Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
แม่ทัพหญิงเกิดใหม่ ข้าทวงเกียรติทุกหยดเลือด
107.0K·-ผู้หญิงเช่นข้าปลอมตัวเป็นผู้ชาย รับใช้ทัพแทนบิดาเป็นเวลา 10 ปี และได้เกียรติยศทางทหารมากมาย หลังจากสงครามยุติลง ข้ากลัวเรื่องปลอมตัวเป็นผู้ชายจะถูกเปิดเผย จำใจต้องแกล้งตาย และคืนกลับเป็นบุตรสาวคนเดิมกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวอีกครั้งที่เมืองหลวง ไม่คาดว่า ครอบครัวกลัวจะพลอยเดือดร้อนเพราะข้า เลยเลี้ยงลูกสาวคนใหม่มาแต่นานแล้ว พ่อกล่าวว่า:"เจ้าปลอมตัวเป็นชายไปเข้ากองทัพ เป็นความผิดที่ทำให้จักรพรรดิทรงโกรธ หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย จะทำให้ครอบครัวต้องตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต" แม่กล่าวว่า:"ในฐานะลูกสาวคนโต ถ้าเป็นสิ่งที่ต้องทน ก็ต้องทน นี่เป็นชะตาที่เจ้าต้องเผชิญ" แม่กล่าวว่า:"หลายปีมานี้เป็นพี่หญิงที่คอยกตัญญูอยู่เคียงข้างรับใช้พ่อแม่มาโดยตลอด ท่านพี่ควรจะขอบคุณ" ข้าผ่านสงครามมาถึงสิบปี ร่างกายเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้ แค่ต้องการความอบอุ่นจากครอบครัวเท่านั้น จักรพรรดิทรงทดแทนพระมหากรุณาธิคุณที่ข้าไม่ได้รับทั้งหมด ชดเชยให้กับครอบครัวของข้าแทน: บิดาถูกแต่งตั้งให้เป็นเวยกั๋วกง มารดาถูกโปรดเกล้าให้เป็นฮูหยินเก้ามิ่ง น้องสาวบุญธรรมได้รับพระราชทานอภิเษกสมรสกับรัชทายาท น้องชายกลายเป็นเทพแห่วสงครามที่ทุกคนชื่นชมและยกย่อง ส่วนข้ากลับไม่สามารถเผยตัวตนได้ มิฉะนั้นจะทำให้ครอบครัวต้องเดือดร้อนถีงชีวิต แม้ข้าจะไม่แข่งขันหรือแย่งชิงอะไร แต่เมื่อให้น้องสาวบุญธรรมออกไปงานเลี้ยง หลังกลับมาน้องสาวก็ร้องไห้จนแทบขาดใจ "อ๋องหนิงที่กลับมาจากชายแดนกล่าวว่า ข้ากับพี่ชายหน้าไม่เหมือนกันเลย แม่ ข้ากลัว หากอ๋องหนิงเห็นพี่สาว..." มารดาหน้าซีดขาวทันทีด้วยความตกใจ วันนี้มารดาผู้นี้ได้แปรเปลี่ยนจากท่าทางเย็นชา บัดนี้ได้ยื่นแก้วสุรามาสู่ข้าฉลองวันกำเนิดอย่างอ่อนโยน ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจ จึงดื่มมันจนหมดสิ้น" คราตื่นขึ้นกลับถูกพิษทำให้เป็นใบ้ ตัดนิ้วมือสิบนิ้ว และทำให้พลังทั้งหมดของข้าสิ้นสูญ พวกเขาใช้ความพยายามทั้งปวงเพื่อแย่งชิงเกียรติยศทางการทหารของข้า ทั้งหมดล้วนเพื่อเป็นลู่ทางให้กับุตรสาวบุญธรรม เกียรติยศที่ข้าแลกด้วยชีวิต กลับกลายเป็นเครื่องหมายแห่งความตาย! เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ข้ากลับมาเกิดใหม่ในวันที่ตาบปลอมๆในเมืองหลวงนั้น......
นางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก
48.0K·Little_Huaเมื่อคุณหมอสาวต้องหลุดเข้าไปในนิยายกลายเป็นนางร้ายแม่ลูกหนึ่งที่ต้องตุยอย่างอนาถ แต่ยังดีที่มีระบบสะสมเหรียญสุดโกงที่ไม่ทำให้ชีวิตนางร้ายอย่างนางอดตายเสียก่อนจะได้พบกับพระเอก...พ่อของลูกสุดโหด! จะทำเช่นไรดี...เมื่อคุณหมอนักวิจัยยาสุดสวยต้องหลุดเข้าไปในนิยายเล่มสุดท้ายของคุณย่า กลายเป็นนางร้ายแม่ลูกหนึ่งที่สามีหนีไปเป็นทหารในสงคราม ‘เจียงหว่านหนิง’ ลืมตาขึ้นมาเจอเด็กชายมอมแมมที่เรียกว่า...ท่านแม่ และต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในยุคอดอยาก สงคราม และภัยแล้ง “ปิ๊งป่อง! ยินดีต้อนรับโฮสต์สู่ระบบสะสมเหรียญ” แต่ยังดีที่มีระบบสุดโกงที่ทำให้นางกับลูกน้อยไม่อดตาย เพื่อรอคอยวันได้พบกับสามีที่ดันเป็น...พระเอก! แล้วนางร้ายอย่างนางจะทำยังไงได้เล่า ก็ต้องพลิกชะตาจากนางร้ายให้กลายเป็นที่รักของพระเอกสุดโหด สุดโฉดและขี้หึงที่สุด....
ฝ่ามิติมาเลี้ยงทายาทอ๋อง
113.0K·ซีฟางกั๋วเจีย/เอสเต้ติงหยวนหยวนหญิงสาวจากยุคปัจจุบันทะลุมิติกลายเป็นหลี่หยวนหยวนพระชายาของท่านอ๋องหยางในคืนวันวิวาห์ หลังจากร่วมหอกันด้วยความจำเป็น ท่านอ๋องก็ขอหย่ากับนางโดยไม่รู้ว่านางกำลังตั้งครรภ์ ส่วนนางก็วางแผนจะใช้ชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยวรวยๆ อย่างมีความสุข
ไม่เป็นแล้วนางร้าย ขอสุขสบายอย่างปลาเค็ม
9.0K·ฝอยทองหวานน้อยทำงานหนักจนสลบตุย อันหนิงฟื้นมาอยู่ในร่าง“นางร้าย”ที่กำลังจะโดนสามีหย่า ใครว่าภรรยาเอกจะต้องเป็นนางร้าย ไม่มีทางที่เธอจะไปแย่งผู้ชายให้เปลืองแรง ขอรีไทร์เป็นปลาเค็มนอนกินบนกองเงินกองทองให้สาแก่ใจ!
เหตุใดข้าจึงทะลุมิติเข้ามาในนิยายพร้อมเจ้าก้อนกลม
6.0K·หย่งเอ๋อร์ทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่ตัวเองเป็นคนแต่งยังไม่พอ ลูกสาวตัวกลมของนาง… ดันกลายมาเป็นบุตรสาวของพระเอก! ส่วนนางร้ายอย่างนาง ต้องหาทางเอาชีวิตรอดพร้อมปกป้องลูกให้ได้
ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
126.0K·ต้าซินซินเพราะปัญหาของพี่ชายเธอจึงทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก ด้วยความน้อยใจจึงวิ่งออกจากบ้านมากลางดึกเพื่อจะไปหาเพื่อนสนิท ในตอนที่กำลังข้ามถนนมีรถยนต์ขับมาด้วยความเร็ว พุ่งเข้ามาหาเธอจะหลบก็ไม่ทันแล้ว ร่างของเธอจึงถูกชนอย่างแรงกระเด็นลอยไปหลายเมตร และเธอก็หมดลมหายใจจากอุบัติเหตุครั้งนี้ทันที เมื่อลืมตาอีกทีปรากฎว่าวิญญาณของเธอมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุสิบสองปีที่ป่วยตาย แถมครอบครัวก็ลำบากแต่ทุกคนกลับรักใคร่กลมเกลียวกัน นี่สิครอบครัวที่เธอใฝ่ฝันในเมื่อเธอมาเกิดใหม่ในร่างนี้แล้ว จากนี้ไปเธอจะทำให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นให้ได้อย่างแน่นอน
