ครอบครัวใช้ความรุนแรง

ทะลุมิติมาเลี้ยงเด็กแฝดในยุค 80 ให้เติบโต
ในเมื่อสวรรค์ลิขิตให้ฉันเข้ามาอยู่ในร่างพี่สาวที่มีน้องฝาแฝด ฉันจะเลี้ยงดูเด็กทั้งสองเป็นอย่างดีไม่ให้อดมื้อกินมื้อและถูกผู้เป็นป้าทุบตีได้อีก ฉันจะร่ำรวยและเลี้ยงน้องเอง บทนำ หลิวหลิว หญิงสาวที่เกิดเป็นลูกสาวคนเดียวมาตลอด จู่ ๆ เธอถูกมิติดูดเข้าไปอยู่ในซีรีย์ที่กำลังดูอยู่ ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายให้เธอเข้ามาอยู่ในร่างของไป๋ชิงฮวา พี่สาวคนโตที่มีน้องฝาแฝดหญิงและชาย ครอบครัวของเธอเมื่อก่อนรุ่งเรืองแต่แล้วจู่ ๆ ก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นเมื่อพ่อกับแม่ของเธอต้องมาจากไป ทำให้ผู้เป็นป้าเข้ามาครอบครองทุกอย่างและจัดการสมบัติของตระกูลเธอ เพียงเพราะตอนนั้นไป๋ชิงฮวามีอายุแค่16 ปี ทำให้ผู้เป็นป้าเข้ามาอยู่ในบ้านและทำตัวเป็นเจ้าของทุกอย่าง ใช้งานเธอและน้อง ๆ เหมือนเป็นคนใช้ของบ้านหลังนี้ แถมยังมีต้าหลงกับเหมยอิ๋งลูกชายและลูกสาวของคุณป้าเข้ามาอยู่ด้วย ทั้งรังแกและรังเกียจ 3 คนพี่น้องเหมือนไม่ใช่ญาติของตัวเอง ตอนนี้สวรรค์เมตตาแล้วที่ให้หลิวหลิวเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอจะไม่ยอมทนในเมื่ออยากได้สมบัติของเธอก็เอาไปเลย เพราะตอนนี้เธอถูกขับไล่ออกจากบ้านของตัวเอง แต่ทว่าหลิวหลิวคนนี้ไม่ได้เกรงกลัวความลำบากเธอทะลุมิติมาพร้อมมิติห้างติดตัวเธอจะหาทางเลี้ยงดูน้องทั้งสองไม่ให้อดยากอีกต่อไป นิยายเรื่องนี้แต่งตามจิตนาการของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์ ตัวละครสถานที่เป็นเพียงสิ่งที่สมมุติเท่านั้น นักอ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน @สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ .2537

