีหน้าเงินเช่นนางไม่มีวันได้เข้าใกล้เขา ทว่าท้องของเขากลับทรยศและเรียกร้องหาเพียงรสมือระดับเชฟหลวงของนางจนต้องยอมศิโรราบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าหนทางกลับสู่ครอบครัวไม่ได้ง่ายดาย เมื่อมี บุตรสาวเสนาบดีผู้ทรงอำนาจ ที่ปักใจรักในตัวเว่ยหลงตั้งแต่วันที่เขาช่วยชีวิตนางไว้ นางทำทุกวิถีทางใช้ทั้งเล่ห์กลและอำนาจเพื่อหวังจะครอบครองเขา ท่ามกลางศึกสงครามรอบด้านและการสืบหาความจริงเรื่องอดีตที่เกี่ยวพันกับโชคชะตาของตัวเอง นี่คือเรื่องราวของการต่อสู้เพื่อความอิ่มท้อง ที่จะเปลี่ยนแผ่นดินที่สิ้นหวังให้กลายเป็นสรวงสวรรค์ด้วยตะหลิวในมือแม่ครัวตัวตึง! ด้วยรัก primพริมโรส

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70

3.0K·Deeda K.

หญิงจากยุคปัจจุบันตื่นขึ้นมาในร่างของสาวชาวบ้านในยุค 70 ที่แสนจะยากจน หนำซ้ำถูกลูกพี่ลูกน้องตีหัวโยนลงน้ำจนตาย แต่ก่อนที่ร่างเดิมจะตายดันช่วยผู้ชายคนหนึ่งไว้ ใครจะคิดว่าเขากลับซ่อนความลับไว้มากมาย!!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นสาวน้อยในหมู่บ้านหนานชุน

31.0K·l3oonm@

ลู่จื้อ อาศัยอยู่ในไต้หวัน เธอเป็นเจ้าของกาสิโนขนาดใหญ่ ที่ส่งต่อมาจากพ่อบุญธรรมที่รับเธอมาเลี้ยงจากบ้านเด็กกำพร้า เธอวางมือคืนอำนาจให้ญาติพี่น้องของพ่อบุญธรรม แต่พวกเขากลับตามฆ่าเธอ เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเด็กหญิง14หนาวที่ครอบครัวถูกลุงใหญ่จางเสียนบังคับให้แยกบ้านเพราะบิดาได้รับบาดเจ็บจากการขึ้นเขาทำให้หมดประโยชน์ จางลู่จื้อถูกญาติผู้พี่ผลักตกน้ำจนเสียชีวิต วิญญาณของลู่จื้อจึงเข้ามาแทนที่ เธอลืมตาขึ้นมาเห็นสภาพบ้านที่ใกล้จะพัง ทั้งข้าวสารในบ้านก็แทบไม่มีเหลือแล้ว ในเมื่อมีโอกาสได้ใช้ชีวิตอีกครั้ง ลู่จื้อจึงต้องลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่ของครอบครัวใหม่ให้ดีขึ้น

นิยายผจญภัยจบแล้ว

ฉันเกิดใหม่เป็นหลานสาวชาวนายุค 60

28.0K·เฟยเทียน- กัญญ์ญาภัค- เงาจันทราสีหมึก-มะกอกขาว

ในช่วงที่หญิงสาวกำลังรู้สึกสิ้นหวังในชีวิต เธอได้ช่วยชีวิตหญิงชราคนหนึ่งเอาไว้ นับตั้งแต่วันนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ข้ามภพมาเป็นฮองเฮา แม่ครัวมือทองแห่งยุค

1.0M·ฉูหลี

ว่าข้ายโสโอหัง?งั้นข้าจะจัดให้สักสิบฉาด! ถูกเย็นชาใส่?นั่นมันอ๋องขี้หึงตัวพ่อเชียวนะ! นักฆ่าลอบสังหารกำลังมาเยือน?ข้าจะตบมันให้คว่ำซะเลย! เฟิ่งเฉี่ยนเป็นถึงนักฆ่าอัจฉริยะศตวรรษที่ 21 การข้ามภพคราหนึ่ง กลับกลายเป็นฮองเฮาตัวร้ายเผด็จการ ถูกฮ่องเต้เมินใส่ ไม่สนใจไยดี? นางมีสามีไร้ค่าที่หล่อเทห์สุดๆ และลูกน้อยอัจฉริยะที่น่ารักเกินห้ามใจ นอกจากนี้ยังมีระบบราชากุ๊กที่จับรางวัลก็จะได้อุปกรณ์ครัวหนึ่งอย่าง มาดูกันว่านางจะใช้ฝีมือทำครัว พิชิดใจชายรูปงาม ครองตำแหน่งนางใน เดินทางไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตได้ยังไง!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

