ครอบครัวใช้ความรุนแรง

เสิ่นชิงรั่ว
บรรยากาศในห้องหนักอึ้งราวกับมีพายุกำลังก่อตัว"หนิงชิงรั่ว" หนิงเจิ้งเป็นฝ่ายเปิดฉาก เขากระแทกมือลงบนโต๊ะเสียงดังปัง "เมื่อเช้าเธอทำบ้าอะไรลงไป คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้ามาพูดจาสั่งสอนพี่ๆ ของเธอแบบนั้น เธอจงใจจะสร้างความแตกแยกให้บ้านนี้ใช่ไหม" ชิงรั่วเพียงยืนนิ่ง มองตอบกลับไปด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาเลยแม้แต่น้อย "พี่ๆ เหรอคะ?" เธอทวนคำ "หนูไม่แน่ใจว่าตอนนี้เรายังอยู่ในสถานะนั้นกันอีกหรือเปล่า" "แก" คำตอบของเธอราดน้ำมันลงบนกองไฟ สวีลู่ลุกพรวดขึ้นชี้หน้าเธอ "นังเด็กอกตัญญู ตระกูลหนิงเลี้ยงแกมาจนโต ยังไม่สำนึกบุญคุณอีก ตั้งแต่เวยอันกลับมา แกก็พยศขึ้นทุกวัน ทำให้ลูกสาวฉันไม่สบายใจ แกมันเป็นตัวหายนะ"

เจ้าสาวนอกทะเบียน
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นก่อนงานแต่งทำให้ เรยา กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา และทำให้ราณี ผู้เป็นน้องสาวต้องเข้าพิธีวิวาห์กับ กฤติ ทั้งที่ตลอดเวลาเขาคิดว่าเธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เขายอมแต่งงานกับเธอแต่ไม่เคยสนใจ กลั่นแกล้งสารพัดเพื่อให้เธอไปจากชีวิต แต่กว่าจะรู้ว่าราณีมีค่ากับเขาแค่ไหน เธอก็จากไปพร้อมกับหัวใจน้อย ๆ อีกดวง

เพลิงสวาทสีเงิน
อนาคิน และมุจลินทร์ ต้องมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกันอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง มุจลินทร์ คือภาพของความรักและความอ่อนหวานของน้องสาวประดุจสายน้ำช่วยกร่อนเซาะความกระด้างอย่างหินผาในหัวใจของพี่ชายที่ไม่เคยยอมรับแม่ใหม่มาแทนที่มารดา แม้อนาคินจะพยายามตั้งข้อรังเกียจและบริภาษเธอไว้มากแค่ไหน หากท้ายที่สุดแล้วเขาก็มิอาจปฏิเสธว่าได้เผลอใจรับน้องสาวแสนงามอย่างมุจลินทร์เข้าไปเต็มหัวใจเย็นชาดวงนั้นจนหมด

หนี้หัวใจซาตาน
นิตา เฝ้ารอคอยการกลับมาของ คลีฟ เวสเนอร์ นาวิกโยธินหนุ่มชาวอเมริกันที่จดทะเบียนสมรสกับเธอก่อนกลับไปร่วมปฏิบัติการทางการทหารในอาฟกานิสถาน หลังจากนั้นเขาไม่ได้ติดต่อกลับมาหาเธอเป็นเวลาเกือบสองปี หญิงสาวตัดสินใจไปตามหาสามีที่อเมริกา จนกระทั่งได้พบกับเขา ทว่า คลีฟ เวสเนอร์ที่เธอเคยรู้จักกลับไม่ใช่นายทหารนาวิกโยธินคนนั้นอีกต่อไป

