
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ +++ “จ้านเออร์ข้าเอาเสื้อผ้าของซือซือมาไว้ในห้องของเจ้านะ” บอกแล้วเดินเอาห่อผ้าไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าของลูกชาย “ซือซือเจ้าอยู่ดูแลสามีของเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน น้อง ๆ ของเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะดูแลให้เอง วันนี้เจ้าไม่ต้องหาอาหารให้น้อง ถือว่าข้าเลี้ยงต้อนรับสะใภ้ก็แล้วกัน” เอ่ยเพียงเท่านั้นนางถานก็เดินออกจากห้องของลูกชายไป ปล่อยให้เซี่ยซือซือยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางห้อง ส่วนเจ้าของห้องนั้นทำเหมือนนางเป็นฝุ่นผงในอากาศ หันไปคัดตำราของตนเองต่อ เจ้าเด็กหน้าตายนี่ ! “เอ่อ ข้าควรเรียกท่านว่าอย่างไร” นางทำใจกล้าเดินเข้าไปหาถานจ้านใกล้ ๆ แต่เขาไม่ตอบไม่รับรู้การมีตัวตนของนางด้วยซ้ำ “พี่จ้าน” “ท่านพี่” “หรือว่า...สามี” ถานจ้าน “...!” มีปฏิกิริยาแล้วสินะ เจ้าไม่อยากได้ข้าเป็นภรรยา ข้าก็ไม่อยากได้เจ้าเป็นสามีเหมือนกัน แต่ข้ายังเด็กอยู่ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกกับน้อง ๆ ตอนนี้ยังไม่ได้ รอข้าร่ำรวยก่อนเถอะ ! ถานจ้านวางพู่กันในมือลง เงยหน้าขึ้นมามองภรรยาตัวน้อยของตนเอง สีหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอันใด ช่างขัดใจเขานัก “เรียกข้าว่าพี่จ้านก็พอ ส่วนสองคำนั้นอย่าได้คิด ซือซือเจ้าอายุสิบสามใช่ไหม” “เจ้าค่ะ” “ยังเด็กเกินไป” “ถูกของท่าน ข้านั้นยังเด็กอยู่ยังเข้าหอไม่ได้เจ้าค่ะ !” ถานเจ้า “...!” เจ้าคิดไปถึงไหนกัน “เช่นนั้นเจ้ามีประโยชน์อันใดต่อข้า” “ประโยชน์ ?” เซี่ยซือซือกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ใช่ท่านแม่ของเจ้าหรอกหรือที่ซื้อข้ามา ทำไมยามนี้กลายเป็นข้าต้องมามองหาประโยชน์ของตัวเองเสียแล้วล่ะ ประโยชน์ของข้านั้นเกินจะคณานับ เพียงแต่ข้าต้องใช้มันกับคนที่คู่ควรเท่านั้น เซี่ยซือซือคิดแล้วก็ปรายตามองไปที่ขาด้านซ้ายของเขา ตั้งแต่เข้าบ้านหลังนี้มานางยังไม่เห็นตอนเขายืน ถานเจ้าชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ น้อยคนนักจะหาญกล้ามองขาข้างซ้ายของเขาตรง ๆ “ว่าอย่างไร ข้าถามว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง” เซี่ยซือซือยกนิ้วขึ้นมานับระหว่างเฟ้นหาประโยชน์ของตัวเอง “ข้าปัดกวาดเช็ดถูได้ ทำอาหารได้ ซักเสื้อผ้าได้...” พลันสมองก็คิดต่อไม่ออก “หยิบกระโถนด้วย” ถานจ้านต่อคำให้นางเอง “หา หยิบกระโถน ?” “ท่านแม่ให้เจ้ามานอนในห้องของข้า ต้องการให้เจ้าช่วยหยิบกระโถนให้ข้ายามค่ำคืน เพราะข้าเดินเหินไม่สะดวก” เซี่ยซือซือ ” ...” เกินไปแล้ว ! เจ้ามนุษย์หน้าตายผู้นี้ ต้องการให้นางหยิบกระโถนถ่ายหนักถ่ายเบาให้ตอนกลางคืนเช่นนั้นหรือ นางผงะอย่างตกใจเล็กน้อย “ท่านป้าถานคงไม่ได้ซื้อข้ามาเป็นคนใช้ท่านใช่ไหม” นางอดถามออกไปตรง ๆ ไม่ได้ ถานจ้านกลอกตามองคนถามเล็กน้อย จากนั้นก็ระบายลมหายใจแผ่วเบาตามมา “ก่อนถึงวัยปักปิ่น เจ้าย่อมเป็นคนใช้ไปก่อน”

