นิยายจีนโบราณ

ถ้าไม่รัก ไม่ต้องสงสาร
ในวันที่สามีของนางแต่งภรรยาเข้ามาอีกคน เป็นวันที่หลิวหลีหอบเอาความชอกช้ำเจ็บปวดใจนั้นหนีหายหายออกจากจวน โดยไร้ผู้ใดเหนี่ยวรั้ง ไร้ผู้ใดแลเหลียว ไร้ผู้ใดออกตามหา เรื่องย่อ ด้วยเพราะได้รับคำสั่งเสียจากพี่สาวก่อนที่จะสิ้นใจไป หลิวหลีจึงสวมรอยเข้าจวนของแม่ทัพเป่ยหมิง ในฐานะฮูหยินเอก เพื่อดูแลชายที่ดวงตามืดบอดจากการทำศึกสงคราม นางมิเคยเรียกร้องสิ่งใดจากเขา ขอเพียงแค่เขามีความสุขนางก็พึงพอใจแล้ว ทว่าเรื่องมันมิง่ายดายดั่งที่หลิวหลีคิดเอาไว้ แม่ทัพผู้นี้หลังจากรู้ความจริงแล้ว เขากลับตอบแทนน้ำใจของนาง ด้วยการแต่งงานสตรีอีกคนเข้ามาในจวน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว หลิวหลีเจ็บปวดใจยากจะทนเห็นเขา ดื่มด่ำกับค่ำคืนอันแสนหวานหอมของคู่รักที่เพิ่งแต่งงาน ในวันที่เขาแต่งงานนั้น เป็นวันที่หลิวหลีหนีหายออกจากจวนโดยไร้ผู้ใดเหนี่ยวรั้ง ไร้ผู้ใดแลเหลียว ไร้ผู้ใดออกตามหา เช่นนั้นแล้วหลิวหลีจะอาลัยอาวรณ์ในความรักอีกทำไมกัน ในเมื่อเขาไม่เคยรักนาง...เพียงแค่เศษเสี้ยวหนึ่งของหัวใจนั้น มันไม่เคยมีที่ว่างสำหรับนางเลยสักครา

สัญญาลวงรัก
ด้วยคำมั่นสัญญาว่าเขาจะรักนางแต่เพียงผู้เดียว ทว่าเหตุใดกันเล่า เขาจึงลืมสิ้นคำสัญญาที่เคยให้ไว้ กลับเปลี่ยนแปลงไป ปันใจให้หญิงอื่น แล้วสตรีผู้นั้นเป็นพี่สาวต่างมารดา ที่นางเคียดแค้นชิงชังสุดหัวใจ เรื่องย่อ คำสัญญาคล้ายดั่งคำลวง นางเฝ้ารอคอยให้เขาส่งจดหมายกลับมา คำพูดของเขาที่บอกกล่าวนางในครั้งนั้น นางยังจดจำได้ดี ‘รอข้านะ ข้าจะแต่งงานกับเจ้า’ คำพูดเหล่านี้เป็นคำลวงอย่างนั้นหรือ สตรีผู้นั้นมิใช่ใครอื่นกลับเป็นพี่สาวต่างมารดา ที่นางเคียดแค้นชิงชังสุดหัวใจ เพราะเป็นลูกสาวของฮูหยินรอง อสรพิษร้ายได้วางยาพิษ หมายให้มารดาของนาง เจ็บปวดทุกข์ทรมานแสนสาหัสเกือบจะไปเยือนปรโลกเสียด้วยซ้ำ นับว่ายังสวรรค์ยังเมตตาให้พวกนางได้มีชีวิตใหม่ บุญคุณย่อมทดแทน หนี้แค้นย่อมชำระ!

หรูหรง จอมนางวังหลัง
หรูหรง สตรีสูงศักดิ์บิดาเป็นขุนศึกที่แข็งแกร่งและองค์อาจ นางเป็นสตรีที่เข้มแข็งบิดาสั่งสอนให้นางมีใจเด็ดเดี่ยว นางถูกคัดเลือกให้แต่งงานกับองค์ชายที่เป็นรักแรกของนาง "องค์รัชทายาทผู้สง่างามจะแต่งงานกับองค์หญิงต่างเผ่า" "แล้วชายาเอกขององค์รัชทายาทล่ะอยู่ที่ใด" "เจ้าไม่รู้อะไร พระชายาเอกนางก็จะต้องถูกลดขั้นเป็นเพียงชายารองเท่านั้น" "เฮ้อ สงสารพระชายาเอกนะ รักกันมานานอยู่กินกันได้ไม่นานก็ถูกลดขั้นเสียแล้ว" "ใช่ น่าสงสารนัก"