เล่ห์รักลิขิตสวาท
ทศรัสมิ์เคยมีใจผูกพันกับอณัศยา แต่เมื่อเขาพาเธอไปรู้จักกับครอบครัว กลับกลายเป็นพ่อของทศรัสมิ์ที่หลงใหลแม่ของอณัศยาถึงขั้นหย่ากับแม่ของเขาที่ตรอมใจจนต้องหนีไปอยู่ต่างประเทศ ความรักของเขาและเธอจบสิ้นลง ทศรัสมิ์หายไปจากชีวิตของอณัศยาจวบจนกระทั่งวันที่เขากลับมาร่วมงานศพบิดาและรับรู้ว่าเขาคือผู้ครอบครองอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านของครอบครัวแต่เพียงผู้เดียว แม่ของอณัศยาร้องขอให้เขาช่วยเหลือและทศรัสมิ์จะไม่มีวันปฏิเสธโอกาสอันงดงามนี้...โอกาสที่เขาจะได้เอาคืน ล้างหนี้แค้นที่สองแม่ลูกเคยทำให้ชีวิตของเขาแทบสิ้นไร้ทางเดิน

พิศวาสเถื่อน
เบน คริสเตียนเซน ต้องสูญเสียน้องชายฝาแฝดของเขาไปในอุบัติเหตุซึ่งเขาฝังใจว่าจะต้องเอาตัวคนผิดมาชดใช้ความแค้น และคนที่ถูกเขาตราหน้าว่าเป็นฆาตกรคือพลอยพิชญา หญิงสาวที่ยอมรับผิดแทนเพื่อนแต่ไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของความยุ่งยากอย่างที่สุด

เมียซ่อนเสน่หา
ข้ามฟ้าจำต้องเข้าพิธีแต่งงานอย่างไม่เอิกเกริกกับ กีรยาร์ ลูกสาวของแม่บ้านที่พึ่งเสียชีวิตก่อนเขาเดินทางกลับจากต่างประเทศไม่ทันถึงเดือนทั้งที่ก่อนหน้าแม่ของเขาเกลียดชังแม่บ้านกับเด็กสาวคนนั้นเข้ากระดูกดำและพลอยทำให้เขาฝังใจโกรธเกลียดตามไปด้วยเพราะเข้าใจว่าสองแม่ลูกพยายามเอาใจบิดาเพื่อหาผลประโยชน์ เขาตั้งใจว่าจะทำตามความต้องการของพ่อแม่ รักษาการแต่งงานไว้แค่หนึ่งปี แต่จะไม่มีวันญาติดีกับลูกสาวกำพร้า แค่เก็บเธอไว้เป็นแค่ เมียซ่อนเสน่หา แต่จะไม่มีวันรักเป็นอันขาด!

เงารักเพลิงเสน่หา
เขา...ไม่อาจหยุดไฟแค้นที่จะทำลายหัวใจเธอได้และเธอ...ก็ไม่อาจหยุดหัวใจรักเขา แม้ถูกแผดเผาจนเหลือเพียงเถ้าธุลีด้วยเพลิงเสน่หา

ราคีรักรอยสวาท
แมทเทียส คอสแทนทิโน เก็บความคั่งแค้นไว้ในอกตลอดระยะเวลาห้าปีหลังจากที่ผู้หญิงชั่วช้าอย่าง ลักษณ์นารา ลูกสาวแม่บ้านที่เขาเคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งจนตั้งท้อง หลอกเอาเงินจากมารดาของเขาสองล้านยูโรแล้วหนีหายไปกับแม่ของเธอ เขาตามหาผู้หญิงหน้าเงินและต้อยต่ำอย่างเธอจนพบเพื่อยื่นข้อเสนอและบีบบังคับให้หญิงสาวโดยเธอไม่มีทางเลือก