ท่านแม่ทัพข้าคือศรีภรรยา
องค์หญิงสิบสามหลินฮุ่ยหมิน เป็นองค์หญิงตกกระป๋องเติบโตขึ้นมาในตำหนักเทพ มีความลับลึกลับที่ไม่อาจบอกผู้ใดได้ นั่นคือในทุกวันพระจันทร์เต็มดวงนางต้องกลายร่างเป็นสัตว์ต่าง ๆ หยางเอ้อหลาง แม่ทัพหนุ่มที่มีชีวิตรอดจากสงครามเพียงคนเดียวของสกุลหยาง เมื่อกลับมาจากชายแดนตั้งใจเกษียณอายุออกจากราชการเพื่อใช้ชีวิตในจวนอย่างสงบกับท่านย่าของเขา เขามีคู่หมายคือองค์หญิงใหญ่หลินฉี ที่ฝ่าบาทกำลังจะพระราชทานสำรสให้ แต่จับพลัดจับผลู เกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน ทำให้เขาล่วงเกินองค์หญิงสิบสามต่อหน้าธารกำนัล ฝ่าบาทจึงทรงยกองค์หญิงสิบสามให้เป็นภรรยาของเขาอีกคน แย่แล้ว!!! สิบสาม เจ้าไม่สามารถแต่งงานได้ หากคนผู้นั้นล่วงรู้ความลับของเจ้า คงคิดว่าเจ้าคือปีศาจ อาจจะสังหารเจ้าให้ตายในดาบเดียว องค์หญิงสิบสามจึงดิ้นรนสุดชีวิต เพื่อที่ไม่ต้องแต่งงานกับแม่ทัพหยางผู้นั้น

ร้ายพ่ายกลายรัก
คำโปรย เขาเป็นถึงแม่ทัพผู้เกรียงไกร แต่กลับถูกวางยาปลุกกำหนัดได้เสียกับสตรีนางหนึ่งจนต้องแต่งงานกันด้วยแผนการอันแยบยลของนาง แต่เหตุไฉนไยนางถึงไม่ยินดี บัดซบ! คำนำ เมื่อคนสองคนที่มีนิสัยต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนหนึ่งแข็งกระด้างดุดันอีกคนนุ่มนิ่มนุ่มนวล บังเอิญได้เสียกันและต้องแต่งงานกันด้วยความเข้าใจผิด แล้วอย่างนี้ชีวิตคู่ของพวกเขาจะรอดหรือไม่ ฟงชินหยาง มึน โหด ห่าม หื่น งี่เง่าแต่รักเมีย หลิงเวย นุ่มนิ่มนุ่มนวล อ่อนหวาน เป็นสตรีเรียบร้อย พูดน้อย ขี้กลัว หื่นหลบใน คำเตือน นิยายเรื่องนี้ไม่มีเทพไม่มีเซียน ไม่หนักไม่ดราม่าเนื้อหาไม่ได้เข้มข้นนะคะ นิยายเรื่องนี้เป็นแนว รักโรแมนติกคอมมิดี้ มี NC แค่นั้นค่ะ

จอมดาบปราบเซียน
ณ ปีที่ 197 ยุคสมัยแห่งการฝึกตนเพื่อแสวงหา ความแข็งแกร่งและการบรรลุจุดสูงสุดของการเป็นเซียน จึงมีผู้เก่งกาจมากมายทั่วหล้าที่สามารถบรรลุการเป็นเซียนได้ แม้จะมีผู้เก่งกาจมากมายเพียงใด แต่ไม่มีใครเก่งกาจเทียบเท่าผู้บรรลุเซียนคนแรกนั้นคือ หวิ๋นอิงเทียน ผู้ก่อตั้งสำนักอันดับ 1 ของดินแดนฉินนามสำนักหวิ๋นเทียนแห่งนี้