แพทย์สาวทะลุมิติมาเป็นนางร้ายพร้อมระบบเทพโอสถ

9.0K·ซืออ้าย 思爱

แพทย์สาวได้เกิดใหม่ในร่างนางร้ายพร้อมระบบเทพโอสถ นางพบว่าตนเองกลายเป็นพระชายาของเจิ้นเป่ยอ๋องที่มีฉายาว่าเหี้ยมโหด หญิงสาวจึงใช้ความสามารถทางการแพทย์เปลี่ยนแปลงชะตาไม่ยอมตายอย่างเช่นนางร้ายในต้นฉบับ

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 1

33.0K·ต้าซินซิน

สถาปนิกสาวทายาทมหาเศรษฐีกลับมาตายในไซต์งานก่อสร้างเพราะเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว จนดวงวิญญาณถูกดึงให้ย้อนเวลาไปยังยุคโบราณ“โอ้โห มีปู่ย่าและญาติพี่น้องเห็นแก่ตัวเอาเปรียบกันถึงขนาดนี้ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด!"

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เมื่อนักฆ่ากับระบบสุดโหดต้องมาเลี้ยงเด็กแฝด

2.0K·น้องเหม่ยเหมย

มือสังหารสาวได้โอกาสเกิดใหม่ยุคจีนโบราณทว่าโชคร้ายต้องเกิดในร่างคุณหนูไร้ค่า ใบหน้าเสียโฉม ท้องลูกแฝดชายหญิงไร้พ่อ ถูกส่งไปตกยากที่ชนบทไร้ความเจริญ เฮ้อ ดีนะที่ฉันยังมีระบบอาวุธคู่หูเดิมติดตัวมาด้วย

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

เด็กหญิงใบ้กับระบบซุปเปอร์มาร์เก็ต

4.0K·ซีฟางกั๋วเจีย/เอสเต้

ฉีชิงอีโปรแกรมเมอร์สาวทะลุมิติเข้าไปในยุคจีนโบราณเพื่อทดสอบระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตที่ตนดูแล ทว่านางกลับได้เข้าไปอยู่ในร่างเด็กหญิงวัยสิบขวบที่เป็นใบ้ ภารกิจของนางไม่เพียงแต่ต้องทดสอบระบบให้สำเร็จแต่ยังต้องช่วยให้สามแม่ลูกที่ต้องลำบากในสกุลฉีสร้างชีวิตใหม่ที่ดีขึ้นด้วย

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

เนรเทศไม่เป็นไร ข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียง!

126.0K·มู่ตาน

ถูกเนรเทศ…!? เรื่องเล็ก! เพราะข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียงไร้ขอบเขต เซี่ยหยู่ หญิงสาวศตวรรษที่ 21 ทะลุมิติมาอยู่ในร่างขององค์หญิงที่ถูกฮ่องเต้โยนให้ไปอยู่ในดินแดนกันดารพร้อมกับองค์ชายตัวน้อย แต่ไม่เป็นไร ในมือของนางมีระบบคลังเสบียง มีให้กินให้แจกแบบไม่อั้น ของหายากทั่วแผ่นดิน รวมถึงคลังสมบัติของฮ่องเต้ นางจะกวาดเข้าคลังสมบัติให้เรียบ! ดินแดนกันดารหรือ? ฟื้นฟูใหม่ไม่ยาก รอหน่อยเถอะ...องค์หญิงผู้นี้จะสร้างอาณาจักรใหม่ให้ฮ่องเต้ตะลึงจนพูดไม่ออกเลย!