ร้ายอย่างไร ข้าก็รัก
“หากวันนี้ไม่ตบสั่งสอนสองแม่ลูกอสรพิษนั่น อย่ามาเรียกข้าว่าเมิ่งลู่หลิน!” เรื่องย่อ ซูฉีสาวยุคใหม่ ได้กำไลหยกล้ำค่ามาดูเล่นหนึ่งอัน แต่พอได้มาครอบครองก็มักฝันประหลาดจนกระทั่งวันหนึ่งความซวยของนางจึงได้เกิดขึ้น แถมยังดันบังเอิญ เข้าไปในร่างของคุณหนูผู้นั้น ไม่รู้จะบังเอิญอะไรนักหนา ยังมีหน้าตาเหมือนกันอีกต่างหาก มิหนำซ้ำ พ่อ แม่ ก็มีหน้าตาเหมือนกันอีกด้วย ให้ตายสิ ยัง! ยังมีตัวเอกจะว่าตัวเอกก็ไม่ใช่ มันคือนางมารร้ายชัด ๆ นั่นก็คือนางอสรพิษสองแม่ลูกปลิงดูดเลือดตัวใหญ่ ยังตามมาราวีถึงในยุคจีนโบราณนี่อีก หรือว่าเธอกลับชาติมาเกิดและย้อนเวลากลับมาแก้แค้น ถ้าเป็นเช่นนั้นล่ะก็ ซูฉีคนนี้จะจัดการสองแม่ลูกนั้นเอง นางจะตบให้คว่ำ จะถีบให้หงายท้อง จะล้างแค้นพวกมันให้ไม่ตายดี ให้รู้บ้างว่าอย่ามาแหย็ม กับเมิ่งลู่หลิน! “หากวันนี้ไม่ตบสั่งสอนสองแม่ลูกอสรพิษนั่น อย่ามาเรียกข้าว่าเมิ่งลู่หลิน!”

คนนอก สายตา
“พี่ชาย หากท่านไม่รักข้า ท่านจะย่ำยีข้าไปถึงไหน ข้าเจ็บ ข้าปวดใจท่านรู้หรือไม่ ข้าไม่ใช่เสี่ยวอวี้ของท่านนะ” เรื่องย่อ ลู่ฟางหลิน เรียบร้อยอ่อนหวาน อีกทั้งยังทำอาหารเก่งนัก แต่ติดที่บ้านของนางยากจนเท่านั้น ทำการค้าขายเพียงแค่ผักและผลไม้ หวังอ้ายเทียน ชายหนุ่มรูปงาม ตำแหน่งของเขาคือท่านรองแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ เห็นหน้าหล่อเหลาคมคาย จะคิดว่าเขาเป็นคนใจดีมีเมตตา หาใช่ดั่งรูปลักษณ์ภายนอกไม่ เขาคือ มัจจุราชหน้าหยก รอยยิ้มจำแลงดูราวกับปีศาจของเขานั้นน่ากลัวนัก แววตาเย็นยะเยือกชวนให้น่าหวาดหวั่นไม่น้อย เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น เพราะฉู่หยางเฉิน เทยาบำรุงเกินขนาดทำให้ ท่านรองสหายรักคึกคักอีกทั้งเพิ่งจะอกหัก จึงได้ย่ำยีน้องสาวเข้าให้ ก่อนนางจากไปนาง มอบจดหมายให้แก่ชายหนุ่ม ตัวอกษรนั่นบ่งบอกถึงความเจ็บปวดชอกช้ำมากมาย

กำราบรัก ท่านแม่ทัพ
“ข้าขอถามท่านสักคำว่าท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่! หรือว่าแท้จริงแล้วท่านไม่เคยรักข้าเลย! เฟยเทียน! เจ้าตอบข้ามา! ท่านทำร้ายหัวใจของข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า สนุกพอหรือยัง! ข้าถามว่าท่านสนุกพอหรือยัง! หยางเฟยเทียน! ตอบข้ามาสิ! ตอบข้ามา!” ฟางผิงอัน ถอดใจคิดจะถอนหมั้นกับคู่หมั้นของนาง ที่เขาเป็นแม่ทัพแห่งแดนเหนือ ความรักของนางกับเขามีสตรีนางหนึ่ง เข้ามาขวางกั้น อีกอย่างคู่หมั้นของนางดูเหมือนว่า เขารักสตรีนางนั้นมากกว่า นางจึงคิดถอนหมั้นกับเขา เพื่อรักษาหัวใจที่เจ็บปวดชอกช้ำนี้ แต่เหตุใดกัน เขาจึงกล้าล้อเล่นกับความรักของนางที่มีต่อเขา เบื้องหน้าเขาคือแม่ทัพหยางผู้ยิ่งใหญ่ เบื้องหลังเขาคือพ่อบ้านเฟย ชายหนุ่มที่แสนดี

มู่อวี้หลิง สตรีหัวใจนักรบ
แค่สตรีหรือข้าเป็นจอมทัพไม่เกรงกลัวผู้ใดหากอยากตายก็จงลองดู...