แม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
นางผู้หมดศรัทธากับความรัก จนกลายเป็นเข็ดขยาด กับเขา ผู้มีความหลังฝังใจจนไม่คิดออกเรือนกับผู้ใด ***** “แม่นาง หากเจ้ารับข้าไว้เป็นสามี เจ้าจะได้ตำแหน่งฮูหยินแม่ทัพไปครอง...ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ หากเจ้าตอบตกลงภายในหนึ่งเค่อ ทรัพย์สมบัติในจวนข้าจะเป็นของเจ้าครึ่งหนึ่งทันที” “....” “แต่หากเจ้าตอบตกลงตอนนี้ ข้าจะแถมม้าอีกห้าตัวและข้าวสารอีกห้าเกวียนให้เจ้าเพื่อเป็นของกำนัล” “....” “ตกลงเลยหรือไม่ สามีเช่นข้าไม่ได้หาง่ายๆ หรอกนะ” หญิงสาวได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจ มือบางคว้าถ้วยน้ำชาที่วางอยู่ข้างๆ ขว้างใส่ร่างสูงทันที “ออกไปนะเจ้าหมีบ้า สามีอันใดข้าไม่ต้องการ!”

หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว
หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++โปรย+++ “บอกมาเจ้าเป็นใครกันแน่!” หลินซือเยว่พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ หากไม่บอกความจริงไป เขาคงไม่ปล่อยนางไปง่าย ๆ “นายกองลู่ เจ้าบอกนายท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ทีว่าข้าเป็นใคร” “คุณหนูหลินเป็นนักโทษถูกเนรเทศมาอยู่ที่ค่ายทหารเมืองเหลียง นางออกมาทำงานนอกค่าย ตอนนี้ต้องกลับไปรับโทษที่ค่ายตามเดิม นายท่านโปรดอย่าขวางทางพวกเราเลย” นายกองลู่รู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาจึงเอ่ยอย่างนอบน้อมออกมา “หึ เป็นแค่นักโทษถูกเนรเทศ” นี่มันสายตาอันใดกัน หลินซือเยว่มองเห็นแล้วไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก นางมองดูโหงวเฮ้งของเขา ลองทำนายดูเสียหน่อยจะเป็นไรไป “นายท่านดวงชะตาของท่านช่างลำบากนัก เติบโตมาท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดี สูญเสียมารดาไปแล้วมีบิดาก็เหมือนไม่มี แต่ปราณมังกรของท่านยังพอมีพลังอยู่บ้าง เลยทำให้ท่านมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ ตอนนี้แม้แต่บิดาก็ไม่มีแล้ว จุ๊ ๆ ชะตาดอกท้อยิ่งน่าสงสาร สามปีนี้ท่านคงไม่อาจตบแต่งสตรีเข้าจวนได้ แต่ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง สิ่งของที่ท่านตามหานั้น...อยู่ที่นี่” นางดึงเชือกบังคับม้ากลับคืนไป เซวียนหมิงยู่ไม่รู้ว่าตัวเองปล่อยเชือกในมือไปตอนไหน ราวกับถ้อยคำของนางมีมนต์สะกดตรึงให้เขาอยู่กับที่ เขาหันไปทางองครักษ์คนสนิท “เก็บนางไว้ไม่ได้!”

เจ้าสาวไร้ค่า (หน่วง/หื่น)
สองตระกูลขุนนางเกลียดชัง พัวพันการลอบสังหารประมุขของอีกฝ่าย กระนั้นฮ่องเต้กลับต้องการยุติข้อพิพาทด้วยการให้สองตระกูลเกี่ยวดอง 'หูเส่าหลิง' จึงกลายเป็นหมากบนกระดาน บุตรสาวลูกอนุปลายแถวถูกโยนเข้าไปให้อีกฝ่ายบดขยี้อย่างไม่ไยดี เจ้าสาวไร้ค่า... เขามีนางไว้เพียงเพื่อสืบพันธุ์ราวกับแม่หมูในเล้า เพื่อสนองพระราชโองการขององค์ฮ่องเต้เท่านั้น

เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
นางตื่นจากความตาย...ในอ้อมแขนของปีศาจ! จากหญิงสาวยุคใหม่ กลายเป็นสตรีปีนเตียงของอ๋องผู้โหดเหี้ยม... แล้วต้องฝ่าฟันทั้งความรัก ความแค้น และสงครามการเมืองเพื่อปกป้องบ้านเมืองและลูกในท้อง!