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
606.0K·มาชาวีร์เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ +++ “จ้านเออร์ข้าเอาเสื้อผ้าของซือซือมาไว้ในห้องของเจ้านะ” บอกแล้วเดินเอาห่อผ้าไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าของลูกชาย “ซือซือเจ้าอยู่ดูแลสามีของเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน น้อง ๆ ของเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะดูแลให้เอง วันนี้เจ้าไม่ต้องหาอาหารให้น้อง ถือว่าข้าเลี้ยงต้อนรับสะใภ้ก็แล้วกัน” เอ่ยเพียงเท่านั้นนางถานก็เดินออกจากห้องของลูกชายไป ปล่อยให้เซี่ยซือซือยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางห้อง ส่วนเจ้าของห้องนั้นทำเหมือนนางเป็นฝุ่นผงในอากาศ หันไปคัดตำราของตนเองต่อ เจ้าเด็กหน้าตายนี่ ! “เอ่อ ข้าควรเรียกท่านว่าอย่างไร” นางทำใจกล้าเดินเข้าไปหาถานจ้านใกล้ ๆ แต่เขาไม่ตอบไม่รับรู้การมีตัวตนของนางด้วยซ้ำ “พี่จ้าน” “ท่านพี่” “หรือว่า...สามี” ถานจ้าน “...!” มีปฏิกิริยาแล้วสินะ เจ้าไม่อยากได้ข้าเป็นภรรยา ข้าก็ไม่อยากได้เจ้าเป็นสามีเหมือนกัน แต่ข้ายังเด็กอยู่ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกกับน้อง ๆ ตอนนี้ยังไม่ได้ รอข้าร่ำรวยก่อนเถอะ ! ถานจ้านวางพู่กันในมือลง เงยหน้าขึ้นมามองภรรยาตัวน้อยของตนเอง สีหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอันใด ช่างขัดใจเขานัก “เรียกข้าว่าพี่จ้านก็พอ ส่วนสองคำนั้นอย่าได้คิด ซือซือเจ้าอายุสิบสามใช่ไหม” “เจ้าค่ะ” “ยังเด็กเกินไป” “ถูกของท่าน ข้านั้นยังเด็กอยู่ยังเข้าหอไม่ได้เจ้าค่ะ !” ถานเจ้า “...!” เจ้าคิดไปถึงไหนกัน “เช่นนั้นเจ้ามีประโยชน์อันใดต่อข้า” “ประโยชน์ ?” เซี่ยซือซือกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ใช่ท่านแม่ของเจ้าหรอกหรือที่ซื้อข้ามา ทำไมยามนี้กลายเป็นข้าต้องมามองหาประโยชน์ของตัวเองเสียแล้วล่ะ ประโยชน์ของข้านั้นเกินจะคณานับ เพียงแต่ข้าต้องใช้มันกับคนที่คู่ควรเท่านั้น เซี่ยซือซือคิดแล้วก็ปรายตามองไปที่ขาด้านซ้ายของเขา ตั้งแต่เข้าบ้านหลังนี้มานางยังไม่เห็นตอนเขายืน ถานเจ้าชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ น้อยคนนักจะหาญกล้ามองขาข้างซ้ายของเขาตรง ๆ “ว่าอย่างไร ข้าถามว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง” เซี่ยซือซือยกนิ้วขึ้นมานับระหว่างเฟ้นหาประโยชน์ของตัวเอง “ข้าปัดกวาดเช็ดถูได้ ทำอาหารได้ ซักเสื้อผ้าได้...” พลันสมองก็คิดต่อไม่ออก “หยิบกระโถนด้วย” ถานจ้านต่อคำให้นางเอง “หา หยิบกระโถน ?” “ท่านแม่ให้เจ้ามานอนในห้องของข้า ต้องการให้เจ้าช่วยหยิบกระโถนให้ข้ายามค่ำคืน เพราะข้าเดินเหินไม่สะดวก” เซี่ยซือซือ ” ...” เกินไปแล้ว ! เจ้ามนุษย์หน้าตายผู้นี้ ต้องการให้นางหยิบกระโถนถ่ายหนักถ่ายเบาให้ตอนกลางคืนเช่นนั้นหรือ นางผงะอย่างตกใจเล็กน้อย “ท่านป้าถานคงไม่ได้ซื้อข้ามาเป็นคนใช้ท่านใช่ไหม” นางอดถามออกไปตรง ๆ ไม่ได้ ถานจ้านกลอกตามองคนถามเล็กน้อย จากนั้นก็ระบายลมหายใจแผ่วเบาตามมา “ก่อนถึงวัยปักปิ่น เจ้าย่อมเป็นคนใช้ไปก่อน”
ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
21.0K·ป่าดอกท้อเสิ่นชิงเวยคุณหนูตกอับที่มารับจ้างในจวนแม่ทัพใหญ่ นางถุกคนหลอกให้มาที่เรือนต้องห้าม เผยซ่างกวนที่ถูกวางยาคิดว่านางคือคนที่ศัตรูส่งมา จึงย่ำยีนางร่างเดิมตกใจจนหัวใจวาย วิญญาณเสิ่นเว่ยเว่ยจึงมาแทนที่
คุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
13.0K·ฝอยทองหวานน้อยหลี่เฟินเยว่เลือกรักคนผิดจนทำให้ต้องพบกับจุดจบอันน่าอนาถครอบครัวโดนประหาร สกุลต้องล่มสลาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางหวนคืนอีกคราสตรีร้ายกาจเช่นข้าไม่ขอข้องเกี่ยวกับพวกท่านอีก แต่เหมือนโชคชะตาจะชอบเล่นตลกกับนางเหลือเกิน ในเมื่อพวกมันไม่หยุดนางก็จะทำให้พวกมันต้องชดใช้อย่างสาสม
ฮูหยินหม้ายพันล้านกับท่านแม่ทัพคลั่งรักภรรยา
15.0K·มาตารดา.จั๋วชิงเหยา CEO สาวสายเปย์จากโลกปัจจุบัน ทะลุมิติมาอยู่ในร่างหญิงม่ายที่ถูกสามีทิ้ง! ร้องไห้ฟูมฟาย? ไม่มีทาง! ในสมองนางมีแต่คำว่า "รวย รวย รวย!" จากหญิงชาวบ้านสู่เจ้าแม่ห้างสรรพสินค้า เจ้าของธนาคาร และมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งต้าถัง! แต่ความรวยก็นำมาซึ่งปัญหากวนใจ นางจึงแก้ปัญหาด้วยการ "ประมูลสามี" จากหอนางโลมมาแต่งงานบังหน้า ทว่า... สามีที่นางซื้อมาด้วยเงิน กลับกลายเป็น เฮ่อเหลียนเจิง อ๋องเจิ้นเป่ยผู้เหี้ยมโหด! ที่สำคัญ... เขาไม่ได้ต้องการแค่เงิน แต่ต้องการ "ตัวและหัวใจ" ของนาง (แบบทบต้นทบดอก!) "ฮูหยิน... คืนนี้ข้าขอเบิกค่าแรงล่วงหน้าได้หรือไม่?" "หยุดนะ! ข้าจ้างเจ้ามาเป็นสามีในนาม!" "ในนามไม่มีจริง... มีแต่พฤตินัยเท่านั้น!"
ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนชังของแม่ทัพรั่ว