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวหญิงหม้าย

101.0K·l3oonm@

จือหลินเธอเป็นเด็กกำพร้า ที่ถูกมารดาทอดทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาดูโลก ต่อมาทางโรงพยาบาลจึงส่งตัวเธอให้กับสถานสงเคราะห์ พออายุได้สามปี ก็มีองค์กรหนึ่งมารับเลี้ยงตัวเธอ แต่พวกเขาเลี้ยงเธอและเด็กคนอื่นๆ ไว้เพื่อเป็นหนูทดลองเท่านั้น ครั้งแรกที่ถูกนำตัวมา ต่างก็โดนจับฉีดยาเข้าสู่ร่างกาย เพื่อหาเด็กที่เลือดต้านเชื้อที่ฉีดเข้าไปได้เท่านั้น หากร่างกายทนรับไม่ไว้สิ่งที่ทางองค์กรมอบให้คือความตาย จือหลินอาจเป็นเพราะเลือดของเธอพิเศษกว่าเด็กคนอื่น ไม่ว่าฉีดยาตัวไหนเข้าสู่ร่างกายเธอก็ทนรับได้ทั้งนั้น นับจากนั้นมาเธอจึงถูกเลี้ยงดูจากองค์กรมาอย่างดี เรื่องการศึกษาเธอก็สามารถเรียนรู้ทุกสิ่งได้อย่างเต็มที่ แต่เพราะความฉลาดของเธอจึงถูกส่งให้เรียนวิทยาศาสตร์การแพทย์และเรียนแพทย์ควบคู่ไปด้วย เมื่อเรียนจบมาแล้ว จือหลินยังคงทำการให้องค์กรเช่นเดิม แม้จะไม่ได้เป็นนักฆ่าเช่นเพื่อนคนอื่นที่มาพร้อมกัน แต่เธอก็ต้องฝึกไม่ต่างจากพวกเขา ยิ่งเมื่อต้องนำเด็กเข้ามาเป็นหนูทดลองเช่นเดียวกับเธอในตอนเล็ก ต่อให้ไม่อยากทำก็ต้องทำ หากฝ่าฝืนไม่ทำการชิปที่ถูกฝังอยู่ในตัวจะถูกกระตุ้นให้ได้รับความทรมานทันที นานวันเข้า ความดำมืดก็ก่อเกิดในใจ ไม่ว่าจะฉีดยาให้เด็กร้ายแรงเพียงใดจือหลินก็เลิกรู้สึกผิดไปเสียแล้ว เพราะการทำงานของเธอตลอดหลายปีที่ผ่านมาทำให้ทางองค์กรยกย่องและมักจะให้สิ่งดีๆ กับเธอเสมอ เมื่อมีชิปตัวหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฝังมิติอีกห้วงหนึ่งไว้ภายในร่างกาย จือหลินนางก็ได้รับเลือกให้ทดลองใช้สิ่งนี้ด้วยเช่นกัน จือหลินถูกฝังชิปมิติเข้าที่แกนสมองของเธอ ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เธอแทบสิ้นสติ เมื่อชิปถูกฝังลงไปแล้ว เพียงไม่นานก็มีเสียงจากระบบให้เธอยืนยันตัวตน ก่อนที่จะปรากฏภาพต่างๆ ภายในหัวของเธอ ของจากภายนอกล้วนแต่ถูกส่งเข้าไปเก็บไว้ด้านในได้ทั้งสิ้น หากเป็นเนื้อสด ผักผลไม้ ยังคงความสดอยู่เช่นเดิมแม้จะเก็บไว้นานมากเพียงใด ห้วงมิติของจือหลินเหมือนเป็นห้องสูทในคอนโดของเธอเองที่มีทุกอย่างพร้อมใช้อยู่ภายใน แม้แต่ห้องทดลอง ห้องทำงานของเธอก็ปรากฏอยู่ในนั้นเช่นกัน นับจากนั้นจือหลินจึงซื้อของเขาเก็บภายในมิติของเธอเป็นจำนวนมาก ตัวเธอเพียงผู้เดียวที่สามารถเข้าออกในห้วงมิติได้ วันเวลาผ่านไปจนจือหลินล่วงเข้าวัยสามสิบปี เธอสามารถผลิตยาที่ทำให้ทั่วโลกจับตามองออกมาได้ ยายื้อชีวิตจากความตาย แต่การทดลองของเธอที่ผ่านมาต้องใช้คนจำนวนมากในการเข้าทดลอง จือหลินสามารถยื้อชีวิตของชายชราที่กำลังจะหมดลมหายใจให้กลับมามีชีวิตปกติได้ เมื่อเธอกักตัวเขาไว้ได้หกเดือนเห็นว่าไม่มีสิ่งใดที่ผิดปกติจึงคิดจะปล่อยเขาออกไปใช้ชีวิตเช่นเดิม แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อชายชราที่กำลังจะเดินออกจากห้องทดลองล้มลงต่อหน้าทุกคนที่เข้าร่วมชื่นชมผลงานของเธอ จือหลินรีบเข้าไปตรวจดูความผิดปกติทันที ก็พบว่าเขาหยุดหายใจเสียแล้ว เจ้าหน้าที่ทั้งหมดจึงต้องพาชายชราคนนั้นกลับเข้าไปในห้องทดลองเพื่อหาสาเหตุ ผ่านไปเพียงสองครึ่งชั่วโมงเขากลับลืมตาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ แต่แววตาที่มองมาทางทุกคนได้เปลี่ยนไป ในดวงตาของชายชราผู้นั้นมีเพียงตาขาวไม่มีตาดำเช่นคนมีชีวิต “เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ผู้อำนวยการองค์กรเดินเข้ามาหาจือหลินแล้วเอ่ยถามอย่างตื่นตระหนก เพราะนักข่าวที่ข่าวเชิญมายังอยู่ที่ด้านนอกเพื่อรอฟังคำตอบ “ขอดิฉันตรวจสอบก่อนค่ะ” จือหลินกุมหน้าผากอย่างมึนงง เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร คนทั้งหมดยืนมองชายชราที่เดินท่าทางประหลาดอยู่ในห้องทดลอง ในตอนนี้เขาเริ่มหยิบสิ่งของทำร้ายตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปในห้องทดลองเพื่อห้ามไม่ให้เขาทำร้ายตัวเอง ชายชราเมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาก็พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว และเริ่มกัดกินเนื้อตัวของเขาอย่างโหดร้าย คนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดต่างยกมือขึ้นปิดปากอย่างตกใจ เพราะกลัวข่าวเรื่องนี้จะรั่วไหล ผู้อำนวยการสั่งให้คนไปแจ้งนักข่าวให้กลับไปก่อน ทางองค์กรจะแถลงการณ์เรื่องนี้ในภายหลัง เจ้าหน้าที่ที่ถูกทำร้ายล้มลงเสียชีวิตไม่นานก็มีสภาพไม่ต่างจากชายชราคนนั้น เสียงวุ่นวายไม่ได้จบลงที่ห้องทดลองของจือหลินเพียงแห่งเดียว เพราะห้องทดลองอื่นก็ล้วนพบเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ต่างกัน ผู้อำนวยการจำต้องส่งสัญญาณเคลื่อนย้ายเจ้าหน้าที่ออกจากตึกทดลองให้เร็วที่สุด จือหลินไม่รู้ว่ายาของนางจะสร้างผลเสียมากถึงเพียงนี้ เพราะเจ้าหน้าที่หลายคนล้วนจบชีวิตจนกลายเป็นซอมบี้ไปเสียแล้ว ตึกทดลองถูกปิดตาย เพื่อไม่ให้ซอมบี้ที่อยู่ด้านในออกมาสร้างความเสียหายภายนอกได้ “เรื่องนี้ดิฉันขอจัดการด้วยตนเองค่ะ” จือหลินเดินเข้าไปหาผู้อำนวยการที่ห้องทำงานของเขา เพื่อบอกสิ่งที่เธอคิดว่าอย่างดีแล้วในหลายวันที่ผ่านมา เมื่อเห็นว่าผู้อำนวยการไม่ห้ามในสิ่งที่เธอจะทำจือหลินจึงเดินไปที่หน้าตึกทดลองพร้อมระเบิดเวลาในมือ เธอคิดจะทำลายสิ่งของทุกอย่างที่เธอสร้างขึ้นมาลงด้วยมือของเธอเอง จือหลินเปิดประตูตึกทดลองแล้วรีบปิดลงทันที เธอเดินเข้าไปที่กลางตึกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะระหว่างทางเธอต้องคอยต่อสู้กับซอมบี้ที่จะเข้ามาทำร้ายเธอไปด้วย เสียงสัญญาณระเบิดดังขึ้น จือหลินหลับตาลง พร้อมทั้งถอนหายใจให้กับเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมา เสียงระเบิดดังไปทั่วบริเวณพร้อมทั้งตึกทดลองที่ถล่มลงมาจนแทบไม่เหลือซาก “เจ็บชะมัด” จือหลินร้องครางออกมาเบาๆ แต่เมื่อรู้สึกตัวได้เธอก็รีบพยุงตัวขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วพร้อมมองไปรอบๆ อย่างไม่อยากเชื่อ เธอคิดว่าตายไปแล้วเสียอีก แต่ทำไมถึงได้มีความรู้สึกเจ็บได้ “นี้มันเรื่องบ้าอะไรอีกว่ะเนี้ย” จือหลินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ รอบๆ ตัวเธอในตอนนี้เป็นป่าทึบ มือของเธอก็ไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอนเพราะมีขนาดเล็กราวกับเป็นเด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น ตอนที่เธอมึนงงสับสน เรื่องราวความทรงจำของเจ้าของร่างก็ไหลเข้าสู่หัวของเธอจนต้องลงไปนอนดิ้นกับพื้น