รอยแค้นตราบาปรัก
ชไปมากกว่านี้อีกแล้ว...ร่างบางนั่งลงตรงหน้าสามีเมื่อคนใช้เรียกเธอมาพบเขาที่ห้องรับแขก พลางมองชายหนุ่มที่ไม่ยอมพูดคุยกับเธอเลยตั้งแต่เข้ามานั่ง และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะกลายเป็นอดีตสามี เธอพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกั้นอารมณ์ไว้ไม่ให้เผยด้านอ่อนแอออกมามันน่าตลกไหมล่ะ...เธอถูกกล่าวหาว่ามีชู้ ทั้งที่ตัวเองไม่รู้สติ...ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะยื่นอุทธรณ์เพื่อตามหาความจริงเขาตัดสินเธอเพียงแค่สิ่งที่เห็น เชื่อคำพูดของมารดาผู้ประเสริฐมากกว่าสะใภ้กาฝากที่แม่ผัวไม่ยอมรับ เพราะไม่มีหัวนอนปลายเท้า...ตอนนี้เธอเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่า...ต่อให้รักกันมากแค่ไหน ก้าวผ่านอุปสรรคมาด้วยกันมากมาย ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะรักกันยืนยาวตลอดไปได้ เหมือนเธอตอนนี้ยังไงล่ะ ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี พิพากษาว่าเป็นหญิงมักมาก คบชู้สู่ชาย“เชิญคุณเมฆาเซ็นชื่อตรงนี้เลยครับ” เจ้าพนักงานอำเภอพูดทำลายความเงียบใบหย่าถูกยื่นไปยังตรงหน้าของเมฆา มือหนาหยิบปากกาขึ้นมาแล้วจรดเซ็นชื่อลงอย่างไม่ลังเลใจ จากนั้นก็เลื่อนไปหาหญิงสาวตรงหน้า"เซ็นซะ" น้ำเสียงที่ใช้ดูห่างเหินรวมทั้งนัยน์ตาเต็มไปด้วยอาการเฉยเมยเมื่อมองเข้าไปลึก ๆ จะพบกับความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้มือเรียวบางหยิบปากกาขึ้นมา นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริก พลางกะพริบตาเพื่อขับไล่น้ำตาไม่ให้ไหลออกมา แม้จะพยายามไม่ให้คนตรงหน้าเห็นความอ่อนแอ แต่มันไม่สามารถกั้นเอาไว้ได้หมดแล้วซึ่งความรักของเธอ ความรักที่บ่มเพาะมานานถึงสามปีกับอีก สามเดือนที่แต่งงานกัน เธอถูกคนใจร้ายลงทัณฑ์อย่างเจ็บปวดทรมาน พวกเขายัดเหยียดความอดสูมาให้ราวกับเป็นตราบาปในชีวิต เธอถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงชั่วช้าไพลินทร์จัดการเซ็นเอกสารตรงหน้าทั้งน้ำตา ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้วันที่เธอกับเขาตัดขาดความเป็นสามีภรรยาเพียงแค่ไม่เชื่อใจ

ทะลุมิติมาพร้อมระบบภารกิจเลี้ยงน้องให้เติบโต ยุค 70
เมื่อฉันสาวมั่นในยุคปัจจุบันทะลุมิติมาอยู่ในยุค 70 ที่มีสามีเลวทรามต่ำช้า มีหรือที่ฉันจะยอมทนชีวิตครั้งนี้ฉันจะขอหย่าและพาน้องออกมาใช้ชีวิตไม่ให้ผู้ใดมารังแกจิกหัวใช้อีกต่อไป บทนำ ซิ่งผิง สาวมั่นในยุคปัจจุบันกำลังใช้ชีวิตของเธออย่างเคยเป็นจู่ ๆ ถูกดูดเข้าไปในทีวีและเข้าไปอยู่ในร่างของนางเอกเรื่องที่เธอกำลังดูอยู่ แม่สามีเฮงซวยสามีหลอกลวงเลวทรามต่ำช้าปกป้องชู้รักจนทำให้เธอแท้งลูก เมื่อตอนนี้ซิ่งผิงเข้ามาอยู่ในร่างของหวังเสี่ยวอิงมีหรือที่เธอจะยอมทนรับใช้คนตระกูลโจวที่ไม่เคยมองเห็นว่าเธอเป็นคนในครอบครัว ให้เธอทำงานสารพัด เธอจึงแสร้งแกล้งเป็นบ้าทำให้แม่สามีอย่างเหม่ยฉีไม่อยากรับเธอกลับบ้านแค่หนี้ที่มีอยู่ก็มากโขแล้ว หากเอาตัวเธอที่เสียสติหลังจากเสียลูกในท้องแถมยังมีน้องของเธออีกสองคนคงเปลืองข้าวเปลืองน้ำจึงคิดทิ้งเธอไว้ที่โรงพยาบาล สามีห่วยแตกก็ลอยหน้าลอยตากับหญิงชู้ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซิ่งผิงกลับดีใจเสียอีกที่ไม่ได้กลับไปเหยียบบ้านตระกูลโจว ในความโชคร้ายยังมีความโชคดีเมื่อเธอทะลุมิติมาพร้อมระบบมิติ แม้จะมีภารกิจก็ตามแต่เธอไม่เกรงกลัวเพราะภารกิจที่ระบบให้มาแค่เพียงเลี้ยงดูเด็กทั้งสองคนให้เติบโตเมื่อนั้นเธอจะได้กลับมิติของตนเอง ชีวิตของซิ่งผิงที่อยู่ในร่างของเสี่ยวอิงจะเป็นอย่างไรต่อไปเมื่อเธอกลับมาอยู่บ้านเกิดทำกิจการขายซาลาเปา แต่ไม่วายที่แม่สามีเก่ายังตามมารังควานแต่โชคดีที่มีนายอำเภอหนุ่มปกป้องดูแลอยู่ไม่ห่าง เธอจะทำภารกิจสำเร็จและได้กลับโลกเดิมหรือไม่ติดตามไปพร้อม ๆ กันในนิยายเรื่องนี้นะคะ นิยายเรื่องนี้แต่งตามความเข้าใจของนักเขียนเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน อ่านเพื่อความบันเทิง หากขาดตกบกพร่องตรงไหนขออภัยไว้ ณ ที่นี่ด้วยนะคะ @สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ทะลุมิติกลับมาอยู่ที่เดิมยุค60
อดีตที่ยากจน!! แม่เลี้ยงสามีที่เอาเปรียบบ้านใหญ่ บ้านรองของพวกเธอต้องชดใช้!!