แม่ทัพหญิงเกิดใหม่ ข้าทวงเกียรติทุกหยดเลือด
ผู้หญิงเช่นข้าปลอมตัวเป็นผู้ชาย รับใช้ทัพแทนบิดาเป็นเวลา 10 ปี และได้เกียรติยศทางทหารมากมาย หลังจากสงครามยุติลง ข้ากลัวเรื่องปลอมตัวเป็นผู้ชายจะถูกเปิดเผย จำใจต้องแกล้งตาย และคืนกลับเป็นบุตรสาวคนเดิมกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวอีกครั้งที่เมืองหลวง ไม่คาดว่า ครอบครัวกลัวจะพลอยเดือดร้อนเพราะข้า เลยเลี้ยงลูกสาวคนใหม่มาแต่นานแล้ว พ่อกล่าวว่า:"เจ้าปลอมตัวเป็นชายไปเข้ากองทัพ เป็นความผิดที่ทำให้จักรพรรดิทรงโกรธ หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย จะทำให้ครอบครัวต้องตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต" แม่กล่าวว่า:"ในฐานะลูกสาวคนโต ถ้าเป็นสิ่งที่ต้องทน ก็ต้องทน นี่เป็นชะตาที่เจ้าต้องเผชิญ" แม่กล่าวว่า:"หลายปีมานี้เป็นพี่หญิงที่คอยกตัญญูอยู่เคียงข้างรับใช้พ่อแม่มาโดยตลอด ท่านพี่ควรจะขอบคุณ" ข้าผ่านสงครามมาถึงสิบปี ร่างกายเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้ แค่ต้องการความอบอุ่นจากครอบครัวเท่านั้น จักรพรรดิทรงทดแทนพระมหากรุณาธิคุณที่ข้าไม่ได้รับทั้งหมด ชดเชยให้กับครอบครัวของข้าแทน: บิดาถูกแต่งตั้งให้เป็นเวยกั๋วกง มารดาถูกโปรดเกล้าให้เป็นฮูหยินเก้ามิ่ง น้องสาวบุญธรรมได้รับพระราชทานอภิเษกสมรสกับรัชทายาท น้องชายกลายเป็นเทพแห่วสงครามที่ทุกคนชื่นชมและยกย่อง ส่วนข้ากลับไม่สามารถเผยตัวตนได้ มิฉะนั้นจะทำให้ครอบครัวต้องเดือดร้อนถีงชีวิต แม้ข้าจะไม่แข่งขันหรือแย่งชิงอะไร แต่เมื่อให้น้องสาวบุญธรรมออกไปงานเลี้ยง หลังกลับมาน้องสาวก็ร้องไห้จนแทบขาดใจ "อ๋องหนิงที่กลับมาจากชายแดนกล่าวว่า ข้ากับพี่ชายหน้าไม่เหมือนกันเลย แม่ ข้ากลัว หากอ๋องหนิงเห็นพี่สาว..." มารดาหน้าซีดขาวทันทีด้วยความตกใจ วันนี้มารดาผู้นี้ได้แปรเปลี่ยนจากท่าทางเย็นชา บัดนี้ได้ยื่นแก้วสุรามาสู่ข้าฉลองวันกำเนิดอย่างอ่อนโยน ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจ จึงดื่มมันจนหมดสิ้น" คราตื่นขึ้นกลับถูกพิษทำให้เป็นใบ้ ตัดนิ้วมือสิบนิ้ว และทำให้พลังทั้งหมดของข้าสิ้นสูญ พวกเขาใช้ความพยายามทั้งปวงเพื่อแย่งชิงเกียรติยศทางการทหารของข้า ทั้งหมดล้วนเพื่อเป็นลู่ทางให้กับุตรสาวบุญธรรม เกียรติยศที่ข้าแลกด้วยชีวิต กลับกลายเป็นเครื่องหมายแห่งความตาย! เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ข้ากลับมาเกิดใหม่ในวันที่ตาบปลอมๆในเมืองหลวงนั้น......

ชาตินี้ไม่ขอเป็นสตรีต่ำช้า
เกิดใหม่ในชาตินี้ นางแค่ต้องการอยู่อย่างสงบสุขปกป้องครอบครัวจากเรื่องร้ายที่จะเกิดขึ้น นางไม่อยากตกอยู่ในบ่วงรักอันทำให้ครอบครัวต้องพบกับวิบัติอีกต่อไปแล้ว...

ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
เพราะปัญหาของพี่ชายเธอจึงทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก ด้วยความน้อยใจจึงวิ่งออกจากบ้านมากลางดึกเพื่อจะไปหาเพื่อนสนิท ในตอนที่กำลังข้ามถนนมีรถยนต์ขับมาด้วยความเร็ว พุ่งเข้ามาหาเธอจะหลบก็ไม่ทันแล้ว ร่างของเธอจึงถูกชนอย่างแรงกระเด็นลอยไปหลายเมตร และเธอก็หมดลมหายใจจากอุบัติเหตุครั้งนี้ทันที เมื่อลืมตาอีกทีปรากฎว่าวิญญาณของเธอมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุสิบสองปีที่ป่วยตาย แถมครอบครัวก็ลำบากแต่ทุกคนกลับรักใคร่กลมเกลียวกัน นี่สิครอบครัวที่เธอใฝ่ฝันในเมื่อเธอมาเกิดใหม่ในร่างนี้แล้ว จากนี้ไปเธอจะทำให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นให้ได้อย่างแน่นอน

จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า
นางถูกคู่หมั้นโยนทิ้งให้ผู้อื่นโดยไม่ไยดีจนอับอาย เขายังประกาศก้องไม่เกี่ยวข้องกับนางอีก เหตใดยามนี้เขาจึงพยายามเข้ามาวุ่นวายกับนางนักไสหัวไปให้พ้นเจ้าคนเสเพลข้าไม่มีวันหลงกลสนใจเจ้าเป็นอันขาด! เรื่องนี้ เป็นภาคต่อของ อีฉี และอ้ายเจิง ใน เรื่อง สองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด ค่ะ

ไป๋ฟางเซียน ภรรยาข้ามภพ
ปกติคนอื่นข้ามเวลาคงได้รับมิติ พลังวิเศษ ความเทพทรูต่าง ๆ แล้วนางเล่า ไม่เห็นเป็นเหมือนในนิยายที่เคยอ่านบ้าง เท่านั้นยังไม่พอ! นางยังเข้ามาอยู่ในร่างสาวงามอันดับหนึ่ง มีสถานะเป็นถึงภรรยาของท่านแม่ทัพ ที่สามีหาได้รักใคร่ชมชอบไม่ ออกจะเกลียดแสนเกลียดเสียด้วยซ้ำไป หนำซ้ำสามีหน้าตายผู้นั้นดันมีคนที่ตนพึงใจอยู่แล้ว เช่นนี้นางจะเอาตัวรอดต่อไปในโลกที่ไม่รู้จักได้อย่างไร นอกจากจะต้องปรับตัวอย่างมากแล้ว นางต้องคิดหาวิธีรับมือกับบุรุษผู้เป็นสามีที่จ้องแต่จะกินหัวนางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันอีกด้วย! โอ สวรรค์ ท่านเกลียดชังอะไรข้านักหนา เหตุใดถึงให้ข้าเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ ชีวิตสงบสุขที่ใฝ่ฝัน คงได้จบสิ้นกันแล้ว แต่ช่างเถอะ ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ต้องเจอ ไม่สามารถหลีกหนีได้ นาง! ไป๋ฟางเซียนผู้นี้! จะขอร่วมลงประชันสนามอารมณ์กับเขาเอง! ให้มันรู้กันไปเลยว่า ภรรยาอย่างนาง จะเอาชนะสามีอย่างเขา... ไม่ได้! .......... “ไหนบอกว่าเกลียดข้านักหนา เกลียดแล้วกอดข้าทำไม ท่านกอดข้าเยี่ยงนี้มันเกลียดข้าตรงไหนกัน” นางยังคงบ่นประชดประชันไม่เลิก หลี่ เหวินหลางหยัดกายขึ้นจากเตียงนอนวาดขาลงจากเตียงหันมามองนางด้วยสายตาเรียบนิ่งไร้คลื่นอารมณ์ใด ๆ “ข้าไม่รู้ ข้าติดหมอนข้าง” “หมอนข้าง?” “นี่ท่านคงไม่ได้คิดว่าข้าเป็นหมอนข้างใช่หรือไม่” ไป๋ฟางเซียนกดเสียงถาม “อืม คิด... ข้าคิดว่าเจ้าคงเป็นหมอนข้างแล้วเผลอตัวคว้ามากอดตอนหลับแน่ ๆ” ..........