ปลาวาฬ (ไม่) อ่อนโยน
ในคืนที่ 'วันวิวาห์' ต้องหนีการตามล่าแบบหัวซุกหัวซุน ผู้ชายท่าทางเถื่อน ถ่อย อ่อยเก่ง แถมยังเจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินคือที่พึ่งเดียวที่ช่วยเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนรอดคืนนั้นมาได้อย่างหวุดหวิดเตือนก็เตือนแล้วว่าอย่ามายุ่งกับเธออีก ไม่อย่างนั้นเขาจะโดนร่างแหไปด้วย แต่อีตา 'ปลาวาฬ' หน้ามึนนี่เคยเชื่อกันเสียที่ไหนนี่นอกจากเขาจะหาเรื่องมายุ่งวุ่นวายและทวงบุญคุณกับเธอได้ทุกวี่ทุกวันเหมือนคนว่างงานแล้ว เขายังชอบแสดงอาการหึง หวงเธอจนออกนอกหน้าอีกต่างหาก บ้าจริงๆ

หัวใจซ่อนรัก
ขัตติยะ...เพราะไม่อยากมีห่วงมาคล้องคอจึงคิดเกม 'แฟนกำมะลอ' ขึ้นมาเพื่อตบตามารดาพีรยา...เพราะรักและหนี้จึงยอมกระโดดลงไปร่วมเกม 'แฟนกำมะลอ' อย่างเลี่ยงไม่ได้“เธอทำอะไร”“อ้าว ก็นายให้ฉันแสดงความรักฉันก็ทำแล้วไง”“นี่แม่คุณ ฉันไม่ใช่ลูกชายหรือน้องชายของเธอนะ จะได้มาแสดงความรักโดยการกอด ลูบหัวลูบหลังอย่างนี้น่ะ”ขัตติยะดันร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนออก แล้วยืดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เท้าสะเอวเอียงคอมองหญิงสาวที่นั่งมองเขาตาเขียว ก่อนส่ายหน้า นี่เขาคิดผิดหรือคิดถูกที่มาเลือกยายลิงทโมนอย่างพีรยามาแสดงเป็นแฟนเนี่ย“ยังไงการกอดมันก็ถือได้ว่า เป็นการแสดงความรัก ต่อคนที่รักอีกวิธีหนึ่งละน่า”“แต่สำหรับคนเป็นแฟนกันมันต้องจูบ...เคยไหม จูบน่ะจูบ แล้วก็ต้องจูบตรงนี้ด้วย” ชายหนุ่มชี้ไปที่ริมฝีปากของตัวเอง พร้อมกับทิ้งตัวลงไปนั่งจนชิดกับหญิงสาวอีกครั้ง“ห๊า! จูบปากนายเนี่ยนะ..."