ทะลุนิยายมาเป็นคุณแม่ลูกสี่ นำพาครอบครัวสู่ความรุ่งโรจน์
นางหลุดเข้ามาในนิยายกลายเป็นแม่ตัวร้ายที่มีลูกหลานล้อมรอบ ภารกิจคือสร้างครอบครัวให้มั่งคั่งเพื่อแลกกับการกลับบ้าน แต่เมื่อใจผูกพันจนไม่อาจจาก..โชคชะตากำลังบังคับให้นางต้องจากพวกเขาไปอย่างเจ็บปวด

เพลิงสวาทสีเงิน
อนาคิน และมุจลินทร์ ต้องมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกันอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง มุจลินทร์ คือภาพของความรักและความอ่อนหวานของน้องสาวประดุจสายน้ำช่วยกร่อนเซาะความกระด้างอย่างหินผาในหัวใจของพี่ชายที่ไม่เคยยอมรับแม่ใหม่มาแทนที่มารดา แม้อนาคินจะพยายามตั้งข้อรังเกียจและบริภาษเธอไว้มากแค่ไหน หากท้ายที่สุดแล้วเขาก็มิอาจปฏิเสธว่าได้เผลอใจรับน้องสาวแสนงามอย่างมุจลินทร์เข้าไปเต็มหัวใจเย็นชาดวงนั้นจนหมด

หนี้หัวใจซาตาน
นิตา เฝ้ารอคอยการกลับมาของ คลีฟ เวสเนอร์ นาวิกโยธินหนุ่มชาวอเมริกันที่จดทะเบียนสมรสกับเธอก่อนกลับไปร่วมปฏิบัติการทางการทหารในอาฟกานิสถาน หลังจากนั้นเขาไม่ได้ติดต่อกลับมาหาเธอเป็นเวลาเกือบสองปี หญิงสาวตัดสินใจไปตามหาสามีที่อเมริกา จนกระทั่งได้พบกับเขา ทว่า คลีฟ เวสเนอร์ที่เธอเคยรู้จักกลับไม่ใช่นายทหารนาวิกโยธินคนนั้นอีกต่อไป

เล่ห์รักลิขิตสวาท
ทศรัสมิ์เคยมีใจผูกพันกับอณัศยา แต่เมื่อเขาพาเธอไปรู้จักกับครอบครัว กลับกลายเป็นพ่อของทศรัสมิ์ที่หลงใหลแม่ของอณัศยาถึงขั้นหย่ากับแม่ของเขาที่ตรอมใจจนต้องหนีไปอยู่ต่างประเทศ ความรักของเขาและเธอจบสิ้นลง ทศรัสมิ์หายไปจากชีวิตของอณัศยาจวบจนกระทั่งวันที่เขากลับมาร่วมงานศพบิดาและรับรู้ว่าเขาคือผู้ครอบครองอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านของครอบครัวแต่เพียงผู้เดียว แม่ของอณัศยาร้องขอให้เขาช่วยเหลือและทศรัสมิ์จะไม่มีวันปฏิเสธโอกาสอันงดงามนี้...โอกาสที่เขาจะได้เอาคืน ล้างหนี้แค้นที่สองแม่ลูกเคยทำให้ชีวิตของเขาแทบสิ้นไร้ทางเดิน