17.0K·คุณธิดาชะตาทำให้เธอต้องตายตั้งแต่อายุยังน้อย แต่สวรรค์กำหนดให้ฟู่หลินหลินนั้นได้ข้ามทะลุมิติไปอยู่ใต้ร่างของท่านแม่ทัพรั่วเฉิน ที่เขาเกลียดเธอเพราะคำว่าเธอคือของบรรณาการ และเมียเชลย แต่เกลียดอย่างไรท่านถึงได้จับกดข้าบ่อยเหลือเกิน เรื่องนี้ไม่มีอะไรมาก แค่เตรียมใจสั่น เพราะท่านแม่ทัพกินจุมาก นิยายเรื่องนี้เป็นจินตนาการของผู้เขียน ไม่อิงประวัติศาสตร์นะคะ +++++++ นางผวากอดรัดร่างของเขาที่ทาบทับลงมากอดรัดนางแน่น ๆ เช่นกัน คนทั้งคู่หายใจโกยเอาอากาศเข้าปอดอย่างหนัก ช่างเป็นอะไรที่เสพสุขสมใจของเขายิ่งนัก บุรุษผู้นั้นสุขสมกับการครอบครองและได้บอกให้นางได้รู้ว่าได้ตกเป็นภรรยาของเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อมาเขาก็ได้เอนกายลงบนเตียง นอนก่ายกอดเคียงข้างกายฟู่หลินหลิน แล้วหายใจสม่ำเสมอคล้ายคนหลับ เสียงหายใจแผ่วเบาของเขา ทำให้นางรู้สึกกลัวเล็กน้อย ที่ว่ากลัวคือ... กลัวว่าเขาจะลุกขึ้นมาทำอะไรตนเองอีก "นี่คืออะไรกันแน่ ทำไมข้าถึงมาโผล่ที่นี่ บนเตียงหลังนี้ ที่มีบุรุษผู้นี้อยู่ด้วย แล้วข้าก็เสียตัวให้เขา โอ้... สวรรค์ช่างแกล้งข้า เอ๊ะ! หรือว่านี่เป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น" ฟู่หลินหลินบ่นพึมพำ นางก็ใช้นิ้วมือหยิกตามร่างกายของนางปรากฏว่าก็รู้สึกเจ็บตามปกติ "โอ๊ะ โอ๊ย..." นี่ไม่ใช่ความฝัน... ถ้าไม่ใช่ความฝันแล้วเป็นอะไรไปได้เล่า ฟู่หลินหลินงงงวย ยิ่งคิดยิ่งเป็นกังวล จึงได้พยายามเค้นความทรงจำที่มีออกมา บนเขา กับครอบครัว หล่น ร่วง ตกเหว โอ้! ฉันตกเขา ใช่แล้ว... ตกลงมาจริง ๆ ฟู่หลินหลินได้แต่นอนตาค้าง วังวนความคิดยังเห็นจัง ๆ จะจะครอบครัวที่จากมา แม่... น้ำตาค่อย ๆ ไหล แม้จะไม่เข้าใจว่าจริงคือจริง จริงหรือว่าฝันไป
ข้าแค่ปลูกผัก ไยได้สามีเป็นแม่ทัพ
14.0K·มาตารดา."จางหลิวหลี" นักพฤกษศาสตร์สาวจากยุคปัจจุบัน ลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของดรุณีน้อยผู้ยากจนข้นแค้นแห่งหมู่บ้านหุบเขาหมอก สมบัติเดียวที่มีคือที่ดินรกร้างกับกระท่อมผุพังที่ลมพัดก็แทบปลิว เป้าหมายในชีวิตใหม่ของนางช่างเรียบง่าย... ข้าแค่อยากปลูกผัก เลี้ยงไก่ หาเงิน แล้วก็นอนกอดทองคำแท่งเงียบๆ คนเดียว! ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก ระหว่างที่นางกำลังง้างจอบขุดดินอย่างขะมักเขม้น ดันไปขุดเจอ "บุรุษเลือดโชก" นอนหายใจรวยรินอยู่กลางแปลงผัก! ด้วยความงก... เอ้ย! ความเมตตา นางจึงช่วยยื้อชีวิตเขาไว้ หวังเพียงจะหลอกใช้ให้เขาเป็นแรงงานไถนาแลกข้าวแดงแกงร้อน นางตั้งชื่อให้เขาว่า "อาเฉิง" ชายหนุ่มผู้เงียบขรึม ว่านอนสอนง่าย และแข็งแรงประดุจวัวถึก ใช้ไปซ้ายก็ไป ใช้ไปขวาก็ไป สั่งให้ไปตักน้ำ เขาก็เหาะ... เดี๋ยวนะ? เหาะไปตักน้ำ? กว่าจะรู้ตัวว่า "คนงาน" ที่นางโขกสับใช้งานเยี่ยงทาส คือ "อวิ๋นเซียว" แม่ทัพใหญ่เจ้าของฉายาเทพสังหารผู้เหี้ยมโหด ก็ตอนที่กองทัพนับหมื่นกรีธาทัพมาคุกเข่าหน้าแปลงผักกาดของนางเสียแล้ว! "อาเฉิง... ท่านคือแม่ทัพใหญ่หรอกหรือ?" "ฮูหยิน... ข้าจะเป็นใครไม่สำคัญ คืนนี้เจ้าจะให้ข้าอุ่นเตียงหรือยัง?"