ว่าด้วยวิธีให้สามีเกลียดชัง
เขามีสตรีในดวงใจอยู่ข้างกาย ส่วนนางคือภรรยาเอกที่ต้องปรนนิบัติพ่อแม่สามีที่เมืองหลวง เรื่องราวสมควรเป็นเช่นนี้ แต่สวรรค์กลับส่งนางไปเจียงหนาน คิดว่านางจะระรานพวกเขาหรือ นางมีแต่สาบานว่าจะช่วยส่งเสริม!

ข้าอุ้มท้องหนีแม่ทัพไร้ใจ
ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป

วังวนร้อนรักจวนแม่ทัพใหญ่
ซุนหลีถูกจับมาเป็นเชลยสงครามพร้อมพี่ชายบุญธรรมที่นางแอบมีใจให้เขาและมารดา แต่ด้วยความงามของนางจึงทำให้ฮูหยินใหญ่ที่ไร้ทายาท ต้องการให้นางอุ้มท้องตั้งครรภ์แทนตนเองที่ไม่อาจมีบุตรได้ ซุนหลีจึงถูกฝึกฝนอย่างหนักให้เก่งกาจในเรื่องการทำให้บุรุษลุ่มหลง เพื่อที่จะเป็นอนุของท่านแม่ทัพผู้หนึ่งที่มีอายุคราวบิดา ทว่านางไม่เคยรู้มาก่อนว่า บุรุษที่นางคิดว่าเป็นคนแก่ จะทำให้นางบังเกิดความรู้สึกซาบซ่านและติดใจได้เพียงนี้ และที่นางไม่คาดคิดก็คือ เรื่องหาได้จบเพียงเท่านี้ เมื่อสุดท้ายแล้วความรักของนางจะกลายมาเป็นความลับของเราทั้ง 4 คนอย่างที่ไม่เคยคาดคิด เรื่องราวที่ต้องปกปิดเอาไว้ นั้นคือเรื่องสุดเร้าใจชวนให้ซ่านเสียวสยิว ระหว่างซุนหลี ฮูหยินใหญ่ ท่านแม่ทัพ และพี่ชายบุญธรรม! หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ เน้นฉาก NC มีแทบทุกตอน เหมาะกับสายแซ่บ และมีฉากบรรยายบท NC ที่มีมากกว่า 2 คน ดังนั้นหากไม่ใช่แนวกรุณาเลื่อนผ่านค่ะ

ข้าคือไป๋ฟางหรง (จีนโบราณ)
“วันนี้ข้าไป๋ฟางหรง ขอหย่าขาดจากตระกูลจ้าว ด้วยความผิดอิจฉาริษยา อับอายต่อบรรพชนตระกูลจ้าว จึงขอหย่าร้างด้วยตนเอง หลังจากนี้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลจ้าวอีก” เรื่องย่อ เพราะเป็นคู่หมั้นกับเขามาตั้งแต่เยาว์วัย นางมีเขาเป็นส่วนหนึ่งเสมอ ตลอดระยะเวลาที่นางกับเขาหมั้นหมายกัน สุดท้ายแล้วเขาก็ยังคิดว่าทุกอย่างเป็นแผนของนางที่คิดจะจับเขาหลอกลวงกอบโกยผลประโยชน์ เมื่อถึงวันแต่งงาน เขาเข้าหอตามทำเนียม ยิ่งถูกยาปลุกกำหนัดเล่นงาน ก็ยิ่งคิดว่านางเป็นคนลงมือ สุดท้ายแล้ว หลังจากเข้าหอหลับนอนกับนาง รุ่งเช้าอีกวันก็เดินทางกลับไปยังชายแดนทันที เขาทอดทิ้งนางเอาไว้ในเมืองหลวง ระยะเวลาห้าปีมานี้ นางรอคอยให้เขากลับมาด้วยหัวใจอันมีรักอยู่เปี่ยมล้น สุดท้ายก่อนขึ้นเดือนเอ้อร์เยว่เข้าสู่ปีที่หก เขาเดินทางกลับเมืองหลวงพร้อมสตรีนางหนึ่ง เขาประกาศก้องออกมาว่า จะแต่งนางมาเป็นภรรยารอง ทำให้ไป๋ฟางหรงตัวแข็งทื่อราวกับถูกของแข็งกระแทกเข้าศีรษะอย่างจัง นางเห็นสามีตระกองกอดสตรีนางนั้นด้วยความอบอุ่นแววตาดูมีแต่ความรักใคร่เอื้อเอ็นดู เมื่อสายนั่นมองมาที่นาง มีแต่แววตาเย็นชาเยียบเย็นจนทำให้นางหนาวเหน็บสะท้านกาย จวนเจียนแทบจะล้มลงได้ทุกเมื่อแต่ก็ต้องฝืนยิ้มกลั้นน้ำตามิให้มันไหลออกมา ภายในอกนั้นปวดร้าวราวกับถูกหนามพิษทิ่มแทงทะลุทลวงเจียนตายอยู่รอมร่อ “สุดท้ายแล้วข้ากลายเป็นคนโง่ที่รักและยอมทุกอย่าง ต่อไปนี้ข้าควรจะหยุดเอาไว้ หยุดหัวใจเอาไว้เพียงเท่านี้ ข้าจะไม่ฝืนไม่รั้งเอาไว้อีกแล้ว”