พิศวาสเถื่อน
เบน คริสเตียนเซน ต้องสูญเสียน้องชายฝาแฝดของเขาไปในอุบัติเหตุซึ่งเขาฝังใจว่าจะต้องเอาตัวคนผิดมาชดใช้ความแค้น และคนที่ถูกเขาตราหน้าว่าเป็นฆาตกรคือพลอยพิชญา หญิงสาวที่ยอมรับผิดแทนเพื่อนแต่ไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของความยุ่งยากอย่างที่สุด

เมียซ่อนเสน่หา
ข้ามฟ้าจำต้องเข้าพิธีแต่งงานอย่างไม่เอิกเกริกกับ กีรยาร์ ลูกสาวของแม่บ้านที่พึ่งเสียชีวิตก่อนเขาเดินทางกลับจากต่างประเทศไม่ทันถึงเดือนทั้งที่ก่อนหน้าแม่ของเขาเกลียดชังแม่บ้านกับเด็กสาวคนนั้นเข้ากระดูกดำและพลอยทำให้เขาฝังใจโกรธเกลียดตามไปด้วยเพราะเข้าใจว่าสองแม่ลูกพยายามเอาใจบิดาเพื่อหาผลประโยชน์ เขาตั้งใจว่าจะทำตามความต้องการของพ่อแม่ รักษาการแต่งงานไว้แค่หนึ่งปี แต่จะไม่มีวันญาติดีกับลูกสาวกำพร้า แค่เก็บเธอไว้เป็นแค่ เมียซ่อนเสน่หา แต่จะไม่มีวันรักเป็นอันขาด!

เงารักเพลิงเสน่หา
เขา...ไม่อาจหยุดไฟแค้นที่จะทำลายหัวใจเธอได้และเธอ...ก็ไม่อาจหยุดหัวใจรักเขา แม้ถูกแผดเผาจนเหลือเพียงเถ้าธุลีด้วยเพลิงเสน่หา

ราคีรักรอยสวาท
แมทเทียส คอสแทนทิโน เก็บความคั่งแค้นไว้ในอกตลอดระยะเวลาห้าปีหลังจากที่ผู้หญิงชั่วช้าอย่าง ลักษณ์นารา ลูกสาวแม่บ้านที่เขาเคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งจนตั้งท้อง หลอกเอาเงินจากมารดาของเขาสองล้านยูโรแล้วหนีหายไปกับแม่ของเธอ เขาตามหาผู้หญิงหน้าเงินและต้อยต่ำอย่างเธอจนพบเพื่อยื่นข้อเสนอและบีบบังคับให้หญิงสาวโดยเธอไม่มีทางเลือก

เจ้าสาวนอกทะเบียน
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นก่อนงานแต่งทำให้ เรยา กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา และทำให้ราณี ผู้เป็นน้องสาวต้องเข้าพิธีวิวาห์กับ กฤติ ทั้งที่ตลอดเวลาเขาคิดว่าเธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เขายอมแต่งงานกับเธอแต่ไม่เคยสนใจ กลั่นแกล้งสารพัดเพื่อให้เธอไปจากชีวิต แต่กว่าจะรู้ว่าราณีมีค่ากับเขาแค่ไหน เธอก็จากไปพร้อมกับหัวใจน้อย ๆ อีกดวง