กลีบดอกเหมยที่ร่วงโรย
5.0K·Midzilee01เมื่อคู่หมั้นที่เป็นแม่ทัพกลับมาจากสงครามแต่เขาไม่ได้กลับมาเพียงคนเดียว เขามาพร้อมกับสตรีคนใหม่ของเขา.. "นี่คือหลิวลี่ถังผู้ที่จะมาเป็นฮูหยินรองของข้า" "ฮูหยินรอง?เจ้าหมายความว่าอย่างไรซีซวนเจ้ายังไม่ทันได้แต่งกับข้าเสียด้วยซ้ำ เหตุใดจึงมีฮูหยินรองเร็วเช่นนี้" "ข้ากับถังเอ๋อร์พบกับโดยบังเอิญ นางเป็นผู้ช่วยชีวิตข้านางนับเป็นผู้มีพระคุณ" ”หากนางเป็นผู้มีพระคุณ เจ้าก็ตอบแทนพระคุณของนางสิ การแต่งงานสำหรับเจ้าคือการตอบแทนพระคุณอย่างนั้นหรือ” "ข้ามิได้แต่งกับนางเพื่อตอบแทนบุญคุณ ข้ารักนางข้าจึงอยากแต่งนางมาเป็นฮูหยินรองของข้า!!”
นางร้ายสายบด...ขยี้ใจแม่ทัพ!
8.0K·มาตารดา."เกิดใหม่เป็นนางร้ายที่มีจุดจบคือถูกสามีสั่งประหาร? ฝันไปเถอะ! ทางรอดเดียวคือต้อง 'จับ' แม่ทัพหน้าตายทำหลัวให้ได้ งานนี้ไม่อาศัยดวง ไม่พึ่งยาปลุกกำหนัด เน้นอาศัย 'เอว' และลีลายั่วเย้าที่สตรีในหอห้องไม่เคยทำ... ท่านแม่ทัพที่ว่าดุ จะทนหน้านิ่งได้สักกี่น้ำ!" ? เรื่องย่อ "แพรวา" พริตตี้สาวตัวท็อปเจ้าของฉายา 'เอวหวานสะท้านทรวง' ดันชะตาขาดหัวใจวายตายคาฟิตเนส แต่สวรรค์ยังไม่รับตัวกลับส่งเธอทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ "ไป๋ลี่หลิน" ฮูหยินเอกจอมร้ายกาจของจวนแม่ทัพ ตามนิยายต้นฉบับ 'ไป๋ลี่หลิน' คือนางร้ายสมองกลวงที่วันๆ เอาแต่ตามหึงหวงและวางแผนทำร้ายนางเอก จนสุดท้ายต้องถูก "หยางเฟย" แม่ทัพปีศาจผู้เป็นสามี สั่งขังลืมและตรอมใจตายอย่างน่าสมเพช แต่ในเมื่อแพรวามาสิงร่างนี้แล้ว เรื่องอะไรจะยอมตายฟรี! ทว่าทางรอดเดียวที่จะเปลี่ยนใจแม่ทัพน้ำแข็งผู้นี้ได้ ไม่ใช่การทำตัวเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ แต่คือการทำให้เขา "ขาดนางไม่ได้" ต่างหาก ปฏิบัติการงัดมารยาหญิง 500 เล่มเกวียนฉบับสาวสมัยใหม่จึงเริ่มขึ้น... จากฮูหยินที่เคยเอาแต่กรี๊ดวีนแตก เปลี่ยนมาเป็นแมวน้อยขี้อ้อน สวมชุดนอนที่ (จงใจ) หลุดลุ่ย และสายตาที่มองเขาราวกับจะกลืนกิน "ท่านพี่... อากาศคืนนี้หนาวเหน็บนัก ท่านจะไม่ช่วยมอบความอบอุ่นให้ข้าหน่อยหรือเจ้าคะ?" แรกๆ แม่ทัพหยางเฟยก็มองนางด้วยสายตารังเกียจและสงสัย แต่พอนานวันเข้า เจอทั้งลูกล่อลูกชน และลีลา "บด" ขยี้ใจที่ไม่เคยพบเจอในสตรีแคว้นไหน... กำแพงน้ำแข็งในใจท่านแม่ทัพก็เริ่มละลาย กลายเป็นลาวาเดือดพล่านบนเตียงแทน! งานนี้ใครจะเสร็จใคร... ระหว่างนางร้ายสายรุก กับแม่ทัพผู้ (เคย) ถือศีลกินเจ?