รอยรัก หัวใจทมิฬ
“ฮืออ...พี่โตเอาแสงไฟออกไปจากหน้าพรได้แล้ว” พรพรรณเกิดความโมโห คนหน้ามึนส่องอยู่ได้ บางทีการที่เธอมีปากเสียงใส่คนตัวใหญ่ก็เป็นการดีอยู่ไม่น้อย เพราะนั่นจะแสดงให้สิงโตรู้ว่าเธอไม่ใช่หญิงสาวที่จะมาบังคับจิตใจกันได้ตามอำเพ่อใจ“ปล่อยขาฉันได้แล้ว...” สิงโตขยับขาจะเดินหนี สับสนใจตัวเอง เขาไม่ยอมรับความจริง ว่าเวลาอยู่ไกล้ร่างอวบอั๋นแล้ว หัวใจที่มีให้แต่น้ำผึ้งนัน มันหวันไหว่ให้กับใครอีกคนที่เขาบอกตัวเองเสมอว่าเกลียด“พี่โตจะไปไหนพรยังไม่เสร็จเลย” แขนสลวยกอดที่ขาใหญ่ของสามีไว้แน่น กลัวเขาจะไปจากตรงนี้จริงๆ“เร็วๆ สิ...ทำไมนั่งนานจังวะนี่เธอปลดเบาหรือปลดทุกข์ฮ่ะ” ชายหนุ่มเปล่งเสียงเข้มดุดันกลบเกลื่อนความเปลี่ยนแปลงในหัวใจของตัวเอง“เสร็จแล้ว...อย่าไปไหนนะ...”“เสร็จก็ลุกสิ...” สิงโตยังเปล่งเสียงคำรามยังกับสิงโต แล้วทำหน้าทมึงทึงก้มมองคนร่างน้อยอยู่ในความมืด“พี่โตขา...” ร่างอวบยังนั่งอยู่ที่เดิม เธอแหงนมองคนตัวสูง“อะไร ?” คนขี้เก๊กแกล้งทำเสียงสูง“พรไม่มีกระดาษทิชชู่ค่ะ...” พรพรรณเปรยเสียงหวานออดอ้อน มือที่กอดขา เปลี่ยนมาเป็นสะกิดขากางเกงสามีหยิกๆ“อะไรว่ะ...ไม่มีกระทิชชู่...ก็ใช่ใบข้าวโพดเช็ดแทนก็แล้วกัน” สิงโตเด็ดใบข้าวโพดที่อยู่ไกล้มือที่สุด แล้วยื่นให้กับหญิงสาวที่ยังนั่งยองๆ ใบหน้าของเธอที่เงยมองเขานั่นเอ่อไปเลยทีเดียว“บ้า...ไอ้พี่โตทุเรศจะให้พรใช้ใบข้าวโพดเช็ดได้ไงมีหวังคันตาย...” พรพรรณเปรยเสียงสะบัดแผ่วเบา เพราะความเขินอาย“เอ้า...ฉันก็เห็นเธอกำลังคันอยู่ไม่ใช่เหรอ...” สิงโตเปล่งเสียงเย้ยหยันหญิงสาวไม่เลิก พูดตอกย้ำให้เธอได้เจ็บใจอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า“ทุเรศ...” คนร่างอวบรีบลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าคนตัวสูง ถึงจะมีความสูงแค่ราวนมของเขา เธอก็ไม่กลัว มือบางยกขึ้นผลักร่างใหญ่ให้หลีกทางให้ พร้อมทั้งก้าวเดินผ่าความมืดออกไปข้างนอก ตาก็มองแสงไฟจากกองไฟหน้ากระท่อง“ฮ่าๆๆ...ถ้าไม่หายคันเดียวคืนนี้ฉันช่วยเก่าให้ก็ได้นะ” เขาส่งเสียงร้องตะโกนถาม สองเท้าก็ก้าวเดินตามร่างอวบอั๋น พร้อมทั้งส่องไฟฉายให้เธอด้วย

โสเภณีไร้เดียงสา
เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัวทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไปอะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาเธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาวการพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า ‘แม่’ ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !

บำเรอรัก บำบัดSEX
บำเรอรักบำบัดSEXพราวแสง พราวรตี“เมื่อไหร่แกจะเลิกทำตัวสำส่อนสักที แกอายุยี่สิบเจ็ดแล้วนะ เรียนยังไม่จบแล้วริอ่านจะร่านอีก!”นี่คือประโยคเด็ดที่แม่สุดที่รักด่าประจานผมทุกวัน“โธ่ แม่ครับ ผมร่านที่ไหน แล้วที่เรียนไม่จบเนี่ยก็มีเหตุผล อีกอย่างผมก็เป็นโรคติดเซ็กส์ด้วยนะแม่ แม่ก็รู้นี่ครับ”และผมก็มักจะตอบกลับไปแบบนี้ แต่ครั้งนี้มันดันไม่จบอยู่แค่นั้น เพราะแม่สุดที่รักดันพูดประโยคที่ทำให้ผมอึ้งและช็อกไปสามวิ“งั้นก็ดี ในเมื่อแกมันเป็นโรคที่ชาวบ้านเขาไม่เป็นกัน ถ้าอย่างนั้นแกก็ไปหาจิตแพทย์ซะ เอาให้รู้ไปเลยว่าแกจะเลิกบ้าเซ็กส์ไม่ได้!!!”ภาคิน บริโภคทรัพย์“ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดให้ผมทีครับ!”นฤมล นฤกวี“ลองงดมีเซ็กส์สักสามเดือนดีกว่าไหม หรือไม่ก็ไปตัดทิ้งเลย รับรองว่าหายขาด!”*ไม่รับประกันความแซ่บ แต่ความน่ารักน่าหยิกของผู้ชายคนนี้จะมาทำให้ทุกคนหวั่นไหว!ใครชอบผู้ชายสายยั่ว น่ารัก น่าตบ ก็เชิญทางนี้ค่ะส่วนใครชอบผู้หญิงร้ายเงียบ เย็นชา แต่แอบหื่น ก็เชิญทางนี้เช่นกันเรื่องนี้เป็นแนว ๒๐ เด็กต่ำกว่าอายุสิบแปดควรพิจารณา*ยังมีเรื่องราวของพี่ชายพี่สาวพระเอกอีกนะคะ ถ้าแต่งเสร็จแล้วจะเอามาลงให้ค่ะ