สามีข้าคือชายบ้าที่สั่งฆ่าชายามาแล้วเจ็ดคน
ศัลยแพทย์แห่งศตวรรษที่ 20 อยู่ดีๆ ก็ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของบุตรสาวนายพรานที่มีภาระต้องเลี้ยงดู ไหนจะมีย่าที่ป่วยติด พ่อขาหักทีดูแลตัวเองไม่ได้ และน้องชายที่อายุเพียง 7 หนาว โจวลี่หลินจึงต้องรับภาระเลี้ยงดูคนทั้งสามไปโดยปริยาย แต่สวรรค์คล้ายจะยังไม่พอใจ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดส่งนางให้ไปเป็นชายาของอ๋องปีศาจ ที่มีงานอดิเรกคือฆ่าชายาตั้งแต่คืนแรกที่เข้าหอมาแล้วถึงเจ็ดคน สวรรค์เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายกับข้านัก… "นี่นางยังไม่ตายอีกหรือ" "ไม่เพียงยังไม่ตาย แต่ตอนนี้นางยังมีชีวิตอยู่ดี" เฉินตงหยางคิ้วกระตุก "นางน่าสนใจดีนี่" …………………………. เท่านั้นยังไม่พอ เขายังมีสตรีในดวงใจอยู่แล้ว นางจึงถูกตราหน้าว่าเป็นไม้กระบอกแยกคู่ยวนยาง "ต่อให้ข้าต้องบั่นคอเจ้าเพื่อนาง ก็ไม่คิดลังเลแม้นสักนิด เช่นนั้นเจ้าอย่าได้คิดว่าตนเองสำคัญ" 'พวกท่านรักกันเหตุใดถึงยังจับข้าเข้าตำหนักมาเล่า บ้าจริง…!!! งั้นก็หย่าขาดข้าไปเสียสิ แล้วไปรักกันให้พอ' "หากว่าเจ้ากล้ากล่าวว่าะไปอีก ข้าจะทำให้เจ้าต้องเสียใจ เมื่อเจ้าแต่งเข้ามาในตำหนักเมฆาแล้วต่อให้ตายกลายเป็นผีเจ้าก็ต้องถูกฝังเคียงคู่กับข้า"

ทะลุมิติไปเป็นภรรยาตัวน้อย
เฉียนซีเว่ยทดลองดาวน์โหลดเกมส์ทางอินเตอร์เนตมาลองเล่น เมื่อลงทะเบียนเข้าสู่เกมส์กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เธอทะลุมิติไปยังโลกที่เธอไม่รู้จัก แถมชีวิตในมิตินี้ยังถูกขายให้ไปเป็นภรรยาเด็กของบุตรชายในครอบครัวชาวบ้านที่ยากจน มิหนำซ้ำสามีในนามของนางยังหายสาบสูญไปในสงครามไม่ได้กลับมาบ้านอีกด้วย ภาระกิจของเฉียนซีเว่ยที่ต้องทำตามระบบภรรยาตัวน้อยจึงเริ่มขึ้นท่ามกลางข้อจำกัดมากมายในชีวิต "ภรรยาตัวน้อยหมายถึงเป็นภรรยาที่แต่งงานตั้งแต่เด็กถูกเลี้ยงให้เติบโตอยู่ในบ้านของสามี ว่าแต่สามีของข้ายามนี้เขาอยู่ที่ไหนเจ้าคะ" เฉียนซีเว่ยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย .... "ท่านช่วยบอกข้าอีกที สตรีนางนั้นเป็นสะใภ้ตระกูลเซี่ยที่อยู่หมู่บ้านติงเซียนอย่างนั้นหรือ" เซี่ยอวี่เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัยปนมึนงง เขามีภรรยาตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะเหตุใดเขาจึงไม่รู้เรื่องนี้ .....