ฮูหยินชาวนาของแม่ทัพทมิฬ
8.0K·มาตารดา.มู่หว่านชิง นักพฤกษศาสตร์สาวจากโลกปัจจุบัน ลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของหญิงสาวอาภัพที่ถูกครอบครัวขับไล่ให้ไปตายเอาดาบหน้าในกระท่อมร้างท้ายหมู่บ้าน ในเมื่อชีวิตบัดซบก็ต้องสู้! นางตั้งใจจะงัดความรู้เรื่องพืชพรรณมาพลิกฟื้นดินแห้งแล้งให้เป็นทองคำ แต่แผนชีวิตสโลว์ไลฟ์ของนางกลับพังทลาย เมื่อนางดันไปเก็บ "ชายนิรนาม" ที่บาดเจ็บสาหัสและตาบอดกลับมาด้วยความจำใจ บุรุษผู้นี้ช่างเอาใจยาก! ปากหนัก! และแผ่รังสีอำมหิตตลอดเวลา! มีเพียงยามค่ำคืนเท่านั้น ที่อ้อมกอดของเขาจนนางแทบหลอมละลาย... หารู้ไม่ว่า... ชายตาบอดที่นางจิกหัวใช้ให้รดน้ำผักทุกวัน แท้จริงคือ "เซียวเหยียนซาน" แม่ทัพทมิฬผู้โหดเหี้ยมที่คนทั่วหล้าต่างหวาดกลัว! เมื่อความลับเปิดเผย ศัตรูจากเมืองหลวงกรีธาทัพมาหน้าบ้าน สวนผักอันเงียบสงบจึงกลายเป็นสมรภูมิรักและสมรภูมิรบ งานนี้ฮูหยินชาวนาอย่างนางจะเลือกสิ่งใด ระหว่าง "ความสงบสุข" หรือ "สามีตัวร้าย" ที่นางรักจนหมดหัวใจ!
ข้ามภพมาป่วนหัวใจ ท่านแม่ทัพ
4.0K·มาตารดา.ซูเมิ่งเจี๋ย วิศวกรเครื่องกลอัจฉริยะจากโลกอนาคต ประสบอุบัติเหตุจากการทดลองจนข้ามมิติมาโผล่ในยุคจีนโบราณ แต่โชคชะตาก็เล่นตลกส่งนางไปโผล่กลางอ่างอาบน้ำของ เยี่ยหลวนเฉิน แม่ทัพหนุ่มผู้ได้รับฉายาว่า "แม่ทัพปีศาจ" แห่งเมืองชายแดนที่แร้นแค้น เพื่อเอาชีวิตรอดจากคมดาบของชายหนุ่มผู้น่าเกรงขาม นางจึงต้องยื่นข้อเสนอสุดประหลาด... "ไว้ชีวิตข้า แล้วข้าจะเปลี่ยนเมืองกันดารแห่งนี้ให้เป็นมหานครที่รุ่งเรืองที่สุดในปฐพี!" การผจญภัยสุดป่วนจึงเริ่มขึ้น! เมื่อนางนำเทคโนโลยีโลกอนาคตมาผสานกับลมปราณยุคโบราณ ตั้งแต่การสร้างระบบประปา ไปจนถึงรถถังและเรือเหาะ! ท่ามกลางศึกสงครามและการชิงดีชิงเด่น เยี่ยหลวนเฉินพบว่าหัวใจที่เคยด้านชาของเขากำลังถูก "ช่างสาวจอมป่วน" รื้อระบบใหม่ทั้งหมด จากคู่กัดกลายเป็นคู่ชีวิต จากเมืองชายแดนสู่จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ และเมื่อภัยคุกคามจาก "เทคโนโลยีบรรพกาล" และ "ผู้รุกรานจากต่างดาว" คืบคลานเข้ามา... ทั้งสองต้องจับมือกันปกป้องโลก พร้อมกับพยานรักตัวน้อยที่มีพลังจิตระดับจักรวาล! นี่คือนิยายรักข้ามภพที่ไม่ได้หยุดอยู่แค่ในเรือนหอ แต่จะพาคุณทะยานสู่ขอบฟ้าและดวงดาว!