ปลาวาฬ (ไม่) อ่อนโยน
ในคืนที่ 'วันวิวาห์' ต้องหนีการตามล่าแบบหัวซุกหัวซุน ผู้ชายท่าทางเถื่อน ถ่อย อ่อยเก่ง แถมยังเจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินคือที่พึ่งเดียวที่ช่วยเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนรอดคืนนั้นมาได้อย่างหวุดหวิดเตือนก็เตือนแล้วว่าอย่ามายุ่งกับเธออีก ไม่อย่างนั้นเขาจะโดนร่างแหไปด้วย แต่อีตา 'ปลาวาฬ' หน้ามึนนี่เคยเชื่อกันเสียที่ไหนนี่นอกจากเขาจะหาเรื่องมายุ่งวุ่นวายและทวงบุญคุณกับเธอได้ทุกวี่ทุกวันเหมือนคนว่างงานแล้ว เขายังชอบแสดงอาการหึง หวงเธอจนออกนอกหน้าอีกต่างหาก บ้าจริงๆ

หัวใจซ่อนรัก
ขัตติยะ...เพราะไม่อยากมีห่วงมาคล้องคอจึงคิดเกม 'แฟนกำมะลอ' ขึ้นมาเพื่อตบตามารดาพีรยา...เพราะรักและหนี้จึงยอมกระโดดลงไปร่วมเกม 'แฟนกำมะลอ' อย่างเลี่ยงไม่ได้“เธอทำอะไร”“อ้าว ก็นายให้ฉันแสดงความรักฉันก็ทำแล้วไง”“นี่แม่คุณ ฉันไม่ใช่ลูกชายหรือน้องชายของเธอนะ จะได้มาแสดงความรักโดยการกอด ลูบหัวลูบหลังอย่างนี้น่ะ”ขัตติยะดันร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนออก แล้วยืดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เท้าสะเอวเอียงคอมองหญิงสาวที่นั่งมองเขาตาเขียว ก่อนส่ายหน้า นี่เขาคิดผิดหรือคิดถูกที่มาเลือกยายลิงทโมนอย่างพีรยามาแสดงเป็นแฟนเนี่ย“ยังไงการกอดมันก็ถือได้ว่า เป็นการแสดงความรัก ต่อคนที่รักอีกวิธีหนึ่งละน่า”“แต่สำหรับคนเป็นแฟนกันมันต้องจูบ...เคยไหม จูบน่ะจูบ แล้วก็ต้องจูบตรงนี้ด้วย” ชายหนุ่มชี้ไปที่ริมฝีปากของตัวเอง พร้อมกับทิ้งตัวลงไปนั่งจนชิดกับหญิงสาวอีกครั้ง“ห๊า! จูบปากนายเนี่ยนะ..."