พลิกชีวิตจบแล้ว

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

34.0K·l3oonm@

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง

20.0K·ดอกไม้หนาม

พิมพ์ลดาเกิดใหม่ในร่างของหญิงหม้ายที่มีชีวิตยากจนข้นแค้นและมีลูกติดถึงสองคน ทว่าชะตากรรมครั้งนี้ไม่ได้มาพร้อมกับความสิ้นหวังเพราะมีระบบร้านค้าพิศวงที่สามารถใช้ของป่าแลกเปลี่ยนเป็นเงินจริงและสิ่งของ

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เงินอุดหนุนหมื่นล้านเป็นของฉันคนเดียว

940.0K·เทียนเทียนเข่อเล่อ

เฉินห้าวได้ดาวน์โหลดแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้านฉบับพิเศษโดยบังเอิญ จากนั้นชีวิตแตกต่างกันมาก ลัมโบร์กีนีAventadorS ราคาเดิม6.497 ล้าน ราคาอุดหนุน 99 หยวน ไวน์ชั้นยอดยกเป็นลัง ราคาอุดหนุน0.58หยวนต่อขวด ใบรับรองอสังหาริมทรัพย์เอาเป็นกล่อง ราคาอุดหนุน0.7หยวน……ยังมีสมุนไพรชั้นยอด หุ้นทุนทรัพย์สิน เรือยอทช์ คฤหาสน์ ราคาหลังใช้เงินอุดหนุนทั้งหมดก็คือ0.8-1หยวนเท่านั้น ฉันจะซื้อซื้อซื้อ！อะไรนะ？ยังมีดวงใจของสาวเนี้ยบและเลขาน่ารักขายด้วย？โทษที อันนี้ไม่ว่าราคาถูกขนาดไหนก็ไม่ต้องซื้อ เพราะว่าพวกเธอเป็นของฉัน ——คำจากเฉินห้าว