ว่าด้วยวิธีให้สามีเกลียดชัง
62.0K·ธารธาราเขามีสตรีในดวงใจอยู่ข้างกาย ส่วนนางคือภรรยาเอกที่ต้องปรนนิบัติพ่อแม่สามีที่เมืองหลวง เรื่องราวสมควรเป็นเช่นนี้ แต่สวรรค์กลับส่งนางไปเจียงหนาน คิดว่านางจะระรานพวกเขาหรือ นางมีแต่สาบานว่าจะช่วยส่งเสริม!
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
213.0K·ต้าซ้อนางตื่นจากความตาย...ในอ้อมแขนของปีศาจ! จากหญิงสาวยุคใหม่ กลายเป็นสตรีปีนเตียงของอ๋องผู้โหดเหี้ยม... แล้วต้องฝ่าฟันทั้งความรัก ความแค้น และสงครามการเมืองเพื่อปกป้องบ้านเมืองและลูกในท้อง!
ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ
17.0K·ป่าดอกท้อจ้าวเหลียนเฟยที่กำลังขับรถกลับไปฉลองปีใหม่กับครอบครัว ใครจะรู้ว่าเธอจะไปไม่ถึงเพราะเธอถูกรถบรรทุกเฉี่ยวจนรถของเธอพลิกคว่ำคว่ำ กระทั่งวิญญาณเธอได้เข้ามาอยู่ในร่างของจ้าวเฟยเฟยสตรีร้ายกาจที่ต้องเลี้ยงดูลูกติดสามีฝาแฝดสองคน และร่างใหม่ก็เป็นที่รังเกียจของคนทั้งหมู่บ้าน เฮ้อ...แล้วให้มาอยู่ในร่างของคนที่ทั้งหมู่บ้านรังเกียจเนี่ยนะ พระเจ้าให้ตายไปเลยได้ไหมวะ แม่งเอ๊ย จ้าวเหลียนเฟยเอ่ยกับเด็กทั้งสองตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง "เอ่อ...แม่หนูขอน้ำกินหน่อยสิได้ไหม" "ท่านแม่ปีศาจหิวหรือ..รอเดี๋ยวนะเจ้าคะ"
หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว
150.0K·มาชาวีร์หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++โปรย+++ “บอกมาเจ้าเป็นใครกันแน่!” หลินซือเยว่พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ หากไม่บอกความจริงไป เขาคงไม่ปล่อยนางไปง่าย ๆ “นายกองลู่ เจ้าบอกนายท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ทีว่าข้าเป็นใคร” “คุณหนูหลินเป็นนักโทษถูกเนรเทศมาอยู่ที่ค่ายทหารเมืองเหลียง นางออกมาทำงานนอกค่าย ตอนนี้ต้องกลับไปรับโทษที่ค่ายตามเดิม นายท่านโปรดอย่าขวางทางพวกเราเลย” นายกองลู่รู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาจึงเอ่ยอย่างนอบน้อมออกมา “หึ เป็นแค่นักโทษถูกเนรเทศ” นี่มันสายตาอันใดกัน หลินซือเยว่มองเห็นแล้วไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก นางมองดูโหงวเฮ้งของเขา ลองทำนายดูเสียหน่อยจะเป็นไรไป “นายท่านดวงชะตาของท่านช่างลำบากนัก เติบโตมาท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดี สูญเสียมารดาไปแล้วมีบิดาก็เหมือนไม่มี แต่ปราณมังกรของท่านยังพอมีพลังอยู่บ้าง เลยทำให้ท่านมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ ตอนนี้แม้แต่บิดาก็ไม่มีแล้ว จุ๊ ๆ ชะตาดอกท้อยิ่งน่าสงสาร สามปีนี้ท่านคงไม่อาจตบแต่งสตรีเข้าจวนได้ แต่ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง สิ่งของที่ท่านตามหานั้น...อยู่ที่นี่” นางดึงเชือกบังคับม้ากลับคืนไป เซวียนหมิงยู่ไม่รู้ว่าตัวเองปล่อยเชือกในมือไปตอนไหน ราวกับถ้อยคำของนางมีมนต์สะกดตรึงให้เขาอยู่กับที่ เขาหันไปทางองครักษ์คนสนิท “เก็บนางไว้ไม่ได้!”