รอยรัก หัวใจทมิฬ
“ฮืออ...พี่โตเอาแสงไฟออกไปจากหน้าพรได้แล้ว” พรพรรณเกิดความโมโห คนหน้ามึนส่องอยู่ได้ บางทีการที่เธอมีปากเสียงใส่คนตัวใหญ่ก็เป็นการดีอยู่ไม่น้อย เพราะนั่นจะแสดงให้สิงโตรู้ว่าเธอไม่ใช่หญิงสาวที่จะมาบังคับจิตใจกันได้ตามอำเพ่อใจ“ปล่อยขาฉันได้แล้ว...” สิงโตขยับขาจะเดินหนี สับสนใจตัวเอง เขาไม่ยอมรับความจริง ว่าเวลาอยู่ไกล้ร่างอวบอั๋นแล้ว หัวใจที่มีให้แต่น้ำผึ้งนัน มันหวันไหว่ให้กับใครอีกคนที่เขาบอกตัวเองเสมอว่าเกลียด“พี่โตจะไปไหนพรยังไม่เสร็จเลย” แขนสลวยกอดที่ขาใหญ่ของสามีไว้แน่น กลัวเขาจะไปจากตรงนี้จริงๆ“เร็วๆ สิ...ทำไมนั่งนานจังวะนี่เธอปลดเบาหรือปลดทุกข์ฮ่ะ” ชายหนุ่มเปล่งเสียงเข้มดุดันกลบเกลื่อนความเปลี่ยนแปลงในหัวใจของตัวเอง“เสร็จแล้ว...อย่าไปไหนนะ...”“เสร็จก็ลุกสิ...” สิงโตยังเปล่งเสียงคำรามยังกับสิงโต แล้วทำหน้าทมึงทึงก้มมองคนร่างน้อยอยู่ในความมืด“พี่โตขา...” ร่างอวบยังนั่งอยู่ที่เดิม เธอแหงนมองคนตัวสูง“อะไร ?” คนขี้เก๊กแกล้งทำเสียงสูง“พรไม่มีกระดาษทิชชู่ค่ะ...” พรพรรณเปรยเสียงหวานออดอ้อน มือที่กอดขา เปลี่ยนมาเป็นสะกิดขากางเกงสามีหยิกๆ“อะไรว่ะ...ไม่มีกระทิชชู่...ก็ใช่ใบข้าวโพดเช็ดแทนก็แล้วกัน” สิงโตเด็ดใบข้าวโพดที่อยู่ไกล้มือที่สุด แล้วยื่นให้กับหญิงสาวที่ยังนั่งยองๆ ใบหน้าของเธอที่เงยมองเขานั่นเอ่อไปเลยทีเดียว“บ้า...ไอ้พี่โตทุเรศจะให้พรใช้ใบข้าวโพดเช็ดได้ไงมีหวังคันตาย...” พรพรรณเปรยเสียงสะบัดแผ่วเบา เพราะความเขินอาย“เอ้า...ฉันก็เห็นเธอกำลังคันอยู่ไม่ใช่เหรอ...” สิงโตเปล่งเสียงเย้ยหยันหญิงสาวไม่เลิก พูดตอกย้ำให้เธอได้เจ็บใจอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า“ทุเรศ...” คนร่างอวบรีบลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าคนตัวสูง ถึงจะมีความสูงแค่ราวนมของเขา เธอก็ไม่กลัว มือบางยกขึ้นผลักร่างใหญ่ให้หลีกทางให้ พร้อมทั้งก้าวเดินผ่าความมืดออกไปข้างนอก ตาก็มองแสงไฟจากกองไฟหน้ากระท่อง“ฮ่าๆๆ...ถ้าไม่หายคันเดียวคืนนี้ฉันช่วยเก่าให้ก็ได้นะ” เขาส่งเสียงร้องตะโกนถาม สองเท้าก็ก้าวเดินตามร่างอวบอั๋น พร้อมทั้งส่องไฟฉายให้เธอด้วย

โสเภณีไร้เดียงสา
เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัวทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไปอะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาเธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาวการพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า ‘แม่’ ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !

บำเรอรัก บำบัดSEX
บำเรอรักบำบัดSEXพราวแสง พราวรตี“เมื่อไหร่แกจะเลิกทำตัวสำส่อนสักที แกอายุยี่สิบเจ็ดแล้วนะ เรียนยังไม่จบแล้วริอ่านจะร่านอีก!”นี่คือประโยคเด็ดที่แม่สุดที่รักด่าประจานผมทุกวัน“โธ่ แม่ครับ ผมร่านที่ไหน แล้วที่เรียนไม่จบเนี่ยก็มีเหตุผล อีกอย่างผมก็เป็นโรคติดเซ็กส์ด้วยนะแม่ แม่ก็รู้นี่ครับ”และผมก็มักจะตอบกลับไปแบบนี้ แต่ครั้งนี้มันดันไม่จบอยู่แค่นั้น เพราะแม่สุดที่รักดันพูดประโยคที่ทำให้ผมอึ้งและช็อกไปสามวิ“งั้นก็ดี ในเมื่อแกมันเป็นโรคที่ชาวบ้านเขาไม่เป็นกัน ถ้าอย่างนั้นแกก็ไปหาจิตแพทย์ซะ เอาให้รู้ไปเลยว่าแกจะเลิกบ้าเซ็กส์ไม่ได้!!!”ภาคิน บริโภคทรัพย์“ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดให้ผมทีครับ!”นฤมล นฤกวี“ลองงดมีเซ็กส์สักสามเดือนดีกว่าไหม หรือไม่ก็ไปตัดทิ้งเลย รับรองว่าหายขาด!”*ไม่รับประกันความแซ่บ แต่ความน่ารักน่าหยิกของผู้ชายคนนี้จะมาทำให้ทุกคนหวั่นไหว!ใครชอบผู้ชายสายยั่ว น่ารัก น่าตบ ก็เชิญทางนี้ค่ะส่วนใครชอบผู้หญิงร้ายเงียบ เย็นชา แต่แอบหื่น ก็เชิญทางนี้เช่นกันเรื่องนี้เป็นแนว ๒๐ เด็กต่ำกว่าอายุสิบแปดควรพิจารณา*ยังมีเรื่องราวของพี่ชายพี่สาวพระเอกอีกนะคะ ถ้าแต่งเสร็จแล้วจะเอามาลงให้ค่ะ