นิยายจีนจบแล้ว

พ่อบัณฑิตหน้าขาว ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง

14.0K·l3oonm@

“คุณหลินเยว่ ยินดีด้วยค่ะ กับยอดขายสินค้าตัวใหม่” “ขอบคุณมากเลยค่ะ ฉันตั้งใจทำอย่างมากหวังว่าสินค้าตัวใหม่จะเป็นที่ถูกใจพวกคุณทุกคนค่ะ” หลินเยว่ยิ้มหวานให้กล้อง พร้อมทั้งก้มหัวขอบคุณลูกค้าที่ให้ความสนใจสินค้าตัวใหม่ของเธอ เพียงเปิดขายในวันแรก ยอดสั่งซื้อจากทุกช่องทางก็ทำให้สินค้าหมดลงในเวลาไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ นับว่าผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของเธอ ไม่ว่าจะเป็นน้ำหอม ครีมทาผิว ครีมอาบน้ำ หรือแต่เครื่องสำอางที่เพิ่งผลิตออกมาจำหน่าย ล้วนแต่ขึ้นเป็นสินค้าขายดีเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ นอกจากกลิ่นหอมที่ติดทนแล้ว สินค้าของเธอยังนับว่าช่วยอุดหนุนเกษตรกรในประเทศอีกด้วย วัตถุดิบทั้งหมดของเธอใช้ของที่ปลูกในประเทศไม่นำเข้า ทุกขั้นตอนการผลิตเธอเข้าไปควบคุมด้วยตนเอง เป็นการถ่ายคลิปโปรโมตสินค้าของเธอไปในตัว และวิดีโอที่เธอนำมาเผยแพร่ยังดึงดูดความสนใจของคนทั่วประเทศได้มากมาย เธอนำวิธีการทำเครื่องหอมในยุคโบราณมาประยุกต์เข้าด้วยกัน บางกลิ่นจึงให้คนที่ติดตามร่วมสร้างสรรค์ไปกับเธอด้วย เพียงเท่านี้ ผลิตภัณฑ์ของเธอก็ครองใจผู้คนไปได้มากกว่าที่จะคาดคิด คืนนี้เธอจึงจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับพนักงานทุกคน ที่เหน็ดเหนื่อยมานับเดือน เพื่อที่จะทำให้สินค้าตัวใหม่ออกวางขายได้ตามกำหนด นอกจากจะเลี้ยงขอบคุณพนักงานแล้ว เธอยังให้พนักงานได้ร่วมสนุกจับรางวัล ภายในงานแต่ละคนสนุกสนานรวมทั้งมึนเมาไม่น้อย “คุณหลินเยว่คะ เรียกรถให้เรียบร้อยแล้ว ฉันจะออกไปส่งคุณที่หน้าร้านนะคะ” เลขาคนสนิทของหลินเยว่ เดินไปส่งเธอที่หน้าร้าน เพราะดื่มไปไม่น้อย แม้จะไม่ถึงกับเมาไม่ได้สติ แต่เธอก็ไม่อยากเสี่ยงขับรถกลับบ้านด้วยตัวเอง คิดว่าเรียกรถรับจ้างให้มารับน่าจะดีที่สุดแล้ว แต่ใครจะคิดว่าคนจะซวยยังไงก็ซวย อีกเพียงไม่นานหลินเยว่เธอก็จะถึงบ้านแล้ว แต่รถรับจ้างที่เธอเรียกมาเกิดเสียหลัก พุ่งเข้าไปชนกับรถที่สวนมาอย่างแรง ทำให้เธอหมดสติไปทันที “โอวโยว ข้าบอกแล้วว่าเจ้าเป็นตัวซวย เจ้าสาวมาถึงเรือนก็ตายเสียแล้ว” นางฮั่วซื่อกรีดร้องพร้อมทั้งชี้หน้าตาว่าหลายชายของนาง “...” จางเลี่ยงรุ่ยเม้มปากแน่น ตอนที่เขาเดินไปรับนางลงจากเกี้ยวเจ้าสาวที่หน้าเรือน นางก็ไม่ได้สติแล้ว ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่านางเป็นตายร้ายดีเช่นไร แต่ท่านย่าก็เอาแต่ต่อว่าเขาไม่จบสิ้น ทั้งที่ไม่ใช่ว่าเขาเป็นผู้ทำร้ายนางเสียหน่อย “ซวย ซวย งานมงคลแท้ๆ ข้ารึ อุตส่าห์เสียเงินแต่งบุตรสาวคหบดีเข้าเรือน แล้วจะทำเช่นไรดี” นางฮั่วซื่อยังไม่ยอมที่จะหยุดโทษหลานชาย ทั้งๆ ที่นางก็รู้ดีว่า เกาหลินเยว่ นางโดนแม่เลี้ยงวางยาก่อนจะจับขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว นางยังรับเงินมาจากนางเจินซื่อถึงร้อยตำลึงทอง แล้วจะบอกว่าเสียเงินไปได้อย่างไร หลินเยว่ตอนนี้เธอรู้สึกตัวแล้ว เพียงแต่ยังไม่กล้าลืมตา เธอนอนฟังมานานพอดูแล้ว จึงได้รู้ว่าเธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีที่มีชื่อเดียวกับเธอ แล้วถูกมารดาเลี้ยงร่วมมือกับนางฮั่วซื่อผู้เป็นย่าของเจ้าบ่าวของนางเอง เกาหลินเยว่ นางสิ้นใจลง เพราะยาที่ถูกนางเจินซื่อให้กินเมื่อคืน ตอนที่ถูกจับแต่งตัวยัดเข้าเกี้ยวนางจึงได้สิ้นใจระหว่างการเดินทาง นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย หลินเยว่ได้แต่นอนคิดทบทวน เรื่องต่างๆ ที่เข้ามาในหัวของเธอ เกาหยวนผู้เป็นบิดา นับตั้งแต่มารดาของเกาหลินเยว่สิ้นใจลงก็เลี้ยงดูนางมาอย่างทิ้งขว้าง ยิ่งเจอมารดาเลี้ยงเช่นนางเจินซื่อด้วยแล้ว ในจวนก็ราวกับนรกดีๆ นี่เอง คงมีเรื่องเดียวที่นางคิดว่าโชคดี ก็คงเป็นสัญญาหมั้นหมายที่มารดาจัดการไว้ก่อนที่นางจะสิ้นใจ แต่นางไม่เคยคิดเลยว่า เรื่องดีๆ ที่นางคิดว่าโชคดี จะเลวร้ายกว่าเรื่องที่เคยพบเจอมา เมื่อตู้ฮุ่ยเหอคู่หมั้นของนาง แอบปันใจให้น้องสาวต่างมารดา จนถึงขั้นคิดแผนการเช่นนี้มาจัดการตัวนาง ทั้งเรื่องที่โดนวางยาและเรื่องความเสียใจในโชคชะตา ทำให้เกาหลินเยว่ตรอมใจจนเสียชีวิต วิญญาณของหลินเยว่ที่อยู่อีกภพจึงเข้ามาสวมร่างแทน “สวรรค์ ท่านกลั่นแกล้งกันเกินไปแล้ว” หลินเยว่กัดฟันแน่นอย่างแค้นใจ ชีวิตหน้าที่การงาน ชื่อเสียงของเธอกำลังไปได้ด้วยดี แต่มาเกิดเรื่องเช่นนี้หมายความว่ายังไง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ข้าคือ เจ้าของหอเหว่ยซิน