รอยแค้นตราบาปรัก
ชไปมากกว่านี้อีกแล้ว...ร่างบางนั่งลงตรงหน้าสามีเมื่อคนใช้เรียกเธอมาพบเขาที่ห้องรับแขก พลางมองชายหนุ่มที่ไม่ยอมพูดคุยกับเธอเลยตั้งแต่เข้ามานั่ง และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะกลายเป็นอดีตสามี เธอพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกั้นอารมณ์ไว้ไม่ให้เผยด้านอ่อนแอออกมามันน่าตลกไหมล่ะ...เธอถูกกล่าวหาว่ามีชู้ ทั้งที่ตัวเองไม่รู้สติ...ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะยื่นอุทธรณ์เพื่อตามหาความจริงเขาตัดสินเธอเพียงแค่สิ่งที่เห็น เชื่อคำพูดของมารดาผู้ประเสริฐมากกว่าสะใภ้กาฝากที่แม่ผัวไม่ยอมรับ เพราะไม่มีหัวนอนปลายเท้า...ตอนนี้เธอเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่า...ต่อให้รักกันมากแค่ไหน ก้าวผ่านอุปสรรคมาด้วยกันมากมาย ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะรักกันยืนยาวตลอดไปได้ เหมือนเธอตอนนี้ยังไงล่ะ ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี พิพากษาว่าเป็นหญิงมักมาก คบชู้สู่ชาย“เชิญคุณเมฆาเซ็นชื่อตรงนี้เลยครับ” เจ้าพนักงานอำเภอพูดทำลายความเงียบใบหย่าถูกยื่นไปยังตรงหน้าของเมฆา มือหนาหยิบปากกาขึ้นมาแล้วจรดเซ็นชื่อลงอย่างไม่ลังเลใจ จากนั้นก็เลื่อนไปหาหญิงสาวตรงหน้า"เซ็นซะ" น้ำเสียงที่ใช้ดูห่างเหินรวมทั้งนัยน์ตาเต็มไปด้วยอาการเฉยเมยเมื่อมองเข้าไปลึก ๆ จะพบกับความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้มือเรียวบางหยิบปากกาขึ้นมา นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริก พลางกะพริบตาเพื่อขับไล่น้ำตาไม่ให้ไหลออกมา แม้จะพยายามไม่ให้คนตรงหน้าเห็นความอ่อนแอ แต่มันไม่สามารถกั้นเอาไว้ได้หมดแล้วซึ่งความรักของเธอ ความรักที่บ่มเพาะมานานถึงสามปีกับอีก สามเดือนที่แต่งงานกัน เธอถูกคนใจร้ายลงทัณฑ์อย่างเจ็บปวดทรมาน พวกเขายัดเหยียดความอดสูมาให้ราวกับเป็นตราบาปในชีวิต เธอถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงชั่วช้าไพลินทร์จัดการเซ็นเอกสารตรงหน้าทั้งน้ำตา ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้วันที่เธอกับเขาตัดขาดความเป็นสามีภรรยาเพียงแค่ไม่เชื่อใจ

ฉันต้องอยู่ต่อให้ได้
ครืน ครืน!!เปี้ยง! เปี้ยง!วิ้ววววววววว แอ๊ดด อี๊ดด เสียงท้องฟ้าร้องดังระงม พร้อมสายฟ้าที่ฟาดลงมาไม่หยุด ภายในกระท่อมที่เก่าทรุดโทรม แค่ลมพัดก็เกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ไม่ว่าจะพยามปิดเท่าไรมันก็ยังคงเปิดอยู่อย่างนั้นแปะ แปะ แปะ น้ำฝนที่ร่วงจากฟ้าค่อยๆ หยดลงบนเตียงเก่าๆ ที่บัดนี้มี 3 แม่ลูกนอนขดกกกอดเพื่อให้ความอบอุ่นแก่กันที่บนเตียง เด็กชายผมเพ้ายุ้งเยิงหน้าตามอมแมมตัวผอมแห้งแทบจะหนังติดกระดูกนอนที่กลางเตียง ส่วนทางซ้ายมือเป็นเด็กหญิงที่หน้าเหมือนกันยังกะแกะกันมา ต่างแค่เป็นหญิงเท่านั้น ส่วนริมขวาสุดเป็นหญิงกลางคนนอนกอดเด็กๆ ทั้งสองคนไว้ด้วยผ้านวมที่มีรอยปะชุนเย็บแล้วเย็บอีก ที่หาความอุ่นแทบไม่มี“ท่า...นแม่ ท่านแม่ ข้ากลัวจังเลยขอรับ”เด็กชายมอมแมมกล่าวเสียงสั่น สะอื้นไห้นอนกอดผู้เป็นมารดาแน่น“อาซิ่น อย่ากลัวนะลูก แม่จะปกป้องลูกๆ เอง”

คุณตัวชั่วคราว
"พอเถอะ""ห๊ะ? ""จูบของคุณมันไม่ได้เรื่องเลย""ว่าไงนะ""จูบห่วยขนาดนี้ยังจะกล้ารับงานอีกเหรอคะ ฉันว่าคุณเปลี่ยนอาชีพเถอะ" ว่าจบหญิงสาวก็ล้วงมือเข้าไปควานหาบางอย่างในกระเป๋ากางเกงของตน ก่อนจะแตะมันเข้ากับแผงอกของเขาเสียงดัง 'ปึก'"อะ...""ค่าจูบ"กล่าวเสร็จสรรพเธอก็รีบสาวเท้าอ้อมไปเปิดประตูรถและก้าวขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับ ก่อนจะขับจากไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เขายังอึ้งกับการกระทำเมื่อสักครู่ของสาวเจ้าไม่หายจูบห่วย?ค่าจูบ?ยิ่งเห็นแบงค์ยี่สิบยับยู่ยี่ในมือ เขาก็ยิ่งรู้สึกทึ่งหนักกว่าเก่า เพราะนอกจากอารมณ์ดิบในตัวที่ถูกเธอปลุกเร่าขึ้นมาจะไม่ได้รับการปลดปล่อยออกมาแล้ว คนที่มั่นใจว่าตัวเองจูบโคตรเก่งยังโดนดูถูกเข้าให้อีกบ้าเอ๊ย!

ถ้าหากว่าฉันได้เกิดใหม่เป็นนางร้ายล่ะก็!
น่าเบื่อจริงๆทำไมพวกนางร้ายในนิยายถึงโง่นักนะ สวยก็สวย เงินทองก็ไม่ขัดสนแต่ดันทำทุกอย่างเพื่อคนที่เขาไม่รักไม่เห็นคุุณค่าเนี่ยนะ แถมนางร้ายในนิยายเรื่องโปรดฉันเธอยังมีคำสาปร้ายที่พรากชีวิตผู้คนและเกือบจะฆ่านางเอกทิ้งอีก น่าสงสารกว่าก็ประชาชนในประเทศเธอนั่นแหละ ถ้าหากฉันได้เกิดเป็นเธอนะ โศกอนาฏกรรมบ้าๆนี่ฉันจะไม่ให้เกิดขึ้นเด็ดขาด และจะเป็นนางร้ายที่ปังที่สุดในโลกเลยคอยดู

พ่ายรักบ่วงพันธนาการ
ไอริญ ต้องที่หนีการแต่งงานชนิดหัวซุกหัวซุน แต่การหนีของเธอ กลับโคจรมาเจอ ปฐมพฤกษ์ ผู้ชายน่ารัก อบอุ่น เข้าอย่างจัง ความรักของเธอกับเขาจะลงตัวได้ยังไง ในเมื่อสัตวแพทย์หนุ่มคนนี้ คือน้องชายของ ปฐมภูมิ ผู้ชายที่ไอริญต้องเข้าพิธีแต่งงานด้วย!!!- - - -“ฉันใจร้ายกับคุณไม่ลงแล้วล่ะ”“คุณกำลังชวนผมขึ้นเตียงอยู่นะไอริญ” หญิงสาวแก้มแดงปลั่งขึ้นมาเมื่อชายหนุ่มตีความกับเจตนาของเธอไปอีกเรื่อง“ทะลึ่งละ ถ้ากลัวว่าขึ้นเตียงแล้วไม่ปลอดภัยอยากจะนอนข้างล่างก็เชิญตามสบาย” บอกจบหญิงสาวก็เอื้อมมือไปปิดโคมไฟข้างหัวเตียงโดยไม่สนใจอีกฝ่ายชายหนุ่มยิ้มกว้างรีบขึ้นเตียงทันที“เปลี่ยนใจแล้วเหรอ?” ไอริญกลั้นใจถามโดยไม่หันไปมองร่างสูงซึ่งขยับตัวเข้ามาใกล้“ผมไม่อยากนอนหนาวคนเดียว ผมคิดว่าคงอบอุ่นมากกว่านี้ ถ้าผมจะกอดคุณไว้ทั้งคืน”“หมอมิ่ง ฉันอนุญาตให้คุณขึ้นมานอนบนเตียงเท่านั้นนะคะ ฉันไม่ได้อนุญาตให้คุณกอดฉันสักหน่อย” หญิงสาวบอกเสียงสั่น หัวใจเต้นแรง“ผมอนุญาตตัวเองแล้ว” ชายหนุ่มยิ้มตาวาว จมูกโด่งฝังลงกับแผ่นหลังของหญิงสาวอย่างหลงใหล ทั้งสูดเอากลิ่นหอมของแป้งเด็ก

ปราณปริยา
ปราณปริยาถูกชะตาชีวิตบีบรัดให้ต้องจำใจยอมอย่างไม่มีทางเลี่ยงเป็นผู้หญิงของนักธุรกิจผู้ร่ำรวย เขาเลี้ยงดูเธอไว้เพื่อบำรุงบำเรอความสุข แต่แล้วเมื่อเธอตั้งครรภ์เขากลับแสดงท่าทีไม่ยอมรับ เธอจึงต้องจากไปพร้อมลูกในท้องของเขา การจากไปแบบไร้ร่องรอยของหญิงสาวที่ปรานต์เลี้ยงไว้เพื่อบำรุงบำเรอความสุขทำให้ใจของปรานต์แหว่งโหวงถูกกัดกร่อนอย่างที่ไม่เคยเป็น หลายปีให้หลัง ปรานต์พบเธออีกครั้ง ในฐานะผู้หญิงที่ภพ ชายรุ่นพี่ที่เขาเคารพรักมากคนหนึ่งจริงจังถึงขั้นจะแต่งงานด้วย เธอเป็นเมียของเขา แล้วยังเคยท้องลูกของเขาอีก มีสิทธิ์อะไรเอาตัวเองใส่ตะกร้าล้างน้ำไปขายให้คนอื่น! *** มีเนื้อหาบางช่วงไม่เหมาะสำหรับบุคคลอายุต่ำกว่า 18 ปี ***