ฉันต้องอยู่ต่อให้ได้
ครืน ครืน!!เปี้ยง! เปี้ยง!วิ้ววววววววว แอ๊ดด อี๊ดด เสียงท้องฟ้าร้องดังระงม พร้อมสายฟ้าที่ฟาดลงมาไม่หยุด ภายในกระท่อมที่เก่าทรุดโทรม แค่ลมพัดก็เกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ไม่ว่าจะพยามปิดเท่าไรมันก็ยังคงเปิดอยู่อย่างนั้นแปะ แปะ แปะ น้ำฝนที่ร่วงจากฟ้าค่อยๆ หยดลงบนเตียงเก่าๆ ที่บัดนี้มี 3 แม่ลูกนอนขดกกกอดเพื่อให้ความอบอุ่นแก่กันที่บนเตียง เด็กชายผมเพ้ายุ้งเยิงหน้าตามอมแมมตัวผอมแห้งแทบจะหนังติดกระดูกนอนที่กลางเตียง ส่วนทางซ้ายมือเป็นเด็กหญิงที่หน้าเหมือนกันยังกะแกะกันมา ต่างแค่เป็นหญิงเท่านั้น ส่วนริมขวาสุดเป็นหญิงกลางคนนอนกอดเด็กๆ ทั้งสองคนไว้ด้วยผ้านวมที่มีรอยปะชุนเย็บแล้วเย็บอีก ที่หาความอุ่นแทบไม่มี“ท่า...นแม่ ท่านแม่ ข้ากลัวจังเลยขอรับ”เด็กชายมอมแมมกล่าวเสียงสั่น สะอื้นไห้นอนกอดผู้เป็นมารดาแน่น“อาซิ่น อย่ากลัวนะลูก แม่จะปกป้องลูกๆ เอง”

คุณตัวชั่วคราว
"พอเถอะ""ห๊ะ? ""จูบของคุณมันไม่ได้เรื่องเลย""ว่าไงนะ""จูบห่วยขนาดนี้ยังจะกล้ารับงานอีกเหรอคะ ฉันว่าคุณเปลี่ยนอาชีพเถอะ" ว่าจบหญิงสาวก็ล้วงมือเข้าไปควานหาบางอย่างในกระเป๋ากางเกงของตน ก่อนจะแตะมันเข้ากับแผงอกของเขาเสียงดัง 'ปึก'"อะ...""ค่าจูบ"กล่าวเสร็จสรรพเธอก็รีบสาวเท้าอ้อมไปเปิดประตูรถและก้าวขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับ ก่อนจะขับจากไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เขายังอึ้งกับการกระทำเมื่อสักครู่ของสาวเจ้าไม่หายจูบห่วย?ค่าจูบ?ยิ่งเห็นแบงค์ยี่สิบยับยู่ยี่ในมือ เขาก็ยิ่งรู้สึกทึ่งหนักกว่าเก่า เพราะนอกจากอารมณ์ดิบในตัวที่ถูกเธอปลุกเร่าขึ้นมาจะไม่ได้รับการปลดปล่อยออกมาแล้ว คนที่มั่นใจว่าตัวเองจูบโคตรเก่งยังโดนดูถูกเข้าให้อีกบ้าเอ๊ย!