หลังข้ากระโดดตึก เสด็จพ่อผู้เป็นฮ่องเต้กลับสำนึกผิด
ปีที่เซียวเช่อซื้อข้าเข้าจวนไปนั้น ฮูหยินเฒ่าตระกูลเซียวลงโทษเฆี่ยนเขาเสียจนเกือบเอาชีวิตไปครึ่งหนึ่ง ผู้อื่นต่างพูดกันว่า เขาคงหลงรักข้าหนักหนาเป็นแน่ มีแต่ข้าเท่านั้นที่รู้ดีว่าสิ่งที่เขารัก หาใช่ตัวข้าไม่ หากแต่เป็นใบหน้านี้ของข้าที่ละม้ายคล้ายสตรีในดวงใจของเขายิ่งนัก นับแต่นั้นมา ในเรือนหลังของจวนโหว ข้าก็เพราะเป็นผู้ที่เขายื่นมือช่วยไว้จึงถูกโขกสับอยู่อย่างนั้นถึงสิบปี ข้าช่วยเขาเก็บกวาดสตรีทีละคนสองคน กลับกลายเป็นตัวตลกให้ผู้คนหัวร่อทีละเรื่องสองเรื่อง จนกระทั่งวันหนึ่ง สตรีในดวงใจของเขาหย่ากับสามีแล้วกลับเข้านครหลวง เขาสั่งให้ข้าลดตัวเองลงเป็นเพียงอนุ คุกเข่าถือชาถวายต่อหน้าสตรีในดวงใจของเขา ในที่สุด ข้าก็ควักเอาหนังสือหย่าที่กำไว้แน่นมาเป็นสิบปีนั้นออกมา

อิ่มท้องครองใต้หล้า
เรื่องย่อ มู่หลัน ผู้จัดการสาวแกร่งระดับบริหารจากห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลเชฟหลวงชื่อดังที่สืบทอดเสน่ห์ปลายจวักมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ประสบอุบัติเหตุจนวิญญาณหลุดลอยข้ามภพ ในจังหวะที่วิญญาณกำลังจะเข้าสู่ร่างใหม่ นางได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือดวงวิญญาณชายชราผู้หนึ่งที่ประสบอุบัติเหตุและกำลังถูกวิญญาณร้ายบีบบังคับให้กลายเป็นตัวตายตัวแทนอย่างไม่เป็นธรรม ด้วยจิตใจที่กล้าหาญและเมตตา มู่หลันจึงเข้าขัดขวางจนสามารถช่วยชายชราผู้นั้นได้สำเร็จ เพื่อเป็นการตอบแทน ชายชราลึกลับจึงได้มอบ ระบบห้างสรรพสินค้า และถ่ายทอด พลังเต๋าพฤกษาวิญญาณที่เจริญรุ่งเรือง ให้แก่นาง ก่อนที่นางจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาในร่างของหญิงหม้ายในหมู่บ้านห่างไกลติดชายแดน แผ่นดินที่นางมาอยู่นั้นแห้งแล้งจนนกยังไม่กล้าบินผ่าน ชาวบ้านถูกกดขี่จากขุนนางชั่วจนต้องกินดินกินทรายเพื่อประทังชีวิต มู่หลันจำต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือชาวบ้านที่สิ้นหวัง ด้วยทักษะการบริหารระดับมือโปรและความรู้กสิกรรมสมัยใหม่ นางสอนให้ชาวบ้านทำปุ๋ยคุณภาพสูงไว้ใช้เองและวิธีการปลูกพืชที่ได้ผลผลิตมหาศาลเพื่อพลิกฟื้นแผ่นดินที่ตายด้านให้กลับมาเขียวขจี ขณะเดียวกันเธอก็ต้องรับมือกับ เสี่ยวเปาเปา ลูกสาวจอมพูดมากที่พูดไม่หยุด แต่ดั้นพูดไม่ชัด! เพราะทุกตัวอักษรที่ผ่านหัวของนางจะถูกกลั่นออกมาเป็นเสียง 'ต' (ต เต่า) ไปเสียหมด ไม่ว่าเด็กน้อยจะพยายามเพียงใดแม่จ๋าก็ยังคงเป็นแม่ต๋าเสมอ เมื่อความอุดมสมบูรณ์กลับมา ชื่อเสียงของนางจึงลือไปถึงหูขุนนางชั่ว พวกเขารายงานเท็จถึงฮ่องเต้ว่ามีกลุ่มกบฏแม่ครัวกำลังซ่องสุมกำลัง! เว่ยหลง แม่ทัพอุดรผู้เลือดเย็นและเย่อหยิ่งถูกส่งมาปราบกบฏ เขาจำอดีตไม่ได้และมองมู่หลันด้วยสายตาดูแคลน คิดว่านางคือสตรีเจ้าแผนการที่ใช้ลูกน้อยมาแอบอ้างเป็นลูกเขาเพื่อหวังลาภยศ เขาประกาศกร้าวว่าสตรีหน้าเงินเช่นนางไม่มีวันได้เข้าใกล้เขา ทว่าท้องของเขากลับทรยศและเรียกร้องหาเพียงรสมือระดับเชฟหลวงของนางจนต้องยอมศิโรราบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าหนทางกลับสู่ครอบครัวไม่ได้ง่ายดาย เมื่อมี บุตรสาวเสนาบดีผู้ทรงอำนาจ ที่ปักใจรักในตัวเว่ยหลงตั้งแต่วันที่เขาช่วยชีวิตนางไว้ นางทำทุกวิถีทางใช้ทั้งเล่ห์กลและอำนาจเพื่อหวังจะครอบครองเขา ท่ามกลางศึกสงครามรอบด้านและการสืบหาความจริงเรื่องอดีตที่เกี่ยวพันกับโชคชะตาของตัวเอง นี่คือเรื่องราวของการต่อสู้เพื่อความอิ่มท้อง ที่จะเปลี่ยนแผ่นดินที่สิ้นหวังให้กลายเป็นสรวงสวรรค์ด้วยตะหลิวในมือแม่ครัวตัวตึง! ด้วยรัก primพริมโรส