30.0K·l3oonm@

สายฝนที่กระหนำลงมาราวกับว่าสวรรค์กำลังพิโรธอยู่ ทำให้ร่างของสตรีที่กำลังสลบไสลไม่ได้สติ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองรอบด้าน ดวงตาสีดำสนิทหรี่ลงเมื่อน้ำฝนตกกระทบลงมา นางค่อยๆ ชันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก “อูยยย จะ เจ็บ เจ็บชะมัด” นางคำรามออกมาเสียงเบา ความประหลาดใจเริ่มฉายชัดในแววตา เมื่อสภาพแวดล้อมที่เห็นไม่ชัดในตอนนี้ ไม่ใช่สถานที่ก่อนหน้าที่นางอยู่ เยี่ยนอิง คลานไปหลบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ที่อยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งที่นางเพิ่งฟื้นเมื่อครู่ สายฟ้าที่ฟาดลงมา ส่งผลให้ทั่วบริเวณแสงวาบขึ้นมาเพียงชั่วอึดใจ “ที่ไหน ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย” นางเริ่มจะตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน รอบด้านที่เป็นป่าเขา มิใช่สถานเริงรมย์ที่นางเป็นเจ้าของ นางจำได้ว่า ก่อนหน้านี้นางเข้าไปตรวจงานที่ร้านเช่นทุกวัน เสียงโวยวายของลูกค้าที่เข้ามาดื่มกินทำให้เยี่ยนอิงลุกออกจากห้องทำงานเพื่อไปดู นางคิดจะออกไปตำหนิผู้จัดการร้าน ว่าทำไมถึงปล่อยให้ลูกค้าก่อเรื่องได้ ปัง ปัง ปัง เสียงปืนสามนัดดังขึ้นภายในไนต์คลับสุดหรู ย่านใจกลางกรุงเซี่ยงไฮ้ ที่เยี่ยนอิงได้รับเป็นมรดกมาจากคุณพ่อของนาง ร่างของเยี่ยนอิงที่กำลังเดินพ้นประตูห้องทำงานออกมาได้เพียงไม่กี่ก้าว ทรุดลงไปกองอยู่ที่พื้น เสียงความวุ่นวายดังอยู่ภายในหูของนาง พร้อมกับสติที่ค่อยๆ จะเลือนรางลงทุกที ตระกูลฟู่ของเยี่ยนอิง ครองกิจการในเมืองเซี่ยงไฮ้มากถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของธุรกิจการค้า แต่งานที่ให้ความสำคัญที่สุดเห็นจะเป็นไนต์คลับ ที่นางปรับปรุงจนขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ด้วยระยะเวลาเพียงสองปีเท่านั้น เบื้องหลังตระกูลฟู่ ผู้ใดจะไม่รู้บ้างว่าคุณพ่อของเยี่ยนอิง เป็นถึงมาเฟียมีอิทธิพลในอันดับต้นๆ ของเซี่ยงไฮ้เลยก็ว่าได้ นางคิดให้ตายก็ไม่เข้าใจว่าลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการจะพกอาวุธเข้ามาได้อย่างไร ในเมื่อหน้าร้านมีพนักงานตรวจค้นอาวุธก่อนจะปล่อยตัวเข้ามา คงไม่พ้นฝ่ายต้องข้ามที่ต้องการจะกำจัดนางอย่างแน่นอน หากเยี่ยนอิงรู้ตัวเสียก่อน นางคงไม่เดินออกมาดูโดยที่ไม่ถืออาวุธปืนติดตัวมาด้วย “บ้าจริง กล้าเอาฉันมาทิ้งในป่าเหรอ” นางกัดฟันคำรามออกมา เรื่องที่คิดไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน ในเมื่อเป็นไนต์คลับของนาง ลูกน้องที่มีหลายสิบคนอยู่ภายในร้าน ไม่มีทางปล่อยให้คนชิงตัวนางออกไปได้แน่ อย่างน้อยก็ต้องรีบพาตัวนำส่งโรงพยาบาลก่อน เยี่ยนอิง ปวดหัวจนคิดสิ่งใดไม่ออก นางมองหาที่หลบฝนที่ใหม่ หากยังนั่งอยู่ตรงนี้ต่อ นางได้ตายลงเพราะพิษไข้ หรือไม่ก็ต้องหนาวตาย นางค่อยๆ ประคองร่างที่บาดเจ็บ คลำทางเดินเข้าไปด้านในอย่างช้าๆ จากแสงสายฟ้าที่ผ่าลงมาเป็นระยะ ทำให้มองเห็นถ้ำที่อยู่ไม่ไกลออกไป เยี่ยนอิงกัดฟันแข็งใจอีกครั้ง นางใช้พลังที่มีทั้งหมดเร่งฝีเท้าออกเดินไปที่ถ้ำตรงหน้าโดยเร็วที่สุด “เหนื่อยเป็นบ้า” ภายในถ้ำมืดสนิท แม้แต่แสงของฟ้าผ่าก็ส่องเข้ามาไม่ถึง เยี่ยนอิงจะถอดเสื้อผ้าออกเผื่อผึ่งลม นิ้วมือของนางก็ต้องชะงักค้างอยู่กับสาบเสื้อ สายตาของนางเลื่อนลงมาที่เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ ก่อนจะเห็นว่าฝ่ามือของนางตอนนี้เล็กราวกับเด็กสาวที่เพิ่งจะเติบโต “กรี๊ดดดดดด” นางกรีดร้องออกมาสุดเสียง พร้อมทั้งถอยตัวเข้าไปจนติดผนังถ้ำ “ปะ ปะ เป็นไปได้ยังไง” นี่ไม่ใช่ตัวนางแน่นอน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