บุพเพรักแม่ทัพสุริยัน
ชายหญิงแต่งงานมิอาจเลือกคู่ครองตามแต่ใจ คู่ชีวิตศีลเสมอกัน บัณฑิตคู่กับบัณฑิต คุณชายสูงศักดิ์ย่อมคู่กับคุณหนูในห้องหับแสนเรียบร้อย ทว่าแม่ทัพผู้สูงส่งเกรียงไกรทั้งเคร่งครัดศีลธรรมจรรยากลับได้ภรรยาเป็นสตรีจอมมารยาเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวทั้งกลิ้งกลอกไม่ต่างจากจิ้งจอกสาว การเป็นสตรีผู้เพียบพร้อมงดงามมีคุณธรรมสูงส่งช่างยากเย็นแสนเข็น การประคองชีวิตคู่ที่ดำขาวผิดแผกเยี่ยงนี้จะเป็นสุขตลอดรอดฝั่งได้หรือไม่ ปัญหาหลังเรือนคงมิใช่บานปลาย จนต้องตามแก้ไขทุกวันกระมัง

เซวี่ยซินซี ฮูหยินวิปลาส
อุตส่าห์ย้อนเวลากลับมาเป็นถึงองค์หญิง แถมได้แต่งงานกับบุรุษที่หญิงทั่วแคว้นต่างหมายปอง แล้วเหตุไฉนในคืนเข้าหอกับไม่ได้ ‘เสียซิง’ แถมรุ่งเช้ายังโดนสามีทิ้งไปชายแดน แบบนี้ก็ได้เหรอท่านแม่ทัพ!!ซินซี หญิงวัยกลางคนที่กำลังจะแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อแม่เลือกให้ แต่แล้วกลับถูกไล่ฆ่ารถตกจากหน้าผา พอตื่นขึ้นมากลับได้รู้สิ่งที่น่าเหลือเชื่อ เธอ! ย้อนอดีตมาเป็นองค์หญิง เหมือนจะโชคดี แต่ฮ่องเต้พี่ชายของตน กลับยกตนให้เป็นสมรสพระราชทานท่านแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นยังไม่จบสิ้น เมื่อแต่งงานเข้ามา สามีกลับไม่พึงใจ หนีหาย ปล่อยให้ตัวเธอเคว้งคว้างอยู่ที่จวนด้วยเหตุนี้ ซินซี จึงต้องดิ้นรนตนเองให้รอดพ้น ด้วยการใช้วิชาเก่าที่เชี่ยวชาญมาหากิน เก็บเงิน เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นโลกนี้ ไม่มีอะไรแน่นอนเสียด้วย!จงประกาศให้โลกรู้ ว่าเธอ คือหญิงแกร่ง แห่งแคว้นฉิงเว่ย!!!

อุ้มท้องบุตรจอมโฉด
“ทะ...ท่านแม่ทัพได้โปรดให้ข้าอุ่นเตียงให้ท่านเถอะนะเจ้าคะ” พูดออกไปแล้วก็รู้สึกเหมือนกำลังจะตายเสียให้ได้ ใบหน้าเห่อร้อน หัวใจเต้นแรง แต่หนทางมีชีวิตรอดมีเพียงหนึ่งเดียว คือนางต้องอุ้มท้องบุตรของเขา