เล่ห์ลวงห้วงรัก
เพราะสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่ยังเด็ก ‘เสียนเฉิงเยว่’ จึงซ่อนตัวตนที่แท้จริงเอาไว้ภายใต้ฉากหน้าการเป็น ‘กระต่ายน้อยขี้ตกใจ’ ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตา นางไหนเลยคาดคิดว่าวันหนึ่งจะมีอันต้องเพลี่ยงพล้ำ การได้พบกับ ‘โหลวตงอวี้’ กำลังปลี่ยนชีวิตของนางไปโดยสิ้นเชิง ปีนั้นพบเขาที่เมืองเสียนหยาง ทั้งยังเผลอสร้างความแค้นอันแสบสันให้แก่ ปีนี้พบเขาที่เมืองฉางอัน ด้วยรู้ตัวว่าไม่อาจหนีรอดจึงได้เเต่ยอมจำนนโดยดี ฉากหน้าที่นางเพียรรักษาถูกเขามองจนทะลุปรุโปร่ง ตัวตนของนางไม่อาจซ่อนจากสายตาคมคู่นั้น คราเเรกหวาดกลัวหวั่นวิตก นานวันเข้ากลับพบว่า ‘เขา’ คือหนึ่งเดียวที่เข้าใจนาง คือผู้ที่มอบความกล้าทำให้นางกล้าที่จะลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง ทำให้นางพยายามสู้เพื่อให้ตนสามารถเป็นสตรีที่คู่ควรยืนเคียงข้างประมุขโหลว หนึ่งในผู้นำของตระกูลทั้งห้าเเห่งเมืองฉางอัน

ใช่...ข้าร้ายกาจ แล้วอย่างไร
ผู้อื่นย้อนอดีตข้ามภพเข้าไปอยู่ในร่างของคุณหนูจวนนั้นจวนนี้ นาง...ซ่งจวินหนิงกลับลืมตาขึ้นมาในร่างของทารกแรกเกิด!!! จากผู้กองสาวที่วันๆ เอาแต่วิ่งไล่จับคนร้าย วันนี้ต้องกลายมาเป็นคุณหนูสี่จวนขุนนางใหญ่ แน่นอนว่าซ่งจวินหนิงไม่ใช่สตรีที่จะถูกตีกรอบให้อยู่ภายใต้ สามคล้อยตาม สี่คุณธรรม หนทางใดนำพานางให้ไปสู่อิสระนางล้วนไม่ลังเล!!! ชื่อเสียงฉาวโฉ่...แล้วอย่างไร สตรีร้ายกาจ...แล้วอย่างไร ชีวิตนี้ขอเพียงไม่ตกอยู่ในวังวนของความวุ่นวาย ทั้งอำนาจ ชื่อเสียง และการถูกบีบบังคับ ขอเพียงได้อยู่อย่างสงบสุข ห่างไกลจากเรื่องเหล่านั้น นางล้วนไม่แยแส ถึงอย่างนั้นผู้ใดจะรู้ว่ามีบุรุษหนึ่งมองนางได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เขา...เว่ยจิ่นหยาง บุรุษที่ยิ่งได้รู้จักนางก็ยิ่งอยากปกป้องเขาจากความโดดเดี่ยว!!!

ฮูหยินที่ถูกหย่าแห่งหมู่บ้านติงชุน
หลันเฟิงเกอ คุณหนูจวนแม่ทัพที่กำลังตกต่ำล่มสลาย นางแต่งเข้าจวนแม่ทัพอวี้ กลายเป็นฮูหยินน้อยที่มารดาสามีไม่รัก บรรดาบ่าวไพร่เพิกเฉยไม่ใส่ใจ เพราะลักลอบคบชู้หลักฐานแน่นหนา ทำให้ถูกโบยจนปางตาย ร่างร่อแร่ลมหายใจรวยรินถูกไปยังหมู่บ้านติงชุนที่ยากจนไกลจากเมืองหลวง หลังลมหายใจขาดห้วงอยู่ๆ นางก็ลืมตาตื่นขึ้น กลายเป็นหญิงสาวที่เข้มแข็ง ดุดัน เด็ดขาด หลังสามเดือนหนังสือหย่าก็ถูกส่งมาจากสามีที่เป็นแม่ทัพ ตัดขาด ไม่ติดค้าง ไม่หลงเหลือเยื่อใย หลันเฟิงเกอพับจดหมายหย่าเก็บเอาไว้อย่างดี ตั้งหน้าตั้งตาใช้ชีวิตเรียบง่าย กระทั่ง...อยู่ๆ ชายชู้ของนางก็ปรากฏตัว เขากล่าวว่าเป็นคนของแม่ทัพน้อย ทั้งถูกใช้เป็นเครื่องมือเพื่อกำจัดนาง!!! เดิมทีนี่ก็ไม่ใช่เรื่องของนาง ทว่าความแค้นในใจที่คุกรุ่นนี้...นางไม่ทวงความยุติธรรมไม่ได้!!! อดีตสามีก็ต้องทวงแค้น... บุรุษที่เข้ามาพัวพันก็ล้วนหล่อเหลาล้ำเลิศ... เป็นเพียงสตรีที่ถูกหย่าขาด...ทว่าเหตุใดตัวนางจึงถูกห้อมล้อม ราวกับตอนนี้นางมี...ชะตาดอกท้อไปได้!!!

โจวลี่ลี่หอบมิติห้างสรรพสินค้าทะลุมิติมายุค70
โจวลี่ลี่ไม่คิดว่าแค่ดื่มเหล้าจนเมาจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งกลายเป็นยุวชนในยุค 70 ในร่างของหญิงสาวที่ชื่อแซ่เดียวกัน โชคดีที่สวรรค์ยังเมตตามอบมิติห้างสรรพสินค้ามาให้ ในยุคข้าวยากหมากแพงอย่างนี้ทำให้เธอมั่นใจว่าตัวเองจะไม่อดตาย แม้ร่างนี้จะอวบอ้วนไปหน่อย แต่ต่อไปนี้เธอจะใช้ชีวิตให้ดี ส่วนคู่หมั้นที่ตามลงมาชนบทด้วย ท่าทางอ่อนแอ ขี้โรคขนาดนั้น แต่เพื่อความหล่อ โจวลี่ลี่คนนี้จะดูแลเขาเอง... ตัวอย่างในเล่ม “รู้จักกันเหรอลี่ลี่” “เขาเป็นคู่หมั้นหนูเองค่ะ” “อ่ะ อ้าว…ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย ทั้งสองคนก็ไปพักด้วยกันเถอะ” “เอ่อ…ได้ค่ะ “แค่ก ๆ” ซ่งเหวินไม่พูดอะไร แต่เขากลับไอแรงออกมาจนตัวงอ ก่อนจะเซเกือบล้มอยู่ตรงหน้าของโจวลี่ลี่ เขาพยายามยืนให้ตรง แต่ร่างกายที่อ่อนแอทำให้เขาแทบจะล้มลงซ้ำอีกครั้ง ทำเอายุวชนคนอื่น ๆ ที่เห็นอย่างนั้นรีบถอยห่างเป็นวงกว้าง ส่วนโจวลี่ลี่ก็ยืนค้างเหมือนถูกฟาดด้วยสายฟ้า คู่หมั้นในฝันแต่เป็นแบบรุ่นใกล้ตายไปเสียอย่างนั้น เธอรีบเอื้อมมือไปรับร่างสูงก่อนที่เขาจะล้ม ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนสูงจากผิวหนังของเขา และความผอมแห้งของคนที่ไม่ได้กินดีอยู่ดีมาหลายวัน ในหัวของโจวลี่ลี่ผุดขึ้นมาแค่ประโยคเดียวว่าหล่อขนาดนี้ แต่ถ้าตายก่อนแต่งก็คงเสียของหมด เธอจึงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่เข้าปอด แล้วตัดสินใจคว้าข้อมือที่มีแต่กระดูกบางของเขาเอาไว้แน่น “มานี่มา เดี๋ยวฉันดูแลเอง”

ย้อนห้วงกาลยามเหมันต์หวนคืน
#แนวย้อนอดีต เกิดใหม่ในร่างเดิม แก้ไขชะตา สวี่เชียน คุณหนูรองจวนสวี่กั๋วกง แต่งให้กับ เสิ่นอวิ๋น แม่ทัพเสิ่นที่ทั้งหล่อเหลาและมากความสามารถ ถึงอย่างนั้นผ่านไปเพียงสามปี เขากลับร่วมมือกับองค์ชายก่อกบฏ!!! ตระกูลสวี่ล่มสลาย ผู้คนล้มตายเกลื่อนเมืองหลวง หญิงสาวได้รับความช่วยเหลือจากผู้บัญชาการหลิน หลินกวานอี ชายหนุ่มผู้ถือทวนเลือดอาบย้อมทั่วร่าง เขาช่วยส่งนางออกจากเมืองหลวง มอบของสำคัญให้เป็นของขวัญ แม่ทัพหนุ่มขอร้องให้นางไปส่งข่าวให้แม่ทัพซ่ง จากนั้นเขาวกกลับเข้าเมืองหลวงเพื่อช่วยองค์รัชทายาท นาง...ทำทุกอย่างสำเร็จทว่าเมื่อย้อนกลับมา ภาพที่ได้พบคือศีรษะของเขาถูกเสียบประจานที่กำแพงเมืองหลวง!!! เสิ่นอวิ๋นเห็นนางทรยศลอบออกไปส่งข่าวให้แม่ทัพซ่ง ดังนั้นจึงคว้าธนูยิงออกมาสังหารนางอย่างเหี้ยมโหดไร้ความลังเล!! ศรแหลมคมปักลงกลางอก ความเจ็บปวดแผ่ลามพร้อมกับสติที่เลอะเลือน ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งนางกลับพบว่าตัวเองอยู่บนเตียงในวันเข้าพิธีปักปิ่น!!! สามปีหลังจากนี้เสิ่นอวิ๋นจะเข้าไปมีส่วนร่วมในการก่อกบฏ สามเดือนหลังจากนี้นางจะต้องหมั้นหมายและแต่งให้เสิ่นอวิ๋น สวี่เชียนลุกพรวด!! นางจะไม่ยอมแต่งให้เดรัจฉานผู้นั้น!! จะไม่ยอมให้ตระกูลสวี่ต้องล่มสลายอีกครั้งแน่นอน!!

สตรีร้ายกาจผู้นี้จะขอคืนท่านให้นาง
จากนี้… สตรีร้ายกาจผู้นี้จะไม่รักท่านอีก… นางหลงรักเขาวางแผนจนได้กลายเป็นชายาของเขา… แต่เขากลับเลือกช่วยสตรีอื่น ปล่อยให้นางสิ้นใจอย่างไม่ใยดี… เมื่อ สวรรค์มีเมตตาให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครานี้นางจะขอคืน เขา ให้กับ สตรีที่เขารัก แล้วจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีก…

ข้าคือสตรีที่ท่านเคยเขียนหนังสือหย่าขาด
‘ซูอวี่ฉี’ กับ ‘ซูม่านฉี’ แม้เป็นเด็กกำพร้า แต่โชคดีที่ผู้เป็นนายรักและเมตตา เมื่อเจินอี๋เหนียงแต่งเข้าจวนปั๋วทางประตูข้าง พวกนางที่เป็นสาวใช้ข้างกายก็ยังนับว่าชีวิตสุขสบายไร้กังวล เดิมทีคิดว่าชาตินี้มีนายที่ประเสริฐ มีพี่น้องที่รักจริงใจ ทว่าเพียงข้ามคืนหลังติดตามซูม่านฉีไปเยี่ยมบ้านเดิม ทุกอย่างกลับพังทลายลงไม่หลงเหลือชิ้นดี!!! กว่าจะรู้ตัวว่าซูม่านฉีหลอกใช้ ซูอวี่ฉีก็กลายเป็นสตรีแพศยา ถูกตราหน้าว่าแย่งคนรักของสหายที่เติบโตมาด้วยกัน! ซูอวี่ฉี จำต้องแต่งให้ ‘มู่จวิ้น’ ไม่เพียงเพื่อรักษาหน้าตัวเอง แต่ต้องรักษาหน้าให้ผู้เป็นนาย นางเข้าใจที่เขาเย็นชา นางเข้าใจเขาที่เขารังเกียจ นางเต็มใจที่จะให้เขาเขียนหนังสือหย่าขาดให้ ถึงกระนั้นนางก็มิใช่คนที่จะยอมถูกหลอกใช้ถูกรังแกเพียงฝ่ายเดียว!! ก่อนไปจากที่นี่นางจะต้องฉีกกระชากหน้ากากแสนดีของซูม่านฉี ทำให้ผู้อื่นตระหนักว่านางมิใช่สตรีแพศยา แต่นางเป็นคนที่ถูกกระทำ!! วันเวลาผันผ่านชีวิตสงบสุขมีอันต้องแปรเปลี่ยน อาการคลื่นเหียน หน้าท้องที่นูนป่อง ถามว่านางเสียใจหรือไม่ ก็ไม่ แม้อาจกล่าวได้ว่าบุตรในครรภ์ของนางต้องไร้บิดา...

คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา
อันอัน หญิงสาวที่จับพลัดจับผลูเข้ามาอยู่ในร่างของ เซี่ยอันเหยา คุณหนูรองแห่ง จวนราชครูเซี่ย โลกแห่งอดีตอันร่ำลือในเรื่องความไม่เท่าเทียมหญิงชาย เทียบไม่ได้กับความเป็นจริงที่พานพบ โชคดีที่ราชครูเซี่ยผู้เป็นบิดามิได้งี่เง่าเช่นในนิยายหรือดราม่าที่เคยดู แต่ราชสำนักและการแก่งแย่งของอิสตรีเรือนหลัง ก็มิได้น่าดูชมเช่นที่ผู้คนเห็นหรือสนุกไปกับมัน หญิงสาวตัดสินใจที่จะไม่แก่งแย่งแข่งขัน อยู่เงียบๆ ในมุมของตัวเอง ทว่าเพราะอะไรนะทั้งที่พยายามไม่ปะทะ ไม่ทะเลาะกับผู้อื่นแล้ว นางกลับรู้สึกว่าการได้พบกับ คุณชายหลี่ ผู้หล่อเหลาดึงดูด กำลังจะทำให้นางอดรนทนไม่ได้ เขาทั้งพยายามยั่วเย้า หยอกเอิน ล่อหลอกนางด้วยใบหน้าน่ามองนั่นอยู่ร่ำไป!!! ซีเจี้ยนหวาง...หลี่เหวินหรง เชษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน สิ่งที่เขาต้องการไม่มีใครแย่งไปได้ เช่นกันกับสิ่งที่เขาไม่ต้องการ ...ย่อมไม่มีใครสามารถบีบบังคับหรือยัดเยียด นี่เป็นประโยคที่บอกถึงตัวตนของอ๋องหนุ่มแห่งแดนตะวันออก

ทะลุมิติไปทิ้งสามีไร้ใจ
“โง่สิ้นดี เจ้าไม่เอาข้าเอาเอง!! เงินน่ะข้าขอละกัน” เอาล่ะเพื่อทองคำ สามีจ๋ากลับบ้านกันนะ ซื่อหลัน ครูสาววัย29 ขณะอยู่ที่โรงเรียนก็พลัดตกตึกตายจนได้มาเกิดใหม่ในร่างของ หลิงอัน หลิงอัน หญิงสาวกำพร้าอาศัยอยู่กับลุงและป้าผู้มีอาชีพเป็นพ่อค้าร้านชาเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง หลิงอันด้วยความทะเยอทะยานอยากเข้าวังเพื่อจะได้หาช่องทางไต่เต้าขึ้นเป็นนางสนม เพื่อจะได้มีชีวิตที่สุขสบายแต่โชคไม่เข้าข้างเพราะนางเป็นเพียงตัวประกอบของนิยายในช่วงต้น ๆ เรื่องเท่านั้น นางโดนใช้เป็นหมากในการแย่งชิงแล้วต้องตายอย่างอนาถในวังหลวง… เมื่อลืมตาขึ้นซื่อหลันก็ได้รู้ตัวว่านางได้กลายเป็นหลิงอันแล้ว ในวันที่กำลังเข้าวังเพื่อคัดเลือกเป็นนางกำนัล หลิงอันนั่งรถม้า มาพร้อมกับญาติผู้พี่ ชูเฟย “ชูเฟย!!” ชูเฟยเองก็เป็นตัวประกอบในต้นเรื่องเช่นกัน แต่กลับดีกว่า หลิงอันมากมายเลย เพราะอีกไม่นานหลังจากที่ ชูเฟยนั้นตกรอบไม่ได้เข้าวัง ชูเฟยก็ได้ช่วย บุรุษผู้หนึ่งเอาไว้ นางมอบความรักให้เขา แต่เมื่อความจำเขาคืนมาเขากลับมอบทองคำให้ชูเฟยมากมายเพื่อตัดสัมพันธ์ของทั้งสองอย่างไร้เยื่อใย แต่ชูเฟยนั้นมั่นคงในรักไม่ยอมรับทองคำเล่านั้น นางยอมตายเพื่อพิสูจน์รักของนาง “โง่สิ้นดี เจ้าไม่เอาข้าเอาเอง!! เงินน่ะข้าขอละกัน” มาจ๊ะแม่นาง ชูเฟย หากเจ้าอยากเข้าวัง ข้านี้จะบอกความลับให้รับรองได้ชัวร์… ต่อมาชูเฟยก็ได้เข้าวัง ส่วนหลิงอันก็พบกับบุรุษผู้นั้น เอาล่ะเพื่อทองคำ สามีจ๋ากลับบ้านกันนะ