พลิกชีวิตแม่ค้าจากหน้าโรงงานสู่ตำนานเศรษฐีนีในยุค 80

4.0K·หลิ่งฟาง/หยุ่นไฮ่ /ฉินมอร์

จากแม่ค้าขายแกงข้างถนน สู่เจ้าแม่ธุรกิจหมื่นล้าน! ใครจะเชื่อว่าสาวกำพร้าตัวผอมแห้งคนนี้ จะพลิกชะตาชีวิตด้วย'แหวนหยก'เพียงวงเดียว! เมื่อโชคชะตาถีบส่งให้เธอมาอยู่ในร่างสาวโรงงานถังแตกปี 1985 หลินเสี่ยวเวยไม่ขอจำนน! ในมือมีตะหลิว ในนิ้วมีมิติวิเศษ น้ำแกงของเธอรักษาโรค ครีมของเธอเสกความงาม และสมองของเธอผลิตเงินได้เป็นกอบเป็นกำ! ใครคิดรังแกต้องคิดใหม่ เพราะเบื้องหลังเธอคือผู้พันเซียวนายทหารหนุ่มสายเปย์ ผู้พร้อมจะถล่มทุกคนที่แตะต้องยอดดวงใจ!

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สาวโก๊ะทะลุมิติ มาใช้ชีวิตในยุคโบราณ

24.0K·หม่าต้าฮา

เพราะความสะเพร่าของคนทำท่อระบายน้ำแท้ๆ ถึงทำให้หลิวฟางเหนียงต้องมาเผชิญชะตากรรมอยู่ในยุคโบราณแห่งนี้ เธอมีแค่ความรู้อันน้อยนิดติดตัวมาเท่านั้น แล้วเธอจะใช้ชีวิตรอดอยู่ที่นี้ได้อย่างไรกัน

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว