
รักวายร้ายของนายเย็นชา
"แม็ก" หนุ่มเพลย์บอยตัวพ่อ อารมณ์ร้อนเกรี้ยวกราดหงุดหงิดโมโหง่ายทุกครั้งที่มีคนเข้าใกล้เขา..เย็นชาไม่สนแคร์ใคร แต่ลึกๆนิสัยที่แท้จริงของเขาต่างจากที่เป็นอยู่โดยสิ้นเชิง "ชบา" ชบาหญิงสาวสวยหน้าผู้น่ารักคนเก่งอย่างเธอต้องมาเป็นผู้ดูแลพี่ชายเพื่อนของเธอโดยจ้างเธอ เดือนละ3แสนบาทงานดีเงินใครเล่าจะไม่ทำแค่เรื่องจิ๊บจ๊อยเธอบอก..แต่หารู้ไหมว่านี้คือแผนของเพื่อนเธอทั้งหมดเพื่อจะหวังให้เธอได้มาเป็นพี่สะใภ้

ภรรยาป้ายแดง
เมื่อกำลังจะถูกจับเข้าบ่วงวิวาห์ กับหม่อมราชวงศ์สาวผู้สวยแต่เปลือก ที่ดูแล้วจะเป็นมหาภัยครั้งใหญ่ในชีวิต ทางรอดเดียวของคุณชายหนุ่ม คือต้องหาเจ้าสาวกำมะลอ มาสวมรอยเป็นภรรยาป้ายแดง และตัวเลือกนั้นก็คือเธอ!! มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของกานต์ธีรา จู่ๆ ก็ถูกหาว่าเป็นสาวใช้ แถมอีตาคุณชายนั่นยังบังอาจจะมาซื้อเธอไปเป็นนางบำเรออีก จะบ้าเรอะ!! ฝันไปเหอะย่ะ “คุณมีอะไรกับฉันแล้วจริงๆ น่ะเหรอคะ” เสียงสั่นๆ ที่เอ่ยถาม เล่นเอา ม.ร.ว.หนุ่มหน้าแดงก่ำ เพียงแค่จินตนาการ ว่าเขาได้กอดจูบคลุกเคล้ากับคนในอ้อมกอดเข้าจริงๆ อะไรต่อมิอะไรมันก็ร้อนแรงวูบวาบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ทำไมกานต์ต้องถามแบบนั้นด้วย” “ก็ฉัน...มัน” กานต์ธีราหน้าแดงแป๊ด เมื่อพูดประโยคต่อไป “ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลยว่า... เอ่อ... ว่า” ตายละวา... ม.ร.ว.หนุ่มอุทานในใจ นี่มันยุคอินเตอร์เน็ตแล้ว ความรู้เรื่องนี้ก็กว้างขวางไปถึงไหนๆ ไม่แปลกหรอกที่เจ้าหล่อนจะสงสัยเอา ว่าอาจจะไม่มีการรุกล้ำร่างกายของตนเอง ก็เขาไม่ได้ทำอะไรจริงๆ เลยนี่นา ทั้งที่เกือบจะตบะแตกอยู่แล้ว ตอนที่นอนนิ่งมองสาวเจ้าอยู่เฉยๆ การที่ต้องอยู่สองต่อสองกับหญิงสาวน่าปรารถนาไปทั้งเนื้อทั้งตัวอย่างกานต์ธีรา มันก็เล่นเอาเขาแทบจะคลั่ง แม่น้องสาวของเขาเองก็หลบแวบไปอย่างรวดเร็ว เมื่อจัดการจัดฉากให้พี่ชายเรียบร้อยแล้ว แถมกำชับมาอีกด้วยว่างานนี้ ต้องสำเร็จสถานเดียว เพราะเขาไม่มีทางเลือกอีกแล้ว นอกจากจะกล่อมให้คนในอ้อมกอดนี่ยอมจำนน “คือว่า...เอ่อ...” เขาเองก็หน้าแดงไม่แพ้เธอ เมื่อพูดเหตุผลที่ทำให้อีกฝ่าย ‘ไม่รู้สึกเสียหายหรือเจ็บปวด’ กับร่างกายเลยสักนิด “พอดีฉันน่ะ เอ่อ..ค่อนข้างจะไม่ได้มาตรฐาน” ม.ร.ว.หนุ่มกระแอม รู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยที่ต้องลดขนาดของตนเองให้ฟังดูจิ๊บจ้อย น่าเอ็นดู มาร่วมพิสูจน์มาตรฐาน เอ๊ย! พิสูจน์รักของคุณชายหนุ่ม กับสาวใช้กำมะลอ ว่าจะหวานเด็๋ด เผ็ดมันขนาดไหน รักนี้มีฮา ฟิน จิกหมอนกันขาดไปข้างละจ้าา

เมียเก็บ
จากหลานสาวแม่บ้าน สู่ตำแหน่งเมียเก็บของลูกชายเจ้าของบ้านที่กำลังจะแต่งงานกับหญิงอื่น

บอส...เอวดุ
ที่บ้านของจันทร์เจ้าล้มละลาย พ่อของเธอฆ่าตัวตายแม่เป็นโรคซึมเศร้า เธอมีน้องแผดอายุเพียงแค่ห้าขวบ จันทร์เจ้าจึงจำใจแบกหน้าไปขอความช่วยเหลือจากเตชินอดีตลูกคนใช้ที่ทำธุรกิจจนกลายเป็นเศรษฐีใหม่ เตชินถูกจันทร์เจ้าข่มเหงและดูถูกมาตั้งแต่เด็ก เขาเก็บหนี้แค้นเอาไว้ และวันนี้โอกาสแห่งการแก้แค้นได้มาถึง เขายื่นข้อเสนอให้จันทร์เจ้ามาทำงานเป็นเลขาให้เขา และอีกฐานะหนึ่งคือนางบำเรอของเขา โดยไม่แยแสว่าหญิงสาวจะต้องฝืนกล้ำกลืนกับสิ่งนี้ จะว่าเขาเลวก็ช่างแต่เมื่อได้โอกาสเขาไม่รอที่จะขย้ำเธอให้จมเขี้ยว

คลั่งรักเด็กซื่อ
เขาที่เป็นถึงท่านประธานบริษัทได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้... เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ! ______________________________________________ ตัวอย่างความแซ่บ “อึก! คุณแดน...” “คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า” แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก “อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ” ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน... “อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!” _________________________________________________ คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)

คนขับรถของคุณหนู
“อู้ววว… กลีบเยิ้มดีจังคุณหนู… ” ลุงช้างเสียงกระเส่าเอามือลูบน้ำหวานสวาทของหล่อนที่กำลังลั่งไหลออกมาอาบชุ่มก้อนไข่ดำๆ เบียดคาอยู่กับปากรู “ก็หนูเสียวนี่คะ… ซี้ดดด… กลั้นน้ำไม่อยู่… งือออออออ… ” หญิงสาวกล่าวอายๆ “ไม่ต้องกลั้นครับ… ขมิบน้ำออกมาเยอะๆ ครับลุงชอบ… อู้ววว… ซี้ดดด… คุณหนูเก่งมากครับดูดของลุงเข้าไปมิดสุดโคนเลยครับ… ” ลุงช้างชอบใจ… ขณะพูดก็กระเด้าไปด้วย ใบหน้ากดเข้าหาสองเต้ากระเพื่อมไหวอยู่ตรงหน้า ขยับเอวอัดลำเนื้อยาวใหญ่ทะลวงเข้าใส่กลีบสาวเสียงดังซ่วบ ในท่าที่ง่ามเข่าของสาวน้อยคร่อมอยู่กลางลำตัว

นายท่านอย่ารุนแรง
ทาสสาวไร้ความทรงจำ กลายเป็นเครื่องบำเรอกามราคะของนายท่าน นางถลำใจรักคนใจร้าย โดยไม่รู้เลยว่า... เขาเสพกามกับนางเพียงเพื่อแก้แค้น หมายให้นางอุ้มท้องบุตรไร้บิดา บากหน้ากลับจวนด้วยความอับอาย

เขาเป็นคนสวนของผม The gardener
‘เจ้านาย – คนสวน’ ความรัก ระหว่าง ชาย-ชาย มีจริงหรือ? หรือนั่นคือ ความใคร่! ที่ไม่มีวันสิ้นสุด แต่เวลานี้ เขา... อยากได้ริมฝีปากของใครบางคนมากลืนกิน รูดเข้ารูดออก ให้เขายืนอยู่แบบนี้ แล้วมีใครคนนั้นนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น มือหนึ่งกำดุ้นรูดเข้ารูดออกตามจังหวะที่ริมฝีปากเคลื่อนเข้าออก อีกมือก็กระชับที่บั้นท้ายแน่น บีบแล้วคลายๆ ให้เขาใช้ฝ่ามือกดหัวแล้วแอ่นดุ้นเสยใส่ปากไม่ยั้ง

ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลิลิธ
'ทางเราได้ตรวจสอบว่าโฮสต์ทำความดีครบ 9,999 ครั้ง จึงได้ส่งระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์มาเพื่ออำนวยความสะดวกให้โฮสต์ทำความดีต่อไป!'กรี๊ดดด! มันไม่มีประโยชน์ว้อยยย!!!!

อ้อมกอดซาตาน
"เธอท้องกับใคร ฉันถามว่าเธอท้องกับใคร" พิมพ์ได้ยินคำถามที่ออกมาจากปากปีเตอร์ก็นิ่งอึ้งไปไม่คิดเลยว่าเขาจะถามมันออกมา "ฉันไม่รู้" ตัดสินใจตอบไปอย่างนั้นเพื่อตัดปัญหาทุกอย่างที่จะตามมาทีหลัง

ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลอเรนท์
**ภาคต่อจากเรื่อง ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลิลิธ**หลังจากโดนเจ้าพระเอกผู้ชั่วร้ายเอาตัวเธอทดลอง จนวิญญาณเธอหลุดไปเข้าร่างองค์หญิงผู้หนึ่ง ผู้มีพลังเยียวยาตัวเอง และที่สำคัญเป็น 'นางร้ายที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวของคุณนางเอก' ค่าาา เป็นองค์หญิงก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมต้องพ่วงความเป็นนางร้ายมาด้วย แล้วเธอดันมาเข้าร่างตอนอีกฝ่ายโดนถ่วงน้ำมาสามวันสามคืนอีก! โอ๊ย นังลิลิธคนนี้จะอยู่ได้ยังไงคะ!!!

หวงรักพันธนาการเถื่อน
พันธนาการเธอไว้ด้วยความแค้น ความโหยหา หรือหวงหัวใจ ‘ฆนศิลา’ ไม่อยากคิดอีกต่อไป นับจากนี้แค่ต้องทำให้หัวใจที่เหมือนโดนทรยศให้รู้สึกถึงชัยชนะก็เท่านั้นครบตามสัญญาที่เฝ้ารอคอย สมใจแค้นเมื่อไหร่ต่างคนก็ต่างไป…‘งามฟ้า’ ไม่เคยคิดคนที่เคยหลอกล่อ ล่อลวงหัวใจสาวน้อยคนหนึ่ง จะไร้ความปราณี เถื่อนเช่นนี้เสียแรงที่เคยรัก เคยบูชาเมื่อเขาใจดำ ไร้ซึ่งหัวใจ ความลับเรื่องที่ปกปิดไว้ก็จะเป็นเช่นนั้นตลอดไปฆนศิลา ปิยรมย์ ไม่คู่ควรกับคำว่า ‘พ่อ’

หนี้รักบำบัดแค้น
เขาตั้งข้อเกลียดชังและพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะบีบบังคับให้เด็กสาวคนนั้นคายความลับในสิ่งที่แม่เธอทำออกมาให้ได้

ทาสพิศวาส
ความปรารถนาไม่ปรานีใครนาย บ่าว ไพร่ หรือว่า ทาสหากตกอยู่ในวังวนแห่งดำฤษณาแล้วนั้นไม่แคล้วจะตกเป็น ‘ทาสพิศวาส’ เท่าเทียม

คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”คำโปรย : นับดาวพยายามทำตัวให้เบาที่สุด เพื่อตั้งใจจะลงจากเตียงไม่ให้เขารู้สึกตัว ตอนนี้เธอสับสนไปหมดแล้ว ขอเวลาตั้งสติก่อน ควับ! แต่นับดาวไม่อาจทำได้อย่างที่คิด เมื่อเอวเธอถูกรั้งไว้ อุ้ย! นับดาวล้มตัวลงนอนบนที่นอนอีกครั้ง “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! เสียงแหบพร่าฝ่าความมืดพร้อมลมหายใจอุ่นร้อนผ่าวที่เป่าอยู่ที่ซอกคอข้างแก้ม ขนอ่อนทุกเส้นบนร่างกายสาวลุกชันพร้อมเพรียงกันอย่างไม่รีรอ “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “ไม่จริง...” นับดาวร้องออกมา น้ำตาที่ไม่ได้ไหลออกมาในตอนแรก ตอนนี้มันหลั่งออกมาจนเธอดูน่าสงสารมาก พรึ่บ! ทิวายิ้มหยัน รอยยิ้มนี้ของเขาแน่นอนว่านับดาวไม่มีทางได้เห็น เขาผละออกจากร่างเธอ และทอดกายนอนหลับตาลงเข้าสู่นิทราไปทันที ไม่มีการปลอบโยนใดๆ เขาลงแรงไปตั้งเยอะกับแผนนี้ ‘นับดาว นี้แค่บทเรียนแรกของเธอ ฉันอยากรู้นักว่าเธอจะทนไปได้สักแค่ไหน กับความอัปยศครั้งนี้’

บ่วงแค้นหัวใจปีศาจ
“ตีฉันสิ ทำร้ายฉันเหมือนที่คุณทำ หรือจะขืนใจฉันต่อหน้าทุกคนก็ได้ ต่อให้ฉันทำดีแค่ไหน คุณก็เห็นฉันเป็นคนเลว ฉันกับพี่พนา เราไม่เคยเป็นอะไรกัน คุณก็ยัดเยียดข้อกล่าวหาให้ฉัน ฮืออ” ดารินกรีดร้องอย่างอัดอั้นน่าสงสารทำให้คนงานในไร่พากันมองหญิงสาวอย่างสงสาร และพากันมองเจ้านายหนุ่มของพวกเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป นั่นทำให้หัสดินยิ่งโกรธดารินมากยิ่งขึ้น“หุบปากเน่าๆ ของเธอซะ” หัสดินเอ่ยจบก็เดินปรี่เข้าไปตบหน้าหญิงสาวอย่างแรงติดต่อกันหลายครั้ง มือหนาจับร่างบางลากถูไปกับพื้นทางขรุขระได้แผลไปหลายแผล ก่อนจะวางลงแล้วถีบให้เธอกลิ้งไปตามทาง“อยะ...อย่าทำฉัน พิ...พี่ช้าง ชะ...ช่วยรินด้วย” เสียงใสครางอย่างเจ็บปวดมือทั้งสองข้างกอดหน้าท้อง แล้วคลานเข้าไปเกาะขาของสัตว์ร้ายที่ยืนตัวสั่น ร้องเรียกใครอีกคนที่อยู่ในร่างนี้ ‘พี่ช้าง’ คนที่อ่อนโยน ใจดีกับเธอ มองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนคนนั้น"ริ...รินเป็นอะไร” หัสดินใจคำรามเสียงสั่น นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาทำร้ายหัวใจของตัวเองแบบนี้ ดวงตาสีเข้มเบิกโพลงมองร่างน้อย เธอนิ่วหน้าเหมือนเจ็บปวด หัสดินหัวใจจะหยุดเต้นเมื่อเหลือบไปเห็นเลือดไหลซึมออกมาจากหว่างขาของเธอ“ริ...รินจะ...” ‘เจ็บท้องค่ะ’ ขาดหายไปพร้อมกับลมหายใจที่ค่อยๆ แผ่วลงและเธอก็หมดสติฟุบหน้าลงบนเท้าของชายหนุ่ม“อย่าเป็นอะไรนะริน พี่จะพาไปหาหมอ บอกพี่สิ เธอเจ็บตรงไหน ตื่นสิรินตื่นขึ้นมาคุยกับพี่” หัสดินเสียงสั่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้ ชายหนุ่มหัวใจจะขาดเมื่อเห็นน้องไม่มีทีท่าจะตื่น เขารีบช้อนร่างน้องน้อยอุ้มแนบอกวิ่งฝ่าฝูงลูกน้องที่ต่างมุงดู เขาตะโกนบอกให้พนาไปเอารถ ซึ่งพนาก็ทำตาม วิ่งไม่คิดชีวิตไปขับรถมารับเจ้านายที่อุ้มดารินอยู่เพื่อพาส่งโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด...

ไฟรักเพลิงซาตาน
“แหม...เจ้านายขา...อย่าชี้โพรงให้กระรอกสิค่ะ กระรอกตัวนี้ยิ่งต้องการผู้ชายรวยๆ แต่โง่ มาเป็นผัวของเธอ อืม...จะว่าไปแล้วเจ้านายก็เข้าเกณฑ์ที่ว่ารวยล้นฟ้านะคะ แต่เสียดายเจ้านายฉลาดเป็นกรด กระรอกตัวนี้เลยไม่ต้องการเจ้านายสักเท่าไร”

รักร้ายสามีอสูร
โครม!! พร้อมเสียงลากโซ่เส้นใหญ่ที่ผูกติดกับเสาไม้ยาวไม่ถึงเมตรล่ามข้อเท้าของหญิงสาวไว้แน่น ซึ่งเจ้าของเรียวขาเล็กรู้สึกตัว รีบขยับนอนหันหลังให้ประตู“นี่เธอจะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไง ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!!” วัลลภเดินอาดๆ เข้าไปยืนข้างเตียง เขาดึงผ้าห่มที่หญิงสาวใช้ห่อตัวออก“อย่าทำอะไรฉัน” นุดีรีบลุกนั่งกระเถิบถอยหลังหนีไปนั่งกอดเข่าอยู่อีกมุมของเตียง ร่างเปลือยเปล่าไม่มีแม้แต่ชุดชั้นในพยายามคว้าผ้าห่มมาปกปิดรอยอัปยศ“ลุกขึ้น!” วัลลภไม่ปรานี คว้าโซ่ที่ผูกอยู่ข้อเท้าของเธอกระชากอย่างแรงให้หญิงสาวเข้ามานั่งหมิ่นตรงขอบเตียง มือหนาเหมือนคีมเหล็กจับต้นแขนฉุดให้เธอยืนขึ้น“โอ๊ย!! ฉันเจ็บ!!” นุดีเจ็บจนขาดใจ แต่ดวงตาเต็มน้ำใสที่จ้องลึกเข้าไปในแววตาสีเข้มนั้นไม่ยอมอ้อนวอนขอให้เขาเห็นใจ“หึ!! จะไม่ให้เจ็บได้ไงล่ะ โดนไอ้นี่ของฉันทุกวันทุกคืน” ดวงตาลุกเป็นเชื้อเพลิงบอกให้เธอมองความแข็งแกร่งใต้หว่างขา เขากระตุกยิ้มเมื่อมองสำรวจร่างเปลือยตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงศีรษะดูช้ำเป็นผักเน่า แต่ก็ยังหอมหวานทุกครั้งที่ได้เชยชม“ฉันจะแจ้งตำตรวจจับแก ไอ้สารเลว” นุดีหน้าร้อนผ่าวเมื่อถูกสายตาแดงดุจปีศาจจ้องมองจนผิวช้ำของเธอแดงเถือก“จับฉันข้อหาอะไรมิทราบ?” วัลลภยิ้มเหี้ยมเมื่อถูกหญิงสาวยัดเยียดความผิดให้ เขาไม่เคยทะนุถนอมร่างน้อยเลยสักนิดผลักเธอให้ล้มลงไปนั่งบนพื้นดิน แล้วกระชากโซ่ให้เธอถลาทั้งที่ยังนั่งกองบนพื้นเข้ามาอยู่ตรงปลายเท้า“ไอ้คนเลว!! แกขืนใจฉัน!!” นุดีน้ำตาไหลอาบแก้มบวมเป่ง ทำได้เพียงแค่นั่งกอดขาตัวเองไว้แน่น มือน้อยสองข้างก็จับโซ่ที่ล่ามเธอเหมือนหมาไว้แน่น ฉุดไว้ยามมือเพชฌฆาตดึงโซ่ให้เธอลุกขึ้นยืน“ฮ่าๆ ฉันเนี่ยนะข่มขืนเธอ พูดผิดพูดใหม่ได้นะ ฉันช่วยเธอให้หายจากความร่านในตัวเธอต่างหาก จำไม่ได้เหรอ ทุกครั้งที่ฉันเข้าไปในตัวเธอ เธอก็ขอร้องฉันให้ใส่เข้าไปลึกๆ ไม่ใช่เหรอ” วัลลภยิ้มร้าย ดวงตาถมึงทึงลุกโชนเป็นเปลวไฟก้มลงและได้สบตากลมโตฉ่ำน้ำใส“ไอ้คนใจชั่ว!! คิดแต่เรื่องสกปรก!!” ด้านนุดีถึงจะกลัววัลลภมากแค่ไหน แต่เธอก็ทำใจดีสู้เสือ เธอจ้องตาของชายหนุ่มไม่ยอมกะพริบ“หึ!! ว่าฉันสกปรกแต่ไม่ยอมดูตัวเองบ้างเลย เอ้า!! ใส่ซะ” วัลลดึงโซ่ให้นุดีลุกขึ้น แล้วผลักให้หญิงสาวล้มนั่งบนแคร่ เขาจับขาเล็กยกขึ้นเกยหน้าท้องเป็นลอนแล้วไขกุญแจออกให้เธอ ก่อนโยนเสื้อผ้ากลางเก่ากลางใหม่ใส่หน้าอีกฝ่าย“แกเอาผ้าขี้ริ้วมาให้ฉันใส่ได้ไง ฉันไม่ใส่” นุดีทำหน้าขยะแขยงชุดม่อฮ่อม หล่อนจะไม่ยอมใส่เสื้อผ้าเก่าๆ แบบนี้แน่จึงเหวี่ยงใส่หน้าชายหนุ่ม แล้วคลานหนีไปนั่งให้ไกลซาตาน แล้วเอาผ้าห่มห่อตัวเองไว้“ก็ตามใจเธอ ไม่ใส่ก็ไม่ใส่ งั้นก็ออกไปทั้งที่ไม่มีเสื้อผ้านี่แหละ” วัลลภยิ้มยิงฟัน เดินดุ่มๆ เข้าไปอุ้มเธอจากทางด้านหลัง แล้วฉุดให้ยืนเปลือยเป็นเด็กแรกเกิด“กรี๊ดด!! ไอ้ลภ!! ไอ้คนสารเลว!! แกจะพาฉันออกไปแบบนี้ไม่ได้นะ!!” นุดีขัดขืน ทุบตีชายหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง“ถ้าหนังหน้าบางมากก็รีบใส่ซะ!!” พูดจบวัลลภก็โยนร่างเปลือยลงบนแคร่ พร้อมทั้งเหวี่ยงเสื้อผ้าชุดเก่าใส่หน้าเธออีกครั้ง“ฮืออ ไอ้ขี้ข้า อย่าให้ฉันหนีไปได้นะ ฉันจะพาตำรวจมาลากคอแกเข้าคุก” นุดีเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสองข้าง เธอด่าตามหลังชายหนุ่มที่เดินออกจากกระท่อม“ฉันให้เวลาเธอห้านาที ถ้ายังไม่ออกมา ฉันจะจับเธอล่ามโซ่ แล้วปล่อยให้ไอ้คนงานที่นั่งหน้าสลอนอยู่ข้างนอกเข้ามาอัดเธอทีละคน หรือไม่ก็ให้พวกมันรุมเธอซะทีเดียวเลย” ก่อนจะปิดประตู วัลลภก็พูดขู่ให้ได้กลัว ซึ่งนุดีได้แต่นั่งกำมือแน่น เธอโกรธแค้นเขาจนใบหน้าและดวงตาเป็นสีแดงก่ำ

โสเภณีไร้เดียงสา
เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัวทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไปอะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาเธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาวการพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า ‘แม่’ ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !

ทัณฑ์แค้น
ความแค้นฝังแน่นอยู่ในหัวอก ต่อให้ผ่านไปกี่ปีก็ไม่สายที่จะแก้แค้น และหญิงสาวที่ต้องตกเป็นเหยื่อโดยไม่รู้ตัว ก็ต้องกลายเป็นเครื่องบำบัดแค้นเพราะความจำยอม ทว่า...ความรักอันพิสุทธิ์ก็สามารถทลายกำแพงแค้นได้ในที่สุด
